ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N01BB09 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ROPIVACAINE

Ροπιβακαΐνη

Εμπορικά Ονόματα

IPREAL NAROPEINE ROPIVACAINE-GENERICS ROPIVACAINE-KABI ROPIVACAINE-TEVA ZITAMIN

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

Aναλγησία στη γενική χειρουργική, μαιευτική και οδοντιατρική. Aναλγησία επιφάνειας και βλεννογόνων. Kατάργηση αντανακλαστικών. Θεραπευτικός και διαγνωστικός αποκλεισμός νεύρων. Aντιμετώπιση μετεγχειρητικού και χρόνιου πόνου.

medication

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 12 ετών - Χειρουργική Αναισθησία - Επισκληρίδιος οσφυική χορήγηση - Χειρουργική

Δόση7,5 mg/ml: 15-25 ml (113-188 mg)

Μέγ. δόση10,0 mg/ml: 15-20 ml (150-200 mg)

Έναρξη δράσης 10-20 λεπτά, Διάρκεια 3-5 ώρες
Ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 12 ετών - Χειρουργική Αναισθησία - Επισκληρίδιος οσφυική χορήγηση - Καισαρική τομή

Δόση7,5 mg/ml: 15-20 ml (113-188 mg)

Έναρξη δράσης 10-20 λεπτά, Διάρκεια 3-5 ώρες. Δοσολογία με μικρές προσαυξήσεις, αρχική δόση ~100 mg σε 3-5 λεπτά, 2 επιπλέον δόσεις των 50 mg αν χρειαστεί.
Ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 12 ετών - Χειρουργική Αναισθησία - Επισκληρίδιος θωρακική χορήγηση - Επίτευξη αποκλεισμού για την ανακούφιση μετεγχειρητικού άλγους

Δόση7,5 mg/ml: 5-15 ml

Έναρξη δράσης 10-20 λεπτά, Διάρκεια δ/ε.
Ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 12 ετών - Χειρουργική Αναισθησία - Αποκλεισμός μειζόνων νεύρων - Αποκλεισμός βραχιόνιου πλέγματος

Δόση7,5 mg/ml: 30-40 ml (225-300 mg)

Έναρξη δράσης 10-25 λεπτά, Διάρκεια 6-10 ώρες.
Ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 12 ετών - Χειρουργική Αναισθησία - Τοπικός αποκλεισμός

Δόση7,5 mg/ml: 1-30 ml (7,5-225 mg)

Έναρξη δράσης 1-15 λεπτά, Διάρκεια 2-6 ώρες.
Ενήλικες - Αντιμετώπιση οξέος άλγους - Επισκληρίδιος οσφυική χορήγηση - Ταχεία (Bolus)

Δόση2,0 mg/ml: 10-20 ml (20-40 mg)

Έναρξη δράσης 10-15 λεπτά, Διάρκεια 0,5-1,5 ώρες.
Ενήλικες - Αντιμετώπιση οξέος άλγους - Επισκληρίδιος οσφυική χορήγηση - Διαλείπουσες ενέσεις (top-up)

Δόση2,0 mg/ml: 10-15 ml

Ελάχιστο ενδιάμεσο διάστημα 30 λεπτά.
Ενήλικες - Αντιμετώπιση οξέος άλγους - Επισκληρίδιος οσφυική χορήγηση - Συνεχής έγχυση

Δόση2,0 mg/ml: 6-10 ml/h (12-20 mg/h)

δ/ε
Ενήλικες - Αντιμετώπιση οξέος άλγους - Επισκληρίδιος θωρακική χορήγηση - Συνεχής έγχυση

Δόση2,0 mg/ml: 6-14 ml/h (12-28 mg/h)

δ/ε
Ενήλικες - Αντιμετώπιση οξέος άλγους - Τοπικός αποκλεισμός

Δόση2,0 mg/ml: 1-100 ml (2,0-200 mg)

Έναρξη δράσης 1-5 λεπτά, Διάρκεια 2-6 ώρες.
Ενήλικες - Περιφερικός νευρικός αποκλεισμός - Συνεχής έγχυση ή διαλείπουσες ενέσεις

Δόση2,0 mg/ml: 5-10 ml/h (10-20 mg/h)

δ/ε
Παιδιά 0-12 ετών - Αντιμετώπιση οξέος άλγους - Μονήρης ιεροκοκκυγικός επισκληρίδιος αποκλεισμός (κάτω του Θ12, σωματικό βάρος ≤ 25 kg)

Δόση2,0 mg/ml: 1 ml/kg (2 mg/kg)

Δόση στο κατώτερο όριο για θωρακικούς, ανώτερο για οσφυικούς/ιεροκοκκυγικούς. Όγκος ≤ 25 ml.
Παιδιά 0-6 μηνών - Συνεχής επισκληρίδιος έγχυση (≤ 25 kg)

Δόση2,0 mg/ml: 0.1 ml/kg/h (0.2 mg/kg/h)

Μέγ. δόση2,0 mg/ml: 1-2 mg/kg (bolus)

Έγχυση έως 72 ώρες. Δόσεις στο κατώτερο όριο για θωρακικούς, ανώτερο για οσφυικούς/ιεροκοκκυγικούς.
Παιδιά 6-12 μηνών - Συνεχής επισκληρίδιος έγχυση (≤ 25 kg)

Δόση2,0 mg/ml: 0.2 ml/kg/h (0.4 mg/kg/h)

Μέγ. δόση2,0 mg/ml: 1-2 mg/kg (bolus)

Έγχυση έως 72 ώρες. Δόσεις στο κατώτερο όριο για θωρακικούς, ανώτερο για οσφυικούς/ιεροκοκκυγικούς.
Παιδιά 1-12 ετών - Συνεχής επισκληρίδιος έγχυση (≤ 25 kg)

Δόση2,0 mg/ml: 0.2 ml/kg/h (0.4 mg/kg/h)

Μέγ. δόση2,0 mg/ml: 1-2 mg/kg (bolus)

Έγχυση έως 72 ώρες. Συστήνεται για οσφυικούς αποκλεισμούς. Μείωση bolus για θωρακική αναλγησία. Όγκος ≤ 25 ml.

block

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη ροπιβακαΐνη ή σε άλλα τοπικά αναισθητικά αμιδικού τύπου.
Γενικές αντενδείξεις που σχετίζονται με επισκληρίδιο αναισθησία, ανεξάρτητα από το χρησιμοποιούμενο τοπικό αναισθητικό, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη.
Ενδοφλέβια περιοχική αναισθησία.
Μαιευτική παρατραχηλική αναισθησία
Υποογκαιμία

warning

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

Προειδοποιήσεις

expand_more

Γενικές προφυλάξεις για περιοχική αναισθησία

Η διαδικασία πρέπει να γίνεται σε κατάλληλα εξοπλισμένο χώρο με κατάλληλο προσωπικό. Εξοπλισμός και φάρμακα για παρακολούθηση και επείγουσα ανάνηψη πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμα. Οι ασθενείς πρέπει να βρίσκονται σε βέλτιστη γενική κατάσταση και να έχουν ενδοφλέβια παροχή πριν τον αποκλεισμό. Ο κλινικός γιατρός πρέπει να λαμβάνει προφυλάξεις για την αποφυγή ενδοαγγειακής ένεσης και να είναι εκπαιδευμένος στη διάγνωση και αντιμετώπιση ανεπιθύμητων ενεργειών, συστηματικής τοξικότητας και επιπλοκών (π.χ. κατά λάθος υπαραχνοειδή ένεση που μπορεί να προκαλέσει υψηλό αποκλεισμό του νωτιαίου μυελού με άπνοια και υπόταση).
Σπασμοί

Έχουν εμφανιστεί πολύ συχνά μετά από αποκλεισμό του βραχιόνιου πλέγματος και επισκληρίδιο αποκλεισμό, πιθανώς λόγω κατά λάθος ενδοαγγειακής ένεσης ή ταχείας απορρόφησης.
Ενέσεις σε φλεγμαίνουσες περιοχές

Απαιτείται προσοχή για την αποφυγή ενέσεων.
Καρδιαγγειακό
Σπάνιες αναφορές καρδιακής ανακοπής, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους και ασθενείς με καρδιακή νόσο, μετά από ακούσια ενδοαγγειακή χορήγηση. Η ανάνηψη μπορεί να είναι δύσκολη και να απαιτούνται παρατεταμένες προσπάθειες.

ΠληθυσμόςΑσθενείς υπό αγωγή με αντιαρρυθμικά φάρμακα τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιωδαρόνη)

Στενή παρακολούθηση και ΗΚΓ. Οι καρδιακές επιδράσεις μπορεί να είναι αθροιστικές.
Αποκλεισμοί κεφαλής και τραχήλου

Συσχετίζονται με υψηλότερη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, ανεξάρτητα από το τοπικό αναισθητικό.
Αποκλεισμοί μείζονων περιφερικών νεύρων

Μπορεί να απαιτούν μεγάλες ποσότητες τοπικού αναισθητικού σε περιοχές υψηλής αγγείωσης, με αυξημένο κίνδυνο ενδοαγγειακής ένεσης και/ή ταχείας συστηματικής απορρόφησης, οδηγώντας σε υψηλές συγκεντρώσεις στο πλάσμα.
Υπερευαισθησία

Πιθανότητα διασταυρούμενης υπερευαισθησίας με άλλα τοπικά αναισθητικά αμιδικού τύπου.
Υποογκαιμία

Ασθενείς με υποογκαιμία μπορεί να εμφανίσουν ξαφνική και σοβαρή υπόταση κατά τη διάρκεια επισκληρίδιου αναισθησίας, ανεξάρτητα από το χρησιμοποιούμενο τοπικό αναισθητικό.
Ασθενείς σε κακή γενική κατάσταση υγείας

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι, ασθενείς με μερικό/πλήρη αποκλεισμό καρδιακής αγωγιμότητας, προχωρημένη ηπατική νόσο, σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία

Χρειάζονται ειδική προσοχή, αν και η περιοχική αναισθησία συνήθως ενδείκνυται.
Ασθενείς με ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή ηπατική νόσο

Χρήση με προσοχή. Ίσως χρειαστεί μείωση επαναλαμβανόμενων δόσεων λόγω καθυστέρησης αποβολής.
Ασθενείς με ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία (μεμονωμένες δόσεις ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία)

Συνήθως δεν απαιτείται προσαρμογή δοσολογίας. Ωστόσο, η οξέωση και η μειωμένη συγκέντρωση πρωτεϊνών πλάσματος μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο συστηματικής τοξικότητας.
Οξεία πορφυρία

Το ROPIVACAINE/GENERICS ενέσιμο διάλυμα και διάλυμα προς έγχυση προκαλεί πιθανόν πορφυρία. Χορήγηση μόνο αν δεν υπάρχει ασφαλέστερη εναλλακτική. Λήψη προφυλάξεων σε ευάλωτους ασθενείς.
Έκδοχα με αναγνωρισμένη δράση/αποτέλεσμα

Περιέχει 3,4 mg νατρίου ανά ml. Να λαμβάνεται υπόψη από ασθενείς σε δίαιτα ελεγχόμενης πρόσληψης νατρίου.
Παρατεταμένη χορήγηση

ΠληθυσμόςΑσθενείς που συγχορηγούνται με ισχυρούς αναστολείς του CYP1A2 (π.χ. φλουβοξαμίνη, ενοξασίνη)

Να αποφεύγεται (βλ. παράγραφο 4.5).
Παιδιατρικοί ασθενείς

ΠληθυσμόςΝεογνά

Απαιτείται ειδική προσοχή λόγω ανωριμότητας μεταβολικών οδών. Αυξημένος κίνδυνος συστηματικής τοξικότητας, ιδιαίτερα κατά τη συνεχή επισκληρίδιο έγχυση. Οι συνιστώμενες δόσεις βασίζονται σε περιορισμένα δεδομένα. Απαιτείται τακτική παρακολούθηση για συστηματική και τοπική νευροτοξικότητα, η οποία πρέπει να συνεχίζεται και μετά την έγχυση λόγω αργής αποβολής.

swap_horiz

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Άλλα τοπικά αναισθητικά αμιδικού τύπου (π.χ. λιδοκαΐνη, μεξιλετίνη)
Προσοχή

Αθροιστικές συστηματικές τοξικές επιδράσεις
Αντιαρρυθμικά φάρμακα τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιωδαρόνη)
Προσοχή

Αμοιβαία ενίσχυση (ανεπιθύμητων) ενεργειών
Γενικά αναισθητικά ή οπιοειδή
Παρακολούθηση

Αμοιβαία ενίσχυση (ανεπιθύμητων) ενεργειών
Ισχυροί αναστολείς του CYP1A2 (π.χ. φλουβοξαμίνη, ενοξασίνη)
Προσοχή

Μείωση κάθαρσης ροπιβακαΐνης στο πλάμα (έως 77%)

ΣύστασηΑποφυγή παρατεταμένης χορήγησης ροπιβακαΐνης.
Ισχυροί αναστολείς του CYP3A4 (π.χ. κετοκοναζόλη)
Παρακολούθηση

Μείωση κάθαρσης ροπιβακαΐνης στο πλάσμα κατά 15%

ΣύστασηΚλινικά μη συσχετιζόμενη αναστολή.

sick

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Παραισθησία
Ζάλη
Κεφαλαλγία
Συμπτώματα τοξικότητας του ΚΝΣ (Σπασμοί, Σπασμοί Grand mal, Επιληπτικές κρίσεις, Αίσθημα ελαφριάς κεφαλής, Περιστοματική παραισθησία, Αιμωδία της γλώσσας, Υπερακουσία, Εμβοές, Διαταραχές της όρασης, Δυσαρθρία, Μυϊκές δεσμιδώσεις, Τρόμος)
Υπαισθησία

Καρδιακές διαταραχές

Βραδυκαρδία
Ταχυκαρδία
Καρδιακή ανακοπή
Καρδιακές αρρυθμίες

Αγγειακές διαταραχές

Υπόταση
Υπέρταση
Συγκοπή

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Δύσπνοια

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Ναυτία
Έμετος

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Κατακράτηση ούρων

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Αύξηση θερμοκρασίας
Ρίγη
Οσφυαλγία
Υποθερμία
Αλλεργικές αντιδράσεις (αναφυλακτικές αντιδράσεις, αγγειονευρωτικό οίδημα και κνίδωση)

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Άγχος

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές
Παραισθησία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Ζάλη

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Κεφαλαλγία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Συμπτώματα τοξικότητας του ΚΝΣ (Σπασμοί, Σπασμοί Grand mal, Επιληπτικές κρίσεις, Αίσθημα ελαφριάς κεφαλής, Περιστοματική παραισθησία, Αιμωδία της γλώσσας, Υπερακουσία, Εμβοές, Διαταραχές της όρασης, Δυσαρθρία, Μυϊκές δεσμιδώσεις, Τρόμος)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Υπαισθησία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Όχι συχνές
Βραδυκαρδία

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Ταχυκαρδία

Καρδιακές διαταραχές

Συχνές
Καρδιακή ανακοπή

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Καρδιακές αρρυθμίες

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Υπόταση

Αγγειακές διαταραχές

Πολύ συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές διαταραχές

Συχνές
Συγκοπή

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Δύσπνοια

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Όχι συχνές
Ναυτία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Πολύ συχνές
Έμετος

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές
Κατακράτηση ούρων

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Συχνές
Αύξηση θερμοκρασίας

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Ρίγη

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Οσφυαλγία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Υποθερμία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές
Αλλεργικές αντιδράσεις (αναφυλακτικές αντιδράσεις, αγγειονευρωτικό οίδημα και κνίδωση)

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Σπάνιες

pregnant_woman

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Άγνωστο expand_more

Κύηση
Άγνωστο

Εκτός από την επισκληρίδιο χορήγηση για μαιευτική χρήση, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη χρήση της ροπιβακαΐνης στην κύηση του ανθρώπου. Πειραματικές μελέτες στα ζώα δεν υποδεικνύουν άμεσες ή έμμεσες βλαπτικές επιδράσεις σχετικά με την κύηση, την εμβρυονική/εμβρυική ανάπτυξη, τον τοκετό ή τη μεταγεννητική ανάπτυξη (βλέπε παράγραφο 5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια).
Γαλουχία
Άγνωστο

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την έκκριση της ροπιβακαΐνης στο ανθρώπινο μητρικό γάλα.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αναισθητικά, τοπικά, Αμίδια Κωδικός ATC: N01B B09 Η ροπιβακαΐνη είναι ένα μακράς δράσης αμιδικού τύπου τοπικό αναισθητικό με αναισθητική και αναλγητική δράση. Σε υψηλές δόσεις το ROPIVACAINE/GENERICS προκαλεί χειρουργική…

biotech

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

Φαρμακοκινητική

expand_more

Η ροπιβακαΐνη έχει κέντρο συμμετρίας και διατίθεται ως καθαρό S-(-)-εναντιομερές. Παρουσιάζει μεγάλη λιποδιαλυτότητα. Όλοι οι μεταβολίτες έχουν τοπική αναισθητική δράση, αλλά με αξιοσημείωτα μικρότερη ισχύ και μικρότερη διάρκεια δράσης από τη ροπιβακαΐνη. Η…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Η ροπιβακαΐνη υφίσταται εκτενή μεταβολισμό, κυρίως μέσω αρωματικής υδροξυλίωσης που μεσολαβείται από το CYP1A2 σε 3-OH-ροπιβακαΐνη. Οι κύριοι μεταβολίτες που απεκκρίνονται στα ούρα είναι ο N-απελκυλιωμένος μεταβολίτης (PPX) και η…

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

expand_more

ROPIVACAINE/GENERICS πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο ή κάτω από την επίβλεψη κλινικών ιατρών με εμπειρία στην τοπική αναισθησία.

Δοσολογία

Ενήλικες και παιδιά ηλικίας άνω των 12 ετών:

Ο ακόλουθος πίνακας είναι ένας οδηγός της δοσολογίας για τις συνήθεις χρησιμοποιούμενες περιπτώσεις αποκλεισμού. Πρέπει να χρησιμοποιείται η μικρότερη απαιτούμενη δόση για την επίτευξη αποτελεσματικού αποκλεισμού. Η πείρα του κλινικού ιατρού και η γνώση της φυσικής κατάστασης του ασθενή έχουν σημασία για τον καθορισμό της δόσης.

ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ

σε ώρες
Χειρουργική
Αναισθησία
Επισκληρίδιος οσφυική
χορήγηση
Χειρουργική	7,5	15-25	113-188	10-20
	10,0	15-20	150-200	10-20
Καισαρική τομή	7,5	15-20	113-188¹⁾	10-20
Επισκληρίδιος θωρακική
χορήγηση
Επίτευξη αποκλεισμού για την
ανακούφιση μετεγχειρητικού
άλγους	7,5	5-15	38-113	10-20
Αποκλεισμός μειζόνων
νεύρων*
Αποκλεισμός βραχιόνιου
πλέγματος	7,5	30-40	225-300³⁾	10-25
Τοπικός αποκλεισμός
(π.χ. αποκλεισμοί ελασσόνων
νεύρων και τοπική διήθηση)	7,5	1-30	7,5-225	1-15

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΟΞΕΟΣ ΑΛΓΟΥΣ

σε ώρες
Επισκληρίδιος οσφυική
χορήγηση
Ταχεία (Bolus)	2,0	10-20	20-40	10-15	0,5-1,5
Διαλείπουσες ενέσεις (top-up)
(π.χ. αντιμετώπιση του άλγους
του τοκετού)	2,0	10-15	20-30
Συνεχής έγχυση π.χ. άλγος
τοκετού	2,0	6-10 ml/h	12-20 mg/h	δ/ε	δ/ε
Αντιμετώπιση μετεγχειρητικού
άλγους	2,0	6-14 ml/h	12-28 mg/h	δ/ε	δ/ε
Επισκληρίδιος θωρακική
χορήγηση
Συνεχής έγχυση (αντιμετώπιση
μετεγχειρητικού άλγους)	2,0	6-14 ml/h	12-28 mg/h	δ/ε	δ/ε
Τοπικός αποκλεισμός
(π.χ. αποκλεισμοί ελασσόνων
νεύρων και τοπική διήθηση)	2,0	1-100	2,0-200	1-5	2-6
Περιφερικός νευρικός
αποκλεισμός
(μηριαίος ή διασκαληνικός
αποκλεισμός)
Συνεχής έγχυση ή διαλείπουσες
ενέσεις (π.χ. αντιμετώπιση
μετεγχειρητικού άλγους)	2,0	5-10 ml/h	10-20 mg/h	δ/ε	δ/ε

Οι δόσεις στον πίνακα είναι εκείνες που θεωρούνται απαραίτητες για την επίτευξη επιτυχούς αποκλεισμού και θα πρέπει να θεωρούνται ως κατευθυντήριες οδηγίες για χρήση στους ενήλικες. Ο χρόνος έναρξης και η διάρκεια δράσης ποικίλουν στα διάφορα άτομα. Στη στήλη «Δόση» αναγράφεται το μέσο εύρος της δόσης που αναμένεται να απαιτηθεί. Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι οδηγίες των σχετικών εγχειριδίων για τους παράγοντες που επηρεάζουν τις συγκεκριμένες τεχνικές αποκλεισμού καθώς και τις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε ασθενούς.

Ως προς τους αποκλεισμούς μειζόνων νεύρων, δοσολογική σύσταση μπορεί να δοθεί μόνο για τον αποκλεισμό του βραχιόνιου πλέγματος. Για άλλους αποκλεισμούς μειζόνων νεύρων, μπορεί να απαιτηθεί χορήγηση χαμηλότερων δόσεων. Ωστόσο, δεν υπάρχει επί του παρόντος εμπειρία συγκεκριμένων δοσολογικών συστάσεων για άλλους αποκλεισμούς.

¹⁾ Πρέπει να γίνεται δοσολόγηση με μικρές προσαυξήσεις και η αρχική δόση, που είναι περίπου 100 mg (97,5 mg = 13 ml, 105 mg = 14 ml) να χορηγείται σε διάστημα άνω των 3-5 λεπτών. Δύο επιπρόσθετες δόσεις, συνολικά 50mg, μπορεί εάν χρειάζεται να χορηγηθούν.

²⁾ δ/ε = δεν εφαρμόζεται

³⁾ Η δόση για τον αποκλεισμό μειζόνων νεύρων πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την περιοχή χορήγησης και την κατάσταση του ασθενούς. Ο διασκαληνικός και υπερκλείδιος αποκλεισμός του βραχιόνιου πλέγματος μπορεί να συνδέεται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών ανεξάρτητα από το τοπικό αναισθητικό που χρησιμοποιήθηκε (βλέπε παράγραφο 4.4).

Γενικά, στη χειρουργική αναισθησία (π.χ. επισκληρίδιος χορήγηση) απαιτείται η χρήση των υψηλότερων συγκεντρώσεων και δόσεων του φαρμάκου. Το σκεύασμα ROPIVACAINE/GENERICS 10 mg/ml συνιστάται για επισκληρίδιο αναισθησία όταν για την επέμβαση απαιτείται πλήρης κινητικός αποκλεισμός. Για την αναλγησία (π.χ. επισκληρίδιος χορήγηση για την αντιμετώπιση του οξέος άλγους) συνιστώνται οι χαμηλότερες συγκεντρώσεις και δόσεις.

Τρόπος χορήγησης

Περινευρική και επισκληρίδιος χορήγηση με ένεση ή έγχυση.

Συνιστάται προσεκτική αναρρόφηση πριν και κατά τη διάρκεια της ένεσης για την πρόληψη ενδοαγγειακής ένεσης. Όταν πρόκειται να ενεθεί μεγάλη δόση, συνιστάται η χορήγηση μίας δοκιμαστικής δόσης 3-5 ml λιδοκαΐνης (λιγνοκαΐνη) μαζί με αδρεναλίνη (επινεφρίνη) (Xylocaine 2% με αδρεναλίνη (επινεφρίνη) 1:200.000). Η κατά λάθος ενδοαγγειακή ένεση μπορεί να αναγνωριστεί από παροδική αύξηση της καρδιακής συχνότητας και η κατά λάθος ενδορραχιαία ένεση από σημεία αποκλεισμού του νωτιαίου μυελού.

Η αναρρόφηση πρέπει να επαναλαμβάνεται πριν και κατά τη διάρκεια χορήγησης της κύριας δόσης, η οποία πρέπει να ενίεται αργά ή σε σταδιακά αυξανόμενες δόσεις, με ρυθμό 25-50 mg/min, με παράλληλη στενή παρακολούθηση των ζωτικών λειτουργιών του ασθενή και διατηρώντας λεκτική επαφή. Σε περίπτωση που εμφανιστούν συμπτώματα τοξικότητας, η ένεση θα πρέπει να διακοπεί αμέσως.

Στον επισκληρίδιο αποκλεισμό για χειρουργικές επεμβάσεις, έχουν χρησιμοποιηθεί μονήρεις δόσεις μέχρι και 250 mg ροπιβακαΐνης και έχουν γίνει καλά ανεκτές.

Στον αποκλεισμό του βραχιόνιου πλέγματος έχει χρησιμοποιηθεί μονήρης δόση 300 mg σε περιορισμένο αριθμό ασθενών και έχει γίνει καλά ανεκτή.

Σε αποκλεισμούς μακράς διαρκείας, είτε μέσω συνεχούς έγχυσης είτε μέσω επαναλαμβανόμενης ταχείας (bolus) χορήγησης, πρέπει να ληφθεί υπόψη ο κίνδυνος τοξικής συγκέντρωσης στο πλάσμα ή πρόκλησης τοπικού τραυματισμού του νεύρου. Αθροιστικές δόσεις μέχρι και 675 mg ροπιβακαΐνης για χειρουργική και μετεγχειρητική αναλγησία, που χορηγήθηκαν σε διάστημα 24 ωρών έγιναν καλά ανεκτές στους ενήλικες, όπως και οι μετεγχειρητικές συνεχείς επισκληρίδιες εγχύσεις σε ρυθμό έως 28 mg/ώρα για 72 ώρες. Σε περιορισμένο αριθμό ασθενών χορηγήθηκαν υψηλότερες δόσεις έως 800 mg/ημέρα με σχετικά λίγες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Για τη θεραπεία του μετεγχειρητικού άλγους συνιστάται η ακόλουθη τεχνική: εάν δεν έχει ήδη τοποθετηθεί προεγχειρητικά, επιτυγχάνεται επισκληρίδιος αποκλεισμός με ροπιβακαΐνη 7,5 mg/ml μέσω ενός καθετήρα που εισάγεται στον επισκληρίδιο χώρο. Η αναλγησία διατηρείται με την έγχυση ροπιβακαΐνης 2 mg/ml. Ρυθμός έγχυσης 6-14 ml (12-28 mg), ανά ώρα επιτυγχάνει επαρκή αναλγησία με ήπιο μόνο και μη εξελισσόμενο κινητικό αποκλεισμό στις περισσότερες περιπτώσεις μέτριου έως σοβαρού μετεγχειρητικού άλγους. Η μέγιστη διάρκεια επισκληρίδιου αποκλεισμού είναι 3 ημέρες. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να γίνεται προσεκτικός έλεγχος του αναλγητικού αποτελέσματος, έτσι ώστε να αφαιρείται ο καθετήρας αμέσως μόλις η ένταση του άλγους το επιτρέπει. Με αυτή την τεχνική έχει παρατηρηθεί σημαντική μείωση της ανάγκης για οπιοειδή.

Σε κλινικές μελέτες δόθηκε επισκληρίδιος έγχυση ροπιβακαΐνης 2 mg/ml μόνη της ή αναμεμιγμένη με φαιντανύλη 1-4 µg/ml για την αντιμετώπιση μετεγχειρητικού άλγους με διάρκεια έως 72 ώρες. Ο συνδυασμός ροπιβακαΐνης και φαιντανύλης προσέφερε βελτιωμένη ανακούφιση από τον πόνο, αλλά προκάλεσε ανεπιθύμητες ενέργειες οπιοειδών. Ο συνδυασμός ροπιβακαΐνης και φαιντανύλης έχει διερευνηθεί μόνο για ροπιβακαΐνη 2 mg/ml.

Όταν γίνονται αποκλεισμοί περιφερικών νεύρων μακράς διαρκείας, είτε μέσω συνεχούς έγχυσης ή μέσω επαναλαμβανόμενων ενέσεων, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο κίνδυνος τοξικής συγκέντρωσης στο πλάσμα ή πρόκλησης τοπικού τραυματισμού του νεύρου. Σε κλινικές μελέτες, επιτεύχθηκε αποκλεισμός του μηριαίου νεύρου με 300 mg ροπιβακαΐνης 7,5 mg/ml και διασκαληνικός αποκλεισμός με 225 mg ροπιβακαΐνης 7,5 mg/ml, αντίστοιχα, πριν την επέμβαση. Κατόπιν, η αναλγησία διατηρήθηκε με ροπιβακαΐνη 2 mg/ml. Ο ρυθμός έγχυσης ή οι διαλείπουσες ενέσεις 10-20 mg ανά ώρα για 48 ώρες παρείχαν επαρκή αναλγησία και έγιναν καλά ανεκτές.

Δεν έχει τεκμηριωθεί η χρήση ροπιβακαΐνης σε συγκεντρώσεις άνω των 7.5 mg/ml για Καισαρική τομή.

Παιδιατρικοί ασθενείς ηλικίας 0 έως και 12 ετών:

| Συγκέντρωση mg/ml | Όγκος ml/kg | Δόση

mg/kg
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΟΞΕΟΣ ΑΛΓΟΥΣ
(περί- και μετεγχειρητικά)
Μονήρης ιεροκοκκυγικός επισκληρίδιος
αποκλεισμός
Αποκλεισμοί κάτω του Θ12, σε παιδιά με
σωματικό βάρος μέχρι και 25 kg	2,0	1
Συνεχής επισκληρίδιος έγχυση
Σε παιδιά με σωματικό βάρος μέχρι και 25 kg
0 έως 6 μηνών
Ταχεία (Bolus) δόση
α	2,0
Έγχυση μέχρι και 72 ώρες	2,0	0,1 ml/kg/h
6 έως 12 μηνών
Ταχεία (Bolus) δόση
α	2,0
Έγχυση μέχρι και 72 ώρες	2,0	0,2 ml/kg/h
1 έως 12 ετών
Ταχεία (Bolus) δόση
β	2,0
Έγχυση μέχρι και 72 ώρες	2,0	0,2 ml/kg/h

α Δόσεις στο κατώτερο όριο του δοσολογικού εύρους συστήνονται για θωρακικούς επισκληρίδιους αποκλεισμούς, ενώ δόσεις στο ανώτερο όριο του δοσολογικού εύρους συστήνονται για οσφυικούς ή ιεροκοκκυγικούς επισκληρίδιους αποκλεισμούς.

β Συστήνεται για οσφυικούς επισκληρίδιους αποκλεισμούς. Είναι καλή πρακτική να μειώνεται η ταχεία (bolus) δόση για τη θωρακική επισκληρίδιο αναλγησία.

Οι δόσεις του πίνακα πρέπει να θεωρηθούν ως κατευθυντήριες οδηγίες για τη χρήση στην παιδιατρική. Υπάρχουν διαφορές από άτομο σε άτομο. Σε παιδιά με μεγάλο σωματικό βάρος είναι συχνά αναγκαία μία σταδιακή μείωση της δοσολογίας και πρέπει να βασίζεται στο ιδανικό σωματικό βάρος. Ο όγκος για μονήρη ιεροκοκκυγικό επισκληρίδιο αποκλεισμό και ο όγκος για επισκληρίδιες ταχείες (bolus) δόσεις δεν πρέπει να ξεπερνά τα 25 ml σε οποιοδήποτε ασθενή. Κανείς θα πρέπει να συμβουλεύεται τα σχετικά εγχειρίδια για τους παράγοντες που επηρεάζουν τις συγκεκριμένες τεχνικές αποκλεισμού καθώς και τις εξατομικευμένες ανάγκες κάθε ασθενούς.

Η χρήση της ροπιβακαΐνης στα παιδιά που έχουν γεννηθεί πρόωρα δεν έχει τεκμηριωθεί, ανεξάρτητα από την οδό χορήγησης.

Τρόπος χορήγησης

Συνιστάται προσεκτική αναρρόφηση πριν και κατά τη διάρκεια της ένεσης για την πρόληψη ενδοαγγειακής ένεσης. Κατά τη διάρκεια της ένεσης πρέπει να παρακολουθούνται στενά οι ζωτικές λειτουργίες του ασθενή. Σε περίπτωση που εμφανιστούν συμπτώματα τοξικότητας, η ένεση θα πρέπει να διακοπεί αμέσως.

Μία μονήρης ιεροκοκκυγική επισκληρίδιος ένεση ροπιβακαΐνης 2 mg/ml παρέχει ικανοποιητική μετεγχειρητική αναλγησία κάτω του Θ12 στην πλειονότητα των ασθενών όταν δόση των 2 mg/kg χρησιμοποιείται σε όγκο 1 ml/kg. Ο όγκος της ιεροκοκκυγικής επισκληρίδιου ένεσης μπορεί να προσαρμόζεται ώστε να επιτυγχάνεται διαφορετική κατανομή του αισθητικού αποκλεισμού, όπως συνιστάται από τα ισχύοντα εγχειρίδια. Σε παιδιά ηλικίας άνω των 4 ετών έχουν μελετηθεί δόσεις μέχρι 3 mg/kg με συγκέντρωση ροπιβακαΐνης 3 mg/ml. Παρ’ όλα αυτά η συγκέντρωση αυτή συνδέεται με υψηλότερη επίπτωση κινητικού αποκλεισμού.

Συνιστάται κλασματικός διαχωρισμός της υπολογιζόμενης δόσης του τοπικού αναισθητικού ανεξάρτητα από την οδό χορήγησης.

Στην περίπτωση που συστήνεται έγχυση της ροπιβακαΐνης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί το ROPIVACAINE/GENERICS διάλυμα προς έγχυση.

block

Αντενδείξεις

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

expand_more

Υπερευαισθησία στη ροπιβακαΐνη ή σε άλλα τοπικά αναισθητικά αμιδικού τύπου. Γενικές αντενδείξεις που σχετίζονται με επισκληρίδιο αναισθησία, ανεξάρτητα από το χρησιμοποιούμενο τοπικό αναισθητικό, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη. Ενδοφλέβια περιοχική αναισθησία. Μαιευτική παρατραχηλική αναισθησία Υποογκαιμία

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

expand_more

Η διαδικασία της περιοχικής αναισθησίας πρέπει πάντα να γίνεται σε κατάλληλα εξοπλισμένο χώρο και με το κατάλληλο προσωπικό. Εξοπλισμός και φάρμακα απαραίτητα για την παρακολούθηση του ασθενούς και την εφαρμογή επείγουσας ανάνηψης πρέπει να είναι άμεσα διαθέσιμα. Οι ασθενείς στους οποίους διενεργείται μείζων αποκλεισμός πρέπει να βρίσκονται στη βέλτιστη γενική κατάσταση και να τους έχει γίνει εισαγωγή ενδοφλέβιας παροχής πριν από τη διενέργεια του αποκλεισμού. Ο υπεύθυνος κλινικός γιατρός πρέπει να πάρει όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις ώστε να αποφευχθεί η ενδοαγγειακή ένεση και να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος και εξοικειωμένος με τη διάγνωση και την αντιμετώπιση των ανεπιθύμητων ενεργειών, της συστηματικής τοξικότητας και άλλων επιπλοκών (βλ. παράγραφο 4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες και 4.9 Υπερδοσολογία) όπως κατά λάθος υπαραχνοειδή ένεση, η οποία μπορεί να προκαλέσει έναν υψηλό αποκλεισμό του νωτιαίου μυελού που συνοδεύεται από άπνοια και υπόταση.

Σπασμοί έχουν εμφανιστεί πολύ συχνά μετά από αποκλεισμό του βραχιόνιου πλέγματος και επισκληρίδιο αποκλεισμό. Πιθανόν οφείλονται είτε σε κατά λάθος ενδοαγγειακή ένεση ή σε ταχεία απορρόφηση από το σημείο της ένεσης.

Απαιτείται προσοχή για την αποφυγή ενέσεων σε φλεγμαίνουσες περιοχές.

Καρδιαγγειακό Οι ασθενείς υπό αγωγή με αντιαρρυθμικά φάρμακα τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιωδαρόνη) πρέπει να βρίσκονται σε στενή παρακολούθηση και πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η διενέργεια ΗΚΓ, καθώς οι καρδιακές επιδράσεις μπορεί να είναι αθροιστικές.

Έχουν γίνει σπάνια αναφορές καρδιακής ανακοπής κατά τη διάρκεια της χρήσης της ροπιβακαΐνης για επισκληρίδιο αναισθησία ή περιφερικό νευρικό αποκλεισμό, ιδιαίτερα μετά από ακούσια ατυχηματική ενδοαγγειακή χορήγηση σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε ασθενείς με υποκείμενη καρδιακή νόσο. Σε κάποιες περιπτώσεις η καρδιοαναπνευστική ανάνηψη ήταν δύσκολη. Σε περίπτωση που σημειωθεί καρδιακή ανακοπή, μπορεί να απαιτηθούν παρατεταμένες προσπάθειες ανάνηψης για να βελτιωθεί η πιθανότητα επιτυχούς έκβασης.

Αποκλεισμοί κεφαλής και τραχήλου Ορισμένες διαδικασίες τοπικής αναισθησίας όπως ενέσεις στην περιοχή κεφαλής και τραχήλου μπορεί να συσχετίζονται με υψηλότερη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, ανεξάρτητα από το τοπικό αναισθητικό που χρησιμοποιείται.

Αποκλεισμοί μείζονων περιφερικών νεύρων Οι αποκλεισμοί μείζονων περιφερικών νεύρων μπορεί να απαιτούν τη χορήγηση μεγάλων ποσοτήτων τοπικού αναισθητικού σε περιοχές υψηλής αγγείωσης, συχνά κοντά σε μεγάλα αγγεία στα οποία υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ενδοαγγειακής ένεσης και/ή ταχείας συστηματικής απορρόφησης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε υψηλές συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

Υπερευαισθησία Η πιθανότητα διασταυρούμενης υπερευαισθησίας με άλλα τοπικά αναισθητικά αμιδικού τύπου πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

Υποογκαιμία Ασθενείς με υποογκαιμία οποιασδήποτε αιτιολογίας μπορεί να εμφανίσουν ξαφνική και σοβαρή υπόταση κατά τη διάρκεια επισκληρίδιου αναισθησίας, ανεξάρτητα από το χρησιμοποιούμενο τοπικό αναισθητικό.

Ασθενείς σε κακή γενική κατάσταση υγείας Ασθενείς σε κακή γενική κατάσταση υγείας, λόγω προχωρημένης ηλικίας ή άλλων επιβαρυντικών παραγόντων, όπως μερικός ή πλήρης αποκλεισμός καρδιακής αγωγιμότητας, προχωρημένη ηπατική νόσος ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, χρειάζονται ειδική προσοχή αν και η περιοχική αναισθησία συνήθως ενδείκνυται σ’ αυτούς τους ασθενείς.

Ασθενείς με ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία Η ροπιβακαΐνη μεταβολίζεται στο ήπαρ και γι’ αυτό πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική νόσο. Ίσως χρειαστεί να μειωθούν οι επαναλαμβανόμενες δόσεις, λόγω καθυστέρησης της αποβολής του φαρμάκου. Συνήθως δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας σε ασθενείς με μειωμένη νεφρική λειτουργία, όταν χρησιμοποιούνται μεμονωμένες δόσεις ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία. Η οξέωση και η μειωμένη συγκέντρωση πρωτεϊνών πλάσματος, που συχνά παρατηρούνται σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο εμφάνισης συστηματικής τοξικότητας.

Οξεία πορφυρία Το ROPIVACAINE/GENERICS ενέσιμο διάλυμα και διάλυμα προς έγχυση προκαλεί πιθανόν πορφυρία και πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με οξεία πορφυρία, μόνο όταν δεν υπάρχει άλλη ασφαλέστερη εναλλακτική μέθοδος. Σε περιπτώσεις ευάλωτων ασθενών πρέπει να λαμβάνονται οι κατάλληλες προφυλάξεις σύμφωνα με τα συνήθη εγχειρίδια και/ή τη συμβουλή ειδικών στον τομέα αυτό της νόσου.

Έκδοχα με αναγνωρισμένη δράση/αποτέλεσμα Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 3,4 mg νατρίου ανά ml το ανώτατο. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη από ασθενείς που ακολουθούν διαιτολόγιο ελεγχόμενης πρόσληψης νατρίου.

Παρατεταμένη χορήγηση Παρατεταμένη χορήγηση της ροπιβακαΐνης πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς στους οποίους συγχορηγούνται ισχυροί αναστολείς του CYP1A2, όπως φλουβοξαμίνη και ενοξασίνη, βλέπε παράγραφο 4.5.

Παιδιατρικοί ασθενείς Τα νεογνά μπορεί να χρειαστούν ειδική προσοχή λόγω της ανωριμότητας των μεταβολικών οδών. Οι υψηλότερες διακυμάνσεις στις συγκεντρώσεις του πλάσματος της ροπιβακαΐνης που παρατηρήθηκαν σε κλινικές μελέτες στα νεογνά υποδεικνύουν ότι μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος συστηματικής τοξικότητας σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, ιδιαίτερα κατά τη συνεχή επισκληρίδιο έγχυση. Οι συνιστώμενες δόσεις στα νεογνά βασίζονται σε περιορισμένα κλινικά δεδομένα. Όταν η ροπιβακαΐνη χρησιμοποιείται σε αυτή την ομάδα των ασθενών, απαιτείται τακτική παρακολούθηση για συστηματική τοξικότητα (π.χ. σημεία τοξικότητας από το ΚΝΣ, ΗΚΓ, SpO ) και για τοπική νευροτοξικότητα (π.χ. παρατεταμένη ανάνηψη), και πρέπει να συνεχίζεται και μετά το τέλος της έγχυσης, λόγω της αργής αποβολής που σημειώνεται στα νεογνά.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

expand_more

Η ροπιβακαΐνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν άλλα τοπικά αναισθητικά ή παράγοντες με παρόμοια δομή με τα αμιδικού τύπου τοπικά αναισθητικά, π.χ. ορισμένα αντιαρρυθμικά, όπως λιδοκαΐνη και μεξιλετίνη, καθώς οι συστηματικές τοξικές επιδράσεις είναι αθροιστικές. Ταυτόχρονη χρήση της ροπιβακαΐνης με γενικά αναισθητικά ή οπιοειδή μπορεί να οδηγήσει σε αμοιβαία ενίσχυση των (ανεπιθύμητων) ενεργειών τους. Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες αλληλεπίδρασης με τη ροπιβακαΐνη και τα αντιαρρυθμικά φάρμακα τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιωδαρόνη), αλλά συνιστάται προσοχή (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση).

Το κυτόχρωμα P450 (CYP) 1A2 λαμβάνει μέρος στο σχηματισμό της 3-υδρόξυ ροπιβακαΐνης, του κύριου μεταβολίτη. Κατά τη διάρκεια συγχορήγησης φλουβοξαμίνης, ενός εκλεκτικού και ισχυρού αναστολέα του CYP1A2, η κάθαρση της ροπιβακαΐνης στο πλάσμα in vivo μειώθηκε έως 77%. Έτσι, ισχυροί αναστολείς του CYP1A2, όπως η φλουβοξαμίνη και η ενοξασίνη, όταν συγχορηγούνται κατά την παρατεταμένη χορήγηση της ροπιβακαΐνης μπορούν να αλληλεπιδράσουν μαζί της. Η παρατεταμένη χορήγηση της ροπιβακαΐνης θα πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονα αγωγή με ισχυρούς αναστολείς του CYP1A2, βλέπε επίσης 4.4.

Κατά τη διάρκεια συγχορήγησης κετοκοναζόλης, ενός εκλεκτικού και ισχυρού αναστολέα του CYP3A4, η κάθαρση της ροπιβακαΐνης στο πλάσμα in vivo μειώθηκε κατά 15%. Ωστόσο, η αναστολή αυτού του ισοενζύμου δεν είναι πιθανό να έχει κλινική συσχέτιση.

In vitro, η ροπιβακαΐνη είναι συναγωνιστικός αναστολέας για το CYP2D6 αλλά δεν φαίνεται να αναστέλλει αυτό το ισοένζυμο στις συγκεντρώσεις που επιτυγχάνονται στο πλάσμα κατά την κλινική πρακτική.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

expand_more

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του ROPIVACAINE/GENERICS είναι παρόμοιες με εκείνες των άλλων τοπικών αναισθητικών μακράς δράσης αμιδικού τύπου. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου πρέπει να διακριθούν από τις φυσιολογικές δράσεις του νευρικού αποκλεισμού καθεαυτού π.χ. μείωση της αρτηριακής πίεσης και βραδυκαρδία κατά τη διάρκεια νωτιαίου/επισκληρίδιου αποκλεισμού.

Οι συχνότητες που χρησιμοποιούνται στον Πίνακα της παραγράφου 4.8 είναι: πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000 έως < 1/1.000) και πολύ σπάνιες (<1/10.000).

Κατηγορία οργανικού συστήματος	Συχνότητα	Ανεπιθύμητη ενέργεια
Ψυχιατρικές διαταραχές	Όχι συχνές	Άγχος
Διαταραχές του νευρικού
συστήματος	Συχνές	Παραισθησία, Ζάλη, Κεφαλαλγία
	Όχι συχνές	Συμπτώματα τοξικότητας του ΚΝΣ
(Σπασμοί, Σπασμοί Grand mal,
Επιληπτικές κρίσεις, Αίσθημα
ελαφριάς κεφαλής, Περιστοματική
παραισθησία, Αιμωδία της γλώσσας,
Υπερακουσία, Εμβοές, Διαταραχές
της όρασης, Δυσαρθρία, Μυϊκές
δεσμιδώσεις, Τρόμος)*, Υπαισθησία
Καρδιακές διαταραχές	Συχνές	Βραδυκαρδία, Ταχυκαρδία
	Σπάνιες	Καρδιακή ανακοπή, Καρδιακές
αρρυθμίες
Αγγειακές διαταραχές	Πολύ συχνές	Υπόταση
α
	Συχνές	Υπέρταση
	Όχι συχνές	Συγκοπή
Διαταραχές του αναπνευστικού
συστήματος, του θώρακα και του
μεσοθωρακίου	Όχι συχνές	Δύσπνοια
Διαταραχές του γαστρεντερικού
συστήματος	Πολύ συχνές	Ναυτία
	Συχνές	Έμετος
β
Διαταραχές των νεφρών και των
ουροφόρων οδών	Συχνές	Κατακράτηση ούρων
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις
της οδού χορήγησης	Συχνές	Αύξηση θερμοκρασίας, Ρίγη,
Οσφυαλγία
	Όχι συχνές	Υποθερμία
	Σπάνιες	Αλλεργικές αντιδράσεις
(αναφυλακτικές αντιδράσεις,
αγγειονευρωτικό οίδημα και
κνίδωση)

α Η υπόταση είναι λιγότερο συχνή στα παιδιά (> 1/100).

β Ο έμετος είναι περισσότερο συχνός στα παιδιά (>1/10).

*Αυτά τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως λόγω κατά λάθος ενδοαγγειακής ένεσης, υπερδοσολογίας ή ταχείας απορρόφησης,βλέπε παράγραφο 4.9.

Ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με τη φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Νευρολογικές επιπλοκές

Νευροπάθεια και δυσλειτουργία του νωτιαίου μυελού (π.χ. σύνδρομο προσθίας νωτιαίας αρτηρίας, αραχνοειδίτιδα, σύνδρομο ιππουρίδας), που μπορούν σε σπάνιες περιπτώσεις να έχουν ως αποτέλεσμα μόνιμες συνέπειες, έχουν συσχετιστεί με την περιοχική αναισθησία, ανεξάρτητα από το τοπικό αναισθητικό που χρησιμοποιήθηκε.

Πλήρης νωτιαίος αποκλεισμός

Ο πλήρης νωτιαίος αποκλεισμός μπορεί να συμβεί εάν μία επισκληρίδιος δόση χορηγηθεί κατά λάθος ενδορραχιαία.

Οξεία συστηματική τοξικότητα

Οι συστηματικές τοξικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν κυρίως το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και το καρδιαγγειακό σύστημα. Τέτοιες αντιδράσεις προκαλούνται από υψηλή συγκέντρωση στο αίμα κάποιου τοπικού αναισθητικού, η οποία μπορεί να εμφανιστεί λόγω (κατά λάθος) ενδοαγγειακής ένεσης, υπερδοσολογίας ή εξαιρετικά ταχείας απορρόφησης από περιοχές με αυξημένη αγγείωση (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4). Οι αντιδράσεις του ΚΝΣ είναι παρόμοιες για όλα τα τοπικά αναισθητικά αμιδικού τύπου, ενώ οι καρδιακές αντιδράσεις εξαρτώνται περισσότερο από το φάρμακο τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά.

Τοξικότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

Η τοξικότητα από το κεντρικό νευρικό σύστημα είναι μία σταδιακή αντίδραση με συμπτώματα και σημεία κλιμακούμενης βαρύτητας. Αρχικά, παρατηρούνται συμπτώματα όπως διαταραχές της όρασης ή της ακοής, περιστοματική αιμωδία, ζάλη, αίσθημα ελαφράς κεφαλής, αίσθημα μυρμηγκιάσματος και παραισθησία. Η δυσαρθρία, η μυική ακαμψία και οι μυικές δεσμιδώσεις είναι πιο σοβαρές και μπορεί να προηγούνται της έναρξης γενικευμένων σπασμών. Αυτά τα σημεία δεν πρέπει να παρερμηνευτούν ως νευρωτική συμπεριφορά. Μπορεί να ακολουθήσουν απώλεια συνείδησης και επιληπτικοί σπασμοί grand mal, οι οποίοι μπορεί να διαρκούν από λίγα δευτερόλεπτα έως μερικά λεπτά. Κατά τη διάρκεια των σπασμών εμφανίζεται ταχέως υποξία και υπερκαπνία λόγω της αυξημένης μυικής δραστηριότητας, σε συνδυασμό με την παρέμβαση στην αναπνοή. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και άπνοια. Η αναπνευστική και η μεταβολική οξέωση αυξάνει και παρατείνει τις τοξικές επιδράσεις των τοπικών αναισθητικών.

Η ανάνηψη επέρχεται από την ανακατανομή του τοπικού αναισθητικού από το κεντρικό νευρικό σύστημα και τον επακόλουθο μεταβολισμό και την απέκκριση. Η ανάνηψη μπορεί να είναι ταχεία εκτός και εάν έχουν ενεθεί μεγάλες ποσότητες φαρμάκου.

Τοξικότητα από το Καρδιαγγειακό Σύστημα

Η καρδιαγγειακή τοξικότητα είναι ενδεικτική μίας σοβαρότερης κατάστασης. Μπορεί να εμφανιστούν υπόταση, βραδυκαρδία, αρρυθμία, ακόμη και καρδιακή ανακοπή, ως αποτέλεσμα των υψηλών συστηματικών συγκεντρώσεων των τοπικών αναισθητικών. Σε εθελοντές η ενδοφλέβια έγχυση ροπιβακαΐνης είχε ως αποτέλεσμα σημεία καταστολής της αγωγιμότητας και της συσταλτικότητας.

Τα σημεία της τοξικότητας από το κεντρικό νευρικό σύστημα γενικά προηγούνται των καρδιαγγειακών τοξικών δράσεων, εκτός εάν ο ασθενής λαμβάνει κάποιο γενικό αναισθητικό ή είναι σε βαριά καταστολή με φάρμακα όπως οι βενζοδιαζεπίνες ή τα βαρβιτουρικά.

Στα παιδιά μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπισθούν πρώϊμα συμπτώματα τοξικότητας από την χρήση τοπικών αναισθητικών, επειδή ίσως δεν είναι σε θέση να περιγράψουν τα συμπτώματα αυτά. Βλέπε επίσης παράγραφο 4.4.

Αντιμετώπιση της οξείας συστηματικής τοξικότητας

Βλέπε παράγραφο 4.9 Υπερδοσολογία.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

expand_more

Κύηση

Εκτός από την επισκληρίδιο χορήγηση για μαιευτική χρήση, δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τη χρήση της ροπιβακαΐνης στην κύηση του ανθρώπου. Πειραματικές μελέτες στα ζώα δεν υποδεικνύουν άμεσες ή έμμεσες βλαπτικές επιδράσεις σχετικά με την κύηση, την εμβρυονική/εμβρυική ανάπτυξη, τον τοκετό ή τη μεταγεννητική ανάπτυξη (βλέπε παράγραφο 5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια).

Γαλουχία

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την έκκριση της ροπιβακαΐνης στο ανθρώπινο μητρικό γάλα.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

expand_more

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αναισθητικά, τοπικά, Αμίδια Κωδικός ATC: N01B B09

Η ροπιβακαΐνη είναι ένα μακράς δράσης αμιδικού τύπου τοπικό αναισθητικό με αναισθητική και αναλγητική δράση. Σε υψηλές δόσεις το ROPIVACAINE/GENERICS προκαλεί χειρουργική αναισθησία, ενώ σε χαμηλότερες δόσεις προκαλεί αισθητικό αποκλεισμό με περιορισμένο και μη-εξελισσόμενο κινητικό αποκλεισμό.

Ο μηχανισμός είναι η αναστρέψιμη ελάττωση της διαπερατότητας της μεμβράνης των νευρικών ινών για τα ιόντα νατρίου. Συνεπώς, μειώνεται η ταχύτητα εκπόλωσης και αυξάνει ο ουδός διεγερσιμότητας, με αποτέλεσμα να προκαλείται τοπικός αποκλεισμός των νευρικών ώσεων.

Η πιο χαρακτηριστική ιδιότητα της ροπιβακαΐνης είναι η μακρά διάρκεια δράσης. Η έναρξη και η διάρκεια της αποτελεσματικότητας της τοπικής αναισθησίας εξαρτώνται από το σημείο χορήγησης και τη δόση, αλλά δεν επηρεάζονται από την παρουσία αγγειοσυσπαστικού (π.χ. αδρεναλίνη (επινεφρίνη)). Για λεπτομέρειες σχετικά με την έναρξη και διάρκεια δράσης του ROPIVACAINE/GENERICS, βλέπε τον πίνακα στην παράγραφο «Δοσολογία και τρόπος χορήγησης».

Ενδοφλέβιες εγχύσεις ροπιβακαΐνης έγιναν καλά ανεκτές σε υγιείς εθελοντές σε χαμηλές δόσεις και με αναμενόμενα συμπτώματα από το ΚΝΣ στις μέγιστες ανεκτές δόσεις. Η κλινική εμπειρία με το φάρμακο αυτό δείχνει ότι έχει ικανοποιητικά όρια ασφάλειας όταν χρησιμοποιείται επαρκώς στις συνιστώμενες δόσεις.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-ROPIVACAINE-GENERICS

expand_more

Η συγκέντρωση στο πλάσμα της ροπιβακαΐνης εξαρτάται από τη δόση, την οδό χορήγησης και την αγγείωση της θέσης ένεσης. Η ροπιβακαΐνη ακολουθεί γραμμική φαρμακοκινητική και η Cmax είναι ανάλογη της δόσης.

Η ροπιβακαΐνη απορροφάται πλήρως και διφασικά από τον επισκληρίδιο χώρο με χρόνους ημίσειας ζωής των δύο φάσεων της τάξης των 14 λεπτών και 4 ωρών στους ενήλικες. Η βραδεία απορρόφηση είναι ο παράγοντας που καθορίζει το ρυθμό αποβολής της ροπιβακαΐνης, πράγμα που εξηγεί γιατί ο φαινόμενος χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής είναι μεγαλύτερος μετά από επισκληρίδιο χορήγηση συγκριτικά με την ενδοφλέβια χορήγηση. Και στα παιδιά επίσης, η ροπιβακαΐνη παρουσιάζει διφασική απορρόφηση από τον ιεροκοκκυγικό επισκληρίδιο χώρο.

Η ροπιβακαΐνη έχει μέση ολική κάθαρση πλάσματος της τάξης των 440 ml/min, νεφρική κάθαρση του 1 ml/min, όγκο κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση 47 λίτρα και τελικό χρόνο ημίσειας ζωής 1,8 ώρες μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Η ροπιβακαΐνη έχει ενδιάμεση τιμή λόγου ηπατικής απέκκρισης περίπου 0,4. Είναι κυρίως συνδεδεμένη στην α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη στο πλάσμα με κλάσμα μη δεσμευμένης ουσίας περίπου 6%.

Έχει παρατηρηθεί αύξηση των ολικών συγκεντρώσεων στο πλάσμα κατά τη διάρκεια συνεχούς επισκληρίδιου και διασκαληνικής έγχυσης, που σχετίζεται με μετεγχειρητική αύξηση της α1-όξινης γλυκοπρωτεΐνης.

Οι διακυμάνσεις στη συγκέντρωση της ελεύθερης ουσίας, δηλαδή της φαρμακολογικά ενεργούς ουσίας, είναι πολύ λιγότερες από την ολική συγκέντρωση στο πλάσμα.

Λόγω του μέτριου έως χαμηλού βαθμού διύλισης της ροπιβακαΐνης από το ήπαρ, η ταχύτητα της αποβολής της αναμένεται να εξαρτάται από τη συγκέντρωση του μη δεσμευμένου φαρμάκου στο πλάσμα. Η αύξηση της α1-όξινης γλυκοπρωτεΐνης (AAG) μετεγχειρητικά θα αυξήσει το κλάσμα του μη δεσμευμένου φαρμάκου λόγω της αυξημένης σύνδεσης με τις πρωτεΐνες, γεγονός που πρόκειται να αυξήσει τη συνολική κάθαρση και να οδηγήσει σε αύξηση της ολικής συγκέντρωσης στο πλάσμα, όπως παρατηρείται κατά τις μελέτες που πραγματοποιούνται σε παιδιατρικούς και σε ενήλικες ασθενείς. Η κάθαρση της μη δεσμευμένης ροπιβακαΐνης παραμένει αμετάβλητη όπως καταδεικνύεται από το γεγονός πως οι συγκεντρώσεις του μη δεσμευμένου φαρμάκου κατά την διάρκεια έγχυσης που πραγματοποιείται μετεγχειρητικά παραμένουν σταθερές. Η συγκέντρωση του μη δεσμευμένου φαρμάκου στο πλάσμα είναι εκείνη που σχετίζεται με τις συστηματικές φαρμακοδυναμικές επιδράσεις και με την τοξικότητα.

Η ροπιβακαΐνη διαπερνά εύκολα τον πλακούντα και αποκαθίσταται ταχέως η ισορροπία σε σχέση με τις συγκεντρώσεις του ελεύθερου κλάσματος. Ο βαθμός της σύνδεσης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος στο έμβρυο είναι μικρότερος απ’ ότι στη μητέρα, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να σημειώνονται χαμηλότερες ολικές συγκεντρώσεις πλάσματος στο έμβρυο απ’ ότι στη μητέρα.

Η ροπιβακαΐνη μεταβολίζεται εκτενώς, κυρίως μέσω αρωματικής υδροξυλίωσης. Συνολικά το 86% της δόσης απεκκρίνεται με τα ούρα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση από το οποίο μόνο το 1% σχετίζεται με το αμετάβλητο φάρμακο. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η 3-υδρόξυ-ροπιβακαΐνη, της οποίας ποσοστό ίσο με περίπου 37% απεκκρίνεται στα ούρα, κυρίως ως συζευγμένη ένωση. Η απέκκριση στα ούρα της 4-υδρόξυ- ροπιβακαΐνης, του Ν-αφαλκυλιωμένου μεταβολίτη (PPX) και του 4-υδρόξυ αφαλκυλιωμένου μεταβολίτη αντιστοιχεί σε 1-3%. Το άθροισμα της συζευγμένης και της μη συζευγμένης 3-υδρόξυ-ροπιβακαΐνης δίνει μόνο ανιχνεύσιμες συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

Παρόμοια εικόνα μεταβολιτών έχει βρεθεί σε παιδιά άνω του ενός έτους.

Δεν υπάρχουν αποδείξεις για in vivo δημιουργία ρακεμικού μίγματος ροπιβακαΐνης.

Παιδιατρική

Η φαρμακοκινητική της ροπιβακαΐνης περιγράφηκε μέσα από μια συγκεντρωτική πληθυσμιακή ανάλυση των φαρμακοκινητικών δεδομένων που προέκυψαν από 192 παιδιά ηλικίας μεταξύ 0 και 12 ετών. Η κάθαρση της ροπιβακαΐνης και του μεταβολίτη PPX που δεν είναι δεσμευμένα και ο όγκος κατανομής της αδέσμευτης ροπιβακαΐνης εξαρτώνται τόσο από το σωματικό βάρος όσο και από την ηλικία έως ότου συντελεστεί η ωρίμανση της λειτουργίας του ήπατος, ενώ αφότου συντελεστεί η ωρίμανση της λειτουργίας του ήπατος εξαρτώνται ως επί τω πλείστον από το σωματικό βάρος. Η ωρίμανση της κάθαρσης της μη δεσμευμένης ροπιβακαΐνης δείχνει να ολοκληρώνεται μέχρι την ηλικία των 3 ετών, η αντίστοιχη ωρίμανση της κάθαρσης του PPX μεταβολίτη μέχρι την ηλικία του ενός έτους και ο όγκος κατανομής της μη δεσμευμένης ροπιβακαΐνης μέχρι την ηλικία των 2 ετών. Η όγκος κατανομής του μη δεσμευμένου μεταβολίτη PPX εξαρτάται αποκλειστικά από το σωματικό βάρος. Καθώς ο μεταβολίτης PPX έχει μακρύτερο χρόνο ημίσειας ζωής και μικρότερο βαθμό κάθαρσης, κατά την επισκληρίδιο έγχυση ενδέχεται να σημειωθεί συσσώρευσή του.

Η κάθαρση της μη δεσμευμένης ροπιβακαΐνης (Clu) για τις ηλικίες άνω των 6 μηνών έχει φτάσει τις τιμές εντός του εύρους που απαντάται στους ενήλικες. Οι τιμές της ολικής κάθαρσης (CL) της ροπιβακαΐνης που παραθέτονται στον πίνακα που ακολουθεί είναι αυτές που δεν επηρεάζονται από την αύξηση που σημειώνεται στην AAG μετεγχειρητικά.

Προσεγγιστικές τιμές των φαρμακοκινητικών παραμέτρων που έχουν προκύψει από την συγκεντρωτική φαρμακοκινητική ανάλυση παιδιατρικού πληθυσμού

Ηλικία | BW α | Clu β | Vu γ | CL δ | t ε | t 1/2ppx ζ

kg	(L/h/kg)	(L/kg)	(L/h/kg)	(h)	(h)
Νεογέννητα	3,27	2,40	21,86	0,096	6,3	43,3
1 μηνός	4,29	3,60	25,94	0,143	5,0	25,7
6 μηνών	7,85	8,03	41,71	0,320	3,6	14,5
1 έτους	10,15	11,32	52,60	0,451	3,2	13,6
4 ετών	16,69	15,91	65,24	0,633	2,8	15,1
10 ετών	32,19	13,94	65,57	0,555	3,3	17,8

α Διάμεσο βάρος σώματος για την ανάλογη ηλικία από τη βάση δεδομένων του WHO.

β Κάθαρση της ελεύθερης ροπιβακαΐνης

γ Όγκος κατανομής της ελεύθερης ροπιβακαΐνης

δ Ολική κάθαρση της ροπιβακαΐνης

ε Τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της ροπιβακαΐνης

ζ Τελικός χρόνος ημίσειας ζωής του PPX

Η προσομοιούμενη μέση μέγιστη συγκέντρωση του μη δεσμευμένου φαρμάκου στο πλάσμα (C u max ) έπειτα από μονήρη ιεροκοκκυγικό αποκλεισμό (single caudal block) έτεινε να είναι υψηλότερη στα νεογέννητα, και ο χρόνος μέχρι την επίτευξη της C u max (t max ) μειώθηκε με την αύξηση της ηλικίας. Η προσομοιούμενη μέση συγκέντρωση του μη δεσμευμένου φαρμάκου στο πλάσμα στο τέλος μιας συνεχούς επισκληρίδιου έγχυσης χρονικής διάρκειας 72 ωρών στη συνιστώμενη δόση επίσης κατέδειξε υψηλότερα επίπεδα στα νεογέννητα σε σύγκριση με τα επίπεδα που σημειώθηκαν στα μεγαλύτερης ηλικίας βρέφη και στα παιδιά. Βλέπε επίσης παράγραφο 4.4.

Προσομοιούμενο μέσο και παρατηρούμενο εύρος της C u max του μη δεσμευμένου φαρμάκου έπειτα από μονήρη ιεροκοκκυγικό αποκλεισμό

Ηλικιακή ομάδα | Δόση (mg/kg) | C u max α (mg/L) | t max β (ώρες) | C u max γ

(mg/L)
0-1 μηνός	2,00	0,0582	2,00	0,05-0,08 (n=5)
1-6 μηνών	2,00	0,0375	1,50	0,02-0,09 (n=18)
6-12 μηνών	2,00	0,0283	1,00	0,01-0,05 (n=9)
1-10 ετών	2,00	0,0221	0,50	0,01-0,05 (n=60)

α Μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα του μη δεσμευμένου φαρμάκου

β Χρόνος μέχρι την επίτευξη της μέγιστης συγκέντρωσης του μη δεσμευμένου φαρμάκου στο πλάσμα

γ Παρατηρούμενη και διορθωμένη ως προς τη δόση μέγιστη συγκέντρωση του μη δεσμευμένου φαρμάκου στο πλάσμα

Στην ηλικία των 6 μηνών, όπου είναι το όριο για την μετάβαση στη συνιστώμενη δόση για την επισκληρίδιο συνεχή έγχυση, η κάθαρση της μη δεσμευμένης ροπιβακαΐνης ανήλθε σε ποσοστό 34% και του μη δεσμευμένου PPX μεταβολίτη ανήλθε σε ποσοστό 71% της τιμής που λαμβάνει όταν έχει επιτελεστεί η ωρίμανση. Η τιμή της συστηματικής κάθαρσης είναι υψηλότερη στα νεογέννητα και επίσης κατά τι υψηλότερη στα βρέφη ηλικίας μεταξύ 1 και 6 μηνών σε σύγκριση με τα μεγαλύτερα παιδιά, το οποίο σχετίζεται με το γεγονός πως (στα βρέφη ηλικίας μεταξύ 1 και 6 μηνών) δεν έχει συντελεστεί πλήρως η ωρίμανση της ηπατικής λειτουργίας. Ωστόσο, το παραπάνω αντισταθμίζεται εν μέρει από το ότι η συνιστώμενη δόση για την συνεχή έγχυση σε βρέφη κάτω των 6 μηνών είναι μειωμένη κατά 50%.

Οι προσομοιώσεις αναφορικά με τις συνολικές συγκεντρώσεις των μη δεσμευμένων ροπιβακαΐνης και μεταβολίτη PPX στο πλάσμα, βάσει των φαρμακοκινητικών παραμέτρων και της μεταβλητότητας που σημειώθηκε κατά την πληθυσμιακή ανάλυση, υποδηλώνουν πως στην περίπτωση του μονήρους ιεροκοκκυγικού αποκλεισμού η συνιστώμενη δόση θα πρέπει να αυξηθεί κατά έναν παράγοντα 2,7 στην ομάδα των μικρότερων ηλικιακά παιδιών και κατά έναν παράγοντα 7,4 στην ομάδα των παιδιών ηλικίας 1- 10 ετών, προκειμένου το προβλεπόμενο όριο του 90% διαστήματος εμπιστοσύνης να αγγίξει το όριο της συστηματικής τοξικότητας. Οι αντίστοιχοι παράγοντες για τη συνεχή επισκληρίδιο έγχυση είναι 1,8 και 3,8 αντίστοιχα.

ΕΟΦ · 15.1

Tοπικά αναισθητικά

expand_more

Περιγραφή

Tα τοπικά αναισθητικά είναι ουσίες που προκαλούν αναστρέψιμο αποκλεισμό της μετάδοσης των ώσεων κατά μήκος των κεντρικών και περιφερικών νευρικών οδών. Η δράση τους πιστεύεται ότι οφείλεται σε αναστολή της διόδου των ιόντων νατρίου στις κυτταρικές μεμβράνες με αποτέλεσμα επιβράδυνση της αποπόλωσης σε βαθμό που δεν αναπτύσσεται δυναμικό ενέργειας. Tα τοπικά αναισθητικά ανάλογα με τη χημική τους δομή διακρίνονται σε εστέρες του βενζοϊκού και παρα-αμινοβενζοϊκού οξέος (αμινοεστέρες), όπως κοκαΐνη, προκαΐνη και σε αμίδια αρωματικών οξέων (αμινοαμίδια), όπως λιδοκαΐνη, βουπιβακαΐνη, ροπιβακαΐνη. Πρόσφατα έχει εισαχθεί η λεβοβουπιβακαΐνη που είναι το αριστερόστροφο S(-) εναντιομερές της ρακεμικής βουπιβακαΐνης. Tα τοπικά αναισθητικά ταξινομούνται, επίσης, ανάλογα με τη διάρκεια δράσης, σε μικρής διάρκειας (προκαΐνη), σε μέσης (λιδοκαΐνη) και σε μεγάλης διάρκειας (βουπιβακαΐνη). Oι αμινοεστέρες υδρολύονται από τη βουτυλοχολινεστεράση (Butylocholinesterase ή Buch), ενώ ο ρυθμός υδρόλυσης καθορίζει και το βαθμό της τοξικότητας. Tα αμινοαμίδια μεταβολίζονται κυρίως στο ήπαρ και μόνο 1-5% αποβάλλεται αναλλοίωτο με τα ούρα. Oι ανεπιθύμητες ενέργειες των τοπικών αναισθητικών οφείλονται σε τυχαία ενδαγγειακή έγχυση, χορήγηση μεγάλης δόσης ή υπερευαισθησία στο φάρμακο. Eκδηλώνονται κυρίως με διέγερση ή καταστολή του KNΣ και του καρδιαγγειακού συστήματος. Tα τοπικά αναισθητικά, εκτός της κοκαΐνης, μπορούν να δοθούν με α-αδρενεργικούς διεγέρτες, κυρίως αδρεναλίνη. H προσθήκη της παρατείνει τη δράση του φαρμάκου και ελαττώνει την τοξικότητα. Στη νωτιαία χορήγηση με τη χρήση καθετήρων για επαναληπτική ή συνεχή έγχυση η προσθήκη αδρεναλίνης δεν θεωρείται απαραίτητη. Aνάλογα με τον τρόπο και την οδό χορήγησης η αναλγησία διακρίνεται σε: Tοπική αναισθησία ή αναισθησία επιφάνειας: Aναισθησία δέρματος και βλεννογόνων συνήθως με επάλειψη ή ψεκασμό. Aναισθησία διήθησης: Γίνεται με έγχυση του τοπικού αναισθητικού στην περιοχή που πρόκειται να χειρουργηθεί. Eνδοφλέβια περιοχική αναλγησία: Για αναισθησία άκρου. H έγχυση του αναισθητικού γίνεται στην πιο απομακρυσμένη φλέβα του σύστοιχου άκρου (χέρι, πόδι). Aποκλεισμός περιφερικών νεύρων ή πλεγμάτων: H έγχυση γίνεται δίπλα στο νεύρο ή πλέγμα. Eπισκληρίδιος και υπαραχνοειδής αναλγησία: H έγχυση γίνεται στον επισκληρίδιο ή υπαραχνοειδή χώρο.

Ενδείξεις

Αντενδείξεις

Yπερευαισθησία, κολποκοιλιακός αποκλεισμός. Φλεγμονή στο σημείο εφαρμογής. Eκλαμψία. Σε αρρώστους υπό θεραπεία με β-αναστολείς. H προσθήκη αγγειοσυσπαστικού αντενδείκνυται επίσης σε περιοχές που αιματώνονται από τελικές αρτηρίες (δάκτυλα, πέος), σε αρρώστ

Ανεπιθύμητες

Σπάνια αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Tοπικές αντιδράσεις όπως δερματίτιδα εξ επαφής (κνησμός, αιμορραγική κνίδωση, οίδημα), κυρίως σε άτομα που χειρίζονται το τοπικό αναισθητικό (οδοντίατροι) ή σε επανειλημμένη εφαρμογή. Kερατίτιδα σε παρατεταμένη επίθεση

Αλληλεπιδράσεις

Bαριά υπόταση σε άτομα υπό θεραπεία με αντιυπερτασικά, αντιαρρυθμικά ή κορτικοστεροειδή. Yπέρταση ή υπόταση με τρικυκλικά, αναστολείς της MAO και ωκυτοκίνη. Mε αγγειοσυσπαστικά κοιλιακές αρρυθμίες. Oι αντιχολινεστεράσες αυξάνουν την τοξικότητα των αμινοεσ

Προειδοποιήσεις

Σε συγχορήγηση άλλων τοπικών αναισθητικών ή άλλων φαρμάκων τύπου αμιδίου (λ.χ. αντιαρρυθμικών) κίνδυνος τοξικών εκδηλώσεων (βλ. και εισαγωγή).

Δοσολογία

H δόση εξαρτάται από την ηλικία, το σωματικό βάρος, τη γενική κατάσταση του αρρώστου, το βαθμό αιμάτωσης της περιοχής που εφαρμόζεται το φάρμακο, τη διάρκεια της χορήγησης και το είδος του φαρμάκου.

Σκευάσματα

NAROPEINE/Cana: inj.so.inf 0.2% (2mg/1ml) 5bags x 100ml, 5bags x 200ml- inj.sol 0.2% (2mg/1ml) 5amps x 10ml, x 20ml, 0.75% (7.5mg/1ml) 5amps x 10ml, x 20ml, 1% (10mg/1ml) 5amps x 10ml, x 20ml Tα γενικά αναισθητικά διακρίνονται σε 1) Xορηγούμενα ενδοφλεβίως και 2) Xορηγούμενα δι’ εισπνοής Χορηγούνται από ειδικούς και εφόσον διατίθενται τα μέσα καρδιαναπνευστικής ανάνηψης. Στα ενδοφλέβια αναισθητικά υπάγονται τα ταχείας έναρξης και σχετικά βραχείας διάρκειας δράσης βαρβιτουρικά, όπως θειοπεντάλη και μη βαρβιτουρικά, όπως βενζοδιαζεπίνες, νευροληπτικά, ετομιδάτη, προποφόλη κ.ά. H θειοπεντόνη ή θειοπεντάλη εξακολουθεί να έχει ευρεία εφαρμογή, λόγω της ταχείας και ευχάριστης εισαγωγής στην αναισθησία και του χαμηλού κόστους. Aπό τις βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται η διαζεπάμη και η μιδαζολάμη. H μιδαζολάμη έχει διάρκεια δράσης μικρότερη της διαζεπάμης και η συχνότητα τοπικού ερεθισμού στην ενδοφλέβια έγχυση είναι μικρότερη. Ως αντίδοτο των βενζοδιαζεπινών χρησιμοποιείται η φλουμαζενίλη, μια ιμιδαζοβενζυλοδιαζεπίνη. Tα νευροληπτικά όταν συγχορηγούνται με οπιοειδή βραχείας διάρκειας δράσης (π.χ. φαιντανύλη) προκαλούν αναισθησία που χαρακτηρίζεται από καταληψία, ακινησία, ισχυρή αναλγησία και καταστολή του εμέτου. H χρήση τους σήμερα είναι πολύ περιορισμένη, λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών τους. H ετομιδάτη είναι παράγωγο της ιμιδαζόλης και θεωρείται ακόμη και σήμερα παράγων πρώτης επιλογής σε ασθενείς με βαριά γενική κατάσταση. H μεγάλη συχνότητα των ακούσιων μυϊκών συσπάσεων και άλλων διεγερτικών φαινομένων στην εισαγωγή της αναισθησίας περιορίζει τη χρήση της. H προποφόλη είναι παράγωγο των φαινολών. Tα χαρακτηριστικά της ανάνηψης (ταχεία και πλήρης) και η πιθανή αντιεμετική της δράση την καθιστούν παράγοντα πρώτης επιλογής σε βραχείας διάρκειας χειρουργικές επεμβάσεις. Tα αναισθητικά χορηγούμενα δι’ εισπνοής μέσω του συστήματος αναισθησίας ταξινομούνται σε αέρια και πτητικά αναισθητικά. Στα αέρια υπάγονται το υποξείδιο του αζώτου και στα πτητικά αναισθητικά οι αλογονωμένοι υδρογονάνθρακες (αλοθάνιο) και οι αλογονωμένοι αιθέρες (ισοφλουράνιο, δεσφλουράνιο, σεβοφλουράνιο). Eισπνεόμενοι παράγοντες ιστορικού ενδιαφέροντος είναι το κυκλοπροπάνιο, χλωροφόρμιο, χλωριούχο αιθύλιο, διαιθυλαιθέρας κ.ά., ενώ η χρήση του μεθοξυφλουρανίου έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών του. Εχει αναφερθεί ότι τα αλογονωμένα αναισθητικά αλληλεπιδρούν με ξηρές απορροφητικές ουσίες του διοξειδίου του άνθρακα, σχηματίζοντας μονοξείδιο του άνθρακα σε κλειστά κυκλώματα αναισθησίας, με πιθανότητα αυξημένων επιπέδων ανθρακυλαιμοσφαιρίνης στο αίμα. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται υγρές απορροφητικές ουσίες του διοξειδίου του άνθρακα. Μετά τη χορήγηση γενικής αναισθησίας να προειδοποιούνται οι ασθενείς να μην οδηγήσουν ή χειριστούν κάποιο μηχάνημα ή εργασθούν σε επικίνδυνες συνθήκες. Ο ασθενής δεν πρέπει να αναχωρήσει για το σπίτι χωρίς συνοδεία και να του γίνει σύσταση να μην καταναλώσει οινόπνευμα. Για τις ενδοφλέβιες βενζοδιαζεπίνες και για τα βραχείας διάρκειας δράσης γενικά αναισθητικά οι προειδοποιήσεις ισχύουν μέχρι και 24 ώρες μετά την αναισθησία.

ΕΟΦ · 15.2

Γενικά Aναισθητικά

expand_more

Περιγραφή

Tα γενικά αναισθητικά διακρίνονται σε

Xορηγούμενα ενδοφλεβίως και
Xορηγούμενα δι’ εισπνοής

Στα ενδοφλέβια αναισθητικά υπάγονται τα ταχείας έναρξης και σχετικά βραχείας διάρκειας δράσης βαρβιτουρικά, όπως θειοπεντάλη και μη βαρβιτουρικά, όπως βενζοδιαζεπίνες, νευροληπταναισθητικά, κεταμίνη, ετομιδάτη, προποφόλη κ.ά.

H θειοπεντόνη ή θειοπεντάλη παραμένει ακόμα το πιο δημοφιλές ενδοφλέβιο αναισθητικό εισαγωγής στην αναισθησία.

Aπό τις βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται η διαζεπάμη και η μιδαζολάμη. H μιδαζολάμη έχει διάρκεια δράσης μικρότερη της διαζεπάμης και η συχνότητα τοπικού ερεθισμού στην ενδοφλέβια έγχυση είναι μικρότερη. Mπορεί να χορηγηθεί στον τοκετό. Ως αντίδοτο των βενζοδιαζεπινών χρησιμοποιείται η φλουμαζενίλη, μια ιμιδαζοβενζυλοδιαζεπίνη.

Tα νευροληπταναισθητικά σε συνδυασμό με οπιοειδή βραχείας διάρκειας δράσης (π.χ. φαιντανύλη) προκαλούν αναισθησία που χαρακτηρίζεται από καταληψία, ακινησία, ισχυρή αναλγησία και καταστολή του εμέτου. Στα νευροληπταναισθητικά ανήκουν τα παράγωγα των φαινοθειαζινών και των βουτυροφαινονών. H χρήση των φαινοθειαζινών σήμερα είναι πολύ περιορισμένη λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών τους. H χλωροπρομαζίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ελεγχόμενη υπόταση και υποθερμία και η προμεθαζίνη ως φάρμακο προνάρκωσης σε άτομα με ιστορικό αλλεργίας. Kυρίως χορηγούνται οι βουτυροφαινόνες με κύριο εκπρόσωπο τη δροπεριδόλη.

H υδροχλωρική κεταμίνη είναι παράγωγο της κυκλοεξανόνης και προκαλεί διαχωριστική αναισθησία η οποία χαρακτηρίζεται από αναλγησία, καταληψία και αμνησία. Mετά την εισαγωγή νεωτέρων παραγόντων βραχείας διάρκειας δράσης, όπως η ετομιδάτη και η προποφόλη, η χρήση της έχει περιοριστεί σημαντικά κυρίως λόγω της εμφάνισης σοβαρών ανεπιθυμήτων ενεργειών στη μετεγχειρητική περίοδο (βλ. Κεταμίνη). H ετομιδάτη είναι παράγωγο της ιμιδαζόλης και θεωρείται ακόμη και σήμερα παράγων πρώτης επιλογής σε ασθενείς με βαριά γενική κατάσταση. H μεγάλη συχνότητα των ακούσιων μυικών συσπάσεων και άλλων διεγερτικών φαινομένων στην εισαγωγή της αναισθησίας περιορίζει τη χρήση της.

H προποφόλη είναι παράγωγο των φαινολών. Tα χαρακτηριστικά της ανάνηψης (ταχεία και πλήρης) και η πιθανή αντιεμετική της δράση την καθιστούν τον παράγοντα πρώτης επιλογής σε βραχείας διάρκειας χειρουργικές επεμβάσεις.

Tα αναισθητικά χορηγούμενα δι’ εισπνοής μέσω του συστήματος αναισθησίας ταξινομούνται σε αέρια και πτητικά αναισθητικά. Στα αέρια υπάγονται το υποξείδιο του αζώτου και στα πτητικά αναισθητικά οι αλογονωμένοι υδρογονάνθρακες (αλοθάνιο) και οι αλογονωμένοι αιθέρες (ενφλουράνιο, ισοφλουράνιο, δεσφλουράνιο, σεβοφλουράνιο). Eισπνεόμενοι παράγοντες ιστορικού ενδιαφέροντος είναι το κυκλοπροπάνιο, χλωροφόρμιο, χλωριούχο αιθύλιο, διαιθυλαιθέρας κ.ά., ενώ η χρήση του μεθοξυφλουρανίου έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών του.

Ενδείξεις

Χειρουργική αναισθησία σε ενήλικες και παιδιά >12 ετών. Αντιμετώπιση οξέος πόνου σε ενήλικες και παιδιά >1 έτους. Αντενδείξεις: Βλ. Βουπιβακαΐνη. Ανεπιθύμητες ενέργειες: Υπόταση ή υπέρταση, ναυτία, έμετος, παραισθησίες, κεφαλαλγία, ζάλη, ρίγος, πυρετός, ταχυκαρδία ή βραδυκαρδία, σπασμοί, σπανίως αλλεργικές αντιδράσεις. Φαίνεται ότι έχει καρδιοτοξικότητα μικρότερη της βουπιβακαΐνης. Αλληλεπιδράσεις: Φάρμακα που μεταβολίζονται με το κυτόχρωμα P-450 (CYP), όπως η φλουβοξαμίνη, η βεραπαμίλη και η κετοκοναζόλη μειώνουν τον μεταβολισμό της.

Αντενδείξεις

Nόσος του Addison. Κύηση και γαλουχία. Σε ασθενείς με βαριά γενική κατάσταση ή με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης μετεγχειρητικών επιπλοκών πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η σχέση ω-

Ανεπιθύμητες

Υπόταση ή υπέρταση, ναυτία, έμετος, παραισθησίες, κεφαλαλγία, ζάλη, ρίγος, πυρετός, ταχυκαρδία ή βραδυκαρδία, σπασμοί, σπανίως αλλεργικές αντιδράσεις. Φαίνεται ότι έχει καρδιοτοξικότητα μικρότερη της βουπιβακαΐνης.

Αλληλεπιδράσεις

Φάρμακα που μεταβολίζονται με το κυτόχρωμα P-450 (CYP), όπως η φλουβοξαμίνη, η βεραπαμίλη και η κετοκοναζόλη μειώνουν τον μεταβολισμό της.

Προειδοποιήσεις

Δοσολογία

H δόση εξαρτάται από την ηλικία, το σωματικό βάρος, τη γενική κατάσταση του ασθενή, τη διάρκεια της χορήγησης και το είδος του φαρμάκου. Για λεπτομερείς οδηγίες συμβουλευθείτε τα εγκεκριμένα στοιχεία χορήγησης εκάστου προϊόντος. ETOMIΔATH Etomidate Eνδείξεις: Eισαγωγή στη γενική αναισθησία. Συμπλήρωμα της αναισθησίας όταν χρησιμοποιούνται μη ισχυρά αναισθητικά φάρμακα (Ν2Ο) για βραχείας διάρκειας επεμβάσεις.

Σκευάσματα

NAROPEINE/Cana: inj.so.inf 0.2% (2mg/1ml) 5bags x 100ml, 5bags x 200ml- inj.sol 0.2% (2mg/1ml) 5amps x 10ml, x 20ml, 0.75% (7.5mg/1ml) 5amps x 10ml, x 20ml, 1% (10mg/1ml) 5amps x 10ml, x 20ml 667 Tα γενικά αναισθητικά διακρίνονται σε 1) Xορηγούμενα ενδοφλεβίως και 2) Xορηγούμενα δι’ εισπνοής Χορηγούνται από ειδικούς και εφόσον διατίθενται τα μέσα καρδιαναπνευστικής ανάνηψης. Στα ενδοφλέβια αναισθητικά υπάγονται τα ταχείας έναρξης και σχετικά βραχείας διάρκειας δράσης βαρβιτουρικά, όπως θειοπεντάλη και μη βαρβιτουρικά, όπως βενζοδιαζεπίνες, νευροληπτικά, ετομιδάτη, προποφόλη κ.ά. H θειοπεντόνη ή θειοπεντάλη εξακολουθεί να έχει ευρεία εφαρμογή, λόγω της ταχείας και ευχάριστης εισαγωγής στην αναισθησία και του χαμηλού κόστους. Aπό τις βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιούνται η διαζεπάμη και η μιδαζολάμη. H μιδαζολάμη έχει διάρκεια δράσης μικρότερη της διαζεπάμης και η συχνότητα τοπικού ερεθισμού στην ενδοφλέβια έγχυση είναι μικρότερη. Ως αντίδοτο των βενζοδιαζεπινών χρησιμοποιείται η φλουμαζενίλη, μια ιμιδαζοβενζυλοδιαζεπίνη. Tα νευροληπτικά όταν συγχορηγούνται με οπιοειδή βραχείας διάρκειας δράσης (π.χ. φαιντανύλη) προκαλούν αναισθησία που χαρακτηρίζεται από καταληψία, ακινησία, ισχυρή αναλγησία και καταστολή του εμέτου. H χρήση τους σήμερα είναι πολύ περιορισμένη, λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών τους. H ετομιδάτη είναι παράγωγο της ιμιδαζόλης και θεωρείται ακόμη και σήμερα παράγων πρώτης επιλογής σε ασθενείς με βαριά γενική κατάσταση. H μεγάλη συχνότητα των ακούσιων μυϊκών συσπάσεων και άλλων διεγερτικών φαινομένων στην εισαγωγή της αναισθησίας περιορίζει τη χρήση της. H προποφόλη είναι παράγωγο των φαινολών. Tα χαρακτηριστικά της ανάνηψης (ταχεία και πλήρης) και η πιθανή αντιεμετική της δράση την καθιστούν παράγοντα πρώτης επιλογής σε βραχείας διάρκειας χειρουργικές επεμβάσεις. Tα αναισθητικά χορηγούμενα δι’ εισπνοής μέσω του συστήματος αναισθησίας ταξινομούνται σε αέρια και πτητικά αναισθητικά. Στα αέρια υπάγονται το υποξείδιο του αζώτου και στα πτητικά αναισθητικά οι αλογονωμένοι υδρογονάνθρακες (αλοθάνιο) και 668 οι αλογονωμένοι αιθέρες (ισοφλουράνιο, δεσφλουράνιο, σεβοφλουράνιο). Eισπνεόμενοι παράγοντες ιστορικού ενδιαφέροντος είναι το κυκλοπροπάνιο, χλωροφόρμιο, χλωριούχο αιθύλιο, διαιθυλαιθέρας κ.ά., ενώ η χρήση του μεθοξυφλουρανίου έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών του. Εχει αναφερθεί ότι τα αλογονωμένα αναισθητικά αλληλεπιδρούν με ξηρές απορροφητικές ουσίες του διοξειδίου του άνθρακα, σχηματίζοντας μονοξείδιο του άνθρακα σε κλειστά κυκλώματα αναισθησίας, με πιθανότητα αυξημένων επιπέδων ανθρακυλαιμοσφαιρίνης στο αίμα. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται υγρές απορροφητικές ουσίες του διοξειδίου του άνθρακα. Μετά τη χορήγηση γενικής αναισθησίας να προειδοποιούνται οι ασθενείς να μην οδηγήσουν ή χειριστούν κάποιο μηχάνημα ή εργασθούν σε επικίνδυνες συνθήκες. Ο ασθενής δεν πρέπει να αναχωρήσει για το σπίτι χωρίς συνοδεία και να του γίνει σύσταση να μην καταναλώσει οινόπνευμα. Για τις ενδοφλέβιες βενζοδιαζεπίνες και για τα βραχείας διάρκειας δράσης γενικά αναισθητικά οι προειδοποιήσεις ισχύουν μέχρι και 24 ώρες μετά την αναισθησία.

DrugBank

Description

expand_more

Ροπιβακαΐνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό φάρμακο που ανήκει στην ομάδα αμιδο-αμιδίων. Το όνομα ροπιβακαΐνη αναφέρεται τόσο στο ρακεμικό μείγμα όσο και στον εμπορικά διαθέσιμο S-ενάντιομερή. Η ροπιβακαΐνη υδροχλωρική κυκλοφορεί συνήθως από την AstraZeneca με την εμπορική ονομασία Naropin.

DrugBank

Indication

expand_more

Χρησιμοποιείται στην μαιευτική αναισθησία και την περιοχική αναισθησία για χειρουργικές επεμβάσεις.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Η Ροπιβακαΐνη, ένας τοπικός αναισθητικός παράγοντας, ενδείκνυται για την παραγωγή τοπικής ή περιοχικής αναισθησίας ή αναλγησίας για χειρουργικές επεμβάσεις, για επεμβάσεις στοματικής χειρουργικής, για διαγνωστικές και θεραπευτικές επεμβάσεις, και για μαιευτικές επεμβάσεις.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Τοπικά αναισθητικά όπως η Ροπιβακαΐνη εμποδίζουν τη δημιουργία και την αγωγή νευρικών ερεθισμάτων, πιθανώς αυξάνοντας το κατώφλι για ηλεκτρική διέγερση στο νεύρο, επιβραδύνοντας τη διάδοση του νευρικού ερεθίσματος και μειώνοντας τον ρυθμό αύξησης του δυναμικού ενέργειας. Συγκεκριμένα, μπλοκάρουν το κανάλι νατρίου και μειώνουν τις πιθανότητες εκπόλωσης και των επακόλουθων δυναμικών ενέργειας. Γενικά, η εξέλιξη της αναισθησίας σχετίζεται με τη διάμετρο, την μυελίνωση και την ταχύτητα αγωγής των επηρεαζόμενων νευρικών ινών.

DrugBank

Absorption

expand_more

Η βιοδιαθεσιμότητα είναι 87%–98% μετά από επισκληρίδιο χορήγηση.

DrugBank

Half life

expand_more

Περίπου 4.2 ώρες.

DrugBank

Protein binding

expand_more

94%, κυρίως σε α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Η ροπιβακαΐνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ, κυρίως μέσω αρωματικής υδροξυλίωσης που καταλύεται από το κυτόχρωμα P4501A σε 3-υδροξυ ροπιβακαΐνη. Μετά από εφάπαξ ενδοφλέβια δόση, περίπου το 37% της συνολικής δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ελεύθερη και συζευγμένη 3-υδροξυ ροπιβακαΐνη. Συνολικά, το 86% της δόσης ροπιβακαΐνης απεκκρίνεται στα ούρα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, εκ των οποίων μόνο το 1% αφορά το αμετάβλητο φάρμακο.

DrugBank

Clearance

expand_more

387 +/- 107 mL/min
κάθαρση ελεύθερης πλάσματος=7.2 +/- 1.6 L/min

DrugBank

Toxicity

expand_more

Η συστηματική έκθεση σε υπερβολικές ποσότητες ροπιβακαΐνης οδηγεί κυρίως σε επιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) και στο καρδιαγγειακό σύστημα – οι επιδράσεις στο ΚΝΣ συνήθως εμφανίζονται σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα του αίματος και επιπρόσθετες καρδιαγγειακές επιδράσεις παρουσιάζονται σε υψηλότερες συγκεντρώσεις, αν και καρδιαγγειακή κατάρρευση μπορεί να συμβεί και με χαμηλές συγκεντρώσεις. Οι επιδράσεις στο ΚΝΣ μπορεί να περιλαμβάνουν διέγερση του ΚΝΣ (νευρικότητα, μυρμήγκιασμα γύρω από το στόμα, εμβοές, τρόμος, ζάλη, θολή όραση, επιληπτικές κρίσεις) ακολουθούμενη από κατάθλιψη (υπνηλία, απώλεια συνείδησης, αναπνευστική καταστολή και άπνοια). Οι καρδιαγγειακές επιδράσεις περιλαμβάνουν υπόταση, βραδυκαρδία, αρρυθμίες, ή/και καρδιακή ανακοπή – μερικές από τις οποίες μπορεί να οφείλονται σε υποξαιμία δευτεροπαθώς λόγω αναπνευστικής καταστολής.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Σε αντίθεση με τα περισσότερα άλλα τοπικά αναισθητικά, η παρουσία [επινεφρίνης] δεν επηρεάζει τον χρόνο έναρξης, τη διάρκεια δράσης ή τη συστηματική απορρόφηση της ροπιβακαΐνης.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Τα τοπικά αναισθητικά όπως η ροπιβακαΐνη μπλοκάρουν τη γένεση και τη διεξαγωγή νευρικών ερεθισμάτων, πιθανώς αυξάνοντας το όριο για ηλεκτρική διέγερση στο νεύρο, επιβραδύνοντας τη διάδοση του νευρικού ερεθίσματος και μειώνοντας τον ρυθμό ανόδου του δυναμικού ενέργειας. Συγκεκριμένα, μπλοκάρουν τους διαύλους νατρίου και μειώνουν τις πιθανότητες εκπόλωσης και των συνεπακόλουθων δυναμικών ενέργειας. Γενικά, η εξέλιξη της αναισθησίας σχετίζεται με τη διάμετρο, τη μυελίνωση και την ταχύτητα αγωγιμότητας των επηρεαζόμενων νευρικών ινών.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η φαρμακοκινητική της ροπιβακαΐνης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη δόση, τη διαδρομή χορήγησης και την κατάσταση του ασθενούς. Μετά από επισκληρίδιο χορήγηση, η ροπιβακαΐνη υφίσταται πλήρη και διφασική απορρόφηση.

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, το 86% της χορηγούμενης δόσης ροπιβακαΐνης απεκκρίνεται στα ούρα, εκ των οποίων το 1% αποτελεί αμετάβλητο μητρικό φάρμακο.

Μετά από ενδοαγγειακή έγχυση, η ροπιβακαΐνη έχει σταθερό όγκο κατανομής 41 ± 7 λίτρα. Η ροπιβακαΐνη μπορεί να διαπεράσει εύκολα τον πλακούντα.

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η ροπιβακαΐνη έχει μέση κάθαρση πλάσματος 387 ± 107 mL/min, μη δεσμευμένη κάθαρση πλάσματος 7.2 ± 1.6 L/min και νεφρική κάθαρση 1 mL/min.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Η ροπιβακαΐνη συνδέεται 94% με πρωτεΐνες στο πλάσμα, κυρίως με την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η ροπιβακαΐνη υφίσταται εκτενή μεταβολισμό, κυρίως μέσω αρωματικής υδροξυλίωσης που μεσολαβείται από το CYP1A2 σε 3-OH-ροπιβακαΐνη. Οι κύριοι μεταβολίτες που απεκκρίνονται στα ούρα είναι ο N-απελκυλιωμένος μεταβολίτης (PPX) και η 3-OH-ροπιβακαΐνη. Άλλοι προσδιορισμένοι μεταβολίτες περιλαμβάνουν την 4-OH-ροπιβακαΐνη, τους μεταβολίτες 3-υδροξυ-N-απελκυλιωμένη (3-OH-PPX) και 4-υδροξυ-N-απελκυλιωμένη (4-OH-PPX), και τη 2-υδροξυ-μεθυλ-ροπιβακαΐνη (η οποία έχει ταυτοποιηθεί αλλά όχι ποσοτικοποιηθεί). Η μη δεσμευμένη PPX, η 3-υδροξυ- και η 4-υδροξυ-ροπιβακαΐνη έχουν δείξει φαρμακολογική δραστηριότητα σε ζωικά μοντέλα μικρότερη από αυτή της ροπιβακαΐνης.

Η ροπιβακαΐνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν την 3-υδροξυ-ροπιβακαΐνη και την PPX.

Ήπαρ

Διαδρομή Απέκκρισης: Η ροπιβακαΐνη μεταβολίζεται εκτενώς στο ήπαρ, κυρίως με αρωματική υδροξυλίωση που μεσολαβείται από το κυτόχρωμα P4501A σε 3-υδροξυ ροπιβακαΐνη. Μετά από μία μόνο IV δόση, περίπου το 37% της συνολικής δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ελεύθερη και συζευγμένη 3-υδροξυ ροπιβακαΐνη. Συνολικά, το 86% της δόσης ροπιβακαΐνης απεκκρίνεται στα ούρα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, εκ των οποίων μόνο το 1% αφορά αμετάβλητο φάρμακο.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της ροπιβακαΐνης είναι 1.8 ± 0.7 ώρες μετά από ενδοαγγειακή χορήγηση και 4.2 ± 1 ώρα μετά από επισκληρίδιο χορήγηση.

MeSH classification

expand_more

Ταξινόμηση MeSH

Φάρμακα που μπλοκάρουν τη νευρική αγωγιμότητα όταν εφαρμόζονται τοπικά σε νευρικό ιστό σε κατάλληλες συγκεντρώσεις. Δρουν σε οποιοδήποτε μέρος του νευρικού συστήματος και σε κάθε τύπο νευρικής ίνας. Σε επαφή με ένα νευρικό στέλεχος, αυτά τα αναισθητικά μπορούν να προκαλέσουν αισθητική και κινητική παράλυση στην νευρούμενη περιοχή. Η δράση τους είναι πλήρως αναστρέψιμη. (Από Gilman AG, et. al., Goodman and Gilman’s The Pharmacological Basis of Therapeutics, 8th ed) Σχεδόν όλα τα τοπικά αναισθητικά δρουν μειώνοντας την τάση των δυνητικά-εξαρτώμενων διαύλων νατρίου να ενεργοποιούνται.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Ταξινόμηση FDA

7IO5LYA57N

ΡΟΠΙΒΑΚΑΪΝΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου

Χημική Δομή [CS] - Αμίδια

Φυσιολογικές Επιπτώσεις [PE] - Τοπική Αναισθησία

Η ροπιβακαΐνη είναι ένα Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου. Η φυσιολογική επίπτωση της ροπιβακαΐνης είναι μέσω Τοπικής Αναισθησίας.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

4.2 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

94%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

87%-98%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

175805

Μοριακός τύπος

C17H26N2O

Μοριακό βάρος

274.4

IUPAC

(2S)-N-(2,6-dimethylphenyl)-1-propylpiperidine-2-carboxamide

InChIKey

ZKMNUMMKYBVTFN-HNNXBMFYSA-N

Κατάταξη MeSH

Ταξινόμηση MeSH

ROPIVACAINE

Ροπιβακαΐνη

Εμπορικά Ονόματα

Κλινική Σύνοψη

Ενδείξεις

Δοσολογία

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις

Αλληλεπιδράσεις

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Κύηση / γαλουχία

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Μεταβολισμός

Απέκκριση

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Μονογραφίες Πηγών

Δοσολογία

Δοσολογία

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις

Αλληλεπιδράσεις

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Κύηση / γαλουχία

Κύηση

Γαλουχία

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Tοπικά αναισθητικά

Γενικά Aναισθητικά

Description

Indication

Pharmacology

Mechanism of action

Absorption

Half life

Protein binding

Route of elimination

Clearance

Toxicity

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

Δέσμευση πρωτεϊνών

Μεταβολισμός

Ημίσεια ζωή

MeSH classification

FDA classification

Ημίσεια ζωή

Δέσμευση πρωτεϊνών

Βιοδιαθεσιμότητα

Απέκκριση

Scientific Profile

Σχετικά Εργαλεία