BICALUTAMIDE(Βικαλουταμίδη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: 1 εβδομάδα περίπου (R)-εναντιομερούς
- DrugBank: 5.9 ημέρες
- PubChem: 5,9 ημέρες
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Προχωρημένος καρκίνος προστάτη
σε συνδυασμό με θεραπεία με ανάλογο εκλυτικής ωχρινοτρόπου ορμόνης (LHRH) ή χειρουργικό ευνουχισμό (ημερήσια δόση 50 mg βικαλουταμίδης)
- C61 Κακοήθης νεοπλασία του προστάτη
-
Τοπικά προχωρημένος καρκίνος προστάτη
σε: ασθενείς με τοπικά προχωρημένο καρκίνο προστάτη που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εξέλιξης της νόμου
είτε μόνο του είτε επικουρικά σε ριζική προστατεκτομή ή ακτινοθεραπεία (ημερήσια δόση 150 mg βικαλουταμίδης)
- C61 Κακοήθης νεοπλασία του προστάτη
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος ORMANDYL
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Στοματική
- Χορήγηση: Ημερήσια
- Δόση έναρξης: 50 mg
-
Ενήλικες άνδρεςΔόση50 mgΓια προχωρημένο καρκίνο προστάτη. Να ξεκινά τουλάχιστον 3 ημέρες πριν από την έναρξη της θεραπείας με ανάλογο LHRH ή ταυτόχρονα με τον χειρουργικό ευνουχισμό.
-
Ενήλικες άνδρεςΔόση150 mgΓια τοπικά προχωρημένο καρκίνο προστάτη. Να λαμβάνεται συνεχόμενα για 2 χρόνια τουλάχιστον ή μέχρι την εξέλιξη της νόσου.
-
Παιδιατρικοί ασθενείςΔεν ενδείκνυται.
-
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργίαΔεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας. Δεν υπάρχει εμπειρία με τη χρήση σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min).
-
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργίαΔεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία. Αυξημένη συσσώρευση μπορεί να συμβεί σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
ΓυναίκεςΠληθυσμόςΓυναίκες
-
Παιδιά και έφηβοιΠληθυσμόςΠαιδιά και έφηβοι
-
Υπερευαισθησία στη βικαλουταμίδη ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Ιστορικό ηπατικής τοξικότητας που σχετίζεται με τη λήψη βικαλουταμίδης
-
Η συγχορήγηση τερφεναδίνης, αστεμιζόλης ή σισαπρίδης με βικαλουταμίδη
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Ηπατική δυσλειτουργία και συσσώρευση βικαλουταμίδηςΜε προσοχήΠληθυσμόςασθενείς με μέτρια έως σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαπρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή
-
Σοβαρές ηπατικές βλάβεςΣοβαρόΗ θεραπεία με βικαλουταμίδη πρέπει να διακόπτεται εάν οι μεταβολές είναι σοβαρές.
-
Διακοπή θεραπείας λόγω εξέλιξης νόσουΣημαντικόΠληθυσμόςασθενείς με αντικειμενική εξέλιξη της νόσου μαζί με αυξημένα επίπεδα PSAπρέπει να εξετάζεται η διακοπή της θεραπείας με βικαλουταμίδη
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΜε προσοχήΠληθυσμόςασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min)η βικαλουταμίδη πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο με προσοχή
-
Καρδιακή νόσοςΣημαντικόΠληθυσμόςασθενών με καρδιακή νόσοΣυνιστάται παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας σε τακτά χρονικά διαστήματα.
-
ΛακτόζηΑντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας λακτάσης Lapp ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης-γαλακτόζηςδεν πρέπει να λαμβάνουν το φάρμακο αυτό
-
Μειωμένη δυσανεξία στη γλυκόζηΜε προσοχήΠληθυσμόςάνδρες που λαμβάνουν LHRH αγωνιστέςπρέπει να δίνεται προσοχή στην παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος
-
Αλληλεπιδράσεις με CYP 3A4Με προσοχήπρέπει να δίνεται προσοχή όταν συγχορηγείται με φάρμακα που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP 3A4
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
LHRH ανάλογαΚαμία φαρμακολογική ή φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση
-
αντένδειξηΑλληλεπίδραση λόγω αναστολής CYP3A4ΣύστασηΑντενδείκνυται η ταυτόχρονη χρήση.
-
αντένδειξηΑλληλεπίδραση λόγω αναστολής CYP3A4ΣύστασηΑντενδείκνυται η ταυτόχρονη χρήση.
-
αντένδειξηΑλληλεπίδραση λόγω αναστολής CYP3A4ΣύστασηΑντενδείκνυται η ταυτόχρονη χρήση.
-
προσοχήΠιθανή ανάγκη μείωσης δοσολογίας, απαιτείται στενή παρακολούθηση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα και της κλινικής κατάστασης.ΣύστασηΣτενή παρακολούθηση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα και της κλινικής κατάστασης μετά την έναρξη ή τη διακοπή της βικαλουταμίδης.
-
Αναστολείς διαύλων ασβεστίουπροσοχήΠιθανή ανάγκη μείωσης δοσολογίας.ΣύστασηΠροσοχή στη συγχορήγηση. Μπορεί να απαιτείται μείωση της δοσολογίας.
-
προσοχήΑυξημένες συγκεντρώσεις βικαλουταμίδης στο πλάσμα, πιθανή αύξηση ανεπιθύμητων ενεργειών.ΣύστασηΠροσοχή στη συγχορήγηση.
-
προσοχήΑυξημένες συγκεντρώσεις βικαλουταμίδης στο πλάσμα, πιθανή αύξηση ανεπιθύμητων ενεργειών.ΣύστασηΠροσοχή στη συγχορήγηση.
-
παρακολούθησηΕκτόπιση από τη θέση σύνδεσής της με πρωτεΐνες.ΣύστασηΣυνιστάται στενή παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης.
-
Κουμαρινικά αντιπηκτικάπαρακολούθησηΕκτόπιση από τη θέση σύνδεσής τους με πρωτεΐνες.ΣύστασηΣυνιστάται στενή παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης όταν ασθενείς ξεκινούν θεραπεία με βικαλουταμίδη.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αναιμία
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Εξάψεις
- Κοιλιακό άλγος
- Δυσκοιλιότητα
- Ναυτία
- Δυσπεψία
- Μετεωρισμός
- Εξάνθημα
- Αλωπεκία
- Υπερτρίχωση
- Επαν-ανάπτυξη τριχώματος
- Ξηροδερμία
- Κνησμός
- Αιματουρία
- Γυναικομαστία
- Ευαισθησία μαστού
- Στυτική δυσλειτουργία
- Εξασθένιση
- Θωρακικό άλγος
- Οίδημα
- Μειωμένη όρεξη
- Αυξημένο σωματικό βάρος
- Μειωμένη γενετήσια ορμή
- Κατάθλιψη
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου (έχουν αναφερθεί θάνατοι)
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Ηπατοτοξικότητα
- Ίκτερος
- Υπερτρανσαμινασαιμία
- Ηπατική ανεπάρκεια (έχουν αναφερθεί θάνατοι)
- Υπερευαισθησία
- Αγγειοοίδημα και κνίδωση
- Διάμεση πνευμονοπάθεια (έχουν αναφερθεί θάνατοι)
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ συχνέςΑναιμίαΑίμα
-
Πολύ συχνέςΓυναικομαστίαΑναπαραγωγικό
-
Πολύ συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Πολύ συχνέςΕξάψειςΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
Πολύ συχνέςΕυαισθησία μαστούΑναπαραγωγικό
-
Πολύ συχνέςΖάληΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΈμφραγμα του μυοκαρδίου (έχουν αναφερθεί θάνατοι)Καρδιακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΊκτεροςΉπαρ
-
ΣυχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΑυξημένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕπαν-ανάπτυξη τριχώματοςΔέρμα
-
ΣυχνέςΗπατοτοξικότηταΉπαρ
-
ΣυχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
ΣυχνέςΚαρδιακή ανεπάρκειαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΜειωμένη γενετήσια ορμήΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜετεωρισμόςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΞηροδερμίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΟίδημαΓενικές
-
ΣυχνέςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΥπερτρίχωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΥπερτρανσαμινασαιμίαΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑγγειοοίδημα και κνίδωσηΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΔιάμεση πνευμονοπάθεια (έχουν αναφερθεί θάνατοι)Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου
-
Όχι συχνέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
ΣπάνιεςΗπατική ανεπάρκεια (έχουν αναφερθεί θάνατοι)Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑντενδείκνυταιΔεν πρέπει να δίνεται σε έγκυες γυναίκες.
-
ΓαλουχίαΑντενδείκνυταιΔεν πρέπει να δίνεται σε μητέρες που θηλάζουν.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- μεθαιμοσφαιριναμία
- κυάνωση
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
ΑΝΤΙΑΝΔΡΟΓΟΝΑ, κωδικός ATC: L02BB03 (L: Αντινεοπλασματικοί και ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες).
Μηχανισμός δράσης
Η βικαλουταμίδη είναι ένα μη στεροειδές αντιανδρογόνο, ειδικά για τους υποδοχείς ανδρογόνων, το οποίο στερείται οποιασδήποτε άλλης ενδοκρινικής δράσης. Προκαλεί υποχώρηση του καρκίνου του προστάτη αναστέλλοντας τη δράση των ανδρογόνων σε επίπεδο υποδοχέων.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Με κλινικούς όρους, η διακοπή του Βικαλουταμίδη μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα εκ της διακοπής σε κάποιους ασθενείς.
Η βικαλουταμίδη 150 mg μελετήθηκε ως θεραπεία για ασθενείς με εντοπισμένο (Τ1-Τ2, Ν0 ή ΝΧ, Μ0) ή τοπικά προχωρημένο (Τ3-Τ4, οποιονδήποτε Ν, Μ0, Τ1-Τ2, Ν+, Μ0) μη μεταστατικό καρκίνο προστάτη σε συνδυασμένη ανάλυση 3 ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο διπλά τυφλών μελετών σε 8113 ασθενείς, όπου η βικαλουταμίδη 150 mg δόθηκε ως άμεση ορμονική θεραπεία ή επικουρικά σε ριζική προστατεκτομή ή ακτινοθεραπεία (κυρίως εξωτερική ακτινοβόληση). Σε διάστημα 7,4 ετών παρακολούθησης των ασθενών κατά μέσο όρο, αντικειμενική εξέλιξη της νόσου εμφάνισε το 27,4% και 30,7% του συνόλου των ασθενών υπό θεραπεία με βικαλουταμίδη και εικονικό φάρμακο αντίστοιχα.
Μείωση του κινδύνου αντικειμενικής εξέλιξης της νόσου παρατηρήθηκε στις περισσότερες ομάδες ασθενών, αλλά ήταν πιο εμφανής σε αυτές με τον υψηλότερο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου. Επομένως, οι γιατροί του νοσοκομείου μπορεί να αποφασίσουν ότι η βέλτιστη ιατρική στρατηγική για έναν ασθενή που διατρέχει χαμηλό κίνδυνο εξέλιξης της νόσου, ιδιαίτερα κατά την επικουρική θεραπεία μετά από ριζική προστατεκτομή, ενδεχομένως είναι να αναβάλλει την ορμονική θεραπεία μέχρις ότου εμφανιστούν σημεία που δείχνουν ότι η ασθένεια εξελίσσεται.
Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά στη συνολική επιβίωση κατά την παρακολούθηση μετά από 7,4 χρόνια κατά μέσο όρο με θνησιμότητα 22,9% (HR=0,99, 95% CΙ 0,91 έως 1,09). Ωστόσο, ήταν εμφανείς κάποιες τάσεις στις αναλύσεις των υπό έρευνα υποομάδων.
Στους παρακάτω πίνακες, συνοψίζονται στοιχεία για την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και τη συνολική επιβίωση ασθενών σε τοπικά προχωρημένο στάδιο:
Πίνακας 1: Επιβίωση χωρίς επιδείνωση σε τοπικά προχωρημένη νόσο ανά υποομάδα θεραπείας
| Πληθυσμός ανάλυσης | Περιστατικά (%) ασθενών σε βικαλουταμίδη | Περιστατικά (%) ασθενών σε εικονικό φάρμακο | Αναλογία κινδύνου (95% CI) |
|---|---|---|---|
| Αναμονή με παρακολούθηση | 193/335 (57,6) | 222/322 (68,9) | 0,60 (0,49 έως 0,73) |
| Ακτινοθεραπεία | 66/161 (41,0) | 86/144 (59,7) | 0,56 (0,40 έως 0,78) |
| Ριζική προστατεκτομή | 179/870 (20,6) | 213/849 (25,1) | 0,75 (0,61 έως 0,91) |
Πίνακας 2: Συνολική επιβίωση σε τοπικά προχωρημένη νόσο ανά υποομάδα θεραπείας
| Πληθυσμός που αναλύθηκε | Θάνατοι (%) ασθενών σε βικαλουταμίδη | Θάνατοι (%) ασθενών σε εικονικό φάρμακο | Αναλογία κινδύνου (95% CI) |
|---|---|---|---|
| Αναμονή με παρακολούθηση | 164/335 (49,0) | 183/322 (56,8) | 0,81 (0,66 έως 1,01) |
| Ακτινοθεραπεία | 49/161 (30,4) | 61/144 (42,4) | 0,65 (0,44 έως 0,95) |
| Ριζική προστατεκτομή | 137/870 (15,7) | 122/849 (14,4) | 1,09 (0,85 έως 1,39) |
Για τους ασθενείς με εντοπισμένη νόσο που λάμβαναν μόνο βικαλουταμίδη, δεν υπήρξε αξιοσημείωτη διαφορά στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόμου. Σε αυτούς τους ασθενείς, υπήρξε επίσης τάση για μειωμένη επιβίωση σε σύγκριση με ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο (HR=1,16, 95% CI 0,99 έως 1,37). Λαμβάνοντας αυτό υπόψη, το προφίλ ωφέλειας/κινδύνου για τη χρήση βικαλουταμίδης δε θεωρείται ευνοϊκό σε αυτή την ομάδα ασθενών.
Η βικαλουταμίδη είναι ρακεμικό μείγμα, η αντιανδρογόνος δράση του οποίου οφείλεται σχεδόν εξολοκλήρου στο (R)-εναντιομερές.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Η βικαλουταμίδη απορροφάται καλώς μετά από χορήγηση από το στόμα. Δεν έχει αποδειχθεί κάποια κλινικά σχετιζόμενη επίδραση της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα.
Το (S)-εναντιομερές απομακρύνεται ταχέως σχετικά με το (R)-εναντιομερές, με το τελευταίο να έχει ημιπερίοδο απομάκρυνσης από το πλάσμα 1 εβδομάδα περίπου.
Μετά από μακροχρόνια χορήγηση βικαλουταμίδης, η μέγιστη συγκέντρωση του (R)-εναντιομερούς στο πλάσμα είναι περίπου 10-πλάσια συγκρινόμενη με τα επίπεδα που μετρώνται μετά από μια μόνο δόση 50 mg βικαλουταμίδης.
Ένα δοσολογικό σχήμα με 50 mg βικαλουταμίδης ημερησίως θα έχει ως αποτέλεσμα συγκέντρωση του R-εναντιομερούς 9 μg/ml σε σταθεροποιημένη κατάσταση και, ως συνέπεια του μεγάλου χρόνου ημιζωής του, η σταθεροποιημένη κατάσταση επιτυγχάνεται μετά από 1 μήνα θεραπείας περίπου.
Η φαρμακοκινητική του (R)-εναντιομερούς δεν επηρεάζεται από την ηλικία, τη νεφρική δυσλειτουργία ή την ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία. Έχει αποδειχθεί ότι, σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, το (R)-εναντιομερές απομακρύνεται από το πλάσμα πιο αργά.
Η βικαλουταμίδη συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με πρωτεΐνες (ρακεμικό έως 96%, (R)-εναντιομερές > 99%) και μεταβολίζεται σε σημαντικό βαθμό (μέσω οξείδωσης και γλυκυρονιδίωσης). Οι μεταβολίτες της απομακρύνονται μέσω των νεφρών και της χολής στην ίδια περίπου αναλογία.
Σε μια κλινική μελέτη, η μέση συγκέντρωση του (R)-εναντιομερούς στο σπερματικό υγρό ανδρών που λάμβαναν βικαλουταμίδη (150 mg/ημέρα) ήταν 4,9 μg/mL. Το ποσό βικαλουταμίδης που ενδεχομένως μεταφέρεται στη γυναίκα κατά τη σεξουαλική επαφή είναι μικρό (περίπου 0,3 μg/kg). Αυτό είναι μικρότερο από το κατώφλι που μπορεί να προκαλέσει μεταβολές στους απόγονους πειραματόζωων.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες ΑΝΤΙΑΝΔΡΟΓΟΝΑ, κωδικός ATC: L02BB03 (L: Αντινεοπλασματικοί και ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες). ### Μηχανισμός δράσης Η βικαλουταμίδη είναι ένα μη στεροειδές αντιανδρογόνο, ειδικά για τους υποδοχείς ανδρογόνων, το οποίο…
Φαρμακοκινητικές ιδιότητες Η βικαλουταμίδη απορροφάται καλώς μετά από χορήγηση από το στόμα. Δεν έχει αποδειχθεί κάποια κλινικά σχετιζόμενη επίδραση της τροφής στη βιοδιαθεσιμότητα. Το (S)-εναντιομερές απομακρύνεται ταχέως σχετικά με το (R)-εναντιομερές,…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Γλυκόζη αίματος | glucoseΓλυκαιμικός έλεγχος / διαβήτης | — | Συγχορήγηση βικαλουταμίδης και LHRH αγωνιστών |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας | more_horizΆλλο / λοιπά | σε τακτά χρονικά διαστήματα | για να διαπιστωθούν πιθανές ηπατικές μεταβολές. Η πλειοψηρία των μεταβολών αναμένεται να εμφανιστεί μέσα στους 6 πρώτους μήνες της θεραπείας με βικαλουταμίδη. |
| καρδιακής λειτουργίας | more_horizΆλλο / λοιπά | σε τακτά χρονικά διαστήματα | ασθενών με καρδιακή νόσο |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Η μπιλουταμίδη είναι ένα από του στόματος μη στεροειδές αντιανδρογόνο για τον καρκίνο του προστάτη. Συνδέεται με τον υποδοχέα ανδρογόνων.
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ένδειξη
Για τη θεραπεία (μαζί με χειρουργική επέμβαση ή ανάλογο LHRH) του προχωρημένου καρκίνου του προστάτη.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η μπιλουταμίδη είναι ένας ορμονικός αντινεοπλαστικός παράγοντας που χρησιμοποιείται κυρίως στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η μπιλουταμίδη είναι ένα καθαρό, μη στεροειδές αντιανδρογόνο με συγγένεια για τους υποδοχείς ανδρογόνων (αλλά όχι για τους υποδοχείς προγεσταγόνων, οιστρογόνων ή γλυκοκορτικοειδών). Κατά συνέπεια, η μπιλουταμίδη μπλοκάρει τη δράση των ανδρογόνων επινεφριδιακής και ορχικής προέλευσης που διεγείρουν την ανάπτυξη του φυσιολογικού και κακοήθους προστατικού ιστού. Ο καρκίνος του προστάτη εξαρτάται κυρίως από τα ανδρογόνα και μπορεί να αντιμετωπιστεί με χειρουργική ή χημική ευνουχισμό. Μέχρι σήμερα, η μονοθεραπεία με αντιανδρογόνο δεν έχει αποδειχθεί σταθερά ισοδύναμη με τον ευνουχισμό.
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η μπιλουταμίδη ανταγωνίζεται τα ανδρογόνα για τη δέσμευση των υποδοχέων ανδρογόνων, μπλοκάροντας έτσι τη δράση των ανδρογόνων επινεφριδιακής και ορχικής προέλευσης που διεγείρουν την ανάπτυξη του φυσιολογικού και κακοήθους προστατικού ιστού.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
Η μπιλουταμίδη απορροφάται καλά μετά από από του στόματος χορήγηση, αν και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι άγνωστη.
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
5.9 ημέρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
96%
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
Οδός Απέκκρισης
- Φαινομενική από του στόματος κάθαρση = 0.32 L/h σε φυσιολογικούς άνδρες
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
Κάθαρση
- Φαινομενική από του στόματος κάθαρση=0.32 L/h [Φυσιολογικοί Άνδρες]
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η βικαλουταμίδη είναι ένας αντικαρκινικός ορμονικός παράγοντας που χρησιμοποιείται κυρίως στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η βικαλουταμίδη είναι ένας καθαρός, μη στεροειδής αντι-ανδρογόνος με συγγένεια για τους υποδοχείς ανδρογόνων (αλλά όχι για τους υποδοχείς προγεσταγόνων, οιστρογόνων ή γλυκοκορτικοειδών). Κατά συνέπεια, η βικαλουταμίδη μπλοκάρει τη δράση των ανδρογόνων επινεφριδιακής και ορχικής προέλευσης που διεγείρουν την ανάπτυξη φυσιολογικού και κακοήθους προστατικού ιστού. Ο καρκίνος του προστάτη εξαρτάται κυρίως από τα ανδρογόνα και μπορεί να αντιμετωπιστεί με χειρουργικό ή χημικό ευνουχισμό. Μέχρι σήμερα, η μονοθεραπεία με αντι-ανδρογόνα δεν έχει αποδειχθεί σταθερά ότι είναι ισοδύναμη με τον ευνουχισμό.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η βικαλουταμίδη ανταγωνίζεται τα ανδρογόνα για τη σύνδεση με τους υποδοχείς ανδρογόνων, μπλοκάροντας έτσι τη δράση των ανδρογόνων επινεφριδιακής και ορχικής προέλευσης που διεγείρουν την ανάπτυξη φυσιολογικού και κακοήθους προστατικού ιστού.
Η βικαλουταμίδη είναι ένας μη στεροειδής αντι-ανδρογόνος που σχετίζεται δομικά και φαρμακολογικά με τη φλουταμίδη και τη νιλουταμίδη. Η βικαλουταμίδη αναστέλλει τη δράση των ανδρογόνων, μπλοκάροντας ανταγωνιστικά τους πυρηνικούς υποδοχείς ανδρογόνων σε ιστούς-στόχους όπως ο προστάτης, οι σπερματοδόχοι κύστεις και ο φλοιός των επινεφριδίων· ο αποκλεισμός των υποδοχέων ανδρογόνων στα ορμονοευαίσθητα καρκινικά κύτταρα μπορεί να οδηγήσει σε διακοπή της ανάπτυξης ή παροδική ύφεση του όγκου μέσω αναστολής της ανδρογονοεξαρτώμενης σύνθεσης DNA και πρωτεϊνών. Η βικαλουταμίδη είναι ένας εκλεκτικός αντι-ανδρογόνος χωρίς ανδρογονική ή προγεσταγική δράση σε διάφορα ζωικά μοντέλα. Η σχετική συγγένεια σύνδεσης της βικαλουταμίδης στον υποδοχέα ανδρογόνων είναι μεγαλύτερη από αυτή της νιλουταμίδης και περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από αυτή της υδροξυφλουταμίδης, του ενεργού μεταβολίτη της φλουταμίδης.
Οι συνήθεις φαρμακολογικές θεραπείες για τον καρκίνο του προστάτη (δηλαδή, ανάλογα της ορμόνης απελευθέρωσης γοναδοτροπίνης [GnRH], μη στεροειδείς αντι-ανδρογόνοι) όταν χρησιμοποιούνται ως μονοθεραπεία, οδηγούν αρχικά σε αυξημένες συγκεντρώσεις τεστοστερόνης στο πλάσμα, οι οποίες μπορεί να περιορίσουν τις επιδράσεις των φαρμάκων. Οι υποδοχείς ανδρογόνων στον υποθάλαμο μπλοκάρονται από τη βικαλουταμίδη, η οποία διαταράσσει την ανασταλτική ανάδραση της τεστοστερόνης στην απελευθέρωση ωχρινοποιητικής ορμόνης (LH), οδηγώντας σε παροδική αύξηση της έκκρισης LH· η αύξηση της LH διεγείρει την αύξηση της παραγωγής τεστοστερόνης. Καθώς τα ανάλογα GnRH έχουν ισχυρές ιδιότητες αγωνιστή GnRH, η στεροειδογένεση των όρχεων συνεχίζεται κατά τις πρώτες εβδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας. Ωστόσο, ο συνδυασμός ορχεκτομής ή θεραπείας με ανάλογο GnRH για την καταστολή της παραγωγής ανδρογόνων από τους όρχεις και ενός αντι-ανδρογόνου για τον αποκλεισμό της απόκρισης των υπολειπόμενων επινεφριδιακών ανδρογόνων παρέχει μέγιστο αποκλεισμό ανδρογόνων. Η ταυτόχρονη χορήγηση αντι-ανδρογόνων όπως η βικαλουταμίδη σε ασθενείς που ξεκινούν θεραπεία με ανάλογο GnRH μπορεί να αναστείλει την αρχική ανδρογονική διέγερση και την πιθανή επιδείνωση συμπτωμάτων (π.χ., πόνος στα οστά, ουρική απόφραξη, πόνος στο ήπαρ, επικείμενη συμπίεση του νωτιαίου μυελού) που μπορεί να συμβεί κατά τον πρώτο μήνα της θεραπείας με ανάλογο GnRH.
Η βικαλουταμίδη αναπτύχθηκε από μια σειρά μη στεροειδών ενώσεων που σχετίζονται με τη φλουταμίδη και έδειξαν ένα φάσμα φαρμακολογικής δράσης από πλήρη αγωνιστή ανδρογόνων έως καθαρό αντι-ανδρογόνο, συμπεριλαμβανομένων προγεσταγικών και αντιπρογεσταγικών ιδιοτήτων. Η βικαλουταμίδη είναι ένα καθαρό αντι-ανδρογόνο που συνδέεται με προστάτη αρουραίου, σκύλου και ανθρώπου· η συγγένεια σε σύγκριση με τον φυσικό σύνδεσμο 5 α-διυδροτεστοστερόνη είναι χαμηλή, αλλά η βικαλουταμίδη έχει συγγένεια για τον υποδοχέα ανδρογόνων αρουραίου περίπου τέσσερις φορές υψηλότερη από την υδροξυφλουταμίδη, τον ενεργό μεταβολίτη της φλουταμίδης. Η βικαλουταμίδη συνδέεται επίσης με υποδοχείς ανδρογόνων που βρίσκονται στον ανθρώπινο όγκο προστάτη LNCaP και στη κυτταρική γραμμή καρκίνου μαστού Shionogi S115 ποντικού, καθώς και σε υποδοχείς ανδρογόνων που έχουν μεταφερθεί σε κύτταρα CV-1 και HeLa. Σε όλες τις περιπτώσεις, η βικαλουταμίδη συμπεριφέρεται ως καθαρό αντι-ανδρογόνο και αναστέλλει την έκφραση γονιδίων και την κυτταρική ανάπτυξη που διεγείρεται από τα ανδρογόνα. Μελέτες με την κυτταρική γραμμή LNCaP είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, καθώς αυτά τα κύτταρα περιέχουν έναν μεταλλαγμένο υποδοχέα ανδρογόνων (κωδόνας 868, Thr–>Ala), ο οποίος συμπεριφέρεται ιδιοσυγκρασιακά με άλλα αντι-ανδρογόνα (κυπροτερόνη οξική και φλουταμίδη): και τα δύο αυτά αντι-ανδρογόνα δρουν ως αγωνιστές σε αυτή την κυτταρική γραμμή και διεγείρουν τον πολλαπλασιασμό. Μελέτες in vivo δείχνουν ότι η βικαλουταμίδη είναι ένα ισχυρό αντι-ανδρογόνο στον αρουραίο. Σε ανήλικους, ευνουχισμένους αρσενικούς αρουραίους που ελάμβαναν ημερησίως προπιονική τεστοστερόνη, η βικαλουταμίδη προκαλεί βαθιά αναστολή της ανάπτυξης των παραρτηματικών γεννητικών οργάνων (κοιλιακός προστάτης και σπερματοδόχοι κύστεις) σε από του στόματος δόσεις μόλις 0,25 mg/kg· είναι πιο δραστική σε αυτή τη δοκιμασία από τη φλουταμίδη ή την κυπροτερόνη οξική. Σε ώριμους αρσενικούς αρουραίους, ημερήσιες δόσεις βικαλουταμίδης από το στόμα προκαλούν δοσοεξαρτώμενη μείωση του βάρους των κοιλιακών προστάτων και των σπερματοδόχων κύστεων: σε αυτή τη δοκιμασία, η βικαλουταμίδη είναι περίπου πέντε φορές πιο δραστική από τη φλουταμίδη. Σε αντίθεση με τη φλουταμίδη, η οποία προκαλεί δοσοεξαρτώμενες, έντονες αυξήσεις της LH και της τεστοστερόνης στο πλάσμα ως συνέπεια της κεντρικής αναστολής των αρνητικών επιδράσεων ανάδρασης των ανδρογόνων στον άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-όρχεων, η βικαλουταμίδη έχει μικρή επίδραση στην LH και την τεστοστερόνη στο πλάσμα· δηλαδή, είναι περιφερικά εκλεκτική. Η περιφερική εκλεκτικότητα της βικαλουταμίδης στον αρουραίο δεν οφείλεται σε διαφορές μεταξύ των υποδοχέων του προστάτη έναντι αυτών του υποθαλάμου ή της υπόφυσης, καθώς η βικαλουταμίδη αντιστρέφει την κατασταλτική επίδραση της τεστοστερόνης στην έκκριση της LHRH από τομές υποθαλάμου in vitro και είναι εξίσου αποτελεσματική με τη φλουταμίδη στην ευαισθητοποίηση της υπόφυσης να εκκρίνει LH ως απόκριση στη χορηγούμενη LHRH. Η περιφερική εκλεκτικότητα της βικαλουταμίδης έχει πλέον αποδειχθεί ότι οφείλεται σε κακή διείσδυση μέσω του αιματοεγκεφαλικού φραγμού: μελέτες κατανομής ιστών με [3H]βικαλουταμίδη δείχνουν ότι, αν και συγκεντρώνεται στα όργανα μεταβολισμού και έκκρισης, καθώς και στον προστάτη, τους υποφυσιακούς αδένες και τις σπερματοδόχους κύστεις, τα επίπεδα στον υποθάλαμο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) είναι πολύ χαμηλότερα από αυτά στο αίμα. Πράγματι, είναι πιθανό τα επίπεδα που ανιχνεύονται στο ΚΝΣ να αντικατοπτρίζουν επίπεδα μόλυνσης του αίματος. Σε σκύλους, η βικαλουταμίδη έχει εξαιρετική ισχύ και προκαλεί δοσοεξαρτώμενη ατροφία του προστάτη και των επιδυδυμίδων· με ED50 από το στόμα 0,1 mg/kg, είναι περίπου 50 φορές πιο δραστική από τη φλουταμίδη σε αυτό το είδος και επίσης πιο δραστική από τον στεροειδή αντι-ανδρογόνο WIN49596 και τον αναστολέα 5 α-αναγωγάσης MK-906. Ακόμη και σε σημαντικά πολλαπλάσια της δραστικής δόσης (έως 100 mg/kg από το στόμα), η βικαλουταμίδη απέτυχε να αυξήσει την τεστοστερόνη στο πλάσμα, οπότε είναι επίσης περιφερικά εκλεκτική στον σκύλο.
Αν και ευρέως αποδεκτή ως ανταγωνιστής των υποδοχέων ανδρογόνων, ο μηχανισμός με τον οποίο προκαλεί απόπτωση παραμένει ασαφής. Ο καθορισμός των ακριβών οδών μέσω των οποίων η βικαλουταμίδη προκαλεί τις αποπτωτικές της επιδράσεις θα βοηθήσει στην πρόοδο των κλινικών της εφαρμογών. /Ερευνητές/ είχαν ως στόχο να εξετάσουν τις αποπτωτικές επιδράσεις της βικαλουταμίδης σε 24 ώρες και να σχολιάσουν τον ρόλο των κασπασών και καλπαϊνών στη διαμεσολάβηση της απόπτωσης που προκαλείται από τη βικαλουταμίδη σε ανδρογονοεξαρτώμενα και ανδρογονοανεξάρτητα κύτταρα. Τα κύτταρα PWR-1E, PC-3 και DU-145 υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με βικαλουταμίδη και αξιολογήθηκαν για απόπτωση με κυτταρομετρία ροής σε 24 ώρες. Τα κύτταρα DU-145 χρησιμοποιήθηκαν για τη σύγκριση διαφορών μεταξύ δύο διαφορετικών μεταστατικών κυττάρων αρνητικών ως προς τους υποδοχείς και για την επαλήθευση της απόπτωσης σε 48 ώρες. Για να αποσαφηνιστεί μια συγκεκριμένη οδός δράσης για τη βικαλουταμίδη, τα κύτταρα PC-3 και PWR-1E προ-υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με ειδικούς αναστολείς των οδών που εξαρτώνται από κασπάσες (zVAD-FMK) και δεν εξαρτώνται από κασπάσες (αναστολέας καλπαΐνης 2).
Η βικαλουταμίδη προκάλεσε απόπτωση σε ανδρογονοεξαρτώμενα κύτταρα PWR-1E μέσω ενός μηχανισμού που εξαρτάται από κασπάσες και δεν εξαρτάται από καλπαΐνες. Σε ανδρογονοανεξάρτητα κύτταρα PC-3, η βικαλουταμίδη προκάλεσε επίσης απόπτωση μέσω μηχανισμών που αναστέλλονταν μερικώς από παν-κασπασική αναστολή, αλλά εξαρτώνταν μερικώς από καλπαΐνες. Η κατανόηση του τρόπου με τον οποίο η βικαλουταμίδη ασκεί τις επιδράσεις της σε ανδρογονοανεξάρτητα κύτταρα θα προσφέρει περαιτέρω γνώσεις στη θεραπεία της ορμονοανθεκτικής νόσου.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η βικαλουταμίδη απορροφάται καλά μετά από από του στόματος χορήγηση, αν και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι άγνωστη.
Φαινομενική από του στόματος κάθαρση=0,32 L/h [Φυσιολογικοί Άνδρες]
Η βικαλουταμίδη απορροφάται καλά μετά από από του στόματος χορήγηση, αν και η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι άγνωστη. Η ταυτόχρονη χορήγηση βικαλουταμίδης με τροφή δεν έχει κλινικά σημαντική επίδραση στον ρυθμό ή την έκταση της απορρόφησης.
Η βικαλουταμίδη είναι υψηλά συνδεδεμένη με πρωτεΐνες (96%).
… Οι μεταβολίτες της βικαλουταμίδης απεκκρίνονται σχεδόν εξίσου στα ούρα και τα κόπρανα με ελάχιστο ή καθόλου αμετάβλητο φάρμακο να απεκκρίνεται στα ούρα· αντιθέτως, το αμετάβλητο φάρμακο υπερισχύει στο πλάσμα. Η βικαλουταμίδη στα κόπρανα θεωρείται ότι προέρχεται από υδρόλυση της γλυκουρονιδικής βικαλουταμίδης και από μη απορροφηθέν φάρμακο. …
… Υγιείς άνδρες εθελοντές (n = 15) έλαβαν εφάπαξ από του στόματος δόσεις βικαλουταμίδης (50 mg) μετά από γεύμα και μετά από νηστεία ως μέρος μιας μελέτης τυχαίας διασταυρούμενης σχεδίασης τριών θεραπειών, τριών περιόδων, με 9 εβδομάδες έκπλυσης. Μετά από νηστεία, οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα της (R)-βικαλουταμίδης ήταν πολύ υψηλότερες από αυτές της (S)-βικαλουταμίδης· η μέση Cmax του (R)-ενναντιομερούς (734 ng mL-1) ήταν περίπου εννέα φορές υψηλότερη από την τιμή του (S)-ενναντιομερούς (84 ng mL-1). Οι αντίστοιχες τιμές tmax ήταν 19 και 3 ώρες για τη (R)- και (S)-βικαλουταμίδη, αντίστοιχα. Η αποβολή της (R)-βικαλουταμίδης από το πλάσμα ήταν μονοεκθετική και αργή (t1/2 = 5,8 ημέρες). Η αποβολή της (S)-βικαλουταμίδης ήταν διφασική σε ορισμένους εθελοντές, αλλά μονοφασική σε άλλους (τερματικό t1/2 = 1,2 ημέρες· n = 11). Δεν υπήρξε σημαντική επίδραση της τροφής στα δεδομένα AUC, tmax ή t1/2 για κανένα ενναντιομερές. Οι παρατηρηθείσες ελαφρώς υψηλότερες τιμές Cmax για την (R)-βικαλουταμίδη (14%) και την (S)-βικαλουταμίδη (19%), κατά τη χορήγηση με τροφή, επετεύχθησαν στατιστικά σημαντικές. …
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΒΙΚΑΛΟΥΤΑΜΙΔΗ (9 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
96%
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η βικαλουταμίδη υφίσταται στερεοειδικό μεταβολισμό. Το S (ανενεργό) ισομερές μεταβολίζεται κυρίως με γλυκουρονιδίωση. Το R (ενεργό) ισομερές υφίσταται επίσης γλυκουρονιδίωση, αλλά οξειδώνεται κυρίως σε ανενεργό μεταβολίτη ακολουθούμενο από γλυκουρονιδίωση.
Η βικαλουταμίδη υφίσταται στερεοειδικό μεταβολισμό. Το S (ανενεργό) ισομερές μεταβολίζεται κυρίως με γλυκουρονιδίωση. Το R (ενεργό) ισομερές υφίσταται επίσης γλυκουρονιδίωση, αλλά οξειδώνεται κυρίως σε ανενεργό μεταβολίτη ακολουθούμενο από γλυκουρονιδίωση. Τόσο η μητρική ένωση όσο και οι μεταβολικές γλυκουρονιδικές ενώσεις απεκκρίνονται στα ούρα και τα κόπρανα. Το S-ενναντιομερές αποβάλλεται ταχέως σε σύγκριση με το R-ενναντιομερές, με το R-ενναντιομερές να αντιστοιχεί στο 99% των συνολικών επιπέδων πλάσματος σε κατάσταση ισορροπίας.
Η βικαλουταμίδη υφίσταται στερεοειδικό μεταβολισμό. Το S (ανενεργό) ισομερές μεταβολίζεται κυρίως με γλυκουρονιδίωση. Το R (ενεργό) ισομερές υφίσταται επίσης γλυκουρονιδίωση, αλλά οξειδώνεται κυρίως σε ανενεργό μεταβολίτη ακολουθούμενο από γλυκουρονιδίωση. Χρόνος ημίσειας ζωής: 5,9 ημέρες
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
5,9 ημέρες
… Η αποβολή της (S)-βικαλουταμίδης ήταν διφασική σε ορισμένους εθελοντές, αλλά μονοφασική σε άλλους (τερματικό t1/2 = 1,2 ημέρες· n = 11). …
/Ο/ φαινόμενος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής από το πλάσμα που παρατηρήθηκε μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση ήταν 8,4 ± 1,1 ημέρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Ενώσεις που αναστέλλουν ή ανταγωνίζονται τη βιοσύνθεση ή τις δράσεις των ανδρογόνων.
Ουσίες που αναστέλλουν ή προλαμβάνουν τον πολλαπλασιασμό των ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA A0Z3NAU9DP
BICALUTAMIDE
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ανταγωνιστές Υποδοχέων Ανδρογόνων
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Υποδοχέων Ανδρογόνων
Η βικαλουταμίδη είναι Αναστολέας Υποδοχέων Ανδρογόνων. Ο μηχανισμός δράσης της βικαλουταμίδης είναι ως Ανταγωνιστής Υποδοχέων Ανδρογόνων.
BICALUTAMIDE
Αναστολέας Υποδοχέων Ανδρογόνων [EPC]· Ανταγωνιστές Υποδοχέων Ανδρογόνων [MoA]
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
Ενώσεις που αναστέλλουν ή ανταγωνίζονται τη βιοσύνθεση ή τις δράσεις των ανδρογόνων.
Ουσίες που αναστέλλουν ή προλαμβάνουν τον πολλαπλασιασμό των ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.