SOTALOL-GENERICS(σοταλολ-γενερηcσ)

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Κατηγορία β-αποκλειστών, μη εκλεκτικών, κωδικός ATC: C07AA07.

Μηχανισμός δράσης

Η D,l-σοταλόλη είναι ένας μη-εκλεκτικός υδρόφιλος αποκλειστής των β-αδρενεργικών υποδοχέων, ο οποίος στερείται εγγενούς συμπαθομιμητικής δράσης ή δράσης σταθεροποιητή της μεμβράνης. Το Sotalol/Σοταλόλη έχει αντιαρρυθμικές ιδιότητες αποκλεισμού των β-αδρενεργικών υποδοχέων (Vaughan Williams Τάξη II) και παράτασης της διάρκειας του καρδιακού δυναμικού δράσης (Vaughan Williams Τάξη III). Η σοταλόλη δεν έχει γνωστή επίδραση στην ταχύτητα ανόδου και συνεπώς δεν έχει επίδραση στη φάση αποπόλωσης. Η σοταλόλη παρατείνει ομοιόμορφα τη διάρκεια του δυναμικού δράσης στους καρδιακούς ιστούς καθυστερώντας τη φάση επαναπόλωσης. Κύριες δράσεις της είναι η παράταση της κολπικής, κοιλιακής ανερέθιστης περιόδου καθώς και της ανερέθιστης περιόδου του παραπληρωματικού δεματίου. Οι ιδιότητες τάξης II και III μπορεί να αντικατοπτρίζονται στο ηλεκτροκαρδιογράφημα επιφανείας μέσω επιμήκυνσης των διαστημάτων PR, QT και QTC (διάστημα QT διορθωμένο ως προς τον καρδιακό ρυθμό) χωρίς σημαντική μεταβολή της διάρκειας του QRS. Παρόλο που είναι πιθανό να σημειωθεί σημαντικός β-αποκλεισμός σε από του στόματος δόσεις μόλις 25 mg, οι επιδράσεις Τάξης III συνήθως παρατηρούνται σε ημερήσιες δόσεις που υπερβαίνουν τα 160 mg.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η δράση του ως β-αδρενεργικού αποκλειστή προκαλεί μία μείωση στον καρδιακό ρυθμό (αρνητική χρονοτρόπος δράση) και μία περιορισμένη μείωση στη δύναμη της συστολής (αρνητική ινοτρόπος δράση). Οι παραπάνω καρδιακές μεταβολές μειώνουν την κατανάλωση οξυγόνου από το μυοκάρδιο και το καρδιακό έργο. Όπως οι άλλοι β-αποκλειστές, η σοταλόλη αναστέλλει την απελευθέρωση της ρενίνης. Η κατασταλτική επίδραση της σοταλόλης στη ρενίνη είναι σημαντική τόσο σε κατάσταση ηρεμίας όσο και κατά τη διάρκεια της άσκησης. Όπως οι άλλοι β-αδρενεργικοί αποκλειστές, το Sotalol/Σοταλόλη προκαλεί μία σταδιακή αλλά σημαντική μείωση της συστολικής καθώς και της διαστολικής αρτηριακής πίεσης στους υπερτασικούς ασθενείς.

Απορρόφηση

Η βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος σοταλόλης είναι ουσιαστικά πλήρης (μεγαλύτερη του 90%). Μετά την από του στόματος χορήγηση, τα μέγιστα επίπεδα επιτυγχάνονται σε 2,5 έως 4 ώρες και τα επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός 2-3 ημερών. Η απορρόφηση μειώνεται σε ποσοστό περίπου 20% όταν χορηγείται μαζί με ένα σύνηθες γεύμα, συγκριτικά με την κατάσταση νηστείας. Εντός του δοσολογικού εύρους 40-640 mg/ημέρα, το επίπεδο στο πλάσμα του Sotalol/Σοταλόλη είναι δοσοεξαρτώμενο.

Κατανομή

Η κατανομή σημειώνεται σε ένα κεντρικό (πλάσμα) και σε ένα περιφερικό διαμέρισμα, με χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής 10-20 ώρες. Η σοταλόλη δε συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος και δε μεταβολίζεται. Η μεταβλητότητα ως προς τα επίπεδα του πλάσματος μεταξύ των ατόμων είναι πολύ μικρή. Η σοταλόλη διαπερνά σε μικρό βαθμό τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό, με τις συγκεντρώσεις στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό να είναι μόνο 10% εκείνων που απαντώνται στο πλάσμα.

Βιομετασχηματισμός και αποβολή

Η κύρια οδός αποβολής είναι η νεφρική απέκκριση. Περί το 80 έως 90% μίας δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα, ενώ το υπόλοιπο απεκκρίνεται στα κόπρανα.

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Σε συνθήκες νεφρικής δυσλειτουργίας απαιτούνται χαμηλότερες δόσεις (βλ. Δοσολογία).

Υπερήλικες

Η ηλικία δε μεταβάλλει σε σημαντικό βαθμό τη φαρμακοκινητική, παρόλο που η μειωμένη νεφρική λειτουργία στους υπερήλικες ασθενείς μπορεί να μειώσει το ρυθμό απέκκρισης, οδηγώντας σε αυξημένη συσσώρευση του φαρμάκου.

Απορρόφηση Η βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος σοταλόλης είναι ουσιαστικά πλήρης (μεγαλύτερη του 90%). Μετά την από του στόματος χορήγηση, τα μέγιστα επίπεδα επιτυγχάνονται σε 2,5 έως 4 ώρες και τα επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης στο…