MEBENDAZOLE
Μεμπενδαζόλη
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (μη ινσουλινοεξαρτώμενος). Bλ. επίσης εισαγωγή.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-VERMOX
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: από του στόματος
- Χορήγηση: Εφάπαξ ή 2-3 φορές την ημέρα για 3 ημέρες, ανάλογα με την ένδειξη.
- Δόση έναρξης: 100 mg
- Τιτλοποίηση: Συνιστάται η χορήγηση μιας επιπλέον δόσης 100 mg δύο εβδομάδες μετά την πρώτη δόση για όλες τις ενδείξεις.
-
Ενήλικες και παιδιά άνω των 2 ετώνΔόση100 mg (1 δισκίο ή 5 ml πόσιμου εναιωρήματος)Για οξυουρίαση: εφάπαξ. Συνιστάται η χορήγηση μιας ακόμη δόσης 100mg, δύο εβδομάδες μετά την πρώτη δόση. Για λοιπές παρασιτώσεις: 2-3 φορές την ημέρα, για 3 ημέρες. Συνιστάται η χορήγηση μιας ακόμη δόσης 100mg, δύο εβδομάδες μετά την πρώτη δόση.
-
ΠαιδιάΤο πόσιμο εναιώρημα Vermox πρέπει να επιλέγεται για ασθενείς όπως τα μικρά παιδιά, τα οποία δεν μπορούν να καταπιούν το δισκίο.
block
SPC-VERMOX
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.ΠληθυσμόςΔεν αναφέρεται
warning
SPC-VERMOX
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Συσχέτιση SJS/TEN με ταυτόχρονη χρήση μεβενδαζόλης και μετρονιδαζόληςΠροσοχήΠληθυσμόςΔεν αναφέρεταιΗ ταυτόχρονη χρήση μεβενδαζόλης και μετρονιδαζόλης πρέπει να αποφεύγεται.
-
Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σε παιδιά κάτω των 2 ετώνΠροσοχήΠληθυσμόςΠαιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετώνΠρέπει να συνεκτιμάται η σχέση οφέλους/κινδύνου.
-
Σπασμοί σε παιδιάΠολύ σπάνιεςΠληθυσμόςΠαιδιά, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών ηλικίας μικρότερης του ενός έτουςΤα μασώμενα δισκία Vermox πρέπει να χορηγούνται σε πολύ μικρά παιδιά μόνο αν η παρασίτωσή τους επηρεάζει σημαντικά τη διατροφική τους κατάσταση και τη σωματική τους ανάπτυξη.
-
Προειδοποιήσεις σχετικά με περιεχόμενα έκδοχα (Κίτρινο Ε110)ΠροσοχήΠληθυσμόςΔεν αναφέρεταιΜπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
-
Προειδοποιήσεις σχετικά με περιεχόμενα έκδοχα (Σακχαρόζη)ΑντένδειξηΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας σε γλυκόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσηςΔεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.
-
Προειδοποιήσεις σχετικά με περιεχόμενα έκδοχα (Παραϋδροξυβενζοϊκό μεθυλεστέρας Ε218 και παραϋδροξυβενζοϊκό προπυλεστέρας Ε216)ΠροσοχήΠληθυσμόςΔεν αναφέρεταιΜπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανόν με καθυστέρηση) και σε εξαιρετική περίπτωση, βρογχόσπασμο.
swap_horiz
SPC-VERMOX
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
παρακολούθησηΑναστολή μεταβολισμού στο ήπαρ, αυξημένες συγκεντρώσεις στο πλάσμα, ιδιαίτερα σε παρατεταμένη θεραπεία.
-
καρβαμαζεπίνη, υδαντοϊνεςπαρακολούθησηΕλάττωση επιπέδων στο πλάσμα της μεβενδαζόλης, πιθανή μείωση δράσης.
-
αντένδειξηΣυνδυασμός προς αποφυγή (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
sick
SPC-VERMOX
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ουδετεροπενία
- Υπερευαισθησία συμπεριλαμβανομένης αναφυλακτικής αντίδρασης και αναφυλακτοειδούς αντίδρασης
- Σπασμοί
- Ζάλη
- Κοιλιακό άλγος
- Κοιλιακή δυσφορία
- Διάρροια
- Μετεωρισμός
- Ηπατίτιδα
- Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές
- Εξάνθημα
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Αγγειοοίδημα
- Κνίδωση
- Αλωπεκία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)ΟυδετεροπενίαΔιαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)Υπερευαισθησία συμπεριλαμβανομένης αναφυλακτικής αντίδρασης και αναφυλακτοειδούς αντίδρασηςΔιαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)ΣπασμοίΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)ΖάληΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)Κοιλιακό άλγοςΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)Κοιλιακή δυσφορίαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)ΔιάρροιαΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)ΜετεωρισμόςΔιαταραχές του γαστρεντερικού
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)ΗπατίτιδαΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικέςΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
Όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100)ΕξάνθημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)Τοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)Σύνδρομο Stevens-JohnsonΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)ΑγγειοοίδημαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)ΚνίδωσηΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Πολύ σπάνιες (<1/10.000)ΑλωπεκίαΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
pregnant_woman
SPC-VERMOX
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
Κύησηδεν συνιστάταιΗ μεβενδαζόλη έχει δείξει εμβρυοτοξική και τερατογενετική δράση σε ποντικούς και αρουραίους ακόμη και σε δόση 10mg/kg. Πραγματοποιήθηκε μετεγκριτική παρακολούθηση σε περιορισμένο αριθμό εγκύων γυναικών που έλαβαν από απροσεξία Vermox κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου. Δεν παρατηρήθηκε αύξηση αυτόματων αποβολών ή διαμαρτιών διαπλάσεως, περισσότερο απ’ ότι στον γενικό πληθυσμό. Σε 170 τοκετούς δεν αναφέρθηκε τερατογόνος κίνδυνος από το Vermox. Οι δυνητικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τη χορήγηση του Vermox κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και κυρίως κατά το πρώτο τρίμηνο, θα πρέπει να αντισταθμίζονται έναντι των αναμενόμενων θεραπευτικών οφελών.
-
Γαλουχίαδεν συνιστάταιΔεν είναι γνωστό αν η μεβενδαζόλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-VERMOX
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-VERMOX
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-VERMOX
expand_more
Δοσολογία
Ενήλικες και παιδιά άνω των 2 ετών. Oξυουρίαση: 100 mg (1 δισκίο ή 5 ml πόσιμου εναιωρήματος) εφάπαξ. Συνιστάται η χορήγηση μιας ακόμη δόσης 100mg, δύο εβδομάδες μετά την πρώτη δόση. Λοιπές παρασιτώσεις: 100 mg (1 δισκίο ή 5 ml πόσιμου εναιωρήματος), 2-3 φορές την ημέρα, για 3 ημέρες. Συνιστάται η χορήγηση μιας ακόμη δόσης 100mg, δύο εβδομάδες μετά την πρώτη δόση.
Ειδικοί πληθυσμοί
Παιδιατρικός πληθυσμός
Το πόσιμο εναιώρημα Vermox πρέπει να επιλέγεται για ασθενείς όπως τα μικρά παιδιά, τα οποία δεν μπορούν να καταπιούν το δισκίο.
Η αγωγή με Vermox δεν απαιτεί ούτε ιδιαίτερη δίαιτα ούτε υπακτικά. Τα δισκία μπορούν να μασηθούν, να καταποθούν με λίγο νερό ή να συνθλιβούν και να αναμιχθούν με την τροφή.
block
Αντενδείξεις
SPC-VERMOX
expand_more
Αντενδείξεις
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-VERMOX
expand_more
Προειδοποιήσεις
Τα αποτελέσματα από μία μελέτη ελέγχου περιστατικών (case-control) κατά την οποία διερευνήθηκε μία έξαρση του συνδρόμου Stevens-Johnson/τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης (SJS/TEN) υπέδειξαν πιθανή συσχέτιση μεταξύ του SJS/TEN και της ταυτόχρονης χρήσης μεβενδαζόλης και μετρονιδαζόλης. Δεν διατίθενται περαιτέρω δεδομένα που να υποδεικνύουν τέτοια φαρμακευτική αλληλεπίδραση. Συνεπώς, η ταυτόχρονη χρήση μεβενδαζόλης και μετρονιδαζόλης πρέπει να αποφεύγεται. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Vermox σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Για τη χορήγηση της μεβενδαζόλης σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να συνεκτιμάται η σχέση οφέλους/κινδύνου. Κατά τη διάρκεια της κυκλοφορίας του Vermox έχουν αναφερθεί πολύ σπάνια σπασμοί σε παιδιά, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών ηλικίας μικρότερης του ενός έτους (βλέπε παράγραφο 4.8). Τα μασώμενα δισκία Vermox πρέπει να χορηγούνται σε πολύ μικρά παιδιά μόνο αν η παρασίτωσή τους επηρεάζει σημαντικά τη διατροφική τους κατάσταση και τη σωματική τους ανάπτυξη. Προειδοποιήσεις σχετικά με περιεχόμενα έκδοχα: Τα μασώμενα δισκία Vermox περιέχουν κίτρινο Ε110, το οποίο μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις. Το πόσιμο εναιώρημα Vermox περιέχει σακχαρόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας σε γλυκόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης
- γαλακτόζης ή ανεπάρκειας σουκράσης-ισομαλτάσης δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο. Το πόσιμο εναιώρημα Vermox περιέχει επίσης παραϋδροξυβενζοϊκό μεθυλεστέρα Ε218 και παραϋδροξυβενζοϊκό προπυλεστέρα Ε216, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανόν με καθυστέρηση) και σε εξαιρετική περίπτωση, βρογχόσπασμο.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-VERMOX
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-VERMOX
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Στην παράγραφο αυτή παρουσιάζονται οι ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ανεπιθύμητα συμβάντα που θεωρήθηκαν ότι είχαν μία λογική συσχέτιση με τη χρήση της μεβενδαζόλης με βάση τη συγκεντρωτική αξιολόγηση των διαθέσιμων πληροφοριών για ανεπιθύμητα συμβάντα. Η αιτιολογική συσχέτιση με το Vermox δεν μπορεί να τεκμηριωθεί με αξιοπιστία σε μεμονωμένα περιστατικά. Επιπλέον, επειδή οι κλινικές δοκιμές διενεργούνται σε συνθήκες που διαφοροποιούνται εκτενώς, τα ποσοστά ανεπιθύμητων ενεργειών που παρατηρήθηκαν στις κλινικές δοκιμές ενός φαρμάκου δεν μπορούν να συγκριθούν άμεσα με τα ποσοστά στις κλινικές δοκιμές ενός άλλου φαρμάκου και μπορεί να μην αντικατοπτρίζουν τα ποσοστά που παρατηρούνται στην κλινική πρακτική.
Η ασφάλεια του Vermox αξιολογήθηκε σε 6276 άτομα που έλαβαν μέρος σε 39 κλινικές δοκιμές για την αντιμετώπιση των απλών ή σύνθετων παρασιτικών λοιμώξεων του γαστρεντερικού συστήματος. Σε αυτές τις 39 κλινικές δοκιμές, δεν παρουσιάστηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες σε ποσοστό ≥1% των ασθενών που έλαβαν Vermox. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε κλινικές δοκιμές καθώς και μετά την κυκλοφορία του παρουσιάστηκαν σε ποσοστό <1% των ασθενών που έλαβαν Vermox και παρουσιάζονται στον Πίνακα 1.
Οι συχνότητες εμφάνισης παρουσιάζονται με βάση την ακόλουθη συνθήκη: Πολύ συχνές ≥1/10 Συχνές ≥1/100 έως <1/10 Όχι συχνές ≥1/1.000 έως <1/100 Σπάνιες ≥1/10.000 έως <1/1.000 Πολύ σπάνιες <1/10.000 συμπεριλαμβανομένων μεμονωμένων αναφορών Μη γνωστές μ μ μ μ μδεν πορούν να εκτι ηθούν ε βάση τα διαθέσι α δεδο ένα
Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν σε κλινικές δοκιμές και μετά την κυκλοφορία του προϊόντος για το Vermox
| Κατηγορία/οργα νικό σύστημα | Ανεπιθύμητες ενέργειες | Κατηγορία συχνότητας |
|---|---|---|
| Πολύ συχνές (1/10) | ||
| Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος | Ουδετεροπενία β | |
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Υπερευαισθησία συμπεριλαμβανομένης αναφυλακτικής αντίδρασης και αναφυλακτοειδούς αντίδρασης β | |
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Σπασμοί β, ζάλη α | |
| Διαταραχές του γαστρεντερικού | Κοιλιακό άλγος α | |
| Κοιλιακή δυσφορία α, διάρροια α, μετεωρισμός α | ||
| Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων | Ηπατίτιδα β, δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας μη φυσιολογικές β | |
| Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού | Εξάνθημα α | |
| τοξική επιδερμική νεκρόλυση β, σύνδρομο Stevens-Johnson β, αγγειοοίδημα β, κνίδωση β, αλωπεκία β |
α Τα δεδομένα της συχνότητας των ανεπιθύμητων ενεργειών προέκυψαν από κλινικές δοκιμές ή επιδημιολογικές μελέτες β Ανεπιθύμητες ενέργειες που δεν παρατηρήθηκαν σε κλινικές δοκιμές και συχνότητα που υπολογίστηκε με βάση τον «Κανόνα των 3», όπως αναφέρεται στην κατευθυντήρια οδηγία του 2009 για τις ΠΧΠ. Ο αριθμός των 6276 ασθενών που συμμετείχαν σε κλινικές δοκιμές και επιδημιολογικές μελέτες, διαιρείται δια του 3 (συχνότητα = 1/2092). Σημείωση: οι συχνότητες διαφέρουν από αυτές που αναφέρθηκαν στο CCDS του Αυγούστου 2009, καθώς εκείνες δεν είχαν υπολογιστεί με τη φόρμουλα που αναφέρεται στην κατευθυντήρια οδηγία του 2009 για τις ΠΧΠ.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Μεσογείων 284, 15562, Χολαργός, www.eof.gr).
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-VERMOX
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Εγκυμοσύνη
Η μεβενδαζόλη έχει δείξει εμβρυοτοξική και τερατογενετική δράση σε ποντικούς και αρουραίους ακόμη και σε δόση 10mg/kg. Βάση αυτών των δεδομένων η χρήση της μεβενδαζόλης δεν συνιστάται σε εγκύους. Πραγματοποιήθηκε μετεγκριτική παρακολούθηση σε περιορισμένο αριθμό εγκύων γυναικών που έλαβαν από απροσεξία Vermox κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου. Δεν παρατηρήθηκε αύξηση αυτόματων αποβολών ή διαμαρτιών διαπλάσεως, περισσότερο απ’ ότι στον γενικό πληθυσμό. Σε 170 τοκετούς δεν αναφέρθηκε τερατογόνος κίνδυνος από το Vermox. Οι δυνητικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τη χορήγηση του Vermox κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και κυρίως κατά το πρώτο τρίμηνο, θα πρέπει να αντισταθμίζονται έναντι των αναμενόμενων θεραπευτικών οφελών.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό αν η μεβενδαζόλη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Συνεπώς, δεν συνιστάται η χορήγηση του Vermox σε θηλάζουσες μητέρες.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-VERMOX
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: ανθελμινθικό για από του στόματος χορήγηση, παράγωγα της βενζιμιδαζόλης, κωδικός ATC: P02CA01
Στις θεραπευτικές της ενδείξεις (βλέπε παράγραφο 4.1), η μεβενδαζόλη δρα τοπικά στον εντερικό αυλό παρεμβαίνοντας στον κυτταρικό σχηματισμό τουμπουλίνης στο έντερο των σκωλήκων. Η μεβενδαζόλη συνδέεται ειδικά με την τουμπουλίνη και προκαλεί υπερδομικές εκφυλιστικές μεταβολές στο έντερο. Κατά συνέπεια, η πρόσληψη γλυκόζης και οι πεπτικές λειτουργίες των σκωλήκων παρεμποδίζονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εμφανίζεται αυτόλυση.
Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι το Vermox είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία της κυστικέρκωσης.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-VERMOX
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Μετά την από του στόματος χορήγηση, < 10% της δόσης φτάνει στη συστηματική κυκλοφορία, λόγω ατελούς απορρόφησης και εκτεταμένου προ- συστηματικού μεταβολισμού (φαινόμενο πρώτης διόδου). Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα γενικά παρατηρούνται 2 ως 4 ώρες μετά τη χορήγηση. Η χορήγηση της δόσης μαζί με ένα γεύμα πλούσιο σε λιπαρά οδηγεί σε μέτρια αύξηση τη βιοδιαθεσιμότητας της μεβενδαζόλης.
Κατανομή Η σύνδεση της μεβενδαζόλης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι 90 έως 95%. Ο όγκος κατανομής είναι 1 έως 2 L/kg, πράγμα που υποδεικνύει ότι η μεβενδαζόλη εισχωρεί σε περιοχές πέραν του αγγειακού χώρου. Αυτό υποστηρίζεται από δεδομένα σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με μεβενδαζόλη σε χρόνια βάση (π.χ. 40 mg/kg/ημέρα για 3-21 μήνες), τα οποία δείχνουν επίπεδα του φαρμάκου σε ιστούς.
Μεταβολισμός Η από του στόματος χορηγούμενη μεβενδαζόλη μεταβολίζεται εκτενώς κυρίως από το ήπαρ. Οι συγκεντρώσεις των βασικών μεταβολιτών της (αμινο- και υδροξυλιωμένες αμινο-μορφές της μεβενδαζόλης) στο πλάσμα είναι σημαντικά υψηλότερες από εκείνες της μεβενδαζόλης. Η μειωμένη ηπατική λειτουργία, ο μειωμένος μεταβολισμός ή η μειωμένη χολική απέκκριση μπορεί να οδηγήσουν σε υψηλότερα επίπεδα μεβενδαζόλης στο πλάσμα.
Αποβολή Η μεβενδαζόλη, οι συζευγμένες μορφές της μεβενδαζόλης και οι μεταβολίτες της πιθανώς υπόκεινται σε κάποιο βαθμό εντεροηπατικής ανακυκλοφορίας και απεκκρίνονται στα ούρα και τη χολή. Ο φαινόμενος χρόνος ημιζωής για την απέκκριση μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση κυμαίνεται από 3 έως 6 ώρες στους περισσότερους ασθενείς.
Φαρμακοκινητική σταθερής κατάστασης Κατά τη διάρκεια χρόνιας χορήγησης (π.χ. 40 mg/kg/ημέρα για 3-21 μήνες), οι συγκεντρώσεις της μεβενδαζόλης και των κύριων μεταβολιτών της στο πλάσμα αυξάνουν, καταλήγοντας σε περίπου τριπλάσια έκθεση στη σταθερή κατάσταση σε σύγκριση με την εφάπαξ δόση.
ΕΟΦ · 5.5
Aνθελμινθικά
expand_more
Aνθελμινθικά
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η μεβενδαζόλη είναι ένα (συνθετικό) ευρέως φάσματος ανθελμινθικό. Η κύρια δράση της μεβενδαζόλης οφείλεται στην ανασταλτική της επίδραση στην πολυμερισμό της τουμπουλίνης, η οποία οδηγεί σε απώλεια των κυτταροπλασματικών μικροσωληνιδίων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η μεβενδαζόλη προκαλεί εκφυλιστικές αλλοιώσεις στο δέρμα και στα εντερικά κύτταρα του σκώληκα, δεσμευόμενη στη θέση της τουμπουλίνης που είναι ευαίσθητη στην κολχικίνη, αναστέλλοντας έτσι τον πολυμερισμό ή τη συναρμολόγησή της σε μικροσωληνίδια. Η απώλεια των κυτταροπλασματικών μικροσωληνιδίων οδηγεί σε μειωμένη πρόσληψη γλυκόζης από τα προνυμφικά και ενήλικα στάδια των ευαίσθητων παρασίτων και εξαντλεί τις αποθήκες γλυκογόνου τους. Εκφυλιστικές αλλαγές στο ενδοπλασματικό δίκτυο, στα μιτοχόνδρια του γεννητικού στρώματος και η επακόλουθη απελευθέρωση λυσοσωμάτων οδηγούν σε μειωμένη παραγωγή τριφωσφορικής αδενοσίνης (ATP), η οποία είναι η ενέργεια που απαιτείται για την επιβίωση του ελμινθικού. Λόγω της μειωμένης παραγωγής ενέργειας, το παράσιτο ακινητοποιείται και τελικά πεθαίνει.
Αν και ο ακριβής μηχανισμός ανθελμινθικής δράσης της μεβενδαζόλης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί, το φάρμακο φαίνεται να προκαλεί επιλεκτική και μη αναστρέψιμη αναστολή της πρόσληψης γλυκόζης και άλλων θρεπτικών ουσιών χαμηλού μοριακού βάρους σε ευαίσθητα ελμινθικά. Η αναστολή της πρόσληψης γλυκόζης φαίνεται να οδηγεί σε ενδογενή εξάντληση των αποθηκών γλυκογόνου στο ελμινθικό. Η μεβενδαζόλη δεν αναστέλλει την πρόσληψη γλυκόζης στα θηλαστικά. Η μεβενδαζόλη φαίνεται να προκαλεί εκφυλιστικές αλλαγές στο έντερο των νηματωδών και στα απορροφητικά κύτταρα των κεστωδών. Η κύρια ανθελμινθική δράση του φαρμάκου φαίνεται να είναι η εκφύλιση των κυτταροπλασματικών μικροσωληνιδίων εντός αυτών των εντερικών και απορροφητικών κυττάρων. Η εκφύλιση των μικροσωληνιδίων οδηγεί σε αναστολή της κίνησης των οργανιδίων και παρεμβαίνει στη λειτουργία απορρόφησης και έκκρισης. Ως αποτέλεσμα της υπερβολικής συσσώρευσης ενδοκυτταρικών κυστιδίων μεταφοράς, απελευθερώνονται υδρολυτικά και πρωτεολυτικά ένζυμα που προκαλούν κυτταρική αυτολυση. Αυτή η μη αναστρέψιμη βλάβη οδηγεί στον θάνατο του παρασίτου.
Είναι θανατηφόρο για σκώληκες (vermicidal)· μπορεί επίσης να είναι θανατηφόρο για τα αυγά (ovicidal) των περισσότερων ελμινθικών· η μεβενδαζόλη προκαλεί εκφύλιση των κυτταροπλασματικών μικροσωληνιδίων του παρασίτου και έτσι αναστέλλει επιλεκτικά και μη αναστρέψιμα την πρόσληψη γλυκόζης σε ευαίσθητα εντερικά ελμινθικά του ενήλικα και στις προνύμφες τους που βρίσκονται στους ιστούς· η αναστολή της πρόσληψης γλυκόζης φαίνεται να οδηγεί σε εξάντληση των αποθηκών γλυκογόνου του παρασίτου· αυτό, με τη σειρά του, οδηγεί σε μειωμένη παραγωγή τριφωσφορικής αδενοσίνης (ATP) που απαιτείται για την επιβίωση και αναπαραγωγή του ελμινθικού· τα αντίστοιχα επίπεδα ενέργειας μειώνονται σταδιακά μέχρι να επέλθει ο θάνατος του παρασίτου· η μεβενδαζόλη δεν φαίνεται να επηρεάζει τις συγκεντρώσεις γλυκόζης ορού στον άνθρωπο, ωστόσο.
Οι βενζιμιδαζόλες προκαλούν πολλές βιοχημικές αλλαγές σε ευαίσθητα νηματώδη, π.χ., αναστολή της μιτοχονδριακής φουμαρικής αναγωγάσης, μειωμένη μεταφορά γλυκόζης και αποσύζευξη της οξειδωτικής φωσφορυλίωσης…/αλλά/ η κύρια δράση…/θα πρέπει/ να είναι η αναστολή του πολυμερισμού της μικροσωληνιδικής πρωτεΐνης β-τουμπουλίνης. Η επιλεκτική τοξικότητα αυτών των παραγόντων πηγάζει από το γεγονός ότι η ειδική, υψηλής συγγένειας δέσμευση στην παρασιτική β-τουμπουλίνη συμβαίνει σε πολύ χαμηλότερες συγκεντρώσεις από τη δέσμευση στην πρωτεΐνη των θηλαστικών… Τα ανθεκτικά στη βενζιμιδαζόλη Haemonchus contortus εμφανίζουν μειωμένη δέσμευση υψηλής συγγένειας του φαρμάκου στη β-τουμπουλίνη και αλλοιώσεις στην έκφραση γονιδίων ισοτύπου β-τουμπουλίνης που συσχετίζονται με την αντοχή στα φάρμακα… Δύο αναγνωρισμένοι μηχανισμοί αντοχής στα φάρμακα σε νηματώδη περιλαμβάνουν τόσο προοδευτική απώλεια “ευαίσθητων” ισοτύπων γονιδίων β-τουμπουλίνης όσο και εμφάνιση ενός “ανθεκτικού” ισοτύπου με μια συντηρητική σημειακή μετάλλαξη που κωδικοποιεί τυροσίνη αντί για φαινυλαλανίνη στη θέση 200 της β-τουμπουλίνης. Ενώ αυτή η μετάλλαξη μπορεί να μην είναι απαραίτητη για την αντοχή στη βενζιμιδαζόλη σε όλα τα παράσιτα, π.χ., Giardia lamblia, η αντοχή στη βενζιμιδαζόλη σε παρασιτικά νηματώδη είναι απίθανο να ξεπεραστεί από νέα ανάλογα βενζιμιδαζόλης, επειδή η τυροσίνη υπάρχει επίσης στη θέση 200 της ανθρώπινης β-τουμπουλίνης. /Βενζιμιδαζόλες/
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
- Απορρόφηση: Χαμηλή απορρόφηση (περίπου 5% έως 10%) από το γαστρεντερικό σωλήνα. Η λήψη λιπαρών τροφών αυξάνει την απορρόφηση.
- Κατανομή & Απέκκριση: Στον άνθρωπο, περίπου το 2% της χορηγούμενης μεβενδαζόλης απεκκρίνεται στα ούρα και το υπόλοιπο στα κόπρανα ως αμετάβλητο φάρμακο ή κύριος μεταβολίτης.
- Απέκκριση: Κοπρανώδης: Περίπου 95% απεκκρίνεται αμετάβλητη ή ως ο κύριος μεταβολίτης (2-αμινο παράγωγο) στα κόπρανα. Νεφρική: Περίπου 2% έως 5% απεκκρίνεται αμετάβλητη ή ως ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα.
- Μέγιστη Συγκέντρωση Ορού: Μετά από δόση 100 mg δύο φορές την ημέρα για 3 ημέρες: Mebendazole: Όχι περισσότερο από 0.03 μg/mL. 2-Αμινο μεταβολίτης: Όχι περισσότερο από 0.09 μg/mL. Συγκεντρώσεις ορού έως 0.5 μg/mL έχουν αναφερθεί σε χρόνια, υψηλή δόση θεραπείας.
- Χρόνος επίτευξης Μέγιστης Συγκέντρωσης Ορού: 2 έως 5 ώρες (εύρος: 0.5 έως 7 ώρες).
- Σύνδεση με Πρωτεΐνες Πλάσματος: Η μεβενδαζόλη συνδέεται υψηλά με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Δεν είναι γνωστό εάν η μεβενδαζόλη κατανέμεται στο γάλα.
Για περισσότερες πληροφορίες Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) δεδομένα για τη MEBENDAZOLE (11 συνολικά), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα καταγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
90-95%
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Κυρίως ηπατικός. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η 2-αμινο-5-βενζοϋλβενζιμιδαζόλη, αλλά μεταβολίζεται επίσης σε ανενεργούς υδροξυ- και υδροξυαμινο- μεταβολίτες. Όλοι οι μεταβολίτες στερούνται ανθελμινθικής δραστικότητας.
Κυρίως ηπατικός· μεταβολίζεται σε ανενεργούς αμινο-, υδροξυ- και υδροξυαμινο- μεταβολίτες· ο κύριος μεταβολίτης είναι η 2-αμινο-5-βενζοϋλβενζιμιδαζόλη.
Αν και η ακριβής μεταβολική τύχη της μεβενδαζόλης δεν έχει πλήρως προσδιοριστεί, το φάρμακο μεταβολίζεται μέσω αποκαρβοξυλίωσης σε 2-αμινο-5(6)-βενζιμιδαζολυλ φαινυλκετόνη· αυτός ο μεταβολίτης δεν έχει ανθελμινθική δραστηριότητα.
Η μεβενδαζόλη… μεταβολίζεται εκτενώς. Δύο κύριοι μεταβολίτες, η μεθυλ-5-(άλφα-5-υδροξυβενζυλ)-2-βενζιμιδαζόλη καρβαμιδικό και η 2-αμινο-5-βενζοϋλβενζιμιδαζόλη, έχουν χαμηλότερους ρυθμούς κάθαρσης από την ίδια τη μεβενδαζόλη. Η μεβενδαζόλη, αντί για τους μεταβολίτες της, φαίνεται να είναι η δραστική φαρμακευτική μορφή. Συζεύξεις μεβενδαζόλης και των μεταβολιτών της έχουν βρεθεί στη χολή, αλλά λίγη αμετάβλητη μεβενδαζόλη εμφανίζεται στα ούρα.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
- Φυσιολογική ηπατική λειτουργία: 2.5 έως 5.5 ώρες (εύρος: 2.5 έως 9 ώρες).
- Διαταραγμένη ηπατική λειτουργία (χολόσταση): Περίπου 35 ώρες.
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της μεβενδαζόλης έχει αναφερθεί να είναι περίπου 2.8-9 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
- Ουσίες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ή τον έλεγχο των προσβολών από νηματώδη. Χρησιμοποιούνται επίσης στην κτηνιατρική.
- Παράγοντες που αλληλεπιδρούν με την ΤΟΥΜΠΟΥΛΙΝΗ για να αναστείλουν ή να προωθήσουν τον πολυμερισμό των ΜΙΚΡΟΣΩΛΗΝΙΔΙΩΝ.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
81G6I5V05I
MEBENDAZOLE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ανθελμινθικό
Η μεβενδαζόλη είναι Ανθελμινθικό.
MEBENDAZOLE
Ανθελμινθικό [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
- Ουσίες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ή τον έλεγχο των προσβολών από νηματώδη. Χρησιμοποιούνται επίσης στην κτηνιατρική.
- Παράγοντες που αλληλεπιδρούν με την ΤΟΥΜΠΟΥΛΙΝΗ για να αναστείλουν ή να προωθήσουν τον πολυμερισμό των ΜΙΚΡΟΣΩΛΗΝΙΔΙΩΝ.