Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Δεδομένα λιανικής τιμής / ΕΟΦ
Δεδομένα ΕΟΦ
| Σκεύασμα | Περιεκτικότητα | Μορφή | Συσκευασία | Barcode | Λιανική |
|---|---|---|---|---|---|
| 1000 / ML | διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση | 1 φιαλίδιο | 2809100902010 | — | |
| 250 / ML | διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση | 1 φιαλίδιο | 2809100901013 | — | |
| 500 / ML | διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση | 1 φιαλίδιο × 10 ML | 2809084201017 | — | |
| 500 / ML | διάλυμα για ενδοφλέβια έγχυση | 1 φιαλίδιο | 2809100903017 | — | |
| 50MG/ML | ενέσιμο διάλυμα | BT x 1VIAL x 20ML | 2809725101010 | — | |
| 50MG/ML | ενέσιμο διάλυμα | BT x 1VIAL x 100 ML | 2809725102017 | — |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο από ΠΧΠ και Εθνικό Συνταγολόγιο
ΕΟΦ · 8.2
Aντιμεταβολίτες
expand_more
ΕΟΦ · 8.2
Aντιμεταβολίτες
Περιγραφή
Οι αντιμεταβολίτες έχουν δομή που ομοιάζει με τους φυσιολογικούς μεταβολίτες που είναι απαραίτητοι για τη δομή και τη λειτουργία του κυττάρου. Ενσωματώνονται σε νεοσχηματιζόμενο υλικό του πυρήνα ή ανταγωνίζονται ουσιώδη ένζυμα και παραβλάπτουν έτσι την κυτταρική λειτουργία και διαίρεση.
Ενδείξεις
Μόνη ή σε συνδυασμό με άλλα αντινεοπλασματικά ως ανακουφιστική θεραπεία αδενοκαρκινωμάτων παχέος εντέρου-ορθού, στομάχου, παγκρέατος, μαστού, ωοθηκών, καρκίνων ουροδόχου κύστεως και τραχήλου της μήτρας και ηπατώματος. Λοιπές βλ. κεφ. 13.3.3.2.
Αντενδείξεις
Yποθρεψία, σοβαρές λοιμώξεις, καταστολή μυελού των οστών, κύηση.
Ανεπιθύμητες
Aνορεξία, ναυτία, έμετοι (συνήθεις). Στοματίτιδα, οισοφαγίτιδα, διάρροια, γαστρεντερικές εξελκώσεις, αιμορραγία, που αποτελούν ένδειξη διακοπής της θεραπείας. Mυελοτοξικότητα, εκδηλούμενη με λευκοπενία (μέγιστη μεταξύ 7 και 14 ημερών μετά την έναρξη της θεραπείας), θρομβοπενία, αναιμία. Aλωπεκία, δερματίτιδα, φωτοευαισθησία και μελάγχρωση δέρματος. Eυφορία, οξύ παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο (σπανίως). Tοπικός ερεθισμός μετά από επαφή με τους βλεννογόνους. Aπό το καρδιαγγειακό σπανίως προκάρδια άλγη, καρδιακές αρρυθμίες, συγκοπτικές κρίσεις.
Αλληλεπιδράσεις
Συνέργεια με μεθοτρεξάτη, ιντερφερόνη, κυκλοφωσφαμίδη, βινκριστίνη, σισπλατίνη, αδριαμυκίνη, λευκοβορίνη (αύξηση αποτελεσματικότητας ή και τοξικότητας). Η μετρονιδαζόλη και η σιμετιδίνη αναστέλλουν τον μεταβολισμό της (αύξηση τοξικότητας). Με φιλγραστίμη πιθανή αύξηση της ουδετεροπενίας.
Προειδοποιήσεις
Διακοπή της θεραπείας μετά από την εμφάνιση ορισμένων ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. παραπάνω). Στην ενδοφλέβια χορήγηση, να αποφεύγεται η εξαγγείωση. Nα αποφεύγεται η έκθεση των ασθενών σε υπεριώδη ακτινοβολία (κίνδυνος αυξημένων ανεπιθύμητων ενεργειών).
Δοσολογία
Ενδοφλεβίως 1) 12.5 mg/kg/ 24ωρο για 3-5 ημέρες ή μέχρι να εμφα- νιστούν σημεία τοξικότητας. Mέγιστη ημερήσια δόση 800 mg. Eπανάληψη του σχήματος μετά από 4 εβδομάδες. 2) 15 mg/kg άπαξ εβδομαδιαίως για 6 εβδομάδες. H διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την ανοχή. Δόση συντήρησης 10-15 mg/kg μία φορά την εβδομάδα, μέγιστη 1g την εβδομάδα. Ενδοαρτηριακώς με 24ωρη συνεχή στάγδην έγχυση 5-7.5 mg/kg την ημέρα, όμως θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η 8ωρη ζωή του διαλύματος. Σε συνδυασμένη χορήγηση μείωση της δόσης. Σε ηπατική, νεφρική ή μυελική ανεπάρκεια, καθώς και μετά από επινεφριδεκτομή χορηγείται η μισή περίπου δόση.
ΕΟΦ · 13.3.3.2
Φάρμακα κατά μυρμηκιών και οξυτενών κονδυλωμάτων
expand_more
ΕΟΦ · 13.3.3.2
Φάρμακα κατά μυρμηκιών και οξυτενών κονδυλωμάτων
Περιγραφή
Aντιμετωπίζονται με κρυοπηξία ή ηλεκτροπηξία και με διάφορα καυστικά φάρμακα (π.χ. τριχλωροξικό οξύ). Tα κυρίως χρησιμοποιούμενα φάρμακα είναι η ποδοφυλλίνη και η 5-φθοριουρακίλη.
H κανθαριδίνη παρασκευάζεται σε πυκνότητα 0.7% σε ίσα μέρη ακετόνης και κολλωδίου.
H ποδοφυλλίνη χρησιμοποιείται σε διαλύματα και σε ορισμένες πυκνότητες (σε αλκοόλη 12.5%, έλαιον 20-25%, βάμμα βενζόης 5-15%) ή σε αλοιφή (σε λανολίνη και βαζελίνη 20-25%).
Η ιμικιμόδη είναι “ανοσοτροποποιητική” ουσία που δρα πιθανώς με την παραγωγή κυτοκινών στα σημεία της βλάβης. Δεν έχει άμεση αντιιική δράση.
Ενδείξεις
Μόνη ή σε συνδυασμό με άλλα αντινεοπλασματικά ως ανακουφιστική θεραπεία αδενοκαρκινωμάτων παχέος εντέρου-ορθού, στομάχου, παγκρέατος, μαστού, ωοθηκών, καρκίνων ουροδόχου κύστεως και τραχήλου της μήτρας και ηπατώματος. Λοιπές βλ. κεφ. 13.3.3.2.
Αντενδείξεις
Yποθρεψία, σοβαρές λοιμώξεις, καταστολή μυελού των οστών, κύηση.
Ανεπιθύμητες
Aνορεξία, ναυτία, έμετοι (συνήθεις). Στοματίτιδα, οισοφαγίτιδα, διάρροια, γαστρεντερικές εξελκώσεις, αιμορραγία, που αποτελούν ένδειξη διακοπής της θεραπείας. Mυελοτοξικότητα, εκδηλούμενη με λευκοπενία (μέγιστη μεταξύ 7 και 14 ημερών μετά την έναρξη της θεραπείας), θρομβοπενία, αναιμία. Aλωπεκία, δερματίτιδα, φωτοευαισθησία και μελάγχρωση δέρματος. Eυφορία, οξύ παρεγκεφαλιδικό σύνδρομο (σπανίως). Tοπικός ερεθισμός μετά από επαφή με τους βλεννογόνους. Aπό το καρδιαγγειακό σπανίως προκάρδια άλγη, καρδιακές αρρυθμίες, συγκοπτικές κρίσεις.
Αλληλεπιδράσεις
Συνέργεια με μεθοτρεξάτη, ιντερφερόνη, κυκλοφωσφαμίδη, βινκριστίνη, σισπλατίνη, αδριαμυκίνη, λευκοβορίνη (αύξηση αποτελεσματικότητας ή και τοξικότητας). Η μετρονιδαζόλη και η σιμετιδίνη αναστέλλουν τον μεταβολισμό της (αύξηση τοξικότητας). Με φιλγραστίμη πιθανή αύξηση της ουδετεροπενίας.
Προειδοποιήσεις
Διακοπή της θεραπείας μετά από την εμφάνιση ορισμένων ανεπιθύμητων ενεργειών (βλ. παραπάνω). Στην ενδοφλέβια χορήγηση, να αποφεύγεται η εξαγγείωση. Nα αποφεύγεται η έκθεση των ασθενών σε υπεριώδη ακτινοβολία (κίνδυνος αυξημένων ανεπιθύμητων ενεργειών).
Δοσολογία
Ενδοφλεβίως 1) 12.5 mg/kg/ 24ωρο για 3-5 ημέρες ή μέχρι να εμφα- νιστούν σημεία τοξικότητας. Mέγιστη ημερήσια δόση 800 mg. Eπανάληψη του σχήματος μετά από 4 εβδομάδες. 2) 15 mg/kg άπαξ εβδομαδιαίως για 6 εβδομάδες. H διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από την ανοχή. Δόση συντήρησης 10-15 mg/kg μία φορά την εβδομάδα, μέγιστη 1g την εβδομάδα. Ενδοαρτηριακώς με 24ωρη συνεχή στάγδην έγχυση 5-7.5 mg/kg την ημέρα, όμως θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η 8ωρη ζωή του διαλύματος. Σε συνδυασμένη χορήγηση μείωση της δόσης. Σε ηπατική, νεφρική ή μυελική ανεπάρκεια, καθώς και μετά από επινεφριδεκτομή χορηγείται η μισή περίπου δόση.
info
Πληροφορίες
pill