BICALUTAMIDE-SPECIFAR

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

ΑΝΤΙΑΝΔΡΟΓΟΝΑ, κωδικός ATC: L02BB03 (L: Αντινεοπλασματικοί και ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες).

Μηχανισμός δράσης

Η βικαλουταμίδη είναι ένα μη στεροειδές αντιανδρογόνο, ειδικά για τους υποδοχείς ανδρογόνων, το οποίο στερείται οποιασδήποτε άλλης ενδοκρινικής δράσης. Προκαλεί υποχώρηση του καρκίνου του προστάτη αναστέλλοντας τη δράση των ανδρογόνων σε επίπεδο υποδοχέων.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Με κλινικούς όρους, η διακοπή του Βικαλουταμίδη μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα εκ της διακοπής σε κάποιους ασθενείς.

Η βικαλουταμίδη 150 mg μελετήθηκε ως θεραπεία για ασθενείς με εντοπισμένο (Τ1-Τ2, Ν0 ή ΝΧ, Μ0) ή τοπικά προχωρημένο (Τ3-Τ4, οποιονδήποτε Ν, Μ0, Τ1-Τ2, Ν+, Μ0) μη μεταστατικό καρκίνο προστάτη σε συνδυασμένη ανάλυση 3 ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο διπλά τυφλών μελετών σε 8113 ασθενείς, όπου η βικαλουταμίδη 150 mg δόθηκε ως άμεση ορμονική θεραπεία ή επικουρικά σε ριζική προστατεκτομή ή ακτινοθεραπεία (κυρίως εξωτερική ακτινοβόληση). Σε διάστημα 7,4 ετών παρακολούθησης των ασθενών κατά μέσο όρο, αντικειμενική εξέλιξη της νόσου εμφάνισε το 27,4% και 30,7% του συνόλου των ασθενών υπό θεραπεία με βικαλουταμίδη και εικονικό φάρμακο αντίστοιχα.

Μείωση του κινδύνου αντικειμενικής εξέλιξης της νόσου παρατηρήθηκε στις περισσότερες ομάδες ασθενών, αλλά ήταν πιο εμφανής σε αυτές με τον υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου. Επομένως, οι γιατροί του νοσοκομείου μπορεί να αποφασίσουν ότι η βέλτιστη ιατρική στρατηγική για έναν ασθενή που διατρέχει χαμηλό κίνδυνο εξέλιξης της νόσου, ιδιαίτερα κατά την επικουρική θεραπεία μετά από ριζική προστατεκτομή, ενδεχομένως είναι να αναβάλλει την ορμονική θεραπεία μέχρις ότου εμφανιστούν σημεία που δείχνουν ότι η ασθένεια εξελίσσεται.

Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά στη συνολική επιβίωση κατά την παρακολούθηση μετά από 7,4 χρόνια κατά μέσο όρο με θνησιμότητα 22,9% (HR=0,99, 95% CΙ 0,91 έως 1,09). Ωστόσο, ήταν εμφανείς κάποιες τάσεις στις αναλύσεις των υπό έρευνα υποομάδων.

Στους παρακάτω πίνακες, συνοψίζονται στοιχεία για την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και τη συνολική επιβίωση ασθενών σε τοπικά προχωρημένο στάδιο:

Πίνακας 1: Επιβίωση χωρίς επιδείνωση σε τοπικά προχωρημένη νόσο ανά υποομάδα θεραπείας

Πίνακας 2: Συνολική επιβίωση σε τοπικά προχωρημένη νόσο ανά υποομάδα θεραπείας

Για τους ασθενείς με εντοπισμένη νόσο που λάμβαναν μόνο βικαλουταμίδη, δεν υπήρξε αξιοσημείωτη διαφορά στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόμου. Σε αυτούς τους ασθενείς, υπήρξε επίσης τάση για μειωμένη επιβίωση σε σύγκριση με ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο (HR=1,16, 95% CI 0,99 έως 1,37). Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, το προφίλ ωφέλειας/κινδύνου για τη χρήση βικαλουταμίδης δε θεωρείται ευνοϊκό σε αυτή την ομάδα ασθενών.

Η βικαλουταμίδη είναι ρακεμικό μείγμα, η αντιανδρογόνος δράση του οποίου οφείλεται σχεδόν εξολοκλήρου στο (R)-εναντιομερές.

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Η βικαλουταμίδη απορροφάται καλώς μετά από χορήγηση από το στόμα. Δεν έχει αποδειχθεί κάποια κλινικά σχετιζόμενη επίδραση της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα.

Το (S)-εναντιομερές απομακρύνεται ταχέως σχετικά με το (R)-εναντιομερές, με το τελευταίο να έχει ημιπερίοδο απομάκρυνσης από το πλάσμα 1 εβδομάδα περίπου.

Μετά από μακροχρόνια χορήγηση βικαλουταμίδης, η μέγιστη συγκέντρωση του (R)-εναντιομερούς στο πλάσμα είναι περίπου 10-πλάσια συγκρινόμενη με τα επίπεδα που μετρώνται μετά από μια μόνο δόση 50 mg βικαλουταμίδης.

Ένα δοσολογικό σχήμα με 50 mg βικαλουταμίδης ημερησίως θα έχει ως αποτέλεσμα συγκέντρωση του R-εναντιομερούς 9 μg/ml σε σταθεροποιημένη κατάσταση και, ως συνέπεια του μεγάλου χρόνου ημιζωής του, η σταθεροποιημένη κατάσταση επιτυγχάνεται μετά από 1 μήνα θεραπείας περίπου.

Η φαρμακοκινητική του (R)-εναντιομερούς δεν επηρεάζεται από την ηλικία, τη νεφρική δυσλειτουργία ή την ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Έχει αποδειχθεί ότι, σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, το (R)-εναντιομερές απομακρύνεται από το πλάσμα πιο αργά.

Η βικαλουταμίδη συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με πρωτεΐνες (ρακεμικό έως 96%, (R)-εναντιομερές > 99%) και μεταβολίζεται σε σημαντικό βαθμό (μέσω οξείδωσης και γλυκυρονιδίωσης). Οι μεταβολίτες της απομακρύνονται μέσω των νεφρών και της χολής στην ίδια περίπου αναλογία.

Σε μια κλινική μελέτη, η μέση συγκέντρωση του (R)-εναντιομερούς στο σπερματικό υγρό ανδρών που λάμβαναν βικαλουταμίδη (150 mg/ημέρα) ήταν 4,9 μg/mL. Το ποσό βικαλουταμίδης που ενδεχομένως μεταφέρεται στη γυναίκα κατά τη σεξουαλική επαφή είναι μικρό (περίπου 0,3 μg/kg). Αυτό είναι μικρότερο από το κατώφλι που μπορεί να προκαλέσει μεταβολές στους απόγονους πειραματόζωων.

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες ΑΝΤΙΑΝΔΡΟΓΟΝΑ, κωδικός ATC: L02BB03 (L: Αντινεοπλασματικοί και ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες). ### Μηχανισμός δράσης Η βικαλουταμίδη είναι ένα μη στεροειδές αντιανδρογόνο, ειδικά για τους υποδοχείς ανδρογόνων, το οποίο…

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες Η βικαλουταμίδη απορροφάται καλώς μετά από χορήγηση από το στόμα. Δεν έχει αποδειχθεί κάποια κλινικά σχετιζόμενη επίδραση της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα. Το (S)-εναντιομερές απομακρύνεται ταχέως σχετικά με το (R)-εναντιομερές,…