DRONEDARONE(Δρονεδαρόνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Σκευάσματα και τιμές
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η κολπική μαρμαρυγή είναι ο πιο συχνός τύπος αρρυθμίας που προκαλείται από ανώμαλη ηλεκτρική δραστηριότητα στις κόλπους. Στην κολπική μαρμαρυγή, η ταχυαρρυθμία ή ο γρήγορος καρδιακός ρυθμός μπορεί να είναι παροξυσμική (λιγότερο από 7 ημέρες) ή εμμένουσα (περισσότερο από 7 ημέρες). Η κολπική μαρμαρυγή προκαλεί τυρβώδη και ανώμαλη ροή αίματος μέσω των καρδιακών θαλάμων, οδηγώντας σε μειωμένη αποτελεσματικότητα της καρδιάς στην άντληση αίματος και αυξημένη πιθανότητα σχηματισμού θρόμβου εντός των κόλπων, ο οποίος μπορεί τελικά να αποκολληθεί και να προκαλέσει εγκεφαλικό επεισόδιο. Η δρονδαροόνη επιτυγχάνει έλεγχο του καρδιακού ρυθμού και του ρυθμού στην κολπική μαρμαρυγή. In vitro, η δρονδαροόνη μείωσε τον μέγιστο ρυθμό ανόδου ενός δυναμικού ενέργειας με τρόπο εξαρτώμενο από τη συγκέντρωση και τη συχνότητα. Τα καρδιακά δυναμικά ενέργειας παράγονται από ιοντικά ρεύματα πολλαπλών ιοντικών καναλιών ρυθμιζόμενων από τάση, συμπεριλαμβανομένων των καναλιών καλίου, νατρίου και ασβεστίου. Η δρονδαροόνη είναι ένας αναστολέας πολλαπλών καναλιών που πληροί τα κριτήρια και των τεσσάρων κατηγοριών αντιαρρυθμικών φαρμάκων Vaughan Williams, αλλά η συμβολή καθεμιάς από αυτές τις δραστηριότητες στο αντιαρρυθμικό αποτέλεσμα του φαρμάκου είναι άγνωστη. Η δρονδαροόνη αναστέλλει τους ταχείς ρυθμούς ρεύματος Na+ εξαρτώμενο από τον ρυθμό (κλάση Ib), ανταγωνίζεται μη ανταγωνιστικά τους α- και β-αδρενεργικούς υποδοχείς (κλάση II), αναστέλλει τα ρεύματα καλίου προς τα έξω (κλάση III) και αναστέλλει τα αργά ρεύματα ασβεστίου προς τα μέσα (κλάση IV). Συγκεκριμένα, μειώνει το καθυστερημένης εκπόλωσης ρεύμα καλίου (IKr), το βραδέως ενεργοποιούμενο καθυστερημένης εκπόλωσης ρεύμα καλίου (IKs), το εισερχόμενο ανορθωτικό ρεύμα καλίου (IK1), το μέγιστο ρεύμα Na+ (INa) και το ρεύμα Ca2+ τύπου L (ICa (L)). Η δρονδαροόνη τελικά αυξάνει τις περιόδους απαντοχής, επιβραδύνει την καρδιακή αγωγιμότητα και παρατείνει το καρδιακό δυναμικό ενέργειας και τις περιόδους απαντοχής.
Η φαρμακολογική αναστολή των καναλιών Κ(+) του γονιδίου που σχετίζεται με τον ανθρώπινο-ether-a-go-go (HERG) από δομικά και θεραπευτικά ποικίλα φάρμακα συσχετίζεται με την «επίκτητη» μορφή του συνδρόμου μακρού QT και με δυνητικά θανατηφόρες καρδιακές αρρυθμίες. Δύο αρωματικές αμινοξικές θέσεις (Y652 και F656) στις εσωτερικές (S6) έλικες θεωρούνται βασικά συστατικά μιας θέσης δέσμευσης φαρμάκου υψηλής συγγένειας εντός της κοιλότητας του πόρου του καναλιού HERG. Χρησιμοποιώντας φέροντα (WT) και μεταλλαγμένα κανάλια HERG που εκφράζονται σε κυτταρικές σειρές θηλαστικών, ερευνήσαμε την αναστολή του ρεύματος των καναλιών HERG (I(HERG)) στους 37+/-1 βαθμούς C από τη δρονδαροόνη, έναν μη-ιωδιούχο ανάλογο του αντιαρρυθμικού παράγοντα κλάσης III αμιοδαρόνη. Υπό τις συνθήκες μας, τα ουραία ρεύματα WT I(HERG), που μετρήθηκαν στα -40 mV μετά από παλμούς ενεργοποίησης στα +30 mV, αναστέλλονταν με τιμές IC(50) περίπου 59 και 70 nM για τη δρονδαροόνη και την αμιοδαρόνη, αντίστοιχα. Η αναστολή του I(HERG) από τη δρονδαροόνη εξαρτιόταν από τη ρύθμιση του καναλιού, με την αναστολή να αναπτύσσεται ταχέως κατά την εκπόλωση της μεμβράνης, αλλά χωρίς προτίμηση για ενεργοποιημένα έναντι αδρανοποιημένων καναλιών. Η υψηλή εξωτερική [Κ+] (94 mM) μείωσε την ισχύ της αναστολής του I(HERG) τόσο από τη δρονδαροόνη όσο και από την AMIOD. Αξιοσημείωτα, η μετάλλαξη σε αλανίνη της θέσης S6 F656 (F656A) απέτυχε να εξαλείψει την αναστολή τόσο από τη δρονδαροόνη όσο και από την αμιοδαρόνη, ενώ η Y652A είχε συγκριτικά μικρή επίδραση στη δρονδαροόνη, αλλά κάποια επίδραση στην αμιοδαρόνη. Αυτά τα ευρήματα δείχνουν ότι η αναστολή υψηλής συγγένειας του I(HERG) από φάρμακα μπορεί να συμβεί χωρίς ισχυρή εξάρτηση από τις αρωματικές αμινοξικές θέσεις Y652 και F656.
Σε ζώα, η δρονδαροόνη προλαμβάνει την κολπική μαρμαρυγή ή αποκαθιστά τον φυσιολογικό φλεβοκομβικό ρυθμό ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο μοντέλο. Επίσης, προλαμβάνει την κοιλιακή ταχυκαρδία και την κοιλιακή μαρμαρυγή σε διάφορα ζωικά μοντέλα. Αυτές οι επιδράσεις πιθανότατα προκύπτουν από τις ηλεκτροφυσιολογικές της ιδιότητες που ανήκουν και στις τέσσερις κλάσεις Vaughan-Williams. Η δρονδαροόνη είναι ένας αναστολέας πολλαπλών καναλιών που αναστέλλει τα ρεύματα καλίου (συμπεριλαμβανομένων IK(Ach), IKur, IKr, IKs) και επομένως παρατείνει το καρδιακό δυναμικό ενέργειας και τις περιόδους απαντοχής (Κλάση III). Επίσης, αναστέλλει τα ρεύματα νατρίου (Κλάση Ib) και τα ρεύματα ασβεστίου (Κλάση IV). Ανταγωνίζεται μη ανταγωνιστικά τις αδρενεργικές δραστηριότητες (Κλάση II).
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Η δρονδαροόνη απορροφάται καλά μετά από από του στόματος χορήγηση (>70%). Εμφανίζει χαμηλή συστημική βιοδιαθεσιμότητα λόγω εκτεταμένου μεταβολισμού πρώτης διόδου. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της δρονδαροόνης χωρίς και με γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά είναι 4% και 15%, αντίστοιχα. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος της δρονδαροόνης και του κύριου κυκλοφορούντος N-δεβουτυλικού μεταβολίτη της επιτυγχάνονται εντός 3 έως 6 ωρών μετά τη χορήγηση με τροφή.
Μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση 400 mg δρονδαροόνης δύο φορές την ημέρα, η σταθερή κατάσταση επιτεύχθηκε εντός 4 έως 8 ημερών από την αρχική θεραπεία. Η Cmax σταθερής κατάστασης και η συστημική έκθεση στον N-δεβουτυλικό μεταβολίτη είναι παρόμοιες με αυτές της μητρικής ένωσης.
Μετά από από του στόματος χορήγηση, περίπου το 84% της σημασμένης δόσης απεκκρίνεται στα κόπρανα και το 6% απεκκρίνεται στα ούρα, κυρίως ως μεταβολίτες. Η αμετάβλητη μητρική ένωση και ο N-δεβουτυλικός μεταβολίτης αντιστοιχούσαν σε λιγότερο από 15% της συνολικής ραδιενέργειας στο πλάσμα.
Ο όγκος κατανομής στη σταθερή κατάσταση κυμαίνεται από 1200 έως 1400 L μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η κάθαρση κυμάνθηκε από 130 έως 150 L/h.
Η in vitro δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος της δρονδαροόνης και του N-δεβουτυλικού μεταβολίτη της είναι 99,7% και 98,5%, αντίστοιχα, και δεν είναι κορεστική. Και οι δύο ενώσεις δεσμεύονται κυρίως στην αλβουμίνη. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανομής στη σταθερή κατάσταση (Vss) κυμαίνεται από 1.200 έως 1.400 L.
Μετά από από του στόματος χορήγηση σε κατάσταση λήψης τροφής, η δρονδαροόνη απορροφάται καλά (τουλάχιστον 70%). Ωστόσο, λόγω του προσυστημικού μεταβολισμού πρώτης διόδου, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της δρονδαροόνης (με τροφή) είναι 15%. Η ταυτόχρονη λήψη τροφής αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα της δρονδαροόνης κατά μέσο όρο 2- έως 4-πλάσια. Μετά από από του στόματος χορήγηση σε κατάσταση λήψης τροφής, οι μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος της δρονδαροόνης και του κύριου κυκλοφορούντος δραστικού μεταβολίτη (N-δεβουτυλικός μεταβολίτης) επιτυγχάνονται εντός 3 έως 6 ωρών. Μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση 400 mg δύο φορές την ημέρα, η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται εντός 4 έως 8 ημερών θεραπείας και ο μέσος λόγος συσσώρευσης για τη δρονδαροόνη κυμαίνεται από 2,6 έως 4,5. Η μέση Cmax δρονδαροόνης στη σταθερή κατάσταση είναι 84-147 ng/mL και η έκθεση στον κύριο N-δεβουτυλικό μεταβολίτη είναι παρόμοια με αυτή της μητρικής ένωσης. Η φαρμακοκινητική τόσο της δρονδαροόνης όσο και του N-δεβουτυλικού μεταβολίτη της αποκλίνει μέτρια από την αναλογικότητα της δόσης: μια 2-πλάσια αύξηση της δόσης οδηγεί σε περίπου 2,5- έως 3,0-πλάσια αύξηση ως προς Cmax και AUC.
Μετά από από του στόματος χορήγηση, περίπου το 6% της σημασμένης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα κυρίως ως μεταβολίτες (δεν απεκκρίνεται αμετάβλητη ένωση στα ούρα) και το 84% απεκκρίνεται στα κόπρανα κυρίως ως μεταβολίτες. Μετά από IV χορήγηση, η κάθαρση πλάσματος της δρονδαροόνης κυμαίνεται από 130 έως 150 l/h. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της δρονδαροόνης είναι περίπου 25-30 ώρες και του N-δεβουτυλικού μεταβολίτη της περίπου 20-25 ώρες. Σε ασθενείς, η δρονδαροόνη και ο μεταβολίτης της αποβάλλονται πλήρως από το πλάσμα εντός 2 εβδομάδων μετά το τέλος της θεραπείας με 400 mg δύο φορές την ημέρα.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Η δρονδαροόνη υφίσταται κατά κύριο λόγο ηπατικό μεταβολισμό που μεσολαβείται από το CYP3A. Ο αρχικός μεταβολισμός της δρονδαροόνης περιλαμβάνει N-debutylation σχηματίζοντας N-δεβουτυλ-δρονδαροόνη, η οποία διατηρεί 1/10 έως 1/3 της φαρμακολογικής δραστικότητας της μητρικής ένωσης. Η N-δεβουτυλ-δρονδαροόνη μπορεί να μεταβολιστεί περαιτέρω σε φαινόλη-δρονδαροόνη μέσω O-δεαλκυλίωσης και σε προπιονικό οξύ-δρονδαροόνη μέσω οξειδωτικής αμίνωσης. Η δρονδαροόνη μπορεί επίσης να μεταβολιστεί από το CYP2D6 σχηματίζοντας βενζοφουράν-υδροξυλ-δρονδαροόνη. Άλλοι ανιχνεύσιμοι μεταβολίτες περιλαμβάνουν C-δεαλκυλ-δρονδαροόνη και διβουτυλαμίνη-υδροξυλ-δρονδαροόνη, μαζί με άλλους δευτερεύοντες μεταβολίτες με απροσδιόριστες χημικές δομές.
Η δρονδαροόνη μεταβολίζεται εκτενώς, κυρίως από το CYP 3A4 (βλ. ενότητα 4.5). Η κύρια μεταβολική οδός περιλαμβάνει N-debutylation σχηματίζοντας τον κύριο κυκλοφορούντα δραστικό μεταβολίτη, ακολουθούμενη από οξείδωση, οξειδωτική αμίνωση για τον σχηματισμό του ανενεργού μεταβολίτη προπιονικού οξέος, ακολουθούμενη από οξείδωση, και άμεση οξείδωση. Ο N-δεβουτυλικός μεταβολίτης εμφανίζει φαρμακοδυναμική δραστηριότητα, αλλά είναι 3 έως 10 φορές λιγότερο δραστικός από τη δρονδαροόνη. Αυτός ο μεταβολίτης συμβάλλει στη φαρμακολογική δραστηριότητα της δρονδαροόνης σε ανθρώπους.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής κυμαίνεται από 13 έως 19 ώρες.
Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της δρονδαροόνης είναι περίπου 25-30 ώρες και του N-δεβουτυλικού μεταβολίτη της περίπου 20-25 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
JQZ1L091Y2
ΔΡΟΝΔΑΡΟΟΝΗ
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Αντιαρρυθμικό
Η δρονδαροόνη είναι Αντιαρρυθμικό.
ΔΡΟΝΔΑΡΟΟΝΗ
Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 2D6 [MoA]. Αναστολείς P-Γλυκοπρωτεΐνης [MoA]. Αντιαρρυθμικό [EPC]. Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA].
Απόσυρση / Deprescribing
Αντιαρρυθμικά