AZILSARTAN MEDOXOMIL
Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική
### Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες **Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία**: Αντιυπερτασικοί παράγοντες δρώντες στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ, απλοί, κωδικός ATC: C09CA09.
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
I10 Ιδιοπαθής υπέρταση
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Υπέρταση
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από το στόμα
- Χορήγηση: μία φορά την ημέρα, με ή χωρίς τροφή
- Δόση έναρξης: 40 mg
- Τιτλοποίηση: Η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 80 mg το μέγιστο μία φορά ημερησίως.
-
ΕνήλικεςΔόση40 mg μία φορά την ημέραΜέγ. δόση80 mg μία φορά ημερησίωςΗ δόση μπορεί να αυξηθεί στα 80 mg το μέγιστο μία φορά ημερησίως σε ασθενείς των οποίων η αρτηριακή πίεση δεν ελέγχεται επαρκώς με μικρότερη δόση. Το σχεδόν μέγιστο αντιϋπερτασικό αποτέλεσμα είναι εμφανές μετά από 2 εβδομάδες, ενώ μέγιστα αποτελέσματα επιτυγχάνονται μετά από 4 εβδομάδες.
-
Ηλικιωμένοι (65 ετών και άνω)Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της αρχικής δόσης. Σε πολύ ηλικιωμένα άτομα (≥ 75 ετών) πρέπει να εξετάζεται η χορήγηση 20 mg ως αρχική δόση λόγω κινδύνου υπότασης.
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
-
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία και νεφροπάθεια τελικού σταδίουΠροσοχή πρέπει να δίδεται, καθώς δεν υπάρχει εμπειρία χρήσης. Η αιμοδιύλιση δεν αφαιρεί την αζισαρτάνη.
-
Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΔεν συνιστάται η χρήση (δεν έχει μελετηθεί).
-
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργίαΣυνιστάται στενή παρακολούθηση και θα πρέπει να εξετάζεται η χορήγηση 20 mg ως αρχική δόση.
-
Ασθενείς με πιθανή μείωση του ενδαγγειακού όγκου ή απώλεια άλατοςΘα πρέπει να αρχίσει να χορηγείται υπό στενή ιατρική παρακολούθηση και θα πρέπει να εξετάζεται η χορήγηση 20 mg ως αρχική δόση.
-
Μαύρος πληθυσμόςΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης, μολονότι παρατηρήθηκαν μικρότερες μειώσεις της αρτηριακής πίεσης. Μπορεί να χρειάζεται τιτλοποίηση προς τα πάνω πιο συχνά.
-
Παιδιά ή έφηβοι ηλικίας κάτω των 18 ετώνΔεν ενδείκνυται για χρήση. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία για ηλικίες 6 έως < 18 ετών. Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σε παιδιά ηλικίας < 6 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κύησηςΠληθυσμόςέγκυες γυναίκες
-
Ταυτόχρονη χρήση του Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική με προϊόντα που περιέχουν αλισκιρένηΠληθυσμόςασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή νεφρική δυσλειτουργία (GFR < 60 ml/min/1,73 m2)
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Ενεργοποιημένο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (RAAS)ΣοβαρήΠληθυσμόςασθενείς των οποίων ο αγγειακός τόνος και η νεφρική λειτουργία εξαρτώνται κυρίως από τη δραστηριότητα του RAAS (π.χ. ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή στένωση νεφρικής αρτηρίας)Η πιθανότητα οξείας υπότασης, αζωταιμίας, ολιγουρίας ή οξείας νεφρικής ανεπάρκειας δεν μπορεί να αποκλειστεί.
-
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή στένωση νεφρικής αρτηρίαςΠροσοχήΠληθυσμόςυπερτασικοί ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή στένωση νεφρικής αρτηρίαςΠροσοχή πρέπει να δίδεται επειδή δεν υπάρχει εμπειρία χρήσης του Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική σε αυτούς τους ασθενείς.
-
Υπερβολική μείωση της αρτηριακής πίεσηςΣοβαρήΠληθυσμόςασθενείς με ισχαιμική καρδιομυοπάθεια ή ισχαιμική αγγειοεγκεφαλική νόσοΜπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
-
Διπλός αποκλεισμός του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (RAAS)ΑποφεύγεταιΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χρήση αναστολέων ΜΕΑ, αποκλειστών των υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ ή αλισκιρένης λόγω αυξημένου κινδύνου υπότασης, υπερκαλιαιμίας και μειωμένης νεφρικής λειτουργίας.
-
Θεραπεία διπλού αποκλεισμούΠροσοχήΕάν θεωρείται απολύτως απαραίτητη, θα πρέπει να λάβει χώρα μόνο κάτω από την επίβλεψη ειδικού και με συχνή στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας, των ηλεκτρολυτών και της αρτηριακής πίεσης.
-
Ταυτόχρονη χρήση αναστολέων ΜΕΑ και αποκλειστών των υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙΑποφεύγεταιΠληθυσμόςασθενείς με διαβητική νεφροπάθειαΔεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα.
-
Μεταμόσχευση νεφρούΠροσοχήΠληθυσμόςασθενείς που έχουν υποβληθεί πρόσφατα σε μεταμόσχευση νεφρούΔεν υπάρχει εμπειρία χρήσης του Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική. Απαιτείται προσοχή.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΑποφεύγεταιΠληθυσμόςασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΔεν έχει μελετηθεί και δεν συνιστάται η χρήση του Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική.
-
ΥπότασηΠροσοχήΠληθυσμόςασθενείς με αξιοσημείωτη απώλεια όγκου- και/ή άλατος (ασθενείς με έμετο, διάρροια ή λήψη υψηλών δόσεων διουρητικών)Η υποογκαιμία θα πρέπει να διορθώνεται πριν τη χορήγηση του Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική, ή η θεραπεία να ξεκινά κάτω από στενή ιατρική παρακολούθηση, και να εξετάζεται η χορήγηση αρχικής δόσης 20 mg.
-
Πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμόςΑποφεύγεταιΠληθυσμόςασθενείς με πρωτοπαθή αλδοστερονισμόΔεν συνιστάται η χρήση του Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική, καθώς αυτοί οι ασθενείς γενικά δεν ανταποκρίνονται σε αντιϋπερτασικά φάρμακα που δρουν με αναστολή του RAAS.
-
ΥπερκαλιαιμίαΣοβαρήΠληθυσμόςηλικιωμένοι, ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, διαβητικοί ασθενείς και/ή ασθενείς με άλλες συνοδούς νοσηρότητες, σε ταυτόχρονη χρήση με καλιοπροστατευτικά διουρητικά, συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο, ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα καλίου (π.χ. ηπαρίνη)Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας, η οποία μπορεί να είναι μοιραία, αυξάνεται. Θα πρέπει να γίνεται παρακολούθηση του καλίου όπως απαιτείται.
-
Στένωση της αορτικής και μιτροειδούς βαλβίδας, αποφρακτική υπερτροφική καρδιομυοπάθεια (HOCM)ΠροσοχήΠληθυσμόςασθενείς που πάσχουν από στένωση της αορτικής και μιτροειδούς βαλβίδας ή αποφρακτική υπερτροφική καρδιομυοπάθεια (HOCM)Ενδείκνυται ιδιαίτερη προσοχή.
-
Εντερικό αγγειοοίδημαΣοβαρήΠληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙΣε περίπτωση διάγνωσης, θα πρέπει να διακόπτεται η χορήγηση της αζιλσαρτάνης και να ξεκινήσει η κατάλληλη παρακολούθηση μέχρι την πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων.
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΠληθυσμόςγυναίκες που προγραμματίζουν εγκυμοσύνηΘα πρέπει να αλλάζουν σε εναλλακτικές αντι-υπερτασικές αγωγές οι οποίες έχουν αποδεδειγμένο προφίλ ασφάλειας για χρήση κατά τη διάρκεια της κύησης.
-
ΚύησηΑντενδείκνυταιΠληθυσμόςέγκυες γυναίκεςΌταν διαγνωστεί εγκυμοσύνη, η αγωγή με ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως, και εάν θεωρείται απαραίτητο θα πρέπει να αρχίσει εναλλακτική αγωγή.
-
Λίθιο (συνδυασμός)ΑποφεύγεταιΔεν συνιστάται ο συνδυασμός λιθίου και Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
ΑντένδειξηΑναστρέψιμες αυξήσεις στις συγκεντρώσεις λιθίου στον ορό και τοξικότηταΣύστασηΕάν ο συνδυασμός είναι απαραίτητος, συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων λιθίου στον ορό.
-
Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)ΠροσοχήΕξασθένηση της αντιϋπερτασικής δράσης, αυξημένος κίνδυνος επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας και αύξηση του καλίου στον ορόΣύστασηΣυνιστάται επαρκής ενυδάτωση και παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας στην αρχή της θεραπείας.
-
Καλιοπροστατευτικά διουρητικά, συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα άλατος που περιέχουν κάλιο, και άλλες ουσίες που μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα καλίουΠροσοχήΜπορεί να αυξήσει τα επίπεδα καλίουΣύστασηΘα πρέπει να γίνεται παρακολούθηση του καλίου στον ορό όπως απαιτείται.
-
Αναστολείς ΜΕΑ, αποκλειστές των υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ ή αλισκιρένης (διπλός αποκλεισμός του συστήματος RAAS)ΠροσοχήΥπόταση, υπερκαλιαιμία και μειωμένη νεφρική λειτουργία (περιλαμβανομένης της οξείας νεφρικής ανεπάρκειας)ΣύστασηΝα μην χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα σε ασθενείς με διαβητική νεφροπάθεια. Γενικά, αυξημένος κίνδυνος ανεπιθύμητων συμβάντων.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ζάλη
- Υπόταση (Όχι συχνές, Συχνές με χλωροταλιδόνη)
- Διάρροια
- Ναυτία
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Αγγειοοίδημα
- Αρθραλγία (Μη γνωστής συχνότητας)
- Μυϊκοί σπασμοί
- Κόπωση
- Περιφερικό οίδημα (Όχι συχνές, Συχνές με αμλοδιπίνη)
- Κρεατινοφωσφοκινάση αίματος αυξημένη (Συχνές)
- Κρεατινίνη αίματος αυξημένη (Όχι συχνές, Συχνές με χλωροταλιδόνη)
- Ουρικό οξύ αίματος αυξημένο / Υπερουριχαιμία (Όχι συχνές)
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΑυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση αίματοςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑυξημένη κρεατινίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυξημένο ουρικό οξύ αίματοςΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
Όχι συχνέςΚόπωσηΓενικές
-
Όχι συχνέςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΠεριφερικό οίδημαΓενικές
-
Όχι συχνέςΥπερουριχαιμίαΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΑγγειοοίδημαΔέρμα
-
Μη γνωστής συχνότηταςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑντενδείκνυταιΗ χρήση των ανταγωνιστών των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II δε συνιστάται κατά την διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης. Αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του δεύτερου και τρίτου τριμήνου της κύησης. Έκθεση σε αγωγή κατά τη διάρκεια του δεύτερου και τρίτου τριμήνου της κύησης είναι γνωστό ότι προκαλεί εμβρυοτοξικότητα (μειωμένη νεφρική λειτουργία, ολιγοϋδράμνιο, επιβράδυνση οστέωσης του κρανίου) και τοξικότητα στο νεογνό (νεφρική ανεπάρκεια, υπόταση, υπερκαλιαμία). Ασθενείς που προγραμματίζουν εγκυμοσύνη θα πρέπει να αλλάζουν σε εναλλακτικές αγωγές και η αγωγή θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως όταν διαγνωστεί εγκυμοσύνη. Συνιστάται έλεγχος με υπερήχους για τη νεφρική λειτουργία και το κρανίο εάν η έκθεση έχει γίνει το δεύτερο τρίμηνο. Νεογνά πρέπει να παρακολουθούνται στενά για υπόταση.
-
ΘηλασμόςΑποφεύγεταιΚαθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τη χρήση μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης κατά την διάρκεια του θηλασμού, δε συνιστάται και εναλλακτικές θεραπείες με καλύτερα αποδεδειγμένα προφίλ ασφαλείας είναι προτιμητέες, ιδιαίτερα κατά το θηλασμό νεογνών ή πρόωρα γεννημένων βρεφών.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔε διατίθενται στοιχεία για την επίδραση της μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης στην ανθρώπινη γονιμότητα. Μη κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η αζιλσαρτάνη δεν φάνηκε να επηρεάζει την αρσενική ή θηλυκή γονιμότητα στον αρουραίο.
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- συμπτωματική υπόταση
- ζάλη
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιυπερτασικοί παράγοντες δρώντες στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ, απλοί, κωδικός ATC: C09CA09.
Μηχανισμός δράσης
Η μεδοξομιλική αζιλσαρτάνη είναι ένα από του στόματος χορηγούμενο δραστικό προφάρμακο το οποίο μετατρέπεται γρήγορα στο δραστικό μέρος, την αζιλσαρτάνη, η οποία ανταγωνίζεται εκλεκτικά τις επιδράσεις της αγγειοτενσίνης II εμποδίζοντας την δέσμευσή της στον υποδοχέα AT1 σε πολλαπλούς ιστούς (βλ. Φαρμακοκινητικές). Η αγγειοτενσίνη II είναι η κύρια αυξητική ουσία πίεσης αίματος του RAAS, με επιδράσεις οι οποίες περιλαμβάνουν αγγειοσύσπαση, διέγερση της σύνθεσης και αποδέσμευσης αλδοστερόνης, καρδιακή διέγερση, και νεφρική επαναρρόφηση του νατρίου. Ο αποκλεισμός του υποδοχέα AT1 αναστέλλει την αρνητική ρυθμιστική ανάδραση της αγγειοτενσίνης II στην έκκριση ρενίνης, αλλά οι προκύπτουσες αυξήσεις στη δραστηριότητα της ρενίνης του πλάσματος και τα κυκλοφορούντα επίπεδα της αγγειοτενσίνης II δε ξεπερνούν την αντιϋπερτασική επίδραση της αζιλσαρτάνης.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
- Ιδιοπαθής υπέρταση:
- Το Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική συγκρίθηκε με εικονικό φάρμακο και δραστικές ουσίες σε δύο διπλά τυφλές τυχαιοποιημένες μελέτες 6 εβδομάδων.
- Η πλειονότητα της αντιϋπερτασικής επίδρασης της μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης επήλθε εντός των πρώτων 2 εβδομάδων χορήγησης, ενώ η πλήρης επίδραση επιτεύχθηκε μετά την 4η εβδομάδα.
- Η επίδραση μείωσης της αρτηριακής πίεσης της μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης διατηρήθηκε επίσης κατά την 24ωρη παύση χορήγησης. Δεν παρατηρήθηκαν υποτροπές υπέρτασης ύστερα από απότομη διακοπή της θεραπείας Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική μετά από 6 μήνες θεραπεία.
- Δεν παρατηρήθηκαν γενικές διαφορές στην ασφάλεια και αποτελεσματικότητα μεταξύ ηλικιωμένων ασθενών και νεότερων ασθενών, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί μεγαλύτερη ευαισθησία στις επιδράσεις μείωσης της αρτηριακής πίεσης σε ορισμένα ηλικιωμένα άτομα (βλ. Δοσολογία).
- Η αντιϋπερτασική επίδραση ήταν μικρότερη στους μαύρους ασθενείς (συνήθως πληθυσμός με χαμηλή ρενίνη).
- Η συγχορήγηση Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική 40 και 80 mg με αποκλειστή διαύλων ασβεστίου (αμλοδιπίνη) ή διουρητικό τύπου θειαζιδίου (χλωροταλιδόνη) οδήγησε σε επιπλέον μειώσεις της αρτηριακής πίεσης σε σύγκριση με το άλλο αντιυπερτασικό μόνο του. Οι εξαρτώμενες από την δοσολογία ανεπιθύμητες ενέργειες συμπεριλαμβανομένης της ζάλης, της υπότασης και των αυξήσεων της κρεατινίνης του ορού ήταν συχνότερες με διουρητική συγχορήγηση σε σύγκριση με το Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική μόνο του, ενώ η υποκαλιαιμία ήταν λιγότερο συχνή σε σύγκριση με το διουρητικό μόνο του.
- Οι ευεργετικές επιδράσεις του Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική στη θνησιμότητα και την καρδιαγγειακή νοσηρότητα και την βλάβη οργάνου στόχου είναι προς στιγμήν άγνωστες.
- Επίδραση στην καρδιακή επαναπόλωση: Δεν υπήρξε απόδειξη παράτασης των QT/QTc σε δόση 320 mg μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης σε υγιή άτομα.
Επιπρόσθετες πληροφορίες
- Ο διπλός αποκλεισμός του συστήματος RAAS (με αναστολέα ΜΕΑ και αποκλειστή των υποδοχέων αγγειοτενσίνης II ή αλισκιρένης) συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο υπερκαλιαιμίας, οξείας νεφρικής βλάβης και/ή υπότασης σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Οι αναστολείς ΜΕΑ και οι αποκλειστές των υποδοχέων αγγειοτενσίνης ΙΙ δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα σε ασθενείς με διαβητική νεφροπάθεια.
Παιδιατρικός πληθυσμός
- Οι αντιυπερτασικές δράσεις της μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης αξιολογήθηκαν σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή μελέτη φάσης 3 σε παιδιά και εφήβους ηλικίας 6 έως < 18 ετών με πρωτοπαθή ή δευτεροπαθή υπέρταση.
- Κατά τη διάρκειας 2 εβδομάδων περίοδο απόσυρσης, υπήρξε απώλεια του ελέγχου της αρτηριακής πίεσης σε συμμετέχοντες που είχαν τυχαιοποιηθεί σε εικονικό φάρμακο, ενώ οι συμμετέχοντες που παρέμειναν σε θεραπεία με μεδοξομιλική αζιλσαρτάνη είχαν σταθερό έλεγχο της αρτηριακής πίεσης. Η διαφορά της μεταβολής της μέσης διαστολικής αρτηριακής πίεσης σε καθιστή θέση από την εβδομάδα 6 έως την εβδομάδα 8 στους συμμετέχοντες που έλαβαν θεραπεία με μεδοξομιλική αζιλσαρτάνη έναντι του εικονικού φαρμάκου ήταν -5,42 mmHg (p < 0,001).
Απορρόφηση
Ύστερα από του στόματος χορήγηση, η μεδοξομιλική αζιλσαρτάνη υδρολύεται στο δραστικό μέρος της αζιλσαρτάνης στην γαστρεντερική οδό και/ή κατά την απορρόφηση. Με βάση μελέτες in vitro, η καρβοξυμεθυλενεβουτενολιδάση εμπλέκεται στην υδρόλυση στο έντερο και το συκώτι. Επιπλέον, οι εστεράσες του πλάσματος εμπλέκονται στην υδρόλυση της μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης σε αζιλσαρτάνη. Η εκτιμώμενη απόλυτη από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα της μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης βάσει των επιπέδων αζιλσαρτάνης στο πλάσμα είναι περίπου 60%. Μετά από του στόματος χορήγηση μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης, το αποκορύφωμα των συγκεντρώσεων (Cmax) αζιλσαρτάνης στο πλάσμα επιτυγχάνεται μέσα σε 1,5 έως 3 ώρες. Η τροφή δεν επηρεάζει την βιοδιαθεσιμότητα της αζιλσαρτάνης (βλ. Δοσολογία).
Κατανομή
Ο όγκος κατανομής της αζιλσαρτάνης είναι περίπου 16 λίτρα. Η αζιλσαρτάνη δεσμεύεται έντονα από τις πρωτεΐνες του πλάσματος (> 99%), και κυρίως από την λευκωματίνη του ορού. Η δέσμευση από τις πρωτεΐνες είναι σταθερή σε συγκεντρώσεις αζιλσαρτάνης στο πλάσμα πολύ πιο πάνω από το επίπεδο που επιτυγχάνεται με τις συνιστώμενες δόσεις.
Βιομετασχηματισμός
Η αζιλσαρτάνη μεταβολίζεται σε δύο πρωτεύοντες μεταβολίτες. Ο μείζων μεταβολίτης στο πλάσμα σχηματίζεται από την O-αποαλκυλίωση (μεταβολίτης M-II), ενώ ο ελάσσων μεταβολίτης σχηματίζεται από την αποκαρβοξυλίωση (μεταβολίτης M-I). Οι συστηματικές εκθέσεις στο μείζονα και τον ελάσσονα μεταβολίτη στους ανθρώπους ήταν περίπου 50% και κάτω από 1% εκείνη της αζιλσαρτάνης, αντίστοιχα. Οι M-I και M-II δε συμβάλλουν στην φαρμακολογική δραστηριότητα της μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης. Το μείζον ένζυμο υπεύθυνο για το μεταβολισμό της αζιλσαρτάνης είναι το CYP2C9.
Αποβολή
Ύστερα από του στόματος χορήγηση επισημασμένης 14C μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης, περίπου το 55% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα κόπρανα και περίπου το 42% στα ούρα, με 15% της δόσης να απεκκρίνεται στα ούρα ως αζιλσαρτάνη. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της αζιλσαρτάνης είναι περίπου 11 ώρες και η νεφρική κάθαρση είναι περίπου 2,3 ml/λεπτό. Σταθερά επίπεδα αζιλσαρτάνης επιτυγχάνονται εντός 5 ημερών, ενώ δε λαμβάνει χώρα καμία συσσώρευση στο πλάσμα με επαναλαμβανόμενη δοσολογία μία φορά ημερησίως.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Η αναλογικότητα δόσης σε έκθεση προσδιορίστηκε για την αζιλσαρτάνη σε εύρος δόσης μεδοξομιλικής αζιλσαρτάνης 20 mg έως 320 mg μετά από μία ή πολλαπλές δόσεις.
Χαρακτηριστικά σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών
- Παιδιατρικός πληθυσμός: Η φαρμακοκινητική πληθυσμού της αζιλσαρτάνης εκτιμήθηκε σε υπερτασικά παιδιά ηλικίας 6 έως < 18 ετών. Παρατηρήθηκε αύξηση ανάλογη της δόσης στη μέγιστη συγκέντρωση (Cmax,ss) και την έκθεση (AUCss). Η έκθεση της αζιλσαρτάνης ήταν εξαρτώμενη από το σωματικό βάρος (μεγαλύτερη έκθεση για σωματικό βάρος ≤ 50 kg). Η έκθεση στην αζιλσαρτάνη ήταν παρόμοια μεταξύ παιδιών και ενηλίκων με αλλομετρική κλιμακοποίηση.
- Άτομα μεγαλύτερης ηλικίας: Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της αζιλσαρτάνης δε διαφέρουν σημαντικά μεταξύ νέων (18-45 ετών) και ηλικιωμένων (65-85 ετών) ασθενών.
- Νεφρική δυσλειτουργία: Σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία η συνολική έκθεση της αζιλσαρτάνης (AUC) αυξήθηκε κατά +30%, +25% και +95% αντίστοιχα. Δεν παρατηρήθηκε καμία αύξηση (+5%) σε ασθενείς με νεφροπάθεια τελικού σταδίου που υποβλήθηκαν σε αιμοδιύλιση. Ωστόσο, δεν υπάρχει κλινική εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ή νεφροπάθεια τελικού σταδίου (βλ. Δοσολογία). Η αιμοδιύλιση δεν απομακρύνει την αζιλσαρτάνη από τη γενική κυκλοφορία.
- Ηπατική δυσλειτουργία: Η χορήγηση Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική σε ασθενείς με ήπια (Child-Pugh A) ή μέτρια (Child-Pugh B) ηπατική δυσλειτουργία οδήγησε σε ελαφρά αύξηση της έκθεσης της αζιλσαρτάνης (AUC αυξήθηκε κατά 1,3 έως 1,6 φορές (βλ. Δοσολογία). Το Αζιλσαρτάνη μεδοξομιλική δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
- Φύλο: Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της αζιλσαρτάνης δε διαφέρουν σημαντικά μεταξύ ανδρών και γυναικών. Δεν είναι απαραίτητη καμία προσαρμογή της δόσης βάσει του φύλου.
- Φυλή: Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της αζιλσαρτάνης δε διαφέρουν σημαντικά μεταξύ μαύρου και λευκού πληθυσμού. Δεν είναι απαραίτητη καμία προσαρμογή της δόσης βάσει της φυλής.
Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιυπερτασικοί παράγοντες δρώντες στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης, ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ, απλοί, κωδικός ATC: C09CA09. ### Μηχανισμός δράσης Η μεδοξομιλική αζιλσαρτάνη…
Απορρόφηση Ύστερα από του στόματος χορήγηση, η μεδοξομιλική αζιλσαρτάνη υδρολύεται στο δραστικό μέρος της αζιλσαρτάνης στην γαστρεντερική οδό και/ή κατά την απορρόφηση. Με βάση μελέτες in vitro, η καρβοξυμεθυλενεβουτενολιδάση εμπλέκεται στην υδρόλυση στο…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Νεφρική λειτουργία | water_dropΝεφρική λειτουργία | συχνή στενή | — |
| Ηλεκτρολύτες ορού | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | συχνή στενή | — |
| Κάλιο ορού (K⁺) | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | όπως απαιτείται | Κίνδυνος υπερκαλιαιμίας |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αρτηριακή πίεση | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | συχνή στενή | — |
| Έμετος | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Μετά διάγνωση εντερικού αγγειοοιδήματος |
| Διάρροια | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Μετά διάγνωση εντερικού αγγειοοιδήματος |
| Κοιλιακό άλγος | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Μετά διάγνωση εντερικού αγγειοοιδήματος |
| Ναυτία | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Μετά διάγνωση εντερικού αγγειοοιδήματος |
| Συμπτώματα εντερικού αγγειοοιδήματος | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Μετά διάγνωση εντερικού αγγειοοιδήματος |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Οι φαρμακοδυναμικές επιδράσεις της αζιλσαρτάνης μεδοξομίλης μεσολαβούνται από τον ενεργό μεταβολίτη της, την αζιλσαρτάνη.
- Η αζιλσαρτάνη αναστέλλει τις πιεστικές επιδράσεις μιας έγχυσης αγγειοτενσίνης II με δοσοεξαρτώμενο τρόπο.
- Σε μία εφάπαξ δόση 32 mg, η αζιλσαρτάνη ανέστειλε τη μέγιστη πιεστική επίδραση κατά περίπου 90% στις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα και κατά 60% στις 24 ώρες μετά τη χορήγηση.
- Σε υγιείς εθελοντές που έλαβαν εφάπαξ και επαναλαμβανόμενες δόσεις αζιλσαρτάνης μεδοξομίλης, οι συγκεντρώσεις αγγειοτενσίνης I και II στο πλάσμα και η δραστηριότητα ρενίνης στο πλάσμα αυξήθηκαν, ενώ οι συγκεντρώσεις αλδοστερόνης στο πλάσμα μειώθηκαν.
- Όπως και άλλα ARBs, η αζιλσαρτάνη προκαλεί δοσοεξαρτώμενη μείωση της περιφερικής αντίστασης και μειώνει τον αγγειακό τόνο των λείων μυών.
- Καθώς η αζιλσαρτάνη αποκλείει τον υποδοχέα αγγειοτενσίνης II, η αρνητική ρυθμιστική ανάδραση της αγγειοτενσίνης II στην έκκριση ρενίνης αναστέλλεται· ωστόσο, η προκύπτουσα αυξημένη δραστηριότητα ρενίνης στο πλάσμα και τα επίπεδα κυκλοφορούσας αγγειοτενσίνης II δεν υπερνικούν την επίδραση της αζιλσαρτάνης στην αρτηριακή πίεση.
- Οι αντιυπερτασικές επιδράσεις των αντιυπερτασικών παραγόντων μπορεί να μειωθούν σε ασθενείς αφρικανικής καταγωγής.
- Ωστόσο, δεν υπάρχουν συστάσεις για προσαρμογή της δόσης της αζιλσαρτάνης βάσει του φύλου, της φυλής ή του βαθμού νεφρικής ή ηπατικής ανεπάρκειας του ασθενούς.
- Η αζιλσαρτάνη μεδοξομίλη έχει αμελητέες επιδράσεις στα επίπεδα καλίου ή νατρίου στον ορό.
- Η αζιλσαρτάνη δεν επηρεάζει τη βιοσύνθεση της αγγειοτενσίνης II ούτε τα επίπεδα βραδυκινίνης.
- Επίσης, δεν δεσμεύεται σε κανένα κανάλι ιόντων που εμπλέκεται στην καρδιαγγειακή ρύθμιση.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση.
- Η αγγειοτενσίνη II είναι μια πεπτιδική ορμόνη που αποτελεί κύριο πιεστικό παράγοντα στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης.
- Είναι ένας ισχυρός, άμεσος αγγειοσυσπαστικός παράγοντας που δεσμεύεται στον υποδοχέα αγγειοτενσίνης II τύπου 1 (υποδοχέας AT1) για να διεγείρει τη σύνθεση και την απελευθέρωση αλδοστερόνης και να προάγει την καρδιακή διέγερση.
- Η αγγειοτενσίνη II προάγει την εγγειακή επαναρρόφηση νατρίου, οδηγώντας σε κατακράτηση ύδατος.
- Αναστέλλει επίσης την περαιτέρω έκκριση ρενίνης.
- Οι υποδοχείς AT1 εκφράζονται έντονα στον αγγειακό λείο μυ και τα επινεφρίδια.
- Η αζιλσαρτάνη μεδοξομίλη είναι ένα προφάρμακο που υδρολύεται στον ενεργό μεταβολίτη της, την αζιλσαρτάνη, στον γαστρεντερικό σωλήνα μετά από από του στόματος χορήγηση.
- Η αζιλσαρτάνη δεσμεύεται επιλεκτικά στους υποδοχείς AT1 ως ανταγωνιστής, αποκλείοντας τις αγγειοσυσπαστικές δράσεις και τις δράσεις απελευθέρωσης αλδοστερόνης της αγγειοτενσίνης II.
- Η αζιλσαρτάνη έχει πάνω από 10.000 φορές μεγαλύτερη συγγένεια για τον υποδοχέα AT1 από ό,τι για τον υποδοχέα AT2, ο οποίος εμπλέκεται κυρίως στην καρδιαγγειακή ομοιόσταση.
- Η αζιλσαρτάνη φαίνεται να αποσυνδέεται από τους υποδοχείς AT1 πολύ πιο αργά από άλλους ARBs, γεγονός που εξηγεί τη μεγαλύτερη διάρκεια δράσης της σε σύγκριση με άλλους ARBs.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
-
Απορρόφηση: Κατά την απορρόφηση, η αζιλσαρτάνη μεδοξομίλη υδρολύεται σε αζιλσαρτάνη. Το μητρικό φάρμακο δεν είναι ανιχνεύσιμο στο πλάσμα μετά από από του στόματος χορήγηση.
- Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της αζιλσαρτάνης εκτιμάται στο 60%.
- Ο χρόνος μέχρι την επίτευξη μέγιστης συγκέντρωσης (Tmax) κυμαίνεται από 1,5 έως 3 ώρες.
- Τα σταθεροποιημένα επίπεδα της αζιλσαρτάνης επιτυγχάνονται εντός πέντε ημερών, και δεν παρατηρείται συσσώρευση στο πλάσμα με επαναλαμβανόμενη ημερήσια χορήγηση.
-
Κατανομή: Ο όγκος κατανομής της αζιλσαρτάνης είναι περίπου 16 L.
- Σε αρουραίους, ελάχιστη ποσότητα ραδιοσημασμένου φαρμάκου διέσχισε τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.
- Η αζιλσαρτάνη διέσχισε τον πλακουντιακό φραγμό σε έγκυες αρουραίους και κατανεμήθηκε στο έμβρυο.
-
Απέκκριση: Μετά από από του στόματος χορήγηση ραδιοσημασμένης (14C) αζιλσαρτάνης μεδοξομίλης, περίπου το 55% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα κόπρανα και περίπου το 42% στα ούρα.
- Από τη ανακτηθείσα δόση στα ούρα, περίπου το 15% απεκκρίθηκε ως αζιλσαρτάνη.
- Η νεφρική κάθαρση της αζιλσαρτάνης είναι περίπου 2,3 mL/min.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η αζιλσαρτάνη δεσμεύεται >99% με τις ανθρώπινες πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως με την αλβουμίνη του ορού.
Η σύνδεση με πρωτεΐνες είναι σταθερή σε συγκεντρώσεις αζιλσαρτάνης στο πλάσμα που είναι πολύ υψηλότερες από το εύρος που επιτυγχάνεται με τις συνιστώμενες δόσεις.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Αφού η αζιλσαρτάνη μεδοξομίλη υδρολυθεί στον ενεργό μεταβολίτη της, η αζιλσαρτάνη μεταβολίζεται σε δύο κύριους μεταβολίτες, οι οποίοι είναι φαρμακολογικά ανενεργοί.
- Ο κύριος μεταβολίτης στο πλάσμα είναι ο μεταβολίτης M-II, ο οποίος σχηματίζεται μέσω O-αποαλκυλίωσης που μεσολαβείται από το CYP2C9.
- Ο δευτερεύων μεταβολίτης είναι ο μεταβολίτης M-I, ο οποίος σχηματίζεται μέσω αποκαρβοξυλίωσης που μεσολαβείται από τα CYP2C8 και CYP2B6.
- Ο MII έχει περίπου 50% συστημική έκθεση της αζιλσαρτάνης, και ο MI έχει λιγότερο από 1% συστημική έκθεση της αζιλσαρτάνης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της αζιλσαρτάνης είναι περίπου 11 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Παράγοντες που ανταγωνίζονται τον ΥΠΟΔΟΧΕΑ ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ II ΤΥΠΟΥ 1. Περιλαμβάνονται αναλόγοι της ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ II όπως η SARALASIN και οι διφαινυλιμιδαζόλες όπως η LOSARTAN. Ορισμένοι χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΙΥΠΕΡΤΑΝΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Παράγοντες που ανταγωνίζονται τον ΥΠΟΔΟΧΕΑ ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ II ΤΥΠΟΥ 1. Περιλαμβάνονται αναλόγοι της ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ II όπως η SARALASIN και οι διφαινυλιμιδαζόλες όπως η LOSARTAN. Ορισμένοι χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΙΥΠΕΡΤΑΝΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.