Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ H01CB02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

OCTREOTIDE

Οκτρεοτίδη

Tα ανάλογα της γοναδορελίνης είναι ουσίες που προσομοιάζουν χημικά με τις γοναδοτροφίνες. Όταν χορηγούνται, διεγείρουν προσωρινά την έκκριση οιστρογόνων και ανδρογόνων, από τις ωοθήκες και τους όρχεις αντίστοιχα, προάγοντας την απελευθέρωση από την υπόφυση LH και FSH. Mετά από …

Chemical structure of OCTREOTIDE

Εμπορικά Ονόματα

MIKTOSAN NASPOR SANDOSTATIN LAR

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more
Mεγαλακρία για τη βελτίωση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Λοιπές βλ. κεφ. 8.7.4.
medication
SPC-SANDOSTATIN LAR

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
Ενδομυϊκά (βαθιά ενδογλουτιαία ένεση)
Δόση έναρξης:
20mg SANDOSTATIN LAR ανά διαστήματα των 4 εβδομάδων (για μεγαλακρία)
Τιτλοποίηση:
Για μεγαλακρία: αύξηση στα 30mg αν δεν υπάρχει πλήρης έλεγχος, ή μείωση στα 10mg αν τα συμπτώματα και οι βιοχημικές παράμετροι ελέγχονται πλήρως. Για γαστρεντεροπαγκρεατικούς όγκους: αύξηση στα 30mg αν ελέγχονται μερικώς, ή μείωση στα 10mg αν ελέγχονται ικανοποιητικά μετά από 3 μήνες.
  • Μεγαλακρία
    Δόση20mg SANDOSTATIN LAR ανά διαστήματα των 4 εβδομάδων για 3 μήνες
    Η δοσολογία θα πρέπει να προσαρμόζεται με βάση τα κλινικά συμπτώματα και τις συγκεντρώσεις ορού της GH και του IGF-I. Αν δεν τεθούν υπό πλήρη έλεγχο, η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 30mg. Σε ασθενείς με σταθερά χαμηλή GH και IGF I, μπορούν να χορηγηθούν 10mg SANDASTATIN LAR με στενή παρακολούθηση.
  • Γαστρεντεροπαγκρεατικοί νευροενδοκρινικοί όγκοι (συμπτωματική θεραπεία)
    Δόση20 mg του Sandostatin LAR ανά διαστήματα 4 εβδομάδων
    Η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin θα πρέπει να συνεχισθεί για 2 εβδομάδες μετά την πρώτη ένεση του Sandostatin LAR. Για ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία, συνιστάται έναρξη με 0,1 mg υποδόρια 3 φορές ημερησίως για 2 εβδομάδες. Μετά από 3 μήνες, η δόση μπορεί να μειωθεί στα 10 mg κάθε 4 εβδομάδες αν τα συμπτώματα ελέγχονται ικανοποιητικά, ή να αυξηθεί στα 30 mg κάθε 4 εβδομάδες αν ελέγχονται μερικώς. Πρόσθετη υποδόρια χορήγηση Sandostatin μπορεί να χρειαστεί αν εντείνονται τα συμπτώματα.
  • Μεταστατικοί νευροενδοκρινικοί όγκοι, του μέσου εντέρου ή άγνωστης θέσεως του πρωτοπαθούς όγκου
    Δόση30 mg χορηγούμενα ανά 4 εβδομάδες
    Η θεραπεία θα πρέπει να συνεχίζεται όσο ο όγκος δεν παρουσιάζει εξέλιξη.
  • Ασθενείς με επιβαρημένη νεφρική λειτουργία
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας.
  • Ασθενείς με επιβαρημένη ηπατική λειτουργία (κίρρωση)
    Δεν χρειάζεται να προσαρμοσθεί η δόση.
  • Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας.
  • Παιδιά
    Δεν υπάρχει εμπειρία από τη χρήση.
block
SPC-SANDOSTATIN LAR

Αντενδείξεις

expand_more
  • Υπερευαισθησία στην οκτρεοτίδη ή οποιοδήποτε από τα συστατικά του φαρμάκου.
warning
SPC-SANDOSTATIN LAR

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Όγκοι υπόφυσης
    Πληθυσμόςασθενείς
    Να παρακολουθούνται προσεκτικά. Αν παρουσιασθούν ενδείξεις επεκτάσεως του όγκου θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο εναλλακτικής αγωγής.
  • Γονιμότητα
    Πληθυσμόςθήλυ ασθενείς με μεγαλακρία
    Να δίδονται συμβουλές για τη χρήση επαρκούς αντισύλληψης αν αυτό είναι απαραίτητο.
  • Θυρεοειδής
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία με οκτρεοτίδη
    Η λειτουργία του θυρεοειδούς θα πρέπει να παρακολουθείται.
  • Καρδιαγγειακά συμβάματα
    Ρυθμίσεις της δόσης φαρμάκων όπως βήτα αναστολείς, αναστολείς των διαύλων ασβεστίου ή παράγοντες που ελέγχουν την ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών μπορεί να είναι απαραίτητες.
  • Χολόλιθοι
    Συνιστάται η διενέργεια υπερηχογραφικού ελέγχου των χοληφόρων πριν και ανά διαστήματα 6 μηνών κατά τη διάρκεια της θεραπείας με SANDOSTATIN LAR. Οι συμπτωματικοί χολόλιθοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε με διάλυση με χολικά οξέα είτε με χειρουργική επέμβαση.
  • Μεταβολισμός της γλυκόζης
    Πληθυσμόςασθενείς που ταυτόχρονα πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι
    Οι απαιτήσεις σε ινσουλίνη μπορεί να μειωθούν.
  • Μεταβολισμός της γλυκόζης
    Πληθυσμόςμη διαβητικοί και διαβητικοί τύπου ΙΙ με μερικώς ανέπαφα αποθέματα ινσουλίνης
    Συνιστάται ο έλεγχος της γλυκόζης και της αντιδιαβητικής θεραπείας.
  • Μεταβολισμός της γλυκόζης
    Πληθυσμόςασθενείς με ινσουλίνωμα
    Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.
  • Θρέψη
    Πληθυσμόςασθενείς με ιστορικό έλλειψης της βιταμίνης Β12
    Συνιστάται έλεγχος των επιπέδων Β12 κατά τη διάρκεια αγωγής με Sandostatin.
swap_horiz
SPC-SANDOSTATIN LAR

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Κυκλοσπορίνη
    Παρακολούθηση
    Περιορίζει την εντερική απορρόφηση.
  • Σιμετιδίνη
    Παρακολούθηση
    Επιβραδύνει την εντερική απορρόφηση.
  • Βρωμοκρυπτίνη
    Παρακολούθηση
    Αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα.
  • Φάρμακα που μεταβολίζονται από CYP3A4 (π.χ. κινιδίνη, terfenadine)
    Προσοχή
    Μειωμένη μεταβολική κάθαρση πιθανή λόγω καταστολής αυξητικής ορμόνης.
sick
SPC-SANDOSTATIN LAR

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Διαταραχές του γαστρεντερικού
  • Διάρροια
  • Κοιλιακό άλγος
  • Ναυτία
  • Δυσκοιλιότητα
  • Μετεωρισμός
  • Δυσπεψία
  • Έμετος
  • Κοιλιακή διάταση
  • Στεατόρροια
  • Χαλαρά κόπρανα
  • Αποχρωματισμός των κοπράνων
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Κεφαλαλγία
  • Ζάλη
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
  • Υποθερεοειδισμός
  • Δυσλειτουργία του θυρεοειδούς (π.χ. μειωμένη TSH, μειωμένη συνολική Τ4 και μειωμένη ελεύθερη Τ4)
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
  • Χολολιθίαση
  • Χολοκυστίτιδα
  • Χολικό ίζημα
  • Υπερχολερυθριναιμία
  • Οξεία παγκρεατίτιδα
  • Οξεία ηπατίτιδα χωρίς χολόσταση
  • Χολοστατική ηπατίτιδα
  • Χολόσταση
  • Ίκτερος
  • Χολοστατικός ίκτερος
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
  • Υπεργλυκαιμία
  • Υπογλυκαιμία
  • Ανοχή γλυκόζης διαταραγμένη
  • Ανορεξία
  • Αφυδάτωση
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
  • Εντοπισμένο άλγος στο σημείο της ένεσης
Παρακλινικές εξετάσεις
  • Αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών
  • Αυξημένα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης
  • Αυξημένα επίπεδα γ-γλουταμυλτρανσφεράσης
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Κνησμός
  • Εξάνθημα
  • Αλωπεκία
  • Κνίδωση
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος,του θώρακα και του μεσοθωράκιου
  • Δύσπνοια
Καρδιακές διαταραχές
  • Βραδυκαρδία
  • Ταχυκαρδία
  • Αρρυθμία
Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
  • Αναφυλαξία
  • Αλλεργία/ αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Διάρροια
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ συχνές
  • Κοιλιακό άλγος
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ συχνές
  • Ναυτία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ συχνές
  • Δυσκοιλιότητα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ συχνές
  • Μετεωρισμός
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Πολύ συχνές
  • Δυσπεψία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Έμετος
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Κοιλιακή διάταση
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Στεατόρροια
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Χαλαρά κόπρανα
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Αποχρωματισμός των κοπράνων
    Διαταραχές του γαστρεντερικού
    Συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Πολύ συχνές
  • Ζάλη
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Υποθερεοειδισμός
    Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
    Συχνές
  • Δυσλειτουργία του θυρεοειδούς (π.χ. μειωμένη TSH, μειωμένη συνολική Τ4 και μειωμένη ελεύθερη Τ4)
    Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
    Συχνές
  • Χολολιθίαση
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Πολύ συχνές
  • Χολοκυστίτιδα
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Συχνές
  • Χολικό ίζημα
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Συχνές
  • Υπερχολερυθριναιμία
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Συχνές
  • Υπεργλυκαιμία
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Πολύ συχνές
  • Υπογλυκαιμία
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Συχνές
  • Ανοχή γλυκόζης διαταραγμένη
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Συχνές
  • Ανορεξία
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Συχνές
  • Αφυδάτωση
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Συχνές
  • Εντοπισμένο άλγος στο σημείο της ένεσης
    Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
    Πολύ συχνές
  • Αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Συχνές
  • Κνησμός
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • Εξάνθημα
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • Αλωπεκία
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • Δύσπνοια
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος,του θώρακα και του μεσοθωράκιου
    Συχνές
  • Βραδυκαρδία
    Καρδιακές διαταραχές
    Συχνές
  • Ταχυκαρδία
    Καρδιακές διαταραχές
    Όχι συχνές
  • Οξεία παγκρεατίτιδα
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Μη γνωστές
  • Οξεία ηπατίτιδα χωρίς χολόσταση
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Μη γνωστές
  • Χολοστατική ηπατίτιδα
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Μη γνωστές
  • Χολόσταση
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Μη γνωστές
  • Ίκτερος
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Μη γνωστές
  • Χολοστατικός ίκτερος
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Μη γνωστές
  • Αρρυθμία
    Καρδιακές διαταραχές
    Μη γνωστές
  • Αυξημένα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Μη γνωστές
  • Αυξημένα επίπεδα γ-γλουταμυλτρανσφεράσης
    Παρακλινικές εξετάσεις
    Μη γνωστές
  • Αναφυλαξία
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Αλλεργία/ αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
    Μη γνωστές
  • Κνίδωση
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Μη γνωστές
pregnant_woman
SPC-SANDOSTATIN LAR

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more
  • Κύηση
    Η χορήγηση του Sandostatin σε εγκύους γυναίκες θα πρέπει να γίνεται μόνο εάν κρίνεται επιβεβλημένη.
  • Γαλουχία
    Οι ασθενείς δεν πρέπει να θηλάζουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Sandostatin LAR.
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Η οκτρεοτίδη συνδέεται με τους υποδοχείς σωματοστατίνης. Αυτοί οι υποδοχείς συνδέονται μέσω G-πρωτεϊνών ευαίσθητων στο τοξικό βακτήριο pertussis, οι οποίες οδηγούν στην αναστολή της αδενυλικής κυκλάσης. Η σύνδεση της οκτρεοτίδης με αυτούς τους υποδοχείς…
monitor_heart
SPC-SANDOSTATIN LAR

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: αντι-αυξητική ορμόνη. ATC κωδικός: H01CB02 Η οκτρεοτίδη είναι συνθετικό οκταπεπτίδιο, ανάλογο της φυσιολογικής σωματοστατίνης, με παρόμοιες φαρμακολογικές δράσεις αλλά με σημαντικώς παρατεταμένη διάρκεια δράσεως. Αναστέλλει την…
biotech
SPC-SANDOSTATIN LAR

Φαρμακοκινητική

expand_more
Ύστερα από εφ’άπαξ ενδομυϊκές ενέσεις SANDOSTATIN LAR, μέγιστη συγκέντρωση ορού οκτρεοτίδης επιτυγχάνεται εντός 1 ώρας από τη χορήγηση ακολουθούμενη από μια σταδιακή μείωση σε ένα χαμηλό μη ανιχνεύσιμο επίπεδο οκτρεοτίδης μέσα σε 24 ώρες. Μετά αυτό το πρώτο…
hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολισμός Η οκτρεοτίδη έχει αναφερθεί ότι μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ.
bloodtype
DrugBank

Απέκκριση

expand_more
Νεφρά

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-SANDOSTATIN LAR
expand_more

Το SANDOSTATIN LAR χορηγείται ενδομυϊκά, μόνο με βαθιά ενδογλουτιαία ένεση. Για επαναλαμβανόμενες ενδογλουτιαίες ενέσεις, θα πρέπει να γίνεται εναλλαγή μεταξύ του αριστερού και του δεξιού γλουτιαίου μυός (βλ. 6.6 Οδηγίες χρήσης/χειρισμού).

Μεγαλακρία

Σε ασθενείς που ελέγχονται ικανοποιητικά με υποδόρια χορήγηση της συνηθισμένης θεραπευτικής δοσολογίας SANDOSTATIN, συνιστάται έναρξη της θεραπείας με 20mg SANDOSTATIN LAR ανά διαστήματα των 4 εβδομάδων για 3 μήνες, χωρίς να μεσολαβήσει περίοδος έκπλυσης του υποδόριου SANDOSTATIN. Στη συνέχεια, η δοσολογία θα πρέπει να προσαρμόζεται με βάση τα κλινικά συμπτώματα και τις συγκεντρώσεις ορού της GH (αυξητική ορμόνη) και του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα-I (IGF-I)/σωματομεδίνης C. Αν εντός της τρίμηνης περιόδου τα κλινικά συμπτώματα και οι βιοχημικές παράμετροι (GH και IGFI) δεν τεθούν υπό πλήρη έλεγχο (επίπεδα GH παραμένουν άνω των 5 μg/l), η δόση μπορεί να αυξηθεί στα 30mg. Σε ασθενείς που εμφανίζουν συγκεντρώσεις GH σταθερά κάτω του 1μg/l και εξομαλυμένες συγκεντρώσεις ορού IGF I, και στους οποίους τα περισσότερα αναστρέψιμα σημεία και συμπτώματα της μεγαλακρίας έχουν εξαφανισθεί μετά από 3 μήνες θεραπείας, μπορούν να χορηγηθούν 10mg SANDASTATIN LAR. Σε αυτήν ειδικά την κατηγορία ασθενών συνιστάται η στενή παρακολούθηση και ο επαρκής έλεγχος των συγκεντρώσεων ορού GH και IGF I, καθώς και των κλινικών σημείων /συμπτωμάτων σ΄αυτήν την χαμηλή δόση SANDOSTATIN LAR. Σε ασθενείς στους οποίους οι μέθοδοι της χειρουργικής επέμβασης, και της ακτινοθεραπείας κρίνονται ακατάλληλες ή αναποτελεσματικές, ή κατά το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από την έναρξη της ακτινοβόλησης έως την εμφάνιση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων της συνιστάται σύντομη περίοδος υποδόριας χορήγησης SANDOSTATIN ώστε να αξιολογηθεί η ανταπόκριση και η συστηματική ανεκτικότητα στην οκτρεοτίδη πριν από την έναρξη της προαναφερθείσας θεραπευτικής αγωγής με SANDOSTATIN LAR.

Γαστρεντεροπαγκρεατικοί νευροενδοκρινικοί όγκοι

Θεραπεία ασθενών με συμπτώματα που σχετίζονται με λειτουργικούς γαστρεντεροπαγκρεατικούς νευροενδοκρινικούς όγκους Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα ελέγχονται επαρκώς με υποδόρια χορήγηση Sandostatin συνιστάται να γίνεται έναρξη της θεραπείας με τη χορήγηση 20 mg του Sandostatin LAR ανά διαστήματα 4 εβδομάδων. Η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin θα πρέπει να συνεχισθεί στη δοσολογία που υπήρξε αποτελεσματική επί 2 εβδομάδες μετά την πρώτη ένεση του Sandostatin LAR. Για ασθενείς που δεν είχαν λάβει θεραπεία με υποδόρια χορήγηση Sandostatin συνιστάται να γίνει έναρξη της θεραπείας με υποδόρια χορήγηση Sandostatin σε δοσολογία 0,1 mg 3 φορές ημερησίως για σύντομο χρονικό διάστημα (περίπου 2 εβδομάδων) ώστε να εκτιμηθεί η ανταπόκριση και η συστηματική ανεκτικότητα της οκτρεοτίδης πριν την έναρξη της θεραπείας με Sandostatin LAR όπως αυτή περιγράφηκε ανωτέρω. Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα και οι βιολογικοί δείκτες ελέγχονται ικανοποιητικά μετά 3 μηνών θεραπεία η δόση του Sandostatin LAR μπορεί να μειωθεί στα 10 mg χορηγούμενα κάθε 4 εβδομάδες. Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα ελέγχονται μόνο μερικώς μετά 3 μηνών θεραπεία η δόση του Sandostatin μπορεί να αυξηθεί στα 30 mg χορηγούμενα κάθε 4 εβδομάδες. Αν στη διάρκεια της θεραπείας με Sandostatin LAR διαπιστωθεί ότι εντείνονται τα συμπτώματα που συνδέονται με όγκους του γαστρεντεροπαγκρεατικού συστήματος γι’αυτές ειδικά τις ημέρες συνιστάται η πρόσθετη υποδόρια χορήγηση Sandostatin στην ίδια δόση που χρησιμοποιούνται πριν τη χορήγηση θεραπείας με το Sandostatin LAR, κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί κατά τους 2 πρώτους μήνες θεραπείας όταν ακόμη δεν έχουν επιτευχθεί οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις της οκτρεοτίδης.

Θεραπεία των ασθενών με μεταστατικούς νευροενδοκρινικούς όγκους, του μέσου εντέρου ή άγνωστης θέσεως του πρωτοπαθούς όγκου

Η συνιστώμενη δόση του Sandostatin LAR είναι 30 mg χορηγούμενα ανά 4 εβδομάδες. (βλ. παράγραφο 5.1 φαρμακοδυναμικές ιδιότητες). Η θεραπεία με Sandostatin LAR για τον έλεγχο του όγκου θα πρέπει να συνεχίζεται όσο ο όγκος δεν παρουσιάζει εξέλιξη.

Χρήση σε ασθενείς με επιβαρημένη νεφρική λειτουργία

Η επιβαρημένη νεφρική λειτουργία δεν επηρέασε την ολική έκθεση (AUC) στην οκτρεοτίδη κατά την υποδόρια χορήγησή της με τη μορφή του SANDOSTATIN. Ως εκ τούτου, δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας του SANDOSTATIN LAR.

Χρήση σε ασθενείς με επιβαρημένη ηπατική λειτουργία

Σε μελέτη που έγινε με υποδόρια και ενδοφλέβια χορήγηση του SANDOSTATIN αποδείχθηκε ότι η απεκκριτική ικανότητα ενδέχεται να είναι μειωμένη σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος, αλλά όχι σε ασθενείς με λιπώδες ήπαρ. Λόγω του μεγάλου χρόνου δράσης της οκτρεοτίδης, δεν χρειάζεται να προσαρμοσθεί η δόση του SANDOSTATIN LAR σε ασθενείς με κίρρωση του ήπατος.

Χρήση σε ηλικιωμένους

Σε μελέτη που έγινε με υποδόρια χορήγηση του SANDOSTATIN, δεν απαιτήθηκε προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών. Κατά συνέπεια, δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας του SANDOSTATIN LAR σε αυτήν την κατηγορία ασθενών.

Χρήση σε παιδιά

Δεν υπάρχει εμπειρία από τη χρήση του SANDOSTATIN LAR σε παιδιά.

block

Αντενδείξεις

SPC-SANDOSTATIN LAR
expand_more
  • Υπερευαισθησία στην οκτρεοτίδη ή οποιοδήποτε από τα συστατικά του φαρμάκου.
warning

Προειδοποιήσεις

SPC-SANDOSTATIN LAR
expand_more

Προειδοποιήσεις

  • Όγκοι υπόφυσης: Δεδομένου ότι οι όγκοι της υπόφυσης που εκκρίνουν αυξητική ορμόνη μπορούν μερικές φορές να επεκταθούν προκαλώντας σοβαρές επιπλοκές (π.χ. διαταραχές οπτικών πεδίων), είναι επιβεβλημένο όλοι οι ασθενείς να παρακολουθούνται προσεκτικά. Αν παρουσιασθούν ενδείξεις επεκτάσεως του όγκου θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο εναλλακτικής αγωγής.

  • Γονιμότητα: Τα θεραπευτικά οφέλη μιας μείωσης των επιπέδων της αυξητικής ορμόνης και ομαλοποίησης της συγκέντρωσης του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα (IGF-1) σε θήλυ ασθενείς με μεγαλακρία θα μπορούσε πιθανά να αποκαταστήσει τη γονιμότητα. Σε γυναίκες ασθενείς σε αναπαραγωγική ηλικία θα πρέπει να δίδονται συμβουλές για τη χρήση επαρκούς αντισύλληψης αν αυτό είναι απαραίτητο. (βλ. επίσης “Κύηση και γαλουχία”)

  • Θυρεοειδής: Η λειτουργία του θυρεοειδούς θα πρέπει να παρακολουθείται σε ασθενείς που λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία με οκτρεοτίδη.

  • Καρδιαγγειακά συμβάματα: Έχουν αναφερθεί όχι συχνές περιπτώσεις βραδυκαρδίας. Ρυθμίσεις της δόσης φαρμάκων όπως βήτα αναστολείς, αναστολείς των διαύλων ασβεστίου ή παράγοντες που ελέγχουν την ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών μπορεί να είναι απαραίτητες.

  • Χολόλιθοι: Η εμφάνιση χολόλιθων αναφέρθηκε σε 15-30% των ατόμων που έκαναν μακρόχρονη υποδόρια χρήση Sandostatin. Η επίπτωση στον γενικό πληθυσμό (ηλικίας 40 έως 60 ετών) είναι περίπου της τάξης 5-20%. Στοιχεία που συλλέχθηκαν από τη χορήγηση Sandostatin LAR για περιόδους έως 9 μήνες σε μεγαλακρικούς ασθενείς που προηγούμενα έκαναν θεραπεία με υποδόρια χορήγηση οκτρεοτίδης υποδηλώνουν ότι το Sandostatin LAR δεν αυξάνει τη συχνότητα εμφάνισης χολόλιθων περισσότερο από ότι η υποδόρια χρήση της Sandostatin. Συνιστάται η διενέργεια υπερηχογραφικού ελέγχου των χοληφόρων πριν και ανά διαστήματα 6 μηνών κατά τη διάρκεια της θεραπείας με SANDOSTATIN LAR. Σε περίπτωση που εμφανισθούν χολόλιθοι, αυτοί είναι συνήθως ασυμπτωματικοί. Οι συμπτωματικοί χολόλιθοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε με διάλυση με χολικά οξέα είτε με χειρουργική επέμβαση.

  • Μεταβολισμός της γλυκόζης: Λόγω της ανασταλτικής του δράσης στην αυξητική ορμόνη, τη γλυκαγόνη και την απελευθέρωση της ινσουλίνης το Sandostatin LAR μπορεί να επηρεάσει τη ρύθμιση της γλυκόζης. Η μεταγευματική ανοχή στη γλυκόζη μπορεί να επηρεαστεί όπως έχει αναφερθεί για ασθενείς που υποβάλλονταν σε θεραπεία με υποδόρια χορήγηση οκτρεοτίδης. Σε ασθενείς που ταυτόχρονα πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι το SANDOSTATIN LAR μπορεί να επηρεάζει τη ρύθμιση της γλυκόζης και οι απαιτήσεις σε ινσουλίνη μπορεί να μειωθούν. Σε μη διαβητικούς και σε διαβητικούς τύπου ΙΙ με μερικώς ανέπαφα αποθέματα ινσουλίνης η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τις αυξήσεις της μεταγευματικής γλυκόζης. Γι’αυτόν το λόγο συνιστάται ο έλεγχος της γλυκόζης και της αντιδιαβητικής θεραπείας. Σε ασθενείς με ινσουλίνωμα η οκτρεοτίδη, λόγω της μεγαλύτερης σχετικής ιδιότητας που έχει ν’αναστέλλει την έκκριση της GH και του γλυκαγόνου απ’ότι η ινσουλίνη και λόγω της μικρότερης διάρκειας της ανασταλτικής δράσης στην ινσουλίνη, μπορεί ν’αυξήσει την ένταση και να επιτείνει τη διάρκεια της υπογλυκαιμίας. Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.

  • Θρέψη: Η οκτρεοτίδη μπορεί να μεταβάλλει την απορρόφηση των διατροφικών λιπών σε μερικούς ασθενείς. Μειωμένα επίπεδα βιταμίνης Β12 και μη φυσιολογικές δοκιμασίες κατά Schilling έχουν παρατηρηθεί σε μερικούς ασθενείς που ελάμβαναν θεραπεία με οκτρεοτίδη. Συνιστάται έλεγχος των επιπέδων Β12 σε ασθενείς με ιστορικό έλλειψης της βιταμίνης Β12 κατά τη διάρκεια αγωγής με Sandostatin.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-SANDOSTATIN LAR
expand_more
Η οκτρεοτίδη περιορίζει, όπως έχει διαπιστωθεί, την εντερική απορρόφηση της κυκλοσπορίνης και επιβραδύνει εκείνη της σιμετιδίνης. Η ταυτόχρονη χορήγηση της οκτρεοτίδης με βρωμοκρυπτίνη αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητα της τελευταίας. Περιορισμένος αριθμός δημοσιευμένων δεδομένων δείχνουν ότι τα ανάλογα της σωματοστατίνης μπορεί να μειώσουν τη μεταβολική κάθαρση συστατικών που είναι γνωστό ότι μεταβολίζονται από τα ένζυμα του κυττοχρώματος P450 το οποίο μπορεί να συμβαίνει λόγω της καταστολής της αυξητικής ορμόνης. Επειδή δεν μπορεί ν’αποκλεισθεί ότι η οκτρεοτίδη μπορεί να έχει αυτή τη δράση, άλλα φάρμακα που κατά κύριο λόγο μεταβολίζονται από το CYP3A4 και τα οποία έχουν χαμηλό θεραπευτικό δείκτη (π.χ. κινιδίνη, terfenadine) θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-SANDOSTATIN LAR
expand_more

Οι συχνότερες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται κατά τη θεραπεία με οκτρεοτίδη περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές του νευρικού συστήματος, ηπατοχολικές διαταραχές, και διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες από κλινικές μελέτες με τη χορήγηση του SANDOSTATIN LAR ήταν διάρροια, κοιλιακό άλγος, ναυτία μετεωρισμός κεφαλαλγία, χολολιθίαση, υπεργλυκαιμία και δυσκοιλιότητα. άλλες συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ζάλη, εντοπισμένο άλγος, χολικό ίζημα, δυσλειτουργία του θυρεοειδούς (π.χ. μειωμένη θυρεοειδοτρόπος ορμόνη, [TSH] μειωμένη συνολική Τ4και μειωμένη ελεύθερη Τ4), χαλαρά κόπρανα, διαταραγμένη ανοχή γλυκόζης εμετός εξασθένιση και υπογλυκαιμία. Σε σπάνιες περιπτώσεις οι ανεπιθύμητες ενέργειες του γαστρεντερικού συστήματος μπορεί να μοιάζουν με οξεία εντερική απόφραξη, χαρακτηριζόμενη από επιδεινούμενη διάταση της κοιλίας, έντονο επιγαστρικό άλγος ευαισθησία και αντίσταση των κοιλιακών τοιχωμάτων. Παρόλο που το μετρούμενο λίπος στα κόπρανα μπορεί να αυξηθεί, δεν υπάρχουν ως σήμερα στοιχεία ότι η μακροχρόνια θεραπεία με οκτρεοτίδη έχει οδηγήσει σε διατροφική ανεπάρκεια εξ αιτίας δυσαπορρόφησης. Σε πολύ σπάνια περιστατικά έχει αναφερθεί οξεία παγκρεατίτιδα τις πρώτες ώρες ή ημέρες της αγωγής με Sandostatin υποδορίως και υποχωρεί με τη διακοπή του φαρμάκου. Επιπρόσθετα σε ασθενείς που λαμβάνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα αγωγή με Sandostatin έχει αναφερθεί παγκρεατίτιδα οφειλόμενη σε χολολιθίαση. Τόσο στους ασθενείς με μεγαλακρία όσο και σε αυτούς με καρκινοειδές σύνδρομο παρατηρήθηκαν μεταβολές του ηλεκτροκαρδιογραφήματος όπως επιμήκυνση του QT, αλλαγές του άξονα, πρώιμη επαναπόλωση, χαμηλά δυναμικά, αλλαγή της σχέσης, R/S, χαμηλή πρόοδος του R κύματος και μη ειδικές αλλαγές του ST-T έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια θεραπείας με οξική οκτρεοτίδη. Εντούτοις, η σχέση αυτών των συμβαμάτων με την οξική οκτρεοτίδη δεν είναι εδραιωμένη διότι πολλοί μεγαλακρικοί και ασθενείς με καρκινοειδές παρουσιάζουν υποκείμενες καρδιακές νόσους (βλ. παρ. 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση) Οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες (Πίνακας 1) έχουν συγκεντρωθεί από κλινικές μελέτες με οκτρεοτίδη και από αυθορμήτως αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες: Οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατατάσσονται ανάλογα με την συχνότητα εμφάνισης, οι πιο συχνές πρώτα, ως εξής: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000, <1/100), σπάνιες (≥1/10.000, <1/1.000) πολύ σπάνιες (<1/10.000) συμπεριλαμβανομένων των μεμονωμένων αναφορών. Σε κάθε ομάδα οι ανεπιθύμητες ενέργειες κατατάσσονται με σειρά μειωμένης σοβαρότητας:

Πίνακας 1 Διαταραχές του γαστρεντερικού Πολύ συχνές Διάρροια, κοιλιακό άλγος, ναυτία, δυσκοιλιότητα, μετεωρισμός Συχνές: Δυσπεψία έμετος, κοιλιακή διάταση στεατόρροια, χαλαρά κόπρανα αποχρωματισμός των κοπράνων Διαταραχές του νευρικού συστήματος Πολύ συχνές κεφαλαλγία Συχνές: ζάλη Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος Συχνές: Υποθερεοειδισμός, δυσλειτουργία του θυρεοειδούς (π.χ.μειωμένη TSH, μειωμένη συνολική Τ4 και μειωμένη ελεύθερη Τ4) Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Πολύ συχνές Χολολιθίαση Συχνές: Χολοκυστίτιδα, χολικό ίζημα, υπερχολερυθριναιμία. Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Πολύ συχνές Υπεργλυκαιμία. Συχνές: Υπογλυκαιμία, ανοχή γλυκόζης διαταραγμένη ανορεξία. αφυδάτωση Όχι συχνές: Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Πολύ συχνές Εντοπισμένο άλγος στο σημείο της ένεσης Παρακλινικές εξετάσεις Συχνές: Αυξημένα επίπεδα τρανσαμινασών Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Συχνές: Κνησμός, εξάνθημα αλωπεκία Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος,του θώρακα και του μεσοθωράκιου Συχνές: Δύσπνοια Καρδιακές διαταραχές Συχνές: Βραδυκαρδία, Όχι συχνές: Ταχυκαρδία

Εμπειρία μετά την κυκλοφορία Οι ανεπιθύμητες ενέργειες από αυθόρμητες αναφορές παρουσιάζονται στον πίνακα 2. Δεν είναι πάντοτε δυνατόν να καθοριστεί η συχνότητα και η σχέση με την έκθεση στο φάρμακο.

Πίνακας 2. Ανεπιθύμητες ενέργειες από αυθόρμητες αναφορές Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Αναφυλαξία, αλλεργία/ αντιδράσεις υπερευαισθησίας Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού κνίδωση Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Οξεία παγκρεατίτιδα, οξεία ηπατίτιδα χωρίς χολόσταση, χολοστατική ηπατίτιδα, χολόσταση, ίκτερος χολοστατικός ίκτερος, Καρδιακές διαταραχές Αρρυθμία Παρακλινικές εξετάσεις Αυξημένα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης, αυξημένα επίπεδα γ-γλουταμυλτρανσφεράσης

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-SANDOSTATIN LAR
expand_more
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τη χρήση της οκτρεοτίδης σε εγκύους γυναίκες και σε θηλάζουσες μητέρες. Μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου αναφέρθηκαν δεδομένα από περιορισμένο αριθμό κυήσεων σε ασθενείς με μεγαλακρία, εν τούτοις η έκβαση της κύησης είναι άγνωστη στις μισές περιπτώσεις περίπου Οι περισσότερες γυναίκες εκτέθηκαν στην οκτρεοτίδη κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης σε δόσεις που κυμαίνονταν από 100 έως 300 micrograms/day υποδορίως χορηγούμενου Sandostatin ή 20 έως 30 mg/μήνα Sandodtatin LAR. Στα δύο τρίτα περίπου των περιπτώσεων με γνωστή έκβαση, οι γυναίκες επέλεξαν να συνεχίσουν τη θεραπεία με οκτρεοτίδη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους. Στις περισσότερες περιπτώσεις με γνωστή έκβαση αναγέρθηκαν φυσιολογικά νεογνά αλλά επίσης και αρκετές αυτόματες αποβολές κατά το πρώτο τρίμηνο, και λίγα περιστατικά διακοπής της κύησης. Δε υπήρξαν περιστατικά συγγενών ανωμαλιών ή δυσπλασιών εξ’ αιτίας της οκτρεοτίδης στα περιστατικά που ανέφεραν εκβάσεις κύησης. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν άμεσες ή έμμεσες δυσμενείς επιδράσεις στην κύηση την εμβρυϊκή / νεογνική ανάπτυξη, τον τοκετό ή τη μεταγεννητική ανάπτυξη, εκτός από κάποια παροδική καθυστέρηση στη φυσιολογική ανάπτυξη (βλ. παράγραφο 5.3 προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια). Η χορήγηση του Sandostatin σε εγκύους γυναίκες θα πρέπει να γίνεται μόνο εάν κρίνεται επιβεβλημένη. Δεν είναι γνωστό αν η οκτρεοτίδη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Μελέτες σε ζώα έδειξαν απέκκριση της οκτρεοτίδης στο γάλα. Οι ασθενείς δεν πρέπει να θηλάζουν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Sandostatin LAR.
monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-SANDOSTATIN LAR
expand_more
Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: αντι-αυξητική ορμόνη. ATC κωδικός: H01CB02 Η οκτρεοτίδη είναι συνθετικό οκταπεπτίδιο, ανάλογο της φυσιολογικής σωματοστατίνης, με παρόμοιες φαρμακολογικές δράσεις αλλά με σημαντικώς παρατεταμένη διάρκεια δράσεως. Αναστέλλει την έκκριση πεπτιδίων του γαστρεντεροπαγκρεατικού (ΓΕΠ) ενδοκρινικού συστήματος και της αυξητικής ορμόνης. Σε ζώα, η οκτρεοτίδη είναι αναστολέας εκλύσεως αυξητικής ορμόνης, γλυκαγόνου, και ινσουλίνης, ισχυρότερος από την σωματοστατίνη, με μεγαλύτερη εκλεκτικότητα για την καταστολή της αυξητικής ορμόνης και του γλυκαγόνου. Σε υγιή άτομα, η οκτρεοτίδη, όπως και η σωματοστατίνη, έχει αποδειχθεί ότι αναστέλλει:  την έκλυση της αυξητικής ορμόνης που προκαλείται μετά από διέγερση με αργινίνη και την υπογλυκαιμία μετά από άσκηση ή από χορήγηση ινσουλίνη,  την μετά από λήψη τροφής έκλυση ινσουλίνης, γλυκαγόνου, γαστρίνης και άλλων πεπτιδίων του γαστρεντεροπαγκρεατικού συστήματος και την έκλυση ινσουλίνης και γλυκαγόνου μετά από διέγερση με αργινίνη, και  την προκαλούμενη με την TRH (Thyrotropin Releasing Hormone) έκλυση της TSH (Thyroid Stimulating Hormone). Σε υγιή άτομα, η οκτρεοτίδη διαφέρει από τη σωματοστατίνη στο ότι αναστέλλει την GH επιλεκτικά σε σχέση με την ινσουλίνη και στο ότι η διακοπή της χορήγησής της δεν ακολουθείται από υπερέκκριση ορμονών (π.χ. GH σε μεγαλακρικούς). Σε μεγαλακρικούς ασθενείς, το SANDOSTATIN LAR, μία νέα μορφή της οκτρεοτίδης, κατάλληλο για επαναλαμβανόμενη χορήγηση ανά τέσσερις εβδομάδες, επιφέρει σταθερές, θεραπευτικές συγκεντρώσεις πλάσματος οκτρεοτίδης, μειώνοντας σταθερά την GH και εξομαλύνει τις στάθμες πλάσματος IGF I στην πλειονότητα των ασθενών. Στους περισσότερους ασθενείς το SANDOSTATIN LAR μειώνει σημαντικά τα κλινικά συμπτώματα της νόσου, όπως κεφαλαλγία, υπεριδρωσία, παραισθησίες, αίσθημα κόπωσης, οστεοαρθραλγία και σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Έχει αναφερθεί ότι σε μεμονωμένους ασθενείς με αδένωμα της υποφύσεως που εκκρίνει GH, το SANDOSTATIN LAR επέφερε συρρίκνωση του όγκου. Σε ασθενείς με λειτουργικούς ενδοκρινικούς όγκους του γαστεντεροπαγκρεατικού συστήματος η θεραπεία με Sandostatin LAR παρέχει συνεχή έλεγχο των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την υποκείμενη νόσο. Οι επιδράσεις της οκτρεοτίδης σε διαφορετικούς τύπους γαστρεντεροπαγκρεατικών όγκων έχουν ως εξής: Καρκινοειδείς όγκοι: Η χορήγηση οκτρεοτίδης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση των συμπτωμάτων, ιδιαίτερα του δερματικού ερυθρήματος και της διάρροιας. Σε πολλές περιπτώσεις η δράση αυτή συνοδεύεται από πτώση της σεροτονίνης πλάσματος και μειωμένη απέκκριση από τα ούρα του 5-υδροξυ-ινδολοξικού οξέος. Βιπώματα: Το βιοχημικό χαρακτηριστικό αυτών των όγκων είναι η υπερπαραγωγή αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου (vasoactive intestinal peptide-VIP). Στις περισσότερες περιπτώσεις η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί σε ανακούφιση της βαριάς εκκριτικής διάρροιας που είναι αντιπροσωπευτική της νόσου και σε επακόλουθη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η δράση αυτή συνοδεύεται από βελτίωση των συνδεόμενων ηλεκτρολυτικών διαταραχών π.χ. υποκαλιαιμία και έτσι καθίσταται δυνατή η διακοπή της εντερικής και παρεντερικής χορήγησης συμπληρωματικών ηλεκτρολυτών. Σε μερικούς ασθενείς η απεικόνιση σε υπολογιστή της αξονικής τομογραφίας, υποδηλώνει επιβράδυνση ή ανάσχεση της εξέλιξης του όγκου ή ακόμα και συρρίκνωση του ιδιαίτερα σε ηπατικές μεταστάσεις. Η κλινική βελτίωση συνοδεύεται συνήθως από μείωση των επιπέδων του VIP στο πλάσμα τα οποία μπορεί να πέσουν εντός της φυσιολογικής περιοχής τιμών. Γλυκαγονώματα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί στις περισσότερες περιπτώσεις σε αξιόλογη βελτίωση του μεταναστευτικού νεκρολυτικού εξανθήματος που είναι χαρακτηριστικό σε αυτή τη πάθηση. Η επίδραση της οκτρεοτίδης στην κατάσταση του ήπιου σακχαρώδους διαβήτη που σημειώνεται συχνά δεν είναι σεσημασμένη και γενικά δεν οδηγεί σε μείωση των απαιτήσεων για ινσουλίνη ή για υπογλυκαιμικούς παράγοντες που χορηγούνται από το στόμα. Σ’εκείνους τους ασθενείς που παρουσιάζουν διάρροια η οκτρεοτίδη προκαλεί βελτίωση της και ως εκ τούτου οδηγεί σε αύξηση του βάρους. Μονολότι η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί συχνά σε άμεση μείωση της στάθμης του γλυκαγόνου στο πλάσμα, γενικά η μείωση αυτή δεν διατηρείται καθ’όλη την παρατεταμένη περίοδο χορήγησης παρά τη συνεχή βελτίωση των συμπτωμάτων. Γαστρινώματα/Σύνδρομο Zollinger-Ellison: Μονολότι η θεραπεία με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή με παράγοντες που παρεμποδίζουν τους Η υποδοχείς θέτει υπό έλεγχο την υποτροπιάζουσα πεπτική εξέλκωση που σημειώνεται ως αποτέλεσμα της χρόνιας διεγειρόμενης από τη γαστρίνη υπερέκκρισης γαστρικού ο έλεγχος αυτός είναι μάλλον ατελής. Η διάρροια μπορεί επίσης να είναι ένα προεξάρχον σύμπτωμα που δεν ανακουφίζεται σ’όλους τους ασθενείς με αυτή τη θεραπεία. Η οκτρεοτίδη από μόνη της ή σε συνδυασμό με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή με ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων μπορεί να μειώσει την υπερέκκριση γαστρικού οξέος και να βελτιώσει τα συμπτώματα συμπεριλαμβανόμενης της διάρροιας. Ενδέχεται επίσης να ανακουφιστούν και άλλα συμπτώματα που πιθανώς οφείλονται στην παραγωγή πεπτιδίων από τον όγκο π.χ. δερματικό ερύθημα. Οι στάθμες της γαστρίνης στο πλάσμα πέφτουν σε ορισμένους ασθενείς. Ινσουλινώματα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης προκαλεί πτώση της κυκλοφορούσας ανοσοαντιδραστικής ινσουλίνης. Σε ασθενείς με εγχειρήσιμους όγκους η οκτρεοτίδη μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση και διατήρηση της νορμογλυκαιμίας προεγχειρητικώς. Σε ασθενείς με καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους που δεν επιδέχονται χειρουργική επέμβαση ο γλυκαιμικός έλεγχος μπορεί να βελτιωθεί ακόμα και χωρίς ταυτόχρονη παρατεταμένη μείωση των επιπέδων της κυκλοφορούσας ινσουλίνης. GRF-ώματα: Πρόκειται για σπάνιους όγκους που χαρακτηρίζονται από παραγωγή του εκλυτικού παράγοντα της αυξητικής ορμόνης μόνου ή σε συνδυασμό με άλλα δραστικά πεπτίδια. Η οκτρεοτίδη βελτιώνει τα χαρακτηριστικά και συμπτώματα της επακόλουθης μεγαλακρίας. Αυτό οφείλεται πιθανότατα στην αναστολή της έκκρισης του GRF και της αυξητικής ορμόνης και μπορεί να οδηγήσει σε περιστολή της μεγένθυσης της υπόφυσης. Μεταστατικοί νευροενδοκρινείς όγκοι, του μέσου εντέρου ή άγνωστης θέσεως του πρωτοπαθούς όγκου Μια Φάσης ΙΙΙ τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο κλινική μελέτη (PROMID) έδειξε ότι το Sandostatin LAR ανέστειλε την ανάπτυξη των όγκων σε ασθενείς με μεταστατικούς Νευροενδοκρινείς όγκους του μέσου εντέρου. 85 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν Sandostatin LAR 30 mg κάθε εβδομάδα (n=42) ή εικονικό φάρμακο (n-43) για 18 μήνες ή έως ότου υπάρξει εξέλιξη του όγκου ή θάνατος. Τα κύρια κριτήρια ένταξης ήταν: χωρίς προηγούμενη θεραπεία, ιστολογικά επιβεβαιωμένοι, τοπικά ανεγχείρητοι ή μεταστατικοί, καλά διαφοροποιημένοι λειτουργικά ενεργοί ή ανενεργοί νευροενδοκρινείς όγκοι /καρκινώματα, με τον πρωτογενή όγκο να εντοπίζεται στο μέσο έντερο, ή να είναι άγνωστης προέλευσης αλλά για τους οποίους πιστεύονταν ότι προέρχονταν από το μέσο έντερο, αν πρωτογενής όγκος στο πάγκρεας το θώρακα, ή άλλη θέση είχε αποκλεισθεί. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν ο χρόνος ως την εξέλιξη του όγκου, ή θάνατος σχετιζόμενος με τον όγκο. Στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ΙΤΤ) (όλοι οι τυχαιοποιημένοι ασθενείς) παρατηρήθηκαν 26 και 41 εξελίξεις του όγκου και θάνατοι που σχετίζονταν με τον όγκο στις ομάδες του Sandostatin LAR και του εικονικού φαρμάκου αντίστοιχα. (HR = 0,32; 95% CI, 0,19 έως 0,55. p-value =.000015). Στη συντηρητική ανάλυση πληθυσμού με πρόθεση θεραπείας στη οποία 3 ασθενείς αποκλείσθηκαν κατά την τυχαιοποίηση, 26 και 40 εξελίξεις ή θάνατοι σχετιζόμενοι με τον όγκο, παρατηρήθηκαν στην ομάδα του Sandostatin LARκαι του εικονικού φαρμάκου αντίστοιχα. (HR=0,34; 95% CI, 0,20 έως 0,59. p-value =0.000072; Σχήμα 1). Ο διάμεσος χρόνος ως την εξέλιξη του όγκου ήταν 14,3 μήνες (95% CI, 11,0 to 28,8 μήνες) στην ομάδα του Sandostatin LARκαι 6,0 μήνες (95% CI, 3,7 έως 9,4 μήνες) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Στην ανάλυση του πληθυσμού σύμφωνα με το πρωτόκολλο (PP) κατά την οποία επιπρόσθετοι ασθενείς αποκλείσθηκαν κατά το τέλος της θεραπείας της μελέτης εξέλιξη του όγκου, ή θάνατος σχετιζόμενος με τον όγκο παρατηρήθηκε σε 19 και 38 λήπτες Sandostatin LAR και εικονικού φαρμάκου αντίστοιχα.(HR = 0,24; 95% CI, 0,13 έως 0,45. p-value =0.0000036). Σχήμα 1 Kaplan-Meier εκτίμηση TTP (χρόνος έως εξέλιξη) που συγκρίνει Sandostatin LAR με εικονικό φάρμακο (συντηρητικός πληθυσμός ITT) Table 1 TTP ανά πληθυσμούς ανάλυσης. TTP περιστατικά ΔιάμεσοςTTP μήνες [95% C.I.] HR [95% C.I.] p-value * Sandostatin LAR Εικονικό φάρμακο Sandostatin LAR Εικονικό φάρμακο ITT 26 41 NR NR 0.32 [95% CI, 0.19 to 0.55] P=0.000015 cITT 26 40 14.3 [95% CI, 11.0 to 28.8] 6.0 [95% CI, 3.7 to 9.4] 0.34 [95% CI, 0.20 to 0.59] P=.000072 PP 19 38 NR NR 0.24 [95% CI, 0.13 to 0.45] P =0.0000036 NR=δεν αναφέρθηκε (not reported). HR=αναλογία κινδύνου(hazard ratio). TTP=χρόνος έως την εξέλιξη του όγκου (time to tumor progression) ITT=πρόθεση θεραπείας(intention to treat). cITT=συντηρητικός (conservative) ITT. PP=(σύμφωνα με το πρωτόκολλο)per protocol *Δοκιμασία λογαριθμικής κατάταξης διαστρωματωμένη σύμφωνα με τη λειτουργική δραστηριότητα Το αποτέλεσμα της θεραπείας ήταν παρόμοιο σε ασθενείς με λειτουργικά ενεργούς (HR = 0,23; 95% CI, 0,09 to 0,57) και ανενεργούς όγκους (HR = 0,25; 95% CI, 0,10 to 0,59). Μετά από 6 μήνες θεραπείας, σταθεροποίηση της νόσου παρατηρήθηκε στο 66% των ασθενών στην ομάδα του Sandostatin LAR και το 37% των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Με βάση το σημαντικό κλινικό όφελος του Sandostatin LAR που παρατηρήθηκε σε αυτή την προσχεδιασμένη ενδιάμεση ανάλυση η ένταξη σταμάτησε Η ασφάλεια του Sandostatin LAR σε αυτή τη μελέτη ήταν σύμφωνη με το καθιερωμένο προφίλ ασφάλειας
biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-SANDOSTATIN LAR
expand_more
Ύστερα από εφ’άπαξ ενδομυϊκές ενέσεις SANDOSTATIN LAR, μέγιστη συγκέντρωση ορού οκτρεοτίδης επιτυγχάνεται εντός 1 ώρας από τη χορήγηση ακολουθούμενη από μια σταδιακή μείωση σε ένα χαμηλό μη ανιχνεύσιμο επίπεδο οκτρεοτίδης μέσα σε 24 ώρες. Μετά αυτό το πρώτο μέγιστο, την ημέρα 1 η συγκέντρωση της οκτρεοτίδης παραμένει στην πλειονότητα των ασθενών σε επίπεδα κάτω των θεραπευτικών για τις επόμενες 7 ημέρες από τη χορήγηση του SANDOSTATIN LAR. Στη συνέχεια οι συγκεντρώσεις της οκτρεοτίδης αυξάνονται ξανά και επιτυγχάνονται θεραπευτικές στάθμες που διατηρούνται σταθερές από τη ημέρα περίπου 14η και για τις ακόλουθες 3 με 4 εβδομάδες. Το μέγιστο επίπεδο κατά τη διάρκεια της ημέρας 1 είναι χαμηλότερο από τα επίπεδα στη φάση σταθεροποίησης και όχι περισσότερο από το 0,5% της συνολικής απελευθέρωσης του φαρμάκου που παρουσιάζεται την ημέρα 1. Μετά την 42η ημέρα, η συγκέντρωση οκτρεοτίδης μειώνεται αργά. Σε ασθενείς με μεγαλακρία, οι σταθερές συγκεντρώσεις οκτρεοτίδης υπολογίσθηκαν στα 358, 926 και 1710ng/L για εφ’άπαξ δόσεις των 10, 20 και 30mg Sandostatin LAR αντίστοιχα. Οι συγκεντρώσεις του ορού κατά την σταθεροποιημένη κατάσταση που επιτυγχάνονται ύστερα από 3 χορηγήσεις, ανά διαστήματα 4 εβδομάδων, είναι αυξημένες κατά ένα παράγοντα της τάξης του 1,6 έως 1,8 και υπολογίσθηκαν στα 1570 ng/Lκαι 2384ng/L μετά από πολλαπλές ενέσεις των 20mg και 30mg Sandostatin LAR, αντίστοιχα. Σε ασθενείς με καρκινοειδείς όγκους οι μέσες (και διάμεσες) συγκεντρώσεις σταθεράς κατάστασης της οκτρεοτίδης στον ορό ύστερα από πολλαπλές χορηγήσεις του Sandostatin LAR με ενέσεις των 10mg, 20mg, και 30mg που δόθηκαν ανά διαστήματα των 4 εβδομάδων αυξήθηκαν επίσης ευθέως ανάλογα προς τη δόση και ανήλθαν σε 1231(894) ng/L, 2620 (2270) ng/Lκαι 3928(3010) ng/L, αντίστοιχα. Δεν σημειώθηκε συσσώρευση της οκτρεοτίδης πέραν αυτής που αναμενόταν από τα προφίλ επικαλυπτόμενης απελευθέρωσης για διάρκεια χορήγησης του Sandostatin LAR που έφτασε έως τις 28 δόσεις χορηγούμενες 1 φορά μηνιαίως. Το φαρμακοκινητικό προφίλ της οκτρεοτίδης μετά από μια ένεση Sandostatin LAR αντικατοπτρίζει το προφίλ απελευθέρωσης από το πολυμερές υπόστρωμα και την βιοαποικοδόμησή του. Από τη στιγμή που απελευθερώνεται στη συστηματική κυκλοφορία, η οκτρεοτίδη κατανέμεται σύμφωνα με τις γνωστές φαρμακοκινητικές ιδιότητες όπως περιγράφονται από την υποδόρια χορήγηση. Ο όγκος κατανομής της οκτρεοτίδης σε σταθερή κατάσταση είναι 0.27 l/kg και η ολική κάθαρση του οργανισμού 160ml/min. Το ποσοστό δέσμευσης στις πρωτεΐνες πλάσματος είναι 65%. Το ποσό οκτρεοτίδης που δεσμεύεται στα κύτταρα του αίματος είναι αμελητέο.
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

0.2 ώρες (υποδόρια), 2.3 - 2.7 ώρες (υποδόρια & από του στόματος)
PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

65%
PubChem

Απέκκριση

Νεφρά
DrugBank
science

Scientific Profile

CID
448601
Μοριακός τύπος
C49H66N10O10S2
Μοριακό βάρος
1019.2
IUPAC
(4R,7S,10S,13R,16S,19R)-10-(4-aminobutyl)-19-[[(2R)-2-amino-3-phenylpropanoyl]amino]-16-benzyl-N-[(2R,3R)-1,3-dihydroxybutan-2-yl]-7-[(1R)-1-hydroxyethyl]-13-(1H-indol-3-ylmethyl)-6,9,12,15,18-pentaoxo-1,2-dithia-5,8,11,14,17-pentazacycloicosane-4-carboxamide
InChIKey
DEQANNDTNATYII-OULOTJBUSA-N
Κατάταξη MeSH

Κατάταξη MeSH Φαρμακολογικής

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τις επιδράσεις τους στο γαστρεντερικό σύστημα, όπως ο έλεγχος της γαστρικής οξύτητας, η ρύθμιση της γαστρεντερικής κινητικότητας και της ροής νερού, και η βελτίωση της πέψης.

Αντινεοπλασματικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ορμονοευαίσθητων όγκων. Οι ορμονοευαίσθητοι όγκοι μπορεί να είναι ορμονοεξαρτώμενοι, ορμονοαποκριτικοί ή και οι δύο. Ένας ορμονοεξαρτώμενος όγκος υποχωρεί με την αφαίρεση του ορμονικού ερεθίσματος, μέσω χειρουργικής επέμβασης ή φαρμακολογικού αποκλεισμού. Οι ορμονοαποκριτικοί όγκοι μπορεί να υποχωρήσουν όταν χορηγούνται φαρμακολογικές ποσότητες ορμονών, ανεξάρτητα από το εάν παρατηρήθηκαν προηγουμένως σημάδια ορμονοευαισθησίας. Τα κύρια ορμονοαποκριτικά καρκινώματα περιλαμβάνουν καρκινώματα του μαστού, του προστάτη και του ενδομητρίου, λεμφώματα και ορισμένες λευχαιμίες. (Από AMA Drug Evaluations Annual 1994, σελ. 2079)

Σχετικά Εργαλεία