ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C01EB18 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

RANOLAZINE

Ρανολαζίνη

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Άλλα καρδιακά σκευάσματα, κωδικός ATC: C01EB18 ### Μηχανισμός δράσης Ο μηχανισμός δράσης της ρανολαζίνης είναι γενικά άγνωστος.

Εμπορικά Ονόματα

LAZELA RANEXA RANOLAZINE/GENEPHARM RANOLAZINE/RAFARM

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

I20 Στηθάγχη

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Σταθερή στηθάγχη

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 05/2022

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

Δόση375 mg δύο φορές ημερησίως

Μέγ. δόση750 mg δύο φορές ημερησίως
Ασθενείς που λαμβάνουν μέτριους αναστολείς CYP3A4 ή P-gp

Προσεκτική τιτλοδότηση, πιθανή καθοδική τιτλοδότηση
Ασθενείς που λαμβάνουν ισχυρούς αναστολείς CYP3A4

Αντενδείκνυται η συγχορήγηση
Ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30-80 ml/min)

Προσεκτική τιτλοδότηση
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <30 ml/min)

Αντενδείκνυται
Ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία

Προσεκτική τιτλοδότηση
Ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία

Αντενδείκνυται
Ηλικιωμένοι

Προσεκτική τιτλοδότηση
Ασθενείς με χαμηλό σωματικό βάρος (≤60 kg)

Προσεκτική τιτλοδότηση
Ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) NYHA Τάξης III-IV

Προσεκτική τιτλοδότηση
Παιδιατρικός πληθυσμός

Δεν έχει τεκμηριωθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min)
Μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία
Συγχορήγηση ισχυρών αναστολέων του CYP3A4 (π.χ. ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, βορικοναζόλη, ποσακοναζόλη, αναστολείς της HIV πρωτεάσης, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη, νεφαζοδόνη)
Συγχορήγηση αντιαρρυθμικών Τάξης Ιa (π.χ. κινιδίνη) ή Τάξης ΙΙΙ (π.χ. δοφετιλίδη, σοταλόλη) εκτός της αμιωδαρόνης

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συγχορήγηση μέτριων αναστολέων του CYP3A4
προσοχή

Η χορήγηση ή η ανοδική τιτλοδότηση πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή
Συγχορήγηση αναστολέων της Ρ-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp)
προσοχή

Η χορήγηση ή η ανοδική τιτλοδότηση πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή
Ήπια ηπατική δυσλειτουργία
προσοχή

Η χορήγηση ή η ανοδική τιτλοδότηση πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή
Ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30-80 ml/min)
προσοχή

Η χορήγηση ή η ανοδική τιτλοδότηση πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή
Ηλικιωμένοι
προσοχή

Η χορήγηση ή η ανοδική τιτλοδότηση πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή
Χαμηλό σωματικό βάρος (≤ 60 kg)
προσοχή

Η χορήγηση ή η ανοδική τιτλοδότηση πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή
Μέτρια έως σοβαρή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) (NYHA Τάξης ΙΙΙ-IV)
προσοχή

Η χορήγηση ή η ανοδική τιτλοδότηση πρέπει να πραγματοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή
Αυξημένη έκθεση και δοσοεξαρτώμενες ανεπιθύμητες ενέργειες
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με συνδυασμό παραγόντων κινδύνου (π.χ. CYP3A4 αναστολείς, P-gp αναστολείς, ηπατική/νεφρική δυσλειτουργία, ηλικιωμένοι, χαμηλό σωματικό βάρος, CHF NYHA III-IV), ιδιαίτερα σε CYP2D6 PM

Συχνή παρακολούθηση ανεπιθύμητων συμβάντων, μείωση δόσης ή διακοπή θεραπείας εάν απαιτείται
Παρατεταμένο διάστημα QT
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό συγγενούς ή οικογενειακού συνδρόμου μακρού QT, ασθενείς με γνωστή επίκτητη παράταση στο διάστημα QT, και ασθενείς στους οποίους χορηγούνται φάρμακα που επηρεάζουν το διάστημα QTc

Ειδική προσοχή
Αλληλεπιδράσεις με επαγωγείς του CYP3A4
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς στους οποίους χορηγούνται επαγωγείς του CYP3A4 (π.χ. ριφαμπικίνη, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, καρβαμαζεπίνη, βαλσαμόχορτο)

Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται το Ranolazine/Ρανολαζίνη
Νεφρική δυσλειτουργία
προσοχή

Η νεφρική λειτουργία πρέπει να ελέγχεται σε τακτά διαστήματα κατά τη θεραπεία με ρανολαζίνη

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ισχυροί αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη, βορικοναζόλη, ποσακοναζόλη, αναστολείς της HIV πρωτεάσης, κλαριθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη, νεφαζοδόνη, χυμός γκρέιπφρουτ)
αντένδειξη

Αύξηση συγκεντρώσεων ρανολαζίνης στο πλάσμα

ΣύστασηΑντενδείκνυται η συγχορήγηση
Μετρίως ισχυροί αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. διλτιαζέμη, ερυθρομυκίνη, φλουκοναζόλη)
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων ρανολαζίνης στο πλάσμα (1.5 έως 2.4 φορές με διλτιαζέμη)

ΣύστασηΠροσεκτική τιτλοδότηση, πιθανή καθοδική τιτλοδότηση Ranolazine/Ρανολαζίνη
Αναστολείς της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) (π.χ. κυκλοσπορίνη, βεραπαμίλη)
προσοχή

Αύξηση επιπέδων ρανολαζίνης στο πλάσμα (2.2 φορές με βεραπαμίλη)

ΣύστασηΠροσεκτική τιτλοδότηση, πιθανή καθοδική τιτλοδότηση Ranolazine/Ρανολαζίνη
Επαγωγείς του CYP3A4 (π.χ. ριφαμπικίνη, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτάλη, καρβαμαζεπίνη, βαλσαμόχορτο)
αντένδειξη

Μείωση συγκεντρώσεων ρανολαζίνης στο πλάσμα (περίπου 95% με ριφαμπικίνη)

ΣύστασηΝα αποφεύγεται η έναρξη θεραπείας με Ranolazine/Ρανολαζίνη
Αναστολείς του CYP2D6 (π.χ. παροξετίνη)
παρακολούθηση

Μπορεί να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις της ρανολαζίνης στο πλάσμα (1.2 φορά με παροξετίνη)

ΣύστασηΔεν απαιτείται ρύθμιση της δόσης. Σε δόση 500 mg δύο φορές ημερησίως, ισχυρός αναστολέας CYP2D6 μπορεί να αυξήσει AUC ρανολαζίνης κατά ~62%.
Ευαίσθητα υποστρώματα CYP3A4 (π.χ. σιμβαστατίνη, λοβαστατίνη)
προσοχή

Η ρανολαζίνη μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις τους στο πλάσμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης
CYP3A4 υποστρώματα με στενό θεραπευτικό εύρος (π.χ. κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, σιρόλιμους, εβερόλιμους)
προσοχή

Η ρανολαζίνη μπορεί να αυξήσει τις συγκεντρώσεις τους στο πλάσμα

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθεί προσαρμογή της δόσης. Παρακολούθηση επιπέδων τακρόλιμους και προσαρμογή δοσολογίας.
Υποστρώματα CYP2D6 (π.χ. μετοπρολόλη, προπαφαινόνη, φλεκαϊνίδη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωσικά)
προσοχή

Η έκθεση μπορεί να είναι αυξημένη (μετοπρολόλη κατά 1.8 φορά)

ΣύστασηΜπορεί να απαιτηθούν μικρότερες δόσεις αυτών των φαρμάκων
Υποστρώματα CYP2B6 (π.χ. βουπροπιόνη, εφαβιρένζη, κυκλοφωσφαμίδη)
προσοχή

Πιθανή αλληλεπίδραση

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή
Διγοξίνη
παρακολούθηση

Αύξηση συγκεντρώσεων διγοξίνης στο πλάσμα (κατά 1.5 φορά)

ΣύστασηΤα επίπεδα διγοξίνης θα πρέπει να παρακολουθούνται
Σιμβαστατίνη
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων σιμβαστατίνης (κατά περίπου 2 φορές). Κίνδυνος ραβδομυόλυσης.

ΣύστασηΠεριορισμός της δόσης της σιμβαστατίνης σε 20 mg μία φορά την ημέρα
Ατορβαστατίνη
προσοχή

Αύξηση Cmax και AUC της ατορβαστατίνης (1.4 και 1.3 αντίστοιχα)

ΣύστασηΠεριορισμός της δόσης της ατορβαστατίνης και κατάλληλη κλινική παρακολούθηση μπορεί να ληφθούν υπόψη
Άλλες στατίνες που μεταβολίζονται από την CYP3A4 (π.χ. Λοβαστατίνη)
προσοχή

Πιθανή αύξηση συγκεντρώσεων

ΣύστασηΠεριορισμός της δόσης μπορεί να ληφθεί υπόψη
Τακρόλιμους, κυκλοσπορίνη, σιρόλιμους, εβερόλιμους
προσοχή

Αύξηση συγκεντρώσεων στο πλάσμα

ΣύστασηΣυνιστάται η παρακολούθηση των επιπέδων και προσαρμογή της δοσολογίας
Φάρμακα που μεταφέρονται από τον οργανικό κατιονικό μεταφορέα -2 (OCT2) (π.χ. μετφορμίνη, πινδολόλη, βαρενικλίνη)
παρακολούθηση

Αύξηση έκθεσης πλάσματος (μετφορμίνη κατά 1.4 και 1.8 φορές)

ΣύστασηΗ έκθεση των άλλων υποστρωμάτων OCT2 μπορεί να επηρεαστεί σε παρόμοιο βαθμό.
Φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QTc (π.χ. τερφεναδίνη, αστεμιζόλη, μιζολαστίνη, κινιδίνη, δισοπυραμίδη, προκαϊναμίδη, ερυθρομυκίνη, ιμιπραμίνη, δοξεπίνη, αμιτριπτυλίνη)
προσοχή

Θεωρητικός κίνδυνος φαρμακοδυναμικής αλληλεπίδρασης και αύξησης του κινδύνου κοιλιακών αρρυθμιών

ΣύστασηΘεωρητικός κίνδυνος

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Γαστρεντερικό

Ανορεξία
Δυσκοιλιότητα
Έμετος
Ξηροστομία
Μετεωρισμός

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

μειωμένη όρεξη (Όχι συχνές)
αφυδάτωση (Όχι συχνές)
υπονατριαιμία (Σπάνιες)

Ψυχιατρικές διαταραχές

άγχος (Όχι συχνές)
αϋπνία (Όχι συχνές)
συγχυτική κατάσταση (Όχι συχνές)
ψευδαισθήσεις (Όχι συχνές)
αποπροσανατολισμός (Σπάνιες)

Νευρικό

Ζάλη
Κεφαλαλγία
Συγκοπή
Τρόμος
Ζάλη θέσης
Παραισθησία
Αμνησία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

λήθαργος (Όχι συχνές)
υπoαισθησία (Όχι συχνές)
επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης (Σπάνιες)
απώλεια συνείδησης (Σπάνιες)
μη φυσιολογικός συντονισμός (Σπάνιες)
διαταραχή βαδίσματος (Σπάνιες)
παροσμία (Σπάνιες)
μυόκλονος (Μη γνωστές)
παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο (Συχνές)

Ψυχιατρικές

Υπνηλία

Οφθαλμικές διαταραχές

θολή όραση (Όχι συχνές)
διπλωπία (Όχι συχνές)

Οφθαλμικές

Οπτική διαταραχή

Αυτί

Ίλιγγος
Εμβοές

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

έκπτωση της ακουστικής οξύτητας (Σπάνιες)

Αγγειακές διαταραχές

εξάψεις (Όχι συχνές)
υπόταση (Όχι συχνές)
περιφερική ψυχρότητα (Σπάνιες)
ορθοστατική υπόταση (Σπάνιες)

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

δύσπνοια (Όχι συχνές)
βήχας (Όχι συχνές)
επίσταξη (Όχι συχνές)
συσφιγκτικό αίσθημα λαιμού (Σπάνιες)

Διαταραχές του γαστρεντερικού

ναυτία (Συχνές)
κοιλιακό άλγος (Όχι συχνές)
δυσπεψία (Όχι συχνές)
δυσφορία του στομάχου (Όχι συχνές)
παγκρεατίτιδα (Σπάνιες)
διαβρωτική δωδεκαδακτυλίτιδα (Σπάνιες)
στοματική υπαισθησία (Σπάνιες)

Δέρμα

Κνησμός
Αλλεργική δερματίτιδα
Κνίδωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

υπερίδρωση (Όχι συχνές)
αγγειοοίδημα (Σπάνιες)
κρύος ιδρώτας (Σπάνιες)
εξάνθημα (Σπάνιες)

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

πόνος στα άκρα (Όχι συχνές)
μυϊκές κράμπες (Όχι συχνές)
διόγκωση άρθρωσης (Όχι συχνές)

Μυοσκελετικό

Μυϊκή αδυναμία

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

δυσουρία (Όχι συχνές)
χρωματουρία (Όχι συχνές)
οξεία νεφρική ανεπάρκεια (Σπάνιες)
κατακράτηση ούρων (Σπάνιες)

Νεφρά/Ουροποιητικό

Αιματουρία
Αυξημένη ουρία αίματος

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

στυτική δυσλειτουργία (Σπάνιες)

Γενικές

Εξασθένηση
Κόπωση
Περιφερικό οίδημα

Εργαστηριακές

Αυξημένη κρεατινίνη αίματος

Παρακλινικές εξετάσεις

παρατεταμένο διορθωμένο διάστημα QT (Όχι συχνές)
αυξημένος αριθμός αιμοπεταλίων ή λευκών αιμοσφαιρίων (Όχι συχνές)
μειωμένο σωματικό βάρος (Όχι συχνές)
αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων (Σπάνιες)

Καρδιακές διαταραχές

συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (Συχνές)

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Παροδικό ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο

Αγγειακές

Συχνές
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

Καρδιά

Συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Όχι συχνές
Αιματουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Αυξημένη κρεατινίνη αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη ουρία αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένος αριθμός αιμοπεταλίων

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αφυδάτωση

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Διπλωπία

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Διόγκωση άρθρωσης

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Δυσουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυσφορία στομάχου

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Εμβοές

Αυτί

Όχι συχνές
Εξάψεις

Αγγειακές

Όχι συχνές
Επίσταξη

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Ζάλη θέσης

Νευρικό

Όχι συχνές
Θολή όραση

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Όχι συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Κόπωση

Γενικές

Όχι συχνές
Λήθαργος

Νευρικό

Όχι συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Μυϊκές κράμπες

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Μυϊκή αδυναμία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Οπτική διαταραχή

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Παρατεταμένο διορθωμένο διάστημα QT

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Περιφερικό οίδημα

Γενικές

Όχι συχνές
Πόνος στα άκρα

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Συγκοπή

Νευρικό

Όχι συχνές
Συγχυτική κατάσταση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Όχι συχνές
Υπερίδρωση

Δέρμα

Όχι συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Όχι συχνές
Υποαισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Χρωματουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Έκπτωση ακουστικής οξύτητας

Αυτί

Σπάνιες
Αγγειοοίδημα

Δέρμα

Σπάνιες
Αλλεργική δερματίτιδα

Δέρμα

Σπάνιες
Αμνησία

Νευρικό

Σπάνιες
Αποπροσανατολισμός

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Απώλεια συνείδησης

Νευρικό

Σπάνιες
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Εργαστηριακές

Σπάνιες
Διαβρωτική δωδεκαδακτυλίτιδα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Διαταραχή βαδίσματος

Γενικές

Σπάνιες
Εξάνθημα

Δέρμα

Σπάνιες
Επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης

Νευρικό

Σπάνιες
Κατακράτηση ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Κνίδωση

Δέρμα

Σπάνιες
Κρύος ιδρώτας

Δέρμα

Σπάνιες
Μη φυσιολογικός συντονισμός

Νευρικό

Σπάνιες
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Σπάνιες
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Παροσμία

Νευρικό

Σπάνιες
Περιφερική ψυχρότητα

Αγγειακές

Σπάνιες
Στοματική υπαισθησία

Νευρικό

Σπάνιες
Στυτική δυσλειτουργία

Αναπαραγωγικό

Σπάνιες
Συσφιγκτικό αίσθημα λαιμού

Αναπνευστικό

Σπάνιες
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Μυόκλονος

Νευρικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Το Ranolazine/Ρανολαζίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.

Διατίθενται περιορισμένα δεδομένα από τη χρήση της ρανολαζίνης στις έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν εμβρυοτοξικότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο είναι άγνωστος.
Γαλουχία
Η ρανολαζίνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά το θηλασμό.

Είναι άγνωστο εάν η ρανολαζίνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Τα διαθέσιμα φαρμακοδυναμικά/τοξικολογικά δεδομένα σε αρουραίους έδειξαν απέκκριση της ρανολαζίνης στο γάλα (για λεπτομέρειες βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο κίνδυνος για το θηλάζον παιδί δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Γονιμότητα
Η επίδραση της ρανολαζίνης στην ανθρώπινη γονιμότητα είναι άγνωστη.

Μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα δεν δείχνουν δυσμενείς επιπτώσεις στη γονιμότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

ζάλη
ναυτία
έμετος
διπλωπία
λήθαργος
συγκοπή

Αντιμετώπιση

ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται στενά και η θεραπεία θα πρέπει να είναι συμπτωματική και υποστηρικτική.

ΑιμοκάθαρσηΜερικώς

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Το Ranolazine/Ρανολαζίνη ενδέχεται να προκαλέσει ζάλη, θολή όραση, διπλωπία, συγχυτική κατάσταση, μη φυσιολογικός συντονισμός και ψευδαισθήσεις (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες), που μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Πυρήνας δισκίου:

Μικροκρυσταλλική κυτταρίνη 101 (E460)

Συμπολυμερές μεθακρυλικού οξέος-ακρυλικού αιθυλεστέρα (1:1)

Υδροξείδιο νατρίου (E524)

Υπρομελλόζη E50 (E464)

Μαγνήσιο στεατικό (E470b)

Επικάλυψη λεπτού υμενίου AquaPolish P white:

Υπρομελλόζη E5 & E15 (E464)

Υδροξυπροπυλκυτταρίνη (E463)

Macrogol 8000 (E1521)

Διοξείδιο τιτανίου (E171)

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Άλλα καρδιακά σκευάσματα, κωδικός ATC: C01EB18

Μηχανισμός δράσης

Ο μηχανισμός δράσης της ρανολαζίνης είναι γενικά άγνωστος. Η ρανολαζίνη ενδέχεται να έχει ορισμένες αντιστηθαγχικές επιδράσεις μέσω αναστολής των επαναπολωτικών ρευμάτων ιόντων νατρίου στα καρδιακά κύτταρα. Αυτό μειώνει την ενδοκυτταρική συσσώρευση νατρίου και συνεπώς μειώνει την ενδοκυτταρική υπερφόρτωση με ασβέστιο. Η ρανολαζίνη, μέσω της δράσης της να μειώνει τα επαναπολωτικά ρεύματα ιόντων νατρίου, θεωρείται ότι μειώνει αυτές τις ενδοκυτταρικές ιοντικές ανισορροπίες κατά την ισχαιμία. Αυτή η μείωση σε κυτταρική υπερφόρτωση με ασβέστιο αναμένεται να βελτιώσει τη χαλάρωση του μυοκαρδίου και επομένως να μειώσει τη διαστολική δυσκαμψία της αριστερής κοιλίας. Κλινική ένδειξη της αναστολής των επαναπολωτικών ρευμάτων ιόντων νατρίου από τη ρανολαζίνη παρέχεται από σημαντική βράχυνση του διαστήματος QTc και από βελτίωση στη διαστολική χαλάρωση σε μια ανοικτή μελέτη 5 ασθενών με σύνδρομο μακρού QT (LQT3 έχοντας την SCN5A ∆KPQ γονιδιακή μετάλλαξη). Αυτές οι επιδράσεις δεν εξαρτώνται από τις μεταβολές στον καρδιακό ρυθμό, στην αρτηριακή πίεση ή στην αγγειοδιαστολή.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Αιμοδυναμικές επιδράσεις: Ελάχιστες μειώσεις στο μέσο καρδιακό ρυθμό (< 2 κτύποι ανά λεπτό) και στη μέση συστολική αρτηριακή πίεση (< 3 mmHg) παρατηρήθηκαν.
Ηλεκτροκαρδιογραφικές επιδράσεις: Αυξήσεις στο διάστημα QT σχετιζόμενες με τη δόση και τη συγκέντρωση πλάσματος (περίπου 6 msec στα 1.000 mg δύο φορές ημερησίως), μειώσεις στο εύρος κύματος Τ και σε ορισμένες περιπτώσεις κόμβωση των κυμάτων Τ έχουν παρατηρηθεί. Αυτές οι επιδράσεις πιστεύεται ότι προκύπτουν από αναστολή των ταχέων επανορθωτικών ρευμάτων ιόντων καλίου, η οποία παρατείνει το δυναμικό δράσης της κοιλίας και από αναστολή των επαναπολωτικών ρευμάτων ιόντων νατρίου, η οποία μικραίνει το δυναμικό δράσης της κοιλίας. Μια πληθυσμιακή ανάλυση κατέδειξε μέση αύξηση στο QTc από τη βασική γραμμή κατά 2,4 msec ανά 1000 ng/ml συγκέντρωσης ρανολαζίνης στο πλάσμα.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια: Κλινικές μελέτες (CARISA, ERICA, MARISA, MERLIN-TIMI 36, RIVER-PCI) κατέδειξαν την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της ρανολαζίνης στη θεραπεία ασθενών με χρόνια στηθάγχη. Η ρανολαζίνη βελτίωσε τον χρόνο άσκησης, μείωσε τα επεισόδια στηθάγχης και την κατανάλωση νιτρογλυκερίνης. Δεν αναπτύχθηκε ανοχή. Η βελτίωση της διάρκειας της άσκησης στις γυναίκες ήταν περίπου 33% της βελτίωσης στους άντρες στο επίπεδο δόσης των 1.000 mg δύο φορές ημερησίως. Δεν παρατηρήθηκαν προαρρυθμικές επιδράσεις σε 3.162 ασθενείς. Υπήρξε σημαντικά χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης αρρυθμιών σε ασθενείς στους χορηγήθηκε ρανολαζίνη (80%) έναντι του εικονικού φαρμάκου (87%).

Φαρμακοκινητική

Μετά από του στόματος χορήγηση ρανολαζίνης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις πλάσματος (Cmax) παρατηρήθηκαν συνήθως μεταξύ 2 και 6 ωρών. Σταθερή κατάσταση γενικά επιτυγχάνεται εντός 3 ημερών με δοσολογία δύο φορές ημερησίως.

Απορρόφηση

Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ρανολαζίνης έπειτα από του στόματος χορήγηση δισκίων ρανολαζίνης άμεσης αποδέσμευσης κυμαινόταν από 35%-50%, με μεγάλη μεταβλητότητα μεταξύ των ατόμων. Η έκθεση στη ρανολαζίνη αυξάνει περισσότερο από αναλογικά με τη δόση. Υπήρχε αύξηση κατά 2,5 έως 3 φορές της AUC σε σταθερή κατάσταση καθώς η δόση αυξήθηκε από 500 mg σε 1000 mg δύο φορές ημερησίως. Η τροφή δεν επηρεάζει το ρυθμό και την έκταση της απορρόφησης της ρανολαζίνης.

Κατανομή

Περίπου το 62% της ρανολαζίνης είναι δεσμευμένη σε πρωτεΐνες πλάσματος, κυρίως στην α-1 όξινη γλυκοπρωτεΐνη και ασθενώς στην αλβουμίνη. Ο μέσος όγκος κατανομής (Vss) σε σταθερή κατάσταση είναι περίπου 180 l.

Αποβολή

Η ρανολαζίνη απεκκρίνεται κυρίως μέσω του μεταβολισμού. Λιγότερο από το 5% της δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητη στα ούρα και στα κόπρανα. Έπειτα από εφάπαξ χορήγηση από του στόματος δόσης 500 mg [14C]-ρανολαζίνης σε υγιή άτομα, το 73% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και το 25% στα κόπρανα. Η κάθαρση της ρανολαζίνης είναι δοσοεξαρτώμενη, και μειώνεται με αυξημένη δόση. Ο χρόνος ημίσειας ζωής για την απέκκριση είναι περίπου 2-3 ώρες έπειτα από ενδοφλέβια χορήγηση. Η τελική ημίσεια ζωή σε σταθερή κατάσταση έπειτα από του στόματος χορήγηση ρανολαζίνης ήταν περίπου 7 ώρες, λόγω της περιορισμένης απέκκρισης εξαιτίας του ρυθμού απορρόφησης.

Βιομετασχηματισμός

Η ρανολαζίνη υποβάλλεται σε ταχύ και εκτεταμένο μεταβολισμό. In vitro μελέτες χρησιμοποιώντας ανθρώπινα μικροσώματα ήπατος υποδεικνύουν ότι η ρανολαζίνη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP3A4, αλλά και από το CYP2D6. Στα 500 mg δύο φορές ημερησίως, τα άτομα με έλλειψη δραστηριότητας του CYP2D6 (με περιορισμένη μεταβολική ικανότητα, PM) είχαν 62% υψηλότερη AUC από ό,τι τα άτομα με μεταβολική ικανότητα για το CYP2D6 (με εκτενή μεταβολική ικανότητα, EM). Η αντίστοιχη διαφορά στη δόση των 1.000 mg δύο φορές ημερησίως ήταν 25%.

Ειδικοί πληθυσμοί

Επιδράσεις φύλου: Το φύλο δεν είχε κάποια κλινικά σημαντική επίδραση στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους.
Ηλικιωμένοι ασθενείς: Η ηλικία από μόνη της δεν είχε κάποια κλινικά σημαντική επίδραση στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους. Ωστόσο, οι ηλικιωμένοι ενδέχεται να έχουν αυξημένη έκθεση στη ρανολαζίνη λόγω μείωσης της νεφρικής λειτουργίας που σχετίζεται με την ηλικία.
Σωματικό βάρος: Σε σύγκριση με άτομα που ζυγίζουν 70 kg, η έκθεση υπολογίστηκε ότι είναι περίπου 1,4 φορές υψηλότερη σε άτομα που ζυγίζουν 40 kg.
Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF): Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (CHF) NYHA Τάξης ΙΙΙ και IV υπολογίστηκε ότι έχει περίπου 1,3 φορές υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.
Νεφρική δυσλειτουργία: Σε μια μελέτη, η AUC της ρανολαζίνης ήταν κατά μέσο όρο 1,7 έως 2 φορές υψηλότερη σε άτομα με ήπια, μέτρια, και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Υπήρχε μεγάλη μεταβλητότητα μεταξύ των ατόμων στην AUC σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία. Η AUC των μεταβολιτών αυξήθηκε με μειωμένη νεφρική λειτουργία. Η AUC ενός φαρμακολογικά ενεργού μεταβολίτη της ρανολαζίνης ήταν 5 φορές αυξημένη σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
- Πληθυσμιακή PK ανάλυση: αύξηση κατά 1,2 φορά στην έκθεση στη ρανολαζίνη σε άτομα με μέτρια δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 40 ml/min). Σε άτομα με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 10-30 ml/min), υπολογίστηκε αύξηση κατά 1,3 έως 1,8 φορές στην έκθεση στη ρανολαζίνη.
- Η επιρροή της αιμοδιύλισης δεν αξιολογήθηκε.
Ηπατική δυσλειτουργία: Η AUC για την ρανολαζίνη ήταν ανεπηρέαστη σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία αλλά αυξήθηκε κατά 1,8 φορά σε ασθενείς με μέτρια δυσλειτουργία. Η παράταση του διαστήματος QT ήταν πιο έντονη σε αυτούς τους ασθενείς. Δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.
Παιδιατρικός πληθυσμός: Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι δεν έχουν μελετηθεί.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Άλλα καρδιακά σκευάσματα, κωδικός ATC: C01EB18 ### Μηχανισμός δράσης Ο μηχανισμός δράσης της ρανολαζίνης είναι γενικά άγνωστος. Η ρανολαζίνη ενδέχεται να έχει ορισμένες αντιστηθαγχικές επιδράσεις μέσω αναστολής των…

Φαρμακοκινητική

Μεταβολισμός

Απέκκριση

Ήπαρ

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	Σε τακτά διαστήματα	Κατά τη διάρκεια της θεραπείας

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ανεπιθύμητα συμβάντα	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Συχνή	Συνδυασμός παραγόντων κινδύνου (CYP3A4 αναστολείς, P-gp αναστολείς, ηπατική/νεφρική δυσλειτουργία, ηλικιωμένοι, χαμηλό σωματικό βάρος, CHF NYHA III-IV), ιδιαίτερα σε CYP2D6 PM

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

expand_more

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, τα αναμενόμενα συμπτώματα θα είναι ζάλη, ναυτία/έμετος, διπλωπία, παραισθησία και σύγχυση. Μπορεί να αναπτυχθεί συγκοπή με παρατεταμένη απώλεια συνείδησης.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Η ρανoλαζίνη ασκεί αντιστηθαγχικά και αντι-ισχαιμικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από τη μείωση του καρδιακού ρυθμού ή της αρτηριακής πίεσης. Αναστέλλει το ρεύμα IKr, το ταχύ τμήμα του ρεύματος καλίου της καθυστερημένης αναπόλωσης, και παρατείνει το διάστημα QTc με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Το ρεύμα IKr είναι σημαντικό για την καρδιακή απoπόλωση. Η ρανoλαζίνη ασκεί τα θεραπευτικά της αποτελέσματα χωρίς αρνητικές χρονοτρόπες, δρομότροπες ή ινότροπες δράσεις, ούτε σε ηρεμία ούτε κατά τη διάρκεια της άσκησης.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η μυοκαρδιακή ισχαιμία επιδρά στη ροή της αδενοσινοτριφωσφορικής (ATP), οδηγώντας σε μείωση της διαθέσιμης ενέργειας για τη σύσπαση και χαλάρωση του καρδιακού μυός. Η ισορροπία των ηλεκτρολυτών, νατρίου και καλίου, είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της φυσιολογικής καρδιακής σύσπασης και χαλάρωσης. Η διαταραχή της ισορροπίας νατρίου και καλίου οδηγεί σε υπερβολικά υψηλές συγκεντρώσεις νατρίου και ασβεστίου, οι οποίες πιθανώς παρεμβαίνουν στην παροχή οξυγόνου στον καρδιακό μυ. Αυτή η ανισορροπία τελικά οδηγεί σε συμπτώματα στηθάγχης (πόνος ή πίεση στο στήθος), ναυτία και ζάλη, μεταξύ άλλων.

Ο μηχανισμός δράσης της ρανoλαζίνης δεν έχει πλήρως κατανοηθεί. Σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις, μπορεί να αναστέλλει το όψιμο ρεύμα νατρίου (INa) (INa), το οποίο μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία των ηλεκτρολυτών στο μυοκάρδιο, ανακουφίζοντας τα συμπτώματα της στηθάγχης. Η κλινική σημασία αυτής της αναστολής στη θεραπεία των συμπτωμάτων της στηθάγχης δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη. Η ρανoλαζίνη αναστέλλει τα ρεύματα των διαύλων ιόντων νατρίου και καλίου. Έχει αποδειχθεί ότι ασκεί ασθενή δραστηριότητα στους διαύλους ασβεστίου τύπου L, καθιστώντας την ασθενή άμεσο αγγειοδιασταλτικό, και ασκεί ελάχιστες άμεσες επιδράσεις στην αγωγή του κολποκοιλιακού κόμβου. Έχουν αποσαφηνιστεί ορισμένοι επιπρόσθετοι μηχανισμοί. Η ρανoλαζίνη ασκεί ανταγωνιστική δραστηριότητα έναντι των α-1 και β-1 αδρενεργικών υποδοχέων και αναστολή της οξείδωσης των λιπαρών οξέων.

Η ρανoλαζίνη, ένα παράγωγο της πιπεραζίνης, είναι ένας αντιστηθαγχικός παράγοντας. Αν και ο ακριβής μηχανισμός της αντιστηθαγχικής δράσης της ρανoλαζίνης δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί, τα αποτελέσματα πρώιμων μελετών υποδηλώνουν ότι η ρανoλαζίνη μετατοπίζει την παραγωγή αδενοσινοτριφωσφορικής (ATP) από την οξείδωση των λιπαρών οξέων (δηλαδή, μερική αναστολή της οξείδωσης των λιπαρών οξέων) υπέρ της πιο οξυγονο-αποτελεσματικής οξείδωσης της γλυκόζης, ειδικά όταν οι συγκεντρώσεις των ελεύθερων λιπαρών οξέων ήταν αυξημένες (π.χ., κατά την ισχαιμία), οδηγώντας σε μειωμένη ζήτηση οξυγόνου και συμπτώματα ισχαιμίας χωρίς να επηρεάζεται η καρδιακή εργασία. Ωστόσο, αυτές οι φαρμακολογικές επιδράσεις παρατηρήθηκαν γενικά σε συγκεντρώσεις που υπερβαίνουν τις θεραπευτικές συγκεντρώσεις πλάσματος σε κλινικές μελέτες.

Πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η ρανoλαζίνη μπορεί να ασκήσει τα αντιστηθαγχικά και αντι-ισχαιμικά της αποτελέσματα μέσω αναστολής, εξαρτώμενης από τη συγκέντρωση, την τάση και τη συχνότητα, του όψιμου (δηλαδή, παρατεταμένου, εμμένοντος) ρεύματος νατρίου και άλλων καρδιακών ιόντων και μεταφορέων. Το όψιμο ρεύμα νατρίου δημιουργείται από την απενεργοποίηση της πρωτεΐνης του διαύλου νατρίου. Ωστόσο, η στηθάγχη (δηλαδή, ισχαιμία, υποξία) επηρεάζει αρνητικά την απενεργοποίηση του διαύλου νατρίου και αυξάνει την ποσότητα νατρίου στα καρδιακά κύτταρα, η οποία διευκολύνει την υπερφόρτωση ασβεστίου μέσω του μηχανισμού ανταλλαγής νατρίου-ασβεστίου. Η αυξημένη ενδοκυττάρια συγκέντρωση ασβεστίου μπορεί να οδηγήσει σε υπερευρεθιστότητα μυοκυττάρων και ηλεκτρική αστάθεια, διαταραγμένη διαστολική χαλάρωση, μειωμένη αιμάτωση των στεφανιαίων αρτηριών, μειωμένη παροχή οξυγόνου στο μυοκάρδιο, αυξημένη ζήτηση οξυγόνου και κοιλιακή δυσλειτουργία. Έτσι, η ρανoλαζίνη μπορεί να μειώσει το μέγεθος του όψιμου ρεύματος νατρίου, οδηγώντας σε καθαρή μείωση των ενδοκυττάριων συγκεντρώσεων νατρίου, αντιστροφή της υπερφόρτωσης ασβεστίου, αποκατάσταση της λειτουργίας της κοιλιακής αντλίας και πρόληψη αρρυθμιών που προκαλούνται από ισχαιμία. Σε αντίθεση με άλλους αντιστηθαγχικούς παράγοντες, τα αντιστηθαγχικά αποτελέσματα της ρανoλαζίνης δεν εξαρτώνται από τη μείωση του καρδιακού ρυθμού ή της αρτηριακής πίεσης.

Η παράταση του διαστήματος QT στον επιφανειακό ηλεκτροεγκεφαλογραφηματικό ρυθμό οφείλεται στην αναστολή του IKr, ο οποίος παρατείνει το δυναμικό ενεργείας των κοιλιών.

Οι συγγραφείς διερεύνησαν τις αλλαγές στα ρεύματα Na+ (INa) σε μόνιμη (ή χρόνια) κολπική μαρμαρυγή (AF) και τις επιδράσεις της αναστολής του INa με χρήση ρανoλαζίνης (Ran) σε αρρυθμίες και συσταλτικότητα στο ανθρώπινο καρδιακό μυ. Η ηλεκτρική αναδιαμόρφωση κατά τη διάρκεια της AF συνήθως σχετίζεται με αλλαγές στα ρεύματα Ca2+ και K+. Παραμένει ασαφές εάν και το INa τροποποιείται. Μελετήθηκαν ωτικά ωτικά από ασθενείς με AF (n = 23) και σε φυσιολογικό ρυθμό (SR) (n = 79). Πειράματα Patch-clamp σε μεμονωμένα μυοκύτταρα κόλπου έδειξαν σημαντικά μειωμένη πυκνότητα αιχμής INa (~16%) σε AF σε σύγκριση με SR, η οποία συνοδεύτηκε από 26% χαμηλότερη έκφραση του Nav1.5 (p < 0.05). Αντίθετα, το όψιμο INa ήταν σημαντικά αυξημένο στα μυοκύτταρα από κόλπους AF κατά ~26%. Η Ran (10 μmol/L) μείωσε το όψιμο INa κατά ~60% (p < 0.05) σε μυοκύτταρα από ασθενείς με AF, αλλά μόνο κατά ~18% (p < 0.05) σε μυοκύτταρα από κόλπους SR. Προαρρυθμική δραστηριότητα προκλήθηκε σε καρδιακές δοκίδες εκτεθειμένες σε υψηλό [Ca2+]o ή ισοπροτερενόλη, η οποία αναστράφηκε σημαντικά από την Ran (κατά 83% και 100% αντίστοιχα). Η αύξηση των ρυθμών παλμών από 0,5 έως 3,0 Hz οδήγησε σε αύξηση της διαστολικής τάσης που μειώθηκε σημαντικά από την Ran σε κόλπους από ασθενείς SR και AF. Τα κανάλια Na+ μπορεί να συμβάλλουν σε αρρυθμίες και αναδιαμόρφωση συσταλτικότητας σε AF. Η αναστολή του INa με Ran είχε αντιαρρυθμικά αποτελέσματα και βελτίωσε τη διαστολική λειτουργία.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Μηχανισμό Δράσης (Πλήρης) για τη ρανoλαζίνη (11 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Ο χρόνος για την επίτευξη μέγιστης ορού συγκέντρωσης είναι αρκετά μεταβλητός, αλλά έχει παρατηρηθεί στο εύρος 2-6 ωρών, με σταθερή κατάσταση εντός 3 ημερών. Ο FDA αναφέρει Tmax 3-5 ωρών. Η μέση Cmax σταθερής κατάστασης είναι περίπου 2600 ng/mL. Η απορρόφηση της ρανoλαζίνης δεν επηρεάζεται σημαντικά από την κατανάλωση τροφής. Η βιοδιαθεσιμότητα της ρανoλαζίνης σε μορφή δισκίου σε σύγκριση με διάλυμα ρανoλαζίνης είναι περίπου 76%.

Από τη χορηγούμενη δόση, περίπου τα 3/4 της δόσης απεκκρίνονται νεφρικά, ενώ το 1/4 της δόσης απεκκρίνεται στα κόπρανα. Μια εκτιμώμενη ποσότητα 5% μιας προσλαμβανόμενης δόσης απεκκρίνεται ως αμετάβλητο φάρμακο.

Ο μέσος φαινόμενος όγκος κατανομής της ρανoλαζίνης αναφέρεται σε 53,2 L και ο μέσος όγκος κατανομής σταθερής κατάστασης εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 85 έως 180 L.

Ο αναφερόμενος ρυθμός κάθαρσης της από του στόματος χορηγούμενης ρανoλαζίνης είναι 45 L/h όταν χορηγείται σε δόση 500 mg δύο φορές την ημέρα. Ο ρυθμός κάθαρσης της ρανoλαζίνης εξαρτάται από τη δόση και η νεφρική δυσλειτουργία μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση ρανoλαζίνης στο πλάσμα κατά 40-50%.

Η ρανoλαζίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο έντερο και το ήπαρ και η απορρόφησή της είναι εξαιρετικά μεταβλητή. Για παράδειγμα, σε δόση 1000 mg δύο φορές την ημέρα, η μέση Cmax σταθερής κατάστασης ήταν 2600 ng/mL με 95% όρια εμπιστοσύνης 400 και 6100 ng/mL. Οι φαρμακοκινητικές των (+) R- και (-) S-εναντιομερών της ρανoλαζίνης είναι παρόμοιες σε υγιείς εθελοντές. … Η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται γενικά εντός 3 ημερών με χορήγηση δύο φορές την ημέρα. Στη σταθερή κατάσταση, στο εύρος δόσεων 500 έως 1000 mg δύο φορές την ημέρα, η Cmax και η AUC0-t αυξάνονται ελαφρώς περισσότερο από αναλογικά με τη δόση, 2,2- και 2,4- φορές αντίστοιχα. Με χορήγηση δύο φορές την ημέρα, ο λόγος ελάχιστης προς μέγιστη συγκέντρωσης ρανoλαζίνης στο πλάσμα είναι 0,3 έως 0,6. Η φαρμακοκινητική της ρανoλαζίνης δεν επηρεάζεται από την ηλικία, το φύλο ή την τροφή.

Μετά από από του στόματος χορήγηση ρανoλαζίνης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις ρανoλαζίνης στο πλάσμα επιτυγχάνονται μεταξύ 2 και 5 ωρών. Μετά από από του στόματος χορήγηση (14C)-ρανoλαζίνης ως διάλυμα, το 73% της δόσης είναι συστηματικά διαθέσιμο ως ρανoλαζίνη ή μεταβολίτες. Η βιοδιαθεσιμότητα της ρανoλαζίνης από δισκία ρανoλαζίνης σε σχέση με αυτήν από διάλυμα ρανoλαζίνης είναι 76%. Δεδομένου ότι η ρανoλαζίνη είναι υπόστρωμα της P-gp, οι αναστολείς της P-gp μπορεί να αυξήσουν την απορρόφηση της ρανoλαζίνης.

Η τροφή (πρωινό με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά) δεν έχει σημαντική επίδραση στην Cmax και την AUC της ρανoλαζίνης. Επομένως, η ρανoλαζίνη μπορεί να ληφθεί ανεξαρτήτως γευμάτων. Στο εύρος συγκεντρώσεων 0,25 έως 10 μg/mL, η ρανoλαζίνη δεσμεύεται περίπου στο 62% στις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος.

Δεν είναι γνωστό εάν η ρανoλαζίνη κατανέμεται στο γάλα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Απορρόφηση, Κατανομή και Απέκκριση (Πλήρης) για τη ρανoλαζίνη (7 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Περίπου το 62% της χορηγούμενης δόσης ρανoλαζίνης δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η ρανoλαζίνη φαίνεται να έχει υψηλότερη συγγένεια δέσμευσης για την α-1 όξινη γλυκοπρωτεΐνη.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Η ρανoλαζίνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς στο ήπαρ και το γαστρεντερικό σωλήνα μέσω της δραστηριότητας του ενζύμου CYP3A4, με μικρότερη συμβολή του CYP2D6. Πάνω από 40 μεταβολίτες ρανoλαζίνης έχουν βρεθεί στο πλάσμα και πάνω από 100 μεταβολίτες έχουν ταυτοποιηθεί στα ούρα. Η ρανoλαζίνη και ορισμένοι από τους μεταβολίτες της είναι γνωστό ότι αναστέλλουν ασθενώς το CYP3A4. Ωστόσο, η δραστηριότητα των μεταβολιτών της ρανoλαζίνης δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί.

Η ρανoλαζίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο έντερο και το ήπαρ από το σύστημα ισοενζύμων κυτοχρώματος P-450 (CYP), κυρίως από το CYP3A και, σε μικρότερο βαθμό, το CYP2D6. Μελέτες in vitro υποδεικνύουν ότι η ρανoλαζίνη είναι επίσης υπόστρωμα της p-γλυκοπρωτεΐνης. Τουλάχιστον 4 μεταβολίτες της ρανoλαζίνης έχουν ταυτοποιηθεί. Η φαρμακολογική δραστηριότητα αυτών των μεταβολιτών δεν έχει πλήρως καθοριστεί.

Η ρανoλαζίνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς στο ήπαρ και το έντερο… Η φαρμακολογική δραστηριότητα των μεταβολιτών δεν έχει χαρακτηριστεί καλά. Μετά τη χορήγηση μέχρι σταθερής κατάστασης με 500 mg έως 1500 mg δύο φορές την ημέρα, οι τέσσερις πιο άφθονοι μεταβολίτες στο πλάσμα έχουν τιμές AUC που κυμαίνονται από περίπου 5 έως 33% αυτής της ρανoλαζίνης…

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Ο φαινόμενος τερματικός χρόνος ημίσειας ζωής της ρανoλαζίνης είναι 7 ώρες.

… Ο χρόνος ημίσειας ζωής της ρανoλαζίνης είναι 1,4-1,9 ώρες, αλλά παρατείνεται φαινομενικά, κατά μέσο όρο, στις 7 ώρες για τη φόρμουλα ER ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης απορρόφησης (flip-flop kinetics).

… Οι τέσσερις πιο άφθονοι μεταβολίτες στο πλάσμα … εμφανίζουν φαινόμενους χρόνους ημίσειας ζωής που κυμαίνονται από 6 έως 22 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Παράγοντες που επηρεάζουν τον ρυθμό ή την ένταση της καρδιακής σύσπασης, της διαμέτρου των αιμοφόρων αγγείων ή του όγκου του αίματος.

Μια κατηγορία φαρμάκων που δρουν αναστέλλοντας την είσοδο νατρίου μέσω των κυτταρικών μεμβρανών. Η αναστολή των διαύλων νατρίου μειώνει τον ρυθμό και το πλάτος της αρχικής ταχείας εκπόλωσης, μειώνει την κυτταρική ευρεθιστότητα και μειώνει την ταχύτητα αγωγής.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

A6IEZ5M406

ΡΑΝΟΛΑΖΙΝΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιστηθαγχικό

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς CYP3A4

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς P-γλυκοπρωτεΐνης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς CYP2D6

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Μεταφορέα Οργανικών Κατιόντων 2

Η ρανoλαζίνη είναι αντιστηθαγχικό. Ο μηχανισμός δράσης της ρανoλαζίνης είναι ως αναστολέας του κυτοχρώματος P450 3A, και αναστολέας της P-γλυκοπρωτεΐνης, και αναστολέας του κυτοχρώματος P450 2D6, και αναστολέας του μεταφορέα οργανικών κατιόντων 2.

ΡΑΝΟΛΑΖΙΝΗ

trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Αντιαγγειακά

Άμεση διακοπή CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο

⚠ Συζητήστε τη διακοπή με ειδικό.

open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

56959

Μοριακός τύπος

C24H33N3O4

Μοριακό βάρος

427.5

IUPAC

N-(2,6-dimethylphenyl)-2-[4-[2-hydroxy-3-(2-methoxyphenoxy)propyl]piperazin-1-yl]acetamide

InChIKey

XKLMZUWKNUAPSZ-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH