1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Aptivus 250 mg μαλακά καψάκια
2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Κάθε μαλακό καψάκιο περιέχει 250 mg tipranavir.
Έκδοχα με γνωστή δράση: Κάθε μαλακό καψάκιο περιέχει 100,0 mg αιθανόλη, 455,0 mg ρικινολεϊκή μακρογλυκερόλη και 12,6 mg σορβιτόλη.
Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.
3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ
Μαλακό καψάκιο.
Ροζ, επιμήκη μαλακά καψάκια ζελατίνης με μαύρο χρώμα με εκτυπωμένο το «TPV 250».
4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις
Το Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης ενδείκνυται για τη συνδυασμένη αντιρετροϊική αγωγή της λοίμωξης HIV-1 σε ενήλικες και εφήβους ασθενείς ηλικίας 12 ετών και άνω οι οποίοι έχουν επιφάνεια σώματος (BSA) ≥ 1,3 m2 ή βάρος ≥ 36 kg και με μεγάλη προηγούμενη θεραπευτική εμπειρία με ιό ανθεκτικό σε πολλαπλούς αναστολείς της πρωτεάσης. Το Aptivus θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ως μέρος μιας ενεργού συνδυασμένης αντιρετροϊικής αγωγής σε ασθενείς χωρίς άλλες θεραπευτικές επιλογές.
Κατά την επιλογή της έναρξης θεραπείας με Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, θα πρέπει να γίνει προσεκτική θεώρηση του ατομικού ιατρικού ιστορικού για κάθε ασθενή και των τύπων των μεταλλάξεων που σχετίζονται με τους διάφορους παράγοντες. Η χρήση του Aptivus θα πρέπει να καθορίζεται από γονοτυπικό ή φαινοτυπικό έλεγχο (όταν είναι δυνατό) και από το ιατρικό ιστορικό. Κατά την έναρξη της θεραπείας θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν οι συνδυασμοί μεταλλάξεων, οι οποίοι μπορούν να επιδράσουν αρνητικά στην ιική ανταπόκριση στο Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης (βλ. παράγραφο 5.1).
4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης
Το Aptivus θα πρέπει πάντα να χορηγείται με χαμηλή δόση ριτοναβίρης ως αυξητικό της φαρμακοκινητικής και σε συνδυασμό με άλλα αντιρετροϊικά φαρμακευτικά προϊόντα. Ως εκ τούτου πριν την έναρξη αγωγής με Aptivus θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν η Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος της ριτοναβίρης (ειδικά σε ότι αφορά στις παραγράφους των αντενδείξεων, των προειδοποιήσεων και των ανεπιθυμήτων ενεργειών).
Το Aptivus θα πρέπει να συνταγογραφείται από ιατρούς που έχουν εμπειρία στη θεραπευτική αγωγή της λοίμωξης HIV-1.
Δοσολογία Ενήλικες και έφηβοι (ηλικίας από 12-18 ετών οι οποίοι έχουν BSA ≥ 1,3 m2 ή βάρος ≥ 36 kg)
Η συνιστώμενη δόση του Aptivus είναι 500 mg, συγχορηγούμενο με 200 mg ριτοναβίρης (χαμηλή δόση ριτοναβίρης), δύο φορές ημερησίως (βλ. παράγραφο 4.4 για προληπτικά μέτρα σε εφήβους).
Η επιφάνεια σώματος (BSA) μπορεί να υπολογιστεί ως εξής:
Τύπος του Mosteller: 𝐵𝑆𝐴 (𝑚2)=√ Ύ𝜓𝜊𝜍 (𝑐𝑚)×𝛣ά𝜌𝜊𝜍 (𝑘𝑔)
3.600 Δόσεις ριτοναβίρης χαμηλότερες από 200 mg δύο φορές την ημέρα δε θα πρέπει να χρησιμοποιούνται καθώς μπορεί να μεταβάλλουν το προφίλ αποτελεσματικότητας του συνδυασμού.
Εφόσον έως τώρα υπάρχουν περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια στους εφήβους (βλ. παράγραφο 5.1) που λαμβάνουν αυτό το δοσολογικό σχήμα, πρέπει να διασφαλίζεται ιδιαίτερα η στενή παρακολούθηση της ιολογικής απόκρισης και ανοχής σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.
Παράλειψη δόσης Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται για την ανάγκη λήψης Aptivus και ριτοναβίρης κάθε μέρα όπως συνταγογραφήθηκε. Εάν μια δόση δε ληφθεί για περισσότερο από 5 ώρες, ο ασθενής θα πρέπει να περιμένει και στη συνέχεια να λάβει την επόμενη δόση του Aptivus και της ριτοναβίρης στην προγραμματισμένη ώρα. Εάν μια δόση δε ληφθεί για λιγότερο από 5 ώρες, ο ασθενής θα πρέπει να λάβει τη δόση αμέσως και στη συνέχεια να λάβει την επόμενη δόση του Aptivus και της ριτοναβίρης την προγραμματισμένη ώρα.
Ηλικιωμένοι Οι κλινικές μελέτες με Aptivus δεν περιελάμβαναν επαρκή αριθμό ασθενών με ηλικία 65 ετών και άνω για να καθοριστεί εάν ανταποκρίνονται διαφορετικά από τους νεώτερους ασθενείς (βλ.
παράγραφο 5.2).
Γενικά, η χορήγηση του Aptivus σε ηλικιωμένους θα πρέπει να γίνεται με προσοχή και υπό παρακολούθηση εξαιτίας της μεγαλύτερης συχνότητας μειωμένης ηπατικής, νεφρικής ή καρδιακής λειτουργίας και την ύπαρξη συνοδών νοσημάτων ή άλλων αγωγών. (βλ. παράγραφο 4.4)
Ηπατική δυσλειτουργία Το tipranavir μεταβολίζεται από το ηπατικό σύστημα. Ως εκ τούτου, δυσλειτουργία του ήπατος μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αύξηση της έκθεσης στο tipranavir και επιδείνωση του προφίλ ασφαλείας του. Επομένως, το Aptivus θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με αυξημένη συχνότητα παρακολούθησης, σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (Κατηγορία Α κατά Child- Pugh). Το Aptivus αντενδείκνυται σε ασθενείες με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Κατηγορία B ή C κατά Child-Pugh) (βλ. παραγράφους 4.3, 4.4 και 5.2)
Νεφρική δυσλειτουργία Δε χρειάζεται ρύθμιση της δοσολογίας σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).
Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των καψακίων Aptivus σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο 5.1 και 5.2, αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
Επίσης, με τα καψάκια Aptivus δεν μπορούν να επιτευχθούν κατάλληλες προσαρμογές της δόσης για παιδιά κάτω των 12 ετών.
Τα καψάκια Aptivus δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω των 12 ετών, καθώς δεν υπάρχουν κλινικά δεδομένα που να υποστηρίζουν τη χρήση των καψακίων σε αυτήν την παιδιατρική υποομάδα.
Τρόπος χορήγησης Από του στόματος χρήση.
Το Aptivus μαλακά καψάκια συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης θα πρέπει να λαμβάνεται με το φαγητό (βλ. παράγραφο 5.2).
Το Aptivus μαλακά καψάκια πρέπει να καταπίνεται ολόκληρο και δεν πρέπει να ανοίγεται ή να μασιέται.
4.3 Αντενδείξεις
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή (κατηγορία B ή C κατά Child-Pugh) ηπατική δυσλειτουργία.
Ο συνδυασμός της ριφαμπικίνης με το Aptivus με συγχορηγούμενη χαμηλή δόση ριτοναβίρης αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.5).
Φυτικά σκευάσματα που περιέχουν το Hypericum perforatum /υπερικό /βαλσαμόχορτο λόγω του κινδύνου της μείωσης της συγκέντρωσης του στο πλάσμα και της ελάττωσης των κλινικών δράσεων του tipranavir (βλ. παράγραφο 4.5).
Η συγχορήγηση του Aptivus με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με δραστικές ουσίες που η κάθαρσή τους εξαρτάται κυρίως από το CYP3A και για τα οποία οι αυξημένες συγκεντρώσεις τους στο πλάσμα σχετίζονται με σοβαρά και/ ή απειλητικά για τη ζωή συμβάματα.
Αυτές οι δραστικές ουσίες περιλαμβάνουν αντιαρρυθμικά (όπως αμιωδαρόνη, μπεπριδίλη, κινιδίνη), αντιισταμινικά (όπως αστεμιζόλη, τερφεναδίνη), παράγωγα εργοτίνης (όπως διϋδροεργοταμίνη, εργονοβίνη, εργοταμίνη, μεθυλεργονοβίνη), γαστρεντερικούς παράγοντες κινητικότητας (όπως σισαπρίδη), αντιψυχωσικά (όπως πιμοζίδη, σερτινδόλη, κουετιαπίνη, λουρασιδόνη), ηρεμιστικά/ υπνωτικά (όπως από του στόματος χορηγούμενη μιδαζολάμη και τριαζολάμη) και αναστολείς της αναγωγάσης του HMG-CoA (όπως σιμβαστατίνη και λοβαστατίνη) (βλ. παράγραφο 4.5). Ακόμα, η χρήση των ανταγωνιστών των α-1 αδρενεργικών υποδοχέων αλφουσοζίνη και σιλντεναφίλη όταν χρησιμοποιούνται για την αγωγή της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης. Επίσης, η συγχορήγηση του Aptivus με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και με φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία η κάθαρσή τους εξαρτάται κυρίως από το CYP2D6, όπως τα αντιαρρυθμικά φλεκαϊνίδη , προπαφαινόνη και μετοπρολόλη που χορηγείται σε καρδιακή ανεπάρκεια (βλ. παράγραφο 4.5).
Η συγχορήγηση κολχικίνης με Aptivus/ ριτοναβίρη σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.5).
4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση
Το Aptivus πρέπει να χορηγείται με χαμηλή δόση ριτοναβίρης για να διασφαλιστεί η θεραπευτική του δράση (βλ. παράγραφο 4.2). Αποτυχία στη σωστή συγχορήγηση του tipranavir μαζί με ριτοναβίρη θα οδηγήσει σε μειωμένα επίπεδα του tipranavir στο πλάσμα, τα οποία μπορεί να είναι ανεπαρκή για την επίτευξη της επιθυμητής αντιϊικής δράσης. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερωθούν κατάλληλα.
Το Aptivus δεν προκαλεί ίαση της λοίμωξης από HIV-1 ή του AIDS. Οι ασθενείς που λαμβάνουν Aptivus ή οποιαδήποτε άλλη αντιρετροϊική θεραπεία μπορεί να εξακολουθούν να αναπτύσσουν ευκαιριακές λοιμώξεις και άλλες επιπλοκές της λοίμωξης με HIV-1.
Ηπατική νόσος Το Aptivus αντενδείκνυται σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή (Κατηγορία B ή C κατά Child-Pugh)
ηπατική ανεπάρκεια. Για τη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, σε ασθενείς οι οποίοι έχουν επίσης μολυνθεί με ηπατίτιδα B ή C υπάρχουν προς το παρόν περιορισμένα δεδομένα διαθέσιμα. Ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β ή C και οι οποίοι λαμβάνουν συνδυασμό αντιρετροϊικής αγωγής έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών και δυνητικά θανατηφόρων ηπατικών συμβαμάτων. Το Aptivus θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών, μόνο εάν το πιθανό όφελος αντισταθμίζει τον πιθανό κίνδυνο και με αυξημένη κλινική και εργαστηριακή παρακολούθηση. Στην περίπτωση της συγχορηγούμενης αντιϊικής αγωγής για ηπατίτιδα Β ή C, παρακαλώ διαβάστε επίσης τις σχετικές Περιλήψεις Χαρακτηριστικών Προϊόντος που αφορούν αυτά τα φαρμακευτικά σκευάσματα.
Ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια (Κατηγορία Α κατά Child-Pugh) θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
Ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική δυσλειτουργία περιλαμβανομένης και της χρόνιας ενεργού ηπατίτιδας παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα ανωμαλιών της ηπατικής λειτουργίας κατά τη διάρκεια της συνδυασμένης θεραπείας και θα πρέπει να παρακολουθούνται σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική. Το Aptivus με τη ριτοναβίρη θα πρέπει να διακόπτονται μόλις εμφανισθούν σημεία επιδείνωσης της ηπατικής λειτουργίας σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ηπατική νόσο.
Το Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, έχει συσχετισθεί με αναφορές ηπατίτιδας που έχει εκδηλωθεί κλινικά και αναφορές ηπατικής ανεπάρκειας αντιρρόπησης, που περιελάμβαναν μερικά περιστατικά που κατέληξαν σε θάνατο. Αυτά τα περιστατικά γενικά συνέβησαν σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο HIV που ελάμβαναν πολλαπλές συγχορηγούμενες φαρμακευτικές αγωγές.
Προσοχή θα πρέπει να επιδεικνύεται όταν χορηγούνται Aptivus σε ασθενείς με διαταραχές ηπατικών ενζύμων ή με ιστορικό ηπατίτιδας. Σε αυτούς τους ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν η παρακολούθηση αυξημένων τιμών των ηπατικών ενζύμων (ALAT/ASAT).
Η θεραπεία με Aptivus δε θα πρέπει να ξεκινά σε ασθενείς με τιμές ASAT ή ALAT προ θεραπείας 5 φορές μεγαλύτερες του Ανώτατου Φυσιολογικού Ορίου (ULN) μέχρι η αρχική τιμή ASAT/ALAT να σταθεροποιηθεί σε λιγότερο από 5Χ ULN, εκτός αν το πιθανό όφελος αιτιολογεί τον πιθανό κίνδυνο.
Η θεραπεία με Aptivus θα πρέπει να διακόπτεται σε ασθενείς οι οποίοι εμφανίζουν αυξήσεις του ASAT ή ALAT μεγαλύτερες από 10Χ ULN ή που παρουσιάζουν σημεία ή συμπτώματα ηπατίτιδας που έχει εκδηλωθεί κλινικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Εάν προσδιορισθεί άλλη αιτία (π.χ. ιός οξείας ηπατίτιδας A, B ή C, νόσος της χοληδόχου κύστεως, άλλα φαρμακευτικά προϊόντα), τότε η επανέναρξη της αγωγής με Aptivus θα πρέπει να εξετασθεί όταν οι τιμές ASAT/ALAT θα έχουν επιστρέψει στα επίπεδα γραμμής βάσης του ασθενούς.
Παρακολούθηση του ήπατος Παρακολούθηση των ηπατικών εξετάσεων θα πρέπει να λαμβάνει χώρα πριν την έναρξη της θεραπείας, μετά από δύο, τέσσερις και κατόπιν κάθε τέσσερις εβδομάδες μέχρι τις 24 εβδομάδες και κατόπιν κάθε οκτώ έως δώδεκα εβδομάδες. Εντατική παρακολούθηση (δηλ. πριν την έναρξη της θεραπείας, κάθε δύο εβδομάδες κατά τη διάρκεια των πρώτων τριών μηνών της θεραπείας, κατόπιν ανά μήνα μέχρι τις 48 εβδομάδες, και μετά κάθε οκτώ έως δώδεκα εβδομάδες) απαιτείται όταν το Aptivus και η χαμηλή δόση ριτοναβίρης χορηγούνται σε ασθενείς με αυξημένα επίπεδα ASAT και ALAT, ήπια ηπατική δυσλειτουργία, χρόνια ηπατίτιδα B ή C ή άλλη υποκείμενη ηπατική νόσο.
Ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπευτική αγωγή Σε μια μελέτη που διεξήχθη σε ενήλικες ασθενείς χωρίς προηγούμενη θεραπευτική αγωγή με αντιρετροϊικά, το tipranavir 500 mg με τη ριτοναβίρη 200 mg δύο φορές την ημέρα, συγκρινόμενο με λοπιναβίρη/ριτοναβίρη, συσχετίσθηκε με μια αύξηση της συχνότητας σημαντικής ανόδου (βαθμού 3 και 4) των επιπέδων των τρανσαμινασών χωρίς κανένα πλεονέκτημα σε σχέση με την αποτελεσματικότητα (τάση προς μια χαμηλότερη αποτελεσματικότητα). Ως εκ τούτου, αυτή η μελέτη σταμάτησε πρόωρα μετά από 60 εβδομάδες.
Επομένως, το tipranavir με τη ριτοναβίρη δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει θεραπεία με αντιρετροϊικά κατά το παρελθόν (βλ. παράγραφο 4.2).
Νεφρική Ανεπάρκεια Εφόσον η νεφρική κάθαρση του tipranavir είναι αμελητέα, δεν αναμένονται αυξημένες συγκεντρώσεις του στο πλάσμα σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Αιμοφιλία Έχουν υπάρξει αναφορές για αυξημένη αιμορραγία, περιλαμβανομένων των αυτόματων αιματωμάτων του δέρματος και αιμάρθρωση σε ασθενείς με αιμοφιλία τύπου Α και Β στους οποίους χορηγούνται αναστολείς της πρωτεάσης. Σε μερικούς ασθενείς χορηγήθηκε επιπλέον ο Παράγοντας Πήξης VIII. Σε περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις που αναφέρθηκαν, η αγωγή με τους αναστολείς της
πρωτεάσης συνεχίστηκε ή χορηγήθηκε εκ νέου εάν η αγωγή είχε διακοπεί. Έχει τεκμηριωθεί μία αιτιολογική σχέση, παρόλο που ο μηχανισμός δράσης δεν έχει διασαφηνιστεί. Επομένως οι αιμοφιλικοί ασθενείς θα πρέπει να ενημερωθούν για την πιθανότητα της αυξημένης αιμορραγίας.
Αιμορραγία Οι συμμετέχοντες στη μελέτη RESIST που ελάμβαναν Aptivus με ριτοναβίρη είχαν την τάση να εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας, στις 24 εβδομάδες ο σχετικός κίνδυνος ήταν 1.98 (95% CI = 1.03, 3.80). Στις 48 εβδομάδες ο σχετικός κίνδυνος μειώθηκε στο 1.27 (95% CI = 0.76, 2.12). Tα επεισόδια αιμορραγίας δεν είχαν συγκεκριμένο τύπο και δεν παρατηρήθηκε διαφορά στις παραμέτρους πήξης ανάμεσα στις υπό αγωγή ομάδες. Η σημαντικότητα των ευρημάτων αυτών παρακολουθείται περαιτέρω.
Θανατηφόρες και μη θανατηφόρες περιπτώσεις ενδοκρανιακών αιμορραγιών (ICH) έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που ελάμβαναν, πολλοί από τους οποίους εμφάνιζαν και άλλες ιατρικές καταστάσεις ή ελάμβαναν συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ή να συμβάλλουν στην εμφάνιση αυτών των συμβάντων. Παρόλα αυτά, σε ορισμένες περιπτώσεις ο ρόλος του Aptivus δεν μπορεί να αποκλειστεί. Δεν παρατηρήθηκε συγκεκριμένος τύπος ανώμαλων αιματολογικών ή παραμέτρων πήξης, στους ασθενείς γενικά, ή πριν την εμφάνιση της ICH.
Επομένως, τακτική μέτρηση των παραμέτρων πήξης δεν ενδείκνυται προς το παρόν στην παρακολούθηση των ασθενών που λαμβάνουν Aptivus.
Αυξημένος κίνδυνος ICH έχει ήδη παρατηρηθεί σε ασθενείς με προχωρημένη λοίμωξη HIV/ AIDS, όπως αυτοί που έλαβαν αγωγή στις κλινικές μελέτες του Aptivus.
Σε in vitro πειράματα, παρατηρήθηκε ότι το tipranavir αναστέλλει τη συσσώρευση των ανθρωπίνων αιμοπεταλίων σε επίπεδα αντίστοιχα με την έκθεση στο φάρμακο που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που ελάμβαναν Aptivus με ριτοναβίρη.
Σε επίμυες, η συγχορήγηση με βιταμίνη Ε αύξησε τις αιμορραγικές επιδράσεις του tipranavir (βλ.
παράγραφο 5.3).
Το Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης αιμορραγίας από τραυματισμό, χειρουργική επέμβαση ή άλλες ιατρικές καταστάσεις, ή σε αυτούς που ελάμβαναν φαρμακευτικά προϊόντα που είναι γνωστό ότι μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας όπως αντιαιμοπεταλιακούς παράγοντες και αντιπηκτικά ή που λαμβάνουν συμπληρωματικά βιταμίνη Ε. Με βάση την περιορισμένη διαθέσιμη έκθεση από την παρατήρηση στις κλινικές μελέτες, συνιστάται να μην συγχορηγούνται σε ασθενείς περισσότερο από 1.200 IU βιταμίνης Ε την ημέρα.
Σωματικό βάρος και μεταβολικές παράμετροι Κατά τη διάρκεια της αντιρετροϊικής θεραπείας ενδέχεται να παρουσιαστεί αύξηση του σωματικού βάρους καθώς και των επιπέδων των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα. Οι αλλαγές αυτές μπορεί, εν μέρει, να συνδέονται με τον έλεγχο της νόσου και τον τρόπο ζωής. Αναφορικά με τα λιπίδια, σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν ενδείξεις για επίδραση της θεραπείας, ενώ όσον αφορά την αύξηση του σωματικού βάρους δεν υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις που να τη συσχετίζουν με οποιαδήποτε συγκεκριμένη θεραπεία. Μια υψηλότερη αύξηση των λιπιδίων στο αίμα παρατηρήθηκε με tipranavir/ritonavir από ότι με τους συγκριτικούς παράγοντες (άλλους αναστολείς πρωτεάσης) σε κλινικές μελέτες. Η παρακολούθηση των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα πρέπει να βασίζεται στις καθιερωμένες κατευθυντήριες οδηγίες θεραπείας του HIV. Οι διαταραχές των λιπιδίων θα πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται κλινικά.
Σύνδρομο Επανενεργοποίησης του Ανοσοποιητικού Συστήματος Σε ασθενείς με λοίμωξη HIV και σοβαρή ανοσολογική ανεπάρκεια ενδέχεται να εμφανιστεί, κατά την έναρξη της συνδυασμένης αντιρετροϊικής θεραπείας (CART), μία φλεγμονώδης αντίδραση σε ασυμπτωματικά ή υπολειμματικά ευκαιριακά παθογόνα και να προκαλέσει σοβαρές κλινικές καταστάσεις ή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Τέτοιες αντιδράσεις έχουν τυπικά παρουσιαστεί εντός των πρώτων εβδομάδων ή μηνών από την έναρξη της CART. Σχετικά παραδείγματα είναι η
αμφιβληστροειδίτιδα από κυτταρομεγαλοϊό, γενικευμένες και/ ή εστιακές λοιμώξεις από μυκοβακτηρίδια και πνευμονία οφειλόμενη σε pneumocystis pneumonia. Θα πρέπει να εκτιμώνται οποιαδήποτε φλεγμονώδη συμπτώματα και να ορίζεται θεραπεία όταν απαιτείται. Επιπρόσθετα, έχουν παρατηρηθεί σε κλινικές μελέτες με Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης επανενεργοποίηση τoυ συμπλέγματος του ιού του έρπητα και του έρπητα ζωστήρα.
Aυτοάνοσες διαταραχές (όπως η νόσος του Graves και η αυτοάνοση ηπατίτιδα) έχει επίσης αναφερθεί ότι συμβαίνουν κατά τη ρύθμιση της επανεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Ωστόσο, ο αναφερόμενος χρόνος έως την έναρξη είναι περισσότερο μεταβλητός και αυτά τα γεγονότα μπορεί να συμβούν πολλούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας.
Εξάνθημα Ήπια έως μέτρια εξανθήματα που συμπεριλάμβαναν κνιδωτικό εξάνθημα, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα και φωτοευαισθησία έχουν αναφερθεί σε άτομα που ελάμβαναν Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Στις 48 εβδομάδες σε μελέτες Φάσης ΙΙΙ παρατηρήθηκε εξάνθημα διαφόρων τύπων στο 15.5% των ανδρών και στο 20.5% των γυναικών που ελάμβαναν Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Επίσης, σε μια μελέτη αλληλεπίδρασης, σε υγιείς γυναίκες εθελόντριες στις οποίες χορηγήθηκε μια εφάπαξ δόση αιθινυλ- οιστραδιόλης, ακολουθούμενη από Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, το 33% των ατόμων ανέπτυξαν εξάνθημα. Εξάνθημα συνοδευόμενο από πόνο στις αρθρώσεις ή δυσκαμψία, συσφιγκτικό αίσθημα λαιμού ή γενικευμένο κνησμό έχει αναφερθεί σε άντρες και γυναίκες που ελάμβαναν Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Σε μια παιδιατρική κλινική μελέτη, η συχνότητα των εξανθημάτων (όλων των βαθμών, κάθε αιτιολογίας) κατά τη διάρκεια 48 εβδομάδων θεραπείας ήταν υψηλότερη από ότι στους ενήλικες ασθενείς.
Οστεονέκρωση Αναφέρθηκαν περιπτώσεις οστεονέκρωσης κυρίως σε ασθενείς με προχωρημένη λοίμωξη HIV και /ή μακράς διάρκειας έκθεση σε συνδυασμό αντιρετροϊκής θεραπείας (CART) αν και η αιτιολογία θεωρείται πολυπαραγοντική (συμπεριλαμβάνονται η χρήση κορτικοστεροειδών, η κατανάλωση αλκοόλ, η σοβαρή ανοσοκαταστολή, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος). Οι ασθενείς θα πρέπει να ζητούν ιατρική συμβουλή εάν παρουσιάζουν ενοχλήσεις και άλγος στις αρθρώσεις, δυσκαμψία άρθρωσης ή δυσκολία στην κίνηση.
Αλληλεπιδράσεις Το προφίλ αλληλεπιδράσεων του tipranavir συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης είναι περίπλοκο. Οι μηχανισμοί και οι πιθανοί μηχανισμοί που συμβάλλουν στο προφίλ αλληλεπιδράσεων του tipranavir περιγράφονται παρακάτω (βλ. παράγραφο 4.5).
Αβακαβίρη και ζιδοβουδίνη Η ταυτόχρονη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης με ζιδοβουδίνη ή αβακαβίρη, έχει ως αποτέλεσμα σημαντική μείωση στις συγκεντρώσεις πλάσματος αυτών των νουκλεοσιδικών αναστολέων της αντίστροφης μεταγραφάσης (NRTIs). Ως εκ τούτου, η ταυτόχρονη χρήση ζιδοβουδίνης ή αβακαβίρης με Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, δεν συνιστάται εκτός εάν δεν υπάρχουν άλλοι διαθέσιμοι NRTIs κατάλληλοι για την αγωγή του ασθενούς (βλ. παράγραφο 4.5).
Αναστολείς της πρωτεάσης Η ταυτόχρονη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με τους αναστολείς της πρωτεάσης αμπρεναβίρη, λοπιναβίρη ή σακουιναβίρη (κάθε ένας από αυτούς συγχορηγούμενος με χαμηλή δόση ριτοναβίρης) σε θεραπευτικό σχήμα διπλής – ενίσχυσης έχει ως αποτέλεσμα σημαντικές μειώσεις στις συγκεντρώσεις αυτών των αναστολέων της πρωτεάσης.
Σημαντική μείωση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα της αταζαναβίρης και αξιοσημείωτη αύξηση των συγκεντρώσεων του tipranavir και της ριτοναβίρης έχει παρατηρηθεί όταν το Aptivus, σε συνδυασμό με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, συγχορηγούνταν με αταζαναβίρη (βλ. παράγραφο 4.5). Δεν υπάρχουν προς το παρόν διαθέσιμα δεδομένα για τις αλληλεπιδράσεις του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης με αναστολείς πρωτεάσης εκτός από αυτά που αναφέρονται παραπάνω. Ως
εκ τούτου, η συγχορήγηση του tipranavir, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με αναστολείς πρωτεάσης δεν συνιστάται.
Από του στόματος αντισυλληπτικά και οιστρογόνα Εφόσον τα επίπεδα της αιθυνυλ-οιστραδιόλης μειώνονται, η συγχορήγηση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δεν συνιστάται. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά ή επιπλέον μέτρα αντισύλληψης όταν γίνεται συγχορήγηση από του στόματος αντισυλληπτικών που έχουν ως βάση τα οιστρογόνα με Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης (βλ. παράγραφο 4.5). Ασθενείς που λαμβάνουν οιστρογόνα ως θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης θα πρέπει να παρακολουθούνται κλινικά για σημεία έλλειψης οιστρογόνων. Οι γυναίκες που λαμβάνουν οιστρογόνα μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης μη σοβαρού εξανθήματος.
Αντισπασμωδικά Με προσοχή θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν συνταγογραφούνται καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη και φαινυντοΐνη. Το Aptivus μπορεί να είναι λιγότερο δραστικό λόγω της μείωσης των επιπέδων του tipranavir στο πλάσμα σε ασθενείς στους οποίους συγχορηγούνται αυτοί οι παράγοντες (βλ. παράγραφο 4.5).
Halofantrine, lumefantrine Λόγω του μεταβολικού τους προφίλ και του έμφυτου κινδύνου πρόκλησης ριπιδοειδούς ταχυκαρδίας, χορήγηση των halofantrine και lumefantrine με Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.5).
Δισουλφιράμη/Μετρονιδαζόλη Τα μαλακά καψάκια Aptivus περιέχουν αλκοόλη (7% αιθανόλη, δηλ. 100 mg ανά καψάκιο ή έως 200 mg ανά δόση) και μπορούν να προκαλέσουν αντιδράσεις παρόμοιες με της δισουλφιράμης όταν συγχορηγούνται με δισουλφιράμη ή άλλα φάρμακα τα οποία επιφέρουν αυτή την αντίδραση (π.χ.
μετρονιδαζόλη).
Φλουτικαζόνη Ταυτόχρονη χρήση του tipranavir συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και φλουτικαζόνη ή άλλων γλυκοκορτικοειδών τα οποία μεταβολίζονται από το CYP3A4 δεν συνιστάται εκτός αν το πιθανό όφελος της αγωγής αντισταθμίζει τον κίνδυνο συστηματικών επιδράσεων των κορτικοειδών, περιλαμβανομένων του συνδρόμου Cushing και της καταστολής των επινεφριδίων (βλ.
παράγραφο 4.5).
Ατορβαστατίνη To tipranavir συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αυξάνει τις συγκεντρώσεις πλάσματος της ατορβαστατίνης (βλ. παράγραφο 4.5). Ο συνδυασμός δεν συνιστάται. Θα πρέπει να εξεταστούν άλλοι αναστολείς της αναγωγάσης του HMG-CoA όπως η πραβαστατίνη, φλουβαστατίνη ή ροζουβαστατίνη (βλ. παράγραφο 4.5). Ωστόσο, αν απαιτείται ειδικά η ατορβαστατίνη για την αγωγή του ασθενούς, θα πρέπει να ξεκινά με τη χαμηλότερη δόση ενώ είναι απαραίτητη και η προσεκτική παρακολούθηση.
Ομεπραζόλη και άλλοι αναστολείς αντλίας πρωτονίων Η χρήση του συνδυασμού Aptivus με ριτοναβίρη είτε με ομεπραζόλη, εσομεπραζόλη ή με άλλους αναστολείς της αντλίας πρωτονίων δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.5).
Κολχικίνη Σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική και ηπατική λειτουργία, μια μείωση της δόσης της κολχικίνης ή μια διακοπή της αγωγής με κολχικίνη συνιστάται στη συγχορήγηση (βλ. παράγραφο 4.5).
Σαλμετερόλη Ταυτόχρονη χρήση σαλμετερόλης και Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.5).
Bosentan Λόγω της αξιοσημείωτης ηπατοτοξικότητας του bosentan και της δυνατότητας αύξησης της ηπατικής τοξικότητας που σχετίζεται με το Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αυτός ο συνδυασμός δεν συνιστάται.
Προειδοποιήσεις σχετιζόμενες με συγκεκριμένα έκδοχα Το Aptivus περιέχει ρικινολεϊκή μακρογλυκερόλη, η οποία μπορεί να προκαλέσει στομαχική διαταραχή και διάρροια.
Αυτό το φάρμακο περιέχει 100 mg αλκοόλης (αιθανόλης) σε κάθε καψάκιο. Η ποσότητα σε 250 mg αυτού του φαρμάκου (δηλ. ένα καψάκιο) είναι ισοδύναμη με λιγότερο από 3 ml μπύρας ή 1 ml κρασιού. Η μικρή ποσότητα της αλκοόλης σε αυτό το φάρμακο δεν θα έχει αξιοσημείωτες επιδράσεις.
4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης
Το προφίλ αλληλεπιδράσεων του Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης είναι περίπλοκο και απαιτεί ειδική προσοχή, ιδιαιτέρως σε συνδυασμό με άλλους αντιρετροϊικούς παράγοντες.
Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.
Μεταβολικό προφίλ του tipranavir Το tipranavir είναι ένα υπόστρωμα, ενεργοποιητής και αναστολέας του κυτοχρώματος P450 CYP3A.
Όταν συγχορηγείται με χαμηλή δόση ριτοναβίρης στις συνιστώμενες δόσεις (βλ. παράγραφο 4.2)
υπάρχει καθαρή αναστολή του P450 CYP3A. Συγχορήγηση του Aptivus με χαμηλή δόση ριτοναβίρης με παράγοντες που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP3A μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μεταβολή των συγκεντρώσεων του tipranavir ή των άλλων παραγόντων στο πλάσμα, το οποίο μπορεί να μεταβάλει τις θεραπευτικές δράσεις και τις ανεπιθύμητες ενέργειες (δείτε παρακάτω τον κατάλογο και τις λεπτομέρειες για σχετικούς παράγοντες). Παράγοντες που αντενδείκνυνται ειδικά επειδή ενδέχεται να μεγιστοποιούν την αλληλεπίδραση και το ενδεχόμενο σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεων αναφέρονται λεπτομερώς σε αυτή την παράγραφο και επίσης καταγράφονται στην παράγραφο 4.3.
Μία μελέτη με συνδυασμένη αγωγή διεξήχθη σε 16 υγιείς εθελοντές με χορήγηση καψακίων 500 mg tipranavir με 200 mg ριτοναβίρης, δύο φορές ημερησίως για 10 ημέρες για την εκτίμηση της καθαρής επίδρασής του στη δραστικότητα των ηπατικών CYP 1A2 (καφεΐνη), 2C9 (βαρφαρίνη), 2D6 (δεξτρομεθορφάνη), αμφότερων εντερικού/ ηπατικού CYP 3A4 (μιδαζολάμη) και P- γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) (διγοξίνη). Στη σταθεροποιημένη κατάσταση, υπήρχε σημαντική επαγωγή του CYP A2 και ήπια επαγωγή του CYP 2C9. Παρατηρήθηκε ισχυρή αναστολή της δραστικότητας του CYP 2D6 και αμφότερων του ηπατικού και εντερικού CYP 3A4. Η δραστικότητα της P-gp αναστέλλεται σημαντικά μετά την πρώτη δόση, αλλά υπήρχε μία ήπια επαγωγή στη σταθεροποιημένη κατάσταση. Οι πρακτικές υποδείξεις που εξάγονται από αυτή τη μελέτη αναφέρονται παρακάτω.
Μελέτες σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα έδειξαν ότι το tipranavir είναι ένας αναστολέας των CYP 1A2, CYP 2C9, CYP 2C19 και CYP 2D6. Η πιθανή καθαρή επίδραση του tipranavir με τη ριτοναβίρη στο CYP 2D6 είναι η αναστολή γιατί η ριτοναβίρη είναι επίσης αναστολέας του CYP 2D6. H in vivo καθαρή επίδραση του tipranavir με τη ριτοναβίρη στα CYP 1A2, CYP 2C9, CYP 2C19 δείχνει, μέσω μίας προκαταρκτικής μελέτης, ένα δυναμικό επαγωγής του tipranavir με τη ριτοναβίρη στο CYP 1A2, και σε μικρότερη έκταση στο CYP 2C9 και την P-gp μετά από αγωγή αρκετών ημερών. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα τα οποία να δείχνουν αν το tipranavir αναστέλλει ή ενεργοποιεί τις γλυκουρονοσυλ – τρανσφεράσες.
In vitro μελέτες έδειξαν ότι τo tipranavir αποτελεί υπόστρωμα και επίσης αναστολέα του P-gp.
Είναι δύσκολο να προβλεφθεί η καθαρή επίδραση του Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης στην από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα και στις συγκεντρώσεις πλάσματος παραγόντων που είναι διπλά υποστρώματα του CYP3A και του P-gp. H καθαρή επίδραση θα
ποικίλλει εξαρτώμενη από τη σχετική συγγένεια της συγχορηγούμενης ουσίας για τα CYP 3A και P-gp και την έκταση του εντερικού μεταβολισμού πρώτης διόδου/ροής.
Συγχορήγηση του Aptivus και παραγόντων που ενεργοποιούν το CYP 3A και/ή το P-gp μπορεί να μειώσουν τις συγκεντρώσεις του tipranavir και να ελαττώσουν τη θεραπευτική του επίδραση (δείτε κατάλογο και λεπτομέρειες των σχετικών παραγόντων, παρακάτω). Συγχορήγηση του Aptivus και φαρμακευτικών προϊόντων που αναστέλλουν το P-gp μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις πλάσματος του tipranavir.
Γνωστές και θεωρητικές αλληλεπιδράσεις με επιλεγμένα αντιρετροϊικά και μη αντιρετροϊικά φαρμακευτικά προϊόντα παρουσιάζονται στον πίνακα παρακάτω.
Πίνακας αλληλεπιδράσεων Αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στο Aptivus και τα συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα παρουσιάζονται στον πίνακα παρακάτω (η αύξηση καθορίζεται ως «↑», η μείωση ως «↓», η μη μεταβολή ως «↔», μια φορά ημερησίως ως «QD», δύο φορές ημερησίως ως «BID», η συγκέντρωση στο τέλος του διαστήματος χορήγησης δόσεων ως «Cτ»).
Εκτός κι αν έχει καθοριστεί διαφορετικά, λεπτομερείς μελέτες που παρουσιάζονται παρακάτω έχουν διεξαχθεί με τη συνιστώμενη δοσολογία του Aptivus /r (δηλαδή 500/200 mg BID). Ωστόσο, κάποιες μελέτες φαρμακοκινητικής αλληλεπίδρασης δεν έχουν διεξαχθεί με αυτήν την προτεινόμενη δοσολογία. Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα πολλών από αυτές τις μελέτες αλληλεπίδρασης μπορούν να επεκταθούν με βάση τη συνιστώμενη δοσολογία μιας και οι δόσεις που χρησιμοποιήθηκαν (π.χ.
TPV/r 500/100 mg, TPV/r 750/200 mg) αντιπροσωπεύουν υπερβολές επαγωγής και αναστολής ηπατικών ενζύμων και οριοθετούν την προτεινόμενη δοσολογία του Aptivus /r.
| Φάρμακα ανά θεραπευτική κατηγορία | Αλληλεπίδραση Γεωμετρικός μέσος όρος αλλαγής (%) | Συστάσεις που αφορούν στη συγχορήγηση |
|---|---|---|
| Φάρμακα κατά των λοιμώξεων | ||
| Αντιρετροϊικά | ||
| Νουκλεοσιδικοί και νουκλεοτιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης | ||
| Εφόσον δεν υπάρχει σημαντική επίδραση νουκλεοσιδικών και νουκλεοτιδικών αναλόγων στο ενζυμικό σύστημα P450 δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης του Aptivus όταν συγχορηγείται με άλλους παράγοντες. | ||
| Αβακαβίρη 300 mg BID (TPV/r 750/100 mg BID) | C αβακαβίρης ↓ 46% max AUC αβακαβίρης ↓ 36% Η κλινική σχέση αυτής της μείωσης δεν έχει εκτιμηθεί, αλλά μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της αβακαβίρης. Άγνωστος μηχανισμός. | Η ταυτόχρονη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με αβακαβίρη δε συνιστάται εκτός κι αν δεν υπάρχουν διαθέσιμοι άλλοι NRTIs κατάλληλοι για θεραπευτική αγωγή του ασθενούς. Σε τέτοιες περιπτώσεις δε συνιστάται προσαρμογή της δόσης της αβακαβίρης (βλ. παράγραφο 4.4). |
| Διδανοσίνη 200 mg BID, ≥ 60 kg (TPV/r 250/200 mg BID) – 125 mg BID, < 60 kg (TPV/r 750/100 mg BID) | C διδανοσίνης ↓ 43% max AUC διδανοσίνης ↓ 33% C διδανοσίνης ↓ 24% max AUC διδανοσίνης ↔ Η κλινική σχέση αυτής της μείωσης των συγκεντρώσεων διδανοσίνης δεν έχει τεκμηριωθεί. | Η χορήγηση δόσης της εντερικά επικαλυμμένης διδανοσίνης και των μαλακών καψακίων του Aptivus, συγχορηγούμενα με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, θα πρέπει να λαμβάνονται χωριστά με διαφορά διαστήματος τουλάχιστον 2 ωρών για την αποφυγή ασυμβατότητας των φαρμακοτεχνικών μορφών. |
| Εμτρισιταβίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Δεν μπορούν να αποκλεισθούν πιθανές αλληλεπιδράσεις με νεφρικούς μεταφορείς. | Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης στους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Σε περίπτωση συγχορήγησης με εμτρισιταβίνη και Aptivus/ ριτοναβίρη, θα πρέπει να εκτιμηθεί η νεφρική λειτουργία πριν την έναρξη της συγχορήγησης. |
|---|---|---|
| Λαμιβουδίνη 150 mg BID (TPV/r 750/100 mg BID) | Δεν έχει παρατηρηθεί κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση. | Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης. |
| Σταβουδίνη 40 mg BID > 60 kg 30 mg BID < 60 kg (TPV/r 750/100 mg BID) | Δεν έχει παρατηρηθεί κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση. | Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης. |
| Ζιδοβουδίνη 300 mg BID (TPV/r 750/100 mg BID) | C ζιδοβουδίνης ↓ 49% max AUC ζιδοβουδίνης ↓ 36% Η κλινική σχέση αυτής της μείωσης δεν έχει εκτιμηθεί, αλλά μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της ζιδοβουδίνης. Άγνωστος μηχανισμός. | Η ταυτόχρονη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και ζιδοβουδίνης δε συνιστάται εκτός κι αν δεν υπάρχουν διαθέσιμοι άλλοι NRTIs κατάλληλοι για την αγωγή του ασθενούς. Σε τέτοιες περιπτώσεις δε συνιστάται προσαρμογή της δόσης της ζιδοβουδίνης (βλ. παράγραφο 4.4). |
| Τενοφοβίρη 300 mg QD (TPV/r 750/200 mg BID) | Δεν έχει παρατηρηθεί κλινικώς σημαντική αλληλεπίδραση. | Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης. |
| Μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης | ||
| Εφαβιρένζη 600 mg QD | Δεν έχει παρατηρηθεί κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση. | Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης. |
| Etravirine | Etravirine C ↓ 71% max Etravirine AUC ↓ 76% Etravirine C ↓ 82% min Η ταυτόχρονη χρήση Aptivus/ ριτοναβίρης προκάλεσε μια μείωση της έκθεσης etravirine η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει σημαντικά αρνητικά την ιολογική απόκριση στο etravirine. | Συγχορήγηση etravirine και Aptivus/ ριτοναβίρης δε συνιστάται. |
| Νεβιραπίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Τα περιορισμένα διαθέσιμα δεδομένα από μια μελέτη φάσης ΙΙα σε ασθενείς με HIV δείχνουν ότι δεν αναμένεται σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ νεβιραπίνης και TPV/r. Επιπλέον μια μελέτη με TPV/r και άλλους NΝRTIs (εφαβιρένζη) δεν έδειξε καμία κλινικά σημαντική αλληλεπίδραση (δείτε παραπάνω). | Δεν είναι απαραίτητη προσαρμογή της δόσης. |
| Rilpivirine Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Ταυτόχρονη χρήση rilpivirine με αναστολείς πρωτεάσης που ενισχύονται από τη ριτοναβίρη έδειξε μια αύξηση στις συγκεντρώσεις rilpivirine στο πλάσμα. | Στενή παρακολούθηση για συμπτώματα τοξικότητας από rilpivirine και πιθανώς επίσης προσαρμογή δόσης rilpivirine συνιστάται όταν συγχορηγείται με Aptivus/ ριτοναβίρη. | |
|---|---|---|---|
| Αναστολείς της πρωτεάσης Σύμφωνα με τις ισχύουσες οδηγίες θεραπείας, η διπλή θεραπεία με αναστολείς πρωτεάσης γενικά δεν συνιστάται | |||
| Αμπρεναβίρη/ριτοναβίρη 600/100 mg BID | C αμπρεναβίρης ↓ 39% max AUC αμπρεναβίρης ↓ 44% C αμπρεναβίρης ↓ 55% min Η κλινική σχέση αυτής της μείωσης των συγκεντρώσεων αμπρεναβίρης δεν έχει τεκμηριωθεί. Άγνωστος μηχανισμός. | Η ταυτόχρονη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και του συνδυασμού αμπρεναβίρης/ριτοναβίρης δε συνιστάται. Εάν παρόλα αυτά ο συνδυασμός κρίνεται απαραίτητος, προτείνεται ισχυρά η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων των επιπέδων του πλάσματος της αμπρεναβίρης (βλ. παράγραφο 4.4). | |
| Αταζαναβίρη/ριτοναβίρη 300/100 mg QD (TPV/r 500/100 mg BID) | C αταζαναβίρης ↓ 57% max AUC αταζαναβίρης ↓ 68% C αταζαναβίρης ↓ 81% min Άγνωστος μηχανισμός. C τιπραναβίρης ↑ 8% max AUC τιπραναβίρης ↑ 20% C τιπραναβίρης ↑ 75% min Αναστολή του CYP3A4 από αταζαναβίρη/ριτοναβίρη και επαγωγή από το τιπραναβίρη /r. | Η ταυτόχρονη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και του συνδυασμού αταζαναβίρης /ριτοναβίρης δε συνιστάται. Εάν παρόλα αυτά ο συνδυασμός κρίνεται απαραίτητος, προτείνεται ισχυρά η στενή παρακολούθηση της ασφάλειας της τιπραναβίρης και παρακολούθηση των συγκεντρώσεων του πλάσματος της αταζαναβίρης (βλ. παράγραφο 4.4). | |
| Λοπιναβίρη/ριτοναβίρη 400/100 mg BID | C λοπιναβίρης ↓ 47% max AUC λοπιναβίρης ↓ 55% C λοπιναβίρης ↓ 70% min Η κλινική σχέση αυτής της μείωσης των συγκεντρώσεων λοπιναβίρης δεν έχει τεκμηριωθεί. Άγνωστος μηχανισμός. | Η ταυτόχρονη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και του συνδυασμού λοπιναβίρης /ριτοναβίρης δε συνιστάται. Εάν παρόλα αυτά ο συνδυασμός κρίνεται απαραίτητος, προτείνεται ισχυρά η παρακολούθηση των επιπέδων συγκεντρώσεως πλάσματος της λοπιναβίρης (βλ. παράγραφο 4.4). |
| Σακουιναβίρη/ριτοναβίρη 600/100 mg QD | C σακουιναβίρης ↓ 70% max AUC σακουιναβίρης ↓ 76% C σακουιναβίρης ↓ 82% min Η κλινική σχέση αυτής της μείωσης των συγκεντρώσεων σακουιναβίρης δεν έχει τεκμηριωθεί. Άγνωστος μηχανισμός. | Η ταυτόχρονη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και του συνδυασμού σακουιναβίρης /ριτοναβίρης δε συνιστάται. Εάν παρόλα αυτά ο συνδυασμός κρίνεται απαραίτητος, προτείνεται ισχυρά η παρακολούθηση των επιπέδων συγκεντρώσεως πλάσματος της σακουιναβίρης (βλ. παράγραφο 4.4). |
|---|---|---|
| Άλλοι αναστολείς της πρωτεάσης που δε συμπεριλαμβάνονται στους παραπάνω | Δεν υπάρχουν προς το παρόν διαθέσιμα δεδομένα σε αλληλεπιδράσεις του tipranavir, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με άλλους αναστολείς της πρωτεάσης πλην των παραπάνω. | Συνδυασμός με Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.4). |
| Αναστολείς σύντηξης | ||
| Ενφουβιρτίδη Δεν έχει διεξαχθεί καμιά μελέτη αλληλεπίδρασης | Σε μελέτες όπου η τιπραναβίρη συγχορηγούμενη με χαμηλή δόση ριτοναβίρης χρησιμοποιήθηκε με ή χωρίς ενφουβιρτίδη, παρατηρήθηκε ότι η ελάχιστη συγκέντρωση πλάσματος στη σταθεροποιημένη κατάσταση του tipranavir ασθενών που ελάμβαναν enfuvirtide ήταν 45% υψηλότερη σε σύγκριση με ασθενείς που δεν ελάμβαναν enfuvirtide. Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες για τις παραμέτρους AUC και C . max Κάποια φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση είναι από άποψη μηχανισμού μη αναμενόμενη και η αλληλεπίδραση δεν έχει επιβεβαιωθεί σε μια ελεγχόμενη μελέτη αλληλεπίδρασης. | Η κλινική επίδραση των παρατηρούμενων δεδομένων, ιδιαίτερα όσον αφορά στο προφίλ ασφαλείας του tipranavir με ritonavir, παραμένει άγνωστη. Παρόλα αυτά, τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα από τις δοκιμές RESIST δεν έδειξαν οποιαδήποτε σημαντική μεταβολή του προφίλ ασφαλείας του tipranavir με ritonavir όταν συνδυάζεται με enfuvirtide σε σύγκριση με ασθενείς που ακολουθούν αγωγή με tipranavir με ritonavir χωρίς enfuvirtide. |
| Αναστολείς μεταφοράς ιντεργκράσης | ||
| Raltegravir 400 mg BID | Raltegravir C ↔ max Raltegravir AUC 0-12↔ Raltegravir C12: ↓ 45% Παρά τη σχεδόν κατά το ήμισυ μείωση της C12, προηγούμενες κλινικές μελέτες με αυτό τον συνδυασμό δεν έδειξαν εξασθενημένο αποτέλεσμα. Ο μηχανισμός δράσης θεωρείται ότι είναι επαγωγή της γλυκουρονοσυλτρανσφεράσης από το tipranavir/r. | Δεν συνιστάται κάποια συγκεκριμένη προσαρμογή της δόσης όταν το Aptivus/ ριτοναβίρη χορηγείται με Raltegravir 400 mg BID. Για άλλες δόσεις του raltegravir, παρακαλούμε ανατρέξτε στς αντίστοιχες πληροφορίες προϊόντος για το raltegravir. |
| Ντολουτεγκραβίρη 50 mg QD | Ντολουτεγκραβίρη ↓ AUC ↓ 59% C ↓ 47% max Cτ ↓ 76% (επαγωγή των ενζύμων UGT1A1 και CYP3A) | Η συνιστώμενη δόση της ντολουτεγκραβίρης για ενήλικες είναι 50 mg δις ημερησίως όταν συγχορηγείται με τιπραναβίρη/ριτοναβίρη. Σε περίπτωση αντοχής στην κατηγορία των ιντεγκρασών, ο συνδυασμός αυτός θα πρέπει να αποφεύγεται (βλ. την Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος της ντολουτεγκραβίρης). | |
|---|---|---|---|
| Ενισχυτικός παράγοντας της φαρμακοκινητικής | |||
| Cobicistat και προϊόντα που περιέχουν cobicistat | Όταν συγχορηγούνται, οι εκθέσεις τιπραναβίρης και cobicistat είναι σημαντικά χαμηλότερες σε σύγκριση με αυτές της τιπραναβίρης όταν ενισχύεται με μικρή δόση ριτοναβίρης. | Δε θα πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα Aptivus/ ριτοναβίρη με cobicistat και προϊόντα που περιέχουν cobicistat. | |
| Αντιμυκητισιακά | |||
| Φλουκοναζόλη 200 mg QD (1η μέρα) μετά 100 mg QD | Φλουκοναζόλη ↔ C tipranavir ↑ 32% max AUC tipranavir ↑ 50% C tipranavir ↑ 69% min Άγνωστος μηχανισμός. | Δε συνιστάται προσαρμογή της δοσολογίας. Δε συνιστώνται δόσεις φλουκοναζόλης > 200 mg / ημέρα. | |
| Ιτρακοναζόλη Κετοκοναζόλη Δεν έχει διεξαχθεί καμιά μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές υποθέσεις το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της ιτρακοναζόλης ή κετοκοναζόλης. Με βάση θεωρητικές υποθέσεις οι συγκεντρώσεις της tipranavir ή ritonavir μπορεί να αυξηθούν με τη συγχορήγηση ιτρακοναζόλης ή κετοκοναζόλης. | Η ιτρακοναζόλη, ή η κετοκοναζόλη θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή (δε συστήνονται δόσεις > 200 mg/ ημέρα). | |
| Βορικοναζόλη Δεν έχει διεξαχθεί καμιά μελέτη αλληλεπίδρασης | Λόγω των πολλαπλών CYP ισοενζυμικών συστημάτων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της βορικοναζόλης, είναι δύσκολο να προβλεφθεί η αλληλεπίδραση με το tipranavir, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. | Βασισμένη στη γνωστή αλληλεπίδραση της βορικοναζόλης με χαμηλή δόση ριτοναβίρης (δείτε την Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος της βορικοναζόλης) η συγχορήγηση της τιπραναβίρης/ριτοναβίρης και βορικοναζόλης θα πρέπει να αποφεύγεται, εκτός εάν η εκτίμηση του οφέλους/κινδύνου |
| για τον ασθενή δικαιολογεί τη χρήση της βορικοναζόλης. | ||
|---|---|---|
| Φάρμακα κατά της ουρικής αρθρίτιδας | ||
| Κολχικίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητική προσέγγιση, οι συγκεντρώσεις της κολχικίνης μπορεί να αυξηθούν σε συγχορήγηση με tipranavir και χαμηλή δόση ριτοναβίρης, εξαιτίας της αναστολής του CYP3A και της P-gp από τιπραναβίρη/ ριτοναβίρη. Ωστόσο μια μείωση των συγκεντρώσεων κολχικίνης δεν μπορεί να αποκλεισθεί καθώς τόσο η τιπραναβίρη όσο και η ριτοναβίρη επιδεικνύουν πιθανότητα επαγωγής στο CYP3A και την P-gp. Η κολχικίνη είναι υπόστρωμα του CYP3A4 και της P-gp (ένας μεταφορέας εκροής του εντέρου). | Μια μείωση στη δοσολογία ή μια διακοπή της αγωγής με κολχικίνη συνιστάται σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική ή ηπατική λειτουργία εάν η αγωγή με Aptivus/ ριτοναβίρη απαιτείται (βλ. παράγραφο 4.4). Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία, η συγχορήγηση της κολχικίνης σε ασθενείς με Aptivus/ ριτοναβίρη αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3). |
| Αντιβιοτικά | ||
| Κλαριθρομυκίνη 500 mg BID | C κλαριθρομυκίνης ↔ max AUC κλαριθρομυκίνης ↑ 19% C κλαριθρομυκίνης ↑ 68% min C 14-ΟΗ-κλαριθρομυκίνης max ↓ 97% AUC 14-ΟΗ-κλαριθρομυκίνης ↓ 97% C 14-ΟΗ-κλαριθρομυκίνης min ↓ 95% C tipranavir ↑ 40% max AUC tipranavir ↑ 66% C tipranavir ↑ 100% min Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r και P-gp (ένας εντερικός μεταφορέας εκροής) αναστολή από την κλαριθρομυκίνη. | Ενώ οι μεταβολές στις παραμέτρους της κλαριθρομυκίνης δε θεωρούνται κλινικά σχετικές η μείωση της AUC του 14-ΟΗ μεταβολίτη θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τη θεραπεία λοιμώξεων από Haemophilus influenzae, στις οποίες ο 14-ΟΗ μεταβολίτης είναι περισσότερο δραστικός. Η αύξηση της C του tipranavir min μπορεί να είναι κλινικά σημαντική. Ασθενείς που λαμβάνουν κλαριθρομυκίνη σε δόσεις μεγαλύτερες από 500 mg δύο φορές την ημέρα θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για σημάδια τοξικότητας από κλαριθρομυκίνη και τιπραναβίρη. Σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μείωση της δόσης της κλαριθρομυκίνης (δείτε πληροφορίες προϊόντος της κλαριθρομυκίνης και της ριτοναβίρης). |
| Ριφαμπουτίνη 150 mg QD | C ριφαμπουτίνης ↑ 70% max AUC ριφαμπουτίνης ↑ 190% C ριφαμπουτίνης ↑ 114% min C max 25-Ο-διακέτυλοριφαμπουτίνη ↑ 3.2 φορές AUC 25-Ο-διακέτυλοριφαμπουτίνη ↑ 21 φορές C min 25-Ο-διακέτυλοριφαμπουτίνη ↑ 7.8 φορές Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. Δεν έχει παρατηρηθεί κλινικώς σημαντική μεταβολή στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους του tipranavir. | Μειώσεις της δόσης της ριφαμπουτίνης κατά τουλάχιστον 75% της συνηθισμένης 300 mg/ημέρα συνιστώνται (δηλαδή εναλλακτικά 150 mg ανά ημέρα ή τρεις φορές την εβδομάδα). Ασθενείς που λαμβάνουν ριφαμπουτίνη με Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση της ριτοναβίρης, θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών σχετιζόμενων με τη θεραπεία με ριφαμπουτίνη. Επιπρόσθετη μείωση της δόσης μπορεί να είναι απαραίτητη. |
|---|---|---|
| Ριφαμπικίνη | Συγχορήγηση αναστολέων πρωτεάσης με ριφαμπικίνη μειώνει ουσιαστικά τις συγκεντρώσεις αναστολέα της πρωτεάσης. Σε περίπτωση συγχορήγησης του tipranavir με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, ταυτόχρονη χορήγηση με ριφαμπικίνη αναμένεται να έχει ως αποτέλεσμα υποθεραπευτικά επίπεδα tipranavir τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε απώλεια ιολογικής ανταπόκρισης και πιθανή αντίσταση στο tipranavir. | Ταυτόχρονη χορήγηση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και ριφαμπικίνης αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3). Εναλλακτικοί αντιμικροβιακοί παράγοντες όπως ριφαμπουτίνη θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. |
| Ανθελονοσιακά | ||
| Χαλοφαντρίνη Λουμεφαντρίνη Δεν έχει διεξαχθεί καμιά μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της χαλοφαντρίνης και της λουμεφαντρίνης. Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. | Εξαιτίας του μεταβολικού τους προφίλ και του εγγενούς κινδύνου επαγωγής κοιλιακή ταχυκαρδία δίκην ριπιδίου, η χορήγηση της χαλοφαντρίνης και της λουμεφαντρίνης με το Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.4). |
| Αντισπασμωδικά | ||
| Καρβαμαζεπίνη 200 mg BID | Συνολική καρβαμαζεπίνη C max ↑ 13% Συνολική καρβαμαζεπίνη AUC ↑ 16% Συνολική καρβαμαζεπίνη C min ↑ 23% | Η καρβαμαζεπίνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε συνδυασμό με Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Υψηλότερες δόσεις καρβαμαζεπίνης (> 200 mg) μπορεί να οδηγήσουν σε ακόμα |
| Συνολική καρβαμαζεπίνη = συνολική καρβαμαζεπίνη και εποξεϊκή καρβαμαζεπίνη (και τα δύο είναι φαρμακολογικά δραστικά τμήματα) Η αύξηση στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους της συνολικής καρβαμαζεπίνης δεν αναμένεται να έχει κλινικές συνέπειες. C tipranavir ↓ 61% min (συγκρινόμενο με δεδομένα από το ιστορικό) Η μείωση στις συγκεντρώσεις του tipranavir μπορεί να οδηγήσουν σε μειωμένη αποτελεσματικότητα. Η καρβαμαζεπίνη επάγει το CYP3A4. | μεγαλύτερες μειώσεις στις συγκεντρώσεις πλάσματος του tipranavir (βλ. παράγραφο 4.4). | |
|---|---|---|
| Φαινοβαρβιτάλη Φαινυτοΐνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Η φαινοβαρβιτάλη και η φαινυτοΐνη επάγουν το CYP3A4. | Η φαινοβαρβιτάλη και η φαινυτοΐνη θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε συνδυασμό με Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης (βλ. παράγραφο 4.4). |
| Αντισπασμωδικά | ||
| Τολτεροδίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις τολτεροδίνης. Αναστολή του CYP3A4 και του CYP2D6 από το tipranavir/r. | Δε συνιστάται συγχορήγηση. |
| Αναστολείς υποδοχέων ενδοθηλίνης | ||
| Bosentan | Με βάση θεωρητική προσέγγιση, οι συγκεντρώσεις του bosentan μπορεί να αυξηθούν με tipranavir και χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Αναστολή του CYP 3A4 από το tipranavir/r | Συγχορήγηση bosentan και Aptivus με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.4). |
| Αναστολέας της αναγωγάσης του HMG CoA | ||
|---|---|---|
| Ατορβαστατίνη 10 mg QD | C ατορβαστατίνης ↑ 8.6 max φορές AUC ατορβαστατίνης ↑ 9.4 φορές C ατορβαστατίνης ↑ 5.2 min φορές Tipranavir ↔ Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. | Συγχορήγηση ατορβαστατίνης και Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δε συνιστάται. Άλλοι αναστολείς της αναγωγάσης του HMG-CoA θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όπως η πραβαστατίνη, φλουβαστατίνη ή ροσουβαστατίνη (βλ. επίσης παράγραφο 4.4 και τις συστάσεις της ροσουβαστατίνης και της πραβαστατίνης). Σε περιπτώσεις όπου η συγχορήγηση είναι απαραίτητη, η δόση των 10 mg ατορβαστατίνης καθημερινά δε θα πρέπει να υπερβαίνεται. Συνιστάται η έναρξη με τη χαμηλότερη δόση και απαιτείται προσεκτική κλινική παρακολούθηση (βλ. παράγραφο 4.4). |
| Ροσουβαστατίνη 10 mg QD | C ροσουβαστατίνης ↑ 123% max AUC ροσουβαστατίνης ↑ 37% C ροσουβαστατίνης ↑ 6% min Tipranavir ↔ Άγνωστος μηχανισμός. | Συγχορήγηση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και ροσουβαστατίνη θα πρέπει να αρχίζει με τη χαμηλότερη δόση (5 mg/ημέρα) της ροσουβαστατίνης, τιτλοποιούμενης με βάση τη θεραπευτική ανταπόκριση , και ακολουθούμενης από προσεκτική κλινική παρακολούθηση για σχετιζόμενα με τη ροσουβαστατίνη συμπτώματα όπως αυτά που περιγράφονται στην επισήμανση της ροσουβαστατίνης. |
| Πραβαστατίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση ομοιότητες στην απομάκρυνση μεταξύ πραβαστατίνης και ροσουβαστατίνης, το TPV/r θα μπορούσε να αυξήσει τα επίπεδα του πλάσματος της πραβαστατίνης. Άγνωστος μηχανισμός. | Συγχορήγηση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και πραβαστατίνης θα πρέπει να αρχίζει με τη χαμηλότερη δόση (5 mg/ημέρα) της πραβαστατίνης, τιτλοποιούμενης με βάση τη θεραπευτική ανταπόκριση, και ακολουθούμενης από προσεκτική κλινική παρακολούθηση για σχετιζόμενα με την πραβαστατίνη συμπτώματα όπως αυτά περιγράφονται στην επισήμανση της πραβαστατίνης. |
| Σιμβαστατίνη Λοβαστατίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Oι αναστολείς της αναγωγάσης του HMG-CoA σιμβαστατίνη και λοβαστατίνη εξαρτώνται ισχυρά από το CYP3A4 για το μεταβολισμό τους. | Η ταυτόχρονη χορήγηση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και σιμβαστατίνης ή λοβαστατίνης αντενδείκνυνται εξαιτίας ενός αυξημένου κινδύνου μυοπάθειας, συμπεριλαμβανομένης ραβδομυόλυσης (βλ. παράγραφο 4.3). |
|---|---|---|
| ΦΑΡΜΑΚΑ ΦΥΤΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ | ||
| Υπερικό/ βαλσαμόχορτο (Hypericum perforatum) Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Οι συγκεντρώσεις του πλάσματος του tipranavir μπορεί να μειωθούν με ταυτόχρονη χορήγηση του φυτικού παρασκευάσματος υπερικό/βαλσαμόχορτο (Hypericum Perforatum). Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της επαγωγής των ενζύμων που μεταβολίζουν το φάρμακο. | Τα φυτικά παρασκευάσματα που περιέχουν υπερικό/βαλσαμόχορτο δε θα πρέπει να συνδυάζονται με Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Συγχορήγηση του Aptivus με ριτοναβίρη, με υπερικό/βαλσαμόχορτο αναμένεται να μειώσει ουσιαστικά τις συγκεντρώσεις του tipranavir και της ριτοναβίρης και αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα υποθεραπευτικά επίπεδα του tipranavir και να οδηγήσει σε απώλεια ιολογικής ανταπόκρισης και πιθανή αντίσταση στο tipranavir. |
| Εισπνεόμενοι βήτα αγωνιστές | ||
| Σαλμετερόλη | Η ταυτόχρονη χορήγηση tipranavir και χαμηλής δόσης ριτοναβίρης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα αυξημένο κίνδυνο καρδιακών ανεπιθυμήτων συμβάντων που σχετίζονται με τη σαλμετερόλη, συμπεριλαμβανομένων της παράτασης του διαστήματος QT, αίσθημα παλμών και φλεβοκομβική ταχυκαρδία. Αναστολή του CYP 3A4 από το tipranavir/r. | Ταυτόχρονη χορήγηση του Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δεν συνιστάται. |
| Αντισυλληπτικά από του στόματος/Οιστρογόνα | ||
| Αιθυνυλ-οιστραδιόλη 0.035 mg / Νορεθιδρόνη 1.0 mg Qd (TPV/r 750/200 mg BID) | C αιθυνυλ-οιστραδιόλης ↓ max 52% AUC αιθυνυλ-οιστραδιόλης ↓ 43% Άγνωστος μηχανισμός. C νορεθιδρόνης ↔ max AUC νορεθιδρόνης ↑ 27% | Η ταυτόχρονη χορήγηση με Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, δε συνιστάται. Εναλλακτικά ή επιπρόσθετα μέτρα αντισύλληψης πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν αντισυλληπτικά από του στόματος με οιστρογόνο συγχορηγούνται με Aptivus και |
| Tipranavir ↔ | χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Οι ασθενείς που χρησιμοποιούν οιστρογόνα ως ορμονική θεραπεία υποκατάστασης θα πρέπει να παρακολουθούνται κλινικά για σημεία ανεπάρκειας οιστρογόνου (βλ. παραγράφους 4.4 και 4.6). | |
|---|---|---|
| Αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης 5 (PDE5) | ||
| Σιλντεναφίλη Βαρντεναφίλη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Συγχορήγηση του tipranavir και χαμηλής δόσης ριτοναβίρης με αναστολείς PDE5 αναμένεται να αυξήσει ουσιαστικά τις συγκεντρώσεις PDE5 και αυτές μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα αύξηση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τους PDE5 αναστολείς συμπεριλαμβανομένων υπότασης, μεταβολών στην όραση και πριαπισμού. Αναστολή του CYP 3A4 από το tipranavir/r. | Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να επιδεικνύεται όταν συνταγογραφούνται οι αναστολείς της φωσφοδιεστεράσης (PDE5) σιλντεναφίλη ή βαρντεναφίλη σε ασθενείς που λαμβάνουν Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Δεν έχει καθιερωθεί ασφαλής και αποτελεσματική δόση όταν χρησιμοποιείται με Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Υπάρχει αυξημένη πιθανότητα για ανεπιθύμητα συμβάντα σχετιζόμενα με αναστολείς του PDE5 (τα οποία περιλαμβάνουν διαταραχές οράσεως, υπόταση, παρατεταμένη στύση και συγκοπή). Η συγχορήγηση Aptivus/ ριτοναβίρης με σιλντεναφίλη, όταν χρησιμοποιείται για την αγωγή της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης αντενδείκνυται. |
| Τανταλαφίλη 10 mg QD | C πρώτης δόσης max τανταλαφίλης ↓ 22% AUC πρώτης δόσης τανταλαφίλης ↑ 133% Αναστολή και επαγωγή του CYP3A4 από το tipranavir/r C τανταλαφίλης σε max σταθεροποιημένη κατάσταση ↓ 30% AUC τανταλαφίλης σε σταθεροποιημένη κατάσταση ↔ Δεν παρατηρήθηκε κάποια κλινικά σημαντική μεταβολή στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους του tipranavir. | Συστήνεται η τανταλαφίλη να συνταγογραφείται μετά από τουλάχιστον 7 ημέρες χορήγησης Aptivus με ριτοναβίρη. Δεν έχει καθιερωθεί ασφαλής και αποτελεσματική δόση όταν χρησιμοποιείται με Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης. Υπάρχει αυξημένη πιθανότητα για ανεπιθύμητα συμβάντα σχετιζόμενα με αναστολείς του PDE5 (τα οποία περιλαμβάνουν διαταραχές οράσεως, υπόταση, παρατεταμένη στύση και συγκοπή). |
| Ναρκωτικά αναλγητικά | ||
|---|---|---|
| Μεθαδόνη 5 mg QD | C μεθαδόνης ↓ 55% max AUC μεθαδόνης ↓ 53% C μεθαδόνης ↓ 50% min C R-μεθαδόνης ↓ 46% max AUC R-μεθαδόνης ↓ 48% C S-μεθαδόνης ↓ 62% max AUC S-μεθαδόνης ↓ 63% Άγνωστος μηχανισμός. | Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για το σύνδρομο στέρησης από οπιοειδή. Μπορεί να απαιτείται αύξηση της δόσης της μεθαδόνης. |
| Μεπεριδίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Το tipranavir συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να μειώσει τις συγκεντρώσεις της μεπεριδίνης και να αυξήσει τις συγκεντρώσεις του μεταβολίτη νορμεπεριδίνη. | Αύξηση της δοσολογίας και μακροχρόνια χρήση της μεπεριδίνης με Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης δε συνιστώνται, λόγω των αυξημένων συγκεντρώσεων του μεταβολίτη νορμεπεριδίνη, ο οποίος έχει αναλγητική αλλά και κεντρική (ΚΝΣ) δραστηριότητα (π.χ. σπασμοί). |
| Βουπρενορφίνη/Ναξολόνη | Βουπρενορφίνη ↔ Νορβουπρενορφίνη AUC ↓ 79% Νορβουπρενορφίνη C ↓ max 80% Νορβουπρενορφίνη C ↓ min 80% | Εξαιτίας της μείωσης στα επίπεδα του δραστικού μεταβολίτη νορβουπρενορφίνη, συγχορήγηση του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και βουπρενορφίνης/ναλοξόνης μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα μειωμένη κλινική αποτελεσματικότητα της βουπρενορφίνης. Επομένως, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται για σύνδρομο στέρησης από οπιοειδή. |
| Ανοσοκατασταλτικά | ||
| Κυκλοσπορίνη Tacrolimus Sirolimus Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Οι συγκεντρώσεις της κυκλοσπορίνης, του tacrolimus ή του sirolimus δεν μπορούν να προβλεφθούν, όταν συγχορηγούνται με tipranavir συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης λόγω αντικρουόμενων επιδράσεων του tipranavir συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, στο CYP 3A και στο P-gp. | Συνιστάται συχνότερη παρακολούθηση της συγκέντρωσης αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων, μέχρι να σταθεροποιηθούν τα επίπεδα στο αίμα. |
| Αντιθρομβωτικά | ||
|---|---|---|
| Βαρφαρίνη 10 mg QD | Πρώτη δόση tipranavir/r: C S-βαρφαρίνης ↔ max AUC S-βαρφαρίνης ↑ 18% tipranavir/r σε σταθεροποιημένη κατάσταση: C S-βαρφαρίνης ↓ 17% max AUC S-βαρφαρίνης ↓ 12% Αναστολή του CYP 2C9 με τη πρώτη δόση του tipranavir/r, μετά επαγωγή του CYP 2C9 με tipranavir/r σε σταθεροποιημένη κατάσταση. | To Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, όταν συνδυάζεται με βαρφαρίνη μπορεί να σχετίζεται με μεταβολές στις τιμές του INR (International Normalised Ratio) και μπορεί να επηρεάσει την αντιπηκτική δράση (θρομβογένεση) ή να αυξήσει τον κίνδυνο αιμορραγίας. Στενή κλινική και βιολογική (μετρήσεις του INR) παρακολούθηση συστήνεται όταν συνδυάζονται βαρφαρίνη και Aptivus. |
| Αντιόξινα | ||
| Αντιόξινο με βάση το αργίλιο και το μαγνήσιο QD | C tipranavir ↓ 25% max AUC tipranavir ↓ 27% Άγνωστος μηχανισμός | Η χορήγηση Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με αντιόξινα θα πρέπει να γίνεται με χρονική διαφορά τουλάχιστον δύο ωρών. |
| Αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs) | ||
| Ομεπραζόλη 40 mg QD | C ομεπραζόλης ↓ 73% max AUC ομεπραζόλης ↓ 70% Παρόμοια αποτελέσματα παρατηρήθηκαν για το S-εναντιομερές, εσομεπραζόλη. Επαγωγή του CYP 2C19 από το tipranavir/r Tipranavir ↔ | Η συνδυασμένη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, είτε με ομεπραζόλη ή με εσομεπραζόλη δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.4). Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η προσαρμογή προς τα πάνω της δόσης είτε για την ομεπραζόλη ή την εσομεπραζόλη με βάση την κλινική ανταπόκριση στη θεραπεία. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα τα οποία δείχνουν ότι προσαρμογή της δόσης θα υπερκαλύψει την παρατηρούμενη φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση. Συστάσεις των μέγιστων δόσεων για την ομεπραζόλη και την εσομεπραζόλη βρίσκονται στις αντίστοιχες πληροφορίες των προϊόντων. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης του tipranavir με ritonavir. |
| Λανσοπραζόλη Παντοπραζόλη Ραμπεπραζόλη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση τα μεταβολικά προφίλ του tipranavir/r και των αναστολέων της αντλίας πρωτονίων, μια αλληλεπίδραση μπορεί να αναμένεται. Σαν αποτέλεσμα της αναστολής του CYP3A4 | Η συνδυασμένη χρήση του Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων δε συνιστάται (βλ. παράγραφο 4.4). Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί η |
| και της επαγωγής του CYP2C19 από το tipranavir/r, οι συγκεντρώσεις πλάσματος της λανσοπραζόλης και της παντοπραζόλης είναι δύσκολο να προβλεφθούν. Οι συγκεντρώσεις πλάσματος της ραμπεπραζόλης μπορεί να μειωθούν σαν αποτέλεσμα της επαγωγής του CYP3A4 από το tipranavir/r. | συγχορήγηση, θα πρέπει να γίνεται υπό στενή κλινική παρακολούθηση. | |
|---|---|---|
| Ανταγωνιστές των Η2- υποδοχέων | ||
| Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τους ανταγωνιστές των Η2-υποδοχέων σε συνδυασμό με το tipranavir και χαμηλή δόση ριτοναβίρης. | Η αύξηση του γαστρικού pH που μπορεί να είναι αποτέλεσμα της θεραπείας με ανταγωνιστή των Η2-υποδοχέων δεν αναμένεται να έχει επίδραση στις συγκεντρώσεις του πλάσματος του tipranavir. |
| Αντιαρρυθμικά | ||
| Αμιωδαρόνη Βεπριδίλη Κινιδίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της αμιωδαρόνης, βεπριμίλης και κινιδίνης. Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. | Η ταυτόχρονη λήψη του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με αμιωδαρόνη, βεπριδίλη ή κινιδίνη αντενδείκνυται εξαιτίας πιθανών σοβαρών και/ή απειλητικών για τη ζωή συμβάντων (βλ. παράγραφο 4.3). |
| Φλεκαϊνίδη Προπαφαινόνη Μετοπρολόλη (λαμβανόμενη σε καρδιακή ανεπάρκεια) Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της φλεκαϊνίδης, προπαφαινόνης και μετοπρολόλης. Αναστολή του CYP2D6 από το tipranavir/r. | Η ταυτόχρονη λήψη του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη ή μετοπρολόλη αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3). |
| Αντιισταμινικά | ||
| Αστεμιζόλη Τερφεναδίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της αστεμιζόλης και τερφεναδίνης. Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. | Η ταυτόχρονη λήψη του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με αστεμιζόλη ή τερφεναδίνη αντενδείκνυται εξαιτίας πιθανών σοβαρών και/ή απειλητικών για τη ζωή συμβάντων (βλ. παράγραφο 4.3). |
| Παράγωγα της εργοταμίνης | ||
|---|---|---|
| Διυδροεργοταμίνη Εργονοβίνη Εργοταμίνη Μεθυλεργονοβίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της διυδροεργοταμίνης, εργονοβίνης, εργοταμίνης και μεθυλεργονοβίνης. Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. | Η ταυτόχρονη λήψη του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με διυδροεργοταμίνη, εργονοβίνη, εργοταμίνη ή μεθυλεργονοβίνη αντενδείκνυται εξαιτίας πιθανών σοβαρών και/ή απειλητικών για τη ζωή συμβάντων (βλ. παράγραφο 4.3). |
| Παράγοντες γαστρεντερικής κινητικότητας | ||
| Σισαπρίδη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της σισαπρίδης. Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. | Η ταυτόχρονη λήψη του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με σισαπρίδη αντενδείκνυται εξαιτίας πιθανών σοβαρών και/ή απειλητικών για τη ζωή συμβάντων (βλ. παράγραφο 4.3). |
| Αντιψυχωσικά | ||
| Πιμοζίδη Σερτινδόλη Κουετιαπίνη Λουρασιδόνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της πιμοζίδης, της σερτινδόλης, της κουετιαπίνης και της λουρασιδόνης. Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. | Η ταυτόχρονη λήψη του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με αντιψυχωσικά όπως πιμοζίδη, σερτινδόλη, κουετιαπίνη ή λουρασιδόνη αντενδείκνυται εξαιτίας πιθανών σοβαρών και/ή απειλητικών για τη ζωή συμβάντων, συμπεριλαμβανομένου του κώματος (βλ. παράγραφο 4.3). |
| Ηρεμιστικά/Υπνωτικά | ||
| Μιδαζολάμη 2 mg QD (iv) Μιδαζολάμη 5 mg QD (po) | Πρώτη δόση tipranavir/r: C μιδαζολάμης ↔ max AUC μιδαζολάμης ↑ 5.1 φορές tipranavir/r σταθεροποιημένης κατάστασης: C μιδαζολάμης ↓ 13% max AUC μιδαζολάμης ↑ 181% Πρώτη δόση tipranavir/r: C μιδαζολάμης ↑ 5.0 φορές max AUC μιδαζολάμης ↑ 27 φορές tipranavir/r σταθεροποιημένης κατάστασης: C μιδαζολάμης ↑ 3.7 φορές max AUC μιδαζολάμης ↑ 9.8 φορές Η ριτοναβίρη είναι ισχυρός αναστολέας της CYP 3Α4 και επομένως επηρεάζει τα | Η ταυτόχρονη λήψη Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και ηρεμιστικά/υπνωτικά όπως από του στόματος μιδαζολάμη αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3). Εάν το Aptivus με ριτοναβίρη χορηγείται με παρεντερικά χορηγούμενη μιδαζολάμη, θα πρέπει να εφαρμοστεί στενή κλινική παρακολούθηση για καταστολή του αναπνευστικού και/ ή παρατεταμένη αναισθησία και θα πρέπει να εξετάζεται προσαρμογή της δόσης. |
| Τριαζολάμη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση θεωρητικές εκτιμήσεις, το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της τριαζολάμης. Αναστολή του CYP3A4 από το tipranavir/r. | Η ταυτόχρονη λήψη του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, με τριαζολάμη αντενδείκνυται εξαιτίας πιθανών σοβαρών και/ή απειλητικών για τη ζωή συμβάντων (βλ. παράγραφο 4.3). |
| Νουκλεοσιδικά ανάλογα αναστολείς της DNA πολυμεράσης | ||
| Valaciclovir 500 mg μονή δόση | Συγχορήγηση valaciclovir, tipranavir και χαμηλής δόσης ριτοναβίρης δεν συσχετίσθηκε με κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές επιδράσεις. Tipranavir: ↔ Valaciclovir: ↔ | Το Valaciclovir και το Aptivus με χαμηλής δόσης ριτοναβίρη μπορεί να συγχορηγούνται χωρίς προσαρμογή της δόσης. |
| Ανταγωνιστές των α-1 αδρενεργικών υποδοχέων | ||
| Alfuzosin | Με βάση θεωρητική προσέγγιση, η συγχορήγηση tipranavir με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και alfuzosin έχει ως αποτέλεσμα αυξημένες συγκεντρώσεις alfuzosin και μπορεί να οδηγήσει σε υπόταση. Αναστολή του CYP 3A4 από το tipranavir/r | Η ταυτόχρονη χρήση Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόσης ριτοναβίρης με alfuzosin αντενδείκνυται. |
| Άλλα | ||
| Θεοφυλλίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Με βάση τα στοιχεία της μελέτης συνδυασμένης αγωγής όπου η AUC της καφεΐνης (υπόστρωμα του CYP 1A2) μειώθηκε κατά 43% το tipranavir με ριτοναβίρη αναμένεται να μειώνει τις συγκεντρώσεις της θεοφυλλίνης. Επαγωγή του CYP 1Α2 από το APTIVUS/r | Οι συγκεντρώσεις της θεοφυλλίνης στο πλάσμα θα πρέπει να παρακολουθούνται κατά τη διάρκεια των πρώτων δύο εβδομάδων της συγχορήγησής της με Aptivus με ριτοναβίρη και η δόση της θεοφυλλίνης θα πρέπει αν χρειάζεται να αυξηθεί, εάν χρειάζεται. |
| Δεσιπραμίνη Δεν έχει διεξαχθεί μελέτη αλληλεπίδρασης | Το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, αναμένεται να αυξήσει τις συγκεντρώσεις της δεσιπραμίνης. Επαγωγή του CYP 2D6 από το tipranavir/r | Συστήνεται μείωση της δόσης και παρακολούθηση της συγκέντρωσης της δεσιπραμίνης. |
| Διγοξίνη 0.25 mg QD iv Διγοξίνη 0.25 mg QD po | Πρώτη δόση tipranavir/r: C διγοξίνης ↔ max AUC διγοξίνης ↔ tipranavir/r σταθεροποιημένης κατάστασης: C διγοξίνης ↓ 20% max AUC διγοξίνης ↔ Πρώτη δόση tipranavir/r: C διγοξίνης ↑ 93% max AUC διγοξίνης ↑ 91% Παροδική αναστολή του P-gp από το tipranavir/r, ακολουθούμενη από επαγωγή του P-gp από το tipranavir/r στη σταθεροποιημένη κατάσταση. tipranavir/r σταθεροποιημένης κατάστασης: C διγοξίνης ↓ 38% max AUC διγοξίνης ↔ | Συστήνεται παρακολούθηση των επιπέδων στο πλάσμα της διγοξίνης μέχρι την επίτευξη σταθεροποιημένης κατάστασης. |
|---|---|---|
| Τραζοδόνη Διεξήχθη μελέτη αλληλεπίδρασης μόνο με ριτοναβίρη | Σε φαρμακοκινητική μελέτη που διεξήχθη σε υγιείς εθελοντές, η ταυτόχρονη χορήγηση χαμηλής δόσης ριτοναβίρης (200 mg δύο φορές ημερησίως) με χορήγηση μιας δόσης τραζοδόνης οδήγησε σε αύξηση των συγκεντρώσεων τραζοδόνης στο πλάσμα (η AUC αυξήθηκε κατά 2.4 φορές). Σε αυτή τη μελέτη μετά τη συγχορήγηση τραζοδόνης και ριτοναβίρης παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες όπως ναυτία, ζάλη, υπόταση και συγκοπή. Παρόλα αυτά δεν είναι γνωστό εάν ο συνδυασμός tipranavir με ριτοναβίρη μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη αύξηση στην έκθεση σε τραζοδόνη. | Ο συνδυασμός θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί με προσοχή και η χορήγηση χαμηλότερης δόσης τραζοδόνης θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. |
| Βουπροπιόνη 150 mg BID | C βουπροπιόνης ↓ 51% max AUC βουπροπιόνης ↓ 56% Tipranavir ↔ Η μείωση των επιπέδων πλάσματος της βουπροπιόνης είναι πιθανή λόγω της επαγωγής της δραστηριότητας | Εάν η συγχορήγηση με βουπροπιόνη κριθεί αναπόφευκτη, αυτό θα πρέπει να γίνει υπό στενή κλινική παρακολούθηση για την αποτελεσματικότητα της βουπροπιόνης, χωρίς την υπέρβαση της προτεινόμενης δοσολογίας, παρά την παρατηρούμενη επαγωγή. |
| των CYP2B6 και UGT από το RTV. | ||
|---|---|---|
| Λοπεραμίδη 16 mg QD | C λοπεραμίδης ↓ 61% max AUC λοπεραμίδης ↓ 51% Άγνωστος μηχανισμός C tipranavir ↔ max AUC tipranavir ↔ C tipranavir ↓ 26% min | Μία φαρμακοδυναμική μελέτη αλληλεπίδρασης σε υγιείς εθελοντές έδειξε ότι η χορήγηση της λοπεραμίδης και του Aptivus, συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, δεν προκαλεί κάποια κλινικά αξιόλογη μεταβολή στην αναπνευστική ανταπόκριση προς το διοξείδιο του άνθρακα. Η κλινική σχέση της μειωμένης συγκέντρωσης πλάσματος της λοπεραμίδης είναι άγνωστη. |
| Προπιονική Φλουτικαζόνη Διεξήχθει μελέτη αλληλεπίδρασης μόνο με ριτοναβίρη | Σε μια κλινική μελέτη, στην οποία ριτοναβίρη 100 mg κάψουλες bid συγχορηγήθηκαν με 50 μg ενδορρινικώς προπιονικής φλουτικαζόνης (4 φορές ημερησίως) για 7 ημέρες σε υγιή άτομα, τα επίπεδα πλάσματος της προπιονικής φλουτικαζόνης αυξήθηκαν σημαντικά, ενώ τα ενδογενή επίπεδα κορτιζόλης μειώθηκαν κατά περίπου 86% (90% διάστημα εμπιστοσύνης 82-89%). Μεγαλύτερες επιδράσεις ίσως αναμένονται όταν η προπιονική φλουτικαζόνη εισπνέεται. Συστηματικές επιδράσεις από κορτικοστεροειδή συμπεριλαμβανομένων του συνδρόμου Cushing και της καταστολής των επινεφριδίων έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που ελάμβαναν ριτοναβίρη και εισπνεόμενη ή ενδορινικώς χορηγούμενη προπιονική φλουτικαζόνη: αυτό θα μπορούσε να συμβεί και με άλλα κορτικοστεροειδή που μεταβολίζονται μέσω του P450 3A π.χ. βουδεσονίδης. Δεν είναι γνωστό εάν ο συνδυασμός tipranavir με ριτοναβίρη μπορεί να προκαλέσει μια μεγαλύτερη αύξηση στην έκθεση σε φλουτικαζόνη. | Ταυτόχρονη χορήγηση του Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και αυτών των γλυκοκορτικοειδών δε συνιστάται εκτός αν το πιθανό όφελος της αγωγής αντισταθμίζει τον κίνδυνο συστηματικών επιδράσεων από κορτικοστεροειδή (βλ. παράγραφο 4.4). Θα πρέπει να εξεταστεί μείωση της δόσης του γλυκοκορτικοειδούς με στενή παρακολούθηση για εμφάνιση τοπικών και συστηματικών επιδράσεων ή αλλαγή σε ένα γλυκοκορτικοειδές το οποίο δεν είναι υπόστρωμα για το CYP3A4 (π.χ. βεκλομεθαζόνη). Επιπλέον, σε περίπτωση απόσυρσης από τα γλυκοκορτικοειδή, μπορεί να χρειαστεί προοδευτική μείωση της δόσης για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Οι επιδράσεις της υψηλής συστηματικής έκθεσης σε φλουτικαζόνη στα επίπεδα πλάσματος της ριτοναβίρης είναι ακόμα άγνωστες. |
4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία
Αντισύλληψη σε άνδρες και γυναίκες Το tipranavir αλληλεπιδρά αντίθετα με τα από του στόματος αντισυλληπτικά. Για αυτό το λόγο, κατά τη διάρκεια της θεραπείας, πρέπει να χρησιμοποιηθεί μία εναλλακτική, αποτελεσματική και ασφαλής αντισυλληπτική μέθοδος (βλ. παράγραφο 4.5).
Κύηση Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση του tipranavir σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλέπε παράγραφο 5.3). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος. Το tipranavir θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο εάν το ενδεχόμενο όφελος αντισταθμίζει τον δυνητικό κίνδυνο για το έμβρυο.
Θηλασμός Συνιστάται οι γυναίκες που ζούν με τον ιό HIV να μην θηλάζουν τα βρέφη τους προκειμένου να αποφευχθεί η μετάδοση του ιού HIV.
Γονιμότητα Δεδομένα από κλινικές μελέτες για τη γονιμότητα δεν είναι διαθέσιμα για το tipranavir. Προκλινικές μελέτες που διεξήχθησαν με το tipranavir δεν έδειξαν ανεπιθύμητη δράση στη γονιμότητα (βλ.
παράγραφο 5.3).
4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων
Ζάλη, υπνηλία και κόπωση έχουν αναφερθεί σε ορισμένους ασθενείς. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να συνιστάται προσοχή κατά την οδήγηση αυτοκινήτου ή τον χειρισμό μηχανημάτων. Εάν οι ασθενείς εμφανίσουν κόπωση, ζάλη, ή υπνηλία θα πρέπει να αποφεύγουν δυνητικά επικίνδυνες εργασίες όπως η οδήγηση ή ο χειρισμός μηχανημάτων.
4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες
Περίληψη του προφίλ ασφαλείας Ανάμεσα στις πιο συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί για το Aptivus ήταν γαστρεντερικά παράπονα όπως διάρροια και ναυτία καθώς και υπερλιπιδαιμία. Οι πιο σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ηπατική δυσλειτουργία και ηπατική τοξικότητα. Η ενδοκρανιακή αιμορραγία (ICH) παρατηρήθηκε μόνο σε εμπειρία μετά την κυκλοφορία (βλ.
παράγραφο 4.4).
Το Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης έχει συσχετισθεί με αναφορές σημαντικής ηπατικής τοξικότητας. Στις μελέτες Φάσης ΙΙΙ RESIST, η συχνότητα των αυξήσεων των τρανσαμινασών ήταν σημαντικά αυξημένη στο σκέλος του tipranavir με τη ριτοναβίρη σε σχέση με το συγκριτικό σκέλος. Ως εκ τούτου, απαιτείται στενή παρακολούθηση σε ασθενείς υπο αγωγή με Aptivus συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης (βλ. παράγραφο 4.4.).
Προς το παρόν υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα για τη χρήση του Aptivus συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης σε ασθενείς που επίσης έχουν λοίμωξη από ηπατίτιδα B ή C. Συνεπώς το Aptivus θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που επίσης έχουν λοίμωξη από ηπατίτιδα B ή C. Το Aptivus θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε αυτό τον πληθυσμό ασθενών μόνο αν το πιθανό όφελος αντισταθμίζει τον πιθανό κίνδυνο και με αυξημένη κλινική και εργαστηριακή παρακολούθηση.
Περίληψη των ανεπιθύμητων ενεργειών σε μορφή πίνακα Η εκτίμηση των ανεπιθύμητων ενεργειών από δεδομένα κλινικής μελέτης για τον HIV-1 βασίζεται στην εμπειρία σε όλες τις μελέτες Φάσης ΙΙ και ΙΙΙ σε ενήλικες, οι οποίοι ελάμβαναν δόση 500 mg
tipranavir με 200 mg ριτοναβίρη δύο φορές ημερησίως (n = 1.397) και αναφέρονται παρακάτω ανά κατηγορία οργάνου συστήματος και συχνότητα σύμφωνα με τις ακόλουθες κατηγορίες:
Πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000)
Περίληψη σε μορφή πίνακα των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με το Aptivus με βάση κλινικές μελέτες και εμπειρία μετά την κυκλοφορία:
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | |
|---|---|
| Όχι συχνές | ουδετεροπενία, αναιμία, θρομβοπενία |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | |
| Όχι συχνές | υπερευαισθησία |
| Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης | |
| Συχνές | υπερτριγλυκεριδαιμία, υπερλιπιδαιμία |
| Όχι συχνές | ανορεξία, μειωμένη όρεξη, μείωση βάρους, υπεραμυλασαιμία, υπερχοληστερολαιμία, σακχαρώδης διαβήτης, υπεργλυκαιμία |
| Σπάνιες | αφυδάτωση |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | |
| Όχι συχνές | αϋπνία, διαταραχή του ύπνου |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | |
| Συχνές | κεφαλαλγία |
| Όχι συχνές | ζάλη, περιφερική νευροπάθεια, υπνηλία |
| Σπάνιες | ενδοκρανιακή αιμορραγία٭ |
| Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου | |
| Όχι συχνές | δύσπνοια |
| Διαταραχές του γαστρεντρικού | |
| Πολύ συχνές | διάρροια, ναυτία |
| Συχνές | έμετος, μετεωρισμός, κοιλιακός άλγος, διάταση της κοιλίας, δυσπεψία |
| Όχι συχνές | γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, παγκρεατίτιδα |
| Σπάνιες | αυξημένη λιπάση |
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | |
| Όχι συχνές | αυξημένα ηπατικά ένζυμα (ALAT, ASAT), κυτταρολυτική ηπατίτιδα, μη φυσιολογική δοκιμασία ηπατικής λειτουργίας (ALAT, ASAT), τοξική ηπατίτιδα |
| Σπάνιες | ηπατική ανεπάρκεια (συμπεριλαμβανομένης θανατηφόρας έκβασης), ηπατίτιδα, ηπατική στεάτωση, υπερχολερυθριναιμία |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | |
| Συχνές | εξάνθημα |
| Όχι συχνές | κνησμός, εξάνθημα |
| Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού | |
| Όχι συχνές | μυαλγία, μυϊκοί σπασμοί |
| Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών | |
| Όχι συχνές | νεφρική ανεπάρκεια |
| Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης | |
| Συχνές | κόπωση |
| Όχι συχνές | πυρετός, γριππώδης συνδρομή, αίσθημα κακουχίας |
* βλ. παράγραφο Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών «Αιμορραγία» για πηγή πληροφοριών
Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών Τα παρακάτω χαρακτηριστικά κλινικής ασφάλειας (ηπατοτοξικότητα, υπερλιπιδαιμία, επεισόδια αιμορραγίας, εξάνθημα) παρατηρήθηκαν σε υψηλότερη συχνότητα ανάμεσα στους ασθενείς που έλαβαν αγωγή με tipranavir με ριτοναβίρη όταν συγκρίθηκαν με τους ασθενείς που έλαβαν αγωγή στο συγκριτικό σκέλος στις μελέτες RESIST ή έχουν παρατηρηθεί με χορήγηση tipranavir με ριτοναβίρη.
Η κλινική σημαντικότητα αυτών των παρατηρήσεων δεν έχει διερευνηθεί πλήρως.
Ηπατοτοξικότητα Μετά από περίοδο παρακολούθησης 48 εβδομάδων, η συχνότητα των Βαθμού 3 ή 4 ανωμαλιών της ALAT και/ή ASAT ήταν υψηλότερη στους ασθενείς του tipranavir με ριτοναβίρη σε σύγκριση με τους ασθενείς του συγκριτικού σκέλους (10% και 3.4% αντίστοιχα). Πολυμεταβλητές αναλύσεις έδειξαν ότι αρχική τιμή ALAT ή ASAT πάνω από Βαθμό 1 DAIDS και επίσης λοίμωξη με ηπατίτιδα Β ή C ήταν παράγοντες κινδύνου για αυτές τις αυξήσεις. Οι περισσότεροι ασθενείς ήταν ικανοί να συνεχίσουν την αγωγή με tipranavir με ριτοναβίρη.
Μεταβολικές παράμετροι Το σωματικό βάρος και τα επίπεδα των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα ενδέχεται να αυξηθούν κατά τη διάρκεια της αντιρετροϊικής θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4).
Υπερλιπιδαιμία Βαθμού 3 ή 4 αυξήσεις των τριγλυκεριδίων έλαβαν χώρα περισσότερο συχνά στο σκέλος του tipranavir με ριτοναβίρη σε σχέση με το συγκριτικό σκέλος. Στις 48 εβδομάδες τα μεγέθη αυτά ήταν 25.2% για τους ασθενείς του σκέλους με Aptivus/ριτοναβίρη και 15.6% στο συγκριτικό σκέλος.
Αιμορραγία Αυτή η ανεπιθύμητη ενέργεια αναγνωρίσθηκε μέσω της επαγρύπνησης μετά την κυκλοφορία αλλά δεν παρατηρήθηκε σε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες κλινικές μελέτες (n = 6.300).
Οι συμμετέχοντες στη μελέτη RESIST που ελάμβαναν tipranavir με ριτοναβίρη είχαν την τάση να εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας: στις 24 εβδομάδες ο σχετικός κίνδυνος ήταν 1.98 (95% CI = 1.03, 3.80). Στις 48 εβδομάδες ο σχετικός κίνδυνος μειώθηκε στο 1.27 (95% CI = 0.76, 2.12). Tα επεισόδια αιμορραγίας δεν είχαν συγκεκριμένο τύπο και δεν παρατηρήθηκε διαφορά στις παραμέτρους πήξης ανάμεσα στις υπό αγωγή ομάδες. Η σημαντικότητα των ευρημάτων αυτών παρακολουθείται περαιτέρω.
Θανατηφόρες και μη θανατηφόρες περιπτώσεις ενδοκρανιακής αιμορραγίας (ICH) έχουν αναφερθεί σε ασθενείς που ελάμβαναν tipranavir, πολλοί από τους οποίους εμφάνιζαν και άλλες ιατρικές καταστάσεις ή ελάμβαναν συγχορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ή να συμβάλλουν στην εμφάνιση αυτών των συμβάντων. Παρόλα αυτά, σε ορισμένες περιπτώσεις ο ρόλος του Aptivus δεν μπορεί να αποκλειστεί. Δεν παρατηρήθηκε συγκεκριμένος τύπος ανώμαλων αιματολογικών ή παραμέτρων πήξης, στους ασθενείς γενικά, ή πριν την εμφάνιση της ICH. Επομένως, τακτική μέτρηση των παραμέτρων πήξης δεν ενδείκνυται προς το παρόν στην παρακολούθηση των ασθενών που λαμβάνουν Aptivus.
Αυξημένος κίνδυνος ICH έχει ήδη παρατηρηθεί σε ασθενείς με προχωρημένη λοίμωξη HIV/ AIDS, όπως αυτοί που έλαβαν αγωγή στις κλινικές μελέτες του Aptivus.
Εξάνθημα Μια μελέτη αλληλεπίδρασης σε γυναίκες ανάμεσα στο tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και στην αιθυνυλ - οιστραδιόλη/νορεθινδρόνη έδειξε υψηλή συχνότητα μη-σοβαρού εξανθήματος. Στις μελέτες RESIST, ο κίνδυνος εξανθήματος ανάμεσα στο tipranavir με ριτοναβίρη και στα συγκριτικά σκέλη ήταν παρόμοιος (16.3% έναντι 12.5%, αντίστοιχα, βλ. παράγραφο 4.4). Δεν έχουν αναφερθεί περιπτώσεις Συνδρόμου Stevens-Johnson ή Τοξικής Επιδερμικής Νεκρόλυσης στο πρόγραμμα κλινικής ανάπτυξης του tipranavir.
Εργαστηριακές διαταραχές Οι συχνότητες των κυριότερων κλινικών εργαστηριακών διαταραχών (Βαθμού 3 και 4) που αναφέρθηκαν τουλάχιστον στο 2% των ασθενών στα σκέλη με tipranavir με ριτοναβίρη σε κλινικές μελέτες φάσης ΙΙΙ (RESIST-1 και RESIST 2) μετά τις 48 εβδομάδες ήταν αυξημένη ASAT (6.1%),
αυξημένη ALAT (9.7%), αυξημένη αμυλάση (6.0%), αυξημένη χοληστερόλη (4.2%), αυξημένα τριγλυκερίδια (24.9%) και μειωμένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων (5.7%).
Αύξηση της CPK, μυαλγία, μυοσίτιδα και σπάνια, ραβδομυόλυση έχουν αναφερθεί με τους αναστολείς της πρωτεάσης, κυρίως σε συνδυασμό με τους νουκλεοσιδικούς αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης.
Σε ασθενείς με λοίμωξη HIV και σοβαρή ανοσοανεπάρκεια κατά τον χρόνο έναρξης του συνδυασμού της αντιρετροϊικής αγωγής (CART), μπορεί να εμφανιστεί μία φλεγμονώδης αντίδραση ασυμπτωματικών ή υπολειμματικών ευκαιριακών λοιμώξεων. Aυτοάνοσες διαταραχές (όπως η νόσος του Graves και η αυτοάνοση ηπατίτιδα) έχουν επίσης αναφερθεί. Ωστόσο, ο αναφερόμενος χρόνος έως την έναρξη είναι περισσότερο μεταβλητός και αυτά τα γεγονότα μπορεί να συμβούν πολλούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.4). Επανενεργοποίηση λοιμώξεων από τους ιούς του απλού έρπητα και του έρπητα ζωστήρα παρατηρήθηκαν στις μελέτες RESIST.
Έχουν αναφερθεί περιπτώσεις οστεονέκρωσης κυρίως σε ασθενείς με γνωστούς γενικά παράγοντες κινδύνου, προχωρημένη λοίμωξη HIV ή μακράς διάρκειας έκθεση σε συνδυασμό αντιρετροϊκής θεραπείας (CART). Η συχνότητα αυτών είναι άγνωστη (βλ. παράγραφο 4.4).
Παιδιατρικός πληθυσμός Σε μια ανοικτή μελέτη εύρεσης δόσης του tipranavir μαζί με ριτοναβίρη (Μελέτη 1182.14), υπήρχαν 28 παιδιά τα οποία ήταν 12 ετών και άνω και τα οποία έλαβαν μαλακά καψάκια Aptivus. Γενικά, οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν όμοιες με αυτές που είχαν παρατηρηθεί και σε ενήλικες, με εξαίρεση τον έμετο, το εξάνθημα και τον πυρετό που αναφέρθηκαν πιο συχνά στα παιδιά από ότι στους ενήλικες.
Οι πλέον συχνά αναφερθείσες μέτριες ή σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες στην ανάλυση των 48 εβδομάδων αναγράφονται παρακάτω.
Συχνότερα αναφερθείσες μέτριες ή σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 12 έως 18 ετών που έλαβαν καψάκια Aptivus (αναφέρθηκαν σε 2 ή περισσότερα παιδιά, Μελέτη 1182.14, ανάλυση 48 εβδομάδων , Παρουσίαση Πλήρους Ανάλυσης).
| Συνολικός αριθμός ασθενών που έλαβαν αγωγή (N) | 28 |
|---|---|
| Συμβάντα [N(%)] | |
| Έμετος/ ακούσια προσπάθεια για έμετο | 3 (10.7) |
| Ναυτία | 2 (7.1) |
| Κοιλιακό άλγος1 | 2 (7.1) |
| Εξάνθημα2 | 3 (10.7) |
| Αϋπνία | 2 (7.1) |
| ALAT αυξημένη | 4 (14.3) |
1 Περιλαμβάνει κοιλιακό άλγος (N = 1) και δυσπεψία (N = 1).
2 Το εξάνθημα περιλαμβάνει έναν ή περισσότερους από τους εξής προτιμώμενους όρους εξάνθημα, φαρμακευτικό εξάνθημα, κηλιδώδες εξάνθημα, βλατιδώδες εξάνθημα, ερύθημα, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα, κνησμώδες εξάνθημα και κνίδωση Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.
4.9 Υπερδοσολογία
Η ανθρώπινη εμπειρία με την υπερδοσολογία tipranavir είναι πολύ περιορισμένη. Δεν είναι γνωστά συγκεκριμένα σημεία και συμπτώματα της υπερδοσολογίας. Γενικά, μια αυξημένη συχνότητα και υψηλότερη σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών μπορεί να είναι αποτέλεσμα της υπερδοσολογίας.
Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο σε περίπτωση υπερδοσολογίας από tipranavir. Η αγωγή σε περίπτωση υπερδοσολογίας θα πρέπει να αποτελείται από γενικά υποστηρικτικά μέτρα, περιλαμβανομένων παρακολούθησης των ζωτικών σημείων και παρατήρησης της κλινικής κατάστασης του ασθενούς.
Εάν ενδείκνυται, η απομάκρυνση της μη απορροφημένης ποσότητας του tipranavir μπορεί να επιτευχθεί με έμετο ή πλύση στομάχου. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ενεργός άνθρακας για να βοηθηθεί η απομάκρυνση της μη απορροφημένης ουσίας. Εφόσον το tipranavir δεσμεύεται ισχυρά με τις πρωτεΐνες, η αιμοδιάλυση δεν είναι πιθανό να είναι ευεργετική για σημαντική απομάκρυνση του φαρμάκου.
5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ
5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιϊικά για συστηματική χρήση, αναστολείς πρωτεάσης, κωδικός ATC: J05AE09 Μηχανισμός δράσης Στον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV-1) υπάρχει κωδικοποιημένη μία ασπαρτυλ- πρωτεάση η οποία είναι θεμελιώδης για το διαχωρισμό και την ωρίμανση των πρόδρομων ιικών πρωτεϊνών. Το tipranavir αποτελεί έναν μη-πεπτιδικό αναστολέα της πρωτεάσης του HIV-1 ο οποίος αναστέλλει την αντιγραφή του ιού με το να αποτρέπει την ωρίμανση των ιικών σωματιδίων.
Αντϊική δραστικότητα in vitro Το tipranavir αναστέλλει τον αναδιπλασιασμό σε εργαστηριακά στελέχη του HIV-1 και στελέχη κλινικά απομονωμένα σε οξεία μοντέλα μόλυνσης Τ-κυττάρων, με τη δραστική συγκεντρώση 50% και 90% (EC και EC ) να κυμαίνεται από 0.03 έως 0.07 µM (18-42 ng/ml) και 0.07 έως 0.18 μΜ 50 90 (42-108 ng/ml), αντιστοίχως. Το tipranavir παρουσιάζει αντιϊκή δραστικότητα in vitro έναντι ενός ευρέως φάσματος του HIV-1 της ομάδας M “non-clade” στελεχών Β (A, C, D, F, G, H, CRF01 AE, CRF02 AG, CRF12 BF). Η ομάδα Ο των στελεχών του HIV-2 έχει μειωμένη ευαισθησία στο tipranavir in vitro με τιμές EC να κυμαίνονται από 0.164-1 μΜ και 0.233-0.522 μΜ, αντίστοιχα.
Μελέτες δέσμευσης πρωτεΐνης έχουν δείξει ότι η αντϊική δραστικότητα του tipranavir μειώνεται κατά μέσο όρο ως 3.75 φορές παρουσία ανθρώπινου ορού.
Ανθεκτικότητα Η ανάπτυξη ανθεκτικότητας στο tipranavir in vitro είναι αργή και σύνθετη. Σε ένα μόνο ειδικό in vitro πείραμα ανθεκτικότητας, ένα απομονωμένο στέλεχος του HIV-1 που ήταν κατά 87 φορές πιο ανθεκτικό στο tipranavir επιλέχθηκε μετά από 9 μήνες, και περιείχε 10 μεταλλάξεις στην πρωτεάση:
L10F, I13V, V32I, L33F, M36I, K45I, I54V/T, A71V, V82L, I84V καθώς επίσης και μία μετάλλαξη στο σημείο διαχωρισμού της gag πολυπρωτεΐνης CA/P2. Πειράματα ανάστροφης γενετικής έδειξαν ότι απαιτούταν η παρουσία 6 μεταλλάξεων στην πρωτεάση (I13V, V32I, L33F, K45I, V82L, I84V)
για να επιφέρουν > 10 φορές ανθεκτικότητα στο tipranavir ενώ κατά την πλήρη μετάλλαξη (10-μεταλλάξεις) του γονοτύπου επιφέρεται ανθεκτικότητα κατά 69 φορές περισσότερο στο tipranavir. In vitro, υπάρχει μία αντίστροφη σχέση μεταξύ του βαθμού ανθεκτικότητας στο tipranavir και της ικανότητας του ιού να αντιγράφεται. Ανασυνδυασμένοι ιοί έδειξαν ≥ 3 φορές ανθεκτικότητα στο tipranavir στην ανάπτυξή τους και λιγότερο από 1% του βαθμού που ανιχνεύθηκε στον φυσικό τύπο του ιού HIV-1 στις ίδιες συνθήκες. Ανθεκτικοί ιοί στο tipranavir που εμφανίστηκαν in vitro από τον φυσικό τύπο του HIV-1 έδειξαν μειωμένη ευαισθησία στους αναστολείς της πρωτεάσης αμπρεναβίρη, αταζαναβίρη, ινδιναβίρη, λοπιναβίρη, νελφιναβίρη και ριτοναβίρη αλλά παρέμειναν ευαίσθητοι στη σακουιναβίρη.
Μέσα από μια σειρά πολλαπλών σταδιακών πολυπαραγοντικών αναλύσεων των αρχικών και κατά τη διάρκεια της αγωγής γονοτύπων από τις κλινικές μελέτες, έχουν συσχετισθεί 16 αμινοξέα με την μειωμένη ευαισθησία στο tipranavir και/ ή στη μειωμένη απόκριση του ιικού φορτίου στις 48 εβδομάδες: 10V, 13V, 20M/R/V, 33F, 35G, 36I, 43T, 46L, 47V, 54A/M/V, 58E, 69K, 74P, 82L/T, 83D και 84V. Τα κλινικά στελέχη που απομονώθηκαν και έδειξαν μια ≥ 10πλάσια μειωμένη
ευαισθησία στο tipranavir περιείχαν 8 ή περισσότερες μεταλλάξεις που σχετίζονταν με το tipranavir.
Στις κλινικές μελέτες Φάσης ΙΙ και ΙΙΙ, 276 ασθενείς με γονότυπους κατά τη διάρκεια της θεραπείας έχουν δείξει ότι οι κύριες μεταλλάξεις που προκύπτουν από την αγωγή με tipranavir είναι οι L33F/I/V, V82T/L και I84V. Συνήθως απαιτείται ο συνδυασμός και των τριών για να μειωθεί η ευαισθησία.
Μεταλλάξεις στη θέση 82 συμβαίνουν μέσω δύο οδών: μία μέσω μιας προϋπάρχουσας μετάλλαξης 82Α που μεταλλάσσεται σε 82Τ, και η άλλη από φυσικό τύπο με 82V που μεταλλάσσεται σε 82L.
Διασταυρούμενη ανθεκτικότητα Το tipranavir διατηρεί σημαντικό μέρος της αντϊικής του ικανότητας (< 4 φορές ανθεκτικότητα)
έναντι της πλειοψηφίας κλινικών στελεχών που απομονώθηκαν και έδειχναν μειωμένη ευαισθησία στους ήδη εγκεκριμένους αναστολείς της πρωτεάσης αμπρεναβίρη, αταζαναβίρη, ινδιναβίρη, λοπιναβίρη, ριτοναβίρη και σακουιναβίρη. Ανθεκτικότητα στο tipranavir μεγαλύτερη από 10 φορές δεν είναι συχνή (< 2.5% των στελεχών που εξετάστηκαν) σε ιούς που ελήφθησαν από ασθενείς με μεγάλη εμπειρία στην αντιρετροϊική θεραπεία και οι οποίοι είχαν λάβει πολλούς αναστολείς της πρωτεάσης.
Εκτίμηση Ηλεκτροκαρδιογραφήματος Η επίδραση του tipranavir με χαμηλή δόση ριτοναβίρης στο διάστημα QTcF μετρήθηκε σε μία μελέτη στην οποία 81 υγιή άτομα έλαβαν τις παρακάτω θεραπείες δύο φορές την ημέρα για 2.5 ημέρες:
tipranavir/ritonavir (500/200 mg), tipranavir/ritonavir σε υπερ-θεραπευτική δόση (750/200 mg), και placebo/ritonavir (-/200 mg). Μετά από προσαρμογή της αρχικής κατάστασης και του εικονικού φαρμάκου, η μέγιστη μέση μεταβολή του QTcF ήταν 3.2 ms (μία πλευρά 95%, Ανώτερο όριο CI: 5.6 ms) για τη δόση 500/200 mg και 8.3 ms (μία πλευρά 95%, Ανώτερο όριο CI: 10.8 ms) για την υπερθεραπευτική δόση 750/200 mg Έτσι το tipranavir σε θεραπευτική δόση με χαμηλής δόσης ριτοναβίρη δεν παρέτεινε το διάστημα QTc κάτι που μπορεί να συμβεί σε υπερθεραπευτικές δόσεις.
Κλινικά στοιχεία φαρμακοδυναμικής Η ένδειξη αυτή βασίζεται στα αποτελέσματα δύο μελετών φάσης ΙΙΙ, οι οποίες διεξήχθησαν σε ενήλικες ασθενείς με μεγάλη προηγούμενη θεραπευτική εμπειρία (μέσος όρος 12 προηγούμενοι αντιρετροϊικοί παράγοντες) με ιό ανθεκτικό σε αναστολείς της πρωτεάσης και σε μία μελέτη φάσης ΙΙ, με την οποία διερευνήθηκαν η φαρμακοκινητική, η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Aptivus σε εφήβους ασθενείς ηλικίας 12 έως 18 ετών, οι οποίοι είχαν μεγάλη προηγούμενη θεραπευτική εμπειρία.
Τα παρακάτω κλινικά στοιχεία προέρχονται από την ανάλυση των στοιχείων στις 48 εβδομάδες των μελετών (RESIST-1 και RESIST-2) κατά τη μέτρηση των επιδράσεων στα επίπεδα του RNA του HIV στο πλάσμα και του αριθμού των CD4 κυττάρων. Οι RESIST-1 και RESIST-2 αποτελούν τυχαιοποιημένες, ανοικτές, πολυκεντρικές μελέτες σε HIV οροθετικούς ασθενείς, με εμπειρία και στις τρεις τάξεις αντιρετροϊικών, στις οποίες γίνεται εκτίμηση της αγωγής με 500 mg tipranavir συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης (500 mg/200 mg δύο φορές την ημέρα) και επιπλέον με μια βελτιστοποιημένη αγωγή υποβάθρου (OBR) η οποία καθορίστηκε για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά βασισμένη σε εξέταση της γονοτυπικής ανθεκτικότητας και στο ιστορικό του ασθενούς. Το συγκριτικό θεραπευτικό σχήμα περιελάμβανε έναν PI ενισχυμένο με ριτοναβίρη (επίσης καθορισμένο για κάθε ασθενή) και την OBR. Ο ΡΙ ενισχυμένος με ριτοναβίρη επιλέχθηκε ανάμεσα στις σακουιναβίρη, αμπρεναβίρη, ινδιναβίρη ή λοπιναβίρη /ριτοναβίρη.
Όλοι οι ασθενείς είχαν λάβει τουλάχιστον δύο θεραπευτικά σχήματα βασισμένα σε ΡΙ και κατά τη διάρκεια της εισαγωγής τους στη μελέτη ελάμβαναν θεραπευτικό σχήμα βασισμένο σε ΡΙ στο οποίο αποτύγχαναν. Θα πρέπει να παρουσίαζαν αρχικά τουλάχιστον μία κύρια μετάλλαξη στο γονίδιο της πρωτεάσης μεταξύ των 30N, 46I, 46L, 48V, 50V, 82A, 82F, 82L, 82T, 84V ή 90M, αλλά όχι πάνω από δύο μεταλλάξεις στα κωδικόνια 33, 82, 84 ή 90.
Μετά από την Εβδομάδα 8, οι ασθενείς στο συγκριτικό σκέλος που πληρούσαν τα κριτήρια που ορίζονταν από το πρωτόκολλο της αρχικής έλλειψης ιολογικής απόκρισης είχαν την επιλογή να διακόψουν τη θεραπεία και να μεταπηδήσουν στο tipranavir με ριτοναβίρη σε μια ξεχωριστή roll-over μελέτη.
Οι 1.483 ασθενείς που περιλαμβάνονταν στην κύρια ενδιάμεση ανάλυση είχαν μέσο όρο ηλικίας τα 43.0 έτη (κυμαίνονταν από 17-80), ήταν 86% άνδρες, 75% λευκοί, 13% μαύροι και 1% Ασιάτες. Στο σκέλος του tipranavir και στα συγκριτικά σκέλη η μέση αρχική τιμή του αριθμού των CD4 κυττάρων ήταν 158 και 166 κύτταρα/mm3 αντίστοιχα, (με διακύμανση από 1-1.893 και 1-1.184 κύτταρα/mm3)˙ η μέση αρχική τιμή του HIV-1 RNA στο πλάσμα ήταν 4.79 και 4.80 log αντίγραφα/ml, αντίστοιχα, (με διακύμανση 2.34-6.52 και 2.01-6.76 log αντίγραφα/ml).
Οι ασθενείς είχαν προηγούμενη έκθεση κατά μέσο όρο σε 6 NRTIs, 1 NNRTI, και 4 ΡΙs. Και στις δύο μελέτες, ένα σύνολο 67% των ιών των ασθενών ήταν ανθεκτικοί και 22% ήταν πιθανώς ανθεκτικοί στους προεπιλεγμένους συγκριτικούς ΡΙs. Ένα σύνολο 10% των ασθενών είχαν προηγουμένως χρησιμοποιήσει enfuvirtide. Οι ασθενείς είχαν αρχική τιμή μεμονωμένων στελεχών HIV-1 με διάμεση τιμή 16 μεταλλάξεις του γονιδίου της HIV-1 πρωτεάσης, συμπεριλαμβανομένου ενός μέσου όρου 3 πρωτογενών μεταλλάξεων γονιδίου πρωτεάσης D30N, L33F/I, V46I/L, G48V, I50V, V82A/F/T/L, I84V και L90M. Σε σχέση με τις μεταλλάξεις στα κωδικόνια 33, 82, 84 και 90 περίπου το 4% δεν είχε καθόλου μεταλλάξεις, το 24% είχε μεταλλάξεις στα κωδικόνια 82 (λιγότερο από 1% των ασθενών είχαν τη μετάλλαξη V82L) και 90, 18% είχαν μεταλλάξεις στα κωδικόνια 84 και 90 και 53% είχαν τουλάχιστον μια βασική μετάλλαξη στο κωδικόνιο 90. Ένας ασθενής στο σκέλος του tipranavir είχε τέσσερις μεταλλάξεις. Επίσης, η πλειονότητα των συμμετεχόντων είχαν μεταλλάξεις που σχετίζονταν με αντοχή και σε NRTIs και σε NNRTIs. Η αρχική φαινοτυπική ευπάθεια εκτιμήθηκε σε 454 δείγματα ασθενών αρχικής τιμής. Υπήρχε μια μέση μείωση στην ευπάθεια κατά 2 φορές στον πρώιμο τύπο (wild type-WT) για το tipranavir, 12 φορές στον WT για την αμπρεναβίρη, 55 φορές στον WT για την αταζαναβίρη, 41 φορές στον WT για την ινδιναβίρη, 87 φορές στον WT για τη λοπιναβίρη , 41 φορές στον WT για την νελφιναβίρη, 195 φορές στον WT για τη ριτοναβίρη και 20 φορές στον WT για τη σακουιναβίρη.
H απόκριση στη συνδυασμένη θεραπεία 48 εβδομάδων (σύνθετο τελικό σημείο οριζόμενο ως ασθενείς με επιβεβαιωμένη ≥ 1 log RNA πτώση από την αρχική τιμή και χωρίς ένδειξη αποτυχίας της αγωγής) και για τις δύο μελέτες ήταν 34% στο σκέλος με tipranavir με ριτοναβίρη και 15% στο συγκριτικό σκέλος. Η απόκριση στη θεραπεία παρουσιάζεται για το συνολικό πληθυσμό (παρουσιαζόμενη κατά χρήση enfuvirtide) και με λεπτομέρειες ανά κατηγορία ΡΙ για τις υπο-ομάδες ασθενών με γονοτυπικά ανθεκτικά στελέχη, στον παρακάτω Πίνακα.
Απόκριση στην αγωγή* στην εβδομάδα 48 (συναξιολόγηση μελετών RESIST-1 και RESIST-2 σε ασθενείς με προηγούμενη εμπειρία σε θεραπευτική αγωγή)
| Μελέτη RESIST | Tipranavir/RTV | CPI/RTV** | Τιμή-p | ||
|---|---|---|---|---|---|
| n (%) | N | n (%) | N | ||
| Συνολικός πληθυσμός FAS PP | 255 (34.2) 171 (37.7) | 746 454 | 114 (15.5) 74 (17.1) | 737 432 | < 0.0001 < 0.0001 |
| - με ENF (FAS) | 85 (50.0) | 170 | 28 (20.7) | 135 | < 0.0001 |
| - χωρίς ENF (FAS) | 170 (29.5) | 576 | 86 (14.3) | 602 | < 0.0001 |
| Γονοτυπικά ανθεκτικοί | |||||
| LPV/rtv FAS PP | 66 (28.9) 47 (32.2) | 228 146 | 23 (9.5) 13 (9.1) | 242 143 | < 0.0001 < 0.0001 |
| APV/rtv FAS PP | 50 (33.3) 38 (39.2) | 150 97 | 22 (14.9) 17 (18.3) | 148 93 | < 0.0001 0. 0010 |
| SQV/rtv FAS PP | 22 (30.6) 11 (28.2) | 72 39 | 5 (7.0) 2 (5.7) | 71 35 | < 0.0001 0.0650 |
| IDV/rtv FAS PP | 6 (46.2) 3 (50.0) | 13 6 | 1 (5.3) 1 (7.1) | 19 14 | 0.0026 0.0650 |
* Σύνθετο τελικό σημείο που καθορίζεται για ασθενείς με επιβεβαιωμένη πτώση κατά 1 log RNA από την αρχική τιμή και χωρίς στοιχεία αποτυχίας της αγωγής.
** Συγκριτικός PI/RTV: LPV/r 400 mg/100 mg δύο φορές την ημέρα (n = 358), IDV/r 800 mg/100 mg δύο φορές την ημέρα (n = 23), SQV/r 1.000 mg/100 mg δύο φορές την ημέρα ή 800 mg/200 mg δύο φορές την ημέρα (n = 162), APV/r 600 mg/100 mg δύο φορές την ημέρα (n = 194)
ENF Enfuvirtide, FAS Full Analysis Set, PP σύμφωνα με το Πρωτόκολλο, APV/rtv Αmprenavir/ritonavir, IDV/rtv Indinavir/ritonavir, LPV/rtv Lopinavir/ritonavir, SQV/rtv Saquinavir/ritonavir Για τις 48 εβδομάδες, ο συνδυασμένος μέσος χρόνος αποτυχίας της αγωγής και για τις δύο μελέτες ήταν 115 ημέρες στο σκέλος με tipranavir με ριτοναβίρη και 0 ημέρες στο συγκριτικό σκέλος (καμία απόκριση στην αγωγή αποδόθηκε στην ημέρα 0).
Κατά τη διάρκεια των 48 εβδομάδων της αγωγής, η αναλογία των ασθενών στο σκέλος με tipranavir με ριτοναβίρη συγκρινόμενη με το συγκριτικό σκέλος ΡΙ/ριτοναβίρη με HIV-1 RNA < 400 αντίγραφα/ml ήταν 30% και 14% αντίστοιχα, και με HIV-1 RNA < 50 αντίγραφα/ml ήταν 23% και 10% αντίστοιχα. Ανάμεσα σε όλους τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν αγωγή, η μέση μεταβολή από την αρχική τιμή στο HIV-1 RNA κατά την τελευταία μέτρηση μέχρι την Εβδομάδα 48 ήταν -0.64 log αντίγραφα/ml σε ασθενείς που λάμβαναν tipranavir με ριτοναβίρη έναντι -0.22 log αντίγραφα/ml στο συγκριτικό σκέλος ΡΙ/ριτοναβίρη.
Ανάμεσα σε όλους τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν αγωγή, η μέση μεταβολή από την αρχική τιμή στον αριθμό των CD4+ κυττάρων κατά την τελευταία μέτρηση μέχρι την Εβδομάδα 48 ήταν +23 κύτταρα/mm3 σε ασθενείς που ελάμβαναν tipranavir με ριτοναβίρη (Ν = 740) έναντι +4 κύτταρα/mm3 στο συγκριτικό σκέλος ΡΙ/ριτοναβίρη (Ν = 727).
Για όλες τις παραμέτρους αποτελεσματικότητας παρατηρήθηκε υπεροχή του tipranavir συγχορηγούμενου με χαμηλή δόση ριτοναβίρης έναντι του σκέλους του συγκριτικού αναστολέα πρωτεάσης/ριτοναβίρη στην εβδομάδα 48. Δεν έχει δειχθεί ότι το tipranavir είναι ανώτερο από αυτούς τους ενισχυμένους συγκριτικούς αναστολείς πρωτεάσης σε ασθενείς οι οποίοι φέρουν στελέχη ευπαθή σε αυτούς τους αναστολείς πρωτεάσης. Επίσης, τα δεδομένα της RESIST αποδεικνύουν ότι το tipranavir συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης παρουσιάζει καλύτερη ανταπόκριση στην αγωγή στις 48 εβδομάδες όταν η OBR περιέχει αντιρετροϊικούς παράγοντες στους οποίους ο ιός δεν παρουσιάζει γονοτυπική ανθεκτικότητα (π.χ. enfuvirtide).
Προς το παρόν δεν υπάρχουν αποτελέσματα από ελεγχόμενες μελέτες που εξετάζουν την επίδραση του tipranavir στην κλινική πρόοδο του HIV.
Παιδιατρικός πληθυσμός HIV-θετικοί, παιδιατρικοί ασθενείς, ηλικίας 2 έως 18 ετών, μελετήθηκαν σε μια τυχαιοποιημένη, ανοικτή, πολυκεντρική μελέτη (μελέτη 1182.14). Οι ασθενείς, απαιτείται να έχουν συγκέντρωση HIV-1 RNA βασικής κατάστασης τουλάχιστον 1.500 αντίγραφα/ml, ταξινομήθηκαν ανάλογα με την ηλικία (2 έως < 6 ετών, 6 έως < 12 ετών και 12 έως 18 ετών) και τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λαμβάνουν ένα εκ των δύο δοσολογικών σχημάτων tipranavir με ριτοναβίρη: δόση 375 mg/m2/150 mg/m2, σε σύγκριση με τη δόση 290 mg/m2/115 mg/m2, συν τη βασική θεραπεία τουλάχιστον δύο αντιρετροϊικών φαρμακευτικών προϊόντων που δεν ήταν αναστολείς πρωτεάσης, βελτιστοποιημένης με χρήση του ελέγχου γονοτυπικής αντοχής στη βασική κατάσταση. Όλοι οι ασθενείς έλαβαν αρχικά πόσιμο διάλυμα Aptivus. Οι παιδιατρικοί ασθενείς που ήταν 12 ετών ή μεγαλύτεροι και λάμβαναν τη μέγιστη δόση των 500 mg/200 mg δύο φορές την ημέρα μπορούσαν να αλλάξουν σε καψάκια Aptivus από την ημέρα 28 της μελέτης. Κατά τη μελέτη εκτιμήθηκε η φαρμακοκινητική, η ασφάλεια και η ανοχή, καθώς και οι ιολογικές και ανοσολογικές αποκρίσεις κατά τη διάρκεια των 48 εβδομάδων.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια των καψακίων Aptivus σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών. Εφόσον τα καψάκια και το πόσιμο διάλυμα Aptivus δεν είναι βιοϊσοδύναμα, τα αποτελέσματα που ελήφθησαν με το πόσιμο διάλυμα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τα καψάκια (βλ. επίσης παράγραφο 5.2). Σε ασθενείς με επιφάνεια σώματος μικρότερη από 1.33 m2 δεν μπορούν να γίνουν κατάλληλες τροποποιήσεις της δόσης με τη φαρμακοτεχνική μορφή του καψακίου.
Τα χαρακτηριστικά βασικής κατάστασης και οι κύριες εκβάσεις που αφορούσαν στην αποτελεσματικότητα στις 48 εβδομάδες για τους παιδιατρικούς ασθενείς που λάμβαναν καψάκια Aptivus παρουσιάζονται στους πίνακες παρακάτω. Παρουσιάζονται τα δεδομένα στους 29 ασθενείς που άλλαξαν σε καψάκια κατά τη διάρκεια των 48 εβδομάδων. Λόγω περιορισμών στο σχεδιασμό της μελέτης (π.χ. μη τυχαιοποιημένη αλλαγή σύμφωνα με απόφαση του ασθενή/ιατρού), οποιεσδήποτε συγκρίσεις μεταξύ των ασθενών που λαμβάνουν καψάκιο και πόσιμο διάλυμα δεν έχουν σημασία.
Χαρακτηριστικά αρχικής κατάστασης για ασθενείς 12-18 ετών, οι οποίοι έλαβαν καψάκιο
| Μεταβλητή | Τιμή | |
|---|---|---|
| Αριθμός Ασθενών | 29 | |
| Ηλικία-Διάμεσος (έτη) | 15.1 | |
| Φύλο | % Άρρενες | 48.3% |
| Φυλή | % Λευκοί | 69.0% |
| % Μαύροι | 31.0% | |
| % Ασιάτες | 0.0% | |
| Βασική Κατάσταση HIV-1 RNA (log αντίγραφα/ml) 10 | Διάμεσος (Ελάχιστη – Μέγιστη) | 4.6 (3.0-6.8) |
| % με Ιικό φορτίο > 100.000 αντίγραφα/ml | 27.6% | |
| CD4+ Βασικής Κατάσταση (κύτταρα/mm3) | Διάμεσος (Ελάχιστη – Μέγιστη) | 330 (12-593) |
| % ≤ 200 | 27.6% | |
| % CD4+ Κύτταρα Βασικής Κατάστασης | Διάμεσος (Ελάχιστη – Μέγιστη) | 18.5% (3.1%-37.4%) |
| Προηγούμενες ADI* | % με Κατηγορία C | 29.2% |
| Ιστορικό αγωγής | % με οποιοδήποτε αντιρετροϊικό φάρμακο | 96.6% |
| Διάμεσος # προηγούμενων NRTIs | 5 | |
| Διάμεσος # προηγούμενων NNRTIs | 1 | |
| Διάμεσος # προηγούμενων PIs | 3 |
* Ασθένειες που ορίζονται από τον AIDS Κύριες εκβάσεις αποτελεσματικότητας στις 48 εβδομάδες για ασθενείς 12-18 ετών οι οποίοι έλαβαν καψάκιο
| Τελικό σημείο | Αποτέλεσμα |
|---|---|
| Αριθμός ασθενών | 29 |
| Κύριο τελικό σημείο αποτελεσματικότητας: % με ιικό φορτίο < 400 | 31.0% |
| Διάμεση μεταβολή από την αρχική κατάσταση σε log10 HIV-1 RNA (αντίγραφα/ml) | -0.79 |
| Διάμεση μεταβολή από την αρχική κατάσταση σε αριθμό κυττάρων CD4+ (κύτταρα/mm3) | 39 |
| Διάμεση μεταβολή από την αρχική κατάσταση σε % CD4+ κύτταρα | 3% |
Ανάλυση της ανθεκτικότητας του tipranavir σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε θεραπευτική αγωγή στο παρελθόν Τα ποσοστά ανταπόκρισης στο tipranavir με ριτοναβίρη στις μελέτες RESIST εκτιμήθηκαν με τον γονότυπο και φαινότυπο tipranavir κατά την έναρξη της μελέτης. Προσδιορίστηκε η συσχέτιση μεταξύ της ευαισθησίας του φαινοτύπου αρχικής τιμής στο tipranavir, των κύριων μεταλλάξεων των αναστολέων της πρωτεάσης, των μεταλλάξεων της πρωτεάσης στα κωδικόνια 33, 82, 84 και 90, των
μεταλλάξεων που συσχετίζονται με την αντοχή στο tipranavir, και της ανταπόκρισης στη θεραπεία με tipranavir με ριτοναβίρη.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι ασθενείς στις μελέτες RESIST είχαν έναν συγκεκριμένο τύπο μετάλλαξης στην αρχική τιμή, τουλάχιστον μιας κύριας μετάλλαξης του γονιδίου της πρωτεάσης ανάμεσα στα κωδικόνια 30N, 46I, 46L, 48V, 50V, 82A, 82F, 82L, 82T, 84V ή 90M και όχι πάνω από δύο μεταλλάξεις στα κωδικόνια 33, 82, 84 ή 90.
Έγιναν οι παρακάτω παρατηρήσεις:
- Κύριες μεταλλάξεις των αναστολέων της πρωτεάσης Διεξήχθησαν αναλύσεις για να εκτιμηθεί το ιολογικό αποτέλεσμα από τον αριθμό των κύριων μεταλλάξεων των αναστολέων της πρωτεάσης (οποιαδήποτε μεταβολή στα κωδικόνια της πρωτεάσης 30, 32, 36, 46, 47, 48, 50, 53, 54, 82, 84, 88 και 90) που ήταν παρούσες στην έναρξη της μελέτης. Τα ποσοστά ανταπόκρισης ήταν υψηλότερα στους ασθενείς με Aptivus/ριτοναβίρη από ότι με τον συγκριτικό ΡΙ ενισχυμένο με ριτοναβίρη σε ασθενείς νέους στο enfuvirtide, ή σε ασθενείς χωρίς enfuvirtide. Εν τούτοις, χωρίς νέο enfuvirtide μερικοί ασθενείς άρχισαν να χάνουν την αντιρετροϊική δραστικότητα μεταξύ των εβδομάδων 4 και 8.
- Μεταλλάξεις στα κωδικόνια της πρωτεάσης 33, 82, 84 και 90 Μειωμένη ιολογική ανταπόκριση παρατηρήθηκε σε ασθενείς με στελέχη του ιού τα οποία έφεραν δύο ή περισσότερες μεταλλάξεις στα κωδικόνια 33, 82, 84 και 90 της HIV πρωτεάσης, και δεν ελάμβαναν νέο enfuvirtide.
- Μεταλλάξεις συσχετιζόμενες με αντοχή στο tipranavir Η ιολογική ανταπόκριση στη θεραπεία με tipranavir με ριτοναβίρη έχει εκτιμηθεί με τη χρήση βαθμολογίας των μεταλλάξεων συσχετιζόμενων με tipranavir, βασισμένης στο γονότυπο αρχικής τιμής των ασθενών στις μελέτες RESIST-1 και RESIST-2. Αυτή η βαθμολογία (καταμετρώντας τα 16 αμινοξέα τα οποία έχουν συσχετισθεί με μειωμένη ευαισθησία στο tipranavir και/ή μειωμένη ανταπόκριση ιικού φορτίου: 10V, 13V, 20M/R/V, 33F, 35G, 36I, 43T, 46L, 47V, 54A/M/V, 58E, 69K, 74P, 82L/T, 83D και 84V) αντιστοιχήθηκε με τις αλληλουχίες πρωτεάσης του ιού αρχικής τιμής.
Διατυπώθηκε μια συσχέτιση μεταξύ της βαθμολογίας μετάλλαξης από tipranavir και της ανταπόκρισης στη θεραπεία με tipranavir με ριτοναβίρη στην εβδομάδα 48.
Αυτή η βαθμολογία έχει προσδιορισθεί από επιλεγμένο πληθυσμό ασθενών της μελέτης RESIST, οι οποίοι είχαν συγκεκριμένα κριτήρια εισαγωγής σε σχέση με μεταλλάξεις και ως εκ τούτου κατ’ επέκταση εφαρμογή σε έναν ευρύτερο πληθυσμό απαιτεί προσοχή.
Στις 48 εβδομάδες, μια υψηλότερη αναλογία ασθενών που ελάμβαναν tipranavir με ριτοναβίρη, επέτυχε απόκριση στη θεραπεία σε σύγκριση με τον συγκριτικό αναστολέα πρωτεάσης/ριτοναβίρη για σχεδόν όλους τους πιθανούς συνδυασμούς μεταλλάξεων γονοτυπικής αντοχής (δείτε τον πίνακα παρακάτω).
Η αναλογία ασθενών που επέτυχαν ανταπόκριση στη θεραπεία στην εβδομάδα 48 (επιβεβαιωμένη μείωση ≥ 1 log αντίγραφα/ml του ιικού φορτίου σε σύγκριση με την αρχική τιμή), σύμφωνα με τη βαθμολογία μεταλλάξεων στο tipranavir αρχικής τιμής και τη χρήση enfuvirtide στους ασθενείς της RESIST.
| Νέο ENF | Χωρίς νέο ENF* | |
|---|---|---|
| Βαθμολογία Αριθμού Μεταλλάξεων TPV ** | TPV/r | TPV/r |
| 0,1 | 73% | 53% |
| 2 | 61% | 33% |
| 3 | 75% | 27% |
| 4 | 59% | 23% |
| ≥ 5 | 47% | 13% |
| Σύνολο ασθενών | 61% | 29% |
* Περιλαμβάνει ασθενείς οι οποίοι δεν έλαβαν ENF και αυτούς οι οποίοι είχαν προηγουμένως λάβει και συνέχισαν το ENF ** Μεταλλάξεις της πρωτεάσης του HIV στις θέσεις L10V, I13V, K20M/R/V, L33F, E35G, M36I, K43T, M46L, I47V, I54A/M/V, 58E, H69K, T74P, V82L/T, N83D or I84V ENF Enfuvirtide, TPV/r Tipranavir με ritonavir Παρατεινόμενες μειώσεις του RNA του HIV-1 μέχρι την εβδομάδα 48 παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που έλαβαν tipranavir με ριτοναβίρη και νέο enfuvirtide. Αν οι ασθενείς δεν ελάμβαναν tipranavir με ριτοναβίρη με νέο enfuvirtide, παρατηρούνταν ελαττωμένη ανταπόκριση στη θεραπεία στην εβδομάδα 48, σε σχέση με τη χρήση νέου enfuvirtide (δείτε τον Πίνακα παρακάτω).
Μέση μείωση του ιικού φορτίου από την αρχική τιμή στην εβδομάδα 48, σύμφωνα με τη βαθμολογία μεταλλάξεων στο tipranavir αρχικής τιμής και τη χρήση enfuvirtide σε ασθενείς της RESIST
| Νέο ENF | Χωρίς νέο ENF* | |
|---|---|---|
| Βαθμολογία Αριθμού Μεταλλάξεων TPV ** | TPV/r | TPV/r |
| 0, 1 | -2.3 | -1.6 |
| 2 | -2.1 | -1.1 |
| 3 | -2.4 | -0.9 |
| 4 | -1.7 | -0.8 |
| ≥ 5 | -1.9 | -0.6 |
| Σύνολο ασθενών | -2.0 | -1.0 |
* Περιλαμβάνει ασθενείς οι οποίοι δεν έλαβαν ENF και αυτούς οι οποίοι είχαν προηγουμένως λάβει και συνέχισαν το ENF ** Μεταλλάξεις στην πρωτέαση του HIV στις θέσεις L10V, I13V, K20M/R/V, L33F, E35G, M36I, K43T, M46L, I47V, I54A/M/V, 58E, H69K, T74P, V82L/T, N83D ή I84V ENF Enfuvirtide, TPV/r Tipranavir με ritonavir
- Φαινοτυπική αντοχή στο tipranavir Αυξανόμενη φαινοτυπική μεταβολή στο tipranavir πολλαπλάσια από την αρχική τιμή σε απομονωθέντα στελέχη συσχετίζεται με μείωση της ανταπόκρισης του ιού. Απομονωθέντα στελέχη με μεταβολή από > 0 έως 3 φορές της αρχικής τιμής θεωρούνται ευαίσθητα. Απομονωθέντα στελέχη με μεταβολή > 3 έως 10 φορές έχουν μειωμένη ευαισθησία·απομονωθέντα στελέχη με μεταβολές > 10 φορές είναι ανθεκτικά.
Τα συμπεράσματα που αφορούν στη σχέση συγκεκριμένων μεταλλάξεων ή τύπων μεταλλάξεων είναι δυνατό να μεταβληθούν με επιπρόσθετα στοιχεία, και συνιστάται να συμβουλεύεσθε πάντα τα τρέχοντα συστήματα ερμηνείας για την ανάλυση αποτελεσμάτων ελέγχου αντοχής.
5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες
Με σκοπό να επιτευχθεί η δραστική συγκέντρωση του tipranavir στο πλάσμα, είναι απαραίτητο, το θεραπευτικό δοσολογικό σχήμα δύο φορές την ημέρα, και η συγχορήγηση του tipranavir με χαμηλή δόση ριτοναβίρης bid (βλ. παράγραφο 4.2). Η ριτοναβίρη δρά αναστέλλοντας το ηπατικό κυτόχρωμα P450 CYP3A, την εντερική P-γλυκοπρωτεΐνη (P-gp) που δρα ως αντλία εκροής και επίσης πιθανώς το εντερικό κυτόχρωμα P450 CYP3A. Όπως αποδείχτηκε κατά την εκτίμηση διαφορετικών δόσεων σε 113 HIV- οροαρνητικούς υγιείς άνδρες και γυναίκες εθελοντές η ριτοναβίρη αυξάνει την AUC , 0-12h C και C και μειώνει την κάθαρση του tipranavir. 500 mg tipranavir συγχορηγούμενο με χαμηλή max min δόση ριτοναβίρης (200 mg δύο φορές ημερησίως) σχετίζεται με αύξηση κατά 29 φορές του γεωμετρικού μέσου των μετρούμενων στην κατάσταση ισορροπίας πρωινών ελάχιστων συγκεντρώσεων του tipranavir 500 mg bid στο πλάσμα σε σχέση με το tipranavir 500 mg δύο φορές την ημέρα χωρίς ριτοναβίρη.
Απορρόφηση Η απορρόφηση του tipranavir στους ανθρώπους είναι περιορισμένη, αν και η απόλυτα ποσοτικοποιημένη απορρόφηση δεν είναι εφικτή. To tipranavir είναι υπόστρωμα του P-gp, ένας ασθενής αναστολέας του P-gp και εμφανίζεται να είναι επίσης και ένας πιθανός ενεργοποιητής του P-gp. Tα δεδομένα δείχνουν ότι παρόλο που η ριτοναβίρη είναι ένας αναστολέας του P-gp, η καθαρή επίδραση του Aptivus, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, στην προτεινόμενη δοσολογία, στη σταθεροποιημένη κατάσταση, είναι ενεργοποίηση του P-gp. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός 1 ως 5 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης και εξαρτάται από τη δόση που χρησιμοποιήθηκε. Μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις, τα επίπεδα των συγκεντρώσεων του tipranavir στο πλάσμα είναι χαμηλότερα από αυτά που προβλέπονται μετά τη χορήγηση μίας εφάπαξ δόσης, πιθανώς λόγω της επαγωγής των ηπατικών ενζύμων. Η κατάσταση ισορροπίας επιτυγχάνεται στους περισσότερους ασθενείς μετά από τη χορήγηση δόσεων για 7 ημέρες. Το tipranavir, συγχορηγούμενο με χαμηλή δόση ριτοναβίρης παρουσιάζει γραμμική φαρμακοκινητική στην κατάσταση ισορροπίας.
Δοσολογία Aptivus καψάκια 500 mg δύο φορές την ημέρα ταυτόχρονα με 200 mg ριτοναβίρης δυο φορές την ημέρα για 2 έως 4 εβδομάδες και χωρίς περιορισμό στα γεύματα είχε ως αποτέλεσμα μια μέση μέγιστη συγκέντρωση πλάσματος tipranavir (C ) 94.8 ± 22.8 μΜ για θηλυκούς ασθενείς max (n = 14) και 77.6 ± 16.6 μΜ για αρσενικούς ασθενείς (n = 106), που ελάμβανε χώρα περίπου 3 ώρες μετά τη χορήγηση. Η κατώτατη μέση συγκέντρωση σταθεροποιημένης κατάστασης προ της πρωινής δόσης ήταν 41.6 ± 24.3 μΜ για θηλυκούς ασθενείς και 35.6 ± 16.7 μΜ για αρσενικούς ασθενείς. Η AUC του tipranavir για διάστημα 12 ωρών χορήγησης δόσεων ήταν κατά μέσο όρο 851 ± 309 μΜ•h (CL = 1.15 l/h) για θηλυκούς ασθενείς και 710 ± 207 µM•h (CL = 1.27 l/h) για αρσενικούς ασθενείς.
Ο μέσος χρόνος ημιζωής ήταν 5.5 (θήλεις) ή 6.0 ώρες (άρρενες).
Επιδράσεις του φαγητού στην απορρόφηση μετά από του στόματος χορήγηση Η τροφή βελτιώνει την αντοχή στο tipranavir με ριτοναβίρη. Ως εκ τούτου, το Aptivus όταν συχγορηγείται με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, θα πρέπει να λαμβάνεται με την τροφή.
Η απορρόφηση του tipranavir, όταν συγχορηγείται με χαμηλή δόση ριτοναβίρης, μειώνεται η παρουσία των αντιόξινων (βλ. παράγραφο 4.5).
Κατανομή Το tipranavir δεσμεύεται εκτενώς με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (> 99.9%). Από κλινικά δείγματα υγιών εθελοντών και HIV-οροθετικών ασθενών που έλαβαν tipranavir χωρίς ριτοναβίρη, το μέσο κλάσμα του tipranavir που δεν ήταν δεσμευμένο στο πλάσμα ήταν παρόμοιο και στους δύο πληθυσμούς (υγιείς εθελοντές 0.015% ± 0.006%˙ HIV-οροθετικοί ασθενείς 0.019% ± 0.076%). Οι ολικές συγκεντρώσεις του tipranavir για αυτά τα δείγματα κυμαίνονται από 9 εως 82 μΜ. Το μη δεσμευμένο κλάσμα του tipranavir φαίνεται να είναι ανεξάρτητο από την ολική συγκέντρωση σε αυτό το εύρος των συγκεντρώσεων.
Δεν έχουν γίνει μελέτες για τον καθορισμό της κατανομής του tipranavir εντός του εγκεφαλονωτιαίου υγρού ή του σπέρματος.
Βιομετασχηματισμός In vitro μελέτες μεταβολισμού σε ανθρώπινα μικροσώματα ήπατος έδειξαν ότι το CYP3A4 είναι η κύρια ισομορφή του CYP που σχετίζεται με το μεταβολισμό του tipranavir.
Η ολική κάθαρση του tipranavir μειώνεται μετά την προσθήκη της ριτοναβίρης η οποία μπορεί να αντιπροσωπεύει την μειωμένη πρώτης διόδου κάθαρση της ουσίας στο γαστρεντερικό σωλήνα καθώς επίσης και του ήπατος.
Ο μεταβολισμός του tipranavir παρουσία χαμηλής δόσης ριτοναβίρης είναι ελάχιστος. Σε μία μελέτη σε ανθρώπους με 14C- tipranavir r (500 mg 14C- tipranavir με 200 mg ριτοναβίρη, δύο φορές την ημέρα), το tipranavir που παρέμεινε αμετάβλητο ήταν η επικρατέστερη μορφή και αντιπροσώπευε 98.4% ή περισσότερο της ολικής ραδιενέργειας που κυκλοφορούσε στο πλάσμα στις 3, 8 ή 12 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης. Στο πλάσμα βρέθηκαν ελάχιστοι μεταβολίτες του, και όλοι ήταν σε ίχνη (0.2% ή λιγότερο από την ραδιενέργεια στο πλάσμα). Στα κόπρανα, το αμετάβλητο tipranavir αντιπροσώπευε την πλειοψηφία της ραδιενέργειας (79.9% της ραδιενέργειας στα κόπρανα). Ο πλέον άφθονος μεταβολίτης του στα κόπρανα, με 4.9% της ραδιενέργειας στα κόπρανα (3.2% της δόσης), ήταν ένας υδρόξυμεταβολίτης του tipranavir. Στα ούρα, το αμετάβλητο tipranavir βρέθηκε σε ίχνη (0.5% της ραδιενέργειας στα ούρα). Ο πλέον άφθονος μεταβολίτης του στα ούρα, με 11% της ραδιενέργειας (0.5% της δόσης) ήταν ένα σύζευγμα γλυκυρονίδιου του tipranavir.
Αποβολή Η χορήγηση του 14C- tipranavir σε ασθενείς (n = 8) που ελάμβαναν δόση 500 mg tipranavir με 200 mg ριτοναβίρης δύο φορές την ημέρα έδειξε σε κατάσταση ισορροπίας ότι το μεγαλύτερο μέρος της ραδιενέργειας (κατά μέσο όρο 82.3%) απεκκρίνονταν στα κόπρανα, ενώ μόνο ένα κατά μέσο όρο 4.4% της χορηγούμενης δόσης της ραδιενέργειας βρισκόταν στα ούρα. Επίσης, το μεγαλύτερο μέρος της ραδιενέργειας (56%) απομακρυνόταν μεταξύ 24 και 96 ωρών μετά τη χορήγηση. Η δραστική μέση ζωή κάθαρσης του tipranavir με ριτοναβίρη σε υγιείς εθελοντές (n = 67) και ενήλικες ασθενείς με λοίμωξη HIV (n = 120) ήταν περίπου 4.8 και 6.0 ώρες, αντίστοιχα, στην κατάσταση ισορροπίας μετά τη χορήγηση δόσης 500 mg/200 mg δύο φορές ημερησίως με ελαφρύ γεύμα.
Ειδικοί πληθυσμοί Παρόλο που τα διαθέσιμα δεδομένα στην παρούσα φάση είναι περιορισμένα ώστε να επιτρέψουν μια οριστική ανάλυση, εμφανίζεται ότι το φαρμακοκινητικό προφίλ είναι αμετάβλητο στους ηλικιωμένους και συγκρίσιμο ανάμεσα στις φυλές. Αντιθέτως, εκτίμηση των κατωτέρων συγκεντρώσεων πλάσματος του tipranavir στη σταθεροποιημένη κατάσταση στις 10-14 ώρες μετά τη χορήγηση, από τις μελέτες RESIST-1 και RESIST-2 δείχνουν ότι οι γυναίκες είχαν γενικά υψηλότερες συγκεντρώσεις πλάσματος από ότι οι άνδρες. Μετά από τέσσερις εβδομάδες Aptivus 500 mg με 200 mg ριτοναβίρη (δύο φορές την ημέρα) οι μέσες κατώτερες συγκεντρώσεις πλάσματος του tipranavir ήταν 43.9 μΜ για τις γυναίκες και 31.1 μΜ για τους άνδρες. Η διαφορά στις συγκεντρώσεις δεν δικαιολογεί ρύθμιση της δόσης.
Νεφρική δυσλειτουργία Η φαρμακοκινητική του tipranavir δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Παρόλα αυτά, εφόσον η νεφρική κάθαρση του tipranavir είναι αμελητέα, δεν αναμένεται μείωση της συνολικής σωματικής κάθαρσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία.
Ηπατική δυσλειτουργία Σε μέλετη που συγκρίνονταν 9 ασθενείς με ήπια (Κατηγορία Α κατά Child-Pugh) ηπατική ανεπάρκεια με 9 φυσιολογικούς για έλεγχο, η φαρμακοκινητική κατανομή μίας και πολλαπλών δόσεων του tipranavir και ριτοναβίρης αυξήθηκε σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία αλλά και πάλι εντός του εύρους που παρατηρήθηκε σε κλινικές μελέτες. Δεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης σε ασθενείς με ήπια ηπατική ανεπάρκεια αλλά οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά (βλ.
παραγράφους 4.2 και 4.4).
Η επίδραση της μέτριας ηπατικής ανεπάρκειας (Κατηγορία Β κατά Child-Pugh) ή της σοβαρής (Κατηγορία C κατά Child-Pugh) στην φαρμακοκινητική πολλαπλών δόσεων είτε του tipranavir ή της ριτοναβίρης δεν έχει διερευνηθεί μέχρι τώρα.
Το tipranavir αντενδείκνυται σε μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.4).
5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια
Μελέτες τοξικότητας σε πειραματόζωα διεξήχθησαν αποκλειστικά με το tipranavir σε μύες, επίμυες και σκύλους και συγχορηγούμενου με τη ριτοναβίρη (με αναλογία 3.75:1 β/β) σε επίμυες και σκύλους. Οι μελέτες με τη συγχορήγηση του tipranavir και της ριτοναβίρης δεν αποκάλυψαν κάποιες επιπρόσθετες τοξικολογικές δράσεις όταν συγκρίνονταν με αυτές που παρατηρήθηκαν όταν το tipranavir χορηγούνταν μόνο του σε τοξικολογικές μελέτες.
Οι κυριότερες επιδράσεις μετά την επαναλαμβανόμενη χορήγηση του tipranavir σε όλα τα είδη που εξετάστηκαν τοξικολογικά βρέθηκαν στο γαστρεντερικό σωλήνα (έμετος, μαλακά κόπρανα και διάρροια) και στο ήπαρ (υπερτροφία). Οι επιδράσεις ήταν αναστρέψιμες μετά τη διακοπή της αγωγής.
Επιπλέον μεταβολές περιλάμβαναν αιμορραγία σε επίμυες σε υψηλές δόσεις (ειδική των τρωκτικών).
Η αιμορραγία που παρατηρήθηκε στους επίμυες σχετίζεται με τον παρατεταμένο χρόνο προθρομβίνης (ΡΤ), με τον ενεργοποιημένο χρόνο μερικής θρομβοπλαστίνης (APTT) και με μείωση σε ορισμένους παράγοντες που εξαρτώνται από την βιταμίνη Κ. Η συγχορήγηση του tipranavir με βιταμίνη Ε στη μορφή του TPGS (ηλεκτρικός εστέρας πολυαιθυλενογλυκόλης 1.000-d-αλφατοκοφερόλης) από 2.322 IU/m2 και άνω σε επίμυες είχε ως αποτέλεσμα σημαντική αύξηση στην επίδραση στις παραμέτρους της πήξης, στα αιμορραγικά επεισόδια και στο θάνατο. Σε προκλινικές μελέτες του tipranavir σε σκύλους, δεν διαπιστώθηκε επίδραση στις παραμέτρους της πήξης. Η συγχορήγηση του tipranavir και της βιταμίνης Ε δεν έχει μελετηθεί σε σκύλους.
Η πλειονότητα των επιδράσεων σε μελέτες επαναλαμβανόμενης τοξικότητας εμφανίζεται σε επίπεδα συστηματικής έκθεσης τα οποία είναι ισοδύναμα ή ακόμα κατώτερα των επιπέδων έκθεσης του ανθρώπου στη συνιστώμενη κλινική δόση.
Σε in-vitro μελέτες, βρέθηκε ότι το tipranavir αναστέλλει τη συσσωμάτωση των αιμοπεταλίων όταν χρησιμοποιούνταν ανθρώπινα αιμοπετάλια (βλ. παράγραφο 4.4) και τη σύζευξη της θρομβοξάνης Α2 σε in vitro κυτταρικό μοντέλο σε επίπεδα έκθεσης αντίστοιχα με αυτά που παρατηρούνταν σε ασθενείς που λαμβάνουν Aptivus με ritonavir. Οι κλινικές συνέπειες αυτών των παρατηρήσεων δεν είναι γνωστές.
Σε μια μελέτη που διεξήχθη σε επίμυες με tipranavir σε επίπεδα συστηματικής έκθεσης (AUC)
ισοδύναμα με την ανθρώπινη έκθεση στη συνιστώμενη κλινική δόση, δεν παρατηρήθηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες στο ζευγάρωμα ή στη γονιμότητα. Σε δόσεις για τη μητέρα, οι οποίες προκαλούσαν συστηματικά επίπεδα έκθεσης παρόμοια με ή μικρότερα αυτών στη συνιστώμενη κλινική δόση, το tipranavir δεν είχε τερατογόνες επιδράσεις. Σε έκθεση επίμυων στο tipranavir κατά 0.8 φορές της ανθρώπινης έκθεσης στη κλινική δόση, παρατηρήθηκε εμβρυϊκή τοξικότητα (μειωμένη οστεοποίηση στερνιδίων και μειωμένο σωματικό βάρος). Σε μελέτες προ- και μετά- γενετικής ανάπτυξης με tipranavir σε επίμυες, παρατηρήθηκε αναστολή της ανάπτυξης των νέων ατόμων σε μητροτοξικές δόσεις περίπου 0.8 φορές της ανθρώπινης έκθεσης.
Μελέτες καρκινογένεσης με tipranavir σε μύες και επίμυες αποκάλυψαν δυνατότητα ογκογένεσης ειδικά για αυτά τα είδη, οι οποίες δεν θεωρείται ότι έχουν κλινική σχέση. Το tipranavir δεν έδειξε στοιχεία γενετικής τοξικότητας σε μία σειρά in vitro και in vivo ελέγχων.
6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
6.1 Κατάλογος εκδόχων
Περιεχόμενο καψακίου Ρικινολεϊκή μακρογλυκερόλη Αιθανόλη Μονο/ διγλυκερίδια καπρυλικού/ καπροϊκού οξέως Προπυλενογλυκόλη Κεκαθαρμένο ύδωρ Τρομεταμόλη Γαλλικός προπυλεστέρας Κέλυφος καψακίου Ζελατίνη Κόκκινο οξείδιο του σιδήρου (E172)
Προπυλενογλυκόλη Κεκαθαρμένο ύδωρ «Μείγμα σορβιτόλης ειδικής γλυκερίνης» (d-σορβιτόλη, 1,4 σορβιτάνη, μαννιτόλη και γλυκερίνη)
Διοξείδιο του τιτανίου (E171)
Μαύρο εκτυπωτικό μελάνι Προπυλενογλυκόλη Μαύρο οξείδιο του σιδήρου (E172)
Οξεϊκός – φθαλικός πολυβινυλεστέρας Πολυαιθυλενογλυκόλη Υδροξείδιο του αμμωνίου
6.2 Ασυμβατότητες
Δεν εφαρμόζεται.
6.3 Διάρκεια ζωής
3 χρόνια Φύλαξη κατά τη χρήση: 60 ημέρες (σε θερμοκρασία μικρότερη των 25 °C), μετά το πρώτο άνοιγμα της φιάλης. Συνιστάται στον ασθενή να σημειώνει την ημερομηνία που ανοίγει την φιάλη στην επισήμανση και/ ή στο κουτί.
6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 °C - 8 °C).
6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη
Φιάλη υψηλής πυκνότητας πολυαιθυλενίου (HDPE) με πώμα ασφαλείας για παιδιά με δύο μέρη (εξωτερικό και εσωτερικό στρώμα με πολυπροπυλένιο, με επικάλυψη από pulpboard/aluminium).
Κάθε φιάλη περιέχει 120 μαλακά καψάκια.
6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης
Καμία ειδική υποχρέωση.
7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Boehringer Ingelheim International GmbH Binger Strasse 173 55216 Ingelheim am Rhein Γερμανία
8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
EU/1/05/315/001
9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ
Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 25 Οκτωβρίου 2005 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 19 Ιουνίου 2015
10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ
Λεπτομερείς πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: https://www.ema.europa.eu.
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ Α. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙΔΩΝ Β. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ Γ. ΑΛΛΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ Δ. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Α. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙΔΩΝ Όνομα και διεύθυνση του παρασκευαστή που είναι υπεύθυνος για την αποδέσμευση των παρτίδων Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG Binger Strasse 173 55216 Ingelheim am Rhein Γερμανία Boehringer Ingelheim France 100-104 avenue de France 75013 Paris Γαλλία Στο έντυπο φύλλο οδηγιών χρήσης του φαρμακευτικού προϊόντος πρέπει να αναγράφεται το όνομα και η διεύθυνση του παρασκευαστή που είναι υπεύθυνος για την αποδέσμευση της σχετικής παρτίδας.
Β. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ Φαρμακευτικό προϊόν για το οποίο απαιτείται περιορισμένη ιατρική συνταγή (βλ. παράρτημα Ι:
Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος, παράγραφος 4.2).
Γ. ΑΛΛΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
• Εκθέσεις περιοδικής παρακολούθησης της ασφάλειας (PSURs)
Οι απαιτήσεις για την υποβολή των PSURs για το εν λόγω φαρμακευτικό προϊόν ορίζονται στον κατάλογο με τις ημερομηνίες αναφοράς της Ένωσης (κατάλογος EURD) που παρατίθεται στην παράγραφο 7, του άρθρου 107γ, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ και κάθε επακόλουθης επικαιροποίησης όπως δημοσιεύεται στην ευρωπαϊκή δικτυακή πύλη για τα φάρμακα.
Δ. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
• Σχέδιο διαχείρισης κινδύνου (ΣΔΚ)
Ο Κάτοχος Άδειας Κυκλοφορίας (ΚΑΚ) θα διεξαγάγει τις απαιτούμενες δραστηριότητες και παρεμβάσεις φαρμακοεπαγρύπνησης όπως παρουσιάζονται στο συμφωνηθέν ΣΔΚ που παρουσιάζεται στην ενότητα 1.8.2 της άδειας κυκλοφορίας και οποιεσδήποτε επακόλουθες εγκεκριμένες αναθεωρήσεις του ΣΔΚ.
Eνα επικαιροποιημένο ΣΔΚ θα πρέπει να κατατεθεί:
• Μετά από αίτημα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων,
• Οποτεδήποτε τροποποιείται το σύστημα διαχείρισης κινδύνου, ειδικά ως αποτέλεσμα λήψης νέων πληροφοριών που μπορούν να επιφέρουν σημαντική αλλαγή στη σχέση οφέλους-κινδύνου ή ως αποτέλεσμα της επίτευξης ενός σημαντικού οροσήμου (φαρμακοεπαγρύπνηση ή ελαχιστοποίηση κινδύνου).
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ
A. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΥΤΙ/ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ
1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Aptivus 250 mg μαλακά καψάκια tipranavir
2. ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ(ΕΣ) ΟΥΣΙΑ(ΕΣ)
Κάθε μαλακό καψάκιο περιέχει 250 mg tipranavir
3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΧΩΝ
Περιέχει ρικινολεϊκή μακρογλυκερόλη, σορβιτόλη και αιθανόλη (δείτε φύλλο οδηγιών χρήσης για περαιτέρω πληροφορίες)
4. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
120 μαλακά καψάκια
5. ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΔΟΣ(ΟΙ) ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ
Διαβάστε το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν από τη χρήση.
Από στόματος χρήση
6. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ
ΠΡΟΪΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Να φυλάσσεται σε θέση, την οποία δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.
7. ΑΛΛΗ(ΕΣ) ΕΙΔΙΚΗ(ΕΣ) ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ(ΕΙΣ), ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ(ΕΣ)
8. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ
ΛΗΞΗ
9. ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΥΛΑΞΗΣ
Φυλάσσετε σε ψυγείο.
Φύλαξη κατά την χρήση: 60 ημέρες (σε θερμοκρασία μικρότερη των 25 °C) μετά το πρώτο άνοιγμα της φιάλης.
Ημερομηνία πρώτου ανοίγματος της φιάλης:
10. ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΜΗ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΝΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Ή ΤΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ
11. ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Boehringer Ingelheim International GmbH Binger Strasse 173 55216 Ingelheim am Rhein Γερμανία
12. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
EU/1/05/315/001
13. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ
Παρτίδα
14. ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ
15. ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ
16. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ BRAILLE
Aptivus 250 mg
17. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΓΡΑΜΜΩΤΟΣ
ΚΩΔΙΚΑΣ (2D)
Δισδιάστατος γραμμωτός κώδικας (2D) που φέρει τον περιληφθέντα μοναδικό αναγνωριστικό κωδικό.
18. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΑ ΑΠΟ
ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ PC SN NN
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΦΙΑΛΗ/ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ
1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ
Aptivus 250 mg μαλακά καψάκια tipranavir
2. ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ(ΕΣ) ΟΥΣΙΑ(ΕΣ)
Καθε μαλακό καψάκιο περιέχει 250 mg tipranavir
3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΧΩΝ
Περιέχει ρικινολεϊκή μακρογλυκερόλη, σορβιτόλη και αιθανόλη (δείτε φύλλο οδηγιών χρήσης για περαιτέρω πληροφορίες)
4. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
120 μαλακά καψάκια
5. ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΔΟΣ(ΟΙ) ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ
Διαβάστε το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν από τη χρήση.
Από στόματος χρήση
6. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ
ΠΡΟΪΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Να φυλάσσεται σε θέση, την οποία δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.
7. ΑΛΛΗ(ΕΣ) ΕΙΔΙΚΗ(ΕΣ) ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ(ΕΙΣ), ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ(ΕΣ)
8. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ
ΛΗΞΗ
9. ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΥΛΑΞΗΣ
Φυλάσσετε σε ψυγείο.
Φύλαξη κατά την χρήση: 60 ημέρες (σε θερμοκρασία μικρότερη των 25 °C) μετά το πρώτο άνοιγμα της φιάλης.
Ημερομηνία πρώτου ανοίγματος της φιάλης:
10. ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΜΗ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΝΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Ή ΤΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ
11. ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
Boehringer Ingelheim International GmbH Binger Strasse 173 55216 Ingelheim am Rhein Γερμανία
12. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ
EU/1/05/315/001
13. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ
Παρτίδα
14. ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ
15. ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ
16. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ BRAILLE
17. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΓΡΑΜΜΩΤΟΣ
ΚΩΔΙΚΑΣ (2D)
18. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΑ ΑΠΟ
ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
B. ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ
Φύλλο οδηγιών χρήσης: Πληροφορίες για τον χρήστη Aptivus 250 mg μαλακά καψάκια tipranavir Διαβάστε προσεκτικά ολόκληρο το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν αρχίσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο, διότι περιλαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για σας.
- Φυλάξτε αυτό το φύλλο οδηγιών χρήσης. Ίσως χρειαστεί να το διαβάσετε ξανά.
- Εάν έχετε περαιτέρω απορίες, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.
- Η συνταγή για αυτό το φάρμακο χορηγήθηκε αποκλειστικά για σας. Δεν πρέπει να δώσετε το φάρμακο σε άλλους. Μπορεί να τους προκαλέσει βλάβη, ακόμα και όταν τα συμπτώματα της ασθένειάς τους είναι ίδια με τα δικά σας.
- Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης. Βλέπε παράγραφο 4.
Τι περιέχει το παρόν φύλλο οδηγιών:
1. Τι είναι το Aptivus και ποια είναι η χρήση του
2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν πάρετε το Aptivus
3. Πώς να πάρετε το Aptivus
4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες
5 Πώς να φυλάσσετε το Aptivus
6. Περιεχόμενα της συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες
Εάν το Aptivus συνταγογραφήθηκε για το παιδί σας, όλες οι πληροφορίες που περιέχονται σε αυτό το φύλλο οδηγιών απευθύνονται στο παιδί σας (σε αυτή την περίπτωση το δεύτερο πρόσωπο που χρησιμοποιείται στο κείμενο αφορά το παιδί σας).
1. Τι είναι το Aptivus και ποια είναι η χρήση του
Το Aptivus περιέχει τη δραστική ουσία tipranavir. Ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται αναστολείς πρωτεάσης και χρησιμοποιούνται στην αγωγή της λοίμωξης από τον Ιό της Ανθρώπινης Ανοσοανεπάρκειας (HIV). Αναστέλλει τη δράση ενός ενζύμου που ονομάζεται πρωτεάση και συμμετέχει στον πολλαπλασιασμό του HIV. Όταν η δράση του ενζύμου αναστέλλεται, ο ιός δεν πολλαπλασιάζεται κανονικά, γεγονός που επιβραδύνει τη λοίμωξη. Θα πρέπει να παίρνετε το Aptivus μαζί με:
- ριτοναβίρη χαμηλής δόσης (η οποία βοηθάει το Aptivus να φτάνει σε αρκετά υψηλά επίπεδα στο αίμα σας)
- άλλα φάρμακα για τον HIV. Ο γιατρός σας, μαζί με εσάς, θα αποφασίσει ποια άλλα φάρμακα θα πρέπει να πάρετε. Αυτό εξαρτάται από παράγοντες όπως:
- ποια άλλα φάρμακα έχετε ήδη πάρει για τον HIV
- σε ποια φάρμακα ο HIV σας είναι ανθεκτικός. Αν ο HIV σας είναι ανθεκτικός σε μερικά φάρμακα για τον HIV, αυτό σημαίνει ότι αυτό το φάρμακο δε θα δράσει τόσο καλά ή καθόλου.
Το Aptivus χρησιμοποιείται ειδικά για την αγωγή του HIV, ο οποίος είναι ανθεκτικός στους περισσότερους άλλους αναστολείς πρωτεάσης. Πριν αρχίσετε την αγωγή, ο γιατρός σας θα έχει πάρει δείγματα αίματος για να ελέγξει την αντοχή του HIV σας. Αυτοί οι έλεγχοι θα έχουν επιβεβαιώσει ότι ο HIV στο αίμα σας είναι ανθεκτικός στους περισσότερους άλλους αναστολείς πρωτεάσης. Η αγωγή με Aptivus είναι επομένως κατάλληλη για εσάς. Δε θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε το Aptivus εάν δεν έχετε λάβει ποτέ αντιρετροϊική αγωγή ή υπάρχουν διαθέσιμες άλλες επιλογές αντιρετροϊικών.
Τα μαλακά καψάκια Aptivus ενδείκνυνται για:
- εφήβους ηλικίας 12 ετών ή μεγαλύτερους οι οποίοι έχουν επιφάνεια σώματος (BSA) ≥ 1,3 m2 ή βάρος ≥ 36 kg
- ενήλικες
2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν πάρετε το Aptivus
Θα πρέπει να παίρνετε το Aptivus σε συνδυασμό με χαμηλή δόση ριτοναβίρης και άλλα αντιρετροϊικά φάρμακα. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό επίσης να γνωρίζετε σχετικά με αυτά τα φάρμακα. Για αυτό θα πρέπει να διαβάσετε προσεκτικά τα Φύλλα Οδηγιών της ριτοναβίρης και των άλλων αντιρετροϊικών φαρμάκων σας. Εάν έχετε περαιτέρω απορίες σχετικά με τη ριτοναβίρη και τα άλλα φάρμακα που σας συνταγογραφήθηκαν, παρακαλούμε ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.
Μην πάρετε το Aptivus
- σε περίπτωση αλλεργίας στο tipranavir ή σε οποιοδήποτε άλλο από τα συστατικά αυτού του φαρμάκου (αναφέρονται στην παράγραφο 6)
- σε περίπτωση που πάσχετε από μέτρια έως σοβαρά ηπατικά προβλήματα. Ο γιατρός σας θα πάρει ένα δείγμα αίματος για να ελέγξει πόσο καλά λειτουργεί το ήπαρ σας (την ηπατική σας λειτουργία). Ανάλογα με την ηπατική σας λειτουργία μπορεί να πρέπει να καθυστερήσετε ή να διακόψετε την αγωγή με Aptivus
- σε περίπτωση που λαμβάνετε προϊόντα που περιέχουν:
- ριφαμπικίνη (χρησιμοποιείται για την αγωγή της φυματίωσης)
- σισαπρίδη (χρησιμοποιείται για την αγωγή στομαχικών διαταραχών)
- πιμοζίδη ή σερτινδόλη (χρησιμοποιούνται για την θεραπεία της σχιζοφρένειας)
- κουετιαπίνη (χρησιμοποιείται για την αγωγή της σχιζοφρένειας, της διπολικής διαταραχής και της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής)
- λουρασιδόνη (χρησιμοποιείται για την θεραπεία της σχιζοφρένειας)
- τριαζολάμη ή από του στόματος χορηγούμενη μιδαζολάμη. Αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται για την αγωγή του άγχους ή διαταραχών του ύπνου
- παράγωγα εργοτίνης (χρησιμοποιούνται για την αγωγή της κεφαλαλγίας)
- αστεμιζόλη ή τερφεναδίνη (χρησιμοποιούνται για την θεραπεία των αλλεργιών ή της αλλεργικής ρινίτιδας)
- σιμβαστατίνη ή λοβαστατίνη (χρησιμοποιούνται για να ελαττώσουν τη χοληστερόλη του αίματος)
- αμιωδαρόνη, βεπριδίλη, φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη ή κινιδίνη (χρησιμοποιούνται για την αγωγή καρδιακών διαταραχών)
- μετοπρολόλη (χρησιμοποιείται στην καρδιακή ανεπάρκεια)
- αλφουσοζίνη και σιλντεναφίλη (όταν χρησιμοποιούνται για να θεραπεύσουν μία σπάνια διαταραχή των αγγείων του αίματος που χαρακτηρίζεται από αυξημένη πίεση στην πνευμονική αρτηρία)
- κολχικίνη (όταν χρησιμοποιείται για την αγωγή των εξάρσεων ουρικής αρθρίτιδας σε ασθενείς με νόσο των νεφρών ή του ήπατος).
Μην παίρνετε φάρμακα που περιέχουν υπερικό/βαλσαμόχορτο (ένα φυτικό φάρμακο για τη θεραπεία της κατάθλιψης). Αυτό μπορεί να εμποδίσει το Aptivus από το να δράσει σωστά.
Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις Απευθυνθείτε στον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας πριν πάρετε τοAptivus Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν έχετε:
- αιμοφιλία τύπου Α ή Β
- διαβήτη
- νόσο του ήπατος.
Εάν έχετε:
- υψηλές τιμές δοκιμασιών ηπατικής λειτουργίας
- λοίμωξη ηπατίτιδας Β ή C
είστε σε υψηλό κίνδυνο για σοβαρή και δυνητικά μοιραία βλάβη του ήπατος γενικά ενώ λαμβάνετε Aptivus. Ο γιατρός σας θα παρακολουθεί τη λειτουργία του ήπατός σας μέσω εξετάσεων αίματος πριν και κατά τη διάρκεια της αγωγής με Aptivus. Εάν πάσχετε από ηπατική νόσο ή ηπατίτιδα θα αποφασίσει ο γιατρός σας εάν απαιτούνται επιπλέον εξετάσεις. Θα πρέπει να ενημερώσετε τον γιατρό σας όσο το δυνατό συντομότερα, εάν παρατηρήσετε σημεία ή συμπτώματα ηπατίτιδας:
- πυρετό
- δυσφορία (γενικά αίσθημα αδιαθεσίας)
- ναυτία (στομαχική διαταραχή)
- έμετο
- κοιλιακό πόνο
- κόπωση
- ίκτερο (κίτρινο χρώμα του δέρματος ή των βολβών των ματιών)
Εξάνθημα Ήπιο έως μέτριο εξάνθημα, που περιλαμβάνει:
- κνίδωση
- εξάνθημα με επίπεδα ή ανώμαλης επιφάνειας κόκκινα σημάδια
- ευαισθησία στον ήλιο έχουν αναφερθεί σε περίπου 1 στους 10 ασθενείς που λάμβαναν Aptivus. Μερικοί ασθενείς που εμφάνισαν εξάνθημα είχαν επίσης:
- πόνο στις αρθρώσεις ή ακαμψία
- σφίξιμο στο λαιμό
- γενικευμένη φαγούρα Σε μερικούς ασθενείς με προχωρημένη λοίμωξη HIV (AIDS) και ιστορικό ευκαιριακής λοίμωξης, σημεία και συμπτώματα της φλεγμονής από προηγούμενες λοιμώξεις μπορεί να εμφανιστούν αμέσως μετά την έναρξη της αντιρετροϊικής αγωγής. Πιστεύεται ότι αυτά τα συμπτώματα οφείλονται σε μία βελτίωση της ανοσολογικής απόκρισης του σώματος, επιτρέποντας στο σώμα να καταπολεμήσει τις λοιμώξεις οι οποίες μπορεί να ήταν παρούσες χωρίς έκδηλα συμπτώματα. Εάν παρατηρήσετε κάποια συμπτώματα λοίμωξης (για παράδειγμα πυρετό, διόγκωση λεμφαδένων), παρακαλώ ενημερώστε τον γιατρό σας αμέσως.
Εκτός από τις ευκαιριακές λοιμώξεις, αυτοάνοσες διαταραχές (μία κατάσταση που εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή ιστό του σώματος) μπορεί επίσης να συμβούν μετά την έναρξη λήψης φαρμάκων για τη θεραπεία της HIV λοίμωξης. Αυτοάνοσες διαταραχές μπορεί να εμφανιστούν πολλούς μήνες μετά την έναρξη της θεραπείας. Εάν παρατηρήσετε οποιαδήποτε συμπτώματα λοίμωξης ή άλλα συμπτώματα, όπως μυϊκή αδυναμία, αδυναμία που αρχίζει στα χέρια και τα πόδια και κινείται επάνω προς τον κορμό του σώματος, αίσθημα παλμών, τρόμο ή υπερκινητικότητα, παρακαλείστε να ενημερώσετε τον γιατρό σας αμέσως για να σας συμβουλεύσει για την απαραίτητη αγωγή.
Πείτε στον γιατρό σας εάν σας συμβεί λιποθυμία ή μία αίσθηση μη φυσιολογικών χτύπων της καρδιάς. Το Aptivus σε συνδυασμό με χαμηλής δόσης ριτοναβίρη μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στον καρδιακό ρυθμό και στην ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς σας. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να φανούν στο ΗΚΓ (ηλεκτροκαρδιογράφημα).
Προβλήματα οστών: Ορισμένοι ασθενείς που λαμβάνουν συνδυασμό αντιρετροϊικής θεραπείας μπορεί να αναπτύξουν μία ασθένεια των οστών που λέγεται οστεονέκρωση (νέκρωση του οστίτη ιστού που προκαλείται από έλλειψη αιμάτωσης του οστού). Η διάρκεια λήψης του συνδυασμού αντιρετροϊικής θεραπείας, η χρήση κορτικοστεροειδών, η κατανάλωση αλκοόλ, η σοβαρή ανοσοκαταστολή, ο υψηλότερος δείκτης μάζας σώματος μπορεί μεταξύ άλλων να είναι ορισμένοι από τους πολλούς παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της νόσου. Ενδείξεις της οστεονέκρωσης είναι η δυσκαμψία της άρθρωσης, ενοχλήσεις και πόνοι (ιδιαίτερα στο γοφό, το γόνατο και τον ώμο) και δυσκολία στην κίνηση. Εάν παρατηρήσετε οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα παρακαλείστε να ενημερώσετε τον γιατρό σας.
Παιδιά Το Aptivus μαλακά καψάκια δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται από παιδιά κάτω των 12 ετών.
Ηλικιωμένοι Εάν είστε μεγαλύτερος/η από 65 ετών ο γιατρός σας θα σας συστήσει προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του Aptivus μαλακά καψάκια και θα παρακολουθεί στενά τη θεραπεία σας. Το tipranavir έχει χρησιμοποιηθεί σε περιορισμένο αριθμό ασθενών ηλικίας 65 ετών ή άνω.
Άλλα φάρμακα και Aptivus Ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας εάν παίρνετε, έχετε πρόσφατα πάρει ή μπορεί να πάρετε άλλα φάρμακα, ακόμα και αυτά για τα οποία χορηγούνται χωρίς ιατρική συνταγή.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Εάν παίρνετε άλλα φάρμακα ταυτόχρονα με το Aptivus και τη ριτοναβίρη, αυτό μπορεί να ενδυναμώσει ή να εξασθενίσει την επίδραση των φαρμάκων. Αυτές οι επιδράσεις ονομάζονται αλληλεπιδράσεις και μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες ή να εμποδίσουν τον κατάλληλο έλεγχο άλλων καταστάσεων τις οποίες μπορεί να έχετε.
Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα για τον HIV
- etranavirine ανήκει σε μια τάξη HIV φαρμάκων που ονομάζονται μη νουκλεοσιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης (NNRTIs). Η λήψη Aptivus με etranavirine δε συνιστάται.
- abacavir και zidovudine. Αυτά ανήκουν σε μια κατηγορία των φαρμάκων για το HIV τα οποία ονομάζονται νουκλεοσιδικοί αναστολείς της αντίστροφης μεταγραφάσης (NRTIs). Ο γιατρός θα σας συνταγογραφήσει abacavir και zidovudine εάν δεν μπορείτε να πάρετε άλλους NRTIs.
- didanosine: εάν παίρνετε εντεροδιαλυτά δισκία didanosine, θα πρέπει να τα παίρνετε τουλάχιστον δύο ώρες πριν ή μετά το Aptivus.
- εμτρισιταβίνη: εάν παίρνετε εμτρισιταβίνη η νεφρική σας λειτουργία θα πρέπει να ελεγχθεί πριν την έναρξη του Aptivus.
- rilpivirine: εάν λαμβάνετε rilpivirine, ο γιατρός σας θα σας παρακολουθεί προσεκτικά.
- Αναστολείς πρωτεάσης (PIs): η λήψη του Aptivus μπορεί να προκαλέσει μεγάλες μειώσεις στα επίπεδα των άλλων αναστολέων της πρωτεάσης του HIV στο αίμα σας. Για παράδειγμα οι αναστολείς πρωτεάσης amprenavir, atazanavir, lopinavir and saquinavir θα μειωθούν.
Η λήψη Aptivus, μαζί με atazanavir, μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του Aptivus στο αίμα και της ριτοναβίρης κατά πολύ.
Ο γιατρός θα εξετάσει προσεκτικά εάν θα πρέπει να λάβετε συνδυασμό Aptivus και αναστολέων πρωτεάσης.
Άλλα φάρμακα με τα οποία το Aptivus μπορεί να αλληλεπιδρά περιλαμβάνουν:
- από του στόματος αντισυλληπτικά/θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης: Εάν παίρνετε αντισυλληπτικό χάπι για αποφυγή της κύησης, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε μια πρόσθετη ή διαφορετική μέθοδο αντισύλληψης (π.χ. αντισύλληψη με φραγμό όπως το προφυλακτικό).
Γενικά, δε συνιστάται να παίρνετε Aptivus, μαζί με ριτοναβίρη, μαζί με από του στόματος αντισυλληπτικά ή θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (HRT). Θα πρέπει να το ελέγξετε με τον γιατρό σας εάν επιθυμείτε να συνεχίσετε να παίρνετε από του στόματος αντισυλληπτικά ή θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης. Εάν χρησιμοποιείτε από του στόματος αντισυλληπτικά ή θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης, έχετε αυξημένη πιθανότητα να αναπτύξετε εξάνθημα στο δέρμα σας, ενώ παίρνετε το Aptivus. Αν εμφανιστεί εξάνθημα, είναι συνήθως ήπιο έως μέτριο.
Θα πρέπει να συζητήσετε με τον γιατρό σας, καθώς μπορεί να χρειαστεί να διακόψετε προσωρινά είτε το Aptivus είτε τα από του στόματος αντισυλληπτικά ή τη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης.
- καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη και φαινυτοΐνη (χρησιμοποιούνται στην αγωγή της επιληψίας). Αυτά μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα του Aptivus.
- sildenafil, vardenafil, tadalafil (φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να επιτύχουν και να διατηρήσουν τη στύση). Οι επιδράσεις της sildenafil και της vardenafil είναι πιθανό να είναι αυξημένες εάν τις πάρετε μαζί με το Aptivus. Δεν θα πρέπει να σας συνταγογραφηθεί tadalafil έως ότου συμπληρώσετε 7 ή περισσότερες μέρες λήψης Aptivus.
- omeprazole, esomeprazole, lansoprazole, pantoprazole, rabeprazole (αναστολείς αντλίας πρωτονίων) που χρησιμοποιούνται για τη μείωση της παραγωγής γαστρικού οξέος.
- μετρονιδαζόλη (χρησιμοποιείται για την αγωγή των λοιμώξεων)
- δισουλφιράμη (χρησιμοποιείται για την αγωγή της εξάρτησης από το αλκοόλ)
- βουπρενορφίνη/ναλοξόνη (φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του έντονου πόνου)
- κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, σιρόλιμους (χρησιμοποιούνται για την πρόληψη της απόρριψης οργάνων (για την καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος))
- βαρφαρίνη (χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και την πρόληψη της θρόμβωσης)
- διγοξίνη (χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των καρδιακών αρρυθμιών και της καρδιακής ανεπάρκειας)
- αντιμυκητιασικά φάρμακα συμπεριλαμβανομένης της φλουκοναζόλης, της ιτρακοναζόλης, της κετοκοναζόλης ή της βορικοναζόλης Τα παρακάτω φάρμακα δε συνιστώνται:
- φλουτικαζόνη (χρησιμοποιείται για την αγωγή του άσθματος)
- ατορβαστατίνη (χρησιμοποιείται για τη μείωση της χοληστερόλης του αίματος).
- σαλμετερόλη (χρησιμοποιείται για την επίτευξη μακροχρόνιου ελέγχου του άσθματος, πρόληψη βρογχόσπασμου με ΧΑΠ).
- bosentan (χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης)
- αλοφαντρίνη ή λουμεφαντρίνη (χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ελονοσίας)
- τολτεροδίνη (χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υπερδραστήριας ουροδόχου κύστης (με συμπτώματα συχνουρίας, επιτακτικότητας, ή επιτακτικής ακράτειας))
- cobicistat και προϊόντα που περιέχουν cobicistat (χρησιμοποιούνται για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των αντιϊκών φαρμάκων).
Το Aptivus μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της αποτελεσματικότητας ορισμένων φαρμάκων, περιλαμβανομένων:
- μεθαδόνη, μεπεριδίνη (πεθιδίνη), τα οποία χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα της μορφίνης Ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να αυξήσει ή να μειώσει τη δόση άλλων φαρμάκων τα οποία παίρνετε μαζί με το Aptivus. Για παράδειγμα τα παρακάτω:
- ριφαμπουτίνη και κλαριθρομυκίνη (αντιβιοτικά)
- θεοφυλλίνη (χρησιμοποιείται για την αγωγή του άσθματος)
- δεσιπραμίνη, τραζοδόνη και βουπροπιόνη (χρησιμοποιούνται για την αγωγή της κατάθλιψης, η βουπροπιόνη χρησιμοποιείται επίσης για τη διακοπή του καπνίσματος)
- μιδαζολάμη (όταν χορηγείται με ένεση): η μιδαζολάμη είναι ένα ηρεμιστικό που χρησιμοποιείται για την αγωγή του άγχους και να σας βοηθάει να κοιμηθείτε.
- ροσουβαστατίνη ή πραβαστατίνη (χρησιμοποιούνται για τη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα)
- κολχικίνη (χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των εξάρσεων της ουρικής αρθρίτιδας με φυσιολογική νεφρική και ηπατική λειτουργία)
- raltegravir (χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της λοίμωξης HIV)
- ντολουτεγκραβίρη (χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της λοίμωξης HIV).
Εάν πάρετε αντιόξινα με βάση το αργίλιο και το μαγνήσιο (χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της δυσπεψίας/γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης), το χρονικό διάστημα μεταξύ Aptivus και αντιόξινων θα πρέπει να είναι τουλάχιστον δύο ώρες.
Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν παίρνετε φάρμακα όπως παράγοντες που αραιώνουν το αίμα ή εάν παίρνετε βιταμίνη Ε. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο γιατρός σας ενδέχεται να λάβει συγκεκριμένα μέτρα προφύλαξης,
Κύηση, θηλασμός και γονιμότητα Εάν είστε έγκυος ή νομίζετε ότι μπορεί να είστε έγκυος ή σχεδιάζετε να αποκτήσετε παιδί, ζητήστε τη συμβουλή του γιατρού ή του φαρμακοποιού σας πριν πάρετε αυτό το φάρμακο. Δεν είναι γνωστό εάν το Aptivus μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια κατά την εγκυμοσύνη.
Ο θηλασμός δεν συνιστάται σε γυναίκες που ζούν με τον ιό HIV, καθώς η λοίμωξη από τον ιό HIV μπορεί να μεταδοθεί στο βρέφος μέσω του μητρικού γάλακτος.
Εάν θηλάζετε ή εάν σκέπτεστε να θηλάσετε, θα πρέπει να το συζητήσετε με τον γιατρό σας το συντομότερο δυνατόν. Βλ. επίσης παράγραφο 2, «από του στόματος αντισυλληπτικά/ θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (HRT)».
Το Aptivus περιέχει πολύ μικρή ποσότητα αλκόολης (δείτε Τα καψάκια Aptivus περιέχουν αιθανόλη).
Οδήγηση και χειρισμός μηχανημάτων Μερικές από τις ανεπιθύμητες ενέργειες του Aptivus μπορεί να σας επηρεάσουν στην ικανότητα οδήγησης ή στο χειρισμό μηχανημάτων (π.χ. ζάλη και υπνηλία). Εάν επηρεαστείτε, δεν θα πρέπει να οδηγήσετε ή να χειριστείτε μηχανήματα.
Τα καψάκια Aptivus περιέχουν αιθανόλη, ρικινολεϊκή μακρογλυκερόλη και σορβιτόλη (Ε420)
Το Aptivus περιέχει 100 mg αλκοόλης (αιθανόλης) σε κάθε καψάκιο. Η ποσότητα σε 250 mg αυτού του φαρμάκου (δηλ. ένα καψάκιο) είναι ισοδύναμη με λιγότερο από 3 ml μπύρας ή 1 ml κρασιού. Η μικρή ποσότητα της αλκοόλης σε αυτό το φάρμακο δεν θα έχει αξιοσημείωτες επιδράσεις.
Το Aptivus επίσης περιέχει ρικινολεϊκή μακρογλυκερόλη η οποία μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές και διάρροια.
Αυτό το φάρμακο περιέχει 12,6 mg σορβιτόλης σε κάθε καψάκιο.
3. Πώς να πάρετε το Aptivus
Πάντοτε να παίρνετε το φάρμακο αυτό αυστηρά σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού σας. Εάν έχετε αμφιβολίες, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας. Θα πρέπει να λαμβάνετε το Aptivus μαζί με ριτοναβίρη.
Η συνιστώμενη δόση για ενήλικες ή εφήβους άνω των 12 ετών οι οποίοι έχουν επιφάνεια σώματος (BSA) ≥ 1,3 m2 ή βάρος ≥ 36 kg είναι:
- 500 mg (δύο καψάκια των 250 mg) Aptivus, μαζί με
- 200 mg (δύο καψάκια των 100 mg) ριτοναβίρης δύο φορές την ημέρα με το φαγητό.
Πάντοτε να παίρνετε αυτό το φάρμακο σε συνδυασμό με άλλα αντιρετροϊικά φάρμακα. Θα πρέπει να ακολουθείτε τις οδηγίες του παρεχόμενου Φύλλου Οδηγιών Χρήσης αυτών των φαρμάκων.
Από του στόματος χρήση.
Τα καψάκια Aptivus θα πρέπει να λαμβάνονται με το φαγητό, να καταπίνονται ολόκληρα και δεν πρέπει να ανοίγονται ή να μασιούνται.
Θα πρέπει να συνεχίσετε να λαμβάνετε το Aptivus για όσο διάστημα σας υποδείξει ο γιατρός σας.
Εάν πάρετε μεγαλύτερη δόση Aptivus από την κανονική Εάν πάρετε μεγαλύτερη δόση Aptivus από αυτή που σας συνταγογραφήθηκε ενημερώστε τον γιατρό σας το συντομότερο δυνατόν.
Εάν ξεχάσετε να πάρετε το Aptivus Εάν παραλείψετε μια δόση του Aptivus ή της ριτοναβίρης για περισσότερο από 5 ώρες, περιμένετε και λάβετε την επόμενη δόση του Aptivus και της ριτοναβίρης στην προγραμματισμένη ώρα. Εάν παραλείψετε μια δόση του Aptivus και/ή της ριτοναβίρης για λιγότερο από 5 ώρες, λάβετε τη δόση
που παραλείψατε αμέσως. Έπειτα λάβετε την επόμενη δόση του Aptivus και της ριτοναβίρης στην προγραμματισμένη ώρα.
Μην πάρετε διπλή δόση για να αναπληρώσετε τη δόση που ξεχάσατε.
Εάν σταματήσετε να παίρνετε το Aptivus Έχει δειχθεί ότι αν λαμβάνετε όλες τις δόσεις στους κατάλληλους χρόνους:
- αυξάνεται πολύ η δραστικότητα του αντιρετροϊικού σας συνδυασμού φαρμάκων
- μειώνονται οι πιθανότητες της ανάπτυξης αντοχής του HIV ιού σας στα αντιρετροϊικά φάρμακα.
Οπότε, είναι σημαντικό να συνεχίσετε να λαμβάνετε το Aptivus σωστά, όπως περιγράφηκε παραπάνω. ΜΗΝ σταματήσετε να παίρνετε το Aptivus, παρά μόνο εάν σας το πει ο γιατρός σας.
Εάν έχετε περισσότερες ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση αυτού του φαρμάκου, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.
4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες
Κατά τη διάρκεια της θεραπείας κατά του HIV ενδέχεται να παρουσιαστεί αύξηση του σωματικού βάρους και των επιπέδων των λιπιδίων και της γλυκόζης στο αίμα. Αυτό συνδέεται εν μέρει με την αποκατάσταση της υγείας και του τρόπου ζωής, ενώ στην περίπτωση των λιπιδίων του αίματος, ορισμένες φορές οφείλεται σε αυτά καθαυτά τα φάρμακα κατά του HIV. Ο γιατρός σας θα πραγματοποιήσει εξετάσεις για τις μεταβολές αυτές.
Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, αν και δεν παρουσιάζονται σε όλους τους ανθρώπους. Μπορεί να είναι δύσκολο να διακρίνετε τις διαφορές ανάμεσα:
- στις ανεπιθύμητες ενέργειες που οφείλονται στο Aptivus,
- στις ανεπιθύμητες ενέργειες που οφείλονται στα άλλα φάρμακα που επίσης λαμβάνετε
- στις επιπλοκές της λοίμωξης HIV.
Για αυτό το λόγο είναι πολύ σημαντικό να αναφέρετε στον γιατρό σας οποιεσδήποτε μεταβολές στην υγεία σας.
Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με το Aptivus:
- Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία
- Ηπατίτιδα και λιπώδης διήθηση ήπατος
- Ηπατική ανεπάρκεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο.
- Αυξημένα επίπεδα στο αίμα της χολερυθρίνης (ενός προϊόντος αποδόμησης της αιμοσφαιρίνης)
Θα πρέπει να ενημερώσετε τον γιατρό σας εάν εμφανίσετε:
- Απώλεια όρεξης
- Ναυτία (στομαχική διαταραχή)
- Έμετο και/ή ίκτερο τα οποία μπορεί να είναι συμπτώματα ηπατικών προβλημάτων.
- Αιμορραγία *Αιμορραγία στον εγκέφαλο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη αναπηρία ή θάνατο και έχει εμφανιστεί σε ορισμένους ασθενείς που έλαβαν Aptivus σε κλινικές μελέτες. Στην πλειονότητα αυτών των περιπτώσεων η αιμορραγία μπορεί να είχε άλλες αιτίες. Για παράδειγμα άλλες ιατρικές καταστάσεις ή λήψη άλλων φαρμάκων που μπορεί να προκάλεσαν την αιμορραγία.
Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες:
Πολύ συχνές: μπορεί να επηρεάζουν περισσότερους από 1 στους 10 ανθρώπους
- Διάρροια
- Ναυτία (στομαχική διαταραχή)
Συχνές: μπορεί να επηρεάζουν έως 1 στους 10 ανθρώπους
- Έμετος
- Επιγαστραλγία (πόνος στην κοιλιά)
- Μετεωρισμός (όταν αερίζεστε συχνότερα)
- Κόπωση
- Πονοκέφαλος
- Ήπια εξανθήματα π.χ. με σπυράκια ή με επίπεδες ή ανώμαλες κόκκινες κηλίδες
- Αυξήσεις στα επίπεδα των λιπιδίων στο αίμα
- Δυσπεψία Μη συχνές: μπορεί να επηρεάζουν έως 1 στους 100 ανθρώπους
- Μείωση στα ερυθρά και λευκά κύτταρα του αίματος
- Μείωση στα αιμοπετάλια
- Αλλεργικές αντιδράσεις (αντίδραση υπερευαισθησίας)
- Μειωμένη όρεξη
- Διαβήτης
- Αυξημένο σάκχαρο αίματος
- Αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα
- Αϋπνία και άλλες διαταραχές του ύπνου
- Υπνηλία
- Ζάλη
- Μούδιασμα και/ή φαγούρα και/ή πόνος στα πέλματα ή στα χέρια
- Δυσκολίες στην αναπνοή
- Καούρα
- Φλεγμονή στο πάγκρεας
- Φλεγμονή στο δέρμα
- Κνησμός
- Μυϊκές κράμπες
- Μυϊκός πόνος
- Ασθένεια των νεφρών
- Γριπώδης συνδρομή (αίσθημα αδιαθεσίας)
- Πυρετός
- Απώλεια βάρους
- Αυξημένα επίπεδα του παγκρεατικού ενζύμου αμυλάση στο αίμα
- Αυξήσεις της δραστηριότητας των ηπατικών ενζύμων
- Ηπατίτιδα με βλάβη των ηπατικών κυττάρων λόγω επίδρασης μιας τοξίνης Σπάνιες: μπορεί να επηρεάζουν έως 1 στους 1.000 ανθρώπους
- Ηπατική ανεπάρκεια (συμπεριλαμβανομένης θανατηφόρου έκβασης)
- Ηπατίτιδα
- Λιπώδης διήθηση του ήπατος
- Αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα (ένα προϊόν διάσπασης της αιμοσφαιρίνης)
- Αφυδάτωση (όταν το σώμα σας δεν έχει αρκετό νερό)
- Αδυνάτισμα του προσώπου
- Αιμορραγία στον εγκέφαλο* (δείτε παραπάνω)
- Αυξημένα επίπεδα του παγκρεατικού ενζύμου λιπάση Περαιτέρω πληροφορίες για πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη συνδυασμένη αντιρετροϊική αγωγή:
- Αιμορραγία Αυξημένη αιμορραγία. Εάν έχετε αιμορροφιλία τύπου Α και Β, μπορεί να εμφανίσετε αυξημένη αιμορραγία, η οποία μπορεί να εντοπίζεται στο δέρμα ή στις αρθρώσεις. Εάν υποφέρεται από αυξημένη αιμορραγία θα πρέπει να ενημερώσετε τον γιατρό σας αμέσως.
Διαταραχές των μυών Έχουν υπάρξει αναφορές μυϊκού πόνου, ευαισθησίας ή αδυναμίας. Αυτές εμφανίζονται κυρίως όταν το Aptivus ή άλλοι αναστολείς πρωτεάσης λαμβάνονται μαζί με νουκλεοσιδικά ανάλογα. Σπανίως αυτές οι μυϊκές διαταραχές ήταν σοβαρές, συμπεριλαμβάνοντας και αποδόμηση του μυϊκού ιστού (ραβδομυόλυση).
Συμπληρωματικές ανεπιθύμητες ενέργειες σε παιδιά και εφήβους Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν γενικά παρόμοιες με αυτές που περιγράφηκαν για τους ενήλικες. Ο έμετος, το εξάνθημα και ο πυρετός εμφανίστηκαν πιο συχνά στα παιδιά από ότι στους ενήλικες.
Αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών
| Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας. | ||||
|---|---|---|---|---|
| Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών | ||||
| χρήσης. Μπορείτε επίσης να αναφέρετε ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας, | μέσω | του εθνικού | ||
| συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V | . Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων | |||
| ενεργειών μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια | ||||
| του παρόντος φαρμάκου. |
5. Πώς να φυλάσσετε το Aptivus
Το φάρμακο αυτό πρέπει να φυλάσσεται σε μέρη που δεν το βλέπουν και δεν το φθάνουν τα παιδιά.
Να μη χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο μετά την ημερομηνία λήξης που αναφέρεται στη φιάλη μετά την «ΛΗΞΗ». Η ημερομηνία λήξης είναι η τελευταία ημέρα του μήνα που αναφέρεται εκεί.
Φυλάσσετε σε ψυγείο (2 oC έως 8 °C). Όταν η φιάλη ανοιχτεί το περιεχόμενό της πρέπει να χρησιμοποιείται εντός 60 ημερών (φυλασσόμενη σε θερμοκρασία μικρότερη των 25 °C). Θα πρέπει να γράψετε την ημερομηνία που ανοίξατε τη φιάλη στην επισήμανση και/ή στο εξωτερικό κουτί.
Μην πετάτε φάρμακα στο νερό της αποχέτευσης ή στα οικιακά απορρίμματα. Ρωτήστε τον φαρμακοποιό σας για το πώς να πετάξετε τα φάρμακα που δεν χρησιμοποιείτε πια. Αυτά τα μέτρα θα βοηθήσουν στην προστασία του περιβάλλοντος.
6. Περιεχόμενα της συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες
Τι περιέχει το Aptivus
- Η δραστική ουσία είναι το tipranavir. Κάθε καψάκιο περιέχει 250 mg tipranavir.
- Τα άλλα συστατικά είναι ρικινολεϊκή μακρογλυκερόλη, αιθανόλη (αλκοόλη), μονο/διγλυκερίδια του καπρυλικού/ καπροϊκού οξέως, προπυλενογλυκόλη, κεκαθαρμένο ύδωρ, τρομεταμόλη και γαλλικός προπυλεστέρας. Το κέλυφος του καψακίου περιέχει ζελατίνη, κόκκινο οξείδιο του σιδήρου, προπυλενο-γλυκόλη, κεκαθαρμένο ύδωρ, «μείγμα σορβιτόλης ειδικής γλυκερίνης» (d-σορβιτόλη, 1,4 σορβιτάνη, μαννιτόλη και γλυκερίνη) και διοξείδιο του τιτανίου. Το μαύρο εκτυπωτικό μελάνι περιέχει προπυλενο-γλυκόλη, μαύρο οξείδιο του σιδήρου, οξεϊκός – φθαλικός πολυβινυλεστέρας, πολυαιθυλενογλυκόλη και υδροξείδιο του αμμωνίου.
Εμφάνιση του Aptivus και περιεχόμενα της συσκευασίας Τα μαλακά καψάκια Aptivus είναι χρώματος ροζ, επιμήκη μαλακά καψάκια ζελατίνης με εκτυπωμένο με μαύρο χρώμα το ‘TPV 250’. Κάθε καψάκιο Aptivus περιέχει 250 mg της δραστικής ουσίας tipranavir. Το Aptivus παρέχεται σε φιάλες που περιέχουν 120 καψάκια.
Κάτοχος Άδειας Κυκλοφορίας Boehringer Ingelheim International GmbH Binger Strasse 173 55216 Ingelheim am Rhein Γερμανία Παρασκευαστής Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG Binger Strasse 173 55216 Ingelheim am Rhein Γερμανία ή Boehringer Ingelheim France 100-104 avenue de France 75013 Paris Γαλλία
Για οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το παρόν φαρμακευτικό προϊόν, παρακαλείστε να απευθυνθείτε στον τοπικό αντιπρόσωπο του Κατόχου της Άδειας Κυκλοφορίας.
België/Belgique/Belgien Lietuva Boehringer Ingelheim SComm Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co KG Tél/Tel: +32 2 773 33 11 Lietuvos filialas Tel.: +370 5 2595942 България Luxembourg/Luxemburg Бьорингер Ингелхайм РЦВ ГмбХ и Ко КГ - Boehringer Ingelheim SComm клон България Tél/Tel: +32 2 773 33 11 Тел: +359 2 958 79 98 Česká republika Magyarország Boehringer Ingelheim spol. s r.o. Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co KG Tel: +420 234 655 111 Magyarországi Fióktelepe Tel.: +36 1 299 89 00 Danmark Malta Boehringer Ingelheim Danmark A/S Boehringer Ingelheim Ireland Ltd.
Tlf.: +45 39 15 88 88 Tel: +353 1 295 9620 Deutschland Nederland Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG Boehringer Ingelheim B.V.
Tel: +49 (0) 800 77 90 900 Tel: +31 (0) 800 22 55 889 Eesti Norge Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co KG Boehringer Ingelheim Danmark A/S NUF Eesti filiaal Tlf: +47 66 76 13 00 Tel: +372 612 8000 Ελλάδα Österreich Boehringer Ingelheim Ελλάς Μονοπρόσωπη Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co KG Α.Ε. Tel: +43 1 80 105-7870 Tηλ: +30 2 10 89 06 300 España Polska Boehringer Ingelheim España, S.A. Boehringer Ingelheim Sp.zo.o.
Tel: +34 93 404 51 00 Tel.: +48 22 699 0 699 France Portugal Boehringer Ingelheim France S.A.S. Boehringer Ingelheim Portugal, Lda.
Tél: +33 3 26 50 45 33 Tel: +351 21 313 53 00 Hrvatska România Boehringer Ingelheim Zagreb d.o.o. Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co KG Tel: +385 1 2444 600 Viena - Sucursala Bucuresti Tel: +40 21 302 2800 Ireland Slovenija Boehringer Ingelheim Ireland Ltd. Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co KG, Tel: +353 1 295 9620 Podružnica Ljubljana Tel: +386 1 586 40 00
Ísland Slovenská republika Vistor ehf. Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co KG, Sími: +354 535 7000 organizačná zložka Tel: +421 2 5810 1211 Italia Suomi/Finland Boehringer Ingelheim Italia S.p.A. Boehringer Ingelheim Finland Ky Tel: +39 02 5355 1 Puh/Tel: +358 10 3102 800 Κύπρος Sverige Boehringer Ingelheim Ελλάς Μονοπρόσωπη Boehringer Ingelheim AB Α.Ε. Tel: +46 8 721 21 00 Tηλ: +30 2 10 89 06 300 Latvija Boehringer Ingelheim RCV GmbH & Co KG Latvijas filiāle Tel: +371 67 240 011 Το παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης αναθεωρήθηκε για τελευταία φορά στις {MM/ΕΕΕΕ} Λεπτομερείς πληροφορίες για το φάρμακο αυτό είναι διαθέσιμες στο δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: https://www.ema.europa.eu.