ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L04AA34 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ALEMTUZUMAB

Αλεμτουζουμάμπη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, μονοκλωνικά αντισώματα, κωδικός ATC: L01FA03 ### Μηχανισμός δράσης Η ομπινουτουζουμάμπη είναι ένα ανασυνδυασμένο, μονοκλωνικό, εξανθρωποποιημένο και βιοτεχνολογικά γλυκοζυλιωμένο τύπου II αντι-CD20 μονοκλωνικό αντίσωμα …

Εμπορικά Ονόματα

GAZYVARO LEMTRADA MABCAMPATH

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

C82 Θυλακιώδες λέμφωμα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Οζώδες λέμφωμα
C91 Λεμφοειδής λευχαιμία

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Δόση έναρξης:

Ασθενείς με Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία (ΧΛΛ)

Δόση1.000 mg

Σε συνδυασμό με χλωραμβουκίλη. Κύκλοι διάρκειας 28 ημερών έκαστος. Κύκλος 1: 100 mg Ημέρα 1, 900 mg Ημέρα 2 (ή συνέχεια της Ημέρας 1), 1.000 mg Ημέρα 8, 1.000 mg Ημέρα 15. Κύκλοι 2-6: 1.000 mg Ημέρα 1.
Ασθενείς με Οζώδες Λέμφωμα (ΟζΛ)

Δόση1.000 mg

Σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία. Έφοδος: 1.000 mg στις Ημέρες 1, 8 και 15 του Κύκλου 1, στην Ημέρα 1 των επόμενων κύκλων. Έξι κύκλοι 28 ημερών σε συνδυασμό με βενδαμουστίνη ή οκτώ κύκλοι 21 ημερών σε συνδυασμό με CHOP ή CVP. Το Αλεμτουζουμάμπη χορηγείται πριν από τη χημειοθεραπεία. Συντήρηση με Αλεμτουζουμάμπη κάθε 2 μήνες έως την εξέλιξη της νόσου ή για έως και 2 έτη για ασθενείς που ανταποκρίθηκαν.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ιχνηλασιμότητα

Η εμπορική ονομασία και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου προϊόντος θα πρέπει να καταγράφεται (ή να δηλώνεται) ευκρινώς στον φάκελο του ασθενούς.
Οζώδες λέμφωμα (ΟζΛ) - FLIPI

Πληθυσμόςμη προθεραπευμένοι ασθενείς με βαθμολογία FLIPI χαμηλού κινδύνου (0-1)

Η αποτελεσματικότητα είναι προς το παρόν ασαφής. Θα πρέπει να εξετάζεται προσεκτικά το συνολικό προφίλ ασφάλειας του Αλεμτουζουμάμπη συν χημειοθεραπεία και η ειδική κατάσταση του ασθενούς.
Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις (IRRs)

Θα πρέπει να τηρούνται τα μέτρα άμβλυνσης των IRRs (βλ. Δοσολογία). Οι IRRs μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιβράδυνση ή προσωρινή αναστολή της πρώτης έγχυσης.
Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις (IRRs) - Κίνδυνος

Πληθυσμόςασθενείς με υψηλό φορτίο όγκου και/ή υψηλό αριθμό λεμφοκυττάρων στην κυκλοφορία στη ΧΛΛ [> 25 x 109/L]

Ενδέχεται να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρών IRRs.
Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις (IRRs) - Κίνδυνος

Πληθυσμόςασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CrCl < 50 mL/λεπτό) και ασθενείς με βαθμολογία > 6 στην κλίμακα CIRS και CrCl < 70 mL/λεπτό

Διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο IRRs.
Διακοπή θεραπείας λόγω σοβαρών IRRs

Οι ασθενείς δεν πρέπει να λάβουν περαιτέρω εγχύσεις Αλεμτουζουμάμπη, εάν εμφανίσουν: οξέα, απειλητικά για τη ζωή, αναπνευστικά συμπτώματα, IRR 4ου Βαθμού (απειλητική για τη ζωή), ή δεύτερη εμφάνιση IRR 3ου Βαθμού (παρατεταμένη/επανεμφανιζόμενη).
IRRs - Προϋπάρχουσες καρδιακές/πνευμονικές καταστάσεις

Πληθυσμόςασθενείς με προϋπάρχουσες καρδιακές ή πνευμονικές καταστάσεις

Θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της έγχυσης και κατά την περίοδο μετά από την έγχυση.
IRRs - Υπόταση / Αντιϋπερτασικά φάρμακα

Ενδέχεται να εμφανιστεί υπόταση. Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο αναστολής των αντιϋπερτασικών θεραπειών για 12 ώρες πριν από και κατά τη διάρκεια της κάθε έγχυσης του Αλεμτουζουμάμπη και για την πρώτη ώρα μετά από τη χορήγηση.
IRRs - Υπόταση / Αντιϋπερτασικά φάρμακα

Πληθυσμόςασθενείς που διατρέχουν οξύ κίνδυνο υπερτασικής κρίσης

Θα πρέπει να αξιολογούνται ως προς τα οφέλη και τους κινδύνους της αναστολής της χορήγησης του αντιϋπερτασικού τους φαρμάκου.
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Σε περίπτωση υποψίας αντίδρασης υπερευαισθησίας κατά τη διάρκεια ή μετά από την έγχυση, η έγχυση πρέπει να σταματήσει και η θεραπεία να διακοπεί οριστικά.
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Πληθυσμόςασθενείς με γνωστή υπερευαισθησία στην ομπινουτουζουμάμπη

Δεν πρέπει να λάβουν θεραπεία (βλ. Αντενδείξεις).
Σύνδρομο λύσης του όγκου (TLS)

Πληθυσμόςασθενείς με υψηλό φορτίο όγκου και/ή υψηλό αριθμό κυκλοφορούντων λεμφοκυττάρων [> 25 x 109L] και/ή νεφρική δυσλειτουργία [CrCl < 70 mL/min]

Θα πρέπει να λάβουν προφύλαξη (επαρκής ενυδάτωση και χορήγηση ουρικοστατικών ή ουρικής οξειδάσης 12-24 ώρες πριν την έγχυση). Για τη θεραπεία του TLS, διορθώστε τις παθολογικές τιμές των ηλεκτρολυτών, παρακολουθήστε τη νεφρική λειτουργία και το ισοζύγιο των υγρών και χορηγήστε υποστηρικτική θεραπεία.
Ουδετεροπενία

Σε περίπτωση ουδετεροπενίας, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά με τακτικές παρακλινικές εξετάσεις έως την αποδρομή. Να χορηγείται θεραπεία σύμφωνα με τις τοπικές κατευθυντήριες οδηγίες και να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης παραγόντων διέγερσης αποικιών των κοκκιοκυττάρων (G-CSF). Σημεία ταυτόχρονης λοίμωξης να αντιμετωπίζονται κατάλληλα. Να εξετάζεται το ενδεχόμενο καθυστέρησης της δόσης σε περίπτωση σοβαρής ή απειλητικής για τη ζωή ουδετεροπενίας.
Ουδετεροπενία - Προφύλαξη

Πληθυσμόςασθενείς με σοβαρή ουδετεροπενία διάρκειας άνω της 1 εβδομάδας

Συνιστάται να λαμβάνουν αντιμικροβιακή προφύλαξη καθ' όλη τη διάρκεια της θεραπείας έως την αποδρομή σε Βαθμό 1 ή 2. Να λαμβάνεται υπόψη αντιική και αντιμυκητιασική προφύλαξη (βλ. Δοσολογία).
Ουδετεροπενία - Κίνδυνος

Πληθυσμόςασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CrCl < 50 mL/λεπτό)

Διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο ουδετεροπενίας.
Θρομβοπενία

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για θρομβοπενία, ειδικά κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου. Να πραγματοποιούνται τακτικές εργαστηριακές εξετάσεις έως την αποδρομή του συμβάντος. Να λαμβάνεται υπόψη το ενδεχόμενο καθυστέρησης της δόσης στην περίπτωση σοβαρής ή απειλητικής για τη ζωή θρομβοπενίας. Η μετάγγιση προϊόντων αίματος (π.χ. αιμοπεταλίων) εναπόκειται στην κρίση του θεράποντος ιατρού.
Θρομβοπενία - Κίνδυνος

Πληθυσμόςασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (CrCl < 50 mL/λεπτό)

Διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θρομβοπενίας.
Θρομβοπενία - Συγχορηγούμενες θεραπείες

Να λαμβάνεται υπόψη, ειδικά κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου, η χρήση όλων των ταυτόχρονων θεραπειών, οι οποίες θα μπορούσαν δυνητικά να επιδεινώσουν τα σχετιζόμενα με τη θρομβοπενία συμβάντα, όπως είναι οι αναστολείς αιμοπεταλίων και τα αντιπηκτικά.
Ανωμαλίες πήξης, συμπεριλαμβανομένης της διάχυτης ενδοαγγειακής πήξης (DIC)

Πληθυσμόςασθενείς για τους οποίους υπάρχει υποψία μη έκδηλης DIC

Θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά με έλεγχο των παραμέτρων πήξης, μεταξύ άλλων των αιμοπεταλίων, και με κλινική παρατήρηση για σημεία ή συμπτώματα έκδηλης DIC.
Διακοπή θεραπείας λόγω έκδηλης DIC

Η θεραπεία με Αλεμτουζουμάμπη θα πρέπει να διακόπτεται κατά την έναρξη της πρώτης πιθανολογούμενης έκδηλης DIC και να ξεκινά κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
Επιδείνωση προϋπαρχουσών καρδιακών καταστάσεων

Πληθυσμόςασθενείς με υποκείμενη καρδιακή νόσο

Θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Να ενυδατώνονται με προσοχή προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν υπερφόρτωση με υγρά.
Λοιμώξεις

Το Αλεμτουζουμάμπη δεν θα πρέπει να χορηγείται επί παρουσίας ενεργού λοίμωξης. Θα πρέπει να δίνεται προσοχή κατά την εξέταση του ενδεχομένου χρήσης του Αλεμτουζουμάμπη σε ασθενείς με ιστορικό επανεμφανιζόμενων ή χρόνιων λοιμώξεων.
Λοιμώξεις - Κίνδυνος

Πληθυσμόςασθενείς (ΧΛΛ) με βαθμολογία > 6 στην κλίμακα CIRS και CrCl < 70 mL/λεπτό

Διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένων των σοβαρών λοιμώξεων.
Επανενεργοποίηση ηπατίτιδας Β

Προκαταρκτικός έλεγχος για HBV σε όλους τους ασθενείς πριν την έναρξη της θεραπείας (HBsAg, HBcAb). Οι ασθενείς με ενεργό ηπατίτιδα Β δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αγωγή. Οι ορολογικά θετικοί ασθενείς για ηπατίτιδα Β θα πρέπει να συμβουλεύονται ειδικούς ηπατολόγους, να παρακολουθούνται και να αντιμετωπίζονται σύμφωνα με τα τοπικά ιατρικά πρότυπα.
Προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια (ΠΠΛ)

Πληθυσμόςασθενείς που εμφανίζουν νευρολογικές εκδηλώσεις νέας έναρξης ή μεταβολές στις προϋπάρχουσες νευρολογικές εκδηλώσεις

Η διάγνωση της ΠΠΛ θα πρέπει να εξετάζεται. Η θεραπεία με Αλεμτουζουμάμπη θα πρέπει να αναστέλλεται κατά τη διάρκεια της διερεύνησης της πιθανότητας ΠΠΛ και να διακόπτεται οριστικά σε περίπτωση επιβεβαιωμένης ΠΠΛ. Να λαμβάνεται υπόψη η διακοπή ή μείωση συγχορηγούμενης χημειοθεραπείας ή ανοσοκατασταλτικής θεραπείας. Ο ασθενής να παραπέμπεται σε νευρολόγο.
Ανοσοποίηση

Ο εμβολιασμός με εμβόλια που περιέχουν ζώντες ιούς δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως την ανάκαμψη των Β-κυττάρων.
Έκθεση in utero στην ομπινουτουζουμάμπη και εμβολιασμός βρεφών με εμβόλια που περιέχουν ζώντες ιούς

Πληθυσμόςβρέφη μητέρων που έχουν εκτεθεί στο Αλεμτουζουμάμπη κατά τη διάρκεια της κύησης

Οι εμβολιασμοί με εμβόλια που περιέχουν ζώντες ιούς θα πρέπει να αναβάλλονται έως την ανάκαμψη του αριθμού των Β-κυττάρων στο βρέφος. Η ασφάλεια και ο χρόνος του εμβολιασμού θα πρέπει να συζητούνται με τον γιατρό του βρέφους (βλ. Κύηση και γαλουχία).

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Εμβόλια που περιέχουν ζώντες ιούς
αντένδειξη

Δεν συνιστάται ο εμβολιασμός κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως την ανάκαμψη των Β-κυττάρων λόγω της ανοσοκατασταλτικής επίδρασης της ομπινουτουζουμάμπης.
Χλωραμβουκίλη, βενδαμουστίνη, CHOP ή CVP
προσοχή

Ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο ουδετεροπενίας.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις

Λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
Παραρρινοκολπίτιδα
Ουρολοίμωξη
Πνευμονία
Έρπης ζωστήρας
Ρινοφαρυγγίτιδα
Στοματικός έρπης
Φαρυγγίτιδα
Λοίμωξη πνεύμονα
Γρίπη
Επανενεργοποίηση ηπατίτιδας Β
Προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια

Αναπνευστικό

Ρινίτιδα
Βήχας
Ρινική συμφόρηση
Άλγος στοματοφάρυγγα
Δύσπνοια
Βρογχόσπασμος
Συριγμός
Λαρυγγικό οίδημα

Νεοπλάσματα

Δερματικό καρκίνωμα από πλακώδες επιθήλιο
Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα

Αίμα

Ουδετεροπενία
Θρομβοπενία
Αναιμία
Λευκοπενία
Εμπύρετη ουδετεροπενία
Μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

Μεταβολισμός

Σύνδρομο λύσης του όγκου
Υπερουριχαιμία
Υποκαλιαιμία
Αυξημένο σωματικό βάρος

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Κατάθλιψη
Άγχος

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Ζάλη

Καρδιά

Κολπική μαρμαρυγή
Αρρυθμία
Ταχυαρρυθμία
Στηθάγχη
Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο
Έμφραγμα του μυοκαρδίου
Καρδιακή ανεπάρκεια
Ταχυκαρδία

Αγγειακές

Υπέρταση
Υπόταση
Εξάψεις

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Ερεθισμός του λάρυγγα και του φάρυγγα

Γαστρεντερικό

Διάρροια
Δυσκοιλιότητα
Δυσπεψία
Αιμορροΐδες
Διάτρηση γαστρεντερικού σωλήνα
Ναυτία
Έμετος

Δέρμα

Αλωπεκία
Κνησμός
Έκζεμα

Μυοσκελετικό

Αρθραλγία
Οσφυαλγία
Πόνος στα άκρα
Μυοσκελετικός πόνος θώρακα
Οστικός πόνος

Νεφρά/Ουροποιητικό

Δυσουρία
Ακράτεια ούρων

Γενικές

Πυρεξία
Εξασθένιση
Κόπωση
Θωρακικό άλγος
Θωρακική δυσφορία
Ρίγη

Ανοσοποιητικό

Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών
Υπογαμμασφαιριναιμία
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση

Εργαστηριακές

Μειωμένος αριθμός ουδετερόφιλων
Αύξηση AST
Αύξηση ALT

Ήπαρ

Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έμετος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Έρπης ζωστήρας

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Πολύ συχνές
Αναιμία

Αίμα

Πολύ συχνές
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση

Ανοσοποιητικό

Πολύ συχνές
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Βρογχόσπασμος

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Εξάψεις

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Πολύ συχνές
Ερεθισμός του λάρυγγα και του φάρυγγα

Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις (IRRs)

Πολύ συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Πολύ συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Θωρακική δυσφορία

Γενικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Πολύ συχνές
Κόπωση

Γενικές

Πολύ συχνές
Λαρυγγικό οίδημα

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Λευκοπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού συστήματος

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Ουδετεροπενία

Αίμα

Πολύ συχνές
Ουρολοίμωξη

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Παραρρινοκολπίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Πνευμονία

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Πυρεξία

Γενικές

Πολύ συχνές
Πόνος στα άκρα

Μυοσκελετικό

Πολύ συχνές
Ρίγη

Γενικές

Πολύ συχνές
Ρινοφαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Συριγμός

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Ταχυκαρδία

Καρδιά

Πολύ συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Συχνές
Άλγος στοματοφάρυγγα

Αναπνευστικό

Συχνές
Έκζεμα

Δέρμα

Συχνές
Αιμορροΐδες

Γαστρεντερικό

Συχνές
Ακράτεια ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Αυξημένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Συχνές
Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα

Νεοπλάσματα

Συχνές
Γρίπη

Λοιμώξεις

Συχνές
Δερματικό καρκίνωμα από πλακώδες επιθήλιο

Νεοπλάσματα

Συχνές
Διάτρηση γαστρεντερικού σωλήνα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εμπύρετη ουδετεροπενία

Αίμα

Συχνές
Θωρακικό άλγος

Γενικές

Συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Συχνές
Κολπική μαρμαρυγή

Καρδιά

Συχνές
Λοίμωξη πνεύμονα

Λοιμώξεις

Συχνές
Μειωμένος αριθμός λευκοκυττάρων

Αίμα

Συχνές
Μειωμένος αριθμός ουδετερόφιλων

Εργαστηριακές

Συχνές
Μυοσκελετικός πόνος θώρακα

Μυοσκελετικό

Συχνές
Οστικός πόνος

Μυοσκελετικό

Συχνές
Ρινίτιδα

Αναπνευστικό

Συχνές
Ρινική συμφόρηση

Αναπνευστικό

Συχνές
Στοματικός έρπης

Λοιμώξεις

Συχνές
Σύνδρομο λύσης του όγκου

Μεταβολισμός

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Συχνές
Υπερουριχαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Υποκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Συχνές
Φαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Όχι συχνές
Επανενεργοποίηση ηπατίτιδας Β

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Υπογαμμασφαιριναιμία

Ανοσοποιητικό

Όχι συχνές
Σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Έμφραγμα του μυοκαρδίου

Καρδιά

Μη γνωστές
Αρρυθμία

Καρδιά

Μη γνωστές
Αύξηση ALT

Εργαστηριακές

Μη γνωστές
Αύξηση AST

Εργαστηριακές

Μη γνωστές
Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης

Ήπαρ

Μη γνωστές
Καρδιακή ανεπάρκεια

Καρδιά

Μη γνωστές
Οξύ στεφανιαίο σύνδρομο

Καρδιά

Μη γνωστές
Προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια

Λοιμώξεις

Μη γνωστές
Στηθάγχη

Καρδιά

Μη γνωστές
Ταχυαρρυθμία

Καρδιά

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Το Αλεμτουζουμάμπη δεν θα πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γυναίκες εκτός εάν το πιθανό όφελος υπερσκελίζει τον δυνητικό κίνδυνο.

Η ομπινουτουζουμάμπη διαπερνά τον πλακούντα και μπορεί να οδηγήσει σε εξάλειψη των Β-κυττάρων στα βρέφη. Η αναβολή του εμβολιασμού με εμβόλια ζώντων μικροοργανισμών θα πρέπει να εξετάζεται για τα βρέφη που γεννιούνται από μητέρες που έχουν εκτεθεί στο Αλεμτουζουμάμπη κατά τη διάρκεια της κύησης μέχρι να επιστρέψουν τα επίπεδα των Β- κυττάρων του βρέφους στο φυσιολογικό εύρος τιμών.
Γαλουχία
Οι γυναίκες θα πρέπει να καθοδηγούνται να διακόπτουν τον θηλασμό κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Αλεμτουζουμάμπη και για 18 μήνες μετά από την τελευταία δόση του Αλεμτουζουμάμπη.

Η ομπινουτουζουμάμπη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Το ενδεχόμενο απορρόφησης και επιβλαβούς δράσης στο βρέφος είναι άγνωστο.
Γονιμότητα
Δεν έχουν παρατηρηθεί ανεπιθύμητες επιδράσεις στα ανδρικά και γυναικεία αναπαραγωγικά όργανα σε μελέτες τοξικότητας επαναλαμβανόμενης δόσης σε πιθήκους.

Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες σε ζώα για να αξιολογηθεί η επίδραση της ομπινουτουζουμάμπης στη γονιμότητα.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιμετώπιση

Διακοπή ή μείωση του ρυθμού έγχυσης. Στενή παρακολούθηση του ασθενούς, τακτική παρακολούθηση του αριθμού των αιμοσφαιρίων και διαχείριση αυξημένου κινδύνου λοιμώξεων λόγω εξάλειψης των Β-κυττάρων.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα

Οι σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις (IRRs) είναι πολύ συχνές κατά τη διάρκεια της πρώτης έγχυσης. Ασθενείς με σχετικά συμπτώματα δεν πρέπει να οδηγούν ή να χειρίζονται μηχανήματα έως την αποδρομή τους.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Ιστιδίνη

Ιστιδίνη υδροχλωρική μονοϋδρική

Τρεαλόζη διυδρική

Πολοξαμερές 188

Ύδωρ για ενέσιμα

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντινεοπλασματικοί παράγοντες, μονοκλωνικά αντισώματα, κωδικός ATC: L01FA03

Μηχανισμός δράσης

Η ομπινουτουζουμάμπη είναι ένα ανασυνδυασμένο, μονοκλωνικό, εξανθρωποποιημένο και βιοτεχνολογικά γλυκοζυλιωμένο τύπου II αντι-CD20 μονοκλωνικό αντίσωμα της υποομάδας IgG1. Στοχεύει ειδικά την εξωκυττάρια αγκύλη του διαμεμβρανικού αντιγόνου CD20 που βρίσκεται στην επιφάνεια των μη κακοήθων και κακοήθων πρόδρομων Β και ώριμων Β λεμφοκυττάρων, αλλά απουσιάζει από την επιφάνεια των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, των πρόδρομων Β κυττάρων, των φυσιολογικών πλασματοκυττάρων ή του λοιπού φυσιολογικού ιστού. Η βιοτεχνολογική γλυκοζυλίωση του τμήματος Fc της ομπινουτουζουμάμπης οδηγεί σε μεγαλύτερη συγγένεια για τους υποδοχείς FcɣRIII στα δραστικά κύτταρα του ανοσοποιητικού, όπως είναι τα κύτταρα-φυσικοί φονείς (natural killer - NK), τα μακροφάγα και τα μονοκύτταρα συγκριτικά με τα μη βιοτεχνολογικά γλυκοζυλιωμένα αντισώματα.

Σε μη κλινικές μελέτες, η ομπινουτουζουμάμπη προκαλεί τον άμεσο κυτταρικό θάνατο και διαμεσολαβεί την εξαρτώμενη από το αντίσωμα κυτταροτοξικότητα (ADCC) και την εξαρτώμενη από το αντίσωμα κυτταρική φαγοκυττάρωση (ADCP) μέσω της επιστράτευσης των FcɣRIII-θετικών δραστικών κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Επιπρόσθετα, in vivo, η ομπινουτουζουμάμπη διαμεσολαβεί τη χαμηλού βαθμού εξαρτώμενη από το συμπλήρωμα κυτταροτοξικότητα (CDC).

Συγκριτικά με τα Τύπου 1 αντισώματα, η ομπινουτουζουμάμπη, ένα αντίσωμα Τύπου II, χαρακτηρίζεται από ενισχυμένη δυνατότητα άμεσης πρόκλησης του κυτταρικού θανάτου με ταυτόχρονη μείωση της εξαρτώμενης από το συμπλήρωμα κυτταροτοξικότητας (CDC) σε ισοδύναμη δόση. Η ομπινουτουζάμπη, ως βιοτεχνολογικά γλυκοζυλιωμένο αντίσωμα, χαρακτηρίζεται από ενισχυμένη ADCC και ADCP συγκριτικά με τα μη βιοτεχνολογικά γλυκοζυλιωμένα αντισώματα σε ισοδύναμη δόση. Σε ζωικά μοντέλα, η ομπινουτουζουμάμπη διαμεσολαβεί την ισχυρή εξάλειψη των Β κυττάρων και την αντικαρκινική αποτελεσματικότητα.

Στη βασική κλινική μελέτη σε ασθενείς με ΧΛΛ (BO21004/CLL11), το 91% (40 από τους 44) των αξιολογήσιμων ασθενών υπό θεραπεία με Αλεμτουζουμάμπη παρουσίαζε εξάλειψη Β-κυττάρων (η οποία ορίστηκε ως αριθμός CD19+ Β-κυττάρων < 0,07x 109/L) στο τέλος της θεραπείας και συνέχισε να παρουσιάζει εξάλειψη κατά τη διάρκεια των πρώτων 6 μηνών της παρακολούθησης. Ανάκαμψη των Β-κυττάρων παρατηρήθηκε στο διάστημα των 12-18 μηνών της παρακολούθησης στο 35% (14 από τους 40) των ασθενών χωρίς προϊούσα νόσο και στο 13% (5 από τους 40) των ασθενών με προϊούσα νόσο.

Στη βασική κλινική μελέτη σε ασθενείς με iNHL (GAO4753/GADOLIN), το 97% (171 από τους 176) των αξιολογήσιμων ασθενών υπό θεραπεία με Αλεμτουζουμάμπη παρουσίαζε εξάλειψη Β-κυττάρων στο τέλος της θεραπείας και το 97% (61 από τους 63) συνέχισε να παρουσιάζει εξάλειψη για περισσότερο από 6 μήνες από την τελευταία δόση. Ανάκαμψη των Β-κυττάρων παρατηρήθηκε στο διάστημα των 12-18 μηνών της παρακολούθησης στο 11% (5 από τους 46) των αξιολογήσιμων ασθενών.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Χρόνια Λεμφοκυτταρική Λευχαιμία Μία Φάσης ΙΙΙ, διεθνής, πολυκεντρική, ανοικτού σχεδιασμού, τυχαιοποιημένη, δύο σταδίων, τριών σκελών κλινική μελέτη (BO21004/CLL11), η οποία διερευνά την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του Αλεμτουζουμάμπη συν χλωραμβουκίλη (GClb) συγκριτικά με τη ριτουξιμάμπη συν χλωραμβουκίλη (RClb) ή τη μονοθεραπεία με χλωραμβουκίλη (Clb) πραγματοποιήθηκε σε μη προθεραπευμένους ασθενείς με ΧΛΛ και συννοσηρότητες.

Πριν από την ένταξη, οι ασθενείς έπρεπε να έχουν τεκμηριωμένη CD20+ ΧΛΛ και μία από ή αμφότερες τις ακόλουθες μετρήσεις συνυπαρχουσών ιατρικών καταστάσεων: βαθμολογία συννοσηρότητας (Cumulative Illness Rating Scale, CIRS) άνω του 6 ή μειωμένη νεφρική λειτουργία, σύμφωνα με τη μέτρηση της CrCl < 70 ml/λεπτό. Οι ασθενείς με ανεπαρκή νεφρική λειτουργία (εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας 3ου Βαθμού σύμφωνα με τα Συνήθη Κριτήρια Ορολογίας για τις Ανεπιθύμητες Ενέργειες του Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου των Η.Π.Α. / National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events (AST, ALT >5 x ULN για >2 εβδομάδες, χολερυθρίνη>3 x ULN) και νεφρική λειτουργία (CrCl <30 mL/λεπτό) αποκλείστηκαν. Οι ασθενείς με βαθμολογία δυσλειτουργίας 4 σε ένα ή περισσότερα μεμονωμένα όργανα/συστήματα οργάνων, σύμφωνα με την εκτίμηση κατά τον ορισμό του CIRS, εξαιρουμένων των οργανικών συστημάτων των οφθαλμών, των ώτων, της ρινός, του φάρυγγα και του λάρυγγα, αποκλείστηκαν.

Συνολικά τυχαιοποιήθηκαν 781 ασθενείς σε αναλογία 2:2:1 ώστε να λάβουν Αλεμτουζουμάμπη συν χλωραμβουκίλη, ριτουξιμάμπη συν χλωραμβουκίλη ή μονοθεραπεία με χλωραμβουκίλη. Το στάδιο 1a συνέκρινε το Αλεμτουζουμάμπη συν χλωραμβουκίλη έναντι της μονοθεραπείας με χλωραμβουκίλη σε 356 ασθενείς και το στάδιο 2 συνέκρινε το Αλεμτουζουμάμπη συν χλωραμβουκίλη έναντι της ριτουξιμάμπης συν χλωραμβουκίλη σε 663 ασθενείς.

Στην πλειονότητα των ασθενών, το Αλεμτουζουμάμπη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως ως αρχική δόση των 1.000 mg χορηγούμενη την Ημέρα 1, την Ημέρα 8 και την Ημέρα 15 του πρώτου κύκλου θεραπείας. Προκειμένου να μειωθεί το ποσοστό των σχετιζόμενων με την έγχυση αντιδράσεων των ασθενών, εφαρμόστηκε τροποποίηση και σε 140 ασθενείς η πρώτη δόση του Αλεμτουζουμάμπη χορηγήθηκε σε 2 διαδοχικές ημέρες (Ημέρα 1 [100 mg] και Ημέρα 2 [900 mg]) (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις). Για τον κάθε επόμενο κύκλο θεραπείας (Κύκλοι 2 έως 6), οι ασθενείς έλαβαν 1.000 mg Αλεμτουζουμάμπη μόνο την Ημέρα 1. Η χλωραμβουκίλη χορηγήθηκε από του στόματος σε δοσολογία 0,5 mg/kg σωματικού βάρους την Ημέρα 1 και την Ημέρα 15 όλων των κύκλων θεραπείας (1 έως 6).

Τα δημογραφικά δεδομένα και τα αρχικά χαρακτηριστικά ήταν καλά ισοσκελισμένα μεταξύ των σκελών θεραπείας. Οι ασθενείς ήταν στην πλειοψηφία τους Καυκάσιοι (95%) και άνδρες (61%). Η διάμεση ηλικία ήταν τα 73 έτη, με το 44% να έχει ηλικία 75 ετών ή άνω. Κατά την αρχική εκτίμηση, το 22% των ασθενών είχε νόσο σταδίου Α κατά Binet, το 42% είχε νόσο σταδίου Β κατά Binet και το 36% είχε νόσο σταδίου C κατά Binet.

Η διάμεση βαθμολογία συννοσηρότητας ήταν 8 και το 76% των ενταγμένων ασθενών είχε βαθμολογία συννοσηρότητας πάνω από 6. Η διάμεση εκτιμηθείσα CrCl ήταν 62 mL/λεπτό και το 66% επί του συνόλου των ασθενών είχε CrCl <70 mL/λεπτό. Σαράντα δύο επί τοις εκατό των ενταγμένων ασθενών είχε αμφότερα CrCl <70 mL/λεπτό και βαθμολογία συννοσηρότητας >6. Τριάντα τέσσερα επί τοις εκατό των ενταγμένων ασθενών εντάχθηκε μόνο με βαθμολογία συννοσηρότητας και το 23% των ασθενών εντάχθηκε μόνο με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία.

Οι συχνότερα αναφερθείσες συνυπάρχουσες ιατρικές καταστάσεις (χρησιμοποιώντας ως καταληκτικό όριο ποσοστό 30% ή υψηλότερο) στα οργανικά συστήματα κατά MedDRA είναι οι εξής: Αγγειακές διαταραχές (73%), Καρδιακές διαταραχές (46%), Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος (38%), Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης (40%), Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών (38%), Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού (33%).

Τα αποτελέσματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα για ασθενείς με ΧΛΛ που δεν έχουν προηγουμένως λάβει αγωγή συνοψίζονται στον Πίνακα 9. Καμπύλες Kaplan-Meier για την επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) και τη Συνολική Επιβίωση (OS) φαίνονται στις Εικόνες 1-4.

Πίνακας 9 Σύνοψη αποτελεσματικότητας από τη μελέτη BO21004/CLL11

	Στάδιο 1α		Στάδιο 2
	Χλωραμβουκίλη N=118	Αλεμτουζουμάμπη + χλωραμβουκίλη N=238	Ριτουξιμάμπη + χλωραμβουκίλη N=330	Αλεμτουζουμάμπη + χλωραμβουκίλη N=333
Διάμεσος χρόνος παρατήρησης	22,8 μηνών ζ		18,7 μηνών ζ
Πρωτεύον καταληκτικό σημείο
Εκτιμηθείσα από τον ερευνητή PFS (PFS-INV)α
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	96 (81,4%)	93 (39,1%)	199 (60,3%)	104 (31,2%)
Διάμεσος χρόνος έως το συμβάν (μήνες)	11,1	26,7	15,2	26,7
Λόγος κινδύνου (95% ΔΕ)		0,18 [0,13, 0,24]		0,39 [0,31, 0,49]
Τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένοςβ)		< 0,0001		< 0,0001
Κύρια δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία
Εκτιμηθείσα από την IRC PFS (PFS-IRC)a
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	90 (76,3%)	89 (37,4%)	183 (55,5%)	103 (30,9%)
Διάμεσος χρόνος έως το συμβάν (μήνες)	11,2	27,2	14,9	26,7
Λόγος κινδύνου (95% ΔΕ)		0,19 [0,14, 0,27]		0,42 [0,33, 0,54]
Τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένοςβ)		< 0,0001		< 0,0001
Ποσοστό ανταπόκρισης στο τέλος της θεραπείας
Αριθμός ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση	118	238	329	333
Ανταποκριθέντες (%)	37 (31,4%)	184 (77,3%)	214 (65,0%)	261 (78,4%)
Μη ανταποκριθέντες (%)	81 (68,6%)	54 (22,7%)	115 (35,0%)	72 (21,6%)
Διαφορά στο ποσοστό ανταπόκρισης, (95% ΔΕ)		45,95 [35,6, 56,3]		13,33 [6,4, 20,3]
Τιμή p (έλεγχος χ τετράγωνο)		< 0,0001		0,0001
Αριθμός πλήρως ανταποκριθέντων (%)γ	0 (0,0%)	53 (22,3%)	23 (7,0%)	69 (20,7%)
Μοριακή ύφεση στο τέλος της θεραπείαςδ
Αριθμός ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυσηε	90	168	244	239
MRD-αρνητικό (%)στ	0 (0%)	90 (100%)	45 (26,8%)	123 (73,2%)
MRD-θετικό (%)	6 (2,5%)	238 (97,5%)	61 (25,5%)	178 (74,5%)
Διαφορά στα ποσοστά MRD, (95% ΔΕ)		26,79 [19,5, 34,1]		23,06 [17,0, 29,1]
Επιβίωση χωρίς συμβάντα
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	103 (87,3%)	104 (43,7%)	208 (63,0%)	118 (35,4%)
Διάμεσος χρόνος έως το συμβάν (μήνες)	10,8	26,1	14,3	26,1
Λόγος κινδύνου (95% ΔΕ)		0,19 [0,14, 0,25]		0,43 [0,34, 0,54]
Τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένοςβ)		< 0,0001		< 0,0001
Χρόνος έως τη νέα θεραπεία για τη λευχαιμία
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	65 (55,1%)	51 (21,4%)	86 (26,1%)	55 (16,5%)
Διάμεσος χρόνος έως το συμβάν (μήνες)	14,8	NR	30,8	NR
Λόγος κινδύνου (95% ΔΕ)		0,24 [0,16, 0,35]		0,59 [0,42, 0,82]
Τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένοςβ)		< 0,0001		< 0,0018
Συνολική επιβίωση
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	57 (48.3%)	93 (39.1%)	147 (44.5%)	121 (36.3%)
Διάμεσος χρόνος έως το συμβάν (μήνες)	66.7	NR	73.1	NR
Λόγος κινδύνου (95% ΔΕ)		0.68 [0.49; 0.94]		0.76 [0.60; 0.97]
Τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένοςβ)		0.0196		0.0245

IRC: Ανεξάρτητη Επιτροπή Εξέτασης, PFS: επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, HR: λόγος κινδύνου, ΔΕ: διαστήματα εμπιστοσύνης, MRD: Ελάχιστη υπολειπόμενη νόσος, NR = Δεν επετεύχθη α Ορίζεται ως ο χρόνος από την τυχαιοποίηση έως την πρώτη εμφάνιση εξέλιξης της νόσου, υποτροπής ή θανάτου από οποιαδήποτε αιτία σύμφωνα με την εκτίμηση του ερευνητή β Στρωματοποίηση ανά στάδιο Binet κατά την αρχική εκτίμηση γ Περιλαμβάνει 11 ασθενείς στο σκέλος της GClb με πλήρη ανταπόκριση και ατελή μυελική ανάκαμψη δ Συνδυασμός αίματος και μυελού των οστών ε Ο χαρακτηρισμός «MRD-αρνητικό» ορίζεται ως αποτέλεσμα κάτω από 0,0001 στ Περιλαμβάνει MRD-θετικούς ασθενείς και ασθενείς που εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου ή κατέληξαν πριν από την ολοκλήρωση της θεραπείας ζ Ο διάμεσος χρόνος παρατήρησης για δεδομένα συνολικής επιβίωσης (OS) αντιστοιχεί σε 62,5 μήνες διάμεσο χρόνο παρατήρησης για το Στάδιο 1α και σε μέσο χρόνο παρατήρησης 59,4 μηνών για το Στάδιο 2.

Αποτελέσματα αναλύσεων υποομάδας Τα αποτελέσματα της ανάλυσης υποομάδας της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) (δηλ. φύλο, ηλικία, στάδια κατά Binet, CrCl, βαθμολογία CIRS, β2-μικροσφαιρίνη, κατάσταση IGVH, χρωμοσωμικές ανωμαλίες, αριθμός λεμφοκυττάρων κατά την αρχική εκτίμηση) ήταν συνεπή με τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στον συνολικό πληθυσμό πρόθεσης θεραπείας. Ο κίνδυνος εξέλιξης της νόσου ή θανάτου μειώθηκε στο σκέλος του GClb συγκριτικά με το σκέλος της RClb και το σκέλος της Clb σε όλες τις υποομάδες εκτός από την υποομάδα ασθενών με διαγραφή του 17p. Στη μικρή υποομάδα των ασθενών με διαγραφή του 17p, παρατηρήθηκε μόνο μία θετική τάση συγκριτικά με το σκέλος της Clb (HR=0,42, p=0,089). Δεν παρατηρήθηκε όφελος συγκριτικά με το σκέλος της RClb. Για τις υποομάδες, η μείωση του κινδύνου εξέλιξης της νόσου ή θανάτου ποίκιλε από 92% έως 58% για τη GClb έναντι της Clb και από 72% έναντι 29% για τη GClb έναντι της RClb.

Εικόνα 1 Καμπύλη Kaplan-Meier για την εκτιμηθείσα από τον ερευνητή PFS από το Στάδιο 1α σε ασθενείς με ΧΛΛ (Μελέτη BO21004/CLL11) (Image of Kaplan-Meier curve)

Εικόνα 2 Καμπύλη Kaplan-Meier για την OS από το Στάδιο 1α σε ασθενείς με ΧΛΛ (Μελέτη BO21004/CLL11) (Image of Kaplan-Meier curve)

Εικόνα 3 Καμπύλη Kaplan-Meier για την εκτιμηθείσα από τον ερευνητή PFS από το Στάδιο 2 σε ασθενείς με ΧΛΛ (Μελέτη BO21004/CLL11) (Image of Kaplan-Meier curve)

Εικόνα 4 Καμπύλη Kaplan-Meier για την OS από το Στάδιο 2 σε ασθενείς με ΧΛΛ (Μελέτη BO21004/CLL11) (Image of Kaplan-Meier curve)

Ποιότητα ζωής Στα ερωτηματολόγια QLQC30 και QLQ-CLL-16, τα οποία συμπληρώθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας, δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά σε κάποια από τις υποκλίμακες. Τα δεδομένα κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, ειδικά για το σκέλος της μονοθεραπείας με χλωραμβουκίλη, είναι περιορισμένα. Ωστόσο, έως σήμερα δεν έχουν εντοπιστεί σημαντικές διαφορές στην ποιότητα ζωής κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης.

Οι σχετιζόμενες με την υγεία εκτιμήσεις της ποιότητας ζωής, ειδικά όσον αφορά την κόπωση κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας, δεν δείχνουν στατιστικά σημαντική διαφορά, που να υποδεικνύει ότι η προσθήκη του Αλεμτουζουμάμπη σε ένα σχήμα χλωραμβουκίλης δεν αυξάνει την εμπειρία της κόπωσης για τους ασθενείς.

Οζώδες λέμφωμα Mη προθεραπευμένο οζώδες λέμφωμα (μελέτη BO21223/GALLIUM) Σε μία φάσης ΙΙΙ, ανοικτού σχεδιασμού, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη κλινική μελέτη (BO21223/GALLIUM), αξιολογήθηκαν 1.202 ασθενείς με μη προθεραπευμένo Βαθμού 1-3α προχωρημένo (σταδίου ΙΙ ογκώδης νόσος, σταδίου ΙΙΙ/IV) ΟζΛ. Οι ασθενείς με ΟζΛ Βαθμού 3β αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 ώστε να λάβουν είτε Αλεμτουζουμάμπη (n=601 ασθενείς) είτε ριτουξιμάμπη (n=601 ασθενείς) σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία (βενδαμουστίνη, CHOP ή CVP), ακολουθούμενη από Αλεμτουζουμάμπη ή συντήρηση με ριτουξιμάμπη στους ασθενείς που επιτυγχάνουν πλήρη ή μερική ανταπόκριση.

Το Αλεμτουζουμάμπη χορηγήθηκε με ενδοφλέβια έγχυση ως δόση 1.000 mg στις Ημέρες 1, 8 και 15 του Κύκλου 1, στην Ημέρα 1 των επόμενων κύκλων. Συνολικά, χορηγήθηκαν έξι κύκλοι Αλεμτουζουμάμπη (κάθε 28 ημέρες) σε συνδυασμό με έξι κύκλους βενδαμουστίνης και συνολικά χορηγήθηκαν οκτώ κύκλοι Αλεμτουζουμάμπη (κάθε 21 ημέρες) σε συνδυασμό με έξι κύκλους CHOP ή οκτώ κύκλους CVP. Το Αλεμτουζουμάμπη χορηγήθηκε πριν από τη χημειοθεραπεία. Η βενδαμουστίνη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως στις Ημέρες 1 και 2 για όλους τους κύκλους θεραπείας (Κύκλοι 1-6) στα 90 mg/m2/ημέρα όταν χορηγήθηκε σε συνδυασμό με Αλεμτουζουμάμπη. Χορηγήθηκε η τυπική δόση CHOP και CVP. Μετά από τους Κύκλους 6-8, σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, οι ασθενείς που ανταποκρίθηκαν, έλαβαν θεραπεία συντήρησης με Αλεμτουζουμάμπη κάθε 2 μήνες έως την εξέλιξη της νόσας ή για έως και 2 έτη.

Τα δημογραφικά δεδομένα και τα αρχικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού των ασθενών ήταν καλά ισορροπημένα ανάμεσα στα σκέλη θεραπείας. Η διάμεση ηλικία ήταν τα 59 έτη, το 81% ήταν Καυκάσιοι, το 53% ήταν γυναίκες, το 79% είχε βαθμολογία FLIPI ≥ 2 και το 7% είχε νόσο Σταδίου ΙΙ (ογκώδη), το 35% είχε νόσο Σταδίου ΙΙΙ και το 57% είχε νόσο Σταδίου IV, το 44% είχε ογκώδη νόσο (> 7 cm), το 34% είχε τουλάχιστον ένα Β-σύμπτωμα κατά την έναρξη και το 97% είχε φυσική κατάσταση κατά ECOG 0-1 κατά την έναρξη. Το πενήντα επτά επί τοις εκατό έλαβε βενδαμουστίνη, το 33% έλαβε CHOP και το 10% έλαβε χημειοθεραπεία CVP.

Τα αποτελέσματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα για τους ασθενείς με μη προθεραπευμένο ΟζΛ συνοψίζονται στον Πίνακα 10. Οι καμπύλες Kaplan-Meier για την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) εμφανίζονται στην Εικόνα 5.

Πίνακας 10 Σύνοψη αποτελεσματικότητας στους ασθενείς με μη προθεραπευμένο ΟζΛ από τη μελέτη BO21223/GALLIUM

	Ριτουξιμάμπη + Χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από συντήρηση με ριτουξιμάμπη N=601	Αλεμτουζουμάμπη + Χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από συντήρηση με Αλεμτουζουμάμπη N=601
Πρωτεύον καταληκτικό σημείο
Εκτιμηθείσα από τον ερευνητή PFS§ (PFS-INV)
πρωταρχική ανάλυση
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	144 (24,0%)	101 (16,8%)
HR [95% ΔΕ]		0,66 [0,51, 0,85]
τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		0,0012
Εκτίμηση PFS στα 3 έτη [%] [95% ΔΕ]	73,3 [68,8, 77,2]	80,0 [75,9, 83,6]
PFS-INV τελική ανάλυση§§
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	244 (40,6%)	206 (34,3%)
HR [95% ΔΕ]		0,77 [0,64, 0,93]
τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		0,0055
Εκτίμηση PFS στα 3 έτη [%] [95% ΔΕ]	75,5 [71,8, 78,9]	82,4 [79,0, 85,3]
Εκτίμηση PFS στα 7 έτη [%] [95% ΔΕ]	55,7 [51,3, 59,9]	63,4 [59,0, 67,4]
Κύρια καταληκτικά σημεία
Εκτιμηθείσα από την IRC PFS (PFS-IRC)
πρωταρχική ανάλυση
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	125 (20,8%)	93 (15,5%)
HR [95% ΔΕ]		0,71 [0,54, 0,93]
τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		0,0138
Χρόνος έως τη νέα θεραπεία για λέμφωμα#
πρωταρχική ανάλυση
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	111 (18,5%)	80 (13,3%)
HR [95% ΔΕ]		0,68 [0,51, 0,91]
τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		0,0094
Συνολική Επιβίωση#
πρωταρχική ανάλυση
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	46 (7,7%)	35 (5,8%)
HR [95% ΔΕ]		0,75 [0,49, 1,17] ¶
τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		0,21¶
Συνολική επιβίωση, τελική ανάλυση §§
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	86 (14,3%)	76 (12,6%)
HR [95% ΔΕ]		0,86 [0,63, 1,18]
τιμή p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		0,36
Συνολικό Ποσοστό Ανταπόκρισης στο τέλος της εφόδου‡ (εκτίμηση INV, CT)#
πρωταρχική ανάλυση
Ανταποκριθέντες (%) (CR, PR)	522 (86,9%)	532 (88,5%)
Διαφορά στο ποσοστό ανταπόκρισης (%) [95% ΔΕ]		1,7% [-2,1%, 5,5%]
τιμή p (δοκιμασία Cochran-Mantel-Haenszel)		0,33
Πλήρης ανταπόκριση (CR)	143 (23,8%)	117 (19,5%)
Μερική ανταπόκριση (PR)	379 (63,1%)	415 (69,1%)

IRC: Ανεξάρτητη Επιτροπή Εξέτασης, PFS: επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, HR: λόγος κινδύνου, ΔΕ: Διάστημα Εμπιστοσύνης

Οι παράγοντες στρωματοποίησης ήταν το χημειοθεραπευτικό σχήμα, η ομάδα κινδύνου FLIPI για το οζώδες λέμφωμα, η γεωγραφική περιοχή § Επίπεδο σημαντικότητας σε αυτή την ενδιάμεση ανάλυση/πρωταρχική ανάλυση αποτελεσματικότητας: 0,012, καταληκτικά δεδομένα 31 Ιανουαρίου 2016, διάμεσος χρόνος παρατήρησης 34/35 μήνες §§ Τελική ανάλυση, καταληκτικά δεδομένα 30 Ιουλίου 2021, διάμεσος χρόνος παρατήρησης 94 μήνες ¶ Τα δεδομένα δεν είναι ακόμη ώριμα. Η διάμεση τιμή δεν επετεύχθη στο χρονικό σημείο της ανάλυσης

μη ρυθμισμένα για πολλαπλότητα

**Εκτιμήθηκε σύμφωνα με τα τροποποιημένα κριτήρια Cheson 2007 ‡ Τέλος εφόδου = τέλος φάσης εφόδου, δεν περιλαμβάνει μονοθεραπεία συντήρησης

Εικόνα 5 Καμπύλη Kaplan-Meier της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου σύμφωνα με την εκτίμηση του ερευνητή σε ασθενείς με μη προθεραπευμένο ΟζΛ (Μελέτη BO21223/GALLIUM), τελική ανάλυση* (Image of Kaplan-Meier curve)

R-Chemo: Ριτουξιμάμπη συν χημειοθεραπεία, G-Chemo: Αλεμτουζουμάμπη συν χημειοθεραπεία, HR: λόγος κινδύνου, ΔΕ: διάστημα εμπιστοσύνης *Τελική ανάλυση, καταληκτικά δεδομένα 30 Ιουλίου 2021, διάμεσος χρόνος παρατήρησης 94 μήνες

Αποτελέσματα αναλύσεων υποομάδας Τα αποτελέσματα των αναλύσεων υποομάδας (μη ρυθμισμένα για πολλαπλότητα) ήταν, σε γενικές γραμμές, συνεπή με τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στον πληθυσμό του ΟζΛ, υποστηρίζοντας την ισχύ του συνολικού αποτελέσματος (πρωταρχική ανάλυση, καταληκτικά δεδομένα 31 Ιανουαρίου 2016). Οι υποομάδες που αξιολογήθηκαν περιελάμβαναν IPI, FLIPI, την Ογκώδη Νόσο, τα Β συμπτώματα κατά την έναρξη, το Στάδιο κατά Ann Arbor και το ECOG κατά την έναρξη. Σε ασθενείς με βαθμολογία FLIPI 0-1 (χαμηλός κίνδυνος), δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ του Αλεμτουζουμάμπη συν χημειοθεραπεία και της ριτουξιμάμπης συν χημειοθεραπεία (Eκτιμηθείσα από τον ερευνητή PFS HR 1,17 (95% ΔΕ 0,63, 2,19, 40 συμβάντα PFS). H εν λόγω υποομάδα αποτελούσε το 21% (253/1202) του ΙΤΤ πληθυσμού με ΟζΛ και εκδήλωσε το 16,3% (40/245) των συμβάντων PFS.Επιπρόσθετα, οι διερευνητικές αναλύσεις της PFS υποομάδων στα χημειοθεραπευτικά σχήματα (βενδαμουστίνη, CHOP και CVP) ήταν συνεπείς με τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στον πληθυσμό με Αλεμτουζουμάμπη συν χημειοθεραπεία. Οι παρατηρηθέντες λόγοι κινδύνου (HR) ανά υποομάδα χημειοθεραπείας ήταν ως εξής: CHOP (n = 398): HR 0,77 (95% ΔΕ: 0,50, 1,20), CVP (n = 118): HR 0,63 (95% ΔΕ: 0,32, 1,21), και βενδαμουστίνη (n = 686): HR 0,61 (95% ΔΕ: 0,43, 0,86).

Εκβάσεις αναφερόμενες από τον/την ασθενή Βάσει του ερωτηματολογίου FACT-Lym που συνελέγη κατά τη διάρκεια των φάσεων της θεραπείας και της παρακολούθησης, οι ασθενείς και στα δύο σκέλη θεραπείας εμφάνισαν κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στα σχετιζόμενα με το λέμφωμα συμπτώματα όπως ορίζονται από την αύξηση ≥ 3 βαθμών από την αρχική εκτίμηση στην υποκλίμακα του Λεμφώματος, αύξηση ≥ 6 βαθμών από την αρχική εκτίμηση στο FACT Lym TOI και αύξηση ≥ 7 βαθμών από την αρχική εκτίμηση στη συνολική βαθμολογία FACT Lym. Οι βαθμολογίες χρησιμότητας EQ-5D ήταν παρόμοιες κατά την έναρξη, κατά τη διάρκεια της θεραπείας και της παρακολούθησης. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα σκέλη στις μετρήσεις της HRQOL ή της κατάστασης της υγείας. Λόγω του σχεδιασμού ανοικτής επισήμανσης, οι αναφερόμενες από τον/την ασθενή εκβάσεις θα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή.

Ασθενείς με οζώδες λέμφωμα που δεν ανταποκρίθηκαν ή εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου κατά τη διάρκεια ή για έως και 6 μήνες μετά από θεραπεία με ριτουξιμάμπη ή σχήμα που περιέχει ριτουξιμάμπη (μελέτη GAO4753g/GADOLIN). Σε μία πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοικτού σχεδιασμού κλινική μελέτη φάσης ΙΙΙ (GAO4753g /GADOLIN), αξιολογήθηκαν 396 ασθενείς με iNHL που δεν εμφάνισαν ανταπόκριση κατά τη διάρκεια της θεραπείας ή σημείωσαν εξέλιξη της νόσου σε διάστημα 6 μηνών μετά από την τελευταία δόση της ριτουξιμάμπης ή του σχήματος που περιείχε ριτουξιμάμπη (συμπεριλαμβανομένης της μονοθεραπείας με ριτουξιμάμπη στο πλαίσιο της θεραπείας εφόδου ή συντήρησης). Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 1:1 ώστε να λάβουν είτε μονοθεραπεία με βενδαμουστίνη (Β) (n = 202) ή Αλεμτουζουμάμπη σε συνδυασμό με βενδαμουστίνη (G+B) (n = 194) για 6 κύκλους, διάρκειας 28 ημερών ο καθένας. Οι ασθενείς στο σκέλος G+B που δεν εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου (δηλ. οι ασθενείς με πλήρη ανταπόκριση (CR), μερική ανταπόκριση (PR) ή σταθερή νόσο (SD)) στο τέλος της θεραπείας εφόδου συνέχισαν να λαμβάνουν συντήρηση με Αλεμτουζουμάμπη μία φορά κάθε δύο μήνες για 2 έτη ή έως την εξέλιξη της νόσου (ανάλογα με το ποιο θα συνέβαινε πρώτο). Οι ασθενείς στρωματοποιήθηκαν ανάλογα με την περιοχή, τον υποτύπο iNHL (οζώδες έναντι μη οζώδους), τον ανθεκτικό στη ριτουξιμάμπη τύπο (εάν είναι ανθεκτικός στην προηγούμενη μονοθεραπεία με ριτουξιμάμπη ή στη ριτουξιμάμπη σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία) και τον αριθμό των προηγούμενων θεραπειών (≤ 2 έναντι > 2).

Τα δημογραφικά δεδομένα και τα αρχικά χαρακτηριστικά ήταν καλά ισοσκελισμένα μεταξύ των σκελών θεραπείας (διάμεση ηλικία 63 έτη, οι ασθενείς ήταν στην πλειοψηφία τους Καυκάσιοι [88%] και άρρενες [58%]). Η πλειοψηφία των ασθενών είχε οζώδες λέμφωμα (81,1%). Ο διάμεσος χρόνος από την αρχική διάγνωση ήταν 3 έτη και ο διάμεσος αριθμός προηγούμενων θεραπειών ήταν 2 (εύρος 1 έως 10). Το 44% των ασθενών είχε λάβει 1 προηγούμενη θεραπεία και το 34% των ασθενών είχε λάβει 2 προηγούμενες θεραπείες.

Το Αλεμτουζουμάμπη χορηγήθηκε με ενδοφλέβια έγχυση ως δόση 1.000 mg στις Ημέρες 1, 8 και 15 του Κύκλου 1, στην Ημέρα 1 των Κύκλων 2-6, και σε ασθενείς που δεν σημείωσαν εξέλιξη της νόσου, μία φορά κάθε δύο μήνες για 2 έτη ή έως την εξέλιξη της νόσου (ανάλογα με το ποιο θα συμβεί πρώτο). Η βενδαμουστίνη χορηγήθηκε ενδοφλεβίως στις Ημέρες 1 και 2 για όλους τους κύκλους θεραπείας (Κύκλοι 1-6) στα 90 mg/m2/ημέρα όταν χορηγήθηκε σε συνδυασμό με Αλεμτουζουμάμπη ή στα 120 mg/m2/ημέρα όταν χορηγήθηκε ως μονοθεραπεία. Στους ασθενείς υπό θεραπεία με G+ B, το 79,4% έλαβε και τους έξι κύκλους θεραπείας συγκριτικά με το 66,7% των ασθενών στο σκέλος Β.

Η κύρια ανάλυση με βάση την εκτίμηση της Ανεξάρτητης Επιτροπής Εξέτασης (IRC) επέδειξε στατιστικά σημαντική μείωση 45% στον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου ή θανάτου, στους ασθενείς με iNHL που λαμβάνουν G+B ακολουθούμενο από συντήρηση με Αλεμτουζουμάμπη, συγκριτικά με τους ασθενείς που λαμβάνουν μονοθεραπεία με βενδαμουστίνη. Η μείωση στον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου ή θανάτου που παρατηρήθηκε στον πληθυσμό με iNHL, καθορίζεται από την υποομάδα των ασθενών με ΟζΛ.

Η πλειοψηφία των ασθενών στη μελέτη GAO4753g είχε ΟζΛ (81,1%). Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας από την κύρια ανάλυση στον πληθυσμό του ΟζΛ εμφανίζονται στον Πίνακα 11 και στις Εικόνες 6 και 8. Το 11,6% των ασθενών είχε λέμφωμα οριακής ζώνης (MZL) και το 7,1% είχε μικρολεμφοκυτταρικό λέμφωμα (SLL). Στον πληθυσμό με μη ΟζΛ, ο HR για την PFS σύμφωνα με την εκτίμηση της IRC ήταν 0,94 [95% CI: 0,49, 1,90]. Δεν ήταν δυνατή η εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων σχετικά με την αποτελεσματικότητα στους MZL και SLL υποπληθυσμούς.

Στην τελική ανάλυση, ο διάμεσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 45,9 μήνες (εύρος: 0-100,9 μήνες) για τους ασθενείς με ΟζΛ στο σκέλος Β και 57,3 μήνες (εύρος: 0,4-97,6 μήνες) για τους ασθενείς στο σκέλος G + B, αντιπροσωπεύοντας επιπλέον 25,6 μήνες και 35,2 μήνες διάμεσης παρακολούθησης στα σκέλη Β και G + Β, αντίστοιχα, από την κύρια ανάλυση. Μόνο τα καταληκτικά σημεία που αξιολογήθηκαν από τον ερευνητή (INV) αναφέρθηκαν στην τελική ανάλυση, καθώς οι αξιολογήσεις της IRC δε συνεχίστηκαν. Συνολικά, τα δεδομένα αποτελεσματικότητας που αξιολογήθηκαν από τον ερευνητή ήταν συνεπή με ό,τι παρατηρήθηκε στην κύρια ανάλυση. Η συνολική επιβίωση (OS) σε ασθενείς με ΟζΛ ήταν σταθερή με μεγαλύτερη παρακολούθηση (βλ. Εικόνα 7)˙ ο HR για τον κίνδυνο θανάτου ήταν 0,71 (95% CI: 0,51, 0,98).

Πίνακας 11 Σύνοψη κύριας ανάλυσης αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με ΟζΛ# από τη μελέτη GAO4753g/GADOLIN

	Βενδαμουστίνη N=166	Αλεμτουζουμάμπη + Βενδαμουστίνη ακολουθούμενο από συντήρηση με Αλεμτουζουμάμπη N = 155
Διάμεσος χρόνος παρατήρησης:	20 μήνες	22 μήνες
Κύριο καταληκτικό σημείο στον πληθυσμό ΟζΛ
PFS σύμφωνα με την εκτίμηση της IRC (PFS-IRC)
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	90 (54,2%)	54 (34,8%)
Διάμεσος χρόνος έως το συμβάν (μήνες, 95% ΔΕ)	13,8 (11,4, 16,2)	NR (22,5,-)
HR (95% ΔΕ)		0,48 (0,34, 0,68)
τιμή-p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		< 0,0001
Δευτερεύοντα Καταληκτικά σημεία
PFS σύμφωνα με την εκτίμηση του Ερευνητή (PFS-INV)
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	102 (61,4%)	62 (40,0%)
Διάμεσος χρόνος έως το συμβάν (μήνες, 95% ΔΕ)	13,7 (11,0, 15,5)	29,2 (17,5,-)
HR (95% ΔΕ)		0,48 (0,35, 0,67)
τιμή-p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		< 0,0001
Βέλτιστη Συνολική Ανταπόκριση (BOR) (εκτίμηση IRC)§
Αριθμός ασθενών που συμπεριλήφθηκε στην ανάλυση	161	153
Ανταποκριθέντες (%) (CR/PR)	124 (77,0%)	122 (79,7%)
Διαφορά στο ποσοστό ανταπόκρισης (95% ΔΕ)		2,72 (-6,74, 12,18)
τιμή-p (δοκιμασία Cochran-Mantel-Haenszel)		0,6142
Πλήρως Ανταποκριθέντες (%)	31 (19,3%)	24 (15,7%)
Μερικώς Ανταποκριθέντες (%)	93 (57,8%)	98 (64,1%)
Σταθερή Νόσος (%)	18 (11,2%)	13 (8,5%)
Διάρκεια Ανταπόκρισης (DOR) (εκτίμηση IRC)
Αριθμός ασθενών που συμπεριλήφθηκαν στην ανάλυση	127	122
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	74 (58,3%)	36 (29,5%)
Διάμεση διάρκεια (σε μήνες) της Διάρκειας Ανταπόκρισης (95% ΔΕ)	11,9 (8,8, 13,6)	NR (25,4,-)
HR (95% ΔΕ)		0,36 (0,24, 0,54)
Συνολική Επιβίωση (δεν είναι ακόμα ώριμη)
Αριθμός (%) ασθενών με συμβάν	36 (21,7%)	25 (16,1%)
Διάμεσος χρόνος έως το συμβάν (μήνες)	NR	NR
HR (95% ΔΕ)		0,71 (0,43, 1,19)
τιμή-p (έλεγχος Log-Rank, στρωματοποιημένος*)		0,1976

IRC: Ανεξάρτητη Επιτροπή Εξέτασης, PFS: επιβίωση χωρίς εξέλιξη, HR: Λόγος Κινδύνου, ΔΕ: Διάστημα Εμπιστοσύνης, NR = Δεν επιτεύχθηκε

Ασθενείς με ΟζΛ που δεν ανταποκρίθηκαν ή εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου κατά τη διάρκεια ή για έως και 6 μήνες μετά από θεραπεία με ριτουξιμάμπη ή σχήμα που περιέχει ριτουξιμάμπη

*Οι παράγοντες διαστρωμάτωσης για την ανάλυση ήταν ο ανθεκτικός τύπος (μονοθεραπεία με ριτουξιμάμπη έναντι ριτουξιμάμπης + χημειοθεραπεία) και οι προηγούμενες θεραπείες (≤ 2 έναντι > 2). Ο οζώδης έναντι μη οζώδους ήταν επίσης παράγοντας διαστρωμάτωσης για τη μελέτη, αλλά δεν είχε εφαρμογή στην ανάλυση υποομάδας των ασθενών με ΟζΛ. § Βέλτιστη ανταπόκριση σε διάστημα 12 μηνών από την έναρξη της θεραπείας

Εικόνα 6 Καμπύλη Kaplan-Meier της PFS σύμφωνα με την εκτίμηση IRC σε ασθενείς με ΟζΛ# (Μελέτη GAO4753g/GADOLIN) (Image of Kaplan-Meier curve)

Ασθενείς με ΟζΛ που δεν ανταποκρίθηκαν ή εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου κατά τη διάρκεια ή για έως και 6 μήνες μετά από θεραπεία με ριτουξιμάμπη ή σχήμα που περιέχει ριτουξιμάμπη

Εικόνα 7 Καμπύλη Kaplan-Meier της Συνολικής Επιβίωσης OS σε ασθενείς με ΟζΛ κατά την Τελική Ανάλυση (Μελέτη GAO4753g/GADOLIN) (Image of Kaplan-Meier curve)

Αποτελέσματα των αναλύσεων υποομάδας Τα αποτελέσματα των αναλύσεων υποομάδας ήταν σε γενικές γραμμές συνεπή με τα αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν στον πληθυσμό με ΟζΛ, υποστηρίζοντας την ισχύ του συνολικού αποτελέσματος.

Εικόνα 8 PFS σύμφωνα με την εκτίμηση IRC ανά υποομάδα ασθενών με ΟζΛ# (Μελέτη GAO4753g/GADOLIN)* (Image of Kaplan-Meier curve)

*οι προκαθορισμένες αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας (ΙΤΤ) επαναλήφθηκαν στον πληθυσμό με ΟζΛ. Η ανάλυση της διπλά ανθεκτικής (δηλ. μη ανταπόκριση ή εξέλιξη της νόσου κατά τη διάρκεια ή εντός 6 μηνών από την τελευταία δόση σχήματος που βασίζεται σε αλκυλιωτικό παράγοντα) κατάστασης ήταν διερευνητική.

Ασθενείς με ΟζΛ που δεν ανταποκρίθηκαν ή εμφάνισαν εξέλιξη της νόσου κατά τη διάρκεια ή για έως και 6 μήνες μετά από θεραπεία με ριτουξιμάμπη ή σχήμα που περιέχει ριτουξιμάμπη

Μελέτη Έγχυσης Σύντομης Διάρκειας MO40597 (GAZELLE) Η ασφάλεια της έγχυσης σύντομης διάρκειας (περίπου 90 λεπτά) ομπινουτουζουμάμπης που χορηγήθηκε σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία CHOP, CVP ή βενδαμουστίνη αξιολογήθηκε σε μια πολυκεντρική, ανοικτής επισήμανσης, μελέτη μονού σκέλους σε 113 ασθενείς με μη προθεραπευμένο προχωρημένο οζώδες λέμφωμα (Μελέτη MO40597/GAZELLE).

Οι ασθενείς έλαβαν τον πρώτο κύκλο ομπινουτουζουμάμπης με τον τυπικό ρυθμό έγχυσης την Ημέρα 1, 8 και 15 του Κύκλου 1. Οι ασθενείς που δεν εμφάνισαν καμία IRR Βαθμού ≥ 3 κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου έλαβαν έγχυση σύντομης διάρκειας από τον Κύκλο 2 και μετά.

Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν το ποσοστό των ασθενών που εμφάνισαν IRR Βαθμού ≥ 3 που σχετίζεται με την έγχυση σύντομης διάρκειας κατά τη διάρκεια του Κύκλου 2, μεταξύ εκείνων που είχαν λάβει προηγουμένως 3 χορηγήσεις ομπινουτουζουμάμπης με τον τυπικό ρυθμό έγχυσης κατά τη διάρκεια του Κύκλου 1 χωρίς να έχουν εμφανίσει IRR Βαθμού ≥ 3.

Δεν παρατηρήθηκαν IRRs Βαθμού ≥3 μεταξύ ασθενών που έλαβαν έγχυση σύντομης διάρκειας στον Κύκλο 2. Μετά τον Κύκλο 2 μόνο ένας ασθενής εμφάνισε IRR Βαθμού 3 (υπέρταση στον Κύκλο 5). (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Εκβάσεις αναφερόμενες από τον/την ασθενή Λόγω του σχεδιασμού ανοικτής επισήμανσης, οι αναφερόμενες από τον/την ασθενή εκβάσεις θα πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή. Βάσει του ερωτηματολογίου FACT-Lym και της κλίμακας δείκτη EQ-5D που συγκεντρώθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας και κατά τη διάρκεια των περιόδων παρακολούθησης, η σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής ήταν γενικά διατηρημένη στη βασική μελέτη χωρίς ουσιώδη διαφορά ανάμεσα στα σκέλη. Ωστόσο, στους ασθενείς με ΟζΛ η προσθήκη του Αλεμτουζουμάμπη στη βενδαμουστίνη καθυστέρησε τον χρόνο έως την επιδείνωση της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής όπως μετρήθηκε από τη βαθμολογία FACT-Lym TOI κατά 2,2 μήνες (διάμεση διάρκεια 5,6 έναντι 7,8 μηνών για Β και G+B αντίστοιχα HR = 0,83, 95% ΔΕ: 0,60, 1,13).

Ανοσογονικότητα Τα αποτελέσματα της δοκιμασίας ανοσογονικότητας εξαρτώνται σημαντικά από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της ευαισθησίας και της εξειδίκευσης της δοκιμασίας, της μεθοδολογίας της δοκιμασίας, της ισχύος της δοκιμασίας έναντι της ποσότητας του Αλεμτουζουμάμπη/αντισώματος στην κυκλοφορία, του χειρισμού του δείγματος, του χρόνου συλλογής του δείγματος, των συγχορηγουμένων φαρμάκων και της υποκείμενης νόσου. Γι’ αυτούς τους λόγους, η σύγκριση της επίπτωσης των αντισωμάτων έναντι του Αλεμτουζουμάμπη με την επίπτωση των αντισωμάτων έναντι άλλων προϊόντων μπορεί να είναι παραπλανητική.

Οι ασθενείς στη βασική μελέτη της ΧΛΛ BO21004/CLL11 εξετάστηκαν σε πολλά χρονικά σημεία για αντιθεραπευτικά αντισώματα (ΑΤΑ) εναντίον του Αλεμτουζουμάμπη. Στους ασθενείς υπό θεραπεία με Αλεμτουζουμάμπη, 8 από τους 140 ασθενείς στην τυχαιοποιημένη φάση και 2 από τους 6 ασθενείς στη φάση του προκαταρκτικού ελέγχου εξετάστηκαν και βρέθηκαν θετικοί για ΑΤΑ στους 12 μήνες της παρακολούθησης. Από αυτούς τους ασθενείς, κανένας δεν εμφάνισε αναφυλακτικές αντιδράσεις ή αντιδράσεις υπερευαισθησίας, οι οποίες θεωρήθηκαν ως σχετιζόμενες με ΑΤΑ, ούτε επηρεάστηκε η κλινική τους ανταπόκριση.

Δεν παρατηρήθηκαν HAHA (Human Anti-Human Antibody) μετά την έναρξη, σε ασθενείς με iNHL που έλαβαν αγωγή στη μελέτη GAO4753g/GADOLIN. Στη μελέτη BO21223/GALLIUM, 1/565 ασθενής (0,2% των ασθενών με αξιολόγηση μετά την έναρξη) ανέπτυξε HAHA κατά την ολοκλήρωση της εφόδου. Παρότι η κλινική σημαντικότητα των HAHA δεν είναι γνωστή, δεν μπορεί να αποκλειστεί μία ενδεχόμενη συσχέτιση μεταξύ των HAHA και της κλινικής πορείας.

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Αλεμτουζουμάμπη σε όλα τα υποσύνολα παιδιατρικού πληθυσμού στη ΧΛΛ και στο ΟζΛ (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες για παιδιατρική χρήση).

Φαρμακοκινητική

Αναπτύχθηκε ένα μοντέλο φαρμακοκινητικής (ΦΚ) πληθυσμού για την ανάλυση των φαρμακοκινητικών δεδομένων σε 469 ασθενείς με iNHL, 342 ασθενείς με ΧΛΛ και 130 ασθενείς με διάχυτο από μεγάλα Β-κύτταρα λέμφωμα (DLBCL) από μελέτες Φάσης Ι, Φάσης ΙΙ και Φάσης ΙΙΙ που έλαβαν ομπινουτουζουμάμπη ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία.

Απορρόφηση

Η ομπινουτουζουμάμπη χορηγείται ενδοφλεβίως, επομένως, η απορρόφηση δεν έχει εφαρμογή. Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες με άλλες οδούς χορήγησης. Από το μοντέλο φαρμακοκινητικής πληθυσμού, μετά από την έγχυση στον Κύκλο 6 Ημέρα 1 σε ασθενείς με ΧΛΛ, η εκτιμηθείσα διάμεση τιμή της Cmax ήταν 465,7 μg/mL και η τιμή της AUC(τ) ήταν 8.961 μg-d/mL και σε ασθενείς με iNHL η εκτιμώμενη διάμεση τιμή της Cmax ήταν 539,3 μg/mL και της AUC(τ) ήταν 10.956 μg-ημέρα/mL.

Κατανομή

Μετά από την ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανομής του κεντρικού διαμερίσματος (2,98 L σε ασθενείς με ΧΛΛ και 2,97 σε ασθενείς με iNHL) προσεγγίζει τον όγκο του ορού, γεγονός που υποδεικνύει ότι η κατανομή γενικά περιορίζεται στο πλάσμα και το μεσοκυττάριο υγρό.

Βιομετασχηματισμός

Ο μεταβολισμός της ομπινουτουζουμάμπης δεν έχει μελετηθεί άμεσα. Τα αντισώματα καθαίρονται κυρίως μέσω του καταβολισμού.

Αποβολή

Η κάθαρση της ομπινουτουζουμάμπης ήταν περίπου 0,11 L/ημέρα στους ασθενείς με ΧΛΛ και 0,08 L/ημέρα στους ασθενείς με iNHL με διάμεσο χρόνο αποβολής t½ 26,4 ημερών στους ασθενείς με ΧΛΛ και 36,8 ημέρες στους ασθενείς με iNHL. Η αποβολή της ομπινουτουζουμάμπης συνίσταται σε δύο παράλληλα μονοπάτια περιγραφής της κάθαρσης, ένα γραμμικό μονοπάτι κάθαρσης και ένα μη γραμμικό μονοπάτι κάθαρσης, το οποίο μεταβάλλεται συναρτήσει του χρόνου. Κατά τη διάρκεια της αρχικής θεραπείας, το μη γραμμικό μονοπάτι κάθαρσης με διακύμανση ως προς το χρόνο επικρατεί και συνιστά κατά συνέπεια μείζον μονοπάτι κάθαρσης. Με τη συνέχιση της θεραπείας, ο αντίκτυπος του συγκεκριμένου μονοπατιού μειώνεται και το γραμμικό μονοπάτι της κάθαρσης επανακτά την κυρίαρχη θέση του. Αυτό είναι ενδεικτικό της διαμεσολαβούμενης από τον στόχο διάθεσης του φαρμάκου (Target Mediated Drug Disposition, TMDD), όπου η αρχική αφθονία των CD20 κυττάρων προκαλεί την ταχεία απομάκρυνση της ομπινουτουζουμάμπης από την κυκλοφορία. Ωστόσο, όταν η πλειονότητα των CD20 κυττάρων προσδεθεί με την ομπινουτουζουμάμπη, ο αντίκτυπος της διαμεσολαβούμενης από τον στόχο διάθεσης του φαρμάκου (TMDD) στη φαρμακοκινητική ελαχιστοποιείται.

Φαρμακοκινητική/ές/φαρμακοδυναμική/ές σχέση/εις

Στην ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού διαπιστώθηκε ότι το φύλο συνιστά συμμεταβλητή, η οποία εξηγεί ορισμένη από την ποικιλομορφία που παρατηρείται στον ίδιο τον ασθενή, με κατά 22% μεγαλύτερη κάθαρση σταθερής κατάστασης (CLss) και κατά 19% μεγαλύτερο όγκο κατανομής (V) στους άνδρες. Ωστόσο, τα αποτελέσματα από την ανάλυση πληθυσμού έχουν δείξει ότι οι διαφορές στην έκθεση δεν είναι σημαντικές (με εκτιμηθείσα διάμεση AUC και Cmax στους ασθενείς με ΧΛΛ της τάξεως των 11.282 µg-d/mL και 578,9 µg/ml στις γυναίκες και 8.451 µg-d/mL και 432,5 µg/mL στους άνδρες αντίστοιχα στον Κύκλο 6 και με AUC και Cmax στο iNHL της τάξεως των 13.172 µg-d/mL και 635,7 µg/mL στις γυναίκες και των 9769 µg-d/mL και 481,3 µg/mL στους άνδρες, αντίστοιχα), υποδεικνύοντας ότι δεν υπάρχει ανάγκη προσαρμογής της δόσης βάσει του φύλου.

Ηλικιωμένοι Η ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού της ομπινουτουζουμάμπης έδειξε ότι η ηλικία δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της ομπινουτουζουμάμπης. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στη φαρμακοκινητική της ομπινουτουζουμάμπης μεταξύ των ασθενών ηλικίας < 65 ετών (n=375), των ασθενών ηλικίας 65-75 ετών (n=265) και των ασθενών ηλικίας >75 ετών (n=171).

Παιδιατρικός πληθυσμός Δεν έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες για τη διερεύνηση της φαρμακοκινητικής της ομπινουτουζουμάμπης σε παιδιατρικούς ασθενείς.

Νεφρική δυσλειτουργία Η ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού της ομπινουτουζουμάμπης έδειξε ότι η κάθαρση κρεατινίνης δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της ομπινουτουζουμάμπης. Η φαρμακοκινητική της ομπινουτουζουμάμπης σε ασθενείς με ήπια κάθαρση κρεατινίνης (CrCl50-89 mL/λεπτό, n=464) ή μέτρια (CrCl 30 έως 49 mL/λεπτό, n=106) νεφρική δυσλειτουργία ήταν παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (CrCl ≥90 mL/λεπτό, n=383). Τα δεδομένα φαρμακοκινητικής σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (CrCl 15-29 mL/λεπτό) είναι περιορισμένα (n=8), επομένως, δεν μπορούν να δοθούν συστάσεις για τη δόση.

Ηπατική δυσλειτουργία Δεν έχει πραγματοποιηθεί επίσημη φαρμακοκινητική μελέτη σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.

Μηχανισμός δράσης

Μηχανισμός Δράσης Το Campath συνδέεται με το αντιγόνο CD52 που υπάρχει στα περισσότερα B και T λεμφοκύτταρα. Αυτή η σύνδεση οδηγεί σε απόπτωση των λευχαιμικών κυττάρων με εξαρτώμενο από τα αντισώματα τρόπο.

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

Αντιγόνο επιφανείας ηπατίτιδας Β (HBsAg) · πριν την έναρξη της θεραπείας
Αντισώματα πυρήνα ηπατίτιδας Β (HBcAb) · πριν την έναρξη της θεραπείας

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της θεραπείας	Κίνδυνος συνδρόμου λύσης όγκου
Αιμοπετάλια	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	τακτικές, ειδικά κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου	—
Αιμοπετάλια	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	—	Υποψία μη έκδηλης Διάχυτης Ενδοαγγειακής Πήξης (DIC)
Κάλιο ορού (K⁺)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της θεραπείας	Κίνδυνος συνδρόμου λύσης όγκου
Ουρικό οξύ	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της θεραπείας	Κίνδυνος συνδρόμου λύσης όγκου
Παράμετροι πήξης	water_dropΠηκτικότητα αίματος	—	Υποψία μη έκδηλης Διάχυτης Ενδοαγγειακής Πήξης (DIC)
Έλεγχος επανενεργοποίησης ηπατίτιδας Β	coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος	σύμφωνα με τα τοπικά ιατρικά πρότυπα	Ορολογικά θετικοί ασθενείς για ηπατίτιδα Β
Β-κύτταρα	vaccinesΑνοσολογικός έλεγχος	—	Βρέφη μητέρων εκτεθειμένων σε Gazyvaro κατά την κύηση

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	—	Υποψία μη έκδηλης Διάχυτης Ενδοαγγειακής Πήξης (DIC)
Παρακλινικές εξετάσεις	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	τακτικές	Ουδετεροπενία

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

expand_more

null

DrugBank

Half life

expand_more

Χρόνος Ημίσειας Ζωής

~288 ώρες

DrugBank

Volume of distribution

expand_more

Όγκος Κατανομής

0.18 L/kg

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

288 ώρες

DrugBank

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 184 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Πολλαπλή Σκλήρυνση Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας / ΕΛΛΑΝΑ 2025 Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / EULAR Ελκώδης Κολίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 Ελκώδης Κολίτιδα — Διαδραστικό Εργαλείο Εργαλείο Ψωριασικής Αρθρίτιδας Πρωτόκολλο 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Πολλαπλή Σκλήρυνση Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ RRMS-2 L04AA34

RRMS Βήμα 2 — EDSS < 3.0 με δυσμενείς παράγοντες ή ενεργή νόσος
- ≥ 2 υποτροπές/έτος, ή μέτρια/σοβαρή υποτροπή, ή μερική αποκατάσταση, ή ενεργή νόσος απεικονιστικά
Δοσολογία: Κατά ΠΧΠ · Κύκλοι
ΒΗΜΑ RRMS-3 L04AA34

RRMS Βήμα 3 — EDSS ≥ 3.0 και ≤ 7.5
- Υποβέλτιστη αποτελεσματικότητα υπό θεραπεία βάσης — εντατικοποίηση με παράγοντες υψηλής αποτελεσματικότητας
Δοσολογία: Κατά ΠΧΠ · Κύκλοι