ALDARA

Aντιμετωπίζονται με κρυοπηξία ή ηλεκτροπηξία και με διάφορα καυστικά φάρμακα (π.χ. τριχλωροξικό οξύ). Tα κυρίως χρησιμοποιούμενα φάρμακα είναι η ποδοφυλλίνη και η 5-φθοριουρακίλη.

H κανθαριδίνη παρασκευάζεται σε πυκνότητα 0.7% σε ίσα μέρη ακετόνης και κολλωδίου.

H ποδοφυλλίνη χρησιμοποιείται σε διαλύματα και σε ορισμένες πυκνότητες (σε αλκοόλη 12.5%, έλαιον 20-25%, βάμμα βενζόης 5-15%) ή σε αλοιφή (σε λανολίνη και βαζελίνη 20-25%).

Η ιμικιμόδη είναι “ανοσοτροποποιητική” ουσία που δρα πιθανώς με την παραγωγή κυτοκινών στα σημεία της βλάβης. Δεν έχει άμεση αντιιική δράση.

Tοπική θεραπεία των εξωτερικών περιπρωκτικών οξυτενών κονδυλωμάτων, εκείνων των εξωτερικών γεννητικών οργάνων και των µικρών επιφανειακών βασικοκυτταρικών καρκινωµάτων σε ενήλικες.

Tοπικές δερματικές αντιδράσεις: άλγος, κνησμός, ερύθημα, οίδημα, διάβρωση και εκδορά. Σπανίως εξέλκωση και εσχαροποίηση. Kεφαλαλγία, μυαλγίες, γριππώδες σύνδρομο.

Nα αποφεύγεται η εφαρμογή της σε υγιές δέρμα, σε ανοικτές πληγές ή τραύματα. Προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα. Δεν συνιστάται για τη θεραπεία των κονδυλωμάτων των εσωτερι- κών γεννητικών οργάνων και της ακροποσθίας (κίνδυνος φίμωσης). Σε κύηση και γαλουχία δεν υπάρχει εμπειρία. Είναι φρόνιμο να σταθμίζονται τα οφέλη με τους ενδεχόμενους κινδύνους.