SINARTROL(σηναρτρολ)

Μηχανισμός δράσης

Τo Πιροξικάμη είναι μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο τo oπoίo διαθέτει επίσης αναλγητικές και αντιπυρετικές ιδιότητες. Τo οίδημα, η ερυθρότητα, η υπερπλασία των ιστών, o πυρετός και o πόνος μπορούν να ανασταλούν σε πειραματόζωα με τη χορήγηση του Πιροξικάμη. To Πιροξικάμη είναι δραστικό ανεξάρτητα από την αιτιολογία της φλεγμονής. Παρ’ όλον ότι o μηχανισμός δράσης του δεν είναι πλήρως γνωστός, ανεξάρτητες μελέτες in vitro και in vivo απέδειξαν ότι τo Πιροξικάμη επιδρά σε διάφορα στάδια της ανοσοβιολογικής και της φλεγμονώδους αντίδρασης μέσω:

• Αναστολής της σύνθεσης των προστανοϊδών περιλαμβανομένων και των προσταγλανδινών με την αναστρέψιμη αναστολή του ενζύμου κυκλοξυγενάση.
• Αναστολής της συσσώρευσης των ουδετεροφίλων.
• Αναστολής της μετανάστευσης των πολυμορφοπυρήνων και των μονοκυττάρων στην περιοχή της φλεγμονής.
• Αναστολής της απελευθέρωσης λυσοσωματικών ενζύμων από τα διεγερμένα λευκοκύτταρα.
• Αναστολής της παραγωγής ανιόντος υπεροξειδίου από τα ουδετερόφιλα.
• Μείωσης της παραγωγής του ρευματοειδούς παράγοντος, τόσο στον οργανισμό όσο και στο αρθρικό υγρό σε ασθενείς με οροθετική ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Έχει αποδειχθεί ότι το Πιροξικάμη δεν δρα μέσω διέγερσης του άξονα υπόφυσης επινεφριδίων. Μελέτες in vitro δεν απέδειξαν δυσμενή επίδραση του φαρμάκου στο μεταβολισμό του αρθρικού χόνδρου.

Απορρόφηση και κατανομή

Τo Πιροξικάμη απορροφάται καλώς μετά τη χορήγησή του από τo στόμα ή από τo ορθό. Με τη χορήγηση τροφής υπάρχει μια μικρή καθυστέρηση στο ρυθμό αλλά όχι στην έκταση της απορρόφησης του φαρμάκου όταν χορηγείται από τo στόμα. Σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα διατηρούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας μετά από εφ’ άπαξ ημερήσια χορήγηση. Μετά από συνεχή θεραπεία με 20 mg ημερησίως, για ένα χρονικό διάστημα ενός έτους, επιτυγχάνονται παρόμοια επίπεδα του φαρμάκου στο αίμα με εκείνα που παρατηρούνται όταν επιτευχθεί σταθεροποιημένη κατάσταση.

Οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα είναι ανάλογες των δόσεων 10 και 20 mg και κατά κανόνα επιτυγχάνονται μέγιστες συγκεντρώσεις εντός 3 έως 5 ωρών μετά τη λήψη του φαρμάκου. Η εφ’ άπαξ χορήγηση δόσεως 20 mg επιτυγχάνει κατά κανόνα μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα ίσες με 1,5 έως 2 mcg/ml, ενώ oι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα μετά επανειλημμένη χορήγηση ημερησίας δόσεως 20 mg σταθεροποιούνται συνήθως σε επίπεδο 3 έως 8 mcg/ml. Στους περισσότερους ασθενείς επιτυγχάνονται σταθερά επίπεδα του φαρμάκου στο πλάσμα περίπου εντός 7-12 ημερών.

Θεραπεία με δόση εφόδου 40 mg ημερησίως για τις δύο πρώτες ημέρες της θεραπείας ακολουθούμενη στη συνέχεια από ημερήσια δόση 20 mg, επιτρέπει ένα υψηλό ποσοστό (περίπου 76%) να επιτύχει σταθερά επίπεδα συγκεντρώσεων του φαρμάκου στο πλάσμα αμέσως μετά τη χορήγηση της δεύτερης δόσης.

Σε συγκριτική μελέτη πολλαπλών δόσεων που αφορούσαν στη βιοδιαθεσιμότητα της ενέσιμης σε σχέση με την από του στόματος μορφή του Πιροξικάμη, αποδείχθηκε ότι μετά την ενδομυϊκή χορήγηση του φαρμάκου oι συγκεντρώσεις του στο πλάσμα είναι σημαντικά υψηλότερες σε σχέση με τις συγκεντρώσεις που επιτυγχάνονται μετά την κατάποση της από του στόματος μορφής κατά τη διάρκεια 45 λεπτών μετά τη χορήγηση την πρώτη ημέρα, κατά τη διάρκεια 30 λεπτών μετά τη χορηγηση τη δεύτερη ημέρα και κατά τη διάρκεια 15 λεπτών μετά τη χορήγηση την έβδομη ημέρα. Υπάρχει βιοϊσοδυναμία μεταξύ των δύο δοσολογικών μορφών του φαρμάκου.

Σε συγκριτική μελέτη πολλαπλών δόσεων που αφορούσε στη φαρμακοκινητική και τη βιοδιαθεσιμότητα των δισκίων ταχείας διάλυσης και των από του στόματος καψακίων του Πιροξικάμη αποδείχθηκε ότι μετά την άπαξ ημερήσια χορήγηση του φαρμάκου επί 14 ημέρες τα χρονικά προφίλ, όσον αφορά τις μέσες συγκεντρώσεις πλάσματος της πιροξικάμης, για τις δύο ανωτέρω μορφές του Πιροξικάμη σχεδόν συνέπιπταν. Δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές των μέσων σταθερών επιπέδων των τιμών Cmax, Cmin, T1/2 ή του Tmax. Από τη μελέτη αυτή εξάγεται το συμπέρασμα ότι τα δισκία ταχείας διάλυσης του Πιροξικάμη είναι βιοϊσοδύναμα προς τις κάψουλες κατόπιν άπαξ ημερήσιας χορηγήσεως. Μελέτες μιας απλής δόσης απέδειξαν ότι οι δύο μορφές είναι βιοϊσοδύναμες τόσο όταν τα δισκία λαμβάνονται με ύδωρ όσο και χωρίς ύδωρ.

Μεταβολισμός και Απέκκριση

Η πιροξικάμη μεταβολίζεται σε μεγάλο ποσοστό ενώ ποσότητα μικρότερη από 5% της ημερήσιας δόσης του φαρμάκου, απεκκρίνεται αναλοίωτη στα ούρα και στα κόπρανα. Μια από τις κύριες μεταβολικές οδούς αποτελεί η υδροξυλίωση του δακτυλίου της πυριδίνης της πλαγίας αλυσίδας του μορίου της πιροξικάμης, ακολουθούμενη από σύζευξη αυτού με γλυκουρονικό οξύ και αποβολή του από τα ούρα. Ο χρόνος ημιζωής του φαρμάκου στον άνθρωπο είναι περίπου 50 ώρες.

Μηχανισμός δράσης Τo Πιροξικάμη είναι μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο τo oπoίo διαθέτει επίσης αναλγητικές και αντιπυρετικές ιδιότητες. Τo οίδημα, η ερυθρότητα, η υπερπλασία των ιστών, o πυρετός και o πόνος μπορούν να ανασταλούν σε πειραματόζωα με…

Απορρόφηση και κατανομή Τo Πιροξικάμη απορροφάται καλώς μετά τη χορήγησή του από τo στόμα ή από τo ορθό. Με τη χορήγηση τροφής υπάρχει μια μικρή καθυστέρηση στο ρυθμό αλλά όχι στην έκταση της απορρόφησης του φαρμάκου όταν χορηγείται από τo στόμα….