MANYPER

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: εκλεκτικοί αναστολείς διαύλων ασβεστίου με κύρια αγγειακή δράση. Κωδικός ATC: C 08 CA 11. Η manidipine είναι ένας ανταγωνιστής ασβεστίου της ομάδας των διυδροπυριδινών, που εμφανίζει αντιυπερτασική δράση και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες ευνοϊκές για τη νεφρική λειτουργία. Το κύριο χαρακτηριστικό της manidipine είναι η παρατεταμένη διάρκεια δράσης, η οποία διαπιστώθηκε κατά τις in vitro και in vivo μελέτες και η οποία οφείλεται τόσο στις φαρμακοκινητικές της ιδιότητες όσο και στην υψηλή χημική της συγγένεια με τις θέσεις σύνδεσης του υποδοχέα. Σε πολλά μοντέλα πειραματικής υπέρτασης η manidipine εμφανίσθηκε ισχυρότερη και με μεγαλύτερης διάρκειας δράση από την nicardipine και την nifedipine. Επιπλέον η manidipine παρουσίασε αγγειακή εκλεκτικότητα ειδικά στους νεφρούς, με αύξηση της νεφρικής ροής αίματος, ελάττωση των αγγειακών αντιστάσεων των προσαγωγών και απαγωγών σπειραματικών τριχοειδών και επακόλουθη ελάττωση της ενδοσπειραματικής πίεσης. Αυτή η ιδιότητα συμπληρώνεται από τη διουρητική της δράση, μέσω της αναστολής της επαναρρόφησης ηλεκτρολυτών και ύδατος στο επίπεδο των αθροιστικών σωληναρίων. Σε δοκιμασίες πειραματικών παθήσεων η manidipine ασκεί προστατευτική δράση στην πρόκληση σπειραματικής βλάβης, από την υπέρταση, με μέτριες μόνο αντιυπερτασικές δόσεις. In vitro μελέτες έδειξαν ότι η συγκέντρωση της manidipine στις κλινικώς χορηγούμενες δόσεις αρκεί για να αναστείλει την πολλαπλασιαστική ανταπόκριση των κυττάρων στα αγγειακά μιτογόνα (PDGF, ενδοθηλίνη-1), η οποία μπορεί να αποτελέσει την φυσιοπαθολογική βάση για πρόκληση νεφρικών και αγγειακών βλαβών στους υπερτασικούς ασθενείς. Στους υπερτασικούς ασθενείς, κλινικώς σημαντική μείωση της αρτηριακής πιέσεως διατηρείται επί 24 ώρες με μία δόση ημερησίως. Η μείωση της αρτηριακής πίεσης, που οφείλεται στην μείωση των συνολικών περιφερικών αντιστάσεων δεν προκαλεί κλινικώς σημαντική αύξηση της καρδιακής συχνότητας και της καρδιακής παροχής κατά τη σύντομη και τη μακρόχρονη χορήγηση. Η manidipine φάνηκε να μην επιδρά επί του μεταβολισμού των σακχάρων και των λιπιδίων, σε υπερτασικούς ασθενείς με συνυπάρχοντα διαβήτη.

Μετά την από του στόματος χορήγηση, η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται σε 2 - 3,5 ώρες. Η manidipine υφίσταται μεταβολισμό πρώτης διόδου. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος φθάνει το 99%. Αυτό το προϊόν κατανέμεται ευρέως στους ιστούς και μεταβολίζεται σε μεγάλο ποσοστό κυρίως στο ήπαρ. Η αποβολή πραγματοποιείται κυρίως με τα κόπρανα (63%) και σε μικρότερο ποσοστό από τα ούρα (31%). Μετά την επανειλημμένη χορήγηση δεν παρατηρείται συσσώρευση. Στους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια δεν μεταβάλλεται η φαρμακοκινητική του φαρμάκου. Η απορρόφηση της manidipine ενισχύεται από την παρουσία τροφής στο γαστρεντερικό σωλήνα.

Η συστολή των λείων μυών των αγγείων διεγείρεται από υποδοχείς που συζεύγνυνται με την Gq, οι οποίοι προκαλούν απελευθέρωση ασβεστίου από το σαρκοπλασματικό δίκτυο. Ακολουθεί το άνοιγμα των ιοντικών καναλιών ασβεστίου που εξαρτώνται από το δυναμικό και η…

Μηχανισμός δράσης Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: εκλεκτικοί αναστολείς διαύλων ασβεστίου με κύρια αγγειακή δράση. Κωδικός ATC: C 08 CA 11. Η manidipine είναι ένας ανταγωνιστής ασβεστίου της ομάδας των διυδροπυριδινών, που εμφανίζει αντιυπερτασική…

Μετά την από του στόματος χορήγηση, η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται σε 2 - 3,5 ώρες. Η manidipine υφίσταται μεταβολισμό πρώτης διόδου. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος φθάνει το 99%. Αυτό το προϊόν κατανέμεται ευρέως στους…

Η μανιδιπίνη μεταβολίζεται εκτενώς από ένζυμα CYP σε παραγώγους πυριδίνης και παραγώγους διφαινυλομεθανίου, οι οποίοι αποτελούν το 4-7% και 22-24% της δόσης που απεκκρίνεται στα ούρα.

Η διάμεση τιμή Tmax είναι 1.5 ώρες. Η χορήγηση με τροφή προκαλεί αύξηση 1.3-1.6 φορές στην Cmax, αλλά καμία αλλαγή στην Tmax. Η μανιδιπίνη δεν συσσωρεύεται σημαντικά με πολλαπλές δόσεις. Η μανιδιπίνη αποβάλλεται μέσω εκτεταμένου μεταβολισμού. Το 63%…