BUTRIN

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντιβηχικά, Βουταμιράτη Κωδικός ATC: R05DB13

Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η κιτρική βουταμιράτη, το δραστικό συστατικό του Βουταμιράτη, καταστέλλει το βήχα χωρίς να είναι ούτε χημικά ούτε φαρμακολογικά συγγενές των αλκαλοειδών του οπίου. Πιστεύεται ότι έχει κεντρική δράση. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης δεν είναι γνωστός. Παρουσιάζει μη ειδικό αντιχολινεργικό και βρογχοσπασμολυτικό αποτέλεσμα, το οποίο διευκολύνει την αναπνευστική λειτουργία. Δεν προκαλεί εξάρτηση ή έξη. Η κιτρική βουταμιράτη δηλαδή είναι ένα μη ναρκωτικό αντιβηχικό που δρα στο κέντρο του βήχα, και σε αντίθεση με τα μορφινικά παράγωγα (ναρκωτικά αντιβηχικά), στερείται του κινδύνου των παρενεργειών τους χωρίς να υπολείπεται της αντιβηχικής τους δράσης. Έχει ευρύ θεραπευτικό φάσμα. Είναι καλά ανεκτή ακόμη και σε υψηλές δόσεις και καλά ανεκτή για ανακούφιση από τον βήχα σε ενήλικες και παιδιά.

Απορρόφηση

Η βουταμιράτη όταν χορηγείται από του στόματος απορροφάται γρήγορα και ολοκληρωτικά. Υδρολύεται κυρίως σε 2-φαινυλο-βουτυρικό οξύ και διαιθυλο-αμινο-αιθοξυ-αιθανόλη. Η επίδραση της τροφής δεν έχει ερευνηθεί. Η έκθεση σε 2-φαινυλο-βουτυρικό οξύ και διαιθυλο-αμινο-αιθοξυ-αιθανόλη είναι πλήρως ανάλογη με το εύρος της δόσης από 22,5mg - 90mg. Η βουταμιράτη όταν χορηγείται από το στόμα απορροφάται γρήγορα. Ανιχνεύεται στο πλάσμα του αίματος 5-10 λεπτά μετά τη χορήγηση 22,5mg, 45mg, 67,5mg και 90mg δόσης. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από μια ώρα και για τις τέσσερις δόσεις, με τη μέση τιμή να είναι 16,1 ng/ml στη δόση των 90mg. Η μέση συγκέντρωση πλάσματος του 2-φαινυλο-βουτυρικού οξέος επιτυγχάνεται εντός 1,5 ώρας με τη μεγαλύτερη έκθεση να παρατηρείται μετά από 90 mg (3.052 νανογραμμάρια/ml). Η μέση συγκέντρωση στο πλάσμα της διαιθυλο-αμινο-αιθοξυ-αιθανόλης επιτυγχάνεται εντός 0,67 ωρών με τη μεγαλύτερη έκθεση πάλι να παρατηρείται μετά από 90 mg (160 νανογραμμάρια/ml).

Κατανομή

Η βουταμιράτη έχει υψηλό όγκο κατανομής που κυμαίνεται μεταξύ 81 και 112 L (ανάλογα με το σωματικό βάρος σε kg) καθώς και υψηλό βαθμό πρωτεϊνικής σύνδεσης. Το 2-φαινυλο-βουτυρικό οξύ έχει υψηλό βαθμό πρωτεϊνικής σύνδεσης στο πλάσμα σε όλες τις δόσεις (22,5 - 90 mg) με μέσες τιμές από 89,3% έως 91,6%. H διαιθυλο-αμινο-αιθοξυ-αιθανόλη επιδεικνύει κάποιο βαθμό πρωτεϊνικής σύνδεσης με μέσες τιμές που κυμαίνονται μεταξύ 28,8% - 45,7%. Δεν είναι γνωστό εάν η βουταμιράτη διέρχεται τον πλακούντα ή αν εκκρίνεται στο μητρικό γάλα.

Βιομετασχηματισμός

Η υδρόλυση της βουταμιράτης, η οποία οδηγεί κυρίως σε 2-φαινυλο-βουτυρικό οξύ και διαιθυλο-αμινο-αιθοξυ-αιθανόλη, λαμβάνει χώρα άμεσα και καθ’ ολοκληρία. Βάσει μελετών σε διαφορετικά είδη, συμπεραίνεται ότι και οι βασικοί μεταβολίτες έχουν αντιβηχικό αποτέλεσμα. Δεν υπάρχουν δεδομένα στον άνθρωπο για τον αλκοολικό μεταβολίτη. Το 2-φαινυλο-βουτυρικό οξύ υπόκειται σε επιπρόσθετο μερικό μεταβολισμό μέσω υδροξυλίωσης στην θέση p.

Αποβολή

Η απέκκριση των τριών μεταβολιτών γίνεται κυρίως μέσω των νεφρών, ακολουθεί σύνδεση στο ήπαρ, ο όξινος μεταβολίτης υπόκειται σε ευρείας κλίμακας σύνδεση με γλυκουρονικό οξύ. Τα επίπεδα σύζευξης του 2-φαινυλο-βουτυρικού οξέος είναι πολύ υψηλότερα στο ουροποιητικό από ό,τι στο πλάσμα. Η βουταμιράτη είναι ανιχνεύσιμη στα ούρα μέχρι και 48 ώρες και η ποσότητα της βουταμιράτης που απεκκρίνεται στα ούρα κατά τη 96ωρη περίοδο δειγματοληψίας, αντιπροσωπεύει περίπου το 0,02, 0,02, 0,03 και 0,03% της δόσης 22,5 mg, 45 mg, 67,5 mg και 90 mg, αντιστοίχως. Ένα μεγαλύτερο ποσοστό της δόσης της βουταμιράτης απεκκρίνεται στα ούρα ως διαιθυλο-αμινο-αιθοξυ-αιθανόλη ή ως μη συζευγμένο 2-φαινυλο-βουτυρικό οξύ. Ο μέσος μετρούμενος χρόνος ημίσειας ζωής του 2-φαινυλο-βουτυρικού οξέος, της βουταμιράτης και της διαιθυλο-αμινο-αιθοξυ-αιθανόλης είναι 23,26-24,42, 1,48-1,93, και 2,72-2,90 ώρες, αντιστοίχως.

Φαρμακοκινητική σε ειδικές ομάδες ασθενών

Δεν είναι γνωστό εάν διαταραχές της ηπατικής ή νεφρικής λειτουργίας επηρεάζουν τις φαρμακοκινητικές παραμέτρους της βουταμιράτης.

Απορρόφηση Η βουταμιράτη όταν χορηγείται από του στόματος απορροφάται γρήγορα και ολοκληρωτικά. Υδρολύεται κυρίως σε 2-φαινυλο-βουτυρικό οξύ και διαιθυλο-αμινο-αιθοξυ-αιθανόλη. Η επίδραση της τροφής δεν έχει ερευνηθεί. Η έκθεση σε 2-φαινυλο-βουτυρικό οξύ…