IMMUNATE

Η θεραπεία της νόσου του von Willebrand (VWD) και της Αιμορροφιλίας Α πρέπει να διενεργείται υπό την επίβλεψη ιατρού με εμπειρία στη θεραπεία των αιμοστατικών διαταραχών. Δοσολογία Νόσος του von Willebrand: Γενικά, η χορήγηση 1 IU/kg παράγοντα VWF:RCo αυξάνει το επίπεδο του κυκλοφορούντος VWF:RCo κατά 0,02 IU/ml (2%). Πρέπει να επιτευχθούν επίπεδα > 0,6 IU/ml (60%) παράγοντα VWF:RCo και > 0,4 IU/ml (40%) παράγοντα FVIII:C. Συνήθως συνιστώνται 40-80 IU/kg παράγοντα von Willebrand (VWF:RCo) και 20-40 IU/kg παράγοντα FVIII:C για την επίτευξη αιμόστασης. Mια αρχική δόση των 80 IU/kg παράγοντα von Willebrand μπορεί να απαιτείται, ιδιαίτερα σε ασθενείς με νόσο του von Willebrand τύπου 3 όπου η διατήρηση επαρκών επιπέδων μπορεί να απαιτεί μεγαλύτερες δόσεις σε σύγκριση με άλλους τύπους της νόσου του von Willebrand. Πρόληψη αιμορραγίας σε περίπτωση χειρουργικής επέμβασης ή σοβαρού τραύματος: Για την πρόληψη υπερβολικής αιμορραγίας κατά τη διάρκεια ή ύστερα από χειρουργική επέμβαση, η χορήγηση πρέπει να ξεκινήσει 1 έως 2 ώρες πριν τη χειρουργική επέμβαση. Μια επαρκής δόση πρέπει να επαναχορηγείται κάθε 12-24 ώρες. Η δόση και η διάρκεια της θεραπείας εξαρτώνται από την κλινική κατάσταση του ασθενή, τον τύπο και την έκταση της αιμορραγίας καθώς και τα επίπεδα των VWF:RCo και FVIII:C. Όταν χρησιμοποιείται προϊόν παράγοντα von Willebrand που περιέχει και FVIII, ο θεράποντας ιατρός πρέπει να λάβει υπ’ όψιν του ότι η συνεχιζόμενη θεραπεία μπορεί να προκαλέσει υπερβολική αύξηση του FVIII:C. Ύστερα από 24-48 ώρες θεραπείας και προκειμένου να αποφευχθεί η υπερβολική αύξηση του FVIII:C, πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης και/ή αύξησης του μεσοδιαστήματος μεταξύ των δόσεων. Παιδιατρικός πληθυσμός Η δοσολογία στα παιδιά υπολογίζεται με βάση το σωματικό βάρος και συνεπώς βασίζεται στις ίδιες οδηγίες που ισχύουν και για τους ενήλικες. Η συχνότητα χορήγησης πρέπει πάντοτε να καθορίζεται με βάση την κλινική αποτελεσματικότητα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Αιμορροφιλία Α Ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα του Haemate σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία, δεν έχει ακόμα διαπιστωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Παρακολούθηση της θεραπείας Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, συνιστάται κατάλληλος προσδιορισμός των επιπέδων του παράγοντα VIII ώστε να καθορίζονται η δόση που πρόκειται να χορηγηθεί και η συχνότητα των επαναλαμβανόμενων εγχύσεων. Η ανταπόκριση στον παράγοντα VIII μπορεί να διαφέρει από ασθενή σε ασθενή, επιτυγχάνοντας διαφορετικά επίπεδα ανάκτησης in vivo και επιδεικνύοντας διαφορετικούς χρόνους ημιζωής. Μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας που καθορίζεται με βάση το σωματικό βάρος στους ελλιποβαρείς ή στους υπέρβαρους ασθενείς. Ειδικότερα στις μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις, είναι απαραίτητη η στενή παρακολούθηση της θεραπείας υποκατάστασης, μέσω εργαστηριακού ελέγχου της πήξης (της δραστικότητας του παράγοντα VIII στο πλάσμα). Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για την ανάπτυξη αναστολέων έναντι του παράγοντα VIII. Βλέπε επίσης παράγραφο 4.4. Η δοσολογία και η διάρκεια της θεραπείας υποκατάστασης εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της ανεπάρκειας του παράγοντα VIII, από τη θέση και την έκταση της αιμορραγίας καθώς και από την κλινική κατάσταση του ασθενή. Ο αριθμός των μονάδων παράγοντα VIII που χορηγούνται, εκφράζεται σε Διεθνείς Μονάδες (International Units, IU) οι οποίες σχετίζονται με το ισχύον πρότυπο της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) για τα προϊόντα που περιέχουν παράγοντα VIII. Η δραστικότητα του παράγοντα VIII στο πλάσμα εκφράζεται είτε σε ποσοστό (σε σχέση με το φυσιολογικό ανθρώπινο πλάσμα) ή κατά προτίμηση σε IU (σε σχέση με το Διεθνές Πρότυπο για τον παράγοντα VIII στο πλάσμα). Μία διεθνής μονάδα (IU) δραστικότητας του παράγοντα VIII ισοδυναμεί με την ποσότητα του παράγοντα VIII σε ένα ml φυσιολογικού ανθρώπινου πλάσματος. Θεραπεία κατ’ απαίτηση Ο υπολογισμός της απαιτούμενης δόσης του παράγοντα VIII βασίζεται στο εμπειρικό εύρημα, ότι 1 IU παράγοντα VIII ανά kg σωματικού βάρους αυξάνει τη δραστικότητα του παράγοντα VIII στο πλάσμα κατά περίπου 2% (2 IU/dl) της φυσιολογικής. Η απαιτούμενη δόση καθορίζεται με βάση τον ακόλουθο τύπο: Απαιτούμενες μονάδες = σωματικό βάρος (kg) x επιθυμητή αύξηση του παράγοντα VIII (% ή IU/dl) x 0,5 Η χορηγούμενη ποσότητα και η συχνότητα χορήγησης πρέπει πάντοτε να καθορίζονται με βάση την κλινική αποτελεσματικότητα στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στην περίπτωση των παρακάτω αιμορραγικών επεισοδίων, η δραστικότητα του παράγοντα VIII δεν πρέπει να μειώνεται πέραν του υποδεικνυόμενου επιπέδου δραστικότητας στο πλάσμα (σε% του φυσιολογικού ή IU/dl) στην αντίστοιχη περίοδο. Ο ακόλουθος πίνακας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως οδηγός για τον καθορισμό της δοσολογίας σε περίπτωση αιμορραγικών επεισοδίων και χειρουργικών επεμβάσεων: Βαθμός αιμορραγίας/ Είδος χειρουργικής επέμβασης Απαιτούμενο επίπεδο δραστικότητας του παράγοντα VIII (% ή IU / dl) Συχνότητα δόσεων (ώρες) / Διάρκεια θεραπείας (ημέρες) Αιμορραγία Πρώιμο αίμαρθρο, μυϊκή αιμορραγία ή στοματική αιμορραγία 20 - 40 Επαναλάβετε κάθε 12 - 24 ώρες. Για τουλάχιστον 1 ημέρα, μέχρι να υποχωρήσει το αιμορραγικό επεισόδιο, όπως υποδηλώνεται από τον πόνο, ή μέχρι να επιτευχθεί επούλωση. Πιο εκτεταμένο αίμαρθρο, μυϊκή αιμορραγία ή αιμάτωμα 30 - 60 Επαναλάβετε την έγχυση κάθε 12 - 24 ώρες για 3 - 4 ημέρες ή περισσότερο, μέχρι να υποχωρήσουν ο πόνος και η οξεία αναπηρία. Αιμορραγίες απειλητικές για τη ζωή 60 - 100 Επαναλάβετε την έγχυση κάθε 8 - 24 ώρες μέχρι να παρέλθει ο κίνδυνος. Χειρουργική επέμβαση Ελάσσονες χειρουργικές επεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της οδοντικής εξαγωγής 30 - 60 Κάθε 24 ώρες, για 1 ημέρα τουλάχιστον, μέχρι να επιτευχθεί επούλωση. Μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις 80 - 100 (προ- και μετεγχειρητικά) Επαναλάβετε την έγχυση κάθε 8 - 24 ώρες μέχρι την επαρκή επούλωση του τραύματος και ακολούθως θεραπεία για άλλες 7 τουλάχιστον ημέρες, προκειμένου να διατηρηθούν τα επίπεδα δραστικότητας του παράγοντα VIII σε 30 έως 60% (IU/dl). Προφύλαξη Για μακροχρόνια προφύλαξη κατά των αιμορραγιών στους ασθενείς με σοβαρή αιμορροφιλία Α, οι συνήθεις δόσεις είναι 20 έως 40 IU παράγοντα VIII ανά kg σωματικού βάρους κάθε 2 με 3 ημέρες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα για νεαρής ηλικίας ασθενείς, μπορεί να απαιτούνται μικρότερα μεσοδιαστήματα μεταξύ των δόσεων ή υψηλότερες δόσεις. Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα από κλινικές μελέτες σχετικά με τη δοσολογία του Haemate στα παιδιά. Τρόπος χορήγησης Για ενδοφλέβια χρήση. Κάνετε ανασύσταση του προϊόντος όπως περιγράφεται στην παράγραφο 6.6. Το ανασυσταμένο προϊόν θα πρέπει να αποκτά θερμοκρασία δωματίου ή σώματος πριν από τη χορήγηση. Χορηγήστε με αργή ενδοφλέβια ένεση, με ρυθμό ανεκτό από τον ασθενή. Όταν το προϊόν μεταφερθεί στη σύριγγα, πρέπει να χρησιμοποιηθεί αμέσως. Σε περίπτωση που είναι απαραίτητη η χορήγηση μεγαλύτερης ποσότητας του παράγοντα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί έγχυση. Για τον σκοπό αυτό, μεταφέρετε το ανασυσταμένο προϊόν σε κατάλληλο σύστημα έγχυσης. Ο ρυθμός ένεσης ή έγχυσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 4 ml ανά λεπτό. Παρατηρείστε τον ασθενή για άμεση αντίδραση. Σε περίπτωση εμφάνισης αντιδράσεων που μπορεί να σχετίζονται με τη χορήγηση του Haemate, ο ρυθμός έγχυσης πρέπει να μειώνεται ή η χορήγηση να διακόπτεται, ανάλογα με την κλινική κατάσταση του ασθενή (βλέπε επίσης παράγραφο 4.4).

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες αλληλεπιδράσεων των VWF και FVIII με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα.

Οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες βασίζονται στην μετεγκριτική εμπειρία. Σύνοψη του προφίλ ασφαλείας Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Haemate σε ενήλικες και εφήβους, μπορεί να εμφανιστούν οι παρακάτω ανεπιθύμητες ενέργειες: Υπερευαισθησία ή αλλεργικές αντιδράσεις, θρομβοεμβολικά επεισόδια και πυρεξία. Επίσης οι ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν αναστολείς έναντι των FVIII και VWF. Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών Ο παρακάτω πίνακας είναι σύμφωνος με την κατηγοριοποίηση οργανικών συστημάτων κατά MedDRA. Οι συχνότητες έχουν αξιολογηθεί σύμφωνα με την παρακάτω παραδοχή: πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 και < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 και < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 και < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000), μη γνωστές (η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα). Κατηγορία/οργανικό σύστημα σύμφωνα με τη βάση δεδομένων MedDRA Ανεπιθύμητη ενέργεια Συχνότητα Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Υπερογκαιμία Αιμόλυση Αναστολή του VWF Αναστολή του FVIII Μη γνωστή Μη γνωστή Πολύ σπάνια Πολύ σπάνια Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Πυρετός Πολύ σπάνια Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Υπερευαισθησία (αλλεργικές αντιδράσεις) Πολύ σπάνια Αγγειακές διαταραχές Θρόμβωση Θρομβοεμβολικά επεισόδια Πολύ σπάνια Πολύ σπάνια Περιγραφή επιλεγμένων ανεπιθύμητων ενεργειών  Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Όταν απαιτούνται πολύ μεγάλες ή συχνά επαναλαμβανόμενες δόσεις, ή όταν υπάρχουν αναστολείς ή όταν παρέχεται προ- και μετεγχειρητική φροντίδα, όλοι οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία υπερογκαιμίας. Επιπλέον, οι ασθενείς με ομάδες αίματος Α, Β και ΑΒ πρέπει να παρακολουθούνται για σημεία ενδαγγειακής αιμόλυσης και/ή μείωση του αιματοκρίτη.  Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, έχει παρατηρηθεί πυρετός.  Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος Αντιδράσεις υπερευαισθησίας ή αλλεργικού τύπου αντιδράσεις (που ενδέχεται να περιλαμβάνουν αγγειοοίδημα, αίσθημα καύσου και νυγμού στο σημείο της έγχυσης, ρίγη, έξαψη, γενικευμένη κνίδωση, κεφαλαλγία, εξάνθημα, υπόταση, λήθαργο, ναυτία, ανησυχία, ταχυκαρδία, αίσθημα σύσφιξης του θώρακα, μυρμήγκιασμα, έμετο, συριγμό) έχουν παρατηρηθεί πολύ σπάνια και μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να εξελιχθούν σε σοβαρή αναφυλαξία (που περιλαμβάνει καταπληξία). Νόσος του von Willebrand  Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Οι ασθενείς με νόσο του von Willebrand, ιδιαίτερα τύπου 3, μπορεί να αναπτύξουν εξουδετερωτικά αντισώματα (αναστολείς) έναντι του VWF. Εάν εμφανισθούν τέτοιου είδους αναστολείς, η κατάσταση θα εκδηλωθεί ως μια ανεπαρκής κλινική ανταπόκριση. Αυτά τα αντισώματα παρουσιάζουν καθίζηση και μπορεί να παρουσιαστούν ταυτόχρονα με αναφυλακτικές αντιδράσεις. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς που παρουσιάζουν αναφυλακτική αντίδραση πρέπει να εξετάζονται για την ύπαρξη αναστολέων. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, συνιστάται η επικοινωνία με ένα εξειδικευμένο αιμορροφιλικό κέντρο.  Αγγειακές διαταραχές Πολύ σπάνια, υπάρχει κίνδυνος θρομβωτικού/θρομβοεμβολικού επεισοδίου (συμπεριλαμβανομένης της πνευμονικής εμβολής). Σε ασθενείς που λαμβάνουν προϊόντα με VWF, τα διατηρούμενα υψηλά επίπεδα του FVIII:C στο πλάσμα μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο θρομβωτικών επεισοδίων (βλ. επίσης παράγραφο 4.4.). Αιμορροφιλία Α  Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Οι ασθενείς με αιμορροφιλία Α μπορεί πολύ σπάνια να αναπτύξουν εξουδετερωτικά αντισώματα (αναστολείς) έναντι του παράγοντα VIII. Εάν αναπτυχθούν τέτοιου είδους αναστολείς, η κατάσταση θα εκδηλωθεί ως μια ανεπαρκής κλινική ανταπόκριση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνιστάται η επικοινωνία με ένα εξειδικευμένο αιμορροφιλικό κέντρο. Για την ασφάλεια σχετικά με τους μεταδιδόμενους παράγοντες, βλέπε παράγραφο 4.4. Παιδιατρικός πληθυσμός Η συχνότητα, ο τύπος και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών στα παιδιά αναμένεται να είναι όμοια με αυτά των ενηλίκων. μ μ Αναφορά πιθανολογού ενων ανεπιθύ ητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται παρακάτω: Ελλάδα: Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός, Αθήνα, τηλ: (+30) 213 20 40 380/337, φαξ: (+30) 210 65 49 585, ιστότοπος: http://www.eof.gr. Κύπρος: Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, Υπουργείο Υγείας, CY-1475 Λευκωσία, Φαξ: +357 22608649, ιστότοπος: http://www.moh.gov.cy/phs.

Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αναπαραγωγής σε ζώα με το Haemate. Νόσος του von Willebrand Δεν ισχύει το ίδιο με τη νόσο του Von Willebrand λόγω αυτοσωμικής κληρονομικότητας. Οι γυναίκες είναι περισσότερο επιρρεπείς από τους άντρες, λόγω πρόσθετων κινδύνων αιμορραγίας όπως είναι η έμμηνος ρύση, η κύηση, ο τοκετός, η τεκνοποίηση και οι γυναικολογικές επιπλοκές. Με βάση τη μετεγκριτική εμπειρία, συνιστώνται η θεραπεία υποκατάστασης του VWF και η πρόληψη της οξείας αιμορραγίας. Δεν υπάρχουν διαθέσιμες κλινικές μελέτες σχετικά με τη θεραπεία υποκατάστασης με VWF σε έγκυες και θηλάζουσες γυναίκες. Αιμορροφιλία Α Λόγω της σπάνιας περίπτωσης εμφάνισης αιμορροφιλίας Α σε γυναίκες, δεν υπάρχει εμπειρία σχετικά με τη χρήση του παράγοντα VIII κατά την κύηση και γαλουχία. Κατά συνέπεια, οι VWF και FVIII πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά την κύηση και τη γαλουχία μόνο εφόσον ενδείκνυται σαφώς.