GENTAMICIN KRKA

Κωδικός ATC: J01GB03

Μηχανισμός δράσης

In vitro δοκιμασίες έχουν δείξει ότι η γενταμικίνη είναι ένα μικροβιοκτόνο αντιβιοτικό που δρα αναστέλλοντας την πρωτεϊνική σύνθεση των ευαίσθητων μικροοργανισμών. Είναι δραστική έναντι μιας μεγάλης ποικιλίας παθογόνων Gram-αρνητικών και Gram-θετικών μικροβίων, περιλαμβανομένων των Escherichia coli, ειδών Proteus (ινδόλη θετικών και αρνητικών), Pseudomonas aeruginosa, ειδών της ομάδας Klebsiella-Enterobacter-Serratia, ειδών Citrobacter, ειδών Providencia, ειδών Staphylococcus (κοαγκουλάση θετικών και αρνητικών περιλαμβανομένων των στελεχών που είναι ανθεκτικά στην πενικιλλίνη και μεθικιλλίνη) και Neisseria gonorrhoeae. Η γενταμικίνη είναι επίσης δραστική in vitro έναντι ειδών Salmonella και Shigella. In vitro μελέτες έχουν δείξει ότι ο συνδυασμός μιας αμινογλυκοσίδης με ένα αντιβιοτικό που παρεμβαίνει στην σύνθεση του κυτταρικού τοιχώματος μπορεί να δράσει συνεργικά έναντι ορισμένων στρεπτοκοκκικών στελεχών της ομάδας D. Ο συνδυασμός γενταμικίνης και πενικιλίνης G έχει συνεργική μικροβιοκτόνο δράση έναντι πρακτικά όλων των στελεχών Streptococcus faecalis και των ποικιλιών του (S. Faecalis var. liquifaciens, S. faecalis var. zymogenes), S. faecium και S.durans. Αυξημένη μικροβιοκτόνος δράση έναντι πολλών από αυτά τα στελέχη έχει επίσης δειχτεί in vitro με συνδυασμούς γενταμικίνης και αμπικιλλίνης, καρβενικιλλίνης, ναφκιλλίνης ή οξακιλλίνης. Η συνδυασμένη δράση της γενταμικίνης και της καρβενικιλλίνης είναι συνεργική για πολλά στελέχη Pseudomonas aeruginosa. In vitro συνέργεια έναντι άλλων Gram-αρνητικών μικροοργανισμών έχει δειχτεί με συνδυασμούς γενταμικίνης και κεφαλοσπορινών. Η γενταμικίνη μπορεί να είναι δραστική έναντι κλινικών στελεχών μικροβίων ανθεκτικών σε άλλες αμινογλυκοσίδες. Μικρόβια ανθεκτικά σε μια αμινογλυκοσίδη μπορεί να είναι ανθεκτικά σε μια ή περισσότερες άλλες αμινογλυκοσίδες. Η μικροβιακή αντοχή στην γενταμικίνη αναπτύσσεται γενικά αργά και σταδιακά.

Δοκιμασία Ευαισθησίας

Αν η μέθοδος δοκιμασίας της ευαισθησίας με δίσκους που χρησιμοποιείται είναι αυτή που περιγράφεται από τον Bauer και συν., (Am J. Clin. Path., 45Q493, 1966; Federal Register, 7: 20527-20529), δίσκος που περιέχει 10 mcg γενταμικίνης θα πρέπει να δώσει ζώνη αναστολής 13 mm ή περισσότερο για να υποδηλώσει ευαισθησία του μικροοργανισμού που προκαλεί την λοίμωξη. Ζώνη 12 mm ή μικρότερη υποδηλώνει ότι ο μικροοργανισμός που προκαλεί την λοίμωξη είναι πιθανό να είναι ανθεκτικός. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι επιθυμητό να γίνουν επιπλέον δοκιμασίες ευαισθησίας με τη μέθοδο των αραιώσεων σε δοκιμαστικούς σωλήνες ή σε άγαρ.

Σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, οι μέγιστες συγκεντρώσεις γενταμικίνης στον ορό (mcg/ml) είναι συνήθως μέχρι τέσσερις φορές η εφάπαξ ενδομυϊκή δόση (mg/kg), για παράδειγμα, μία ένεση 1,0 mg/kg σε ενήλικες αναμένεται να οδηγήσει σε μία μέγιστη συγκέντρωση στον ορό μέχρι 4 mcg/ml, μία δόση 1,5 mg/kg μπορεί να οδηγήσει σε επίπεδα μέχρι 6 mcg/ml. Η γενταμικίνη, όπως όλες οι αμινογλυκοσίδες, μπορεί να συσσωρεύεται στον ορό και τους ιστούς των ασθενών που λαμβάνουν θεραπεία με υψηλότερες δόσεις από τις συνήθεις και για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, ιδιαίτερα με την παρουσία διαταραγμένης νεφρικής λειτουργίας. Σε ενήλικες ασθενείς, η θεραπεία με δόσεις γενταμικίνης των 4 mg/kg/ημέρα ή υψηλότερες για επτά έως δέκα ημέρες μπορεί να οδηγήσει σε μία μικρή, προοδευτική αύξηση και στις μέγιστες και στις ελάχιστες συγκεντρώσεις. Σε ασθενείς με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία, η γενταμικίνη απομακρύνεται από το σώμα πιο αργά από ότι στους ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Όσο πιο σοβαρή είναι η διαταραχή, τόσο πιο αργή η κάθαρση. Η προσαρμογή της δόσης είναι απαραίτητη. Μετά την αρχική χορήγηση σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, γενικώς το 70% ή παραπάνω από τη δόση της γενταμικίνης ανακτάται στα ούρα μέσα σε 24 ώρες. Είναι δυνατό να επιτευχθούν συγκεντρώσεις στα ούρα άνω των 100 mcg/ml. Μπορεί να εμφανισθεί μικρός μεταβολικός μετασχηματισμός. Το φάρμακο απεκκρίνεται πρωτίστως με σπειραματική διήθηση. Κατά συνέπεια, οι συγκεντρώσεις στα ούρα είναι υψηλές. Μετά από μερικές ημέρες θεραπείας, η ποσότητα γενταμικίνης που απεκκρίνεται στα ούρα πλησιάζει την ημερήσια χορηγούμενη δόση. Όπως και οι άλλες αμινογλυκοσίδες, μία μικρή ποσότητα της δόσης γενταμικίνης μπορεί να συγκρατείται στους ιστούς, ιδιαίτερα στους νεφρούς. Μικρές ποσότητες αμινογλυκοσιδών έχουν ανιχνευθεί στα ούρα εβδομάδες μετά τη διακοπή χορήγησης του φαρμάκου. Η νεφρική κάθαρση της γενταμικίνης είναι παρόμοια με αυτή της ενδογενούς κρεατινίνης. Σε ασθενείς με σαφή διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας, υπάρχει μείωση στις συγκεντρώσεις των αμινογλυκοσιδών στα ούρα και στη διείσδυση τους στο ελαττωματικό νεφρικό παρέγχυμα. Αυτή η μειωμένη απέκκριση του φαρμάκου, σε συνδυασμό με την ενδεχόμενη νεφροτοξικότητα των αμινογλυκοσιδών, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όταν χρησιμοποιείται ως θεραπεία σε τέτοια άτομα με ουρολοιμώξεις. Ύστερα από παρεντερική χορήγηση, η γενταμικίνη μπορεί να ανιχνευθεί στο πλάσμα, στους λεμφαδένες, στους ιστούς, στα πτύελα και στα περικαρδιακά, υπεζωκοτικά, αρθρικά και περιτοναϊκά υγρά. Οι συγκεντρώσεις στο φλοιό των νεφρών μπορεί να είναι μερικές φορές οκτώ φορές υψηλότερες από τα συνήθη επίπεδα στον ορό. Οι συγκεντρώσεις στους χοληφόρους ήταν, γενικώς, χαμηλές και υποδήλωναν ελάχιστη απέκκριση στους χοληφόρους. Η γενταμικίνη διασχίζει και την περιτοναϊκή και τη μεμβράνη του πλακούντα. Αφού οι αμινογλυκοσίδες διαχέονται ελαφρώς στον υπαραχνοειδή χώρο μετά από παρεντερική χορήγηση, οι συγκεντρώσεις γενταμικίνης στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό είναι συχνά χαμηλές και εξαρτώμενες από τη δόση, από το ρυθμό διείσδυσης και το βαθμό μηνιγγικής φλεγμονής. Η γενταμικίνη απορροφάται ελαφρά από την από στόματος οδό και μόνο μικρές ποσότητες βρέθηκαν στο αίμα μετά την από στόματος χορήγηση. Η φαρμακοκινητική της γενταμικίνης στα νεογνά και τα βρέφη εξαρτάται κατά ένα μέρος από το βάρος της γέννησης και τις ηλικίες κύησης και τη μεταγεννητική ηλικία. Ο χρόνος ημίσειας ζωής και το φαινομενικό μέγεθος κατανομής της γενταμικίνης σε νεογέννητα βρέφη μπορεί να μειώνεται με την ηλικία και ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι αντιστρόφως ανάλογος με το βάρος της γέννησης και την κάθαρση κρεατινίνης. Η απέκκριση της γενταμικίνης στα ούρα σχετίζεται στενά με τους δείκτες κάθαρσης κρεατινίνης και τη μεταγεννητική ηλικία. Περίπου το 10% της χορηγούμενης δόσης στα νεογνά ηλικίας μικρότερης των τριών ετών απεκκρίνεται στα ούρα κατά τη διάρκεια των πρώτων 12 ωρών, στα νεογνά ηλικίας πέντε έως 40 ημερών, περίπου το 40% απεκκρίνεται κατά την ίδια περίοδο. Αυξανομένης ης μεταγεννητικής ηλικίας και με ταυτόχρονη αύξηση στη νεφρική ωρίμανση, η γενταμικίνη απεκκρίνεται πιο γρήγορα. Μετά από αρκετές ημέρες θεραπείας, η ποσότητα της γενταμικίνης που απεκκρίνεται στα ούρα πλησιάζει, αλλά δεν είναι ίση, με την ημερήσια χορηγούμενη δόση.

Αμινογλυκοσίδες όπως η γενταμικίνη δρούν συνδέοντας «μη αναστρέψιμα» συγκεκριμένες πρωτεΐνες της υπομονάδας 30S και 16S rRNA. Συγκεκριμένα, η γενταμικίνη συνδέεται σε τέσσερις νουκλεοτιδικούς θέσεις του 16S rRNA και σε ένα αμινοξύ της πρωτεΐνης S12. Αυτό…

Κωδικός ATC: J01GB03 ### Μηχανισμός δράσης In vitro δοκιμασίες έχουν δείξει ότι η γενταμικίνη είναι ένα μικροβιοκτόνο αντιβιοτικό που δρα αναστέλλοντας την πρωτεϊνική σύνθεση των ευαίσθητων μικροοργανισμών. Είναι δραστική έναντι μιας μεγάλης ποικιλίας…

Σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, οι μέγιστες συγκεντρώσεις γενταμικίνης στον ορό (mcg/ml) είναι συνήθως μέχρι τέσσερις φορές η εφάπαξ ενδομυϊκή δόση (mg/kg), για παράδειγμα, μία ένεση 1,0 mg/kg σε ενήλικες αναμένεται να οδηγήσει σε μία μέγιστη…

Μεταβολισμός Η gentamicin υφίσταται ελάχιστο έως καθόλου μεταβολισμό. Δεν μεταβολίζεται. Απεκκρίνεται μέσω σπειραματικής διήθησης σε δραστική, αμετάβλητη μορφή.

/null