STRATTERA

Στην κατηγορία των διεγερτικών του KNΣ περιλαμβάνονται ορισμένα ισχυρά φάρμακα του τύπου της αμφεταμίνης. Kύρια ένδειξή τους είναι η ναρκοληψία, αλλά η αποτελεσματικότητά τους είναι βραχυχρόνια.

Έχουν χρησιμοποιηθεί και σε παιδιά με υπερκινητικό σύνδρομο (παράδοξη δράση), κατά μερικούς με καλά αποτέλεσματα. Όμως οι σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες, ο μεγάλος κίνδυνος εξάρτησης, η πιθανότητα καθυστέρησης της ανάπτυξης επιβάλλουν η χρήση τους να γίνεται μόνο σε πολύ επιλεγμένες σοβαρές και χρόνιες περιπτώσεις και μόνο ως μέρος συστηματικού προγράμματος με ψυχολογικά και εκπαιδευτικά μέτρα, τόσο στην οικογένεια όσο και στο σχολείο.

H χρήση αμφεταμινικών παραγόντων στην παχυσαρκία απαγορεύεται απολύτως. Eπίσης αποκλείεται η χρήση τους και για την αύξηση της απόδοσης σε περιόδους εντατικής πνευματικής προσπάθειας (π.χ εξετάσεις) ή σε αθλητές, όπου εκτός από τις ανεπιθύμητες ενέργειες έχει παρατηρηθεί ότι αυξάνουν την πιθανότητα ατυχημάτων.

Σε καταστάσεις κόπωσης, εξασθένησης, διαταραχών της μνήμης ή μειωμένης σχολικής απόδοσης έχουν προταθεί διάφορα φάρμακα (δεανόλη, πυρισουξιδεανόλη, πεμολίνη, κλπ.). H κλινική χρησιμότητα των ουσιών αυτών δεν έχει τεκμηριωθεί και η χρήση τους δεν συνιστάται.

Tα φάρμακα που χρησιμοποιούνται ως ανορεξιογόνα έχουν φαρμακολογική δράση παρόμοια με τις αμφεταμίνες, αλλά ηπιότερη. O κίνδυνος εξάρτησης και άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες αποτελούν προβλήματα πολύ σοβαρότερα από την προσωρινή θεραπευτική ωφέλεια.

Διαταραχή ελλειματικής προσοχής/ υπερκινητικότητας σε παιδιά 6 ετών και εφήβους, ως τμήμα ενός πλήρους θεραπευτικού προγράμματος. Αντενδείξεις: Γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Συγχορήγηση με αναστολείς της ΜΑΟ. Ανεπιθύμητες ενέργειες: Ανορεξία, κοιλιακά άλγη, έμετοι, δυσκοιλιότητα, δυσπεψία, ταχυκαρδία, έκτακτες συστολές, πολύ πρωινή αφύπνιση, νευρικότητα, διακυμάνσεις του θυμικού, γριπποειδή συμπτώματα, ξηροστομία, μυδρίαση, εξανθήματα, κνησμός, αίσθημα κόπωσης, μείωση σωματικού βάρους. Αλληλεπιδράσεις: Με αναστολείς της ΜΑΟ (να μην συγχορηγείται παρά μόνον μετά 2 εβδομάδες από τη διακοπή του ενός ή του άλλου φαρμάκου). Η συγχορήγηση με β2-διεγέρτες (λ.χ. σαλβουταμόλη) ενδέχεται να προκαλέσει παρενέργειες από το καρδιαγγειακό σύστημα. Τα αντικαταθλιπτικά ιμιπραμίνη, βενλαφαξίνη και τα αποσυμφορητικά, όπως λ.χ. η φαινυλεφρίνη αυξάνουν τη δράση της.

Γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Συγχορήγηση με αναστολείς της ΜΑΟ.

Ανορεξία, κοιλιακά άλγη, έμετοι, δυσκοιλιότητα, δυσπεψία, ταχυκαρδία, έκτακτες συστολές, πολύ πρωινή αφύπνιση, νευρικότητα, διακυμάνσεις του θυμικού, γριπποειδή συμπτώματα, ξηροστομία, μυδρίαση, εξανθήματα, κνησμός, αίσθημα κόπωσης, μείωση σωματικού βάρους.

Με αναστολείς της ΜΑΟ (να μην συγχορηγείται παρά μόνον μετά 2 εβδομάδες από τη διακοπή του ενός ή του άλλου φαρμάκου). Η συγχορήγηση με β2-διεγέρτες (λ.χ. σαλβουταμόλη) ενδέχεται να προκαλέσει παρενέργειες από το καρδιαγγειακό σύστημα. Τα αντικαταθλιπτικά ιμιπραμίνη, βενλαφαξίνη και τα αποσυμφορητικά, όπως λ.χ. η φαινυλεφρίνη αυξάνουν τη δράση της.

Σε ασθενείς με υπέρταση ή υπόταση, καρδιαγγειακή ή αγγειακή εγκεφαλική νόσο. Να διακόπτεται η θεραπεία σε ασθενείς με ίκτερο ή άλλες ενδείξεις ηπατικής βλάβης. Παρακολούθηση για τυχόν εμφάνιση εχθρικής συμπεριφοράς, αυτοκτονικών τάσεων, άγχους ή κατάθλιψης. Να μη χορηγείται κατά τη διάρκεια της κύησης και της γαλουχίας.