ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C01EB18 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

RANOLAZINE

Ρανολαζίνη

Για τη θεραπεία της **χρόνιας στηθάγχης**. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με αμλοδιπίνη, β-αποκλειστές ή νιτρικά.

Εμπορικά Ονόματα

RANEXA

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

DrugBank

Ενδείξεις

expand_more

Για τη θεραπεία της χρόνιας στηθάγχης. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με αμλοδιπίνη, β-αποκλειστές ή νιτρικά.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

DrugBank

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Η ρανιλαζίνη έχει αντιστηθαγχικά και αντι-ισχαιμικά αποτελέσματα που δεν εξαρτώνται από μειώσεις στον καρδιακό ρυθμό ή την αρτηριακή πίεση. Είναι το πρώτο νέο αντι-στηθαγχικό που αναπτύχθηκε σε πάνω από 20 χρόνια.

biotech

PubChem

Φαρμακοκινητική

expand_more

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more

Η ρανιλαζίνη είναι ένα αντιστηθαγχικό φάρμακο. Στις 31 Ιανουαρίου 2006, η ρανιλαζίνη εγκρίθηκε για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον FDA για τη θεραπεία της χρόνιας στηθάγχης.

DrugBank

Indication

expand_more

DrugBank

Pharmacology

expand_more

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Ο μηχανισμός δράσης της ρανιλαζίνης είναι άγνωστος. Δεν αυξάνει το γινόμενο ρυθμού-πίεσης, ένα μέτρο του μυοκαρδιακού έργου, στη μέγιστη άσκηση. Μελέτες in vitro υποδηλώνουν ότι η ρανιλαζίνη είναι ένας αναστολέας της P-gp. Πιστεύεται ότι η ρανιλαζίνη ασκεί τα αποτελέσματά της μέσω της μεταβολής του διαμεμβρανικού όψιμου ρεύματος νατρίου. Μεταβάλλοντας το ενδοκυτταρικό επίπεδο νατρίου, η ρανιλαζίνη επηρεάζει τους διαύλους ασβεστίου που εξαρτώνται από το νάτριο κατά τη διάρκεια της μυοκαρδιακής ισχαιμίας. Έτσι, η ρανιλαζίνη εμποδίζει έμμεσα την υπερφόρτωση ασβεστίου που προκαλεί καρδιακή ισχαιμία.

DrugBank

Absorption

expand_more

Η απορρόφηση είναι εξαιρετικά μεταβλητή. Μετά από από του στόματος χορήγηση ρανιλαζίνης ως διάλυμα, το 73% της δόσης είναι συστημικά διαθέσιμο ως ρανιλαζίνη ή μεταβολίτες. Η βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος ρανιλαζίνης σε σχέση με αυτή από διάλυμα είναι 76%.

DrugBank

Half life

expand_more

Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι 7 ώρες.

DrugBank

Protein binding

expand_more

Η πρωτεϊνική πρόσδεση είναι 62%.

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Η ρανιλαζίνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς στο ήπαρ και το λεπτό έντερο. Λιγότερο από 5% απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα και τα κόπρανα.

DrugBank

Toxicity

expand_more

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, τα αναμενόμενα συμπτώματα θα είναι ζάλη, ναυτία/έμετος, διπλωπία, παραισθησία και σύγχυση. Μπορεί να αναπτυχθεί συγκοπή με παρατεταμένη απώλεια συνείδησης.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Η ρανoλαζίνη ασκεί αντιστηθαγχικά και αντι-ισχαιμικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από τη μείωση του καρδιακού ρυθμού ή της αρτηριακής πίεσης. Αναστέλλει το ρεύμα IKr, το ταχύ τμήμα του ρεύματος καλίου της καθυστερημένης αναπόλωσης, και παρατείνει το διάστημα QTc με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Το ρεύμα IKr είναι σημαντικό για την καρδιακή απoπόλωση. Η ρανoλαζίνη ασκεί τα θεραπευτικά της αποτελέσματα χωρίς αρνητικές χρονοτρόπες, δρομότροπες ή ινότροπες δράσεις, ούτε σε ηρεμία ούτε κατά τη διάρκεια της άσκησης.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η μυοκαρδιακή ισχαιμία επιδρά στη ροή της αδενοσινοτριφωσφορικής (ATP), οδηγώντας σε μείωση της διαθέσιμης ενέργειας για τη σύσπαση και χαλάρωση του καρδιακού μυός. Η ισορροπία των ηλεκτρολυτών, νατρίου και καλίου, είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της φυσιολογικής καρδιακής σύσπασης και χαλάρωσης. Η διαταραχή της ισορροπίας νατρίου και καλίου οδηγεί σε υπερβολικά υψηλές συγκεντρώσεις νατρίου και ασβεστίου, οι οποίες πιθανώς παρεμβαίνουν στην παροχή οξυγόνου στον καρδιακό μυ. Αυτή η ανισορροπία τελικά οδηγεί σε συμπτώματα στηθάγχης (πόνος ή πίεση στο στήθος), ναυτία και ζάλη, μεταξύ άλλων.

Ο μηχανισμός δράσης της ρανoλαζίνης δεν έχει πλήρως κατανοηθεί. Σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις, μπορεί να αναστέλλει το όψιμο ρεύμα νατρίου (INa) (INa), το οποίο μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία των ηλεκτρολυτών στο μυοκάρδιο, ανακουφίζοντας τα συμπτώματα της στηθάγχης. Η κλινική σημασία αυτής της αναστολής στη θεραπεία των συμπτωμάτων της στηθάγχης δεν έχει επιβεβαιωθεί ακόμη. Η ρανoλαζίνη αναστέλλει τα ρεύματα των διαύλων ιόντων νατρίου και καλίου. Έχει αποδειχθεί ότι ασκεί ασθενή δραστηριότητα στους διαύλους ασβεστίου τύπου L, καθιστώντας την ασθενή άμεσο αγγειοδιασταλτικό, και ασκεί ελάχιστες άμεσες επιδράσεις στην αγωγή του κολποκοιλιακού κόμβου. Έχουν αποσαφηνιστεί ορισμένοι επιπρόσθετοι μηχανισμοί. Η ρανoλαζίνη ασκεί ανταγωνιστική δραστηριότητα έναντι των α-1 και β-1 αδρενεργικών υποδοχέων και αναστολή της οξείδωσης των λιπαρών οξέων.

Η ρανoλαζίνη, ένα παράγωγο της πιπεραζίνης, είναι ένας αντιστηθαγχικός παράγοντας. Αν και ο ακριβής μηχανισμός της αντιστηθαγχικής δράσης της ρανoλαζίνης δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί, τα αποτελέσματα πρώιμων μελετών υποδηλώνουν ότι η ρανoλαζίνη μετατοπίζει την παραγωγή αδενοσινοτριφωσφορικής (ATP) από την οξείδωση των λιπαρών οξέων (δηλαδή, μερική αναστολή της οξείδωσης των λιπαρών οξέων) υπέρ της πιο οξυγονο-αποτελεσματικής οξείδωσης της γλυκόζης, ειδικά όταν οι συγκεντρώσεις των ελεύθερων λιπαρών οξέων ήταν αυξημένες (π.χ., κατά την ισχαιμία), οδηγώντας σε μειωμένη ζήτηση οξυγόνου και συμπτώματα ισχαιμίας χωρίς να επηρεάζεται η καρδιακή εργασία. Ωστόσο, αυτές οι φαρμακολογικές επιδράσεις παρατηρήθηκαν γενικά σε συγκεντρώσεις που υπερβαίνουν τις θεραπευτικές συγκεντρώσεις πλάσματος σε κλινικές μελέτες.

Πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η ρανoλαζίνη μπορεί να ασκήσει τα αντιστηθαγχικά και αντι-ισχαιμικά της αποτελέσματα μέσω αναστολής, εξαρτώμενης από τη συγκέντρωση, την τάση και τη συχνότητα, του όψιμου (δηλαδή, παρατεταμένου, εμμένοντος) ρεύματος νατρίου και άλλων καρδιακών ιόντων και μεταφορέων. Το όψιμο ρεύμα νατρίου δημιουργείται από την απενεργοποίηση της πρωτεΐνης του διαύλου νατρίου. Ωστόσο, η στηθάγχη (δηλαδή, ισχαιμία, υποξία) επηρεάζει αρνητικά την απενεργοποίηση του διαύλου νατρίου και αυξάνει την ποσότητα νατρίου στα καρδιακά κύτταρα, η οποία διευκολύνει την υπερφόρτωση ασβεστίου μέσω του μηχανισμού ανταλλαγής νατρίου-ασβεστίου. Η αυξημένη ενδοκυττάρια συγκέντρωση ασβεστίου μπορεί να οδηγήσει σε υπερευρεθιστότητα μυοκυττάρων και ηλεκτρική αστάθεια, διαταραγμένη διαστολική χαλάρωση, μειωμένη αιμάτωση των στεφανιαίων αρτηριών, μειωμένη παροχή οξυγόνου στο μυοκάρδιο, αυξημένη ζήτηση οξυγόνου και κοιλιακή δυσλειτουργία. Έτσι, η ρανoλαζίνη μπορεί να μειώσει το μέγεθος του όψιμου ρεύματος νατρίου, οδηγώντας σε καθαρή μείωση των ενδοκυττάριων συγκεντρώσεων νατρίου, αντιστροφή της υπερφόρτωσης ασβεστίου, αποκατάσταση της λειτουργίας της κοιλιακής αντλίας και πρόληψη αρρυθμιών που προκαλούνται από ισχαιμία. Σε αντίθεση με άλλους αντιστηθαγχικούς παράγοντες, τα αντιστηθαγχικά αποτελέσματα της ρανoλαζίνης δεν εξαρτώνται από τη μείωση του καρδιακού ρυθμού ή της αρτηριακής πίεσης.

Η παράταση του διαστήματος QT στον επιφανειακό ηλεκτροεγκεφαλογραφηματικό ρυθμό οφείλεται στην αναστολή του IKr, ο οποίος παρατείνει το δυναμικό ενεργείας των κοιλιών.

Οι συγγραφείς διερεύνησαν τις αλλαγές στα ρεύματα Na+ (INa) σε μόνιμη (ή χρόνια) κολπική μαρμαρυγή (AF) και τις επιδράσεις της αναστολής του INa με χρήση ρανoλαζίνης (Ran) σε αρρυθμίες και συσταλτικότητα στο ανθρώπινο καρδιακό μυ. Η ηλεκτρική αναδιαμόρφωση κατά τη διάρκεια της AF συνήθως σχετίζεται με αλλαγές στα ρεύματα Ca2+ και K+. Παραμένει ασαφές εάν και το INa τροποποιείται. Μελετήθηκαν ωτικά ωτικά από ασθενείς με AF (n = 23) και σε φυσιολογικό ρυθμό (SR) (n = 79). Πειράματα Patch-clamp σε μεμονωμένα μυοκύτταρα κόλπου έδειξαν σημαντικά μειωμένη πυκνότητα αιχμής INa (~16%) σε AF σε σύγκριση με SR, η οποία συνοδεύτηκε από 26% χαμηλότερη έκφραση του Nav1.5 (p < 0.05). Αντίθετα, το όψιμο INa ήταν σημαντικά αυξημένο στα μυοκύτταρα από κόλπους AF κατά ~26%. Η Ran (10 μmol/L) μείωσε το όψιμο INa κατά ~60% (p < 0.05) σε μυοκύτταρα από ασθενείς με AF, αλλά μόνο κατά ~18% (p < 0.05) σε μυοκύτταρα από κόλπους SR. Προαρρυθμική δραστηριότητα προκλήθηκε σε καρδιακές δοκίδες εκτεθειμένες σε υψηλό [Ca2+]o ή ισοπροτερενόλη, η οποία αναστράφηκε σημαντικά από την Ran (κατά 83% και 100% αντίστοιχα). Η αύξηση των ρυθμών παλμών από 0,5 έως 3,0 Hz οδήγησε σε αύξηση της διαστολικής τάσης που μειώθηκε σημαντικά από την Ran σε κόλπους από ασθενείς SR και AF. Τα κανάλια Na+ μπορεί να συμβάλλουν σε αρρυθμίες και αναδιαμόρφωση συσταλτικότητας σε AF. Η αναστολή του INa με Ran είχε αντιαρρυθμικά αποτελέσματα και βελτίωσε τη διαστολική λειτουργία.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Μηχανισμό Δράσης (Πλήρης) για τη ρανoλαζίνη (11 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Ο χρόνος για την επίτευξη μέγιστης ορού συγκέντρωσης είναι αρκετά μεταβλητός, αλλά έχει παρατηρηθεί στο εύρος 2-6 ωρών, με σταθερή κατάσταση εντός 3 ημερών. Ο FDA αναφέρει Tmax 3-5 ωρών. Η μέση Cmax σταθερής κατάστασης είναι περίπου 2600 ng/mL. Η απορρόφηση της ρανoλαζίνης δεν επηρεάζεται σημαντικά από την κατανάλωση τροφής. Η βιοδιαθεσιμότητα της ρανoλαζίνης σε μορφή δισκίου σε σύγκριση με διάλυμα ρανoλαζίνης είναι περίπου 76%.

Από τη χορηγούμενη δόση, περίπου τα 3/4 της δόσης απεκκρίνονται νεφρικά, ενώ το 1/4 της δόσης απεκκρίνεται στα κόπρανα. Μια εκτιμώμενη ποσότητα 5% μιας προσλαμβανόμενης δόσης απεκκρίνεται ως αμετάβλητο φάρμακο.

Ο μέσος φαινόμενος όγκος κατανομής της ρανoλαζίνης αναφέρεται σε 53,2 L και ο μέσος όγκος κατανομής σταθερής κατάστασης εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 85 έως 180 L.

Ο αναφερόμενος ρυθμός κάθαρσης της από του στόματος χορηγούμενης ρανoλαζίνης είναι 45 L/h όταν χορηγείται σε δόση 500 mg δύο φορές την ημέρα. Ο ρυθμός κάθαρσης της ρανoλαζίνης εξαρτάται από τη δόση και η νεφρική δυσλειτουργία μπορεί να αυξήσει τη συγκέντρωση ρανoλαζίνης στο πλάσμα κατά 40-50%.

Η ρανoλαζίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο έντερο και το ήπαρ και η απορρόφησή της είναι εξαιρετικά μεταβλητή. Για παράδειγμα, σε δόση 1000 mg δύο φορές την ημέρα, η μέση Cmax σταθερής κατάστασης ήταν 2600 ng/mL με 95% όρια εμπιστοσύνης 400 και 6100 ng/mL. Οι φαρμακοκινητικές των (+) R- και (-) S-εναντιομερών της ρανoλαζίνης είναι παρόμοιες σε υγιείς εθελοντές. … Η σταθερή κατάσταση επιτυγχάνεται γενικά εντός 3 ημερών με χορήγηση δύο φορές την ημέρα. Στη σταθερή κατάσταση, στο εύρος δόσεων 500 έως 1000 mg δύο φορές την ημέρα, η Cmax και η AUC0-t αυξάνονται ελαφρώς περισσότερο από αναλογικά με τη δόση, 2,2- και 2,4- φορές αντίστοιχα. Με χορήγηση δύο φορές την ημέρα, ο λόγος ελάχιστης προς μέγιστη συγκέντρωσης ρανoλαζίνης στο πλάσμα είναι 0,3 έως 0,6. Η φαρμακοκινητική της ρανoλαζίνης δεν επηρεάζεται από την ηλικία, το φύλο ή την τροφή.

Μετά από από του στόματος χορήγηση ρανoλαζίνης, οι μέγιστες συγκεντρώσεις ρανoλαζίνης στο πλάσμα επιτυγχάνονται μεταξύ 2 και 5 ωρών. Μετά από από του στόματος χορήγηση (14C)-ρανoλαζίνης ως διάλυμα, το 73% της δόσης είναι συστηματικά διαθέσιμο ως ρανoλαζίνη ή μεταβολίτες. Η βιοδιαθεσιμότητα της ρανoλαζίνης από δισκία ρανoλαζίνης σε σχέση με αυτήν από διάλυμα ρανoλαζίνης είναι 76%. Δεδομένου ότι η ρανoλαζίνη είναι υπόστρωμα της P-gp, οι αναστολείς της P-gp μπορεί να αυξήσουν την απορρόφηση της ρανoλαζίνης.

Η τροφή (πρωινό με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά) δεν έχει σημαντική επίδραση στην Cmax και την AUC της ρανoλαζίνης. Επομένως, η ρανoλαζίνη μπορεί να ληφθεί ανεξαρτήτως γευμάτων. Στο εύρος συγκεντρώσεων 0,25 έως 10 μg/mL, η ρανoλαζίνη δεσμεύεται περίπου στο 62% στις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος.

Δεν είναι γνωστό εάν η ρανoλαζίνη κατανέμεται στο γάλα.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Απορρόφηση, Κατανομή και Απέκκριση (Πλήρης) για τη ρανoλαζίνη (7 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Περίπου το 62% της χορηγούμενης δόσης ρανoλαζίνης δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η ρανoλαζίνη φαίνεται να έχει υψηλότερη συγγένεια δέσμευσης για την α-1 όξινη γλυκοπρωτεΐνη.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Η ρανoλαζίνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς στο ήπαρ και το γαστρεντερικό σωλήνα μέσω της δραστηριότητας του ενζύμου CYP3A4, με μικρότερη συμβολή του CYP2D6. Πάνω από 40 μεταβολίτες ρανoλαζίνης έχουν βρεθεί στο πλάσμα και πάνω από 100 μεταβολίτες έχουν ταυτοποιηθεί στα ούρα. Η ρανoλαζίνη και ορισμένοι από τους μεταβολίτες της είναι γνωστό ότι αναστέλλουν ασθενώς το CYP3A4. Ωστόσο, η δραστηριότητα των μεταβολιτών της ρανoλαζίνης δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί.

Η ρανoλαζίνη μεταβολίζεται εκτενώς στο έντερο και το ήπαρ από το σύστημα ισοενζύμων κυτοχρώματος P-450 (CYP), κυρίως από το CYP3A και, σε μικρότερο βαθμό, το CYP2D6. Μελέτες in vitro υποδεικνύουν ότι η ρανoλαζίνη είναι επίσης υπόστρωμα της p-γλυκοπρωτεΐνης. Τουλάχιστον 4 μεταβολίτες της ρανoλαζίνης έχουν ταυτοποιηθεί. Η φαρμακολογική δραστηριότητα αυτών των μεταβολιτών δεν έχει πλήρως καθοριστεί.

Η ρανoλαζίνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς στο ήπαρ και το έντερο… Η φαρμακολογική δραστηριότητα των μεταβολιτών δεν έχει χαρακτηριστεί καλά. Μετά τη χορήγηση μέχρι σταθερής κατάστασης με 500 mg έως 1500 mg δύο φορές την ημέρα, οι τέσσερις πιο άφθονοι μεταβολίτες στο πλάσμα έχουν τιμές AUC που κυμαίνονται από περίπου 5 έως 33% αυτής της ρανoλαζίνης…

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Ο φαινόμενος τερματικός χρόνος ημίσειας ζωής της ρανoλαζίνης είναι 7 ώρες.

… Ο χρόνος ημίσειας ζωής της ρανoλαζίνης είναι 1,4-1,9 ώρες, αλλά παρατείνεται φαινομενικά, κατά μέσο όρο, στις 7 ώρες για τη φόρμουλα ER ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης απορρόφησης (flip-flop kinetics).

… Οι τέσσερις πιο άφθονοι μεταβολίτες στο πλάσμα … εμφανίζουν φαινόμενους χρόνους ημίσειας ζωής που κυμαίνονται από 6 έως 22 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Παράγοντες που επηρεάζουν τον ρυθμό ή την ένταση της καρδιακής σύσπασης, της διαμέτρου των αιμοφόρων αγγείων ή του όγκου του αίματος.

Μια κατηγορία φαρμάκων που δρουν αναστέλλοντας την είσοδο νατρίου μέσω των κυτταρικών μεμβρανών. Η αναστολή των διαύλων νατρίου μειώνει τον ρυθμό και το πλάτος της αρχικής ταχείας εκπόλωσης, μειώνει την κυτταρική ευρεθιστότητα και μειώνει την ταχύτητα αγωγής.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

A6IEZ5M406

ΡΑΝΟΛΑΖΙΝΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιστηθαγχικό

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς CYP3A4

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς P-γλυκοπρωτεΐνης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς CYP2D6

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Μεταφορέα Οργανικών Κατιόντων 2

Η ρανoλαζίνη είναι αντιστηθαγχικό. Ο μηχανισμός δράσης της ρανoλαζίνης είναι ως αναστολέας του κυτοχρώματος P450 3A, και αναστολέας της P-γλυκοπρωτεΐνης, και αναστολέας του κυτοχρώματος P450 2D6, και αναστολέας του μεταφορέα οργανικών κατιόντων 2.

ΡΑΝΟΛΑΖΙΝΗ

Αντιστηθαγχικό [EPC]; Αναστολείς P-γλυκοπρωτεΐνης [MoA]; Αναστολείς CYP3A4 [MoA]; Αναστολείς Μεταφορέα Οργανικών Κατιόντων 2 [MoA]; Αναστολείς CYP2D6 [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

7 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

62%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

76%

DrugBank

Απέκκριση

Ήπαρ

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

56959

Μοριακός τύπος

C24H33N3O4

Μοριακό βάρος

427.5

IUPAC

N-(2,6-dimethylphenyl)-2-[4-[2-hydroxy-3-(2-methoxyphenoxy)propyl]piperazin-1-yl]acetamide

InChIKey

XKLMZUWKNUAPSZ-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Στεφανιαία Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2023 / ESC Υπερκοιλιακές Ταχυκαρδίες Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / ESC

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Στεφανιαία Νόσος Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Καρδιαγγειακών Νοσημάτων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Anti-anginal-2 C01EB18

Συμπτωματική 2ης γραμμής — Ρανολαζίνη / Ιβαμπραδίνη

Ανθεκτική στηθάγχη παρά την πρώτης γραμμής αγωγή

Δοσολογία: 375 mg × 2 (έναρξη) → 500–750 mg × 2 · Συνεχής