NOVONORM

Η ακαρβόζη και η μιγλιτόλη είναι αναστολείς της α-γλυκοσιδάσης, η οποία φυσιολογικώς προκαλεί αποικοδόμηση των πολυ- και ολιγοσακχαριτών της τροφής. Συνεπεία της αναστολής παρεμποδίζεται η αύξηση της γλυκόζης που ακολουθεί ένα υδατανθρακούχο γεύμα. Η πιογλυταζόνη και η ροσιγλιταζόνη δρουν υπογλυκαιμικά ελαττώνοντας την αντίσταση στην ινσουλίνη στους περιφερικούς ιστούς (λιπώδης ιστός, γραμμωτοί μύες κλπ.). Χορηγούνται σε συνδυασμό με μετφορμίνη ή μία σουλφονυλουρία, όταν αυτές από μόνες τους δε επιτυγχάνουν επαρκή έλεγχο της γλυκαιμίας.

Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με μετφορμίνη, όταν δεν υπάρχει ικανοποιητικός έλεγχος της γλυκαιμίας με τα συνήθη υγιεινοδιαιτητικά μέτρα ή μόνη την μετφορμίνη.

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι, διαβητική κετοοξέωση, σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια, κύηση και γαλουχία, παιδιά <12 ετών, ηλικιωμένοι >75 ετών, συγχορήγηση γεµφιβροζίλης.

Κοιλιακό άλγος, ναυτία, έμετοι, διάρροια ή δυσκοιλιότητα, υπογλυκαιμία, αντιδράσεις υπερευαισθησίας.

Οι αναστολείς της ΜΑΟ και του ΜΕΑ, τα ΜΣΑΦ, το οινόπνευμα, τα αναβολικά, η χολεστυραμίνη και η οκτρεοτίδη επιτείνουν το υπογλυκαιμικό αποτέλεσμα. Αντίθετα τα αντισυλληπτικά, οι θειαζίδες, τα κορτικοειδή, η δαναζόλη, οι θυρεοειδικές ορμόνες και τα συμπαθητικομιμητικά το ελαττώνουν. Οι β-αποκλειστές μπορεί να συγκαλύψουν τα συμπτώματα της υπογλυκαιμίας. Η ριφαμπικίνη μειώνει τη στάθμη της στο αίμα.

Σε περίπτωση παρεμπίπτουσας σοβαρής πάθησης (έμφραγμα του μυοκαρδίου, λοίμωξη, τραύμα, κώμα, χειρουργική επέμβαση κλπ.) μπορεί να απαιτηθεί διακοπή της χορήγησής της και αντικατάσταση με ινσουλί-