Clinio Logo
Clinio
ADEMPASSPC · Ριοσιγουάτη
ADEMPAS › SPC

ADEMPAS — Περίληψη Χαρακτηριστικών Προϊόντος

Το κείμενο παρακάτω εξήχθη από το PDF του SPC. Οι λέξεις είναι του εγγράφου· η σελιδοποίηση δεν αποδίδεται και ορισμένοι πίνακες μπορεί να διαφέρουν οπτικά από το πρωτότυπο.

EMA Το SPC αυτών των συσκευασιών
Σύνοψη SPC ανά ενότητα (riociguat)

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Adempas 0,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 1 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 1,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 2,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Adempas 0,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 0,5 mg ριοσιγουάτης.

Adempas 1 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 1 mg ριοσιγουάτης.

Adempas 1,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 1,5 mg ριοσιγουάτης.

Adempas 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 2 mg ριοσιγουάτης.

Adempas 2,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 2,5 mg ριοσιγουάτης.

Έκδοχο με γνωστή δράση Adempas 0,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο 0,5 mg περιέχει 37,8 mg λακτόζης (ως μονοϋδρική).

Adempas 1 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο 1 mg περιέχει 37,2 mg λακτόζης (ως μονοϋδρική).

Adempas 1,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο 1,5 mg περιέχει 36,8 mg λακτόζης (ως μονοϋδρική).

Adempas 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο 2 mg περιέχει 36,3 mg λακτόζης (ως μονοϋδρική).

Adempas 2,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο 2,5 mg περιέχει 35,8 mg λακτόζης (ως μονοϋδρική).

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο (δισκίο).

• Δισκίο 0,5 mg: λευκού χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά και με την ένδειξη 0,5 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

• Δισκίο 1 mg: ανοικτού κίτρινου χρώματος , στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά και με την ένδειξη 1 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

• Δισκίο 1,5 mg: κίτρινου-πορτοκαλί χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά και με την ένδειξη 1,5 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

• Δισκίο 2 mg: ανοιχτού πορτοκαλί χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά και με την ένδειξη 2 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

• Δισκίο 2,5 mg: κόκκινου-πορτοκαλί χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά και με την ένδειξη 2,5 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Χρόνια θρομβοεμβολική πνευμονική υπέρταση (ΧΘΠΥ)

Το Adempas ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών στη λειτουργική κατηγορία II έως III σύμφωνα με την ταξινόμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) με

• μη χειρουργήσιμη ΧΘΠΥ,

• εμμένουσα ή υποτροπιάζουσα ΧΘΠΥ μετά από χειρουργική θεραπεία, για τη βελτίωση της ικανότητας άσκησης (βλ. παράγραφο 5.1).

Πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ)

Ενήλικες Το Adempas ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με ανταγωνιστές των υποδοχέων ενδοθηλίνης ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ) με λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥ ΙΙ έως ΙΙΙ για τη βελτίωση της ικανότητας άσκησης (βλ.

παράγραφο 5.1).

Παιδιατρικός πληθυσμός Το Adempas ενδείκνυται για τη θεραπεία της ΠΑΥ σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6 έως κάτω των 18 ετών με λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥ ΙΙ έως ΙΙΙ σε συνδυασμό με ανταγωνιστές των υποδοχέων ενδοθηλίνης (βλ. παράγραφο 5.1).

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά και να παρακολουθείται μόνο από γιατρό έμπειρο στη θεραπεία της ΧΘΠΥ ή της ΠΑΥ.

Δοσολογία Δόση έναρξης Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι 1 mg 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες. Τα δισκία θα πρέπει να λαμβάνονται 3 φορές την ημέρα σε απόσταση περίπου 6 έως 8 ωρών μεταξύ τους (βλ.

παράγραφο 5.2).

Τιτλοποίηση Ενήλικες ασθενείς Η δόση θα πρέπει να αυξάνεται σε διαστήματα των 2 εβδομάδων ανά 0,5 mg 3 φορές την ημέρα μέχρι ένα μέγιστο 2,5 mg 3 φορές την ημέρα, εάν η συστολική αρτηριακή πίεση είναι ≥ 95 mmHg και ο ασθενής δεν παρουσιάζει σημεία ή συμπτώματα υπότασης. Σε ορισμένους ασθενείς με ΠΑΥ, μια επαρκής ανταπόκριση στην απόσταση βαδίσματος 6 λεπτών (6MWD) μπορεί να επιτευχθεί σε μια δόση των 1,5 mg 3 φορές την ημέρα (βλ. παράγραφο 5.1). Εάν η συστολική αρτηριακή πίεση πέσει κάτω από 95 mmHg, η δόση θα πρέπει να διατηρηθεί εφόσον ο ασθενής δεν παρουσιάζει σημεία ή συμπτώματα υπότασης. Εάν, οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της φάσης ανοδικής τιτλοποίησης,

η συστολική αρτηριακή πίεση μειωθεί κάτω από 95 mmHg και ο ασθενής παρουσιάζει σημεία ή συμπτώματα υπότασης, η τρέχουσα δόση θα πρέπει να μειωθεί κατά 0,5 mg 3 φορές την ημέρα.

Παιδιατρικοί ασθενείς με ΠΑΥ ηλικίας 6 έως < 18 ετών με σωματικό βάρος ≥ 50 kg Το Adempas διατίθεται για παιδιατρική χρήση ως δισκίο για ασθενείς με σωματικό βάρος ≥ 50 kg.

Η τιτλοποίηση της δόσης της ριοσιγουάτης πρέπει να πραγματοποιείται με βάση τη συστολική αρτηριακή πίεση του ασθενούς και τη γενική ανεκτικότητα κατά την κρίση του θεράποντος ιατρού/παρόχου υγειονομικής περίθαλψης. Εάν ο ασθενής δεν παρουσιάζει σημεία ή συμπτώματα υπότασης και η συστολική αρτηριακή πίεση είναι ≥ 90 mmHg για την ηλικιακή ομάδα 6 έως < 12 ετών ή ≥ 95 mmHg για την ηλικιακή ομάδα 12 έως < 18 ετών, η δόση πρέπει να αυξάνεται σε διαστήματα των 2 εβδομάδων ανά 0,5 mg 3 φορές την ημέρα έως τη μέγιστη ημερήσια δόση 3 φορές 2,5 mg.

Εάν η συστολική αρτηριακή πίεση πέσει κάτω από αυτά τα καθορισμένα επίπεδα, η δοσολογία θα πρέπει να διατηρηθεί υπό την προϋπόθεση ο ασθενής δεν παρουσιάζει σημεία ή συμπτώματα υπότασης. Εάν, οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της φάσης ανοδικής τιτλοποίησης, η συστολική αρτηριακή πίεση μειωθεί κάτω από τα καθορισμένα επίπεδα και ο ασθενής παρουσιάζει σημεία ή συμπτώματα υπότασης, η τρέχουσα δόση θα πρέπει να μειωθεί κατά 0,5 mg 3 φορές την ημέρα.

Δόση συντήρησης Η καθορισμένη εξατομικευμένη δόση θα πρέπει να διατηρηθεί εκτός εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα υπότασης.

Η μέγιστη συνολική ημερήσια δόση είναι 7,5 mg (δηλ: 2,5 mg 3 φορές ημερησίως) για ενήλικες και παιδιατρικούς ασθενείς με σωματικό βάρος τουλάχιστον 50 kg.

Εάν παραλειφθεί μία δόση, η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί με την επόμενη δόση όπως έχει προγραμματιστεί.

Εάν δεν είναι ανεκτό, θα πρέπει να εξετάζεται μείωση της δόσης ανά πάσα στιγμή.

Παιδιατρικοί ασθενείς με ΠΑΥ βάρους κάτω των 50 kg Το Adempas διατίθεται ως κοκκία για πόσιμο εναιώρημα για τη θεραπεία παιδιατρικών ασθενών με ΠΑΥ ηλικίας τουλάχιστον 6 ετών και βάρους κάτω των 50 kg – βλ. Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για το Adempas κοκκία για πόσιμο εναιώρημα για περαιτέρω καθοδήγηση. Οι ασθενείς μπορούν να κάνουν εναλλαγή μεταξύ δισκίων και πόσιμου εναιωρήματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας λόγω αλλαγών στο σωματικό βάρος.

Διακοπή της θεραπείας Σε περίπτωση που η θεραπεία πρέπει να διακοπεί για 3 ή περισσότερες ημέρες, θα πρέπει να ξεκινήσετε εκ νέου τη θεραπεία στο 1 mg 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες, και να συνεχίσετε με την αγωγή της τιτλοποίησης της δόσης όπως περιγράφεται παραπάνω.

Μετάβαση ανάμεσα σε αναστολείς φωσφοδιεστεράσης – 5 PDE5 και ριοσιγουάτη Η σιλντεναφίλη πρέπει να διακοπεί σε ενήλικες και παιδιά τουλάχιστον 24 ώρες πριν από τη χορήγηση της ριοσιγουάτης.

Η τανταλαφίλη πρέπει να διακοπεί τουλάχιστον 48 ώρες σε ενήλικες και 72 ώρες σε παιδιά πριν από τη χορήγηση της ριοσιγουάτης.

Η ριοσιγουάτη πρέπει να διακοπεί σε ενήλικες και παιδιά τουλάχιστον 24 ώρες πριν από τη χορήγηση ενός αναστολέα PDE-5.

Συνιστάται παρακολούθηση σημείων και συμπτωμάτων για υπόταση μετά από κάθε μετάβαση (βλ.

παραγράφους 4.3, 4.5 και 5.1).

Ειδικοί πληθυσμοί Η εξατομικευμένη τιτλοποίηση της δόσης κατά την έναρξη της θεραπείας επιτρέπει την προσαρμογή της δόσης στις ανάγκες του ασθενούς.

Ηλικιωμένοι Σε ηλικιωμένους ασθενείς (65 ετών και άνω) υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος υπότασης και συνεπώς θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά την εξατομικευμένη τιτλοποίηση της δόσης (βλ.

παράγραφο 5.2).

Ηπατική δυσλειτουργία Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh C) δεν έχουν μελετηθεί και συνεπώς η χρήση της ριοσιγουάτης αντενδείκνυται σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.3). Ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh B) έδειξαν υψηλότερη έκθεση σε αυτό το φάρμακευτικό προϊόν (βλ. παράγραφο 5.2). Θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης τιτλοποίησης της δόσης.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών με ηπατική δυσλειτουργία.

Νεφρική δυσλειτουργία Τα δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min )

είναι περιορισμένα και δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση.

Συνεπώς, η χρήση της ριοσιγουάτης δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.4).

Ασθενείς με ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 80-30 ml/min) έδειξαν υψηλότερη έκθεση σε αυτό το φάρμακευτικό προϊόν (βλ. παράγραφο 5.2). Υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος υπότασης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, συνεπώς θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης τιτλοποίησης της δόσης.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία.

Ασθενείς σε σταθερές δόσεις με ισχυρούς αναστολείς πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP/P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) και αναστολείς της πρωτεΐνης αντοχής του καρκίνου του μαστού (BCRP)

Η συγχορήγηση της ριοσιγουάτης με ισχυρούς αναστολείς πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP και της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp)/BCRP όπως αντιμυκητιασικές αζόλες (π.χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη) ή αναστολείς πρωτεάσης HIV (π.χ. ριτοναβίρη) αυξάνει την έκθεση στη ριοσιγουάτη (βλ. παράγραφο 4.5). Κατά την έναρξη θεραπείας με ριοσιγουάτη σε ασθενείς με σταθερές δόσεις ισχυρών αναστολέων πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP και της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp)/BCRP, θεωρήστε ως αρχική δόση τα 0,5 mg, 3 φορές ημερησίως για τον μετριασμό του κινδύνου υπότασης. Παρακολουθήστε για σημεία και συμπτώματα υπότασης κατά την έναρξη και κατά τη θεραπεία. Εκτιμήστε μια μείωση της δόσης σε ασθενείς στους οποίους το δοσολογικό σχήμα ριοσιγουάτης είναι υψηλότερο ή ίσο με το 1,0 mg, εάν ο ασθενής αναπτύξει σημεία ή συμπτώματα υπότασης (βλ. παράγραφο 4.5).

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών που λαμβάνουν συγχορηγούμενη συστηματική θεραπεία με ισχυρούς αναστολείς CYP/P-gp και BCRP.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ριοσιγουάτης δεν έχουν τεκμηριωθεί στους ακόλουθους παιδιατρικούς πληθυσμούς:

- Παιδιά ηλικίας < 6 ετών (βλ. παράγραφο 4.1), για λόγους ασφάλειας. Τα μη κλινικά δεδομένα δείχνουν ανεπιθύμητες ενέργειες στα αναπτυσσόμενα οστά (βλ. παράγραφο 5.3).

- Παιδιά με ΠΑΥ ηλικίας 6 έως < 12 ετών με συστολική αρτηριακή πίεση < 90 mmHg κατά την έναρξη της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.3)

- Παιδιά και έφηβοι με ΠΑΥ ηλικίας 12 έως < 18 ετών με συστολική αρτηριακή πίεση < 95 mmHg κατά την έναρξη της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.3)

- Παιδιά και έφηβοι με ΧΘΠΥ ηλικίας < 18 ετών (Βλ. παράγραφο 4.1).

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα κλινικών δοκιμών. Συνεπώς, η χρήση της ριοσιγουάτης δεν συνιστάται σε αυτούς τους πληθυσμούς.

Καπνιστές Οι ενεργοί καπνιστές θα πρέπει να ενημερώνονται ώστε να σταματήσουν το κάπνισμα λόγω κινδύνου χαμηλότερης ανταπόκρισης. Οι συγκεντρώσεις πλάσματος της ριοσιγουάτης σε καπνιστές είναι μειωμένες σε σύγκριση με μη καπνιστές. Μπορεί να απαιτείται αύξηση της δόσης μέχρι τη μέγιστη ημερήσια δόση των 2,5 mg 3 φορές την ημέρα σε ασθενείς οι οποίοι καπνίζουν ή αρχίζουν το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.5 και 5.2).

Μπορεί να απαιτείται μείωση της δόσης σε ασθενείς που σταματούν το κάπνισμα.

Τρόπος χορήγησης Για από στόματος χρήση.

Τροφή Η ριοσιγουάτη μπορεί γενικά να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή. Σε ασθενείς επιρρεπείς σε υπόταση, ως προληπτικό μέτρο, δεν συνιστώνται εναλλαγές μεταξύ της λήψης της ριοσιγουάτης σε συνθήκες νηστείας και σε συνθήκες μετά από λήψη γεύματος λόγω των αυξημένων μέγιστων συγκεντρώσεων ριοσιγουάτης στο πλάσμα σε συνθήκες νηστείας σε σχέση με τις συνθήκες μετά από λήψη γεύματος (βλ. παράγραφο 5.2).

Θρυμματισμένα δισκία Για ασθενείς οι οποίοι αδυνατούν να καταπιούν ολόκληρα δισκία, τα δισκία Adempas μπορούν να θρυμματιστούν και να αναμειχθούν με νερό ή μαλακές τροφές αμέσως πριν τη χρήση και να χορηγηθούν από του στόματος (βλ. παράγραφο 5.2).

4.3 Αντενδείξεις

- Συγχορήγηση με αναστολείς της PDE-5 (όπως σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη, βαρδεναφίλη) (βλ.

παραγράφους 4.2 και 4.5).

- Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh C).

- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

- Κύηση (βλ. παραγράφους 4.4, 4.5 και 4.6).

- Συγχορήγηση με νιτρικά ή δότες μονοξειδίου του αζώτου (όπως το νιτρώδες αμύλιο) σε οποιαδήποτε μορφή συμπεριλαμβανομένων ψυχαγωγικών ουσιών που ονομάζονται ‘εισπνεόμενα αλκυλο νιτρώδη’ (βλ. παράγραφο 4.5).

- Ταυτόχρονη χρήση με άλλους διεγέρτες της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης

- Έναρξη της θεραπείας για o παιδιά ηλικίας 6 έως < 12 ετών με συστολική αρτηριακή πίεση < 90 mmHg, o ασθενείς ≥ 12 ετών με συστολική αρτηριακή πίεση < 95 mmHg.

- Ασθενείς με πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (ΠΥ-ΙΔΠ)

(βλ. παράγραφο 5.1).

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Οι μελέτες στην πνευμονική αρτηριακή υπέρταση με τη ριοσιγουάτη έχουν κυρίως πραγματοποιηθεί σε μορφές που σχετίζονται με ιδιοπαθή ή κληρονομική ΠΑΥ και ΠΑΥ σχετιζόμενη με νόσο του συνδετικού ιστού. Η χρήση της ριοσιγουάτης σε άλλες μορφές ΠΑΥ που δεν έχουν μελετηθεί δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 5.1).

Σε χρόνια θρομβοεμβολική πνευμονική υπέρταση, η πνευμονική ενδαρτηρεκτομή είναι η αγωγή εκλογής καθώς είναι η επιλογή με δυνητική ίαση. Σύμφωνα με την καθιερωμένη ιατρική πρακτική, θα πρέπει να προηγηθεί εκτίμηση εμπειρογνώμων για τη δυνατότητα χειρουργικής επέμβασης πριν από την αγωγή με ριοσιγουάτη.

Πνευμονική φλεβοαποφρακτική νόσος Τα αγγειοδιασταλτικά των πνευμονικών αγγείων μπορεί να επιδεινώσουν σημαντικά την καρδιαγγειακή κατάσταση ασθενών με πνευμονική φλεβοαποφρακτική νόσο (ΠΦΝ). Συνεπώς, η χορήγηση ριοσιγουάτης σε τέτοιους ασθενείς δεν συνιστάται. Σε περίπτωση εμφάνισης πνευμονικού οιδήματος, θα πρέπει να εξετάζεται η πιθανότητα σχετιζόμενης ΠΦΝ και να διακόπτεται η θεραπεία με ριοσιγουάτη.

Αιμορραγία από την αναπνευστική οδό Σε ασθενείς με πνευμονική υπέρταση υπάρχει αυξημένη πιθανότητα για αιμορραγία από την αναπνευστική οδό, ιδίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτική θεραπεία. Συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των ασθενών που παίρνουν αντιπηκτικά σύμφωνα με τη συνήθη ιατρική πρακτική.

Ο κίνδυνος σοβαρής και θανατηφόρου αιμορραγίας από την αναπνευστική οδό μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω από τη θεραπεία με ριοσιγουάτη, ειδικά υπό την παρουσία παραγόντων κινδύνου, όπως πρόσφατα επεισόδια σοβαρής αιμόπτυσης συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αντιμετωπίστηκαν με εμβολισμό βρογχικής αρτηρίας. Η ριοσιγουάτη θα πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με ιστορικό σοβαρής αιμόπτυσης ή οι οποίοι έχουν προηγουμένως υποβληθεί σε εμβολισμό βρογχικής αρτηρίας.

Σε περίπτωση αιμορραγίας από την αναπνευστική οδό, ο συνταγογράφος θα πρέπει να αξιολογεί τακτικά την αναλογία οφέλους-κινδύνου από τη συνέχιση της θεραπείας.

Σοβαρή αιμορραγία εμφανίστηκε στο 2,4% (12/490) των ασθενών που έπαιρναν ριοσιγουάτη σε σύγκριση με 0/214 ασθενείς που έπαιρναν εικονικό φάρμακο. Σοβαρή αιμόπτυση εμφανίστηκε στο 1% (5/490) των ασθενών που έπαιρναν ριοσιγουάτη σε σύγκριση με 0/214 ασθενείς που έπαιρναν εικονικό φάρμακο, συμπεριλαμβανομένου ενός συμβάντος με θανατηφόρο έκβαση. Τα σοβαρά αιμορραγικά συμβάντα περιέλαβαν επίσης 2 ασθενείς με αιμορραγία από τον κόλπο, 2 με αιμορραγία από το σημείο του καθετήρα, και από ένα περιστατικό με υποσκληρίδιο αιμάτωμα, αιματέμεση και ενδοκοιλιακή αιμορραγία.

Υπόταση Η ριοσιγουάτη έχει αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση της αρτηριακής πίεσης. Προτού συνταγογραφήσουν ριοσιγουάτη, οι γιατροί θα πρέπει να εξετάζουν προσεκτικά εάν ασθενείς με ορισμένες υποκείμενες καταστάσεις θα μπορούσαν να επηρεαστούν αρνητικά από αγγειοδιασταλτικές δράσεις (π.χ. ασθενείς υπό αντιυπερτασική αγωγή ή με υπόταση στην ηρεμία, υποογκαιμία, σοβαρή απόφραξη του χώρου εξόδου της αριστερής κοιλίας ή δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος).

Η ριοσιγουάτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με συστολική αρτηριακή πίεση κάτω των 95 mmHg (βλ. παράγραφο 4.3). Ασθενείς ηλικίας άνω των 65 ετών διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο υπότασης. Συνεπώς, απαιτείται προσοχή κατά τη χορήγηση της ριοσιγουάτης σε αυτούς τους ασθενείς.

Νεφρική δυσλειτουργία Τα δεδομένα σε ενήλικες ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min ) είναι περιορισμένα και δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συνεπώς, η χρήση της ριοσιγουάτης δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς. Ασθενείς με ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία συμπεριλήφθηκαν στις βασικές μελέτες. Υπάρχει αυξημένη έκθεση στη ριοσιγουάτη σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 5.2). Υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος υπότασης σε αυτούς τους ασθενείς, επομένως πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης τιτλοποίησης της δόσης.

Ηπατική δυσλειτουργία Δεν υπάρχει εμπειρία σε ενήλικες ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh C)· η ριοσιγουάτη αντενδείκνυται σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.3). Τα φαρμακοκινητικά

δεδομένα δείχνουν ότι παρατηρήθηκε υψηλότερη έκθεση στη ριοσιγουάτη σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh B) (βλ. παράγραφο 5.2). Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης τιτλοποίησης της δόσης.

Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με τη ριοσιγουάτη σε ασθενείς με αυξημένες ηπατικές αμινοτρανσφεράσες (> 3 x ανώτερο φυσιολογικό όριο (ULN)) ή με αυξημένη άμεση χολερυθρίνη (> 2 x ULN) πριν από την έναρξη της θεραπείας· η ριοσιγουάτη δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς.

Κύηση / αντισύλληψη Η ριοσιγουάτη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης (βλ. παράγραφο 4.3). Συνεπώς, οι γυναίκες ασθενείς που βρίσκονται δυνητικά σε κίνδυνο κύησης πρέπει να λαμβάνουν μια αποτελεσματική μέθοδο αντισύλληψης. Συνιστάται μηνιαίος έλεγχος εγκυμοσύνης.

Καπνιστές Η συγκέντρωση της ριοσιγουάτης στο πλάσμα σε καπνιστές ήταν μειωμένη σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Μια προσαρμογή δόσης μπορεί να είναι απαραίτητη σε ασθενείς που ξεκινούν ή σταματούν το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτη (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).

Έκδοχα με γνωστή δράση Το Adempas περιέχει λακτόζη Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ολική έλλειψη λακτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να παίρνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

Το Adempas περιέχει νάτριο Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες. Συνεπώς, ο απόλυτος βαθμός των αλληλεπιδράσεων στον παιδιατρικό πληθυσμό δεν είναι γνωστός. Τα δεδομένα αλληλεπιδράσεων έχουν ληφθεί σε ενήλικες και οι προειδοποιήσεις στην παράγραφο 4.4 θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον παιδιατρικό πληθυσμό.

Φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις Νιτρικά Σε μια κλινική μελέτη, η υψηλότερη δόση της ριοσιγουάτης (δισκία των 2,5 mg 3 φορές την ημέρα)

ενίσχυσε τη δράση μείωσης της αρτηριακής πίεσης της υπογλώσσιας νιτρογλυκερίνης (0,4 mg)

λαμβανόμενης 4 και 8 ώρες μετά την πρόσληψη. Συνεπώς, η συγχορήγηση της ριοσιγουάτης με νιτρικά ή δότες μονοξειδίου του αζώτου (όπως το νιτρώδες αμύλιο) σε οποιαδήποτε μορφή, συμπεριλαμβανομένων ψυχαγωγικών ουσιών που ονομάζονται ‘εισπνεόμενα αλκυλο νιτρώδη’, αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).

Αναστολείς της PDE-5 Οι προκλινικές μελέτες σε μοντέλα με ζώα κατέδειξαν αθροιστική δράση μείωσης της συστηματικής αρτηριακής πίεσης όταν η ριοσιγουάτη συνδυάστηκε είτε με σιλντεναφίλη είτε με βαρδεναφίλη. Με αυξημένες δόσεις, παρατηρήθηκαν υπεραθροιστικές δράσεις στη συστηματική αρτηριακή πίεση σε ορισμένες περιπτώσεις.

Σε μια διερευνητική μελέτη αλληλεπιδράσεων σε 7 ασθενείς με ΠΑΥ υπό σταθερή θεραπεία με σιλντεναφίλη (20 mg 3 φορές την ημέρα), εφάπαξ δόσεις ριοσιγουάτης (0,5 mg και 1 mg κατά σειρά)

κατέδειξαν αθροιστικές αιμοδυναμικές δράσεις. Δόσεις άνω του 1 mg ριοσιγουάτης δεν διερευνήθηκαν σε αυτήν τη μελέτη.

Πραγματοποιήθηκε μια μελέτη συνδυασμού διάρκειας 12 εβδομάδων σε 18 ασθενείς με ΠΑΥ υπό σταθερή θεραπεία με σιλντεναφίλη (20 mg 3 φορές την ημέρα) και ριοσιγουάτη (1,0 mg έως 2,5 mg 3 φορές την ημέρα) σε σύγκριση με σιλντεναφίλη μόνο. Στο μέρος μακροχρόνιας επέκτασης αυτής της μελέτης (μη ελεγχόμενη), η ταυτόχρονη χρήση σιλντεναφίλης και ριοσιγουάτης οδήγησε σε υψηλό ποσοστό διακοπής, κυρίως λόγω υπότασης. Δεν υπήρξε καμία ένδειξη ευνοϊκού κλινικού αποτελέσματος από το συνδυασμό στον πληθυσμό που μελετήθηκε.

Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με αναστολείς της PDE-5 (όπως σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη, βαρδεναφίλη) αντενδείκνυται (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.3).

Η RESPITE ήταν μια 24-εβδομάδων, μη ελεγχόμενη μελέτη, για να ερευνήσει τη μετάβαση από αναστολείς PDE5 σε ριοσιγουάτη, σε 61 ενήλικες ασθενείς με ΠΑΥ με σταθερό δοσολογικό σχήμα αναστολέων PDE5. Όλοι οι ασθενείς ήταν λειτουργικής κατηγορίας ΙΙΙ κατά ΠΟΥ και το 82% είχε λάβει βασική θεραπεία με ανταγωνιστή υποδοχέων ενδοθηλίνης (ERA). Για τη μετάβαση από αναστολείς PDE5 σε ριοσιγουάτη, ο διάμεσος χρόνος χωρίς θεραπεία για τη σιλντεναφίλη ήταν 1 ημέρα και για την τανταλαφίλη 3 ημέρες. Συνολικά, το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε στη μελέτη ήταν συγκρίσιμο με εκείνο που παρατηρήθηκε σε πιλοτικές δοκιμές, χωρίς αναφορά σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου. Έξι ασθενείς (10%)

παρουσίασαν τουλάχιστον ένα περιστατικό κλινικής επιδείνωσης, συμπεριλαμβανομένων 2 θανάτων μη σχετιζόμενων με το φάρμακο της μελέτης. Αλλαγές σε σχέση με την αρχική τιμή έδειξαν ωφέλιμα αποτελέσματα σε επιλεγμένους ασθενείς π.χ. βελτίωση στην 6ΜWD (+31 m), στα επίπεδα της Ν-τελικής προορμόνης του εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (ΝΤ-proBNP) (-347 pg/ml), στην ποσοστιαία κατανομή για τους ασθενείς λειτουργικής κατηγορίας I/IΙ/III/IV κατά ΠΟΥ (2% / 52% / 46% / 0%), και στον καρδιακό δείκτη (+0,3 l/min/m2).

Διεγέρτες της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με άλλους διεγερτές της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).

Βαρφαρίνη/φαινοπροκουμόνη Η ταυτόχρονη αγωγή με ριοσιγουάτη και βαρφαρίνη δεν μετέβαλε το χρόνο προθρομβίνης που επάγεται από το αντιπηκτικό. Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με άλλα παράγωγα κουμαρίνης (π.χ. φαινοπροκουμόνη) επίσης δεν αναμένεται να μεταβάλλει το χρόνο προθρομβίνης.

Η έλλειψη φαρμακοκινητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ της ριοσιγουάτης και του υποστρώματος του CYP2C9 βαρφαρίνη καταδείχθηκε in vivo.

Ακετυλοσαλικυλικό οξύ Η ριοσιγουάτη δεν αύξησε το χρόνο ροής που προκαλείται από το ακετυλοσαλικυλικό οξύ ούτε επηρέασε τη συσσώρευση αιμοπεταλίων στους ανθρώπους.

Επιδράσεις άλλων ουσιών στη ριοσιγουάτη Η κάθαρση της ριοσιγουάτης γίνεται κυρίως μέσω οξειδωτικού μεταβολισμού μεσολαβούμενου από το κυτόχρωμα P450 (CYP1A1, CYP3A4, CYP3Α5, CYP2J2), άμεσης απέκκρισης της αμετάβλητης ριοσιγουάτης στη χολή/στα κόπρανα, και νεφρικής απέκκρισης της αμετάβλητης ριοσιγουάτης μέσω σπειραματικής διήθησης.

Ταυτόχρονη χρήση με ισχυρούς αναστολείς πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP και αναστολείς P-gp / BCRP Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με ισχυρούς αναστολείς πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP και αναστολείς P-gp / BCRP όπως οι αντιμυκητιασικές αζόλες (π.χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη) ή αναστολείς πρωτεάσης HIV (π.χ. ριτοναβίρη) έχει ως αποτέλεσμα μια έντονη αύξηση της έκθεσης στη ριοσιγουάτη. Ταυτόχρονη χρήση συνδιασμών HAART οδήγησε σε αύξηση της μέσης AUC της ριοσιγουάτης έως και 160% περίπου και σε αύξηση της μέσης C κατά περίπου max 30%. Το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με HIV που έλαβαν εφάπαξ δόση 0,5 mg ριοσιγουάτης μαζί με διαφορετικούς συνδυασμούς φαρμάκων HIV που χρησιμοποιούνται στην HAART ήταν γενικά συγκρίσιμο με άλλους πληθυσμούς ασθενών. Η ταυτόχρονη χορήγηση 400 mg κετοκοναζόλης μία φορά την ημέρα οδήγησε σε αύξηση της μέσης AUC της ριοσιγουάτης κατά 150% (εύρος έως 370%) και σε αύξηση της μέσης Cmax κατά 46%. Ο τελικός χρόνος ημιζωής αυξήθηκε από 7,3 σε 9,2 ώρες και η συνολική κάθαρση από τον οργανισμό μειώθηκε από 6,1 σε 2,4 L/h.

Αξιολογήστε τη σχέση οφέλους-κινδύνου για κάθε ασθενή ξεχωριστά πριν από τη συνταγογράφηση ριοσιγουάτης σε ασθενείς που λαμβάνουν σταθερές δόσεις ισχυρών αναστολέων του κυτοχρώματος CYP πολλαπλών οδών και αναστολέων P-gp/BCRP.

Για τον μετριασμό του κινδύνου υπότασης κατά την έναρξη της θεραπείας με ριοσιγουάτη σε ασθενείς με σταθερή δόση ισχυρών αναστολέων πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP (ιδιαίτερα CYP1A1 και CYP3A4) και αναστολέων P-gp/BCRP, εξετάστε το ενδεχόμενο μειωμένης αρχικής δόσης. Συνιστάται η παρακολούθηση αυτών των ασθενών για σημεία και συμπτώματα υπότασης (βλ.

παραγράφο 4.2).

Σε ασθενείς σε σταθερή δόση ριοσιγουάτης, η έναρξη ισχυρών αναστολέων πολλαπλών οδών κυτοχρώματος CYP και αναστολέων P -gp / BCRP δε συνιστάται καθώς δεν μπορεί να δοθεί καμία σύσταση δοσολογικού σχήματος λόγω περιορισμένων δεδομένων. Θα πρέπει να εκτιμηθούν εναλλακτικές θεραπείες.

Ταυτόχρονη χρήση με αναστολείς CYP1A1, UGT1A1 και UGT1A9 Από τις ανασυνδυασμένες ισομορφές του CYP που διερευνήθηκαν in vitro, το CYP1A1 κατέλυσε το σχηματισμό του κύριου μεταβολίτη της ριοσιγουάτης πιο αποτελεσματικά. Η κατηγορία των αναστολέων της τυροσινικής κινάσης αναγνωρίστηκε ως ισχυροί αναστολείς του CYP1A1, με την ερλοτινίμπη και την γεφιτινίμπη να παρουσιάζουν την υψηλότερη ανασταλτική δραστικότητα in vitro.

Συνεπώς, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ φαρμάκων μέσω αναστολής του CYP1A1 θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αυξημένη έκθεση στη ριοσιγουάτη, ιδίως σε καπνιστές (βλ. παράγραφο 5.2). Οι ισχυροί αναστολείς του CYP1A1 θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.

Αναστολείς των UDP-Γλυκοζυλτρανσφερασών (UGT) 1A1 και 1A9 μπορεί δυνητικά να αυξήσουν την έκθεση του μεταβολίτη της ριοσιγουάτης M1, ο οποίος είναι φαρμακολογικά ενεργός (φαρμακολογική δραστηριότητα: 1/10ο έως 1/3ο της ριοσιγουάτης). Για τη συγχορήγηση με αυτές τις ουσίες, ακολουθήστε τη σύσταση σχετικά με την τιτλοποίηση της δόσης (βλ. παράγραφο 4.2).

Ταυτόχρονη χρήση με άλλους αναστολείς CYP και P-gp/BCRP Φαρμακευτικά προϊόντα που αναστέλλουν ισχυρά την P-gp/BCRP, όπως το ανοσοκατασταλτικό κυκλοσπορίνη A, πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή (βλ. παράγραφο 5.2).

Ταυτόχρονη χρήση με φαρμακευτικά προϊόντα που αυξάνουν το γαστρικό PH Η ριοσιγουάτη εμφανίζει μειωμένη διαλυτότητα σε ουδέτερο pH έναντι όξινου μέσου. Η ταυτόχρονη θεραπεία με φάρμακευτικά προϊόντα που αυξάνουν το pH του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερη από στόματος βιοδιαθεσιμότητα.

Η συγχορήγηση του αντιόξινου υδροξείδιο του αργιλίου/υδροξείδιο του μαγνησίου μείωσε τη μέση AUC της ριοσιγουάτης κατά 34% και τη μέση C κατά 56% (βλ. παράγραφο 4.2). Τα αντιόξινα θα max πρέπει να λαμβάνονται τουλάχιστον 2 ώρες πριν, ή τουλάχιστον 1 ώρα μετά τη ριοσιγουάτη.

Ταυτόχρονη χρήση με επαγωγείς CYP3A4 Η βοσεντάνη, η οποία έχει αναφερθεί ότι είναι μέτριος επαγωγέας του CYP3A4, οδήγησε σε μείωση των συγκεντρώσεων σταθεροποιημένης κατάστασης της ριοσιγουάτης στο πλάσμα σε ασθενείς με ΠΑΥ κατά 27% (βλ. παραγράφους 4.1 και 5.1). Για συγχορήγηση με βοσεντάνη ακολουθήστε τη σύσταση για τιτλοποίηση της δόσης (βλ. παράγραφο 4.2).

Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με ισχυρούς επαγωγείς του CYP3A4 (π.χ. φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη ή υπερικό [St. John’s Wort]) μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μειωμένη συγκέντρωση της ριοσιγουάτης στο πλάσμα. Για συγχορήγηση με ισχυρούς επαγωγείς CYP3A4 ακολουθήστε τη σύσταση για τιτλοποίηση της δόσης (βλ. παράγραφο 4.2).

Κάπνισμα Στους καπνιστές τσιγάρων, η έκθεση στη ριοσιγουάτη είναι μειωμένη κατά 50-60% (βλ.

παράγραφο 5.2). Συνεπώς, συνιστάται στους ασθενείς να σταματήσουν το κάπνισμα (βλ.

παράγραφο 4.2).

Επιδράσεις της ριοσιγουάτης σε άλλες ουσίες Η ριοσιγουάτη και ο κύριος μεταβολίτης της είναι ισχυροί αναστολείς του CYP1A1 in vitro. Συνεπώς, δεν μπορούν να αποκλειστούν κλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ φαρμάκων με συγχορηγούμενα φάρμακα η κάθαρση των οποίων πραγματοποιείται σε σημαντικό βαθμό μέσω βιομετασχηματισμού μεσολαβούμενου από το CYP1A1, όπως η ερλοτινίμπη ή η γρανισετρόνη.

Η ριοσιγουάτη και ο κύριος μεταβολίτης της δεν αποτελούν αναστολείς ή επαγωγείς των κύριων ισομορφών του CYP (συμπεριλαμβανομένου του CYP3A4) ή μεταφορέων (π.χ. P-gp/BCRP) in vitro σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

Οι ασθενείς δεν πρέπει να μείνουν έγκυες κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτη (βλ.

παράγραφο 4.3). Η ριοσιγουάτη (2,5 mg 3 φορές ημερησίως) δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στα επίπεδα πλάσματος των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών που περιέχουν λεβονοργεστρέλη και αιθινυλοιστραδιόλη όταν συγχορηγήθηκε σε υγιείς γυναίκες εθελοντές. Με βάση αυτή τη μελέτη και καθώς η ριοσιγουάτη δεν είναι επαγωγέας σε κανένα από τα σχετικά μεταβολικά ένζυμα, επίσης δεν αναμένεται καμία φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση με άλλα ορμονικά αντισυλληπτικά.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία / Aντισύλληψη Οι γυναίκες και οι έφηβες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτη.

Κύηση Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της ριοσιγουάτης σε έγκυες γυναίκες. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα και μεταφορά διαμέσου του πλακούντα (βλ.

παράγραφο 5.3). Συνεπώς, η ριοσιγουάτη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης (βλ.

παράγραφο 4.3). Συνιστώνται μηνιαίοι έλεγχοι εγκυμοσύνης.

Θηλασμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της ριοσιγουάτης σε θηλάζουσες γυναίκες.

Τα δεδομένα από ζώα δείχνουν ότι η ριοσιγουάτη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Λόγω της πιθανότητας σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών σε βρέφη που θηλάζουν, η ριοσιγουάτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την διάρκεια του θηλασμού. Ο κίνδυνος στο βρέφος που θηλάζει δεν μπορεί να

αποκλειστεί. Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά την διάρκεια της θεραπείας με αυτό το φάρμακευτικό προϊόν.

Γονιμότητα Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες με τη ριοσιγουάτη σε ανθρώπους για την αξιολόγηση των επιδράσεων στη γονιμότητα. Σε μια μελέτη τοξικότητας στην αναπαραγωγική ικανότητα σε αρουραίους, παρατηρήθηκε μειωμένο βάρος όρχεων, αλλά δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Το κατά πόσον αυτό το εύρημα είναι σημαντικό για τους ανθρώπους είναι άγνωστο.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Η ριοσιγουάτη έχει μέτρια επίδραση στην ικανότητα ποδηλασίας, οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Έχει αναφερθεί ζάλη και μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς θα πρέπει να γνωρίζουν πώς αντιδρούν σε αυτό το φάρμακευτικό προϊόν, προτού ποδηλατήσουν, οδηγήσουν ή χειριστούν μηχανήματα.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας Η ασφάλεια της ριοσιγουάτης σε ενήλικες αξιολογήθηκε σε μελέτες φάσης III σε 650 ασθενείς με ΧΘΠΥ και ΠΑΥ οι οποίοι έλαβαν τουλάχιστον μία δόση ριοσιγουάτης (βλ. παράγραφο 5.1). Με μεγαλύτερης διάρκειας παρατήρηση σε μη ελεγχόμενες μακροπρόθεσμες μελέτες επέκτασης, το προφίλ ασφάλειας ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές φάσης ΙΙΙ.

Οι περισσότερες από τις ανεπιθύμητες ενέργειες προκαλούνται από χάλαση των λείων μυϊκών κυττάρων στο αγγειακό σύστημα ή στο γαστρεντερικό σωλήνα.

Οι πιο συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες εμφανίστηκαν σε ≥ 10% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ριοσιγουάτη (μέχρι 2,5 mg 3 φορές την ημέρα), ήταν κεφαλαλγία, ζάλη, δυσπεψία, περιφερικό οίδημα, ναυτία, διάρροια και έμετος.

Σοβαρή αιμόπτυση και πνευμονική αιμορραγία, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων με θανατηφόρο έκβαση, έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με ΧΘΠΥ ή ΠΑΥ που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τη ριοσιγουάτη (βλ. παράγραφο 4.4).

Το προφίλ ασφάλειας της ριοσιγουάτης σε ασθενείς με ΧΘΠΥ και ΠΑΥ φάνηκε να είναι παρόμοιο, συνεπώς οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναγνωρίστηκαν από τις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες διάρκειας 12 και 16 εβδομάδων παρουσιάζονται ως συγκεντρωτική συχνότητα στον πίνακα που παρατίθεται παρακάτω (βλ. πίνακα 1).

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη ριοσιγουάτη παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα κατά κατηγορία/οργανικό σύστημα MedDRA και κατά συχνότητα. Οι συχνότητες καθορίζονται ως:

πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Πίνακας 1: Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη ριοσιγουάτη σε ενήλικες ασθενείς σε μελέτες φάσης III (συγκεντρωτικά δεδομένα CHEST 1 και PATENT 1)

MedDRA Κατηγορία/οργανικό σύστημαΠολύ συχνέςΣυχνέςΌχι συχνές
Λοιμώξεις και παρασιτώσειςΓαστρεντερίτιδα
Διαταραχές του αίματος και λεμφικού συστήματοςΑναιμία (συμπερ. αντίστοιχων εργαστηριακών παραμέτρων)
Διαταραχές του νευρικού συστήματοςΖάλη, Κεφαλαλγία
Καρδιακές διαταραχέςΑίσθημα παλμών
Αγγειακές διαταραχέςΥπόταση
Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίουΑιμόπτυση, Επίσταξη, Ρινική συμφόρησηΠνευμονική αιμορραγία*
Γαστρεντερικές διαταραχέςΔυσπεψία, Διάρροια, Ναυτία, ΈμετοςΓαστρίτιδα, Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος, Δυσφαγία, Γαστρεντερικά και κοιλιακά άλγη, Δυσκοιλιότητα, Κοιλιακή διάταση
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησηςΟίδημα περιφερικό

* θανατηφόρος πνευμονική αιμορραγία αναφέρθηκε σε μη ελεγχόμενες μακροχρόνιες μελέτες επέκτασης Παιδιατρικοί ασθενείς Η ασφάλεια της ριοσιγουάτης διερευνήθηκε σε 24 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας από 6 έως λιγότερο από 18 ετών σε διάστημα 24 εβδομάδων σε μια μη ελεγχόμενη δοκιμή ανοικτής επισήμανσης (PATENT-CHILD), η οποία αποτελείτο από μια φάση εξατομικευμένης τιτλοποίησης δόσης ξεκινώντας με 1 mg (προσαρμοσμένη στο σωματικό βάρος) για 8 εβδομάδες και μια φάση συντήρησης για έως 16 εβδομάδες (βλ. παράγραφο 4.2), ακολουθούμενη από μια προαιρετική φάση μακροχρόνιας επέκτασης. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της φάσης μακροχρόνιας επέκτασης, ήταν υπόταση και κεφαλαλγία που εμφανίστηκαν σε 4/24 και 2/24 ασθενείς, αντίστοιχα.

Σε γενικές γραμμές, τα δεδομένα ασφάλειας συνάδουν με το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε στους ενήλικες.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης

οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9 Υπερδοσολογία

Στους ενήλικες, αναφέρθηκε ακούσια υπερδοσολογία με συνολικές ημερήσιες δόσεις 9 έως 25 mg ριοσιγουάτης μεταξύ 2 έως 32 ημερών. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν σε χαμηλότερες δόσεις (βλ. παράγραφο 4.8).

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, θα πρέπει να ληφθούν τα συνήθη υποστηρικτικά μέτρα, όπως απαιτείται.

Σε περίπτωση έντονης υπότασης, μπορεί να απαιτείται ενεργή καρδιαγγειακή υποστήριξη.

Με βάση την υψηλή σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, η ριοσιγουάτη δεν αναμένεται να είναι αιμοδιυλίσιμη.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιϋπερτασικά, (αντιϋπερτασικά για την πνευμονική αρτηριακή υπέρταση), Κωδικός ATC: C02KX05 Μηχανισμός δράσης Η ριοσιγουάτη είναι ένας διεγέρτης της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης (sGC), ένα ένζυμο στο καρδιοπνευμονικό σύστημα, και ο υποδοχέας για το μονοξείδιο του αζώτου (NO). Όταν το NO συνδέεται με την sGC, το ένζυμο καταλύει τη σύνθεση του μορίου σηματοδότησης κυκλική μονοφωσφορική γουανοσίνη (cGMP). Η ενδοκυτταρική cGMP παίζει σημαντικό ρόλο στις ρυθμιστικές διεργασίες που επηρεάζουν τον αγγειακό τόνο, τον πολλαπλασιασμό, την ίνωση και τη φλεγμονή.

Η πνευμονική υπέρταση σχετίζεται με ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, διαταραχή της σύνθεσης NO και ανεπαρκή διέγερση της οδού NO-sGC-cGMP.

Η ριοσιγουάτη έχει διπλό τρόπο δράσης. Ευαισθητοποιεί την sGC στο ενδογενές NO σταθεροποιώντας τη σύνδεση NO-sGC. Η ριοσιγουάτη επίσης διεγείρει άμεσα την sGC ανεξάρτητα από το NO.

Η ριοσιγουάτη αποκαθιστά την οδό NO-sGC-cGMP και οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή cGMP.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Η ριοσιγουάτη αποκαθιστά την οδό NO-sGC-cGMP με αποτέλεσμα μια σημαντική βελτίωση της πνευμονικής αγγειακής αιμοδυναμικής και μια αύξηση στην ικανότητα άσκησης.

Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης της ριοσιγουάτης στο πλάσμα και των αιμοδυναμικών παραμέτρων, όπως συστηματική και πνευμονική αγγειακή αντίσταση, συστολική αρτηριακή πίεση και καρδιακή παροχή.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Αποτελεσματικότητα σε ενήλικες ασθενείς με ΧΘΠΥ Μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, πολυεθνική, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης III (CHEST-1) πραγματοποιήθηκε σε 261 ενήλικες ασθενείς με μη χειρουργήσιμη χρόνια

θρομβοεμβολική πνευμονική υπέρταση (ΧΘΠΥ) (72%) ή εμμένουσα ή υποτροπιάζουσα ΧΘΠΥ μετά από πνευμονική ενδαρτηρεκτομή (PEA, 28%). Κατά τη διάρκεια των πρώτων 8 εβδομάδων, τιτλοποίηση της ριοσιγουάτης γινόταν κάθε 2 εβδομάδες με βάση τη συστολική αρτηριακή πίεση και τα σημεία ή συμπτώματα υπότασης του ασθενούς μέχρι την βέλτιστη εξατομικευμένη δόση (εύρος 0,5 mg έως 2,5 mg 3 φορές ημερησίως), η οποία στη συνέχεια διατηρήθηκε για επιπλέον 8 εβδομάδες.

Το κύριο τελικό σημείο της μελέτης ήταν η προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη στην απόσταση βαδίσματος 6 λεπτών (6MWD) κατά την τελευταία επίσκεψη (εβδομάδα 16).

Κατά την τελευταία επίσκεψη, η αύξηση στην 6MWD σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ριοσιγουάτη ήταν 46 m (95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI): 25 m έως 67 m, p<0,0001), σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Τα αποτελέσματα ήταν σύμφωνα στις κύριες υποομάδες που αξιολογήθηκαν (ανάλυση ITT, βλ. πίνακα 2).

Πίνακας 2: Επιδράσεις της ριοσιγουάτης στην 6MWD στην CHEST-1 κατά την τελευταία επίσκεψη

Ολόκληρος ο πληθυσμός ασθενώνΡιοσιγουάτη (n=173)Εικονικό φάρμακο (n=88)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]342 [82]356 [75]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]39 [79]-6 [84]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI, [τιμή p]46 25 έως 67 [<0,0001]
Πληθυσμός ασθενών λειτουργικής κατηγορίας ΙΙΙΡιοσιγουάτη (n=107)Εικονικό φάρμακο (n=60)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]326 [81]345 [73]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]38 [75]-17 [95]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI56 29 έως 83
Πληθυσμός ασθενών λειτουργικής κατηγορίας IIRiociguat (n=55)Εικονικό φάρμακο (n=25)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]387 [59]386 [64]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]45 [82]20 [51]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI25 -10 έως 61
Μη χειρουργήσιμος πληθυσμός ασθενώνΡιοσιγουάτη (n=121)Εικονικό φάρμακο (n=68)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]335 [83]351 [75]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]44 [84]-8 [88]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI54 29 έως 79
Πληθυσμός ασθενών με ΧΘΠΥ μετά από PEAΡιοσιγουάτη (n=52)Εικονικό φάρμακο (n=20)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]360 [78]374 [72]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]27 [68]1,8 [73]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI27 -10 έως 63

Η βελτίωση στην ικανότητα άσκησης συνοδεύτηκε από βελτίωση σε πολλαπλά κλινικά σχετικά δευτερεύοντα τελικά σημεία. Αυτά τα ευρήματα ήταν σύμφωνα με βελτιώσεις στις πρόσθετες αιμοδυναμικές παραμέτρους.

Πίνακας 3: Επιδράσεις της ριοσιγουάτης στην CHEST-1 σε PVR, NT-proBNP και λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥ κατά την τελευταία επίσκεψη

PVRΡιοσιγουάτη (n=151)Εικονικό φάρμακο (n=82)
Ένταξη στη μελέτη (dyn·s·cm-5) [SD]790,7 [431,6]779,3 [400,9]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (dyn·s·cm-5) [SD]-225,7 [247,5]23,1 [273,5]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (dyn·s·cm-5) 95% CI, [τιμή p]-246,4 –303,3 έως –189,5 [<0,0001]
NT-proBNPΡιοσιγουάτη (n=150)Εικονικό φάρμακο (n=73)
Ένταξη στη μελέτη (ng/l) [SD]1.508,3 [2.337,8]1.705,8 [2.567,2]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (ng/l) [SD]-290,7 [1.716,9]76,4 [1.446,6]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (ng/l) 95% CI, [τιμή p]-444,0 -843,0 έως -45,0 [<0,0001]
Μεταβολή στη λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥΡιοσιγουάτη (n=173)Εικονικό φάρμακο (n=87)
Βελτίωση57 (32,9%)13 (14,9%)
Σταθερή107 (61,8%)68 (78,2%)
Επιδείνωση9 (5,2%)6 (6,9%)
Τιμή p0,0026

PVR= πνευμονική αγγειακή αντίσταση Ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε διακοπή παρατηρήθηκαν σε παρόμοια συχνότητα και στις δύο ομάδες θεραπείας (εξατομικευμένη τιτλοποίηση δόσης (IDT) ριοσιγουάτης 1,0-2,5 mg, 2,9%, εικονικό φάρμακο, 2,3%).

Μακροχρόνια θεραπεία για ΧΘΠΥ Μια μελέτη επέκτασης ανοικτής επισήμανσης (CHEST-2) συμπεριέλαβε 237 ενήλικες ασθενείς οι οποίοι είχαν ολοκληρώσει την CHEST-1. Στο τέλος της μελέτης, η μέση διάρκεια θεραπείας (SD) στη συνολική ομάδα ήταν 1.285 (709) ημέρες και η διάμεση διάρκεια ήταν 1.174 ημέρες (που κυμαινόταν από 15 έως 3.512 ημέρες). Συνολικά, 221 ασθενείς (93,2%) είχαν διάρκεια θεραπείας περίπου 1 έτους (τουλάχιστον 48 εβδομάδες), 205 ασθενείς (86,5%) περίπου 2 ετών (τουλάχιστον 96 εβδομάδες) και 142 ασθενείς (59,9%) περίπου 3 χρόνια (τουλάχιστον 144 εβδομάδες). Η έκθεση στη θεραπεία ήταν 834 ανθρωποέτη συνολικά.

Το προφίλ ασφάλειας στην CHEST-2 ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε σε βασικές δοκιμές.

Μετά τη θεραπεία με ριοσιγουάτη, η μέση 6MWD βελτιώθηκε στο συνολικό πληθυσμό κατά 53 m στους 12 μήνες (n=208), 48 m στους 24 μήνες (n=182) και 49 m στους 36 μήνες (n=117) σε σύγκριση με την αρχική τιμή. Οι βελτιώσεις στην 6MWD παρέμειναν μέχρι το τέλος της μελέτης.

Ο Πίνακας 4 δείχνει την αναλογία ασθενών* με αλλαγές στη λειτουργική κατηγορία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτηςσε σύγκριση με την αρχική τιμή.

Πίνακας 4: CHEST-2: Αλλαγές στη Λειτουργική Κατηγορία του ΠΟΥ

Αλλαγές στη Λειτουργική Κατηγορία του ΠΟΥ (n (%) των ασθενών)
Διάρκεια θεραπείας στην CHEST-2ΒελτιωμένεςΣταθερέςΕπιδεινωμένες
1 χρόνο (n=217)100 (46%)109 (50%)6 (3%)
2 χρόνια (n=193)76 (39%)111 (58%)5 (3%)
3 χρόνια (n=128)48 (38%)65 (51%)14 (11%)
* Οι ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη μέχρι να εγκριθεί το φάρμακο και να διατεθεί στο εμπόριο στις χώρες τους.

Η πιθανότητα επιβίωσης ήταν 97% μετά από 1 έτος, 93% μετά από 2 χρόνια και 89% μετά από 3 χρόνια θεραπείας με ριοσιγουάτη.

Αποτελεσματικότητα σε ενήλικες ασθενείς με ΠΑΥ Μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, πολυεθνική, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, μελέτη φάσης III (PATENT-1) πραγματοποιήθηκε σε 443 ενήλικες ασθενείς με ΠΑΥ (εξατομικευμένη τιτλοποίηση δόσης ριοσιγουάτης μέχρι 2,5 mg 3 φορές ημερησίως: n=254, εικονικό φάρμακο: n=126, τιτλοποίηση δόσης ριοσιγουάτης «ανώτατου ορίου» (CT) μέχρι 1,5 mg (σκέλος διερευνητικής δόσης, δεν πραγματοποιήθηκαν στατιστικές δοκιμασίες, n=63)). Οι ασθενείς ήταν είτε πρωτοθεραπευόμενοι (50%) είτε είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με έναν ERA (43%) ή ένα ανάλογο προστακυκλίνης (εισπνεόμενο (ιλοπρόστη), από στόματος (βεραπρόστη) ή υποδόριο (τρεπροστινίλη), 7%) και είχαν διαγνωσθεί με ιδιοπαθή ή κληρονομική ΠΑΥ (63,4%), ΠΑΥ σχετιζόμενη με νόσο του συνδετικού ιστού (25,1%) και συγγενή καρδιοπάθεια (7,9%).

Κατά τη διάρκεια των πρώτων 8 εβδομάδων, τιτλοποίηση της ριοσιγουάτης γινόταν κάθε 2 εβδομάδες με βάση τη συστολική αρτηριακή πίεση και τα σημεία ή συμπτώματα υπότασης του ασθενούς μέχρι την βέλτιστη εξατομικευμένη δόση (εύρος 0,5 mg έως 2,5 mg 3 φορές ημερησίως), η οποία στη συνέχεια διατηρήθηκε για επιπλέον 4 εβδομάδες. Το κύριο τελικό σημείο της μελέτης ήταν η προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη στην 6MWD κατά την τελευταία επίσκεψη (εβδομάδα 12).

Κατά την τελευταία επίσκεψη, η αύξηση στην 6MWD με την εξατομικευμένη τιτλοποίηση της δόσης της ριοσιγουάτης (IDT) ήταν 36 m (95% CI: 20 m έως 52 m, p0,0001) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι πρωτοθεραπευόμενοι ασθενείς (n=189) βελτιώθηκαν κατά 38 m, και οι ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία (n=191) κατά 36 m (ανάλυση ITT, βλ. πίνακα 5). Περαιτέρω διερευνητική ανάλυση υποομάδων αποκάλυψε θεραπευτικό αποτέλεσμα 26 m, (95% CI: 5 m έως 46 m) σε ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με ERA (n=167), και θεραπευτικό αποτέλεσμα 101 m (95% CI: 27 m έως 176 m) σε ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με ανάλογα προστακυκλίνης (n=27).

Πίνακας 5: Επιδράσεις της ριοσιγουάτης στην 6MWD στη μελέτη PATENT-1 κατά την τελευταία επίσκεψη

Συνολικός πληθυσμός ασθενώνIDT ριοσιγουάτης (n=254)Εικονικό φάρμακο (n=126)CT ριοσιγουάτης (n=63)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]361 [68]368 [75]363 [67]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]30 [66]-6 [86]31 [79]
Διαφορά προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο (m) 95% CI, [τιμή p]36 20 ως 52 [<0,0001]
Ασθενείς λειτουργικής κατηγορίας IIIIDT ριοσιγουάτης (n=140)Εικονικό φάρμακο (n=58)CT ριοσιγουάτης (n=39)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]338 [70]347 [78]351 [68]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]31 [64]-27 [98]29 [94]
Διαφορά προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο (m) 95% CI58 35 ως 81
Ασθενείς λειτουργικής κατηγορίας IIIDT ριοσιγουάτης (n=108)Εικονικό φάρμακο (n=60)CT ριοσιγουάτης (n=19)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]392 [51]393 [61]378 [64]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]29 [69]19 [63]43 [50]
Διαφορά προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο (m) 95% CI10 -11 ως 31
Πληθυσμός πρωτοθεραπευόμενων ασθενώνIDT ριοσιγουάτης (n=123)Εικονικό φάρμακο (n=66)CT ριοσιγουάτης (n=32)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]370 [66]360 [80]347 [72]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]32 [74]-6 [88]49 [47]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI38 14 to 62
Πληθυσμός ασθενών που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπείαIDT ριοσιγουάτης (n=131)Εικονικό φάρμακο (n=60)CT ριοσιγουάτης (n=31)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]353 [69]376 [68]380 [57]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]27 [58]-5 [83]12 [100]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI36 15 to 56

Η βελτίωση στην ικανότητα άσκησης συνοδεύτηκε από συνεπή βελτίωση σε πολλαπλά κλινικά σχετικά δευτερεύοντα τελικά σημεία. Αυτά τα ευρήματα ήταν σύμφωνα με βελτιώσεις στις πρόσθετες αιμοδυναμικές παραμέτρους (βλ. πίνακα 6).

Πίνακας 6: Επιδράσεις της ριοσιγουάτης στην PATENT-1 σε PVR και NT-proBNP κατά την τελευταία επίσκεψη

PVRIDT ριοσιγουάτης (n=232)Εικονικό φάρμακο (n=107)CT ριοσιγουάτης (n=58)
Ένταξη στη μελέτη (dyn s cm-5) [SD]791 [452,6]834,1 [476,7]847,8 [548,2]
Μέση μεταβολή από την PVR κατά την ένταξη στη μελέτη (dyn s cm-5) [SD]-223 [260,1]-8,9 [316,6]-167,8 [320,2]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (dyn s cm-5) 95% CI, [τιμή p]-225,7 -281,4 έως -170,1[<0,0001]
NT-proBNPIDT ριοσιγουάτης (n=228)Εικονικό φάρμακο (n=106)CT ριοσιγουάτης (n=54)
Ένταξη στη μελέτη (ng/l) [SD]1,026.7 [1,799.2]1,228.1 [1,774.9]1,189.7 [1,404.7]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (ng/l) [SD]-197,9 [1.721,3]232,4 [1.011,1]-471,5 [913,0]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (ng/l) 95% CI, [τιμή p]-431,8 -781,5 έως -82,1 [<0,0001]
Μεταβολή στη λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥIDT ριοσιγουάτης (n=254)Εικονικό φάρμακο (n=125)CT ριοσιγουάτης (n=63)
Βελτίωση53 (20,9%)18 (14,4%)15 (23,8%)
Σταθερή192 (75,6%)89 (71,2%)43 (68,3%)
Επιδείνωση9 (3,6%)18 (14,4%)5 (7,9%)
Τιμή p0,0033

Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ριοσιγουάτη παρουσίασαν μια σημαντική καθυστέρηση στο χρόνο μέχρι την κλινική επιδείνωση έναντι των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (p = 0,0046, στρωματοποιημένη δοκιμασία log-rank) (βλ. πίνακα 7).

Πίνακας 7: Επιδράσεις της ριοσιγουάτης στην PATENT-1 σε συμβάντα κλινικής επιδείνωσης

Συμβάντα κλινικής επιδείνωσηςIDT ριοσιγουάτης (n=254)Εικονικό φάρμακο (n=126)CT ριοσιγουάτης (n=63)
Ασθενείς με οποιαδήποτε κλινική επιδείνωση3 (1,2%)8 (6,3%)2 (3,2%)
Θάνατος2 (0,8%)3 (2,4%)1 (1,6%)
Νοσηλείες λόγω ΠΥ1 (0,4%)4 (3,2%)0
Μείωση στην 6MWD λόγω ΠΥ1 (0,4%)2 (1,6%)1 (1,6%)
Επίμονη επιδείνωση της λειτουργικής κατηγορίας λόγω ΠΥ01 (0,8%)0
Έναρξη νέας θεραπείας για ΠΥ1 (0,4%)5 (4,0%)1 (1,6%)

Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ριοσιγουάτη έδειξαν σημαντική βελτίωση στη βαθμολογία δύσπνοιας Borg CR 10 (μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (SD): ριοσιγουάτη -0,4 (2), εικονικό φάρμακο 0,1 (2), p = 0,0022).

Ανεπιθύμητες ενέργειες που οδήγησαν σε διακοπή παρατηρήθηκαν λιγότερο συχνά και στις δύο ομάδες θεραπείας ριοσιγουάτης από ό,τι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (IDT ριοσιγουάτης 1,0-2,5 mg, 3,1%, CT ριοσιγουάτης 1,6%, εικονικό φάρμακο, 7,1%).

Μακροχρόνια θεραπεία σε ΠΑΥ Μια μελέτη επέκτασης ανοικτής επισήμανσης (PATENT-2) συμπεριέλαβε 396 ενήλικες ασθενείς οι οποίοι είχαν ολοκληρώσει την PATENT-1.

Στην PATENT-2, η μέση διάρκεια θεραπείας (SD) στη συνολική ομάδα (μη συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης στην PATENT-1) ήταν 1.375 (772) ημέρες και η διάμεση διάρκεια ήταν 1.331 ημέρες (που κυμαίνεται από 1 έως 3.565 ημέρες). Συνολικά, η έκθεση στη θεραπεία ήταν περίπου 1 έτος (τουλάχιστον 48 εβδομάδες) για το 90%, 2 χρόνια (τουλάχιστον 96 εβδομάδες) για το 85% και 3 χρόνια (τουλάχιστον 144 εβδομάδες) για το 70% των ασθενών. Η έκθεση στη θεραπεία ήταν 1.491 ανθρωποέτη συνολικά.

Το προφίλ ασφάλειας στην PATENT-2 ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε σε βασικές δοκιμές. Μετά τη θεραπεία με ριοσιγουάτη, η μέση 6MWD βελτιώθηκε στο συνολικό πληθυσμό κατά 50 m στους 12 μήνες (n=347), 46 m στους 24 μήνες (n=311) και 46 m στους 36 μήνες (n=238) σε σύγκριση με την αρχική τιμή. Οι βελτιώσεις στο 6MWD παρέμειναν μέχρι το τέλος της μελέτης.

Ο Πίνακας 8 δείχνει την αναλογία ασθενών* με αλλαγές στη Λειτουργική Κατηγορία του ΠΟΥ κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτη σε σύγκριση με την αρχική τιμή.

Πίνακας 8: PATENT-2: Αλλαγές στη Λειτουργική Κατηγορία του ΠΟΥ

Αλλαγές στην Λειτουργική Κατηγορία του ΠΟΥ (n(%) των ασθενών)
Διάρκεια θεραπείας στην PATENT-2ΒελτιωμένεςΣταθερέςΕπιδεινωμένες
1 χρόνο (n=358)116 (32%)222 (62%)20 (6%)
2 χρόνια (n=321)106 (33%)189 (59%)26 (8%)
3 χρόνια (n=257)88 (34%)147 (57%)22 (9%)
* Οι ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη μέχρι να εγκριθεί το φάρμακο και να διατεθεί στο εμπόριο στις χώρες τους.

Η πιθανότητα επιβίωσης ήταν 97% μετά από 1 έτος, 93% μετά από 2 χρόνια και 88% μετά από 3 χρόνια θεραπείας με ριοσιγουάτη.

Αποτελεσματικότητα σε παιδιατρικούς ασθενείς με ΠΑΥ PATENT-CHILD Η ασφάλεια και η ανεκτικότητα της ριοσιγουάτης 3 φορές ημερησίως για 24 εβδομάδες αξιολογήθηκε σε μια ανοικτής επισήμανσης, μη ελεγχόμενη μελέτη σε 24 παιδιατρικούς ασθενείς με ΠΑΥ ηλικίας 6 έως λιγότερο από 18 ετών (διάμεση τιμή 9,5 ετών). Εντάχθηκαν μόνο οι ασθενείς που λάμβαναν σταθερές δόσεις ERA (n=15, 62,5%) ή ERA + ανάλογο προστακυκλίνης (PCA) (n=9, 37,5%) και συνέχισαν τη θεραπεία της ΠΑΥ κατά τη διάρκεια της μελέτης. Το κύριο διερευνητικό τελικό σημείο αποτελεσματικότητας της μελέτης ήταν η ικανότητα άσκησης (6MWD).

Οι αιτιολογίες της ΠΑΥ ήταν ιδιοπαθής (n=18, 75,0%), εμμένουσα συγγενής ΠΑΥ παρά τη σύγκλειση της επικοινωνίας (n=4, 16,7%), κληρονομική (n=1, 4,2%) και πνευμονική υπέρταση σχετιζόμενη με αναπτυξιακές ανωμαλίες (n=1, 4,2%). Συμπεριλήφθηκαν δύο διακριτές ηλικιακές ομάδες (≥ 6 έως < 12 ετών [n=6] και ≥ 12 έως < 18 ετών [n=18]).

Κατά την έναρξη, η πλειονότητα των ασθενών ήταν λειτουργικής κατηγορίας ΙΙ κατά ΠΟΥ (n=18, 75%), ένας ασθενής (4,2%) ήταν λειτουργικής κατηγορίας Ι κατά ΠΟΥ και πέντε ασθενείς (20,8%)

ήταν λειτουργικής κατηγορίας ΙΙΙ κατά ΠΟΥ. Η μέση 6MWD κατά την έναρξη ήταν 442,12 m.

Η περίοδος θεραπείας 24 εβδομάδων ολοκληρώθηκε από 21 ασθενείς, ενώ 3 ασθενείς αποσύρθηκαν από τη μελέτη λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών.

Για ασθενείς με αξιολογήσεις κατά την έναρξη και την εβδομάδα 24:

• μέση μεταβολή στην 6MWD από την έναρξη +23,01 m (SD 68,8) (n=19)

• Η λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥ παρέμεινε σταθερή σε σύγκριση με την έναρξη (n=21).

• η διάμεση μεταβολή της NT-proBNP ήταν -12,05 pg/ml (n=14)

Δύο ασθενείς νοσηλεύτηκαν για δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια Μακροχρόνια δεδομένα προέκυψαν από 21 ασθενείς οι οποίοι ολοκλήρωσαν τις πρώτες 24 εβδομάδες θεραπείας στην PATENT-CHILD. Όλοι οι ασθενείς συνέχισαν να λαμβάνουν ριοσιγουάτη σε συνδυασμό είτε με ERA είτε με ERA + PCAs. Η μέση συνολική διάρκεια έκθεσης στη θεραπεία με ριοσιγουάτη ήταν 109,79 ± 80,38 εβδομάδες (έως 311,9 εβδομάδες), με το 37,5% (n=9) των ασθενών να έχουν λάβει θεραπεία για τουλάχιστον 104 εβδομάδες και το 8,3% (n=2) για τουλάχιστον 208 εβδομάδες.

Κατά τη διάρκεια της φάσης μακροχρόνιας επέκτασης (LTE) οι βελτιώσεις ή η σταθεροποίηση στην 6MWD διατηρήθηκαν για τους ασθενείς υπό θεραπεία με παρατηρούμενες μέσες μεταβολές από την αρχική τιμή (πριν από την έναρξη της θεραπείας [PATENT-CHILD]) +5,86 m τον μήνα 6, -3,43 m τον μήνα 12, +28,98 m τον μήνα 18 και -11,80 m τον μήνα 24.

Η πλειονότητα των ασθενών παρέμεινε σταθερή όσον αφορά τη λειτουργική κατηγορία ΙΙ κατά ΠΟΥ μεταξύ της έναρξης και του μήνα 24. Κλινική επιδείνωση παρατηρήθηκε σε 8 (33,3%) ασθενείς συνολικά, συμπεριλαμβανομένης της κύριας φάσης. Νοσηλεία για δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια αναφέρθηκε σε 5 (20,8%) ασθενείς. Δεν υπήρξαν θάνατοι κατά τη διάρκεια της περιόδου παρατήρησης.

Ασθενείς με πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (ΠΥ-ΙΔΠ)

Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης ΙΙ (RISE-IIP) για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ριοσιγουάτης σε ενήλικες ασθενείς με συμπτωματική πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (ΠΥ-ΙΔΠ)

τερματίστηκε πρόωρα, λόγω ενός αυξημένου κινδύνου θνησιμότητας και σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών με μια έλλειψη αποτελεσματικότητας σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ριοσιγουάτη.

Περισσότεροι ασθενείς που ελάμβαναν ριοσιγουάτη απεβίωσαν (11% έναντι 4%) και είχαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες (37% έναντι 23%) κατά τη διάρκεια της κύριας φάσης. Στη μακροχρόνια επέκταση, περισσότεροι ασθενείς που έκαναν μετάβαση από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου σε ριοσιγουάτη (21%) απεβίωσαν σε σχέση με εκείνους που συνέχισαν με την ομάδα της ριοσιγουάτης (3%).

Συνεπώς, η χρήση της ριοσιγουάτης αντενδείκνυται για ασθενείς με πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (βλ. παράγραφο 4.3).

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Ενήλικες Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ριοσιγουάτης είναι υψηλή (94%). Η ριοσιγουάτη απορροφάται ταχέως με τις μέγιστες συγκεντρώσεις (C ) να εμφανίζονται 1-1,5 ώρες μετά την πρόσληψη του max δισκίου. Η πρόσληψη με τροφή μειώνει ελαφρά την AUC της ριοσιγουάτης, Η C μειώθηκε κατά max 35%.

Η βιοδιαθεσιμότητα (AUC και C ) είναι συγκρίσιμη για τη ριοσιγουάτη χορηγούμενη από του max στόματος ως θρυμματισμένο δισκίο εναιωρημένο σε νερό ή μια μαλακή τροφή σε σύγκριση με ένα ολόκληρο δισκίο (βλ. παράγραφο 4.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός Τα παιδιά έλαβαν δισκίο ή πόσιμο εναιώρημα ριοσιγουάτης με ή χωρίς πρόσληψη τροφής. Η μοντελοποίηση ΦΚ πληθυσμού έδειξε ότι η ριοσιγουάτη απορροφάται άμεσα στα παιδιά όπως και στους ενήλικες, μετά την από του στόματος χορήγηση ως δισκίο ή πόσιμο εναιώρημα. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά στον ρυθμό απορρόφησης ούτε στον βαθμό απορρόφησης μεταξύ της μορφοποίησης δισκίου και πόσιμου εναιωρήματος.

Κατανομή Ενήλικες Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος στους ενήλικες είναι υψηλή, περίπου στο 95%, με τη λευκωματίνη ορού και την άλφα 1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη να αποτελούν τις κύριες ουσίες δέσμευσης.

Ο όγκος της κατανομής είναι μέτριος, με τον όγκο κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση να είναι περίπου 30 L.

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη σύνδεση της ριοσιγουάτης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ειδικά για τα παιδιά. Ο όγκος σε σταθεροποιημένη κατάσταση (Vss) που εκτιμήθηκε μέσω μοντελοποίησης φαρμακοκινητικής πληθυσμού σε παιδιά (ηλικιακό εύρος 6 έως <18 ετών) μετά την από του στόματος χορήγηση της ριοσιγουάτης είναι 26 L κατά μέσο όρο.

Βιομετασχηματισμός Ενήλικες Η N-απομεθυλίωση, που καταλύεται από τα CYP1A1, CYP3A4, CYP3Α5 και CYP2J2 αποτελεί την κύρια οδό μετασχηματισμού της ριοσιγουάτης, οδηγώντας στον κύριο κυκλοφορούντα ενεργό μεταβολίτη M-1 (φαρμακολογική δραστικότητα: 1/10ο έως 1/3ο της ριοσιγουάτης), ο οποίος μεταβολίζεται περαιτέρω στο φαρμακολογικά ανενεργό N-γλυκουρονίδιο.

Το CYP1A1 καταλύει το σχηματισμό του κύριου μεταβολίτη της ριοσιγουάτης στο ήπαρ και στους πνεύμονες και είναι γνωστό ότι είναι επαγώγιμο από τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες, οι οποίοι, για παράδειγμα, είναι παρόντες στον καπνό του τσιγάρου.

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα μεταβολισμού ειδικά για τα παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Αποβολή Ενήλικες Η ολική ριοσιγουάτη (μητρική ένωση και μεταβολίτες) απεκκρίνεται τόσο μέσω της νεφρικής οδού (33-45%) όσο και μέσω της χολικής οδού / των κοπράνων (48-59%). Περίπου 4-19% της χορηγηθείσας δόσης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητη ριοσιγουάτη μέσω των νεφρών. Περίπου 9-44% της χορηγηθείσας δόσης εντοπίστηκε ως αμετάβλητη ριοσιγουάτη στα κόπρανα.

Με βάση τα δεδομένα in vitro, η ριοσιγουάτη και ο κύριος μεταβολίτης της είναι υποστρώματα των πρωτεϊνών μεταφορέων P-gp (P-γλυκοπρωτεΐνη) και BCRP (πρωτεΐνη αντοχής του καρκίνου του μαστού). Με συστηματική κάθαρση περίπου 3-6 l/h, η ριοσιγουάτη μπορεί να ταξινομηθεί ως φάρμακο χαμηλής κάθαρσης. Η ημίσεια ζωή αποβολής είναι περίπου 7 ώρες στους υγιείς εθελοντές και περίπου 12 ώρες στους ασθενείς.

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχει διαθέσιμη μελέτη ισοζυγίου μάζας και δεδομένα μεταβολισμού ειδικά για τα παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών. Η κάθαρση (CL) που εκτιμήθηκε μέσω μοντελοποίησης ΦΚ πληθυσμού σε παιδιά (ηλικιακό εύρος 06 έως <18 ετών) μετά την από του στόματος χορήγηση της ριοσιγουάτης είναι κατά μέσο όρο 2,48 L/h. Οι γεωμετρικές μέσες τιμές για τους χρόνους ημίσειας ζωής (t1/2) που εκτιμήθηκαν μέσω μοντελοποίησης ΦΚ πληθυσμού ήταν 8,24 ώρες.

Γραμμικότητα

Η φαρμακοκινητική της ριοσιγουάτης είναι γραμμική από 0,5 έως 2,5 mg. Η διακύμανση μεταξύ των ατόμων (CV) της έκθεσης στη ριοσιγουάτη (AUC) σε όλες τις δόσεις είναι περίπου 60%.

Το ΦΚ προφίλ είναι παρόμοιο στα παιδιά όπως και στους ενήλικες.

Ειδικοί πληθυσμοί Φύλο Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν σημαντικές διαφορές λόγω του φύλου στην έκθεση στη ριοσιγουάτη.

Ηλικιωμένος πληθυσμός Οι ηλικιωμένοι ασθενείς (65 ετών και άνω) έδειξαν υψηλότερες συγκεντρώσεις στο πλάσμα από ό,τι οι νεότεροι ασθενείς, με τις μέσες τιμές AUC να είναι περίπου 40% υψηλότερες στους ηλικιωμένους, κυρίως λόγω της μειωμένης (φαινόμενης) ολικής και νεφρικής κάθαρσης.

Διαφυλετικές διαφορές Στους ενήλικες τα φαρμακοκινητικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν σημαντικές διαφυλετικές διαφορές.

Διαφορετικές κατηγορίες σωματικού βάρους Στους ενήλικες τα φαρμακοκινητικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν σημαντικές διαφορές λόγω του σωματικού βάρους στην έκθεση στη ριοσιγουάτη.

Ηπατική δυσλειτουργία Σε κιρρωτικούς ενήλικες ασθενείς (μη καπνιστές) με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (ταξινομημένη ως Child-Pugh A), η μέση AUC της ριοσιγουάτης ήταν αυξημένη κατά 35% σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες η οποία κυμαίνεται στη φυσιολογική ενδο-ατομική μεταβλητότητα. Σε κιρρωτικούς ασθενείς (μη καπνιστές) με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (ταξινομημένη ως Child-Pugh B), η μέση AUC της ριοσιγουάτης ήταν αυξημένη κατά 51% σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες. Δεν υπάρχουν δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ταξινομημένη ως Child-Pugh C).

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών με ηπατική δυσλειτουργία.

Ασθενείς με ALT > 3 x ULN και χολερυθρίνη > 2 x ULN δεν μελετήθηκαν (βλ. παράγραφο 4.4).

Νεφρική δυσλειτουργία Γενικά, οι μέσες κανονικοποιημένες ως προς το σωματικό βάρος και τη δόση τιμές έκθεσης για τη ριοσιγουάτη ήταν υψηλότερες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Οι αντίστοιχες τιμές για τον κύριο μεταβολίτη ήταν υψηλότερες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές. Σε μη καπνίζοντα άτομα με ήπια (κάθαρση κρεατινίνης 80-50 ml/min), μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης < 50-30 ml/min) ή σοβαρή (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία, οι συγκεντρώσεις της ριοσιγουάτης στο πλάσμα (AUC) ήταν αυξημένες κατά 53%, 139% ή 54%, αντίστοιχα.

Τα δεδομένα σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min είναι περιορισμένα και δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση.

Λόγω της υψηλής σύνδεσης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, η ριοσιγουάτη δεν αναμένεται να είναι αιμοδιυλίσιμη.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, τοξικότητας εφάπαξ δόσεων, φωτοτοξικότητας, γονοτοξικότητας και ενδεχόμενης καρκινογόνου δράσης.

Οι επιδράσεις που παρατηρήθηκαν στις μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων οφείλονταν κυρίως στην υπερβολική φαρμακοδυναμική δραστικότητα της ριοσιγουάτης (αιμοδυναμικές επιδράσεις και μυοχάλαση στους λείους μύες).

Σε αναπτυσσόμενους, νεαρούς και εφήβους αρουραίους, παρατηρήθηκαν επιδράσεις στο σχηματισμό των οστών. Σε νεαρούς αρουραίους, οι αλλαγές αφορούσαν την πάχυνση του δοκιδωτού οστού και την υπερόστωση και αναδιαμόρφωση του μεταφυσιακού και διαφυσιακού οστού, ενώ σε εφήβους αρουραίους παρατηρήθηκε μια συνολική αύξηση της οστικής μάζας σε δόσεις 10 φορές την AUC αδέσμευτης ουσίας στον παιδιατρικό πληθυσμό. Η κλινική σημασία αυτού του ευρήματος δεν είναι γνωστή. Δεν παρατηρήθηκαν τέτοιες επιδράσεις σε νεαρούς αρουραίους σε δόσεις ≤ 2 φορές την AUC αδέσμευτης ουσίας στον παιδιατρικό πληθυσμό, ή σε ενήλικους αρουραίους. Δεν εντοπίστηκαν νέα όργανα-στόχοι.

Σε μια μελέτη γονιμότητας σε αρουραίους, μειωμένο βάρος όρχεων εμφανίστηκε σε συστηματική έκθεση περίπου 7 φορές την έκθεση του ανθρώπου, ενώ δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιμότητα των αρρένων και των θηλέων. Παρατηρήθηκε μέτριου βαθμού διέλευση διαμέσου του πλακουντιακού φραγμού. Μελέτες τοξικότητας στην ανάπτυξη σε αρουραίους και κουνέλια έχουν καταδείξει τοξικότητα της ριοσιγουάτης στην αναπαραγωγική ικανότητα. Στους αρουραίους, παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό καρδιακής δυσπλασίας, καθώς και μειωμένο ποσοστό κυήσεων λόγω πρώιμης απορρόφησης σε συστηματική έκθεση της μητέρας περίπου 8 φορές την έκθεση του ανθρώπου (2,5 mg 3 φορές την ημέρα). Στα κουνέλια, ξεκινώντας σε συστηματική έκθεση περίπου 4 φορές την έκθεση του ανθρώπου (2,5 mg 3 φορές την ημέρα) παρατηρήθηκε αποβολή και εμβρυϊκή τοξικότητα.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

Πυρήνας δισκίου:

κυτταρίνη μικροκρυσταλλική κροσποβιδόνη (τύπος Β)

υπρομελλόζη 5 cP λακτόζη μονοϋδρική στεατικό μαγνήσιο νάτριο λαουρυλοθειικό Επικάλυψη δισκίου:

υδροξυπροπυλική κυτταρίνη υπρομελλόζη 3 cP προπυλενογλυκόλη (E 1520)

διοξείδιο του τιτανίου (E 171)

οξείδιο του σιδήρου κίτρινο (E 172) (μόνο για τα δισκία 1 mg, 1,5 mg, 2 mg και 2,5 mg)

οξείδιο του σιδήρου κόκκινο (E 172) (μόνο για τα δισκία 2 mg και 2,5 mg)

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

5 χρόνια

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Δεν υπάρχουν ειδικές οδηγίες διατήρησης για το προϊόν αυτό.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Κυψέλη από PP/φύλλο αλουμινίου.

Συσκευασίες: 42, 84, 90 ή 294 επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης

Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Bayer AG 51368 Leverkusen Γερμανία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Adempas 0,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία EU/1/13/907/001 EU/1/13/907/002 EU/1/13/907/003 EU/1/13/907/016 Adempas 1 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία EU/1/13/907/004 EU/1/13/907/005 EU/1/13/907/006 EU/1/13/907/017 Adempas 1,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία EU/1/13/907/007 EU/1/13/907/008 EU/1/13/907/009 EU/1/13/907/018 Adempas 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία EU/1/13/907/010 EU/1/13/907/011 EU/1/13/907/012 EU/1/13/907/019 Adempas 2,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία EU/1/13/907/013 EU/1/13/907/014 EU/1/13/907/015 EU/1/13/907/020

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 27 Μαρτίου 2014 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 18 Ιανουαρίου 2019

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Λεπτομερείς πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων https://www.ema.europa.eu.

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Adempas 0,15 mg/ml κοκκία για πόσιμο εναιώρημα

2. ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ

Μετά την ανασύσταση με νερό, το πόσιμο εναιώρημα περιέχει 0,15 mg ριοσιγουάτης ανά ml.

Έκδοχο με γνωστή δράση Κάθε ml του πόσιμου εναιωρήματος περιέχει 1,8 mg βενζοϊκού νατρίου (E 211), (βλ. παράγραφο 4.4).

Για τον πλήρη κατάλογο των εκδόχων, βλ. παράγραφο 6.1.

3. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ

Κοκκία για πόσιμο εναιώρημα Λευκά έως υπόλευκα κοκκία.

4. ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

4.1 Θεραπευτικές ενδείξεις

Το Adempas ενδείκνυται για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης (ΠΑΥ) σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 6 έως κάτω των 18 ετών με λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥ ΙΙ έως ΙΙΙ σε συνδυασμό με ανταγωνιστές των υποδοχέων ενδοθηλίνης (βλ. παράγραφο 5.1).

4.2 Δοσολογία και τρόπος χορήγησης

Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά και να παρακολουθείται μόνο από γιατρό έμπειρο στη θεραπεία της ΠΑΥ. Το βάρος και η συστολική αρτηριακή πίεση του παιδιού πρέπει να παρακολουθούνται και η δόση να ελέγχεται τακτικά.

Δοσολογία Παιδιατρικοί ασθενείς με ΠΑΥ (ηλικίας 6 έως κάτω των 18 ετών, βάρους κάτω των 50 kg.)

Δόση έναρξης Οι ασθενείς θα ξεκινήσουν με μια προσαρμοσμένη στο σωματικό βάρος δόση ριοσιγουάτης χορηγούμενη ως πόσιμο εναιώρημα (βλ. Πίνακα 1) ώστε να επιτευχθούν συστηματικές εκθέσεις ισοδύναμες με τη δόση έναρξης σε ενήλικες (1,0 mg 3 φορές την ημέρα). Το πόσιμο εναιώρημα θα πρέπει να λαμβάνεται 3 φορές την ημέρα σε απόσταση περίπου 6 έως 8 ωρών μεταξύ τους Τιτλοποίηση Σχήμα τιτλοποίησης Η τιτλοποίηση της δόσης της ριοσιγουάτης πρέπει να πραγματοποιείται με βάση τη συστολική αρτηριακή πίεση του ασθενούς, κατά την κρίση του θεράποντος επαγγελματία υγείας.

Η δόση πρέπει να αυξάνεται κατά ένα προσαρμοσμένο στο σωματικό βάρος ισοδύναμο με 0,5 mg 3 φορές ημερησίως για το πόσιμο εναιώρημα σε διαστήματα των 2 εβδομάδων έως τη μέγιστη δόση,

ένα προσαρμοσμένο στο σωματικό βάρος ισοδύναμο με 2,5 mg 3 φορές ημερησίως, εάν ο ασθενής δεν έχει σημεία ή συμπτώματα υπότασης και εάν η συστολική αρτηριακή πίεση είναι

- ≥ 90 mmHg για την ηλικιακή ομάδα 6 έως < 12 ετών

- ≥ 95 mmHg για την ηλικιακή ομάδα 12 έως < 18 ετών.

Εάν η συστολική αρτηριακή πίεση πέσει κάτω από αυτά τα καθορισμένα επίπεδα, η δοσολογία θα πρέπει να διατηρηθεί υπό τη προϋπόθεση ο ασθενής δεν παρουσιάζει σημεία ή συμπτώματα υπότασης. Εάν, οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια της φάσης ανοδικής τιτλοποίησης, η συστολική αρτηριακή πίεση μειωθεί κάτω από τα καθορισμένα επίπεδα και ο ασθενής παρουσιάζει σημεία ή συμπτώματα υπότασης, η τρέχουσα δόση θα πρέπει να μειωθεί σταδιακά κατά ένα προσαρμοσμένο στο σωματικό βάρος ισοδύναμο με 0,5 mg 3 φορές την ημέρα.

Δόση συντήρησης Η καθορισμένη εξατομικευμένη δόση θα πρέπει να διατηρηθεί εκτός εάν εμφανιστούν σημεία και συμπτώματα υπότασης.

Η μέγιστη δόση εξαρτάται από το σωματικό βάρος και παρουσιάζεται στον Πίνακα 1.

Εάν δεν είναι ανεκτή, θα πρέπει να εξετάζεται μείωση της δόσης ανά πάσα στιγμή.

Πίνακας 1: Δόση Adempas προσαρμοσμένη στο σωματικό βάρος για παιδιατρικούς ασθενείς με σωματικό βάρος κάτω των 50 kg για επίτευξη έκθεσης ισοδύναμη με τους ενήλικες.

Σωματικό βάρος (kg)1,0 mg ισοδύναμο* (ml)1,5 mg ισοδύναμο* (ml)2,0 mg ισοδύναμο* (ml)2,5 mg ισοδύναμο* (ml)
12 kg έως < 14 kg1,82,63,44,2
14 kg έως < 16 kg1,82,83,84,6
16 kg έως < 18 kg2,03,24,25,0
18 kg έως < 20 kg2,23,44,45,5
20 kg έως < 25 kg2,63,85,06,5
25 kg έως < 30 kg3,04,46,07,5
30 kg έως < 35 kg3,45,06,58,5
35 kg έως < 40 kg3,85,57,59,5
40 kg έως < 50 kg4,46,59,011,0

* μονή δόση (ml) που πρέπει να χορηγείται 3 φορές ημερησίως Παράλειψη δόσης Εάν παραλειφθεί μία δόση, η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί με την επόμενη δόση όπως έχει προγραμματιστεί.

Προσωρινή διακοπή της θεραπείας Σε περίπτωση που η θεραπεία πρέπει να διακοπεί για 3 ή περισσότερες ημέρες, θα πρέπει να ξεκινήσετε εκ νέου τη θεραπεία σε ένα προσαρμοσμένο στο σωματικό βάρος ισοδύναμο με 1 mg 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες και να συνεχίσετε με την αγωγή της τιτλοποίησης της δόσης όπως περιγράφεται παραπάνω.

Μετάβαση ανάμεσα σε αναστολείς φωσφοδιεστεράσης – 5 (PDE5) και ριοσιγουάτη Η σιλντεναφίλη πρέπει να διακοπεί τουλάχιστον 24 ώρες πριν από τη χορήγηση της ριοσιγουάτης.

Η τανταλαφίλη πρέπει να διακοπεί τουλάχιστον 72 ώρες πριν από τη χορήγηση της ριοσιγουάτης.

Η ριοσιγουάτη πρέπει να διακοπεί τουλάχιστον 24 ώρες πριν από τη χορήγηση ενός αναστολέα PDE5.

Συνιστάται παρακολούθηση σημείων και συμπτωμάτων για υπόταση μετά από κάθε μετάβαση (βλ.

παραγράφους 4.3, 4.5 και 5.1).

Ασθενείς με ΠΑΥ βάρους 50 kg και άνω Το Adempas διατίθεται επίσης ως δισκίο για τη θεραπεία παιδιατρικών ασθενών βάρους 50 kg και άνω – βλ. Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος για το Adempas δισκία για περαιτέρω καθοδήγηση. Οι ασθενείς μπορούν να κάνουν εναλλαγή μεταξύ δισκίων και πόσιμου εναιωρήματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας λόγω αλλαγών στο σωματικό βάρος.

Ειδικοί πληθυσμοί Η εξατομικευμένη τιτλοποίηση της δόσης κατά την έναρξη της θεραπείας επιτρέπει την προσαρμογή της δόσης στις ανάγκες του ασθενούς.

Ηπατική δυσλειτουργία Ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh C) δεν έχουν μελετηθεί και συνεπώς η χρήση της ριοσιγουάτης αντενδείκνυται σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.3). Ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh B) έδειξαν υψηλότερη έκθεση σε αυτό το φαρμακευτικό προϊόν (βλ. παράγραφο 5.2). Θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης τιτλοποίησης της δόσης.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών με ηπατική δυσλειτουργία.

Νεφρική δυσλειτουργία Τα δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min) είναι περιορισμένα και δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Συνεπώς, η χρήση της ριοσιγουάτης δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.4).

Ασθενείς με ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 80 - 30 ml/min) έδειξαν υψηλότερη έκθεση σε αυτό το φαρμακευτικό προϊόν (βλ. παράγραφο 5.2). Υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος υπότασης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, συνεπώς θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης τιτλοποίησης της δόσης.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία.

Ασθενείς σε σταθερές δόσεις με ισχυρούς αναστολείς πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP/P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp) και αναστολείς της πρωτεΐνης αντοχής του καρκίνου του μαστού (BCRP)

Η συγχορήγηση της ριοσιγουάτης με ισχυρούς αναστολείς πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP και της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp)/BCRP όπως αντιμυκητιασικές αζόλες (π.χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη) ή αναστολείς πρωτεάσης HIV (π.χ. ριτοναβίρη) αυξάνει την έκθεση στη ριοσιγουάτη (βλ. παράγραφο 4.5). Κατά την έναρξη θεραπείας με ριοσιγουάτη σε ασθενείς με σταθερές δόσεις ισχυρών αναστολέων πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP και της P-γλυκοπρωτεΐνης (P-gp)/BCRP, θεωρήστε ως αρχική δόση ένα προσαρμοσμένο στο σωματικό βάρος ισοδύναμο με 0,5 mg του πόσιμου εναιωρήματος, 3 φορές ημερησίως (βλ. Πίνακα 2) για τον μετριασμό του κινδύνου υπότασης. Παρακολουθήστε για σημεία και συμπτώματα υπότασης κατά την έναρξη και κατά τη θεραπεία. Εκτιμήστε μια μείωση της δόσης σε ασθενείς στους οποίους το δοσολογικό σχήμα ριοσιγουάτης είναι υψηλότερο ή ίσο με ένα προσαρμοσμένο στο σωματικό βάρος ισοδύναμο με

1,0 mg του πόσιμου εναιωρήματος (βλ. Πίνακα 1 και Πίνακα 2), εάν ο ασθενής αναπτύξει σημεία ή συμπτώματα υπότασης (βλ. παράγραφο 4.5).

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών που λαμβάνουν συγχορηγούμενη συστηματική θεραπεία με ισχυρούς αναστολείς CYP/P-gp και BCRP.

Πίνακας 2: Δόση Adempas προσαρμοσμένη στο σωματικό βάρος για παιδιατρικούς ασθενείς με σωματικό βάρος κάτω των 50 kg για επίτευξη έκθεσης ισοδύναμη με το 0,5 mg στους ενήλικες.

Σωματικό βάρος12 kg έως < 20 kg20 kg έως < 25 kg25 kg έως < 30 kg30 kg έως < 40 kg40 kg έως < 50 kg
0,5 mg ισοδύναμο (ml)*1,01,21,41,82,2

* μονή δόση (ml) που πρέπει να χορηγείται 3 φορές ημερησίως Καπνιστές Οι ενεργοί καπνιστές θα πρέπει να ενημερώνονται ώστε να σταματήσουν το κάπνισμα λόγω κινδύνου χαμηλότερης ανταπόκρισης. Οι συγκεντρώσεις πλάσματος της ριοσιγουάτης σε καπνιστές είναι μειωμένες σε σύγκριση με μη καπνιστές. Μπορεί να απαιτείται αύξηση της δόσης μέχρι τη μέγιστη ημερήσια δόση ενός προσαρμοσμένου στο σωματικό βάρος ισοδύναμου με 2,5 mg 3 φορές την ημέρα σε ασθενείς οι οποίοι καπνίζουν ή αρχίζουν το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας (βλ.

παράγραφο 4.5 και 5.2).

Μπορεί να απαιτείται μείωση της δόσης σε ασθενείς που σταματούν το κάπνισμα.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ριοσιγουάτης δεν έχουν τεκμηριωθεί στους ακόλουθους παιδιατρικούς πληθυσμούς:

- Παιδιά ηλικίας < 6 ετών (βλ. παράγραφο 4.1), για λόγους ασφάλειας. Τα μη κλινικά δεδομένα δείχνουν ανεπιθύμητες ενέργειες στα αναπτυσσόμενα οστά (βλ. παράγραφο 5.3).

- Παιδιά με ΠΑΥ ηλικίας 6 έως < 12 ετών με συστολική αρτηριακή πίεση < 90 mmHg κατά την έναρξη της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.3)

- Παιδιά και έφηβοι με ΠΑΥ ηλικίας 12 έως < 18 ετών με συστολική αρτηριακή πίεση < 95 mmHg κατά την έναρξη της θεραπείας (βλ. παράγραφο 4.3)

- Παιδιά και έφηβοι με χρόνια θρομβοεμβολική πνευμονική υπέρταση (ΧΘΠΥ) ηλικίας < 18 ετών (Βλ. παράγραφο 4.1).

Τρόπος χορήγησης Για από στόματος χρήση.

Ο επαγγελματίας υγείας θα πρέπει να αναφέρει την ατομική δόση σε ‘ml’ στο εξωτερικό κουτί μετά τη ‘Δόση:’ Για να διασφαλιστεί η ακριβής δοσολογία, ο επαγγελματίας υγείας θα πρέπει να συμβουλεύσει τον ασθενή ή τον φροντιστή ποια μπλε σύριγγα (Liquid Dosing Device Non-Luer) να χρησιμοποιήσει:

- Δόσεις έως 5 ml θα πρέπει να χορηγούνται χρησιμοποιώντας τη σύριγγα των 5 ml.

- Δόσεις άνω των 5 ml θα πρέπει να χορηγούνται χρησιμοποιώντας τη σύριγγα 10 ml.

- Δόσεις των 11 ml θα πρέπει να χορηγούνται χρησιμοποιώντας τη σύριγγα 10 ml (2x 5.5 ml).

Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση πριν απο τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6.

Οι ασθενείς, οι γονείς και/ ή οι φροντιστές θα πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες να διαβάζουν προσεκτικά τις «Οδηγίες Χρήσης» πριν από τη χρήση του Adempas για πρώτη φορά και πριν από τη χορήγηση κάθε δόσης. Ο ασθενής πρέπει να καταπιεί ολόκληρη τη δόση του φαρμάκου.

Λεπτομερείς «Οδηγίες Χρήσης» παρέχονται στο τέλος του φύλλου οδηγιών χρήσης.

Τροφή Η ριοσιγουάτη μπορεί γενικά να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή. Σε ασθενείς επιρρεπείς σε υπόταση, ως προληπτικό μέτρο, δεν συνιστώνται εναλλαγές μεταξύ της λήψης της ριοσιγουάτης σε συνθήκες νηστείας και σε συνθήκες μετά από λήψη γεύματος λόγω των αυξημένων μέγιστων συγκεντρώσεων ριοσιγουάτης στο πλάσμα σε συνθήκες νηστείας σε σχέση με τις συνθήκες μετά από λήψη γεύματος (βλ. παράγραφο 5.2).

4.3 Αντενδείξεις

- Συγχορήγηση με αναστολείς της PDE-5 (όπως σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη, βαρδεναφίλη) (βλ.

παραγράφους 4.2 και 4.5).

- Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh C).

- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

- Κύηση (βλ. παραγράφους 4.4, 4.5 και 4.6).

- Συγχορήγηση με νιτρικά ή δότες μονοξειδίου του αζώτου (όπως το νιτρώδες αμύλιο) σε οποιαδήποτε μορφή συμπεριλαμβανομένων ψυχαγωγικών ουσιών που ονομάζονται ‘εισπνεόμενα αλκυλο νιτρώδη’ (βλ. παράγραφο 4.5).

- Ταυτόχρονη χρήση με άλλους διεγέρτες της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης

- Έναρξη της θεραπείας για o παιδιά ηλικίας 6 έως < 12 ετών με συστολική αρτηριακή πίεση < 90 mmHg, o ασθενείς ≥ 12 έως < 18 ετών με συστολική αρτηριακή πίεση < 95 mmHg.

- Ασθενείς με πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (ΠΥ-ΙΔΠ)

(βλ. παράγραφο 5.1).

4.4 Ειδικές προειδοποιήσεις και προφυλάξεις κατά τη χρήση

Οι μελέτες στην πνευμονική αρτηριακή υπέρταση με τη ριοσιγουάτη έχουν κυρίως πραγματοποιηθεί σε μορφές που σχετίζονται με ιδιοπαθή ή κληρονομική ΠΑΥ και ΠΑΥ σχετιζόμενη με νόσο του συνδετικού ιστού. Η χρήση της ριοσιγουάτης σε άλλες μορφές ΠΑΥ που δεν έχουν μελετηθεί δεν συνιστάται (βλ. παράγραφο 5.1).

Πνευμονική φλεβοαποφρακτική νόσος Τα αγγειοδιασταλτικά των πνευμονικών αγγείων μπορεί να επιδεινώσουν σημαντικά την καρδιαγγειακή κατάσταση ασθενών με πνευμονική φλεβοαποφρακτική νόσο (ΠΦΝ). Συνεπώς, η χορήγηση ριοσιγουάτης σε τέτοιους ασθενείς δεν συνιστάται. Σε περίπτωση εμφάνισης πνευμονικού οιδήματος, θα πρέπει να εξετάζεται η πιθανότητα σχετιζόμενης ΠΦΝ και να διακόπτεται η θεραπεία με ριοσιγουάτη.

Αιμορραγία από την αναπνευστική οδό Σε ασθενείς με πνευμονική υπέρταση υπάρχει αυξημένη πιθανότητα για αιμορραγία από την αναπνευστική οδό, ιδίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτική θεραπεία. Συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση των ασθενών που παίρνουν αντιπηκτικά σύμφωνα με τη συνήθη ιατρική πρακτική.

Ο κίνδυνος σοβαρής και θανατηφόρου αιμορραγίας από την αναπνευστική οδό μπορεί να αυξηθεί περαιτέρω από τη θεραπεία με ριοσιγουάτη, ειδικά υπό την παρουσία παραγόντων κινδύνου, όπως πρόσφατα επεισόδια σοβαρής αιμόπτυσης συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αντιμετωπίστηκαν με εμβολισμό βρογχικής αρτηρίας. Η ριοσιγουάτη θα πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με ιστορικό σοβαρής αιμόπτυσης ή οι οποίοι έχουν προηγουμένως υποβληθεί σε εμβολισμό βρογχικής αρτηρίας.

Σε περίπτωση αιμορραγίας από την αναπνευστική οδό, ο συνταγογράφος θα πρέπει να αξιολογεί τακτικά την αναλογία οφέλους-κινδύνου από τη συνέχιση της θεραπείας.

Σοβαρή αιμορραγία εμφανίστηκε στο 2,4% (12/490) των ασθενών που έπαιρναν ριοσιγουάτη σε σύγκριση με 0/214 ασθενείς που έπαιρναν εικονικό φάρμακο. Σοβαρή αιμόπτυση εμφανίστηκε στο 1% (5/490) των ασθενών που έπαιρναν ριοσιγουάτη σε σύγκριση με 0/214 ασθενείς που έπαιρναν

εικονικό φάρμακο, συμπεριλαμβανομένου ενός συμβάντος με θανατηφόρο έκβαση. Τα σοβαρά αιμορραγικά συμβάντα περιέλαβαν επίσης 2 ασθενείς με αιμορραγία από τον κόλπο, 2 με αιμορραγία από το σημείο του καθετήρα, και από ένα περιστατικό με υποσκληρίδιο αιμάτωμα, αιματέμεση και ενδοκοιλιακή αιμορραγία.

Υπόταση Η ριοσιγουάτη έχει αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε μείωση της αρτηριακής πίεσης. Προτού συνταγογραφήσουν ριοσιγουάτη, οι γιατροί θα πρέπει να εξετάζουν προσεκτικά εάν ασθενείς με ορισμένες υποκείμενες καταστάσεις θα μπορούσαν να επηρεαστούν αρνητικά από αγγειοδιασταλτικές δράσεις (π.χ. ασθενείς υπό αντιυπερτασική αγωγή ή με υπόταση στην ηρεμία, υποογκαιμία, σοβαρή απόφραξη του χώρου εξόδου της αριστερής κοιλίας ή δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος).

Η ριοσιγουάτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με συστολική αρτηριακή πίεση κάτω των 95 mmHg (βλ. παράγραφο 4.3).

Νεφρική δυσλειτουργία Τα δεδομένα σε ενήλικες ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min ) είναι περιορισμένα και δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση, συνεπώς, η χρήση της ριοσιγουάτης δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς. Ασθενείς με ήπια και μέτρια νεφρική δυσλειτουργία συμπεριλήφθηκαν στις βασικές μελέτες. Υπάρχει αυξημένη έκθεση στη ριοσιγουάτη σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 5.2). Υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος υπότασης σε αυτούς τους ασθενείς, επομένως πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης τιτλοποίησης της δόσης.

Ηπατική δυσλειτουργία Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh C)· η ριοσιγουάτη αντενδείκνυται σε αυτούς τους ασθενείς (βλ. παράγραφο 4.3). Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα δείχνουν ότι παρατηρήθηκε υψηλότερη έκθεση στη ριοσιγουάτη σε ασθενείς με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (Child-Pugh B) (βλ. παράγραφο 5.2). Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή κατά τη διάρκεια της εξατομικευμένης τιτλοποίησης της δόσης.

Δεν υπάρχει κλινική εμπειρία με τη ριοσιγουάτη σε ασθενείς με αυξημένες ηπατικές αμινοτρανσφεράσες (> 3 x ανώτερο φυσιολογικό όριο (ULN)) ή με αυξημένη άμεση χολερυθρίνη (> 2 x ULN) πριν από την έναρξη της θεραπείας· η ριοσιγουάτη δεν συνιστάται σε αυτούς τους ασθενείς.

Κύηση / αντισύλληψη Το Adempas αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης (βλ. παράγραφο 4.3). Συνεπώς, οι γυναίκες ασθενείς που βρίσκονται δυνητικά σε κίνδυνο κύησης πρέπει να λαμβάνουν μια αποτελεσματική μέθοδο αντισύλληψης. Συνιστάται μηνιαίος έλεγχος εγκυμοσύνης.

Καπνιστές Η συγκέντρωση της ριοσιγουάτης στο πλάσμα σε καπνιστές ήταν μειωμένη σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Μια προσαρμογή δόσης μπορεί να είναι απαραίτητη σε ασθενείς που ξεκινούν ή σταματούν το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτη (βλ. παραγράφους 4.2 και 5.2).

Έκδοχα με γνωστή δράση Το Adempas περιέχει βενζοϊκό νάτριο

Τα κοκκία για πόσιμο εναιώρημα περιέχουν 1,8 mg βενζοϊκού νατρίου (E 211) σε κάθε ml πόσιμου εναιωρήματος.

Το Adempas περιέχει νάτριο Τα κοκκία για πόσιμο εναιώρημα περιέχουν 0,5 mg νατρίου σε κάθε ml πόσιμου εναιωρήματος. Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά ml πόσιμου εναιωρήματος, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

4.5 Αλληλεπιδράσεις με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα και άλλες μορφές αλληλεπίδρασης

Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες. Συνεπώς, ο απόλυτος βαθμός των αλληλεπιδράσεων στον παιδιατρικό πληθυσμό δεν είναι γνωστός. Τα δεδομένα αλληλεπιδράσεων έχουν ληφθεί σε ενήλικες και οι προειδοποιήσεις στην παράγραφο 4.4 θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον παιδιατρικό πληθυσμό.

Φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις Νιτρικά Σε μια κλινική μελέτη, η υψηλότερη δόση της ριοσιγουάτης (δισκία των 2,5 mg 3 φορές την ημέρα)

ενίσχυσε τη δράση μείωσης της αρτηριακής πίεσης της υπογλώσσιας νιτρογλυκερίνης (0,4 mg)

λαμβανόμενης 4 και 8 ώρες μετά την πρόσληψη. Συνεπώς, η συγχορήγηση της ριοσιγουάτης με νιτρικά ή δότες μονοξειδίου του αζώτου (όπως το νιτρώδες αμύλιο) σε οποιαδήποτε μορφή, συμπεριλαμβανομένων ψυχαγωγικών ουσιών που ονομάζονται ‘εισπνεόμενα αλκυλο νιτρώδη’, αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).

Αναστολείς της PDE-5 Οι προκλινικές μελέτες σε μοντέλα με ζώα κατέδειξαν αθροιστική δράση μείωσης της συστηματικής αρτηριακής πίεσης όταν η ριοσιγουάτη συνδυάστηκε είτε με σιλντεναφίλη είτε με βαρδεναφίλη. Με αυξημένες δόσεις, παρατηρήθηκαν υπεραθροιστικές δράσεις στη συστηματική αρτηριακή πίεση σε ορισμένες περιπτώσεις.

Σε μια διερευνητική μελέτη αλληλεπιδράσεων σε 7 ασθενείς με ΠΑΥ υπό σταθερή θεραπεία με σιλντεναφίλη (20 mg 3 φορές την ημέρα), εφάπαξ δόσεις ριοσιγουάτης (0,5 mg και 1 mg κατά σειρά)

κατέδειξαν αθροιστικές αιμοδυναμικές δράσεις. Δόσεις άνω του 1 mg ριοσιγουάτης δεν διερευνήθηκαν σε αυτήν τη μελέτη.

Πραγματοποιήθηκε μια μελέτη συνδυασμού διάρκειας 12 εβδομάδων σε 18 ασθενείς με ΠΑΥ υπό σταθερή θεραπεία με σιλντεναφίλη (20 mg 3 φορές την ημέρα) και ριοσιγουάτη (1,0 mg έως 2,5 mg 3 φορές την ημέρα) σε σύγκριση με σιλντεναφίλη μόνο. Στο μέρος μακροχρόνιας επέκτασης αυτής της μελέτης (μη ελεγχόμενη), η ταυτόχρονη χρήση σιλντεναφίλης και ριοσιγουάτης οδήγησε σε υψηλό ποσοστό διακοπής, κυρίως λόγω υπότασης. Δεν υπήρξε καμία ένδειξη ευνοϊκού κλινικού αποτελέσματος από το συνδυασμό στον πληθυσμό που μελετήθηκε.

Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με αναστολείς της PDE5 (όπως σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη, βαρδεναφίλη) αντενδείκνυται (βλ. παραγράφους 4.2 και 4.3).

Η RESPITE ήταν μια 24-εβδομάδων, μη ελεγχόμενη μελέτη, για να ερευνήσει τη μετάβαση από αναστολείς PDE5 σε ριοσιγουάτη, σε 61 ενήλικες ασθενείς με ΠΑΥ με σταθερό δοσολογικό σχήμα αναστολέων PDE5. Όλοι οι ασθενείς ήταν λειτουργικής κατηγορίας ΙΙΙ κατά ΠΟΥ και το 82% είχε λάβει βασική θεραπεία με ανταγωνιστή υποδοχέων ενδοθηλίνης (ERA). Για τη μετάβαση από αναστολείς PDE5 σε ριοσιγουάτη, ο διάμεσος χρόνος χωρίς θεραπεία για τη σιλντεναφίλη ήταν 1 ημέρα και για την τανταλαφίλη 3 ημέρες. Συνολικά, το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε στη μελέτη ήταν συγκρίσιμο με εκείνο που παρατηρήθηκε σε πιλοτικές δοκιμές, χωρίς αναφορά σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου. Έξι ασθενείς (10%)

παρουσίασαν τουλάχιστον ένα περιστατικό κλινικής επιδείνωσης, συμπεριλαμβανομένων 2 θανάτων μη σχετιζόμενων με το φάρμακο της μελέτης. Αλλαγές σε σχέση με την αρχική τιμή έδειξαν ωφέλιμα αποτελέσματα σε επιλεγμένους ασθενείς π.χ. βελτίωση στην 6ΜWD (+31 m), στα επίπεδα της Ν-τελικής προορμόνης του εγκεφαλικού νατριουρητικού πεπτιδίου (ΝΤ-proBNP) (-347 pg/ml), στην ποσοστιαία κατανομή για τους ασθενείς λειτουργικής κατηγορίας I/IΙ/III/IV κατά ΠΟΥ (2% / 52% / 46% / 0%), και στον καρδιακό δείκτη (+0,3 l/min/m2).

Διεγέρτες της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με άλλους διεγερτές της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης αντενδείκνυται (βλ. παράγραφο 4.3).

Βαρφαρίνη/φαινοπροκουμόνη Η ταυτόχρονη αγωγή με ριοσιγουάτη και βαρφαρίνη δεν μετέβαλε το χρόνο προθρομβίνης που επάγεται από το αντιπηκτικό. Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με άλλα παράγωγα κουμαρίνης (π.χ. φαινοπροκουμόνη) επίσης δεν αναμένεται να μεταβάλλει το χρόνο προθρομβίνης.

Η έλλειψη φαρμακοκινητικών αλληλεπιδράσεων μεταξύ της ριοσιγουάτης και του υποστρώματος του CYP2C9 βαρφαρίνη καταδείχθηκε in vivo.

Ακετυλοσαλικυλικό οξύ Η ριοσιγουάτη δεν αύξησε το χρόνο ροής που προκαλείται από το ακετυλοσαλικυλικό οξύ ούτε επηρέασε τη συσσώρευση αιμοπεταλίων στους ανθρώπους.

Επιδράσεις άλλων ουσιών στη ριοσιγουάτη Η κάθαρση της ριοσιγουάτης γίνεται κυρίως με οξειδωτικό μεταβολισμό μέσω του κυτοχρώματος P450 (CYP1A1, CYP3A4, CYP3Α5, CYP2J2), άμεσης απέκκρισης της αμετάβλητης ριοσιγουάτης στη χολή/στα κόπρανα, και νεφρικής απέκκρισης της αμετάβλητης ριοσιγουάτης μέσω σπειραματικής διήθησης.

Ταυτόχρονη χρήση με ισχυρούς αναστολείς πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP και αναστολείς P-gp / BCRP Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με ισχυρούς αναστολείς πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP και αναστολείς P-gp / BCRP όπως οι αντιμυκητιασικές αζόλες (π.χ. κετοκοναζόλη, ιτρακοναζόλη) ή αναστολείς πρωτεάσης HIV (π.χ. ριτοναβίρη) έχει ως αποτέλεσμα μια έντονη αύξηση της έκθεσης στη ριοσιγουάτη. Ταυτόχρονη χρήση συνδιασμών HAART οδήγησε σε αύξηση της μέσης AUC της ριοσιγουάτης έως και 160% περίπου και σε αύξηση της μέσης C κατά περίπου max 30%. Το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με HIV που έλαβαν εφάπαξ δόση 0,5 mg ριοσιγουάτης μαζί με διαφορετικούς συνδυασμούς φαρμάκων HIV που χρησιμοποιούνται στην HAART ήταν γενικά συγκρίσιμο με άλλους πληθυσμούς ασθενών. Η ταυτόχρονη χορήγηση 400 mg κετοκοναζόλης μία φορά την ημέρα οδήγησε σε αύξηση της μέσης AUC της ριοσιγουάτης κατά 150% (εύρος έως 370%) και σε αύξηση της μέσης Cmax κατά 46%. Ο τελικός χρόνος ημιζωής αυξήθηκε από 7,3 σε 9,2 ώρες και η συνολική κάθαρση από τον οργανισμό μειώθηκε από 6,1 σε 2,4 L/h.

Αξιολογήστε τη σχέση οφέλους-κινδύνου για κάθε ασθενή ξεχωριστά πριν από τη συνταγογράφηση ριοσιγουάτης σε ασθενείς που λαμβάνουν σταθερές δόσεις ισχυρών αναστολέων του κυτοχρώματος CYP πολλαπλών οδών και αναστολέων P-gp/BCRP.

Για τον μετριασμό του κινδύνου υπότασης κατά την έναρξη της θεραπείας με ριοσιγουάτη σε ασθενείς με σταθερή δόση ισχυρών αναστολέων πολλαπλών οδών του κυτοχρώματος CYP (ιδιαίτερα CYP1A1 και CYP3A4) και αναστολέων P-gp/BCRP, εξετάστε το ενδεχόμενο μειωμένης αρχικής δόσης. Συνιστάται η παρακολούθηση αυτών των ασθενών για σημεία και συμπτώματα υπότασης (βλ.

παραγράφο 4.2).

Σε ασθενείς σε σταθερή δόση ριοσιγουάτης, η έναρξη ισχυρών αναστολέων πολλαπλών οδών κυτοχρώματος CYP και αναστολέων P -gp / BCRP δε συνιστάται καθώς δεν μπορεί να δοθεί καμία σύσταση δοσολογικού σχήματος λόγω περιορισμένων δεδομένων. Θα πρέπει να εκτιμηθούν εναλλακτικές θεραπείες.

Ταυτόχρονη χρήση με αναστολείς CYP1A1, UGT1A1 και UGT1A9 Από τις ανασυνδυασμένες ισομορφές του CYP που διερευνήθηκαν in vitro, το CYP1A1 κατέλυσε το σχηματισμό του κύριου μεταβολίτη της ριοσιγουάτης πιο αποτελεσματικά. Η κατηγορία των αναστολέων της τυροσινικής κινάσης αναγνωρίστηκε ως ισχυροί αναστολείς του CYP1A1, με την ερλοτινίμπη και την γεφιτινίμπη να παρουσιάζουν την υψηλότερη ανασταλτική δραστικότητα in vitro.

Συνεπώς, οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ φαρμάκων μέσω αναστολής του CYP1A1 θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αυξημένη έκθεση στη ριοσιγουάτη, ιδίως σε καπνιστές (βλ. παράγραφο 5.2). Οι ισχυροί αναστολείς του CYP1A1 θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή.

Αναστολείς των UDP-Γλυκοζυλτρανσφερασών (UGT) 1A1 και 1A9 μπορεί δυνητικά να αυξήσουν την έκθεση του μεταβολίτη της ριοσιγουάτης M1, ο οποίος είναι φαρμακολογικά ενεργός (φαρμακολογική δραστηριότητα: 1/10ο έως 1/3ο της ριοσιγουάτης). Για τη συγχορήγηση με αυτές τις ουσίες, ακολουθήστε τη σύσταση σχετικά με την τιτλοποίηση της δόσης (βλ. παράγραφο 4.2).

Ταυτόχρονη χρήση με άλλους αναστολείς CYP και P-gp/BCRP Φαρμακευτικά προϊόντα που αναστέλλουν ισχυρά την P-gp/BCRP, όπως το ανοσοκατασταλτικό κυκλοσπορίνη A, πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή (βλ. παράγραφο 5.2).

Ταυτόχρονη χρήση με φαρμακευτικά προϊόντα που αυξάνουν το γαστρικό PH Η ριοσιγουάτη εμφανίζει μειωμένη διαλυτότητα σε ουδέτερο pH έναντι όξινου μέσου. Η ταυτόχρονη θεραπεία με φάρμακευτικά προϊόντα που αυξάνουν το pH του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να οδηγήσει σε χαμηλότερη από στόματος βιοδιαθεσιμότητα. Η συγχορήγηση του αντιόξινου υδροξείδιο του αργιλίου/υδροξείδιο του μαγνησίου μείωσε τη μέση AUC της ριοσιγουάτης κατά 34% και τη μέση C κατά 56% (βλ. παράγραφο 4.2). Τα αντιόξινα θα πρέπει να λαμβάνονται τουλάχιστον max 2 ώρες πριν, ή τουλάχιστον 1 ώρα μετά τη ριοσιγουάτη.

Ταυτόχρονη χρήση με επαγωγείς CYP3A4 Η βοσεντάνη, η οποία έχει αναφερθεί ότι είναι μέτριος επαγωγέας του CYP3A4, οδήγησε σε μείωση των συγκεντρώσεων σταθεροποιημένης κατάστασης της ριοσιγουάτης στο πλάσμα σε ασθενείς με ΠΑΥ κατά 27% (βλ. παραγράφους 4.1 και 5.1). Για συγχορήγηση με βοσεντάνη ακολουθήστε τη σύσταση για τιτλοποίηση της δόσης (βλ. παράγραφο 4.2).

Η ταυτόχρονη χρήση της ριοσιγουάτης με ισχυρούς επαγωγείς του CYP3A4 (π.χ. φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη ή υπερικό St. John’s Wort) μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μειωμένη συγκέντρωση της ριοσιγουάτης στο πλάσμα. Για συγχορήγηση με ισχυρούς επαγωγείς CYP3A4 ακολουθήστε τη σύσταση για τιτλοποίηση της δόσης (βλ. παράγραφο 4.2).

Κάπνισμα Στους καπνιστές τσιγάρων, η έκθεση στη ριοσιγουάτη είναι μειωμένη κατά 50-60% (βλ.

παράγραφο 5.2). Συνεπώς, συνιστάται στους ασθενείς να σταματήσουν το κάπνισμα (βλ.

παράγραφο 4.2).

Επιδράσεις της ριοσιγουάτης σε άλλες ουσίες Η ριοσιγουάτη και ο κύριος μεταβολίτης της είναι ισχυροί αναστολείς του CYP1A1 in vitro. Συνεπώς, δεν μπορούν να αποκλειστούν κλινικά σχετικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ φαρμάκων με συγχορηγούμενα φάρμακα η κάθαρση των οποίων πραγματοποιείται σε σημαντικό βαθμό μέσω βιομετασχηματισμού μεσολαβούμενου από το CYP1A1, όπως η ερλοτινίμπη ή η γρανισετρόνη.

Η ριοσιγουάτη και ο κύριος μεταβολίτης της δεν αποτελούν αναστολείς ή επαγωγείς των κύριων ισομορφών του CYP (συμπεριλαμβανομένου του CYP 3A4) ή μεταφορέων (π.χ. P-gp/BCRP) in vitro σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα.

Οι ασθενείς δεν πρέπει να μείνουν έγκυες κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτη (βλ.

παράγραφο 4.3). Η ριοσιγουάτη (2,5 mg 3 φορές ημερησίως) δεν είχε κλινικά σημαντική επίδραση στα επίπεδα πλάσματος των συνδυασμένων από του στόματος αντισυλληπτικών που περιέχουν λεβονοργεστρέλη και αιθινυλοιστραδιόλη όταν συγχορηγήθηκε σε υγιείς γυναίκες εθελοντές. Με βάση αυτή τη μελέτη και καθώς η ριοσιγουάτη δεν είναι επαγωγέας σε κανένα από τα σχετικά μεταβολικά ένζυμα, επίσης δεν αναμένεται καμία φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση με άλλα ορμονικά αντισυλληπτικά.

4.6 Γονιμότητα, κύηση και γαλουχία

Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία / Aντισύλληψη Οι γυναίκες και έφηβες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτη.

Κύηση Δεν διατίθενται κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της ριοσιγουάτης σε εγκύους. Μελέτες σε ζώα κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα και μεταφορά διαμέσου του πλακούντα (βλ. παράγραφο 5.3).

Συνεπώς, η ριοσιγουάτη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης (βλ. παράγραφο 4.3).

Συνιστώνται μηνιαίοι έλεγχοι εγκυμοσύνης.

Θηλασμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της ριοσιγουάτης σε θηλάζουσες γυναίκες.

Τα δεδομένα από ζώα δείχνουν ότι η ριοσιγουάτη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Λόγω της πιθανότητας σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών σε βρέφη που θηλάζουν, η ριοσιγουάτη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την διάρκεια του θηλασμού. Ο κίνδυνος στο βρέφος που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά την διάρκεια της θεραπείας με αυτό το φάρμακευτικό προϊόν.

Γονιμότητα Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες με τη ριοσιγουάτη σε ανθρώπους για την αξιολόγηση των επιδράσεων στη γονιμότητα. Σε μια μελέτη τοξικότητας στην αναπαραγωγική ικανότητα σε αρουραίους, παρατηρήθηκε μειωμένο βάρος όρχεων, αλλά δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιμότητα (βλ. παράγραφο 5.3). Το κατά πόσον αυτό το εύρημα είναι σημαντικό για τους ανθρώπους είναι άγνωστο.

4.7 Επιδράσεις στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων

Η ριοσιγουάτη έχει μέτρια επίδραση στην ικανότητα ποδηλασίας, οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων. Έχει αναφερθεί ζάλη και μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων (βλ. παράγραφο 4.8). Οι ασθενείς θα πρέπει να γνωρίζουν πώς αντιδρούν σε αυτό το φάρμακευτικό προϊόν, προτού ποδηλατήσουν, οδηγήσουν ή χειριστούν μηχανήματα.

4.8 Ανεπιθύμητες ενέργειες

Περίληψη του προφίλ ασφάλειας Η ασφάλεια της ριοσιγουάτης σε ενήλικες αξιολογήθηκε σε μελέτες φάσης III σε 650 ασθενείς με ΧΘΠΥ και ΠΑΥ οι οποίοι έλαβαν τουλάχιστον μία δόση ριοσιγουάτης (βλ. παράγραφο 5.1). Με μεγαλύτερης διάρκειας παρατήρηση σε μη ελεγχόμενες μακροπρόθεσμες μελέτες επέκτασης, το προφίλ ασφάλειας ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές φάσης ΙΙΙ.

Οι περισσότερες από τις ανεπιθύμητες ενέργειες προκαλούνται από χάλαση των λείων μυϊκών κυττάρων στο αγγειακό σύστημα ή στο γαστρεντερικό σωλήνα.

Οι πιο συχνά αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες, οι οποίες εμφανίστηκαν σε ≥ 10% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ριοσιγουάτη (μέχρι 2,5 mg 3 φορές την ημέρα), ήταν κεφαλαλγία, ζάλη, δυσπεψία, περιφερικό οίδημα, ναυτία, διάρροια και έμετος.

Σοβαρή αιμόπτυση και πνευμονική αιμορραγία, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων με θανατηφόρο έκβαση, έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με ΧΘΠΥ ή ΠΑΥ που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με τη ριοσιγουάτη (βλ. παράγραφο 4.4).

Το προφίλ ασφάλειας της ριοσιγουάτης σε ασθενείς με ΧΘΠΥ και ΠΑΥ φάνηκε να είναι παρόμοιο, συνεπώς οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναγνωρίστηκαν από τις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες διάρκειας 12 και 16 εβδομάδων παρουσιάζονται ως συγκεντρωτική συχνότητα στον πίνακα που παρατίθεται παρακάτω (βλ. πίνακα -3).

Πίνακας ανεπιθύμητων ενεργειών Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη ριοσιγουάτη παρατίθενται στον παρακάτω πίνακα κατά κατηγορία/οργανικό σύστημα MedDRA και κατά συχνότητα. Οι συχνότητες καθορίζονται ως:

πολύ συχνές (≥ 1/10), συχνές (≥ 1/100 έως < 1/10), όχι συχνές (≥ 1/1.000 έως < 1/100), σπάνιες (≥ 1/10.000 έως < 1/1.000), πολύ σπάνιες (< 1/10.000) και μη γνωστής συχνότητας (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Πίνακας 3: Ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη ριοσιγουάτη σε ενήλικες ασθενείς σε μελέτες φάσης III (συγκεντρωτικά δεδομένα CHEST 1 και PATENT 1)

MedDRA Κατηγορία/οργανικό σύστημαΠολύ συχνέςΣυχνέςΌχι συχνές
Λοιμώξεις και παρασιτώσειςΓαστρεντερίτιδα
Διαταραχές του αίματος και λεμφικού συστήματοςΑναιμία (συμπερ. αντίστοιχων εργαστηριακών παραμέτρων)
Διαταραχές του νευρικού συστήματοςΖάλη, Κεφαλαλγία
Καρδιακές διαταραχέςΑίσθημα παλμών
Αγγειακές διαταραχέςΥπόταση
Αναπνευστικές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές μεσοθωρακίουΑιμόπτυση, Επίσταξη, Ρινική συμφόρησηΠνευμονική αιμορραγία*
Γαστρεντερικές διαταραχέςΔυσπεψία, Διάρροια, Ναυτία, ΈμετοςΓαστρίτιδα, Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος, Δυσφαγία, Γαστρεντερικά και κοιλιακά άλγη, Δυσκοιλιότητα, Κοιλιακή διάταση
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησηςΟίδημα περιφερικό

* θανατηφόρος πνευμονική αιμορραγία αναφέρθηκε σε μη ελεγχόμενες μακροχρόνιες μελέτες επέκτασης

Παιδιατρικοί ασθενείς Η ασφάλεια της ριοσιγουάτης διερευνήθηκε σε 24 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας από 6 έως λιγότερο από 18 ετών σε διάστημα 24 εβδομάδων σε μια μη ελεγχόμενη δοκιμή ανοικτής επισήμανσης (PATENT-CHILD), η οποία αποτελείτο από μια φάση εξατομικευμένης τιτλοποίησης δόσης ξεκινώντας με 1 mg (προσαρμοσμένη στο σωματικό βάρος) για 8 εβδομάδες και μια φάση συντήρησης για έως 16 εβδομάδες (βλ. παράγραφο 4.2), ακολουθούμενη από μια προαιρετική φάση μακροχρόνιας επέκτασης. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες, συμπεριλαμβανομένης της φάσης μακροχρόνιας επέκτασης, ήταν υπόταση και κεφαλαλγία που εμφανίστηκαν σε 4/24 και 2/24 ασθενείς, αντίστοιχα.

Σε γενικές γραμμές, τα δεδομένα ασφάλειας συνάδουν με το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε στους ενήλικες.

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες υγείας να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V.

4.9 Υπερδοσολογία

Στους ενήλικες, αναφέρθηκε ακούσια υπερδοσολογία με συνολικές ημερήσιες δόσεις 9 έως 25 mg ριοσιγουάτης μεταξύ 2 έως 32 ημερών. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν σε χαμηλότερες δόσεις (βλ. παράγραφο 4.8).

Σε περίπτωση υπερδοσολογίας, θα πρέπει να ληφθούν τα συνήθη υποστηρικτικά μέτρα, όπως απαιτείται.

Σε περίπτωση έντονης υπότασης, μπορεί να απαιτείται ενεργή καρδιαγγειακή υποστήριξη.

Με βάση την υψηλή σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, η ριοσιγουάτη δεν αναμένεται να είναι αιμοδιυλίσιμη.

5. ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ

5.1 Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιϋπερτασικά, (αντιϋπερτασικά για την πνευμονική αρτηριακή υπέρταση)

Κωδικός ATC: C02KX05 Μηχανισμός δράσης Η ριοσιγουάτη είναι ένας διεγέρτης της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης (sGC), ένα ένζυμο στο καρδιοπνευμονικό σύστημα, και ο υποδοχέας για το μονοξείδιο του αζώτου (NO). Όταν το NO συνδέεται με την sGC, το ένζυμο καταλύει τη σύνθεση του μορίου σηματοδότησης κυκλική μονοφωσφορική γουανοσίνη (cGMP). Η ενδοκυτταρική cGMP παίζει σημαντικό ρόλο στις ρυθμιστικές διεργασίες που επηρεάζουν τον αγγειακό τόνο, τον πολλαπλασιασμό, την ίνωση και τη φλεγμονή.

Η πνευμονική υπέρταση σχετίζεται με ενδοθηλιακή δυσλειτουργία, διαταραχή της σύνθεσης NO και ανεπαρκή διέγερση της οδού NO-sGC-cGMP.

Η ριοσιγουάτη έχει διπλό τρόπο δράσης. Ευαισθητοποιεί την sGC στο ενδογενές NO σταθεροποιώντας τη σύνδεση NO-sGC. Η ριοσιγουάτη επίσης διεγείρει άμεσα την sGC ανεξάρτητα από το NO.

Η ριοσιγουάτη αποκαθιστά την οδό NO-sGC-cGMP και οδηγεί σε αυξημένη παραγωγή cGMP.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Η ριοσιγουάτη αποκαθιστά την οδό NO-sGC-cGMP με αποτέλεσμα μια σημαντική βελτίωση της πνευμονικής αγγειακής αιμοδυναμικής και μια αύξηση στην ικανότητα άσκησης.

Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της συγκέντρωσης της ριοσιγουάτης στο πλάσμα και των αιμοδυναμικών παραμέτρων, όπως συστηματική και πνευμονική αγγειακή αντίσταση, συστολική αρτηριακή πίεση και καρδιακή παροχή.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Αποτελεσματικότητα σε ενήλικες ασθενείς με ΠΑΥ Μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, πολυεθνική, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, μελέτη φάσης III (PATENT-1) πραγματοποιήθηκε σε 443 ενήλικες ασθενείς με ΠΑΥ (εξατομικευμένη τιτλοποίηση δόσης ριοσιγουάτης μέχρι 2,5 mg 3 φορές ημερησίως: n=254, εικονικό φάρμακο: n=126, τιτλοποίηση δόσης ριοσιγουάτης «ανώτατου ορίου» (CT) μέχρι 1,5 mg (σκέλος διερευνητικής δόσης, δεν πραγματοποιήθηκαν στατιστικές δοκιμασίες, n=63)). Οι ασθενείς ήταν είτε πρωτοθεραπευόμενοι (50%) είτε είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με έναν ERA(43%) ή ένα ανάλογο προστακυκλίνης (εισπνεόμενο (ιλοπρόστη), από στόματος (βεραπρόστη) ή υποδόριο (τρεπροστινίλη), 7%) και είχαν διαγνωσθεί με ιδιοπαθή ή κληρονομική ΠΑΥ (63,4%), ΠΑΥ σχετιζόμενη με νόσο του συνδετικού ιστού (25,1%) και συγγενή καρδιοπάθεια (7,9%). Κατά τη διάρκεια των πρώτων 8 εβδομάδων, τιτλοποίηση της ριοσιγουάτης γινόταν κάθε 2 εβδομάδες με βάση τη συστολική αρτηριακή πίεση και τα σημεία ή συμπτώματα υπότασης του ασθενούς μέχρι την βέλτιστη εξατομικευμένη δόση (εύρος 0,5 mg έως 2,5 mg 3 φορές ημερησίως), η οποία στη συνέχεια διατηρήθηκε για επιπλέον 4 εβδομάδες.

Το κύριο τελικό σημείο της μελέτης ήταν η προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη στην 6MWD κατά την τελευταία επίσκεψη (εβδομάδα 12).

Κατά την τελευταία επίσκεψη, η αύξηση στην 6MWD με την εξατομικευμένη τιτλοποίηση της δόσης της ριοσιγουάτης (IDT) ήταν 36 m (95% CI: 20 m έως 52 m, p0,0001) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Οι πρωτοθεραπευόμενοι ασθενείς (n=189) βελτιώθηκαν κατά 38 m, και οι ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία (n=191) κατά 36 m (ανάλυση ITT, βλ. πίνακα 3). Περαιτέρω διερευνητική ανάλυση υποομάδων αποκάλυψε θεραπευτικό αποτέλεσμα 26 m, (95% CI: 5 m έως 46 m) σε ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με ERA (n=167), και θεραπευτικό αποτέλεσμα 101 m (95% CI: 27 m έως 176 m) σε ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία με ανάλογα προστακυκλίνης (n=27).

Πίνακας 4: Επιδράσεις της ριοσιγουάτης στην 6MWD στη μελέτη PATENT-1 κατά την τελευταία επίσκεψη

Συνολικός πληθυσμός ασθενώνIDT ριοσιγουάτης (n=254)Εικονικό φάρμακο (n=126)CT ριοσιγουάτης (n=63)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]361 [68]368 [75]363 [67]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]30 [66]-6 [86]31 [79]
Διαφορά προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο (m) 95% CI, [τιμή p]36 20 ως 52 [<0,0001]
Ασθενείς λειτουργικής κατηγορίας IIIIDT ριοσιγουάτης (n=140)Εικονικό φάρμακο (n=58)CT ριοσιγουάτης (n=39)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]338 [70]347 [78]351 [68]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]31 [64]-27 [98]29 [94]
Διαφορά προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο (m) 95% CI58 35 ως 81
Ασθενείς λειτουργικής κατηγορίας IIIDT ριοσιγουάτης (n=108)Εικονικό φάρμακο (n=60)CT ριοσιγουάτης (n=19)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]392 [51]393 [61]378 [64]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]29 [69]19 [63]43 [50]
Διαφορά προσαρμοσμένη για το εικονικό φάρμακο (m) 95% CI10 -11 ως 31
Πληθυσμός πρωτοθεραπευόμενων ασθενώνIDT ριοσιγουάτης (n=123)Εικονικό φάρμακο (n=66)CT ριοσιγουάτης (n=32)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]370 [66]360 [80]347 [72]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]32 [74]-6 [88]49 [47]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI38 14 to 62
Πληθυσμός ασθενών που είχαν λάβει προηγουμένως θεραπείαIDT ριοσιγουάτης (n=131)Εικονικό φάρμακο (n=60)CT ριοσιγουάτης (n=31)
Ένταξη στη μελέτη (m) [SD]353 [69]376 [68]380 [57]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (m) [SD]27 [58]-5 [83]12 [100]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (m) 95% CI36 15 to 56

Η βελτίωση στην ικανότητα άσκησης συνοδεύτηκε από συνεπή βελτίωση σε πολλαπλά κλινικά σχετικά δευτερεύοντα τελικά σημεία. Αυτά τα ευρήματα ήταν σύμφωνα με βελτιώσεις στις πρόσθετες αιμοδυναμικές παραμέτρους (βλ. πίνακα 5).

Πίνακας 5: Επιδράσεις της ριοσιγουάτης στην PATENT-1 σε PVR και NT-proBNP κατά την τελευταία επίσκεψη

PVRIDT ριοσιγουάτης (n=232)Εικονικό φάρμακο (n=107)CT ριοσιγουάτης (n=58)
Ένταξη στη μελέτη (dyn s cm-5) [SD]791 [452,6]834,1 [476,7]847,8 [548,2]
Μέση μεταβολή από την PVR κατά την ένταξη στη μελέτη (dyn s cm-5) [SD]-223 [260,1]-8,9 [316,6]-167,8 [320,2]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (dyn s cm-5) 95% CI, [τιμή p]-225,7 -281,4 έως -170,1[<0,0001]
NT-proBNPIDT ριοσιγουάτης (n=228)Εικονικό φάρμακο (n=106)CT ριοσιγουάτης (n=54)
Ένταξη στη μελέτη (ng/l) [SD]1,026.7 [1,799.2]1,228.1 [1,774.9]1,189.7 [1,404.7]
Μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (ng/l) [SD]-197,9 [1.721,3]232,4 [1.011,1]-471,5 [913,0]
Διαφορά προσαρμοσμένη για εικονικό φάρμακο (ng/l) 95% CI, [τιμή p]-431,8 -781,5 έως -82,1 [<0,0001]
Μεταβολή στη λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥIDT ριοσιγουάτης (n=254)Εικονικό φάρμακο (n=125)CT ριοσιγουάτης (n=63)
Βελτίωση53 (20,9%)18 (14,4%)15 (23,8%)
Σταθερή192 (75,6%)89 (71,2%)43 (68,3%)
Επιδείνωση9 (3,6%)18 (14,4%)5 (7,9%)
Τιμή p0,0033

Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ριοσιγουάτη παρουσίασαν μια σημαντική καθυστέρηση στο χρόνο μέχρι την κλινική επιδείνωση έναντι των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (p = 0,0046, στρωματοποιημένη δοκιμασία log-rank) (βλ. πίνακα 6).

Πίνακας 6: Επιδράσεις της ριοσιγουάτης στην PATENT-1 σε συμβάντα κλινικής επιδείνωσης

Συμβάντα κλινικής επιδείνωσηςIDT ριοσιγουάτης (n=254)Εικονικό φάρμακο (n=126)CT ριοσιγουάτης (n=63)
Ασθενείς με οποιαδήποτε κλινική επιδείνωση3 (1,2%)8 (6,3%)2 (3,2%)*
Θάνατος2 (0,8%)3 (2,4%)1 (1,6%)
Νοσηλείες λόγω ΠΥ1 (0,4%)4 (3,2%)0
Μείωση στην 6MWD λόγω ΠΥ1 (0,4%)2 (1,6%)1 (1,6%)
Επίμονη επιδείνωση της λειτουργικής κατηγορίας λόγω ΠΥ01 (0,8%)0
Έναρξη νέας θεραπείας για ΠΥ1 (0,4%)5 (4,0%)1 (1,6%)

Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ριοσιγουάτη έδειξαν σημαντική βελτίωση στη βαθμολογία δύσπνοιας Borg CR 10 (μέση μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη (SD): ριοσιγουάτη -0,4 (2), εικονικό φάρμακο 0,1 (2), p = 0,0022).

Ανεπιθύμητες αντιδράσεις που οδήγησαν σε διακοπή παρατηρήθηκαν λιγότερο συχνά και στις δύο ομάδες θεραπείας ριοσιγουάτης από ό,τι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (IDT ριοσιγουάτης 1,0-2,5 mg, 3,1%, CT ριοσιγουάτης 1,6%, εικονικό φάρμακο, 7,1%).

Μακροχρόνια θεραπεία σε ΠΑΥ Μια μελέτη επέκτασης ανοικτής επισήμανσης (PATENT-2) συμπεριέλαβε 396 ενήλικες ασθενείς οι οποίοι είχαν ολοκληρώσει την PATENT-1.

Στην PATENT-2, η μέση διάρκεια θεραπείας (SD) στη συνολική ομάδα (μη συμπεριλαμβανομένης της έκθεσης στην PATENT-1) ήταν 1.375 (772) ημέρες και η διάμεση διάρκεια ήταν 1.331 ημέρες (που κυμαίνεται από 1 έως 3.565 ημέρες). Συνολικά, η έκθεση στη θεραπεία ήταν περίπου 1 έτος (τουλάχιστον 48 εβδομάδες) για το 90%, 2 χρόνια (τουλάχιστον 96 εβδομάδες) για το 85% και 3 χρόνια (τουλάχιστον 144 εβδομάδες) για το 70% των ασθενών. Η έκθεση στη θεραπεία ήταν 1.491 ανθρωποέτη συνολικά.

Το προφίλ ασφάλειας στην PATENT-2 ήταν παρόμοιο με αυτό που παρατηρήθηκε σε βασικές δοκιμές. Μετά τη θεραπεία με ριοσιγουάτη, η μέση 6MWD βελτιώθηκε στο συνολικό πληθυσμό κατά 50 m στους 12 μήνες (n=347), 46 m στους 24 μήνες (n=311) και 46 m στους 36 μήνες (n=238) σε σύγκριση με την αρχική τιμή. Οι βελτιώσεις στο 6MWD παρέμειναν μέχρι το τέλος της μελέτης.

Ο Πίνακας 7 δείχνει την αναλογία ασθενών* με αλλαγές στη Λειτουργική Κατηγορία του ΠΟΥ κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ριοσιγουάτη σε σύγκριση με την αρχική τιμή.

Πίνακας 7: PATENT-2: Αλλαγές στη Λειτουργική Κατηγορία του ΠΟΥ

Αλλαγές στην Λειτουργική Κατηγορία του ΠΟΥ (n(%) των ασθενών)
Διάρκεια θεραπείας στην PATENT-2ΒελτιωμένεςΣταθερέςΕπιδεινωμένες
1 χρόνο (n=358)116 (32%)222 (62%)20 (6%)
2 χρόνια (n=321)106 (33%)189 (59%)26 (8%)
3 χρόνια (n=257)88 (34%)147 (57%)22 (9%)
* Οι ασθενείς συμμετείχαν στη μελέτη μέχρι να εγκριθεί το φάρμακο και να διατεθεί εμπορικά στις χώρες τους.

Η πιθανότητα επιβίωσης ήταν 97% μετά από 1 έτος, 93% μετά από 2 χρόνια και 88% μετά από 3 χρόνια θεραπείας με ριοσιγουάτη.

Αποτελεσματικότητα σε παιδιατρικούς ασθενείς με ΠΑΥ PATENT-CHILD Η ασφάλεια και η ανεκτικότητα της ριοσιγουάτης 3 φορές ημερησίως για 24 εβδομάδες αξιολογήθηκε σε μια ανοικτής επισήμανσης, μη ελεγχόμενη μελέτη σε 24 παιδιατρικούς ασθενείς με ΠΑΥ ηλικίας 6 έως λιγότερο από 18 ετών (διάμεση τιμή 9,5 ετών). Εντάχθηκαν μόνο οι ασθενείς που λάμβαναν σταθερές δόσεις ERA (n=15, 62,5%) ή ERA + ανάλογο προστακυκλίνης (PCA) (n=9, 37,5%) και συνέχισαν τη θεραπεία της ΠΑΥ κατά τη διάρκεια της μελέτης. Το κύριο διερευνητικό τελικό σημείο αποτελεσματικότητας της μελέτης ήταν η ικανότητα άσκησης (6MWD).

Οι αιτιολογίες της ΠΑΥ ήταν ιδιοπαθής (n=18, 75,0%), εμμένουσα συγγενής ΠΑΥ παρά τη σύγκλειση της επικοινωνίας (n=4, 16,7%), κληρονομική (n=1, 4,2%) και πνευμονική υπέρταση σχετιζόμενη με αναπτυξιακές ανωμαλίες (n=1, 4,2%). Συμπεριλήφθηκαν δύο διακριτές ηλικιακές ομάδες (≥ 6 έως < 12 ετών [n=6] και ≥ 12 έως < 18 ετών [n=18]).

Κατά την έναρξη, η πλειονότητα των ασθενών ήταν λειτουργικής κατηγορίας ΙΙ κατά ΠΟΥ (n=18, 75%), ένας ασθενής (4,2%) ήταν λειτουργικής κατηγορίας Ι κατά ΠΟΥ και πέντε ασθενείς (20,8%)

ήταν λειτουργικής κατηγορίας ΙΙΙ κατά ΠΟΥ. Η μέση 6MWD κατά την έναρξη ήταν 442,12 m.

Η περίοδος θεραπείας 24 εβδομάδων ολοκληρώθηκε από 21 ασθενείς, ενώ 3 ασθενείς αποσύρθηκαν από τη μελέτη λόγω ανεπιθύμητων αντιδράσεων.

Για ασθενείς με αξιολογήσεις κατά την έναρξη και την εβδομάδα 24:

- μέση μεταβολή στην 6MWD από την έναρξη +23,01 m (SD 68,8) (n=19)

- η λειτουργική κατηγορία κατά ΠΟΥ παρέμεινε σταθερή σε σύγκριση με την έναρξη (n=21).

- η διάμεση μεταβολή της NT-proBNP ήταν -12,05 pg/ml (n=14)

Δύο ασθενείς νοσηλεύτηκαν για δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια.

Μακροχρόνια δεδομένα προέκυψαν από 21 ασθενείς οι οποίοι ολοκλήρωσαν τις πρώτες 24 εβδομάδες θεραπείας στην PATENT-CHILD. Όλοι οι ασθενείς συνέχισαν να λαμβάνουν ριοσιγουάτη σε συνδυασμό είτε με ERA είτε με ERA + PCAs. Η μέση συνολική διάρκεια έκθεσης στη θεραπεία με ριοσιγουάτη ήταν 109,79 ± 80,38 εβδομάδες (έως 311,9 εβδομάδες), με το 37,5% (n=9) των ασθενών να έχουν λάβει θεραπεία για τουλάχιστον 104 εβδομάδες και το 8,3% (n=2) για τουλάχιστον 208 εβδομάδες.

Κατά τη διάρκεια της φάσης μακροχρόνιας επέκτασης (LTE) οι βελτιώσεις ή η σταθεροποίηση στην 6MWD διατηρήθηκαν για τους ασθενείς υπό θεραπεία με παρατηρούμενες μέσες μεταβολές από την αρχική τιμή (πριν από την έναρξη της θεραπείας [PATENT-CHILD]) +5,86 m τον μήνα 6, -3,43 m τον μήνα 12, +28,98 m τον μήνα 18 και -11,80 m τον μήνα 24.

Η πλειονότητα των ασθενών παρέμεινε σταθερή όσον αφορά τη λειτουργική κατηγορία ΙΙ κατά ΠΟΥ μεταξύ της έναρξης και του μήνα 24. Κλινική επιδείνωση παρατηρήθηκε σε 8 (33,3%) ασθενείς συνολικά, συμπεριλαμβανομένης της κύριας φάσης. Νοσηλεία για δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια αναφέρθηκε σε 5 (20,8%) ασθενείς. Δεν υπήρξαν θάνατοι κατά τη διάρκεια της περιόδου παρατήρησης.

Ασθενείς με πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (ΠΥ-ΙΔΠ)

Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης ΙΙ (RISE-IIP) για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ριοσιγουάτης σε ενήλικες ασθενείς με συμπτωματική πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (ΠΥ-ΙΔΠ)

τερματίστηκε πρόωρα, λόγω ενός αυξημένου κινδύνου θνησιμότητας και σοβαρών ανεπιθύμητων αντιδράσεις με μια έλλειψη αποτελεσματικότητας σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία με ριοσιγουάτη. Περισσότεροι ασθενείς που ελάμβαναν ριοσιγουάτη απεβίωσαν (11% έναντι 4%) και είχαν σοβαρές ανεπιθύμητες αντιδράσεις (37% έναντι 23%) κατά τη διάρκεια της κύριας φάσης. Στη μακροχρόνια επέκταση, περισσότεροι ασθενείς που έκαναν μετάβαση από την ομάδα του εικονικού φαρμάκου σε ριοσιγουάτη (21%) απεβίωσαν σε σχέση με εκείνους που συνέχισαν με την ομάδα της ριοσιγουάτης (3%).

Συνεπώς, η χρήση της ριοσιγουάτης αντενδείκνυται για ασθενείς με πνευμονική υπέρταση που σχετίζεται με ιδιοπαθείς διάμεσες πνευμονίες (βλ. παράγραφο 4.3).

5.2 Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Ενήλικες Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ριοσιγουάτης είναι υψηλή (94%). Η ριοσιγουάτη απορροφάται ταχέως με τις μέγιστες συγκεντρώσεις (C ) να εμφανίζονται 1-1,5 ώρες μετά την πρόσληψη του max δισκίου. Η πρόσληψη με τροφή μειώνει ελαφρά την AUC της ριοσιγουάτης, η C μειώθηκε κατά max 35%.

Η βιοδιαθεσιμότητα (AUC και C ) είναι συγκρίσιμη για τη ριοσιγουάτη χορηγούμενη από του max στόματος ως θρυμματισμένο δισκίο εναιωρημένο σε νερό ή μια μαλακή τροφή σε σύγκριση με ένα ολόκληρο δισκίο (βλ. παράγραφο 4.2).

Παιδιατρικός πληθυσμός Τα παιδιά έλαβαν δισκίο ή πόσιμο εναιώρημα ριοσιγουάτης με ή χωρίς πρόσληψη τροφής. Η μοντελοποίηση ΦΚ πληθυσμού έδειξε ότι η ριοσιγουάτη απορροφάται άμεσα στα παιδιά όπως και στους ενήλικες, μετά την από του στόματος χορήγηση ως δισκίο ή πόσιμο εναιώρημα. Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά στον ρυθμό απορρόφησης ούτε στον βαθμό απορρόφησης μεταξύ της μορφοποίησης δισκίου και πόσιμου εναιωρήματος.

Κατανομή Ενήλικες Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος στους ενήλικες είναι υψηλή, περίπου στο 95%, με τη λευκωματίνη ορού και την άλφα 1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη να αποτελούν τις κύριες ουσίες δέσμευσης.

Ο όγκος της κατανομής είναι μέτριος, με τον όγκο κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση να είναι περίπου 30 L.

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με τη σύνδεση της ριοσιγουάτης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ειδικά για τα παιδιά. Ο όγκος σε σταθεροποιημένη κατάσταση (Vss) που εκτιμήθηκε μέσω μοντελοποίησης φαρμακοκινητικής πληθυσμού σε παιδιά (ηλικιακό εύρος 6 έως <18 ετών) μετά την από του στόματος χορήγηση της ριοσιγουάτης είναι 26 L κατά μέσο όρο.

Βιομετασχηματισμός Ενήλικες Η N-απομεθυλίωση, που καταλύεται από τα CYP1A1, CYP3A4, CYP3Α5 και CYP2J2 αποτελεί την κύρια οδό μετασχηματισμού της ριοσιγουάτης, οδηγώντας στον κύριο κυκλοφορούντα ενεργό μεταβολίτη M-1 (φαρμακολογική δραστικότητα: 1/10ο έως 1/3ο της ριοσιγουάτης), ο οποίος μεταβολίζεται περαιτέρω στο φαρμακολογικά ανενεργό N-γλυκουρονίδιο.

Το CYP1A1 καταλύει το σχηματισμό του κύριου μεταβολίτη της ριοσιγουάτης στο ήπαρ και στους πνεύμονες και είναι γνωστό ότι είναι επαγώγιμο από τους πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες, οι οποίοι, για παράδειγμα, είναι παρόντες στον καπνό του τσιγάρου.

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα μεταβολισμού ειδικά για τα παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών.

Αποβολή Ενήλικες Η ολική ριοσιγουάτη (μητρική ένωση και μεταβολίτες) απεκκρίνεται τόσο μέσω της νεφρικής οδού (33-45%) όσο και μέσω της χολικής οδού / των κοπράνων (48-59%). Περίπου 4-19% της χορηγηθείσας δόσης απεκκρίθηκε ως αμετάβλητη ριοσιγουάτη μέσω των νεφρών. Περίπου 9-44% της χορηγηθείσας δόσης εντοπίστηκε ως αμετάβλητη ριοσιγουάτη στα κόπρανα.

Με βάση τα δεδομένα in vitro, η ριοσιγουάτη και ο κύριος μεταβολίτης της είναι υποστρώματα των πρωτεϊνών μεταφορέων P-gp (P-γλυκοπρωτεΐνη) και BCRP (πρωτεΐνη αντοχής του καρκίνου του μαστού). Με συστηματική κάθαρση περίπου 3-6 l/h, η ριοσιγουάτη μπορεί να ταξινομηθεί ως φάρμακο χαμηλής κάθαρσης. Η ημίσεια ζωή αποβολής είναι περίπου 7 ώρες στους υγιείς εθελοντές και περίπου 12 ώρες στους ασθενείς.

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν υπάρχει διαθέσιμη μελέτη ισοζυγίου μάζας και δεδομένα μεταβολισμού ειδικά για τα παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών. Η κάθαρση (CL) που εκτιμήθηκε μέσω μοντελοποίησης ΦΚ πληθυσμού σε παιδιά (ηλικιακό εύρος 6 έως <18 ετών) μετά την από του στόματος χορήγηση της ριοσιγουάτης είναι κατά μέσο όρο 2,48 L/h. Οι γεωμετρικές μέσες τιμές για τους χρόνους ημίσειας ζωής (t1/2) που εκτιμήθηκαν μέσω μοντελοποίησης ΦΚ πληθυσμού ήταν 8,24 ώρες.

Γραμμικότητα Η φαρμακοκινητική της ριοσιγουάτης είναι γραμμική από 0,5 έως 2,5 mg. Η διακύμανση μεταξύ των ατόμων (CV) της έκθεσης στη ριοσιγουάτη (AUC) σε όλες τις δόσεις είναι περίπου 60%.

Το ΦΚ προφίλ είναι παρόμοιο στα παιδιά όπως και στους ενήλικες.

Ειδικοί πληθυσμοί Φύλο Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν σημαντικές διαφορές λόγω του φύλου στην έκθεση στη ριοσιγουάτη.

Διαφυλετικές διαφορές Στους ενήλικες τα φαρμακοκινητικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν σημαντικές διαφυλετικές διαφορές.

Διαφορετικές κατηγορίες σωματικού βάρους Στους ενήλικες τα φαρμακοκινητικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν σημαντικές διαφορές λόγω του σωματικού βάρους στην έκθεση στη ριοσιγουάτη.

Ηπατική δυσλειτουργία Σε κιρρωτικούς ενήλικες ασθενείς (μη καπνιστές) με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (ταξινομημένη ως Child-Pugh A), η μέση AUC της ριοσιγουάτης ήταν αυξημένη κατά 35% σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες η οποία κυμαίνεται στη φυσιολογική ενδο-ατομική μεταβλητότητα. Σε κιρρωτικούς ασθενείς (μη καπνιστές) με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (ταξινομημένη ως Child-Pugh B), η μέση AUC της ριοσιγουάτης ήταν αυξημένη κατά 51% σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες. Δεν υπάρχουν δεδομένα σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (ταξινομημένη ως Child-Pugh C).

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών με ηπατική δυσλειτουργία.

Ασθενείς με ALT > 3 x ULN και χολερυθρίνη > 2 x ULN δεν μελετήθηκαν (βλ. παράγραφο 4.4).

Νεφρική δυσλειτουργία Γενικά, οι μέσες κανονικοποιημένες ως προς το σωματικό βάρος και τη δόση τιμές έκθεσης για τη ριοσιγουάτη ήταν υψηλότερες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Οι αντίστοιχες τιμές για τον κύριο μεταβολίτη ήταν υψηλότερες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές. Σε μη καπνίζοντα άτομα με ήπια

(κάθαρση κρεατινίνης 80-50 ml/min), μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης < 50-30 ml/min) ή σοβαρή (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία, οι συγκεντρώσεις της ριοσιγουάτης στο πλάσμα (AUC) ήταν αυξημένες κατά 53%, 139% ή 54%, αντίστοιχα.

Τα δεδομένα σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min είναι περιορισμένα και δεν υπάρχουν δεδομένα για ασθενείς που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση.

Λόγω της υψηλής σύνδεσης με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, η ριοσιγουάτη δεν αναμένεται να είναι αιμοδιυλίσιμη.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμα κλινικά δεδομένα σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών με νεφρική δυσλειτουργία.

5.3 Προκλινικά δεδομένα για την ασφάλεια

Τα μη κλινικά δεδομένα δεν αποκαλύπτουν ιδιαίτερο κίνδυνο για τον άνθρωπο με βάση τις συμβατικές μελέτες φαρμακολογικής ασφάλειας, τοξικότητας εφάπαξ δόσεων, φωτοτοξικότητας, γονοτοξικότητας και ενδεχόμενης καρκινογόνου δράσης.

Οι επιδράσεις που παρατηρήθηκαν στις μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενων δόσεων οφείλονταν κυρίως στην υπερβολική φαρμακοδυναμική δραστικότητα της ριοσιγουάτης (αιμοδυναμικές επιδράσεις και μυοχάλαση στους λείους μύες).

Σε αναπτυσσόμενους, νεαρούς και εφήβους αρουραίους, παρατηρήθηκαν επιδράσεις στο σχηματισμό των οστών. Σε νεαρούς αρουραίους, οι αλλαγές αφορούσαν την πάχυνση του δοκιδωτού οστού και την υπερόστωση και αναδιαμόρφωση του μεταφυσιακού και διαφυσιακού οστού, ενώ σε εφήβους αρουραίους παρατηρήθηκε μια συνολική αύξηση της οστικής μάζας σε δόσεις 10 φορές την AUC αδέσμευτης ουσίας στον παιδιατρικό πληθυσμό. Η κλινική σημασία αυτού του ευρήματος δεν είναι γνωστή. Δεν παρατηρήθηκαν τέτοιες επιδράσεις σε νεαρούς αρουραίους σε δόσεις ≤ 2 φορές την AUC αδέσμευτης ουσίας στον παιδιατρικό πληθυσμό, ή σε ενήλικους αρουραίους. Δεν εντοπίστηκαν νέα όργανα-στόχοι.

Σε μια μελέτη γονιμότητας σε αρουραίους, μειωμένο βάρος όρχεων εμφανίστηκε σε συστηματική έκθεση περίπου 7 φορές την έκθεση του ανθρώπου, ενώ δεν παρατηρήθηκαν επιδράσεις στη γονιμότητα των αρρένων και των θηλέων. Παρατηρήθηκε μέτριου βαθμού διέλευση διαμέσου του πλακουντιακού φραγμού. Μελέτες τοξικότητας στην ανάπτυξη σε αρουραίους και κουνέλια έχουν καταδείξει τοξικότητα της ριοσιγουάτης στην αναπαραγωγική ικανότητα. Στους αρουραίους, παρατηρήθηκε αυξημένο ποσοστό καρδιακής δυσπλασίας, καθώς και μειωμένο ποσοστό κυήσεων λόγω πρώιμης απορρόφησης σε συστηματική έκθεση της μητέρας περίπου 8 φορές την έκθεση του ανθρώπου (2,5 mg 3 φορές την ημέρα). Στα κουνέλια, ξεκινώντας σε συστηματική έκθεση περίπου 4 φορές την έκθεση του ανθρώπου (2,5 mg 3 φορές την ημέρα) παρατηρήθηκε αποβολή και εμβρυϊκή τοξικότητα.

6. ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

6.1 Κατάλογος εκδόχων

- κιτρικό οξύ, άνυδρο (E 330)

- γεύση φράουλα: αποτελείται από μαλτοδεξτρίνη, προπυλενογλυκόλη (E 1520), κιτρικό τριαιθυλεστέρα (E 1505), αρωματικές ουσίες και αρωματικά παρασκευάσματα.

- υπρομελλόζη

- μαννιτόλη (E 421)

- μικροκρυσταλλική κυτταρίνη και νατριούχος καρμελλόζη

- βενζοϊκό νάτριο (E 211)

- σουκραλόζη (E 955)

- κόμμι ξανθάνης (E 415)

6.2 Ασυμβατότητες

Δεν εφαρμόζεται.

6.3 Διάρκεια ζωής

2 χρόνια Μετά την ανασύσταση Μετά την ανασύσταση το εναιώρημα είναι σταθερό για 14 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου.

Φυλάσσετε το ανασυσταμένο εναιώρημα σε όρθια θέση.

6.4 Ιδιαίτερες προφυλάξεις κατά τη φύλαξη του προϊόντος

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30 °C.

Μην καταψύχετε.

Για τις συνθήκες διατήρησης μετά την ανασύσταση του φαρμακευτικού προϊόντος, βλ.

παράγραφο 6.3.

6.5 Φύση και συστατικά του περιέκτη

Ένα κουτί περιέχει:

- μία πορτοκαλί γυάλινη φιάλη των 250 ml (τύπου III) με βιδωτό πώμα ασφαλείας για παιδιά (πολυπροπυλένιο)

- μία σύριγγα νερού 100 ml (πολυπροπυλένιο)

- ένας προσαρμογέας για φιάλη (πολυπροπυλένιο/πολυαιθυλένιο/σιλικόνη)

- δύο διαβαθμισμένες μπλε σύριγγες των 5 ml (πολυπροπυλένιο) για την από του στόματος χορήγηση. Η κλίμακα της μπλε σύριγγας των 5 ml αρχίζει με 1 ml. Τα σημάδια διαβαθμίσεων είναι σε προσαυξήσεις των 0,2 ml.

- δύο μπλε σύριγγες των 10 ml (πολυπροπυλένιο) για την από του στόματος. Η κλίμακα της μπλε σύριγγας των 10 ml αρχίζει με 2 ml. Τα σημάδια διαβαθμίσεων είναι σε προσαυξήσεις των 0,5 ml.

6.6 Ιδιαίτερες προφυλάξεις απόρριψης και άλλος χειρισμός

Λεπτομέρειες σχετικά με το χειρισμό, την προετοιμασία και τη χορήγηση του πόσιμου εναιωρήματος παρέχονται στις «Οδηγίες Χρήσης» στο τέλος του φύλλου οδηγιών.

Οδηγίες ανασύστασης Πριν από την προετοιμασία, ο ασθενής, γονέας και/ή ο φροντιστής πρέπει να πλύνουν σχολαστικά τα χέρια τοσυ με σαπούνι και να τα στεγνώσουν στη συνέχεια.

Πριν από τη χορήγηση, οι κόκκοι πρέπει να ανασυσταθούν με μη ανθρακούχο πόσιμο νερό σε ένα ομοιογενές εναιώρημα. Για λεπτόμέρειες, ανατρέξτε στις «Οδηγίες Χρήσης» στο τέλος του φύλλου οδηγιών.

Απόρριψη Κάθε αχρησιμοποίητο φαρμακευτικό προϊόν ή υπόλειμμα πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

7. ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Bayer AG 51368 Leverkusen Γερμανία

8. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/13/907/021

9. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΠΡΩΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ/ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ

Ημερομηνία πρώτης έγκρισης: 27 Μαρτίου 2014 Ημερομηνία τελευταίας ανανέωσης: 18 Ιανουαρίου 2019

10. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Λεπτομερείς πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων https://www.ema.europa.eu.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II A. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙΔΩΝ B. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ Γ. ΑΛΛΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ Δ. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

A. ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΤΙΔΩΝ Όνομα και διεύθυνση του παρασκευαστή που είναι υπεύθυνος για την αποδέσμευση των παρτίδων Bayer AG Kaiser-Wilhelm-Allee 51368 Leverkusen Γερμανία B. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ Φαρμακευτικό προϊόν για το οποίο απαιτείται περιορισμένη ιατρική συνταγή (βλ. παράρτημα Ι:

Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος, παράγραφος 4.2).

Γ. ΑΛΛΟΙ ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

• Εκθέσεις περιοδικής παρακολούθησης της ασφάλειας (PSURs)

Οι απαιτήσεις για την υποβολή των PSURs για το εν λόγω φαρμακευτικό προϊόν ορίζονται στον κατάλογο με τις ημερομηνίες αναφοράς της Ένωσης (κατάλογος EURD) που παρατίθεται στην παράγραφο 7, του άρθρου 107γ, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ και κάθε επακόλουθης επικαιροποίησης όπως δημοσιεύεται στην ευρωπαϊκή δικτυακή πύλη για τα φάρμακα.

Δ. ΟΡΟΙ Ή ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

• Σχέδιο διαχείρισης κινδύνου (ΣΔΚ)

Ο Κάτοχος Άδειας Κυκλοφορίας (ΚΑΚ) θα διεξαγάγει τις απαιτούμενες δραστηριότητες και παρεμβάσεις φαρμακοεπαγρύπνησης όπως παρουσιάζονται στο συμφωνηθέν ΣΔΚ που παρουσιάζεται στην ενότητα 1.8.2 της άδειας κυκλοφορίας και οποιεσδήποτε επακόλουθες εγκεκριμένες αναθεωρήσεις του ΣΔΚ.

Ένα επικαιροποιημένο ΣΔΚ θα πρέπει να κατατεθεί:

• Mετά από αίτημα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων,

• Oποτεδήποτε τροποποιείται το σύστημα διαχείρισης κινδύνου, ειδικά ως αποτέλεσμα λήψης νέων πληροφοριών που μπορούν να επιφέρουν σημαντική αλλαγή στη σχέση οφέλους-κινδύνου ή ως αποτέλεσμα της επίτευξης ενός σημαντικού οροσήμου (φαρμακοεπαγρύπνηση ή ελαχιστοποίηση κινδύνου).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΚΑΙ ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ

A. ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΥΤΙ

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Adempas 0,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 1 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 1,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 2,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία ριοσιγουάτη

2. ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ

Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 0,5 mg, 1 mg, 1,5 mg, 2 mg ή 2,5 mg ριοσιγουάτης.

3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΧΩΝ

Περιέχει λακτόζη. Δείτε το φύλλο οδηγιών χρήσης για περισσότερες πληροφορίες.

4. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

42 επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία 84 επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία 90 επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία 294 επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

5. ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΔΟΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ

Διαβάστε το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν από τη χρήση.

Από στόματος χρήση.

6. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ

ΠΡΟΪΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Να φυλάσσεται σε θέση, την οποία δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.

7. ΑΛΛΗ(ΕΣ) ΕΙΔΙΚΗ(ΕΣ) ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ(ΕΙΣ), ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ(ΕΣ)

8. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

ΛΗΞΗ

9. ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΥΛΑΞΗΣ

10. ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΜΗ

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΝΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Ή ΤΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ

11. ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Bayer AG 51368 Leverkusen Γερμανία Bayer (λογότυπο)

12. ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Adempas 0,5 mg – συσκευασία των 42 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/001 Adempas 0,5 mg – συσκευασία των 84 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/002 Adempas 0,5 mg – συσκευασία των 90 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/003 Adempas 0,5 mg – συσκευασία των 294 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/016 Adempas 1 mg – συσκευασία των 42 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/004 Adempas 1 mg – συσκευασία των 84 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/005 Adempas 1 mg – συσκευασία των 90 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/006 Adempas 1 mg – συσκευασία των 294 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/017 Adempas 1,5 mg – συσκευασία των 42 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/007 Adempas 1,5 mg – συσκευασία των 84 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/008 Adempas 1,5 mg – συσκευασία των 90 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/009 Adempas 1,5 mg – συσκευασία των 294 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/018 Adempas 2 mg – συσκευασία των 42 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/010 Adempas 2 mg – συσκευασία των 84 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/011 Adempas 2 mg – συσκευασία των 90 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/012 Adempas 2 mg – συσκευασία των 294 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/019 Adempas 2,5 mg – συσκευασία των 42 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/013 Adempas 2,5 mg – συσκευασία των 84 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/014 Adempas 2,5 mg – συσκευασία των 90 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/015 Adempas 2,5 mg – συσκευασία των 294 επικαλυμμένων με λεπτό υμένιο δισκίων - EU/1/13/907/020

13. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ

Παρτίδα

14. ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

15. ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

16. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ BRAILLE

Adempas 0,5 mg, 1 mg, 1,5 mg, 2 mg ή 2,5 mg

17. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΓΡΑΜΜΩΤΟΣ

ΚΩΔΙΚΑΣ (2D)

Δισδιάστατος γραμμωτός κώδικας (2D) που φέρει τον περιληφθέντα μοναδικό αναγνωριστικό κωδικό.

18. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ-ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ

ΑΝΘΡΩΠΟ ΔΕΔΟΜΕΝΑ PC:

SN:

NN:

ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ ΚΥΨΕΛΗΣ (BLISTER) Ή ΣΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ (STRIPS)

ΚΥΨΕΛΗ - ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΕΣ ΤΩΝ 42, 84, 90, 294 ΕΠΙΚΑΛΥΜΜΕΝΩΝ ΜΕ ΛΕΠΤΟ ΥΜΕΝΙΟ ΔΙΣΚΙΩΝ

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Adempas 0,5 mg δισκία Adempas 1 mg δισκία Adempas 1,5 mg δισκία Adempas 2 mg δισκία Adempas 2,5 mg δισκία ριοσιγουάτη

2. ΟΝΟΜΑ ΚΑΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Bayer (λογότυπο)

3. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

EXP

4. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ

Lot

5. ΑΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

ΔΕΥ ΤΡΙ ΤΕΤ ΠΕΜ ΠΑΡ ΣΑΒ ΚΥΡ

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΥΤΙ ΓΙΑ ΓΥΑΛΙΝΗ ΦΙΑΛΗ (ΚΟΚΚΙΑ)

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Adempas 0,15 mg/ml κοκκία για πόσιμο εναιώρημα ριοσιγουάτη

2. ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ(ΕΣ) ΟΥΣΙΑ(ΕΣ)

Μετά την ανασύσταση, 1 ml πόσιμου εναιωρήματος περιέχει 0,15 mg ριοσιγουάτης.

3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΧΩΝ

Περιέχει βενζοϊκό νάτριο (E 211). Δείτε το φύλλο οδηγιών χρήσης για περισσότερες πληροφορίες.

4. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

Κοκκία για πόσιμο εναιώρημα Η φιάλη περιέχει 10,5 g κοκκία ή 208 ml μετά την ανασύσταση.

1 σύριγγα νερού των 100 ml 2 μπλε σύριγγες των 5 ml 2 μπλε σύριγγες των 10 ml 1 προσαρμογέας φιάλης

5. ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΔΟΣ(ΟΙ) ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ

Παρακαλούμε ζητήστε από τον φαρμακοποιό ή τον γιατρό σας να συμπληρώσει τα ακόλουθα δεδομένα:

Δόση: ………….ml 3 φορές την ημέρα Για παιδιά κάτω των 50 kg Ανακινήστε κατά την ανασύσταση για τουλάχιστον 60 δευτερόλεπτα.

Ανακινήστε πριν από κάθε χρήση για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα.

Από στόματος χρήση μόνο μετά από ανασύσταση.

Διαβάστε το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν από τη χρήση.

6. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ

ΠΡΟΪΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Να φυλάσσεται σε θέση, την οποία δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.

7. ΑΛΛΗ(ΕΣ) ΕΙΔΙΚΗ(ΕΣ) ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ(ΕΙΣ), ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ(ΕΣ)

8. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

ΛΗΞΗ Μετά την ανασύσταση, το εναιώρημα είναι σταθερό για 14 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου.

9. ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΥΛΑΞΗΣ

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30 °C. Μην καταψύχετε. Φυλάσσετε το προετοιμασμένο εναιώρημα σε όρθια θέση.

10. ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΜΗ

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΝΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Ή ΤΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ

11. ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Bayer AG 51368 Leverkusen Γερμανία

12. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/13/907/021

13. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ

Παρτίδα

14. ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

15. ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

16. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ BRAILLE

Adempas 0,15 mg/ml

17. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΓΡΑΜΜΩΤΟΣ

ΚΩΔΙΚΑΣ (2D)

Δισδιάστατος γραμμωτός κώδικας (2D) που φέρει τον περιληφθέντα μοναδικό αναγνωριστικό κωδικό.

18. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΑ ΑΠΟ

ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ PC SN NN

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΓΙΑ ΓΥΑΛΙΝΗ ΦΙΑΛΗ (ΚΟΚΚΙΑ)

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ

Adempas 0,15 mg/ml κοκκία για πόσιμο εναιώρημα ριοσιγουάτη

2. ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ(ΕΣ) ΟΥΣΙΑ(ΕΣ)

Η φιάλη περιέχει 10,5 g κοκκία για επανεναιώρηση σε 200 ml νερού. Μετά την ανασύσταση, 1 ml πόσιμου εναιωρήματος περιέχει 0,15 mg ριοσιγουάτης.

3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΧΩΝ

Περιέχει βενζοϊκό νάτριο (E 211). Δείτε το φύλλο οδηγιών χρήσης για περισσότερες πληροφορίες.

4. ΦΑΡΜΑΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

Κοκία για πόσιμο εναιώρημα Η φιάλη περιέχει 10,5 g κοκκία ή 208 ml μετά την ανασύσταση.

1 σύριγγα νερού των 100 ml 2 μπλε σύριγγες των 5 ml 2 μπλε σύριγγες των 10 ml 1 προσαρμογέας φιάλης

5. ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΔΟΣ(ΟΙ) ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ

Από στόματος χρήση μόνο μετά από ανασύσταση.

Διαβάστε το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν από τη χρήση.

Ανακινήστε κατά την ανασύσταση για τουλάχιστον 60 δευτερόλεπτα.

Ανακινήστε πριν από κάθε χρήση για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα.

6. ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ

ΠΡΟΪΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΛΑΣΣΕΤΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Να φυλάσσεται σε θέση, την οποία δεν βλέπουν και δεν προσεγγίζουν τα παιδιά.

7. ΑΛΛΗ(ΕΣ) ΕΙΔΙΚΗ(ΕΣ) ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ(ΕΙΣ), ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ(ΕΣ)

8. ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΛΗΞΗΣ

Ημερομηνία λήξης (ημερομηνία ανασύστασης + 14 ημέρες):

ΛΗΞΗ

9. ΕΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΦΥΛΑΞΗΣ

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30 °C. Μην καταψύχετε. Φυλάσσετε το προετοιμασμένο εναιώρημα σε όρθια θέση.

10. ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΜΗ

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΝΤΩΝ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Ή ΤΩΝ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΕΦΟΣΟΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ

11. ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΑΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Bayer AG 51368 Leverkusen Γερμανία

12. ΑΡΙΘΜΟΣ(ΟΙ) ΑΔΕΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

EU/1/13/907/021

13. ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ

Παρτίδα

14. ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ

15. ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ

16. ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΕ BRAILLE

17. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟΣ ΓΡΑΜΜΩΤΟΣ

ΚΩΔΙΚΑΣ (2D)

18. ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ – ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΑ ΑΠΟ

ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ

B. ΦΥΛΛΟ ΟΔΗΓΙΩΝ ΧΡΗΣΗΣ

Φύλλο οδηγιών χρήσης: Πληροφορίες για τον χρήστη Adempas 0,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 1 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 1,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Adempas 2,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία ριοσιγουάτη Διαβάστε προσεκτικά ολόκληρο το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν αρχίσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο, διότι περιλαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για σας.

- Φυλάξτε αυτό το φύλλο οδηγιών χρήσης. Ίσως χρειαστεί να το διαβάσετε ξανά.

- Εάν έχετε περαιτέρω απορίες, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

- Η συνταγή για αυτό το φάρμακο χορηγήθηκε αποκλειστικά για σας. Δεν πρέπει να δώσετε το φάρμακο σε άλλους. Μπορεί να τους προκαλέσει βλάβη, ακόμα και όταν τα σημεία της ασθένειάς τους είναι ίδια με τα δικά σας.

- Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης. Βλέπε παράγραφο 4.

- Αυτό το φύλλο οδηγιών χρήσης έχει συνταχθεί για να απευθύνεται στο άτομο που παίρνει το φάρμακο. Εάν χορηγείτε αυτό το φάρμακο στο παιδί σας, παρακαλείστε να αντικαταστήσετε την αναφορά «σας» με «το παιδί/του παιδιού» σε ολόκληρο το κείμενο.

Τι περιέχει το παρόν φύλλο οδηγιών:

1. Τι είναι το Adempas και ποια είναι η χρήση του

2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν πάρετε το Adempas

3. Πώς να πάρετε το Adempas

4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

5. Πώς να φυλάσσετε το Adempas

6. Περιεχόμενα της συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες

1. Τι είναι το Adempas και ποια είναι η χρήση του

Το Adempas περιέχει τη δραστική ουσία ριοσιγουάτη, ένας διεγέρτης της γουανυλικής κυκλάσης (sGC).

Το Adempas χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ενηλίκων και παιδιών από 6 ετών με ορισμένους τύπους πνευμονικής υπέρτασης:

• Χρόνια θρομβοεμβολική πνευμονική υπέρταση (ΧΘΠΥ).

Το Adempas χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ενηλίκων ασθενών με ΧΘΠΥ. Στους ασθενείς με ΧΘΠΥ, τα αιμοφόρα αγγεία του πνεύμονα φράσσονται ή στενεύουν από θρόμβους αίματος. Το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με ΧΘΠΥ οι οποίοι δεν μπορούν να χειρουργηθούν, ή σε ασθενείς στους οποίους η πνευμονική υπέρταση παραμένει ή επανέρχεται μετά την επέμβαση.

• Πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ).

Το Adempas χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ενηλίκων και παιδιών ηλικίας 6 ετών και άνω με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση. Σε αυτούς τους ασθενείς, τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων των πνευμόνων παχαίνουν και τα αγγεία στενεύουν. Στους ασθενείς με ΠΑΥ, το Adempas μπορεί να λαμβάνεται μαζί με ορισμένα άλλα φάρμακα (οι λεγόμενοι ανταγωνιστές των υποδοχέων ενδοθηλίνης). Στους ενήλικες, το φάρμακο μπορεί επίσης να ληφθεί μόνο του (μονοθεραπεία).

Σε ασθενείς με πνευμονική υπέρταση, τα αιμοφόρα αγγεία που μεταφέρουν αίμα από την καρδιά στους πνεύμονες στενεύουν, δυσκολεύοντας την καρδιά να αντλήσει αίμα στους πνεύμονες και οδηγεί σε υψηλή αρτηριακή πίεση στα αγγεία. Επειδή η καρδιά πρέπει να δουλεύει πιο σκληρά από το κανονικό, τα άτομα με πνευμονική υπέρταση αισθάνονται κούραση, ζαλάδες και δύσπνοια. Το Adempas διευρύνει τα αιμοφόρα αγγεία που οδηγούν από την καρδιά στους πνεύμονες, μειώνοντας τα συμπτώματα της νόσου και επιτρέποντας στους ασθενείς να ασκούν καλύτερα τη σωματική τους δραστηριότητα.

2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν πάρετε το Adempas

Μην πάρετε το Adempas εάν

- παίρνετε αναστολείς της PDE5 όπως σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη, βαρδεναφίλη. Αυτά είναι φάρμακα για τη θεραπεία της υψηλής πίεσης του αίματος στις πνευμονικές αρτηρίες ή για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας.

- έχετε σοβαρά μειωμένη ηπατική λειτουργία.

- έχετε αλλεργία στη ριοσιγουάτη ή σε οποιοδήποτε άλλο από τα συστατικά αυτού του φαρμάκου (αναφέρονται στην παράγραφο 6).

- είστε έγκυος.

- παίρνετε νιτρικά ή δότες μονοξειδίου του αζώτου όπως το νιτρώδες αμύλιο. Αυτά είναι φάρμακα που συνήθως χρησιμοποιούνται για την αρτηριακή πίεση, άλγος στο στήθος ή καρδιακή νόσο. Αυτό περιλαμβάνει επίσης ψυχαγωγικές ουσίες, δηλαδή τα γνωστά εισπνεόμενα αλκυλο νιτρώδη.

- παίρνετε άλλα φάρμακα παρόμοια με το Adempas που ονομάζονται διεγέρτες της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης, όπως η βερισιγουάτη. Ρωτήστε τον γιατρό σας εάν δεν είστε σίγουροι.

- έχετε χαμηλή αρτηριακή πίεση πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία με το Adempas. Για να ξεκινήσετε με το Adempas, η τιμή της συστολικής αρτηριακής πίεσής σας πρέπει να είναι

- 90 mmHg ή περισσότερο εάν είστε ηλικίας 6 έως 11 ετών,

- 95 mmHg ή περισσότερο εάν είστε 12 ετών και άνω.

- έχετε αυξημένη πίεση του αίματος στους πνεύμονες που σχετίζεται με ουλοποίηση των πνευμόνων άγνωστης αιτίας που ονομάζεται ιδιοπαθής διάμεση πνευμονία.

Εάν οποιαδήποτε από τα παραπάνω ισχύουν για την περίπτωσή σας, απευθυνθείτε πρώτα στον γιατρό σας και μην πάρετε το Adempas.

Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις Απευθυνθείτε στον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας πρίν πάρετε το Adempas εάν:

- έχετε αποφρακτική νόσο των πνευμονικών φλεβών, μια νόσο που σας κάνει να αισθάνεστε δύσπνοια επειδή συσσωρεύεται υγρό στους πνεύμονες. Μπορεί να αποφασίσει να σας παράσχει ένα εναλλακτικό φάρμακο.

- είχατε πρόσφατα σοβαρή αιμορραγία από τον πνεύμονα και τους αεραγωγούς.

- έχετε υποβληθεί σε θεραπεία για να σταματήσετε το βήχα με αίμα (εμβολισμός βρογχικής αρτηρίας).

- παίρνετε φάρμακα που εμποδίζουν την πήξη του αίματος, καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία από τους πνεύμονες. Ο γιατρός σας θα εξετάζει το αίμα σας και θα μετρά την αρτηριακή σας πίεση τακτικά.

- Ο γιατρός μπορεί να αποφασίσει να παρακολουθεί την αρτηριακή πίεση, εάν

- έχετε συμπτώματα χαμηλής αρτηριακής πίεσης, όπως ζάλη, σκοτοδίνη ή λιποθυμία,

- παίρνετε φάρμακα για μείωση της αρτηριακής πίεσης ή αύξηση της ούρησης,

- έχετε καρδιακά ή κυκλοφορικά προβλήματα

- είστε άνω των 65 ετών καθώς η χαμηλή αρτηριακή πίεση είναι πιο πιθανή σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα.

Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν

- υποβάλλεστε σε αιμοκάθαρση ή εάν οι νεφροί δεν λειτουργούν σωστά, καθώς δεν συνιστάται η χρήση αυτού του φαρμάκου.

- το συκώτι σας δεν λειτουργεί σωστά.

Ενώ χρησιμοποιείτε το Adempas, απευθυνθείτε στον γιατρό σας εάν

- αισθάνεστε δύσπνοια κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτό το φάρμακο. Αυτό μπορεί να προκληθεί από συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες. Εάν αυτό οφείλεται σε αποφρακτική νόσο των πνευμονικών φλεβών, ο γιατρός σας μπορεί να σταματήσει την θεραπεία με το Adempas.

- έχετε ξεκινήσει ή σταματήσει το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτό το φάρμακο, καθώς αυτό μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα της ριοσιγουάτης στο αίμα σας.

Παιδιά και έφηβοι

- Χρόνια θρομβοεμβολική πνευμονική υπέρταση (ΧΘΠΥ)

- Το Adempas δεν συνιστάται για χρήση σε ασθενείς με ΧΘΠΥ ηλικίας κάτω των 18 ετών.

- Πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ)

- Σας έχουν συνταγογραφηθεί τα δισκία Adempas. Για ασθενείς με ΠΑΥ ηλικίας 6 ετών και άνω που ζυγίζουν λιγότερο από 50 kg, διατίθεται επίσης το Adempas ως κοκκία για πόσιμο εναιώρημα. Οι ασθενείς ενδέχεται να αλλάξουν μεταξύ δισκίων και πόσιμου εναιωρήματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας λόγω αλλαγών στο σωματικό βάρος. Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια δεν έχουν φανεί για τους ακόλουθους παιδιατρικούς πληθυσμούς:

- Παιδιά κάτω των 6 ετών για λόγους ασφάλειας.

Άλλα φάρμακα και Adempas Ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας εάν παίρνετε, έχετε πρόσφατα πάρει ή μπορεί να πάρετε άλλα φάρμακα, ειδικότερα:

- Μην πάρετε τα ακόλουθα φάρμακα με το Adempas

- αναστολείς της PDE5 όπως σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη ή βαρδεναφίλη. Αυτά είναι φάρμακα για τη θεραπεία της υψηλής πίεσης του αίματος στις πνευμονικές αρτηρίες ή για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας.

- νιτρικά ή δότες μονοξειδίου του αζώτου όπως το νιτρώδες αμύλιο. Αυτά είναι φάρμακα που συνήθως χρησιμοποιούνται για την αρτηριακή πίεση, άλγος στο στήθος ή καρδιακή νόσο. Αυτό περιλαμβάνει επίσης ψυχοδραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για ψυχαγωγικούς σκοπούς και είναι γνωστές ως poppers (εισπνεόμενα αλκυλο νιτρώδη).

- άλλοι διεγέρτες της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης, όπως η βερισιγουάτη

- Φάρμακα που μπορούν να αλλάξουν το επίπεδο του Adempas στο αίμα, για παράδειγμα

- κετοκοναζόλη, ποζακοναζόλη, ιτρακοναζόλη, για τη θεραπεία μυκητιασικών λοιμώξεων.

- αβακαβίρη, αταζαναβίρη, κομπισιστάτη, δαρουναβίρη, ντολουτεγκραβίρη, εφαβιρένζη, ελβιτεγραβίρη, εμτρισιταβίνη, ριλπιβιρίνη, ριτοναβίρη, για τη θεραπεία λοιμώξεων από τον ιό HIV.

- φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, για τη θεραπεία της επιληψίας.

- υπερικό, γνωστό και ως St. John’s Wort, για τη θεραπεία της κατάθλιψης.

- κυκλοσπορίνη, για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων.

- ερλοτινίμπη, γεφιτινίμπη, για τη θεραπεία του καρκίνου.

- βοσεντάνη, για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης

- αντιόξινα, όπως υδροξείδιο του αργιλίου/υδροξείδιο του μαγνησίου, για τη θεραπεία της δυσπεψίας ή της καούρας. Παίρνετε τα αντιόξινα τουλάχιστον 2 ώρες πριν ή 1 ώρα μετά τη χρήση του Adempas.

Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα, μπορεί να εμφανίσετε περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες, ή το Adempas μπορεί να μην δράσει όπως αναμένεται.

- Φάρμακα των οποίων η επίδραση μπορεί να επηρεαστεί από το Adempas, για παράδειγμα

- γρανισετρόνη, για την αντιμετώπιση της ναυτίας ή του εμέτου.

- ερλοτινίμπη, για τη θεραπεία του καρκίνου.

Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα, ρωτήστε τον γιατρό σας εάν χρειάζεται να αλλάξουν οι δόσεις τους.

Adempas και τροφή

Το Adempas μπορεί γενικά να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή.

Ωστόσο, εάν η αρτηριακή σας πίεση τείνει να είναι χαμηλή, να παίρνετε το Adempas είτε πάντα με τροφή είτε πάντα χωρίς τροφή.

Αντισύλληψη, κύηση και θηλασμός

- Aντισύλληψη: Οι γυναίκες και οι έφηβες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Adempas. Απευθυνθείτε στον γιατρό σας για τις κατάλληλες μεθόδους αντισύλληψης που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για την πρόληψη της κύησης. Επιπλέον, πρέπει να κάνετε μηνιαίους ελέγχους εγκυμοσύνης.

- Κύηση: Μην χρησιμοποιήσετε το Adempas κατά τη διάρκεια της κύησης.

- Θηλασμός: Ο θηλασμός δεν συνιστάται ενόσω χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο, διότι μπορεί να βλάψει το μωρό. Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν θηλάζετε ή σχεδιάζετε να θηλάσετε πριν χρησιμοποιήσετε αυτό το φάρμακο. Ο γιατρός σας θα αποφασίσει μαζί σας να σταματήσετε τον θηλασμό ή να σταματήσετε να χρησιμοποιείτε το Adempas.

Οδήγηση και χειρισμός μηχανημάτων Το Adempas επηρεάζει ήπια την ικανότητα ποδηλασίας, οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ζάλη. Θα πρέπει να γνωρίζετε τις ανεπιθύμητες ενέργειες αυτού του φαρμάκου προτού ποδηλατήσετε, οδηγήσετε ή χειριστείτε μηχανήματα (βλ.

παράγραφο 4).

Το Adempas περιέχει λακτόζη Αν ο γιατρός σας, σας ενημέρωσε ότι έχετε δυσανεξία σε ορισμένα σάκχαρα, επικοινωνήστε με τον γιατρό σας πριν πάρετε αυτό το φάρμακο.

Το Adempas περιέχει νάτριο Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

3. Πώς να πάρετε το Adempas

Πάντοτε να παίρνετε το φάρμακο αυτό αυστηρά σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού σας. Εάν έχετε αμφιβολίες, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

Το Adempas διατίθεται ως δισκίο ή κοκκία για πόσιμο εναιώρημα.

Τα δισκία είναι διαθέσιμα για χρήση από ενήλικες και παιδιά βάρους τουλάχιστον 50 kg. Τα κοκκία για πόσιμο εναιώρημα είναι διαθέσιμα για παιδιά με βάρος μικρότερο από 50 kg.

Η θεραπεία θα πρέπει να ξεκινά μόνο από γιατρό έμπειρο στη θεραπεία της υψηλής πίεσης του αίματος στις αρτηρίες των πνευμόνων, ο οποίος θα σας παρακολουθεί στη διάρκεια της θεραπείας.

Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων θεραπείας, ο γιατρός σας θα χρειαστεί να μετρά την αρτηριακή σας πίεση σε τακτά χρονικά διαστήματα. Το Adempas είναι διαθέσιμο σε διαφορετικές περιεκτικότητες και, ελέγχοντας την αρτηριακή σας πίεση τακτικά κατά την έναρξη της θεραπείας σας, ο γιατρός σας θα διασφαλίσει ότι παίρνετε την κατάλληλη δόση.

Πώς να ξεκινήσετε τη θεραπεία:

Ο γιατρός σας θα σας πει ποια δόση του Adempas να πάρετε.

- Η θεραπεία συνήθως αρχίζει με χαμηλή δόση.

- Ο γιατρός σας θα αυξήσει αργά τη δόση σας ανάλογα με το πώς ανταποκρίνεστε στη θεραπεία.

- Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων της θεραπείας, ο γιατρός θα χρειαστεί να μετρά την αρτηριακή σας πίεση τουλάχιστον κάθε δύο εβδομάδες. Αυτό απαιτείται για να αποφασιστεί η σωστή δόση του φαρμάκου σας.

Πώς να πάρετε το φάρμακο Το Adempas προορίζεται για από στόματος χρήση. Τα δισκία πρέπει να λαμβάνονται 3 φορές την ημέρα, κάθε 6 έως 8 ώρες.

Θρυμματισμένα δισκία:

Εάν έχετε δυσκολία να καταπιείτε ολόκληρο το δισκίο, απευθυνείτε στον γιατρό σας σχετικά με άλλους τρόπους για να πάρετε το Adempas. Το δισκίο μπορεί να θρυμματιστεί και να αναμειχθεί με νερό ή μια μαλακή τροφή αμέσως πριν το πάρετε.

Πόσο πρέπει να πάρετε Η συνιστώμενη δόση έναρξης είναι ένα δισκίο 1 mg που λαμβάνεται 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες.

Ο γιατρός σας θα αυξάνει τη δόση κάθε 2 εβδομάδες μέχρι ένα μέγιστο 2,5 mg 3 φορές την ημέρα (μέγιστη ημερήσια δόση 7,5 mg) εκτός εάν παρουσιάσετε πολύ χαμηλή αρτηριακή πίεση. Στην περίπτωση αυτή, ο γιατρός σας θα σας συνταγογραφήσει το Adempas στην υψηλότερη δόση με την οποία αισθάνεστε άνετα. Η καλύτερη δόση θα επιλεγεί από τον γιατρό σας. Για ορισμένους ασθενείς, χαμηλότερες δόσεις 3 φορές την ημέρα μπορεί να επαρκούν.

Εάν είστε ηλικίας 65 ετών και άνω Υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος χαμηλής αρτηριακής πίεσης. Ο γιατρός σας μπορεί να αναπροσαρμόσει τη δόση.

Εάν καπνίζετε Εάν καπνίζετε, συνιστάται να το σταματήσετε πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία, καθώς το κάπνισμα μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα αυτών των δισκίων. Παρακαλείστε να ενημερώσετε τον γιατρό σας εάν καπνίζετε ή σταματήσετε να καπνίζετε κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Ο γιατρός σας μπορεί να χρειαστεί να αναπροσαρμόσει τη δόση σας.

Εάν πάρετε μεγαλύτερη δόση Adempas από την κανονική Παρακαλείστε να επικοινωνήσετε με τον γιατρό εάν πήρατε μεγαλύτερη δόση Adempas από την κανονική και εάν παρατηρήσετε οποιεσδήποτε ανεπιθύμητες ενέργειες (βλ. παράγραφο 4). Εάν η αρτηριακή σας πίεση πέσει (το οποίο μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε ζάλη), μπορεί να χρειαστείτε άμεση ιατρική φροντίδα.

Εάν ξεχάσετε να πάρετε το Adempas Μην πάρετε διπλή δόση για να αναπληρώσετε τη δόση που ξεχάσατε. Εάν παραλείψετε μία δόση, συνεχίστε με την επόμενη δόση σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Εάν σταματήσετε να παίρνετε το Adempas Μη σταματήσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο χωρίς να συζητήσετε πρώτα με τον γιατρό σας. Εάν σταματήσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο, η νόσος σας μπορεί να επιδείνωθεί. Εάν δεν πάρετε αυτό το φάρμακο για 3 ημέρες ή περισσότερο, παρακαλείστε να ενημερώσετε τον γιατρό σας προτού αρχίσετε να το παίρνετε ξανά.

Εάν αλλάζετε μεταξύ Adempas και σιλντεναφίλης ή τανταλαφίλης Για να αποφύγετε τις αλληλεπιδράσεις, το Adempas και οι αναστολείς PDE5 (σιλντεναφίλη, τανταναφίλη) δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα.

- Εάν αλλάζετε ώστε να πάρετε το Adempas

- μην ξεκινήσετε το Adempas για τουλάχιστον 24 ώρες μετά την τελευταία σας δόση σιλντεναφίλης και για τουλάχιστον 48 ώρες μετά την τελευταία σας δόση τανταλαφίλης, έαν είστε ενήλικας.

- μην ξεκινήσετε το Adempas για τουλάχιστον 24 ώρες μετά την τελευταία σας δόση σιλντεναφίλης και για τουλάχιστον 72 ώρες μετά την τελευταία σας δόση τανταλαφίλης, εάν είστε παιδί.

- Εάν αλλάζετε από το Adempas

- σταματήστε να χρησιμοποιείτε το Adempas τουλάχιστον 24 ώρες πριν από την έναρξη της χρήσης σιλντεναφίλης ή τανταλαφίλης, εάν είστε ενήλικας ή παιδί.

Εάν έχετε περισσότερες ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση αυτού του φαρμάκου, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, αν και δεν παρουσιάζονται σε όλους τους ανθρώπους.

Οι πιο σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες στους ενήλικες είναι:

- βήχας με αίμα (αιμόπτυση) (συχνή, μπορεί να επηρεάσει έως 1 στα 10 άτομα),

- οξεία αιμορραγία από τους πνεύμονες (πνευμονική αιμορραγία), η οποία μπορεί να οδηγήσει σε βήχα με αίμα και μπορεί να είναι θανατηφόρα (όχι συχνή, μπορεί να επηρεάσει έως 1 στα 100 άτομα).

Εάν συμβεί αυτό, επικοινωνήστε με τον γιατρό σας αμέσως, καθώς μπορεί να χρειαστείτε επείγουσα ιατρική θεραπεία.

Συνολικός κατάλογος πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών (σε ενήλικες ασθενείς)

Πολύ συχνές: μπορεί να επηρεάσουν περισσότερα από 1 στα 10 άτομα

- ζάλη

- πονοκέφαλος

- δυσπεψία

- διάρροια

- αίσθημα αδιαθεσίας (ναυτία)

- έμετος

- οίδημα των άκρων (περιφερικό οίδημα)

Συχνές: μπορεί να επηρεάσουν έως 1 στα 10 άτομα

- φλεγμονή στο πεπτικό σύστημα (γαστρεντερίτιδα)

- μείωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Τα συμπτώματα είναι ωχρό δέρμα, αδυναμία ή δύσπνοια

- αίσθημα ακανόνιστων, σκληρών ή γρήγορων καρδιακών παλμών (ταχυκαρδία)

- χαμηλή αρτηριακή πίεση (υπόταση)

- ρινορραγία (επίσταξη)

- δυσκολία να αναπνεύσετε από τη μύτη (ρινική συμφόρηση)

- φλεγμονή στο στομάχι (γαστρίτιδα)

- στομαχική καούρα (γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση)

- δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία)

- πόνος στο στομάχι, στο έντερο ή στην κοιλιά (γαστρεντερικό και κοιλιακό άλγος)

- δυσκοιλιότητα

- φούσκωμα (κοιλιακή διάταση)

Ανεπιθύμητες ενέργειες στα παιδιά Σε γενικές γραμμές, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε παιδιά ηλικίας 6 έως κάτω των 18 ετών που έλαβαν θεραπεία με Adempas ήταν παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν στους ενήλικες. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες στα παιδιά ήταν:

- χαμηλή αρτηριακή πίεση (υπόταση) (πολύ συχνές: μπορεί να επηρεάσουν περισσότερα από 1 στα 10 άτομα)

- πονοκέφαλος (συχνές: μπορεί να επηρεάσουν έως 1 στα 10 άτομα)

Αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης. Μπορείτε επίσης να αναφέρετε ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας, μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V. Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του παρόντος φαρμάκου.

5. Πώς να φυλάσσετε το Adempas

Το φάρμακο αυτό πρέπει να φυλάσσεται σε μέρη που δεν το βλέπουν και δεν το φθάνουν τα παιδιά.

Δεν υπάρχουν ειδικές οδηγίες διατήρησης για το φάρμακο αυτό.

Να μην χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο μετά την ημερομηνία λήξης που αναφέρεται στην κυψέλη και στο κουτί μετά την «ΛΗΞΗ». Η ημερομηνία λήξης είναι η τελευταία ημέρα του μήνα που αναφέρεται εκεί.

Μην πετάτε φάρμακα στο νερό της αποχέτευσης ή στα οικιακά απορρίμματα. Ρωτήστε τον φαρμακοποιό σας για το πώς να πετάξετε τα φάρμακα που δεν χρησιμοποιείτε πια. Αυτά τα μέτρα θα βοηθήσουν στην προστασία του περιβάλλοντος.

6. Περιεχόμενα της συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες

Τι περιέχει το Adempas

- Η δραστική ουσία είναι η ριοσιγουάτη.

Adempas 0,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 0,5 mg ριοσιγουάτης.

Adempas 1 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 1 mg ριοσιγουάτης.

Adempas 1,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 1,5 mg ριοσιγουάτης.

Adempas 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 2 mg ριοσιγουάτης.

Adempas 2,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία Κάθε επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο περιέχει 2,5 mg ριοσιγουάτης.

- Τα άλλα συστατικά είναι:

Πυρήνας δισκίου: κυτταρίνη μικροκρυσταλλική, κροσποβιδόνη (τύπος Β), υπρομελλόζη 5 cP, λακτόζη μονοϋδρική, στεατικό μαγνήσιο και νάτριο λαουρυλοθειικό (βλ. το τέλος της παραγράφου 2 για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τη λακτόζη και το νάτριο).

Επικάλυψη δισκίου: υδροξυπροπυλική κυτταρίνη, υπρομελλόζη 3 cP, προπυλενογλυκόλη (E 1520) και οξείδιο του τιτανίου (E 171)

Τα Adempas δισκία του 1 mg, 1,5 mg επίσης περιέχουν: οξείδιο του σιδήρου κίτρινο (E 172).

Τα Adempas δισκία των 2 mg και 2,5 mg επίσης περιέχουν: οξείδιο του σιδήρου κίτρινο (E 172) και οξείδιο του σιδήρου κόκκινο (E 172).

Εμφάνιση του Adempas και περιεχόμενα της συσκευασίας Το Adempas είναι ένα επικαλυμμένο με λεπτό υμένιο δισκίο (δισκίο):

Adempas 0,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

- Λευκού χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά, και με την ένδειξη 0,5 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

Adempas 1 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

- Ανοικτού κίτρινου χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά, και με την ένδειξη 1 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

Adempas 1,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

- Κίτρινου-πορτοκαλί χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά, και με την ένδειξη 1,5 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

Adempas 2 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

- Ανοικτού πορτοκαλί χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά, και με την ένδειξη 2 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

Adempas 2,5 mg επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο δισκία

- Κόκκινου-πορτοκαλί χρώματος, στρογγυλά, αμφίκυρτα δισκία των 6 mm, επισημασμένα με το σταυρό της Bayer στη μία πλευρά, και με την ένδειξη 2,5 και ένα «R» στην άλλη πλευρά.

Διατίθενται σε κουτιά με:

• 42 δισκία: 2 διαφανείς κυψέλες με ημερολόγιο των 21 δισκίων η καθεμία.

• 84 δισκία: 4 διαφανείς κυψέλες με ημερολόγιο των 21 δισκίων η καθεμία.

• 90 δισκία: 5 διαφανείς κυψέλες των 18 δισκίων η καθεμία.

• 294 δισκία: 14 διαφανείς κυψέλες με ημερολόγιο των 21 δισκίων η καθεμία.

Μπορεί να μην κυκλοφορούν όλες οι συσκευασίες.

Κάτοχος Άδειας Κυκλοφορίας Bayer AG 51368 Leverkusen Γερμανία Παρασκευαστής Bayer AG Kaiser-Wilhelm-Allee 51368 Leverkusen Γερμανία Για οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το παρόν φαρμακευτικό προϊόν, παρακαλείστε να απευθυνθείτε στον τοπικό αντιπρόσωπο του Κατόχου της Άδειας Κυκλοφορίας.

België / Belgique / Belgien Lietuva MSD Belgium UAB Merck Sharp & Dohme Tél/Tel: +32(0)27766211 Tel. +370 5 2780 247 dpoc_belux@msd.com dpoc_lithuania@msd.com България Luxembourg / Luxemburg Мерк Шарп и Доум България ЕООД MSD Belgium Teл.: +359 2 819 37 37 Tel/Tél: +32(0)27766211 info-msdbg@msd.com dpoc_belux@msd.com Česká republika Magyarország Merck Sharp & Dohme s.r.o. MSD Pharma Hungary Kft.

Tel.: +420 277 050 000 Tel.: +36 1 888 5300 dpoc_czechslovak@msd.com hungary_msd@msd.com Danmark Malta MSD Danmark ApS Merck Sharp & Dohme Cyprus Limited Tlf.: +45 4482 4000 Tel: 8007 4433 (+356 99917558)

dkmail@ msd.com dpoccyprus@msd.com

Deutschland Nederland MSD Sharp & Dohme GmbH Merck Sharp & Dohme B.V.

Tel.: +49 (0) 89 20 300 4500 Tel: 0800 9999 000 (+31 23 5153153)

medinfo@msd.de medicalinfo.nl@msd.com Eesti Norge Merck Sharp & Dohme OÜ MSD (Norge) AS Tel: +372 614 4200 Tlf: +47 32 20 73 00 dpoc.estonia@msd.com medinfo.norway@msd.com Ελλάδα Österreich MSD Α.Φ.Ε.Ε. Merck Sharp & Dohme Ges.m.b.H.

Τηλ: +30 210 98 97 300 Tel: +43 (0) 1 26 044 dpoc.greece@msd.com dpoc_austria@msd.com España Polska Merck Sharp & Dohme de España, S.A. MSD Polska Sp. z o.o.

Tel: +34 91 321 06 00 Tel.: +48 22 549 51 00 msd_info@msd.com msdpolska@msd.com France Portugal MSD France Merck Sharp & Dohme, Lda Tél: +33 (0)1 80 46 40 40 Tel.: +351 21 4465700 inform_pt@msd.com Hrvatska România Merck Sharp & Dohme d.o.o. Merck Sharp & Dohme Romania S.R.L.

Tel: +385 1 6611 333 Tel.: +40 21 529 29 00 dpoc.croatia@msd.com msdromania@msd.com Ireland Slovenija Merck Sharp & Dohme Ireland (Human Health) Merck Sharp & Dohme, inovativna zdravila d.o.o.

Limited Tel: +386 1 520 4201 Tel: +353 (0)1 2998700 msd.slovenia@msd.com medinfo_ireland@msd.com Ísland Slovenská republika Vistor ehf. Merck Sharp & Dohme, s. r. o.

Sími: +354 535 7000 Tel.: +421 2 58282010 dpoc_czechslovak@msd.com Italia Suomi/Finland MSD Italia S.r.l. MSD Finland Oy Tel: 800 23 99 89 (+39 06 361911) Puh/Tel: +358 (0)9 804 650 dpoc.italy@msd.com info@msd.fi Κύπρος Sverige Merck Sharp & Dohme Cyprus Limited Merck Sharp & Dohme (Sweden) AB Τηλ.: 800 00 673 +357 22866700 Tel: +46 77 5700488 dpoccyprus@msd.com medicinskinfo@ msd.com Latvija SIA Merck Sharp & Dohme Latvija Tel.: +371 67025300 dpoc.latvia@msd.com

Το παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης αναθεωρήθηκε για τελευταία φορά στις {MM/ΕΕΕΕ}.

Λεπτομερείς πληροφορίες για το φάρμακο αυτό είναι διαθέσιμες στο δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: https://www.ema.europa.eu.

Φύλλο οδηγιών χρήσης: Πληροφορίες για τον χρήστη Adempas 0,15 mg/ml κοκκία για πόσιμο εναιώρημα ριοσιγουάτη Διαβάστε προσεκτικά ολόκληρο το φύλλο οδηγιών χρήσης πριν αρχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο, διότι περιλαμβάνει σημαντικές πληροφορίες για σας.

- Φυλάξτε αυτό το φύλλο οδηγιών χρήσης. Ίσως χρειαστεί να το διαβάσετε ξανά.

- Εάν έχετε περαιτέρω απορίες, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό.

- Η συνταγή για αυτό το φάρμακο χορηγήθηκε αποκλειστικά για σας. Δεν πρέπει να δώσετε το φάρμακο σε άλλους. Μπορεί να τους προκαλέσει βλάβη, ακόμα και όταν τα σημεία της ασθένειάς τους είναι ίδια με τα δικά σας.

- Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας. Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης. Βλέπε παράγραφο 4.

- Αυτό το φύλλο οδηγιών χρήσης έχει συνταχθεί για να απευθύνεται στο άτομο που παίρνει το φάρμακο. Εάν χορηγείτε αυτό το φάρμακο στο παιδί σας, παρακαλείστε να αντικαταστήσετε την αναφορά «σας» με «το παιδί/του παιδιού» σε ολόκληρο το κείμενο.

Τι περιέχει το παρόν φύλλο οδηγιών:

1. Τι είναι το Adempas και ποια είναι η χρήση του

2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν χρησιμοποιήσετε το Adempas

3. Πώς να χρησιμοποιήσετε το Adempas

4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

5. Πώς να φυλάσσετε το Adempas

6. Περιεχόμενα της συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες

1. Τι είναι το Adempas και ποια είναι η χρήση του

Το Adempas περιέχει τη δραστική ουσία ριοσιγουάτη, ένας διεγέρτης της γουανυλικής κυκλάσης (sGC).

Πνευμονική αρτηριακή υπέρταση (ΠΑΥ).

Το Adempas χρησιμοποιείται για τη θεραπεία παιδιών ηλικίας από 6 ετών με πνευμονική αρτηριακή υπέρταση. Σε αυτούς τους ασθενείς, τα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων των πνευμόνων παχαίνουν και συνεπώς τα αγγεία στενεύουν.

Το Adempas λαμβάνεται μαζί με ορισμένα άλλα φάρμακα (οι λεγόμενοι ανταγωνιστές των υποδοχέων της ενδοθηλίνης).

Σε ασθενείς με πνευμονική υπέρταση, τα αιμοφόρα αγγεία που μεταφέρουν αίμα από την καρδιά στους πνεύμονες στενεύουν, δυσκολεύοντας την καρδιά να αντλήσει αίμα στους πνεύμονες και οδηγεί σε υψηλή αρτηριακή πίεση στα αγγεία. Επειδή η καρδιά πρέπει να δουλεύει πιο σκληρά από το κανονικό, τα άτομα με πνευμονική υπέρταση αισθάνονται κόπωση, ζάλη και δύσπνοια. Το Adempas διευρύνει τα αιμοφόρα αγγεία που οδηγούν από την καρδιά στους πνεύμονες, μειώνοντας τα συμπτώματα της νόσου και επιτρέποντας στους ασθενείς να ασκούν καλύτερα τη σωματική δραστηριότητα.

2. Τι πρέπει να γνωρίζετε πριν χρησιμοποιήσετε το Adempas

Μην χρησιμοποιήσετε το Adempas εάν

- χρησιμοποιείτε αναστολείς της PDE5 όπως σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη, βαρδεναφίλη. Αυτά είναι φάρμακα για τη θεραπεία της υψηλής πίεσης του αίματος στις πνευμονικές αρτηρίες ή για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας.

- έχετε σοβαρά μειωμένη ηπατική λειτουργία.

- έχετε αλλεργία στη ριοσιγουάτη ή σε οποιοδήποτε άλλο από τα συστατικά αυτού του φαρμάκου (αναφέρονται στην παράγραφο 6).

- είστε έγκυος.

- χρησιμοποιείτε νιτρικά ή δότες μονοξειδίου του αζώτου όπως το νιτρώδες αμύλιο. Αυτά είναι φάρμακα που συνήθως χρησιμοποιούνται για την αρτηριακή πίεση, άλγος στο στήθος ή καρδιακή νόσο. Αυτό περιλαμβάνει επίσης ψυχαγωγικές ουσίες, δηλαδή τα γνωστά εισπνεόμενα αλκυλο νιτρώδη.

- χρησιμοποιείτε άλλα φάρμακα παρόμοια με το Adempas που ονομάζονται διεγέρτες της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης, όπως η βερισιγουάτη. Ρωτήστε τον γιατρό σας εάν δεν είστε σίγουροι.

- έχετε χαμηλή αρτηριακή πίεση πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία με το Adempas. Για να ξεκινήσετε με το Adempas, η τιμή της συστολικής αρτηριακής πίεσής σας πρέπει να είναι

- 90 mmHg ή περισσότερο εάν είστε ηλικίας 6 έως 11 ετών,

- 95 mmHg ή περισσότερο εάν είστε 12 έως 17 ετών.

- έχετε αυξημένη πίεση του αίματος στους πνεύμονες που σχετίζεται με ουλοποίηση των πνευμόνων άγνωστης αιτίας που ονομάζεται ιδιοπαθής διάμεση πνευμονία.

Εάν οποιαδήποτε από τα παραπάνω ισχύουν για την περίπτωσή σας, απευθυνθείτε πρώτα στον γιατρό σας και μην χρησιμοποιήσετε το Adempas.

Προειδοποιήσεις και προφυλάξεις Απευθυνθείτε στον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας πριν χρησιμοποιήσετε το Adempas εάν:

- έχετε αποφρακτική νόσο των πνευμονικών φλεβών, μια νόσο που σας κάνει να αισθάνεστε δύσπνοια επειδή συσσωρεύεται υγρό στους πνεύμονες. Μπορεί να αποφασίσει να σας παράσχει ένα εναλλακτικό φάρμακο.

- είχατε πρόσφατα σοβαρή αιμορραγία από τους πνεύμονες και τους αεραγωγούς.

- έχετε υποβληθεί σε θεραπεία για να σταματήσετε το βήχα με αίμα (εμβολισμός βρογχικής αρτηρίας).

- παίρνετε φάρμακα που εμποδίζουν την πήξη του αίματος, καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει αιμορραγία από τους πνεύμονες. Ο γιατρός σας θα εξετάζει το αίμα σας και θα μετρά την αρτηριακή σας πίεση τακτικά.

- Ο γιατρός μπορεί να αποφασίσει να παρακολουθεί την αρτηριακή πίεση, εάν

- έχετε συμπτώματα χαμηλής αρτηριακής πίεσης, όπως ζάλη, σκοτοδίνη ή λιποθυμία,

- παίρνετε φάρμακα για μείωση της αρτηριακής πίεσης ή για αύξηση της ούρησης,

- έχετε καρδιακά ή κυκλοφορικά προβλήματα.

Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν

- υποβάλλεστε σε αιμοκάθαρση ή εάν οι νεφροί δεν λειτουργούν σωστά καθώς δεν συνιστάται η χρήση αυτού του φαρμάκου.

- το συκώτι σας δεν λειτουργεί σωστά.

Ενώ χρησιμοποιείτε το Adempas, απευθυνθείτε στον γιατρό σας εάν

- αισθάνεστε δύσπνοια κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτό το φάρμακο. Αυτό μπορεί να προκληθεί από συσσώρευση υγρού στους πνεύμονες. Εάν αυτό οφείλεται σε αποφρακτική νόσο των πνευμονικών φλεβών ο γιατρός σας μπορεί να σταματήσει την θεραπεία με Adempas.

- έχετε ξεκινήσει ή σταματήσει το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αυτό το φάρμακο, καθώς αυτό μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα της ριοσιγουάτης στο αίμα σας

Παιδιά και έφηβοι Σας έχουν συνταγογραφηθεί τα Adempas κοκκία για πόσιμο εναιώρημα. Για ασθενείς με ΠΑΥ άνω των 6 ετών που ζυγίζουν 50 kg και περισσότερο, διατίθεθεται επίσης το Adempas ως δισκία. Οι ασθενείς ενδέχεται να αλλάξουν μεταξύ πόσιμου εναιωρήματος και δισκίων κατά τη διάρκεια της θεραπείας λόγω αλλαγών στο σωματικό βάρος. Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια δεν έχουν φανεί για τους ακόλουθους παιδιατρικούς πληθυσμούς:

- Παιδιά κάτω των 6 ετών για λόγους ασφάλειας.

Άλλα φάρμακα και Adempas Ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας εάν παίρνετε, έχετε πρόσφατα πάρει ή μπορεί να πάρετε άλλα φάρμακα, ειδικότερα:

- Μην πάρετε τα ακόλουθα φάρμακα με το Adempas

- αναστολείς της PDE5 όπως σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη ή βαρδεναφίλη. Αυτά είναι φάρμακα για τη θεραπεία της υψηλής πίεσης του αίματος στις πνευμονικές αρτηρίες ή για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας.

- νιτρικά ή δότες μονοξειδίου του αζώτου όπως το νιτρώδες αμύλιο. Αυτά είναι φάρμακα που συνήθως χρησιμοποιούνται για την αρτηριακή πίεση, άλγος στο στήθος ή καρδιακή νόσο. Αυτό περιλαμβάνει επίσης ψυχοδραστικές ουσίες που χρησιμοποιούνται για ψυχαγωγικούς σκοπούς και είναι γνωστές ως poppers (εισπνεόμενα αλκυλο νιτρώδη).

- άλλοι διεγέρτες της διαλυτής γουανυλικής κυκλάσης, όπως η βερισιγουάτη

- Φάρμακα που μπορούν να αλλάξουν το επίπεδο του Adempas στο αίμα, για παράδειγμα

- κετοκοναζόλη, ποζακοναζόλη, ιτρακοναζόλη, για τη θεραπεία μυκητιασικών λοιμώξεων.

- αβακαβίρη, αταζαναβίρη, κομπισιστάτη, δαρουναβίρη, ντολουτεγκραβίρη, εφαβιρένζη, ελβιτεγραβίρη, εμτρισιταβίνη, ριλπιβιρίνη, ριτοναβίρη, για τη θεραπεία λοιμώξεων από τον ιό HIV.

- φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, για τη θεραπεία της επιληψίας.

- υπερικό, γνωστό και ως St. John’s Wort, για τη θεραπεία της κατάθλιψης.

- κυκλοσπορίνη, για την πρόληψη της απόρριψης μεταμοσχευμένων οργάνων.

- ερλοτινίμπη, γεφιτινίμπη, για τη θεραπεία του καρκίνου.

- βοσεντάνη, για τη θεραπεία της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης

- αντιόξινα, όπως υδροξείδιο του αργιλίου/υδροξείδιο του μαγνησίου, για τη θεραπεία της δυσπεψίας ή της καούρας. Παίρνετε τα αντιόξινα τουλάχιστον 2 ώρες πριν ή 1 ώρα μετά τη χρήση του Adempas.

Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα, μπορεί να εμφανίσετε περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες, ή το Adempas μπορεί να μην δράσει όπως αναμένεται.

- Φάρμακα των οποίων η επίδραση μπορεί να επηρεαστεί από το Adempas, για παράδειγμα

- γρανισετρόνη, για την αντιμετώπιση της ναυτίας ή του εμέτου.

- ερλοτινίμπη, για τη θεραπεία του καρκίνου.

Εάν παίρνετε αυτά τα φάρμακα, ρωτήστε τον γιατρό σας εάν χρειάζεται να αλλάξουν οι δόσεις τους.

Adempas και τροφή Το Adempas μπορεί γενικά να λαμβάνεται με ή χωρίς τροφή.

Ωστόσο, εάν η αρτηριακή σας πίεση τείνει να είναι χαμηλή, να παίρνετε το Adempas είτε πάντα με τροφή είτε πάντα χωρίς τροφή.

Αντισύλληψη, κύηση και θηλασμός

- Aντισύλληψη: Οι γυναίκες και έφηβες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματική αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Adempas. Απευθυνθείτε στον γιατρό σας για τις κατάλληλες μεθόδους αντισύλληψης που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για την πρόληψη της κύησης. Επιπλέον, πρέπει να κάνετε μηνιαίους ελέγχους εγκυμοσύνης.

- Κύηση: Μην χρησιμοποιήσετε το Adempas κατά τη διάρκεια της κύησης.

- Θηλασμός: Ο θηλασμός δεν συνιστάται ενόσω χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο, διότι μπορεί να βλάψει το μωρό. Ενημερώστε τον γιατρό σας εάν θηλάζετε ή σχεδιάζετε να θηλάσετε πριν

χρησιμοποιήσετε αυτό το φάρμακο. Ο γιατρός σας θα αποφασίσει μαζί σας να σταματήσετε τον θηλασμό ή να σταματήσετε να χρησιμοποιείτε το Adempas.

Οδήγηση και χειρισμός μηχανημάτων Το Adempas επηρεάζει ήπια την ικανότητα ποδηλασίας, οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

Μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως ζάλη. Θα πρέπει να γνωρίζετε τις ανεπιθύμητες ενέργειες αυτού του φαρμάκου προτού ποδηλατήσετε, οδηγήσετε ή χειριστείτε μηχανήματα (βλ.

παράγραφο 4).

Το Adempas περιέχει βενζοϊκό νάτριο Το φάρμακο αυτό περιέχει 1,8 mg βενζοϊκού νατρίου (E 211) σε κάθε ml πόσιμου εναιωρήματος.

Το Adempas περιέχει νάτριο Το φάρμακο αυτό περιέχει 0,5 mg νατρίου σε κάθε ml πόσιμου εναιωρήματος. Το φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά ml πόσιμου εναιωρήματος, είναι αυτό που ονομάζουμε «ελεύθερο νατρίου».

3. Πώς να χρησιμοποιήσετε το Adempas

Πάντοτε να χρησιμοποιείτε το φάρμακο αυτό αυστηρά σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού σας. Εάν έχετε αμφιβολίες, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

Το Adempas διατίθεται ως δισκίο ή κοκκία για πόσιμο εναιώρημα.

Τα δισκία είναι διαθέσιμα για χρήση από ενήλικες και παιδιά βάρους τουλάχιστον 50 kg. Τα κοκκία για πόσιμο εναιώρημα είναι διαθέσιμα για παιδιά με βάρος μικρότερο από 50 kg.

Πώς να ξεκινήσετε τη θεραπεία Ο γιατρός σας θα σας πει ποια δόση του Adempas να πάρετε.

- Η θεραπεία συνήθως αρχίζει με χαμηλή δόση.

- Ο γιατρός σας θα αυξήσει αργά τη δόση σας ανάλογα με το πώς ανταποκρίνεστε στη θεραπεία.

- Κατά τη διάρκεια των πρώτων εβδομάδων της θεραπείας, ο γιατρός θα χρειαστεί να μετρά την αρτηριακή σας πίεση τουλάχιστον κάθε δύο εβδομάδες. Αυτό απαιτείται για να αποφασιστεί η σωστή δόση του φαρμάκου σας.

Ο γιατρός σας θα υπολογίσει και θα σας πει την ποσότητα του πόσιμου εναιωρήματος σε χιλιοστόλιτρα (ml) που χρειάζεται να πάρετε. Μην προσαρμόζετε τη δόση μόνοι σας. Η ποσότητα σε ml πρέπει να μετρηθεί με μία από τις μπλε δοσομετρικές σύριγγες που περιλαμβάνονται στο κουτί του Adempas. Ο γιατρός ή ο φαρμακοποιός σας θα σας πει ποια μπλε σύριγγα να χρησιμοποιήσετε (5 ml ή 10 ml).

Πριν τη χρήση

- Βεβαιωθείτε ότι η σωστή δόση αναγράφεται στο κουτί. Εάν όχι, ζητήστε από τον φαρμακοποιό ή τον γιατρό σας να την παρέχει. Φυλάξτε το κουτί μέχρι να εξαντληθούν τα κοκκία για πόσιμο εναιώρημα.

- Ακολουθήστε προσεκτικά τις «Οδηγίες χρήσης» που περιλαμβάνονται στο κουτί σχετικά με τον τρόπο προετοιμασίας και χρήσης του πόσιμου εναιωρήματος Adempas για να αποφύγετε τυχόν προβλήματα χειρισμού, π.χ., συσσωματώματα ή ιζήματα στο εναιώρημα.

- Όλα τα υλικά για την προετοιμασία και τη λήψη του πόσιμου εναιωρήματος παρέχονται μαζί με το φάρμακο. Χρησιμοποιείτε μόνο μη ανθρακούχο νερό για να αποφύγετε τις φυσαλίδες.

Χρησιμοποιείτε μόνο τις σύρριγες που παρέχονται για τη χορήγηση του Adempas για να διασφαλίσετε τη σωστή δοσολογία. Μη χρησιμοποιείτε καμιά άλλη μέθοδο για τη λήψη του εναιωρήματος, όπως εναλλακτική σύριγγα, κουτάλι κ.λπ.

Πώς να πάρετε το φάρμακο Το Adempas προορίζεται για από στόματος χρήση. Παίρνετε τη δόση σας Adempas 3 φορές την ημέρα, κάθε 6 έως 8 ώρες.

Πόσο πρέπει να χρησιμοποιήσετε Κατά τη διάρκεια της φάσης έναρξης, ο γιατρός σας αποφασίζει τη δόση του πόσιμου εναιωρήματος κάθε 2 εβδομάδες. Ο γιατρός θα προσαρμόσει τη δόση με βάση το σωματικό βάρος και την αρτηριακή πίεση. Η μέγιστη δόση εξαρτάται από το σωματικό βάρος. Ο γιατρός σας θα αποφασίσει εάν και πότε θα γίνεται εναλλαγή μεταξύ δισκίων και πόσιμου εναιωρήματος κατά τη διάρκεια της θεραπείας λόγω αλλαγών στο σωματικό βάρος.

Εάν καπνίζετε Εάν καπνίζετε, συνιστάται να το σταματήσετε πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία, καθώς το κάπνισμα μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα αυτού του φαρμάκου. Παρακαλείστε να ενημερώσετε τον γιατρό σας εάν καπνίζετε ή σταματήσετε το κάπνισμα κατά τη διάρκεια της θεραπείας . Ο γιατρός σας μπορεί να αναπροσαρμόσει τη δόση σας.

Εάν πάρετε μεγαλύτερη δόση Adempas από την κανονική Παρακαλείστε να επικοινωνήσετε με τον γιατρό εάν χρησιμοποιήσατε μεγαλύτερη δόση Adempas από την κανονική και εάν παρατηρήσετε οποιεσδήποτε ανεπιθύμητες ενέργειες (βλ. παράγραφο 4).

Εάν η αρτηριακή πίεση πέσει (το οποίο μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε ζάλη), μπορεί να χρειάζεται άμεση ιατρική φροντίδα.

Εάν ξεχάσετε να χρησιμοποιήσετε το Adempas Μην πάρετε διπλή δόση για να αναπληρώσετε τη δόση που ξεχάσατε. Εάν παραλείψετε μια δόση, συνεχίστε με την επόμενη δόση σύμφωνα με το πρόγραμμα.

Εάν σταματήσετε να χρησιμοποιείτε το Adempas Μη σταματήσετε να χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο χωρίς να συζητήσετε πρώτα με τον γιατρό σας.

Εάν σταματήσετε να παίρνετε αυτό το φάρμακο, η νόσος σας μπορεί να επιδεινωθεί. Εάν δεν έχετε πάρει το φάρμακο για 3 ημέρες ή περισσότερο, παρακαλείστε να ενημερώσετε τον γιατρό σας προτού αρχίσετε να το παίρνετε ξανά.

Εάν αλλάζετε μεταξύ Adempas και σιλντεναφίλης ή τανταλαφίλης Για να αποφύγετε τις αλληλεπιδράσεις, το Adempas και οι αναστολείς PDE5 (σιλντεναφίλη, τανταλαφίλη) δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα.

- Εάν αλλάζετε ώστε να πάρετε το Adempas

- μην ξεκινήσετε το Adempas για τουλάχιστον 24 ώρες μετά την τελευταία σας δόση σιλντεναφίλης και για τουλάχιστον 72 ώρες μετά την τελευταία σας δόση τανταλαφίλης.

- Εάν αλλάζετε από το Adempas

- σταματήστε να χρησιμοποιείτε το Adempas τουλάχιστον 24 ώρες πριν από την έναρξη της χρήσης σιλντεναφίλης ή τανταλαφίλης.

Εάν έχετε περισσότερες ερωτήσεις σχετικά με τη χρήση αυτού του φαρμάκου, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

4. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες

Όπως όλα τα φάρμακα, έτσι και αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες, αν και δεν παρουσιάζονται σε όλους τους ανθρώπους. Ορισμένες από αυτές μπορεί να είναι σοβαρές. Εάν συμβεί αυτό, επικοινωνήστε με τον γιατρό σας αμέσως, καθώς μπορεί να χρειαστείτε επείγουσα ιατρική θεραπεία.

Ανεπιθύμητες ενέργειες στα παιδιά Σε γενικές γραμμές, οι ανεπιθύμητες ενέργειες που παρατηρήθηκαν σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών που έλαβαν θεραπεία με Adempas ήταν παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν στους ενήλικες. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες στα παιδιά ήταν:

- χαμηλή αρτηριακή πίεση (υπόταση) (πολύ συχνές: μπορεί να επηρεάσουν περισσότερα από 1 στα 10 άτομα)

- πονοκέφαλος (συχνές: μπορεί να επηρεάσουν έως 1 στα 10 άτομα)

Συνολικός κατάλογος πιθανών ανεπιθύμητων ενεργειών (σε ενήλικες ασθενείς)

Πολύ συχνές: μπορεί να επηρεάσουν περισσότερα από 1 στα 10 άτομα

- ζάλη

- πονοκέφαλος

- δυσπεψία

- διάρροια

- αίσθημα (ναυτία)

- έμετος

- οίδημα των άκρων (περιφερικό οίδημα)

Συχνές: μπορεί να επηρεάσουν έως 1 στα 10 άτομα

- φλεγμονή στο πεπτικό σύστημα (γαστρεντερίτιδα)

- χαμηλά επίπεδα των ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Τα συμπτώματα είναι ωχρό δέρμα, αδυναμία ή δύσπνοια

- αίσθημα ακανόνιστων, σκληρών ή γρήγορων καρδιακών παλμών (ταχυκαρδία)

- χαμηλή αρτηριακή πίεση (υπόταση)

- ρινορραγία (επίσταξη)

- δυσκολία να αναπνεύσετε από τη μύτη (ρινική συμφόρηση)

- φλεγμονή στο στομάχι (γαστρίτιδα)

- στομαχική καούρα (γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση)

- δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία)

- πόνος στο στομάχι, στο έντερο ή στην κοιλιά (γαστρεντερικό και κοιλιακό άλγος)

- δυσκοιλιότητα

- φούσκωμα (κοιλιακή διάταση)

Αναφορά ανεπιθύμητων ενεργειών Εάν παρατηρήσετε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, ενημερώστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

Αυτό ισχύει και για κάθε πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια που δεν αναφέρεται στο παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης. Μπορείτε επίσης να αναφέρετε ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας, μέσω του εθνικού συστήματος αναφοράς που αναγράφεται στο Παράρτημα V. Μέσω της αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών μπορείτε να βοηθήσετε στη συλλογή περισσότερων πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια του παρόντος φαρμάκου.

5. Πώς να φυλάσσετε το Adempas

Το φάρμακο αυτό πρέπει να φυλάσσεται σε μέρη που δεν το βλέπουν και δεν το φθάνουν τα παιδιά.

Να μην χρησιμοποιείτε αυτό το φάρμακο μετά την ημερομηνία λήξης που αναφέρεται στην επισήμανση της φιάλης μετά την «ΛΗΞΗ». Η ημερομηνία λήξης είναι η τελευταία ημέρα του μήνα που αναφέρεται εκεί.

Μη φυλάσσετε σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 30 °C.

Μην καταψύχετε.

Μετά την ανασύσταση, η διάρκεια ζωής του εναιωρήματος είναι 14 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου.

Φυλάσσετε το προετοιμασμένο εναιώρημα σε όρθια θέση.

Μην πετάτε φάρμακα στο νερό της αποχέτευσης ή στα οικιακά απορρίμματα. Ρωτήστε τον φαρμακοποιό σας για το πώς να πετάξετε τα φάρμακα που δεν χρησιμοποιείτε πια. Αυτά τα μέτρα θα βοηθήσουν στην προστασία του περιβάλλοντος.

6. Περιεχόμενα της συσκευασίας και λοιπές πληροφορίες

Τι περιέχει το Adempas

- Η δραστική ουσία είναι η ριοσιγουάτη.

Μετά την προετοιμασία, το πόσιμο εναιώρημα περιέχει 10,5 g κοκκίων συν 200 ml νερού, το οποίο οδηγεί σε 208 ml εναιωρήματος με 0,15 mg ριοσιγουάτης ανά ml.

- Τα άλλα συστατικά είναι κιτρικό οξύ άνυδρο (E 330), γεύση φράουλα, υπρομελλόζη, μαννιτόλη (E 421), μικροκρυσταλλική κυτταρίνη και νατριούχος καρμελλόζη, βενζοϊκό νάτριο (E 211) (βλ. τέλος της παραγράφου 2 για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το βενζοϊκό νάτριο και το νάτριο), σουκραλόζη (E 955), κόμμι ξανθάνης (E 415).

Εμφάνιση του Adempas και περιεχόμενα της συσκευασίας Το Adempas είναι λευκά έως υπόλευκα κοκκία.

Περιεχόμενο της συσκευασίας:

- 1 φιάλη (καφέ γυαλί) που περιέχει 10,5 g κοκκίων Adempas, κλεισμένη με βιδωτό πώμα ασφαλείας για παιδιά.

- 1 σύριγγα νερού των 100 ml (για μία χρήση μόνο) που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση και την προσθήκη 200 ml νερού στη φιάλη.

- 1 προσαρμογέας για φιάλη και μπλε σύριγγες.

- 2 μπλε σύριγγες των 5 ml με μπλε έμβολο για την αναρρόφηση και την από του στόματος χορήγηση του Adempas (η 1 είναι εφεδρική σύριγγα). Η κλίμακα της μπλε σύριγγας των 5 ml αρχίζει με 1 ml. Τα σημάδια διαβαθμίσεων είναι σε προσαυξήσεις των 0,2 ml.

- 2 μπλε σύριγγες των 10 ml με μπλε έμβολο για την αναρρόφηση και την από του στόματος χορήγηση του Adempas (η 1 είναι εφεδρική σύριγγα). Η κλίμακα της μπλε σύριγγας των 10 ml αρχίζει με 2 ml. Τα σημάδια διαβαθμίσεων είναι σε προσαυξήσεις των 0,5 ml.

Κάτοχος Άδειας Κυκλοφορίας Bayer AG 51368 Leverkusen Γερμανία Παρασκευαστής Bayer AG Kaiser-Wilhelm-Allee 51368 Leverkusen Γερμανία

Για οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το παρόν φαρμακευτικό προϊόν, παρακαλείστε να απευθυνθείτε στον τοπικό αντιπρόσωπο του Κατόχου της Άδειας Κυκλοφορίας.

België / Belgique / Belgien Lietuva MSD Belgium UAB Merck Sharp & Dohme Tél/Tel: +32(0)27766211 Tel. +370 5 2780 247 dpoc_belux@msd.com dpoc_lithuania@msd.com България Luxembourg / Luxemburg Мерк Шарп и Доум България ЕООД MSD Belgium Teл.: +359 2 819 37 37 Tel/Tél: +32(0)27766211 info-msdbg@msd.com dpoc_belux@msd.com Česká republika Magyarország Merck Sharp & Dohme s.r.o. MSD Pharma Hungary Kft.

Tel.: +420 277 050 000 Tel.: +36 1 888 5300 dpoc_czechslovak@msd.com hungary_msd@msd.com Danmark Malta MSD Danmark ApS Merck Sharp & Dohme Cyprus Limited Tlf.: +45 4482 4000 Tel: 8007 4433 (+356 99917558)

dkmail@msd.com dpoccyprus@msd.com Deutschland Nederland MSD Sharp & Dohme GmbH Merck Sharp & Dohme B.V.

Tel.: +49 (0) 89 20 300 4500 Tel: 0800 9999 000 (+31 23 5153153)

medinfo@msd.de medicalinfo.nl@msd.com Eesti Norge Merck Sharp & Dohme OÜ MSD (Norge) AS Tel: +372 614 4200 Tlf: +47 32 20 73 00 dpoc.estonia@msd.com medinfo.norway@msd.com Ελλάδα Österreich MSD Α.Φ.Ε.Ε. Merck Sharp & Dohme Ges.m.b.H.

Τηλ: +30 210 98 97 300 Tel: +43 (0) 1 26 044 dpoc.greece@msd.com dpoc_austria@msd.com España Polska Merck Sharp & Dohme de España, S.A. MSD Polska Sp. z o.o.

Tel: +34 91 321 06 00 Tel.: +48 22 549 51 00 msd_info@msd.com msdpolska@msd.com France Portugal MSD France Merck Sharp & Dohme, Lda Tél: +33 (0)1 80 46 40 40 Tel.: +351 21 4465700 inform_pt@msd.com Hrvatska România Merck Sharp & Dohme d.o.o. Merck Sharp & Dohme Romania S.R.L.

Tel: +385 1 6611 333 Tel.: +40 21 529 29 00 dpoc.croatia@msd.com msdromania@msd.com

Ireland Slovenija Merck Sharp & Dohme Ireland (Human Health) Merck Sharp & Dohme, inovativna zdravila d.o.o.

Limited Tel: +386 1 520 4201 Tel: +353 (0)1 2998700 msd.slovenia@msd.com medinfo_ireland@msd.com Ísland Slovenská republika Vistor ehf. Merck Sharp & Dohme, s. r. o.

Sími: +354 535 7000 Tel.: +421 2 58282010 dpoc_czechslovak@msd.com Italia Suomi/Finland MSD Italia S.r.l. MSD Finland Oy Tel: 800 23 99 89 (+39 06 361911) Puh/Tel: +358 (0)9 804 650 dpoc.italy@msd.com info@msd.fi Κύπρος Sverige Merck Sharp & Dohme Cyprus Limited Merck Sharp & Dohme (Sweden) AB Τηλ.: 800 00 673 +357 22866700 Tel: +46 77 5700488 dpoccyprus@msd.com medicinskinfo@msd.com Latvija SIA Merck Sharp & Dohme Latvija Tel.: +371 67025300 dpoc.latvia@msd.com Το παρόν φύλλο οδηγιών χρήσης αναθεωρήθηκε για τελευταία φορά στις Λεπτομερείς πληροφορίες για το φάρμακο αυτό είναι διαθέσιμες στο δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: https://www.ema.europa.eu.

Οδηγίες χρήσης Adempas 0,15 mg/ml Φιάλη των 250 ml που περιέχει 10,5 g Adempas κοκκία για προετοιμασία πόσιμου εναιωρήματος Δραστικό συστατικό: ριοσιγουάτη Προετοιμασία και χορήγηση του πόσιμου εναιωρήματος (μείγμα κοκκίων-νερού)

• Το εναιώρημα Adempas προορίζεται μόνο για από του Πριν ξεκινήσετε στόματος χρήση.

▪ Ο γιατρός του παιδιού σας θα σας πει τον σωστό όγκο δόσης και τη συχνότητα χορήγησης.

• Να χρησιμοποιείτε πάντα τον όγκο που έχει συνταγογραφηθεί από τον γιατρό του παιδιού σας και να αναγράφεται η σωστή δοσολογία και συχνότητα χορήγησης στο καθορισμένο πεδίο στο εξωτερικό του κουτιού. Φυλάξτε το κουτί για όλη τη διάρκεια χρήσης. Εάν δεν είναι γραμμένο στο πεδίο, ζητήστε από τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό του παιδιού σας να παρέχει τις σχετικές πληροφορίες.

o Μην αλλάζετε μόνοι σας τη δόση.

• Διαβάστε όλες τις παραγράφους των Οδηγιών χρήσης προσεκτικά πριν χρησιμοποιήσετε το Adempas για πρώτη φορά και πριν χορηγήσετε κάθε δόση.

• Βεβαιωθείτε ότι κατανοείτε τις οδηγίες πριν ξεκινήσετε. Εάν όχι, καλέστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας.

• Φυλάξτε τις οδηγίες χρήσης ώστε να μπορείτε να ανατρέξετε σε αυτές αργότερα κατά τη χρήση του Adempas.

• Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Adempas παρέχονται στο φύλλο οδηγιών χρήσης.

Προειδοποιητικές Μην αποσυσκευάζετε τα επιμέρους στοιχεία μέχρι οι πληροφορίες: οδηγίες να σας προτρέψουν να το κάνετε.

Μην χρησιμοποιείτε το Adempas εάν οποιαδήποτε από τα μέρη έχουν ανοιχτεί ή έχουν υποστεί ζημιά.

Μην χρησιμοποιήσετε το Adempas μετά την ημερομηνία λήξης που αναγράφεται στο κουτί.

Το κουτί περιέχει μικρά μέρη. Αυτά μπορεί να φράξουν τους αεραγωγούς και να οδηγήσουν σε κίνδυνο ασφυξίας. Να φυλάσσεται σε θέση, την οποία δεν προσεγγίζουν τα βρέφη και τα μικρά παιδιά.

Μην χρησιμοποιήσετε τις μπλε σύριγγες για πολλαπλούς ασθενείς καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε λοιμώξεις.

Ακολουθήστε αυτές τις «Οδηγίες χρήσης» σχετικά με την προετοιμασία και και χρήση του πόσιμου εναιωρήματος Adempas και για οποιαδήποτε ερώτηση επικοινωνήστε με τον γιατρό, τον φαρμακοποιό σας ή τον τοπικό αντιπρόσωπο που αναφέρεται στο τέλος του φύλλου οδηγιών χρήσης Adempas Περιεχόμενα της Κάθε κουτί περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία:

συσκευασίας

1 φιάλη με βιδωτό πώμα ασφαλείας για παιδιά που περιέχει τα κοκκία Adempas 1 συσκευασμένη σύριγγα νερού των 100 ml (για μία χρήση μόνο)

1 συσκευασμένος προσαρμογέας φιάλης 2 συσκευασμένες μπλε σύριγγες των 5 ml (1 είναι εφεδρική σύριγγα)

2 συσκευασμένες μπλε σύριγγες των 10 ml (1 είναι εφεδρική σύριγγα)

Χρήση του Adempas • Το εναιώρημα Adempas προορίζεται για από στόματος χρήση μόνο.

• Ο γιατρός του παιδιού σας θα σας πει τον σωστό όγκο δόσης και τη συχνότητα χορήγησης.

• Πάντοτε να χρησιμοποιείτε τον όγκο που συνταγογραφήθηκε από τον γιατρό του παιδιού σας και να έχετε τη σωστή δοσολογία και συχνότητα χορήγησης γραμμένες στην καθορισμένη περιοχή στο εξωτερικό του κουτιού. Φυλάξτε το κουτί για τη διάρκεια της χρήσης.

Εάν δεν είναι γραμμένες στην καθορισμένη περιοχή, ζητήστε από τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό του παιδιού σας να παρέχει τις σχετικές πληροφορίες.

• Μην αλλάζετε τη δόση με δική σας πρωτοβουλία.

• Ακολουθήστε τις λεπτομερείς Οδηγίες χρήσης που δίνονται στα κεφάλαια παρακάτω.

• Φυλάξτε τις Οδηγίες χρήσης έτσι ώστε να μπορείτε να ανατρέξετε σε αυτές αργότερα κατά τη διάρκεια της χρήσης του Adempas.

• Φροντίστε να συμμορφώνεστε με τις οδηγίες όσον αφορά τη χορήγηση.

Προετοιμασία του πόσιμου εναιωρήματος Η προετοιμασία του εναιωρήματος γίνεται μία φορά με κάθε νέο κουτί. Πριν ξεκινήσετε, θα χρειαστείτε τον ακόλουθο εξοπλισμό:.

α. Πάρτε δυο δοχεία (όπως ένα φλιτζάνι ή ένα μπολ)

Προετοιμασία – Ετοιμαστείτε • Ένα γεμάτο δοχείο με πόσιμο νερό,

• Το άλλο δοχείο άδειο.

β. Πάρτε τα ακόλουθα πρόσθετα αντικείμενα:

▪ Δοχείο με τουλάχιστον 300 ml μη ανδθρακούχου πόσιμου νερού σε θερμοκρασία δωματίου

• Χαρτομάντηλο για την απορρόφηση τυχόν περίσσιου νερού.

γ. Πλύνετε διεξοδικά τα χέρια σας με σαπούνι και στεγνώστε τα μετά.

δ. Ελέγξτε την ημερομηνία λήξης στο κουτί.

Μην χρησιμοποιήσετε το φάρμακο εάν το φάρμακο έχει λήξει.

Προσθήκη 200 ml νερού στη φιάλη των 250 ml με τα κοκκία Κάθε φορά που ξεκινάτε ένα νέο κουτί, χρησιμοποιήστε μόνο τα υλικά που παρέχονται στο νέο κουτί.

• Χτυπήστε απαλά τη φιάλη με το χέρι σας μέχρι να ρέουν ελεύθερα τα κοκκία.

• Να είστε προσεκτικοί επειδή η φιάλη είναι κατασκευασμένη από γυαλί.

α. Ξεβιδώστε το πώμα ασφαλείας για παιδιά της φιάλης (πιέστε προς τα κάτω και περιστρέψτε αριστερόστροφα).

β. Αποσυσκευάστε τη σύριγγα νερού.

γ. Βυθίστε το άνοιγμα της σύριγγας νερού μέσα στο δοχείο με το νερό.

δ. Αναρροφήστε έναν όγκο πάνω από 100 ml.

ε. Για τον σκοπό αυτό, τραβήξτε προς τα πάνω τη ράβδο του εμβόλου προς το μέρος σας και βεβαιωθείτε ότι το άνοιγμα της σύριγγας νερού παραμένει διαρκώς κάτω από την επιφάνεια του νερού. Έτσι αποφεύγονται οι φυσαλίδες αέρα στη σύριγγα.

στ. Βγάλτε τη σύριγγα από το νερό.

ζ. Γυρίστε τη σύριγγα νερού με τέτοιον τρόπο ώστε το άνοιγμα να κοιτάζει προς τα πάνω.

→ Τυχόν φυσαλίδες αέρα θα μετακινηθούν στο επάνω μέρος όταν κρατάτε τη σύριγγα προς τα πάνω.

Χτυπήστε την ελαφρά με τα δάκτυλά σας για να μετακινήσετε περαιτέρω τυχόν φυσαλίδες αέρα προς το επάνω μέρος.

η. Ωθήστε τη ράβδο του εμβόλου μέχρι ο επάνω δακτύλιος του εμβόλου να φτάσει στη σήμανση των 100 ml.

→ Όταν πιέζετε το έμβολο, μπορεί να εξέλθει νερό από το άκρο της σύριγγας νερού. Μπορείτε να σκουπίσετε αυτό το περίσσιο νερό με ένα χαρτομάντιλο.

Προειδοποιητικές Ο επάνω δακτύλιος του μαύρου εμβόλου πρέπει να είναι πληροφορίες: ακριβώς ευθυγραμμισμένος με τη σήμανση 100 ml για να μπορέσει να επιτευχθεί η σωστή συγκέντρωση του εναιωρήματος.

θ. Συνεχίστε να κρατάτε τη σύριγγα νερού με το άνοιγμα προς τα πάνω και ελέγξτε το νερό μέσα στη σύριγγα προσεκτικά:

• για τον σωστό όγκο,

• για φυσαλίδες αέρα.

Οι μικρές φυσαλίδες αέρα δεν είναι κρίσιμης σημασίας, αλλά οι μεγάλες φυσαλίδες αέρα πρέπει να αφαιρεθούν.

ι. Εάν η σύριγγα νερού δεν φορτωθεί σωστά ή περιέχει υπερβολικό αέρα:

α. Αδειάστε τη σύριγγα νερού β. Επαναλάβετε τα βήματα γ. έως θ.

ια. Τοποθετήστε τη γεμισμένη σύριγγα νερού στο επάνω χείλος του ανοίγματος της φιάλης.

ιβ. Κρατήστε τη φιάλη σταθερά.

Πιέστε τη ράβδο του εμβόλου προς τα κάτω αργά.

Ο πλήρης όγκος νερού πρέπει να μεταφερθεί στη φιάλη.

ιγ. Επαναλάβετε τα βήματα ανασύστασης («γ» έως «ιβ»)

άλλη μία φορά.

Προειδοποιητικές πληροφορίες:

Η φιάλη με τα κοκκία πρέπει να γεμίσει συνολικά με 200 ml νερού (2 × 100 ml).

Τοποθέτηση του προσαρμογέα και ανάμειξη του πόσιμου εναιωρήματος α. Αποσυσκευάστε τον προσαρμογέα φιάλης.

β. Ωθήστε τον προσαρμογέα τελείως μέσα στον λαιμό της φιάλης.

γ. Κλείστε τη φιάλη ερμητικά με το βιδωτό πώμα.

δ. Ανακινήστε τη φιάλη απαλά για τουλάχιστον 60 δευτερόλεπτα.

→ Αυτό έχει σκοπό την παροχή ενός καλά αναμεμειγμένου εναιωρήματος.

ε. Ελέγξτε εάν το εναιώρημα έχει αναμειχθεί πλήρως:

• χωρίς σβόλους,

• χωρίς ίζημα.

1. Προειδοποιητικές Για τη σωστή δόση: το εναιώρημα δεν πρέπει να περιέχει

πληροφορίες: καθόλου σβόλους ή ίζημα. Μη χρησιμοποιείτε το φάρμακο για όσο διάστημα το εναιώρημα έχει σβόλους ή ίζημα.

στ. Εάν υπάρχουν σβόλοι ή ίζημα → γυρίστε τη φιάλη ανάποδα → ανακινήστε προς διαφορετικές κατευθύνσεις → εάν χρειάζεται, περιμένετε λίγο και ανακινήστε ξανά μέχρι να φύγουν οι σβόλοι ή τα ιζήματα.

Μην προσθέτετε επιπλέον νερό στη φιάλη.

Το εναιώρημα έχει διάρκεια ζωής 14 ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου.

ζ. Αναγράψτε την ημερομηνία λήξης του εναιωρήματος που μόλις προετοιμάστηκε στην ετικέτα της φιάλης.

Ημερομηνία λήξης (ημερομηνία ανασύστασης + 14 ημέρες)

Το εικονόγραμμα που παρουσιάζεται αποτελεί μόνο ένα παράδειγμα.

Ρύθμιση της συνταγογραφημένης δόσης με κάθε νέα μπλε σύριγγα

Προειδοποιητικές Αφού η δόση ρυθμιστεί στην μπλε σύριγγα, δεν μπορεί να πληροφορίες: αλλάξει.

▪ Μην αφαιρείτε την αποκολλούμενη ετικέτα μέχρι οι Οδηγίες χρήσης να σας προτρέψουν να το πράξετε.

▪ Η μπλε σύριγγα διαθέτει ένα κόκκινο κουμπί για τη ρύθμιση του όγκου. Αυτό το κουμπί αρχικά καλύπτεται με μια αποσπώμενη ετικέτα.

▪ Πιέζοντας το κόκκινο κουμπί ρυθμίζεται ο όγκος της σύριγγας, κάτι που μπορεί να γίνει μόνο μία φορά.

▪ Μην πιέσετε το κόκκινο κουμπί μέχρι οι Οδηγίες χρήσης να σας προτρέψουν να το πράξετε.

Επιλογή της κατάλληλης Σε αυτό το κουτί περιλαμβάνονται μπλε σύριγγες με μπλε σύριγγας διαφορετικούς όγκους:

▪ Μπλε σύριγγες των 5 ml για δόσεις από 1 ml έως 5 ml.

▪ Μπλε σύριγγες των 10 ml για δόσεις πάνω από 5 ml.

Σε περίπτωση που η συνταγογραφημένη δόση είναι 11 ml:

Χρησιμοποιήστε 2 x 5,5 ml με την μπλε σύριγγα των 10 ml α . Επιλέξτε μία κατάλληλη μπλε σύριγγα με βάση τη δόση που συνταγογραφήθηκε από τον γιατρό του παιδιού σας.

β. Αποσυσκευάστε την μπλε σύριγγα.

ετικέτα

Ρύθμιση της απαιτούμενης Η μπλε σύριγγα διαθέτει μια κλίμακα (ml).

δόσης σε μια νέα μπλε ▪ Η κλίμακα της μπλε σύριγγας των 5 ml αρχίζει με 1 ml.

σύριγγα Τα σημάδια διαβαθμίσεων είναι σε προσαυξήσεις των 0,2 ml.

▪ Η κλίμακα της μπλε σύριγγας των 10 ml αρχίζει με 2 ml.

Τα σημάδια διαβαθμίσεων είναι σε προσαυξήσεις των 0,5 ml.

α. Ανασκοπήστε τη δόση που αναφέρεται στην αντίστοιχη περιοχή στο εξωτερικό του κουτιού.

β. Εάν η πληροφορία δεν είναι διαθέσιμη:

Ζητήστε από τον γιατρό σας να την παρέχει.

γ. Κρατήστε την μπλε σύριγγα με το άνοιγμα να δείχνει προς τα πάνω.

δ. Τραβήξτε τη ράβδο του εμβόλου αργά μέχρι το επάνω όριο να φτάσει στη σήμανση του όγκου που πρέπει να χορηγηθεί.

Όταν μετακινείτε τη ράβδο του εμβόλου, μπορείτε να ακούσετε ένα «κλικ» για κάθε σημάδι αναβαθμίσεων.

Προειδοποιητικές Η επάνω άκρη του εμβόλου πρέπει να είναι ακριβώς πληροφορίες: ευθυγραμμισμένη με τη σωστή σήμανση του όγκου που πρέπει να χορηγηθεί.

Προσοχή, μην τραβήξετε το έμβολο πέρα από τον όγκο που πρέπει να χορηγηθεί.

Προσοχή, μην πιέζετε την ετικέτα όταν τραβάτε το έμβολο.

ε. Αφαιρέστε την αποκολλούμενη ετικέτα από την μπλε σύριγγα τελείως.

Μπορείτε τώρα να δείτε το κόκκινο κουμπί για τη ρύθμιση του όγκου.

στ. Ελέγξτε ξανά τη θέση του εμβόλου. Διασφαλίστε ότι η επάνω άκρη του εμβόλου είναι ακριβώς ευθυγραμμισμένη με τη σωστή σήμανση του όγκου που πρέπει να χορηγηθεί.

ζ. Εάν η θέση του μπλε εμβόλου δεν αντιστοιχεί στον απαιτούμενο όγκο:

Προσαρμόστε την ανάλογα.

η. Εάν η θέση του μπλε εμβόλου αντιστοιχεί στον απαιτούμενο όγκο, πιέστε το κόκκινο κουμπί μία φορά για να οριστικοποιήσετε τη ρύθμιση.

→ Η πίεση του κόκκινου κουμπιού θα δώσει έναν ήχο «κλικ».

→ Η απαιτούμενη δόση έχει τώρα ρυθμιστεί.

Προειδοποιητικές ▪ Εάν παρατηρήσετε ότι έχει επιλεχθεί λάθος δόση (το πληροφορίες: κόκκινο κουμπί έχει πιεστεί), χρησιμοποιήστε την κατάλληλη εφεδρική μπλε σύριγγα.

▪ Επαναλάβετε τα βήματα «α» έως «η» με μια νέα μπλε σύριγγα.

α. Ωθήστε το έμβολο προς τα πάνω μέσα στην μπλε σύριγγα όσο πάει.

Η μπλε σύριγγα μπορεί τώρα να χρησιμοποιηθεί.

Χορήγηση του πόσιμου εναιωρήματος Ακολουθήστε τα βήματα που περιγράφονται παρακάτω για κάθε Ανακίνηση του πόσιμου απαιτούμενη χορήγηση.

εναιωρήματος Προειδοποιητικές Αφήστε το εναιώρημα να προσαρμοστεί σε θερμοκρασία πληροφορίες: δωματίου εάν έχει φυλαχθεί στο ψυγείο.

α. Απαλά ανακινήστε τη φιάλη για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα πριν από κάθε δόση. Αυτό σκοπό έχει την παροχή ενός καλά αναμεμειγμένου εναιωρήματος.

.

β. Ελέγξτε εάν το εναιώρημα έχει αναμειχθεί πλήρως, δηλ.:

• χωρίς σβόλους,

• χωρίς ίζημα.

γ. Εάν υπάρχουν σβόλοι ή ίζημα: Επαναλάβετε το προηγούμενο βήμα «α» + «β».

Σημείωση • Η ανακίνηση μπορεί να οδηγήσει στον σχηματισμό αφρού.

• Αφήστε τη φιάλη να ηρεμήσει μέχρι να διαλυθεί ο αφρός.

• Το μεγαλύτερο άνοιγμα που είναι ορατό στον προσαρμογέα χρησιμοποιείται για τη σύνδεση της μπλε σύριγγας.

• Η επιφάνεια του προσαρμογέα φιάλης πρέπει να είναι απαλλαγμένη από υγρό.

δ. Ξεβιδώστε το πώμα της φιάλης, αλλά διατηρήστε τον προσαρμογέα στο επάνω μέρος της φιάλης.

ε. Εάν τυχόν υπάρχει υγρό επάνω στον προσαρμογέα:

Αφαιρέστε το υγρό με ένα καθαρό χαρτομάντιλο.

Αναρρόφηση της απαιτούμενης δόσης α. Διατηρήστε τη φιάλη σε όρθια θέση. Εισαγάγετε το άκρο της μπλε σύριγγας τελείως στο μεγάλο άνοιγμα του προσαρμογέα.

β. Αναποδογυρίστε τη φιάλη.

γ. Τραβήξτε προς τα πάνω την μπλε ράβδο του εμβόλου αργά μέχρι να σταματήσει (δηλ. μέχρι να φτάσει στη ρυθμισμένη δόση).

δ. Ελέγξτε προσεκτικά για αέρα μέσα στην μπλε σύριγγα.

Οι μικρότερες φυσαλίδες αέρα δεν είναι κρίσιμης σημασίας.

ε. Εάν υπάρχουν μεγάλες φυσαλίδες αέρα:

• Επιστρέψτε το εναιώρημα στη φιάλη ωθώντας προς τα εμπρός τη ράβδο του εμβόλου μέσα στην μπλε σύριγγα όσο είναι δυνατόν.

• Επαναλάβετε τα παραπάνω βήματα «β» έως «ε».

στ. Επαναφέρετε τη φιάλη σε όρθια θέση.

ζ. Αφαιρέστε την μπλε σύριγγα προσεκτικά από τον προσαρμογέα.

η. Κρατήστε την μπλε σύριγγα όρθια και ελέγξτε εάν:

→ το άκρο είναι γεμισμένο, → έχει μεταφερθεί ο σωστός όγκος, → δεν υπάρχουν μεγάλες φυσαλίδες αέρα.

θ. Εάν υπάρχουν μεγάλες φυσαλίδες αέρα ή αέρας στο άκρο:

• Εισαγάγετε ξανά το άκρο της μπλε σύριγγας τελείως στο μεγάλο άνοιγμα του προσαρμογέα.

• Επιστρέψτε το εναιώρημα στη φιάλη ωθώντας προς τα εμπρός τη ράβδο του εμβόλου μέσα στην μπλε σύριγγα μέχρι όσο πάει.

• Επαναλάβετε τα βήματα «β» έως «η» μέχρι να μην είναι ορατές μεγάλες φυσαλίδες αέρα.

ι. Κλείστε τη φιάλη με το βιδωτό πώμα.

Χορηγήστε το εναιώρημα αμέσως μετά την πλήρωση της μπλε σύριγγας.

Χορήγηση της συνταγογραφημένης δόσης α. Τοποθετήστε την μπλε σύριγγα μέσα στο στόμα του ασθενή.

β. Κατευθύνετε το άκρο επάνω στο μάγουλο για να επιτρέψετε την φυσική κατάποση.

γ. Ωθήστε τη ράβδο του εμβόλου προς τα κάτω αργά μέχρι το έμβολο να σταματήσει (η μπλε σύριγγα να είναι τελείως άδεια).

δ. Διασφαλίστε ότι ο ασθενής καταπίνει ολόκληρη τη δόση.

ε. Ενθαρρύνετε τον ασθενή να πιει υγρό μετά.

Προειδοποιητικές ▪ Ο ασθενής πρέπει να καταπιεί ολόκληρη τη δόση του πληροφορίες: φαρμάκου.

• Καθαρισμός και φύλαξη Η μπλε σύριγγα πρέπει να Ακολουθήστε τα βήματα που παρατίθενται παρακάτω για να καθαρίζεται μετά από κάθε καθαρίσετε τη συσκευή. Συνολικά, είναι απαραίτητοι τρεις εφαρμογή κύκλοι καθαρισμού για να διασφαλιστεί ο σωστός καθαρισμός.

Καθαρισμός Προειδοποιητικές ▪ Μην καθαρίζετε την μπλε σύριγγα σε πλυντήριο πιάτων.

πληροφορίες: ▪ Ποτέ μη βράζετε την μπλε σύριγγα.

α. Βυθίστε το άκρο της μπλε σύριγγας μέσα στο δοχείο με το νερό.

β. Αναρροφήστε νερό μέχρι η ράβδος του εμβόλου να σταματήσει.

γ. Αδειάστε την μπλε σύριγγα μέσα στο έτοιμο κενό δοχείο.

δ. Επαναλάβετε τα βήματα «α» έως «γ» δύο ακόμη φορές.

ε. Μετά τον καθαρισμό, ωθήστε ξανά τη ράβδο του εμβόλου προς τα μέσα μέχρι να σταματήσει.

στ. Στεγνώστε την εξωτερική επιφάνεια της σύριγγας με ένα καθαρό χαρτομάντιλο.

Φύλαξη Φυλάσσετε την μπλε σύριγγα σε καθαρό και ξηρό μέρος μέχρι την επόμενη χρήση.

Φυλάσσετε μακριά από το ηλιακό φως.

Απόρριψη Κάθε αχρησιμοποίητο φάρμακο ή υπόλειμμα, σύριγγες και προσαρμογέας πρέπει να απορρίπτεται σύμφωνα με τις κατά τόπους ισχύουσες σχετικές διατάξεις.

Πηγή: ema:adempas-epar-product-information_el.pdf