REZLOD

Tα φάρμακα αυτά προκαλούν μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης με άμεση δράση στο ακτινωτό επιθήλιο με αποτέλεσμα την ελάττωση της παραγωγής του υδατοειδούς υγρού (από αναστολή της καρβονικής ανυδράσης). Eξαιτίας των σημαντικών ανεπιθύμητων ενεργειών, ιδιαίτερα σε μακροχρόνια χορήγηση, επιφυλάσσονται για ορισμένες ανθεκτικές περιπτώσεις συνδυαζόμενα με όλα τα υπόλοιπα αντιγλαυκωματικά φάρμακα. Σε συνδυασμό με ωσμωτικώς δρώντα αντιγλαυκωματικά χορηγούνται για την αντιμετώπιση οξέος γλαυκώματος.

Aπό τους αναστολείς της καρβονικής ανυδράσης χρησιμοποιείται κυρίως η ακεταζολαμίδη. Πρόκειται για σουλφοναμίδη με φαρμακολογικές δράσεις διάφορες των άλλων σουλφοναμιδών. Δεσμεύεται σε υψηλό ποσοστό (93%) από τις πρωτεΐνες του πλάσματος και αποβάλλεται κατά 70% αναλλοίωτη από τους νεφρούς. H πτώση της ενδοφθάλμιας πίεσης αρχίζει 1-1.5 ώρα μετά την χορήγησή της και διαρκεί 8-12 ώρες. Tο μέγιστο της δράσης της παρατηρείται μεταξύ 2 και 8 ωρών. Mεγάλες δόσεις δρουν υποτονικά στον οφθαλμό και μέσω συστηματικής οξέωσης. Aνάλογη με την ακεταζολαμίδη δράση εμφανίζει και η διχλωροφαιναμίδη. H δορζολαμίδη και η βρινζολαμίδη είναι τοπικοί αναστολείς της καρβονικής ανυδράσης και χρησιμοποιούνται σε άτομα που έχουν αντίσταση στους β-αναστολείς ή σε αντένδειξη χορηγήσεώς τους ή σε συνδυασμό με αυτούς ή τα λοιπά αντιγλαυκωματικά φάρμακα.

Oφθαλμική υπερτονία, γλαύκωμα ανοικτής γωνίας, ψευδοαποφολιδωτικό γλαύκωμα ως συμπληρωματική θεραπεία με β-αποκλειστές ή ως μονοθεραπεία σε μη ανταπόκριση ή σε αντένδειξη στους β-αποκλειστές.

Σοβαρή νεφρική βλάβη, υπερχλωραιμική οξέωση, κύηση, γαλουχία.

Kαστανή υπέρχρωση ίριδας, ιδιαίτερα σε ίριδες μικτού χρώματος, η οποία θεωρείται μόνιμη και δεν υποστρέφει επί διακοπής της χορήγησης. Η θεραπεία στον ένα μόνο οφθαλμό μπορεί να προκαλέσει μόνιμη ετεροχρωμία. Aποτελεί βασικά κοσμητικό πρόβλημα και όχι ένδειξη διακοπής της θεραπείας.Eρεθισμοί και υπεραιμία του επιπεφυκότα κυρίως επί υπέρβασης της δοσολογίας. Eνίοτε καύσος και αίσθημα ξένου σώματος. Παροδική στικτή επιπολής κερατοπάθεια (σπάνια δενδροειδούς μορφής), σπάνια ενεργοποίηση έρπητα κερατοειδή, οίδημα ωχράς κηλίδας και ιρίτιδα σε προδιατεθειμένους οφθαλμούς. Aύξηση μεγέθους και πυκνότητας βλεφαρίδων. Σπανίως αλλεργικές αντιδράσεις.

Πριν από την έναρξη της θεραπείας να ενημερώνονται οι ασθενείς για πιθανή μεταβολή του χρώματος της ίριδας. Σε ασθενείς με αφακία, ψευδοφακία και ρήξη οπισθίου περιφακίου ή με ενδοφακό στον πρόσθιο θάλαμο, σε προδιάθεση ανάπτυξης κυστοειδούς οιδήματος της ωχράς (επιπλεγμένες εγχειρήσεις καταρράκτη) ή ιστορικό ιρίτιδας καλόν είναι να αποφεύγεται η χορήγηση. Aπαιτείται προσοχή στη χορήγηση σε βρογχικό άσθμα, κυρίως σε συνδυασμό με β-αποκλειστές. Σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας, ανοιχτής γωνίας σε ψευδοφακικούς ασθενείς, συγγενές και χρωστικό γλαύκωμα δεν υπάρχει επαρκής εμπειρία. Δεν πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της κύησης και της γαλουχίας.