AMITRIPTYLINE
Αμιτριπτυλίνη
Kατάθλιψη.
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
ΕΟΦ
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-SAROTEN
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Στοματικά
- Χορήγηση: Διάφορες φορές ημερησίως, ανάλογα με τον τύπο σκευάσματος
- Δόση έναρξης: 25mg 3 φορές ημερησίως (επικαλυμμένα δισκία) / 50mg κάθε βράδυ (καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης)
- Τιτλοποίηση: Σταδιακή αύξηση της δόσης
-
Ενήλικες (Επικαλυμμένα δισκία)Δόση25mg 3 φορές ημερησίωςΜέγ. δόση150mg ημερησίωςΑυξήσεις κατά 25mg κάθε δεύτερη ημέρα. Οι πρόσθετες δόσεις χορηγούνται αρχικά το βράδυ. Μέση ημερήσια δόση: 75mg.
-
Ενήλικες (Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης)Δόση50mg κάθε βράδυΜέγ. δόση100 - 150mg το βράδυΑυξήσεις μετά από μία εβδομάδα, αν απαιτείται.
-
Έφηβοι και ηλικιωμένοι ασθενείς (Επικαλυμμένα δισκία)Δόση10 - 20mg 3 φορές ημερησίως
-
Έφηβοι και ηλικιωμένοι ασθενείς (Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης)Δόση25 mg κάθε βράδυΜέγ. δόση50 - 75mg το βράδυΑυξήσεις μετά από μία εβδομάδα, αν απαιτείται.
block
SPC-SAROTEN
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Δεν πρέπει να χορηγείται στη φάση ανάρρωσης αμέσως μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου.
-
Πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου.
-
Ιστορικό υπερευαισθησίας στα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή στα έκδοχα του προϊόντος.
-
Βλάβες στην κολποκοιλιακή αγωγιμότητα.
-
Οξεία δηλητηρίαση με οινόπνευμα, βαρβιτουρικά και οπιούχα.
-
Υπερτροφία του προστάτη με ιστορικό κατακράτησης ούρων.
-
Ταυτόχρονη ή πρόσφατη (λιγότερο από 14 ημέρες) θεραπεία με αναστολείς της ΜΑΟ.
warning
SPC-SAROTEN
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Επιδείνωση συμπτωμάτων σε σχιζοφρενείςσυνιστάται ταυτόχρονη χορήγηση νευροληπτικών
-
Κίνδυνος αυτοκτονίαςΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν αγωγή με αντικαταθλιπτικάπρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά, ειδικά στην έναρξή της θεραπείας για κλινική επιδείνωση και/ή εμφάνιση αυτοκτονίας (αυτοκαταστροφική τάση και συμπεριφορά)
-
Αυτοκτονικός κίνδυνοςΠληθυσμόςΑσθενείς που θεραπεύονται για άλλες ψυχιατρικές διαταραχές, λόγω πιθανότητας συν-νοσηρότητας με σοβαρές διαταραχές κατάθλιψης
-
Πρόσβαση σε φάρμακαΠληθυσμόςΕν δυνάμει αυτοκαταστροφικοί ασθενείςδεν θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε μεγάλες ποσότητες φαρμάκων
-
Φάση μανίαςθα πρέπει να διακοπεί η χορήγηση αμιτριπτυλίνης και να αρχίσει η κατάλληλη θεραπεία με κάποιο νευροληπτικό
-
Ηλεκτροσόκ θεραπείαΣύγχρονη χορήγηση αμιτριπτυλίνης μπορεί να αυξήσει τους πιθανούς κινδύνους
-
Οξεία κρίση γλαυκώματοςΠληθυσμόςΑσθενείς με τη σπάνια κατάσταση του αβαθούς προσθίου θαλάμου και της κλεισής γωνίας του προσθίου θαλάμου των οφθαλμώνμπορεί να προκληθεί λόγω μυδρίασης της κόρης
-
Χορήγηση με προσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με επιληψία, δυσκοιλιότητα και σε προχωρημένη ηπατική ή καρδιαγγειακή βλάβη
-
ΚαρδιοπαθείςΜπορεί να προκληθεί κυρίως από υψηλές δόσεις τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών αρρυθμία, κομβική ταχυκαρδία, επιμήκυνση του χρόνου αγωγιμότητας, έμφραγμα του μυοκαρδίου και εγκεφαλικό.χρειάζονται στενή παρακολούθηση
-
Υπερθυρεοειδισμός ή λήψη φαρμάκων για το θυρεοειδήΜεγάλη προσοχή χρειάζεται, επειδή μπορεί να παρουσιασθεί καρδιακή αρρυθμία
-
Ορθοστατική υπότασηΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείςέχουν ιδιαίτερη τάση να εμφανίσουν
-
Ανεπιθύμητες ενέργειεςΠληθυσμόςΗλικιωμένοι και έφηβοιείναι περισσότερο επιρρεπείς, συνιστώνται μικρότερες δόσεις (βλ. Δοσολογία)
-
Διαβητικοί ασθενείςΠροσοχή χρειάζεται, διότι μπορεί να μεταβληθούν (να αυξηθούν ή να ελαττωθούν) τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα
-
Διακοπή θεραπείαςΜετά από παρατεταμένη χορήγηση, η απότομη διακοπή της θεραπείας μπορεί να προκαλέσει στερητικά συμπτώματα, όπως κεφαλαλγία, αδιαθεσία, ναυτία.
-
Σταδιακή μείωση δοσολογίαςέχει αναφερθεί ότι προκαλεί μέσα σε διάστημα δύο εβδομάδων παροδικά συμπτώματα, περιλαμβανομένων της ευερεθιστότητας, της ανησυχίας και των διαταραχών ονείρων και ύπνου. Τα συμπτώματα αυτά δεν υποδηλώνουν εθισμό.
-
Χρήση σε παιδιά και εφήβους (<18 ετών)δεν συνιστάται λόγω της έλλειψης δεδομένων όσον αφορά την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα. Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCA) δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την θεραπεία της κατάθλιψης σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών. Οι μελέτες για την κατάθλιψη σε αυτή την ηλικιακή ομάδα, δεν έδειξαν κάποια ωφέλιμο αποτέλεσμα από την τάξη TCAs. Η εμφάνιση αυτοκτονικής συμπεριφοράς (απόπειρες αυτοκτονίας και σκέψεις αυτοκτονίας) καθώς και η εμφάνιση εχθρικής συμπεριφοράς (κυρίως επιθετικότητα, εναντιωματική συμπεριφορά, θυμός) παρατηρήθηκαν με μεγαλύτερη συχνότητα σε κλινικές μελέτες μεταξύ παιδιών και εφήβων που έπαιρναν αγωγή με αντικαταθλιπτικά, σε σύγκριση με αυτά που έπαιρναν εικονικό φάρμακο. Επιπρόσθετα, τα TCAs έχουν συσχετισθεί με κίνδυνο καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.
-
Προειδοποιήσεις σχετικά με περιεχόμενα έκδοχα: SAROTEN δισκία 10 mgΤο κάθε δισκίο περιέχει 1,1 mg γλυκόζης. Η χρωστική amaranth E123 μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένων και κρίσεων άσθματος, ιδίως σε άτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη.
-
Προειδοποιήσεις σχετικά με περιεχόμενα έκδοχα: SAROTEN δισκία 25 mgΤο κάθε δισκίο περιέχει 1,1 mg γλυκόζης. Οι χρωστικές amaranth E123, orange yellow E110 και cochineal red E124 μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένων και κρίσεων άσθματος, ιδίως σε άτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη.
swap_horiz
SPC-SAROTEN
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Αναστολείς CYP2D6παρακολούθησηΑμοιβαία αναστολή του μεταβολισμού.
-
Αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (εκτός σιταλοπράμης)παρακολούθησηΑλληλεπίδραση μεταβολισμού.
-
β-αναστολείς (π.χ. προπρανολόλη)παρακολούθησηΑμοιβαία αναστολή μεταβολισμού.
-
Νεότερα αντιαρρυθμικά (π.χ. κινιδίνη, προκαϊναμίδη)παρακολούθησηΠρόκληση ορθοστατικής υπότασης.
-
Οινόπνευμα, βαρβιτουρικά, άλλα κατασταλτικά ΚΝΣπαρακολούθησηΑύξηση κατασταλτικής δράσης.
-
Συμπαθομιμητικά φάρμακα (αδρεναλίνη, νοραδρεναλίνη)μεγάλη προσοχήΕνίσχυση αγγειοσυσταλτικών αποτελεσμάτων.
-
Γενικά αναισθητικάπαρακολούθησηΑύξηση κινδύνου υπότασης και αρρυθμιών, ενίσχυση αναισθητικού αποτελέσματος.
-
παρακολούθησηΜείωση αντιυπερτασικής δράσης.
-
Βαρβιτουρικά και άλλα επαγωγά ενζύμωνπαρακολούθησηΥποβιβασμός επιπέδων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, μείωση αντικαταθλιπτικής ανταπόκρισης.
-
Σιμετιδίνη, μεθυλο-φαινυδάτηπαρακολούθησηΑύξηση επιπέδων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών και τοξικότητας.
-
L-dopaπαρακολούθησηΜείωση αποτελέσματος L-dopa, αύξηση κινδύνου καρδιακών ανεπιθύμητων ενεργειών.
-
Αντιχολινεργικά φάρμακααποφυγήΑύξηση δράσης, κίνδυνος παραλυτικού ειλεού, υπερπυρεξίας.
-
Θυρεοειδικά σκευάσματαπαρακολούθησηΑύξηση παρενεργειών και τοξικότητας.
-
Κάπνισμα, αντιεπιληπτικά, αντισυλληπτικάπαρακολούθησηΕπιτάχυνση μεταβολισμού, μείωση επιπέδων στο αίμα.
-
Αναστολείς ΜΑΟαντένδειξηΥπερτασικές κρίσεις, υπερπυρεξία (σεροτονινεργικό σύνδρομο).
-
Άλατα λιθίουπαρακολούθησηΕξωπυραμιδικές αντιδράσεις.
-
Αιθοχλωροβυνόλη (σε delirium)παρακολούθησηΕξωπυραμιδικές αντιδράσεις.
-
Οινόπνευμα-δισουλφιράμηπαρακολούθησηΠιθανή μείωση αντίδρασης.
sick
SPC-SAROTEN
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Κεφαλαλγία
- Τρόμος
- Ζάλη
- Αταξία
- Παραισθήσεις
- Σπασμοί
- Παραλήρημα (ηλικιωμένοι ασθενείς)
- Ελαφρά εξωπυραμιδικά συμπτώματα
- Ανησυχία
- Αιμωδίες των άκρων
- Διαταραχές προσαρμογής
- Μυδρίαση
- Γλαύκωμα
- Υπνηλία
- Μείωση συγκέντρωσης
- Ελάττωση libido
- Σύγχυση
- Υπομανία
- Μανία
- Άγχος
- Αϋπνία
- Νοσηρά όνειρα
- Ανορεξία
- Ψευδαισθήσεις (σχιζοφρενείς ασθενείς)
- Συμπτώματα μανίας ή υπομανίας μετά από διακοπή
- Ξηροστομία
- Δυσκοιλιότητα
- Ναυτία
- Αλλοίωση της γεύσης
- Διάρροια
- Έμετος
- Διόγκωση σιαλογόνων αδένων
- Παραλυτικός ειλεός
- Στοματίτιδα
- Μαύρη γλώσσα
- Αύξηση βάρους
- Ελάττωση βάρους
- Ορθοστατική υπόταση
- Υπέρταση
- Αίσθημα παλμών
- Ταχυκαρδία
- Ανωμαλίες ΗΚΓ - αύξηση QT διαστήματος
- Διεύρυνση QRS (αποκλεισμός κλάδου του δεματίου)
- Αλλοιώσεις κολποκοιλιακής αγωγής
- Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
- Κόπωση
- Πυρετός
- Σύνδρομο προσομειάζον στο λύκο
- Συμπτώματα στέρησης (ναυτία, πονοκέφαλος, αδιαθεσία)
- Παρoδικά συμπτώματα στέρησης (ευερεθιστότητα, ανησυχία, διαταραχές ονείρου και ύπνου)
- Αύξηση εφίδρωσης
- Εξάνθημα
- Κνίδωση
- Οίδημα προσώπου και γλώσσας
- Φωτοευαισθησία
- Εμβοές
- Ανωμαλίες δοκιμασιών ηπατικών λειτουργιών - αύξηση τρανσαμινασών και αλκαλικής φωσφατάσης
- Ίκτερος
- Γυναικομαστία
- Διόγκωση των όρχεων στους άρρενες
- Διόγκωση μαστών και γαλακτόρροια στις γυναίκες
- Ανικανότητα
- Καταστολή μυελού, όπως ακοκκιοκυττάρωση, λευκοπενία, ηωσινοφιλία
- Θρομβοκυτοπενία
- Επίσχεση ούρων
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Συχνές (> 5%)ΚεφαλαλγίαΚεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα
-
Συχνές (> 5%)ΤρόμοςΚεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα
-
Συχνές (> 5%)ΖάληΚεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα
-
Συχνές (> 5%)Διαταραχές προσαρμογήςΔιαταραχές όρασης
-
Συχνές (> 5%)ΜυδρίασηΔιαταραχές όρασης
-
Συχνές (> 5%)ΥπνηλίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
Συχνές (> 5%)Μείωση συγκέντρωσηςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Συχνές (> 5%)ΞηροστομίαΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Συχνές (> 5%)ΔυσκοιλιότηταΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Συχνές (> 5%)ΝαυτίαΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Συχνές (> 5%)Αύξηση βάρουςΜεταβολικές και τροφικές διαταραχές
-
Συχνές (> 5%)Ορθοστατική υπότασηΚαρδιαγγειακές διαταραχές, γενικές
-
Συχνές (> 5%)Αίσθημα παλμώνΔιαταραχές καρδιακής συχνότητας και καρδιακού ρυθμού
-
Συχνές (> 5%)ΤαχυκαρδίαΔιαταραχές καρδιακής συχνότητας και καρδιακού ρυθμού
-
Συχνές (> 5%)ΚόπωσηΟργανισμός ως σύνολο
-
Λιγότερο συχνές (1 - 4%)Αύξηση εφίδρωσηςΔιαταραχές δέρματος και εξαρτημάτων
-
Λιγότερο συχνές (1 - 4%)ΑταξίαΚεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα
-
Λιγότερο συχνές (1 - 4%)Ελάττωση libidoΨυχιατρικές διαταραχές
-
Λιγότερο συχνές (1 - 4%)ΣύγχυσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Λιγότερο συχνές (1 - 4%)Αλλοίωση της γεύσηςΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Λιγότερο συχνές (1 - 4%)Ανωμαλίες ΗΚΓ - αύξηση QT διαστήματοςΔιαταραχές καρδιακού ρυθμού και καρδιακής συχνότητας
-
Λιγότερο συχνές (1 - 4%)Διεύρυνση QRS (αποκλεισμός κλάδου του δεματίου)Διαταραχές καρδιακού ρυθμού και καρδιακής συχνότητας
-
Σπάνιες (< 1%)ΕξάνθημαΔιαταραχές δέρματος και εξαρτημάτων
-
Σπάνιες (< 1%)ΚνίδωσηΔιαταραχές δέρματος και εξαρτημάτων
-
Σπάνιες (< 1%)Οίδημα προσώπου και γλώσσαςΔιαταραχές δέρματος και εξαρτημάτων
-
Σπάνιες (< 1%)ΦωτοευαισθησίαΔιαταραχές δέρματος και εξαρτημάτων
-
Σπάνιες (< 1%)ΓλαύκωμαΔιαταραχές όρασης
-
Σπάνιες (< 1%)ΕμβοέςΔιαταραχές ακοής και αιθουσαίου συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)ΠαραισθήσειςΔιαταραχές περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)ΣπασμοίΔιαταραχές περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)Παραλήρημα (ηλικιωμένοι ασθενείς)Διαταραχές περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)Ελαφρά εξωπυραμιδικά συμπτώματαΔιαταραχές περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)ΑνησυχίαΔιαταραχές περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)ΥπομανίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)ΜανίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)ΆγχοςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)ΑϋπνίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)Νοσηρά όνειραΨυχιατρικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)ΑνορεξίαΨυχιατρικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)Ψευδαισθήσεις (σχιζοφρενείς ασθενείς)Ψυχιατρικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)ΔιάρροιαΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)ΈμετοςΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)Διόγκωση σιαλογόνων αδένωνΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)Παραλυτικός ειλεόςΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)ΣτοματίτιδαΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)Μαύρη γλώσσαΔιαταραχές γαστρεντερικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)Ανωμαλίες δοκιμασιών ηπατικών λειτουργιών - αύξηση τρανσαμινασών και αλκαλικής φωσφατάσηςΔιαταραχές ήπατος και χοληφόρων οδών
-
Σπάνιες (< 1%)ΊκτεροςΔιαταραχές ήπατος και χοληφόρων οδών
-
Σπάνιες (< 1%)Ελάττωση βάρουςΜεταβολικές και τροφικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)ΓυναικομαστίαΕνδοκρινικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)Διόγκωση των όρχεων στους άρρενεςΕνδοκρινικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)Διόγκωση μαστών και γαλακτόρροια στις γυναίκεςΕνδοκρινικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)ΑνικανότηταΕνδοκρινικές διαταραχές
-
Σπάνιες (< 1%)ΥπέρτασηΚαρδιαγγειακές διαταραχές, γενικές
-
Σπάνιες (< 1%)Αλλοιώσεις κολποκοιλιακής αγωγήςΔιαταραχές καρδιακής συχνότητας και καρδιακού ρυθμού
-
Σπάνιες (< 1%)Κολποκοιλιακός αποκλεισμόςΔιαταραχές καρδιακής συχνότητας και καρδιακού ρυθμού
-
Σπάνιες (< 1%)Καταστολή μυελού, όπως ακοκκιοκυττάρωση, λευκοπενία, ηωσινοφιλίαΔιαταραχές λευκών αιμοσφαιρίων και ΔΕΣ
-
Σπάνιες (< 1%)ΘρομβοκυτοπενίαΔιαταραχές αιμοπεταλίων, ροής και πήξης
-
Σπάνιες (< 1%)Επίσχεση ούρωνΔιαταραχές ουροποιητικού συστήματος
-
Σπάνιες (< 1%)ΠυρετόςΟργανισμός ως σύνολο
-
Σπάνιες (< 1%)Αιμωδίες των άκρωνΟργανισμός ως σύνολο
-
Σπάνιες (< 1%)Σύνδρομο προσομειάζον στο λύκοΟργανισμός ως σύνολο
-
Συμπτώματα στέρησηςΣυμπτώματα στέρησης (ναυτία, πονοκέφαλος, αδιαθεσία)Οργανισμός ως σύνολο
-
Συμπτώματα στέρησηςΠαρoδικά συμπτώματα στέρησης (ευερεθιστότητα, ανησυχία, διαταραχές ονείρου και ύπνου)Οργανισμός ως σύνολο
-
Σπάνια (συμπτώματα στέρησης)Συμπτώματα μανίας ή υπομανίας μετά από διακοπήΨυχιατρικές διαταραχές
pregnant_woman
SPC-SAROTEN
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΗ αμιτριπτυλίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη, εκτός εάν το αναμενόμενο όφελος της ασθενούς υπερσταθμίζει το θεωρητικό κίνδυνο για το έμβρυο. Λόγω του κινδύνου στερητικών συμπτωμάτων κατά τη νεογνική περίοδο, συνιστάται η διακοπή της θεραπείας με την αμιτριπτυλίνη περίπου 14 ημέρες πριν από τον τοκετό με τη βαθμιαία ελάττωση της δοσολογίας.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΥπάρχει κίνδυνος πρόκλησης σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών στο βρέφος. Να μην χορηγείται κατά το θηλασμό.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-SAROTEN
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-SAROTEN
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση Δισκία Η απορρόφηση των δισκίων από το στόμα οδηγεί σε μέγιστες στάθμες πλάσματος σε περίπου 4 ώρες (T max =3,89±1,87 ώρες, όριο 1,03-7,98 ώρες). Μετά τη χορήγηση από το στόμα 50 mg, η μέση C max ανέρχεται σε 30,95±9,61 ng/mL, όριο…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
DrugBank
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-SAROTEN
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
Η δοσολογία πρέπει να αρχίζει από χαμηλό επίπεδο και να αυξάνεται σταδιακά, σημειώνοντας προσεκτικά την κλινική ανταπόκριση και οποιαδήποτε ένδειξη δυσανεξίας.
Ενήλικες
Επικαλυμμένα δισκία Αρχικά χορηγούνται 25mg 3 φορές ημερησίως, που αυξάνονται σταδιακά, εάν απαιτείται, κατά 25mg κάθε δεύτερη ημέρα μέχρι τα 150mg ημερησίως. Οι πρόσθετες δόσεις χορηγούνται αρχικά το βράδυ. Η μέση ημερήσια δόση είναι 75mg.
Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης Αρχικά χορηγούνται 50mg κάθε βράδυ, που βαθμιαία αυξάνονται μετά από μία εβδομάδα, αν απαιτείται, κατά 50mg μέχρι τα 100 - 150mg το βράδυ. Η δόση συντήρησης είναι ίδια με τη βέλτιστη θεραπευτική δόση.
Έφηβοι και ηλικιωμένοι ασθενείς
Επικαλυμμένα δισκία Χορηγούνται 10 - 20mg 3 φορές ημερησίως.
Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης Αρχικά χορηγούνται 25 mg κάθε βράδυ, που βαθμιαία αυξάνονται μετά από μία εβδομάδα, αν απαιτείται, κατά 25 mg μέχρι τα 50 - 75mg το βράδυ. Η δόση συντήρησης είναι ίδια με τη βέλτιστη θεραπευτική δόση.
Διάρκεια θεραπείας
Η θεραπεία με τα αντικαταθλιπτικά είναι συμπτωματική και πρέπει επομένως να συνεχίζεται για κατάλληλο χρονικό διάστημα, συνήθως μέχρι 6 μήνες μετά την ανάνηψη για την πρόληψη των υποτροπών. Σε ασθενείς με υποτροπιάζουσα κατάθλιψη (μονοπολική) η θεραπεία συντήρησης μπορεί να χρειασθεί να συνεχισθεί για αρκετά έτη.
Όταν πρόκειται να σταματήσει η θεραπεία, το φάρμακο πρέπει να διακοπεί σταδιακά μέσα σε διάστημα δύο εβδομάδων.
Τρόπος χορήγησης
Επικαλυμμένα δισκία Οι αυξήσεις των δόσεων γίνονται κατά προτίμηση το βράδυ ή πριν την κατάκλιση. Για τη θεραπεία συντήρησης η ολική ημερήσια δόση μπορεί να χορηγείται σε εφάπαξ δόση κατά προτίμηση πριν την κατάκλιση.
Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης Χορηγούνται μία φορά την ημέρα και συγκεκριμένα το βράδυ. Οι ασθενείς μπορούν να ανοίξουν τα καψάκια και να καταπιούν τα περιεχόμενα σφαιρίδια με ένα δροσερό ποτό ή π.χ. με λίγο γιαούρτι. Τα σφαιρίδια δεν πρέπει να μασηθούν.
block
Αντενδείξεις
SPC-SAROTEN
expand_more
Αντενδείξεις
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-SAROTEN
expand_more
Προειδοποιήσεις
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-SAROTEN
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, όπως η αμιτριπτυλίνη, μεταβολίζονται από το ηπατικό ισοένζυμο CYP2D6 του κυτοχρώματος Ρ450. Το CYP2D6 εμφανίζει πολυμορφία στον πληθυσμό και το ισοένζυμο μπορεί να ανασταλεί από ποικίλα ψυχοτρόπα και άλλα φάρμακα. Παραδείγματα των αλληλεπιδράσεων που μπορούν να προκύψουν είναι η αμοιβαία αναστολή του μεταβολισμού των νευροληπτικών και των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών, η αλληλεπίδραση με αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (εκτός από τη σιταλοπράμη, που είναι ασθενέστατος αναστολέας), η αμοιβαία αναστολή του μεταβολισμού των β-αναστολέων (π.χ. της προπρανολόλης) και της αμιτριπτυλίνης και η πρόκληση ορθοστατικής υπότασης κατά τη συγχορήγηση αμιτριπτυλίνης με νεότερα αντιαρρυθμικά (π.χ. κινιδίνη, προκαϊναμίδη).
Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να αυξήσει την κατασταλτική δράση του οινοπνεύματος, των βαρβιτουρικών και άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ.
Τα αγγειοσυσταλτικά αποτελέσματα των άμεσης δράσης συμπαθομιμητικών φαρμάκων αδρεναλίνης και νοραδρεναλίνης (επινεφρίνης και νορεπινεφρίνης) ενισχύονται και τοπικά αναισθητικά που περιέχουν τα φάρμακα αυτά ως αγγειοσυσταλτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται με μεγάλη προσοχή. Τα γενικά αναισθητικά μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπότασης και αρρυθμιών, ενώ το αναισθητικό αποτέλεσμα ενισχύεται. Η αντιυπερτασική δράση της κλονιδίνης, της βετανιδίνης και της γουανεθιδίνης μπορεί να μειωθεί. Τα βαρβιτουρικά και άλλα επαγωγά των ενζύμων μπορούν να υποβιβάσουν τις στάθμες των τρικυκλικών αναισθητικών στο πλάσμα και να μειώσουν την αντικαταθλιπτική ανταπόκριση. Η σιμετιδίνη και η μεθυλο-φαινυδάτη αυξάνουν τις στάθμες των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών στο πλάσμα και την συνοδό τοξικότητα. Η ταυτόχρονη θεραπεία με την L-dopa μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του αποτελέσματος της L-dopa και σε αύξηση του κινδύνου καρδιακών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Η ταυτόχρονη χορήγηση με αντιχολινεργικά φάρμακα πρέπει να αποφεύγεται επειδή αυξάνεται η δράση αυτών των φαρμάκων και υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης παραλυτικού ειλεού, υπερπυρεξίας κ.λ.π.
Τα θυρεοειδικά σκευάσματα αυξάνουν τις παρενέργειες και την τοξικότητα της αμιτριπτυλίνης και των άλλων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών.
Το κάπνισμα, τα αντιεπιληπτικά και τα αντισυλληπτικά επιταχύνουν το μεταβολισμό της αμιτριπτυλίνης και μειώνουν το επίπεδό της στο αίμα.
Η ταυτόχρονη χορήγηση αναστολέων της ΜΑΟ μπορεί να προκαλέσει υπερτασικές κρίσεις και υπερπυρεξία (σεροτονινεργικό σύνδρομο).
Εξωπυραμιδικές αντιδράσεις έχουν παρατηρηθεί κατά την ταυτόχρονη χορήγηση αλάτων λιθίου και αμιτριπτυλίνης, όπως επίσης και όταν η αμιτριπτυλίνη συγχορηγείται με αιθοχλωροβυνόλη σε καταστάσεις delirium.
Η αντιισταμινική ισχύς είναι της ίδιας τάξης μεγέθους όπως αυτή της διφαινυδραμίνης και, επομένως, η αμιτριπτυλίνη μπορεί ενδεχομένως να μειώσει την αντίδραση οινοπνεύματος-δισουλφιράμης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-SAROTEN
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες παρόμοιες με των άλλων κυκλικών αντικαταθλιπτικών. Μερικές από τις παρενέργειες που αναφέρονται στη συνέχεια, π.χ. κεφαλαλγία, τρόμος, διαταραχή της συγκέντρωσης, ξηρότητα του στόματος, δυσκοιλιότητα και μείωση της libido, μπορεί επίσης να αποτελούν συμπτώματα της κατάθλιψης και να εξασθενήσουν με τη βελτίωση της καταθλιπτικής κατάστασης.
Συχνές (> 5%)
- Διαταραχές του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος: Κεφαλαλγία, τρόμος, ζάλη
- Διαταραχές όρασης: Διαταραχές προσαρμογής, μυδρίαση
- Ψυχιατρικές διαταραχές: Υπνηλία, μείωση συγκέντρωσης
- Διαταραχές γαστρεντερικού συστήματος: Ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, ναυτία
- Μεταβολικές και τροφικές διαταραχές: Αύξηση βάρους
- Καρδιαγγειακές διαταραχές, γενικές: Ορθοστατική υπόταση
- Διαταραχές καρδιακής συχνότητας και καρδιακού ρυθμού: Αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία
- Οργανισμός ως σύνολο: Κόπωση
Λιγότερο συχνές (1 - 4%)
- Διαταραχές δέρματος και εξαρτημάτων: Αύξηση εφίδρωσης
- Κεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα: Αταξία
- Ψυχιατρικές διαταραχές: Ελάττωση libido, σύγχυση
- Διαταραχές γαστρεντερικού συστήματος: Αλλοίωση της γεύσης
- Διαταραχές καρδιακού ρυθμού και καρδιακής συχνότητας: Ανωμαλίες ΗΚΓ - αύξηση QT διαστήματος, διεύρυνση QRS (αποκλεισμός κλάδου του δεματίου)
Σπάνιες (< 1%)
- Διαταραχές δέρματος και εξαρτημάτων: Εξάνθημα, κνίδωση, οίδημα προσώπου και γλώσσας, φωτοευαισθησία
- Διαταραχές όρασης: Γλαύκωμα
- Διαταραχές ακοής και αιθουσαίου συστήματος: Εμβοές
- Διαταραχές περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος: Παραισθήσεις, σπασμοί, παραλήρημα (ηλικιωμένοι ασθενείς), ελαφρά εξωπυραμιδικά συμπτώματα, ανησυχία
- Ψυχιατρικές διαταραχές: Υπομανία, μανία, άγχος, αϋπνία, νοσηρά όνειρα, ανορεξία, ψευδαισθήσεις (σχιζοφρενείς ασθενείς)
- Διαταραχές γαστρεντερικού συστήματος: Διάρροια, έμετος, διόγκωση σιαλογόνων αδένων, παραλυτικός ειλεός, ανορεξία, στοματίτιδα, μαύρη γλώσσα
- Διαταραχές ήπατος και χοληφόρων οδών: Ανωμαλίες δοκιμασιών ηπατικών λειτουργιών - αύξηση τρανσαμινασών και αλκαλικής φωσφατάσης, ίκτερος
- Μεταβολικές και τροφικές διαταραχές: Ελάττωση βάρους
- Ενδοκρινικές διαταραχές: Γυναικομαστία, διόγκωση των όρχεων στους άρρενες, διόγκωση μαστών και γαλακτόρροια στις γυναίκες, ανικανότητα.
- Καρδιαγγειακές διαταραχές, γενικές: Υπέρταση
- Διαταραχές καρδιακής συχνότητας και καρδιακού ρυθμού: Αλλοιώσεις κολποκοιλιακής αγωγής, κολποκοιλιακός αποκλεισμός
- Διαταραχές λευκών αιμοσφαιρίων και ΔΕΣ: Καταστολή μυελού, όπως ακοκκιοκυττάρωση, λευκοπενία, ηωσινοφιλία
- Διαταραχές αιμοπεταλίων, ροής και πήξης: Θρομβοκυτοπενία
- Διαταραχές ουροποιητικού συστήματος: Επίσχεση ούρων
- Οργανισμός ως σύνολο: Πυρετός, αιμωδίες των άκρων, σύνδρομο προσομειάζον στο λύκο.
Συμπτώματα στέρησης Μετά από παρατεταμένη χορήγηση, η απότομη διακοπή μπορεί να προξενήσει ναυτία, πονοκέφαλο, αδιαθεσία. Η σταδιακή μείωση της δοσολογίας έχει αναφερθεί ότι προκαλεί μέσα σε διάστημα δύο εβδομάδων παροδικά συμπτώματα, περιλαμβανομένων της ευερεθιστότητας, της ανησυχίας και των διαταραχών ονείρου και ύπνου. Σπάνια εμφανίστηκαν συμπτώματα μανίας ή υπομανίας 2 - 7 ημέρες μετά τη διακοπή σε ασθενείς με χρόνια χορήγηση.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-SAROTEN
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Η αμιτριπτυλίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη, εκτός εάν το αναμενόμενο όφελος της ασθενούς υπερσταθμίζει το θεωρητικό κίνδυνο για το έμβρυο. Λόγω του κινδύνου στερητικών συμπτωμάτων κατά τη νεογνική περίοδο, συνιστάται η διακοπή της θεραπείας με την αμιτριπτυλίνη περίπου 14 ημέρες πριν από τον τοκετό με τη βαθμιαία ελάττωση της δοσολογίας.
Γαλουχία
Υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών στο βρέφος. Να μην χορηγείται κατά το θηλασμό.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-SAROTEN
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Κωδικός ATC: Ν 06 ΑΑ 09
Η αμιτριπτυλίνη είναι τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό. Η αμιτριπτυλίνη, μία τριτοταγής αμίνη, κατέχει κεντρική θέση μεταξύ των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών και είναι περίπου εξ ίσου δραστική in vivo ως αναστολέας της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης και της νοραδρεναλίνης στις προσυναπτικές νευρικές απολήξεις. Ο κύριος μεταβολίτης, η νορτριπτυλίνη, είναι σχετικά δραστικότερος ως αναστολέας της επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης, ενώ ταυτόχρονα αποκλείει την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης. Η αμιτριπτυλίνη έχει αρκετά ισχυρές αντιχολινεργικές, αντιισταμινικές και κατασταλτικές ιδιότητες και ενισχύει τις δράσεις των κατεχολαμινών.
Η αμιτριπτυλίνη ανυψώνει το υποβιβασμένο επίπεδο του συναισθήματος. Το ευνοϊκότερο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται στις ενδογενείς καταθλίψεις, αλλά ασθενείς που πάσχουν από άλλες καταθλιπτικές καταστάσεις μπορούν επίσης να ανταποκριθούν στην αμιτριπτυλίνη. Λόγω της κατασταλτικής της δράσης, η αμιτριπτυλίνη έχει ιδιαίτερη αξία στις καταθλίψεις που συνοδεύονται από άγχος, διέγερση, ανησυχία και διαταραχές του ύπνου. Η αντικαταθλιπτική δράση συνήθως εγκαθίσταται μετά από 2-4 εβδομάδες, ενώ η κατασταλτική δεν καθυστερεί.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-SAROTEN
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Δισκία Η απορρόφηση των δισκίων από το στόμα οδηγεί σε μέγιστες στάθμες πλάσματος σε περίπου 4 ώρες (T max =3,89±1,87 ώρες, όριο 1,03-7,98 ώρες). Μετά τη χορήγηση από το στόμα 50 mg, η μέση C max ανέρχεται σε 30,95±9,61 ng/mL, όριο 10,85-45,70 ng/mL (111,57±34,64 nmol/L, όριο 39,06-164,52 nmol/L). Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα από το στόμα είναι 53% (F abs =0,527±0,123, όριο 0,219-0,756).
Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης Σε αντίθεση με τις καμπύλες ορού των δισκίων που δείχνουν μία χαρακτηριστική αρχική μέγιστη τιμή, η καμπύλη του καψακίου ανέρχεται βραδέως σε μία επίπεδη στάθμη με χαμηλότερες συγκεντρώσεις από τις μέγιστες τιμές των καμπύλων των δισκίων. T max =7,1±1,9 ώρες, όριο 2,0-10,0 ώρες. Μετά τη χορήγηση από το στόμα 50 mg η μέση C max ισούται με 21,5±9,0 ng/mL, όριο 13,2-35,8 ng/mL (77,5-32,4 nmol/L). Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται οι υψηλές μέγιστες στάθμες με τον αυξημένο κίνδυνο καρδιακών επιπλοκών.
Κατανομή
Ο φαινομενικός χρόνος κατανομής (V d/b ) που υπολογίσθηκε μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 1221±280 L, όριο 769-1702 L (16±3 L/kg). Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ανέρχεται σε περίπου 95%. Η αμιτριπτυλίνη και ο κύριος μεταβολίτης της, η νορτριπτυλίνη, διέρχονται το φραγμό του πλακούντα.
Βιομετατροπή
Ο μεταβολισμός της αμιτριπτυλίνης τελείται κυρίως με απομεθυλίωση και υδροξυλίωση που ακολουθείται από σύνδεση με το γλυκουρονικό οξύ. Ο μεταβολισμός υπόκειται σε γενετική πολυμορφία. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η δευτεροταγής αμίνη νορτριπτυλίνη. Η νορτριπτυλίνη είναι ισχυρότερος αναστολέας της επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης παρά της σεροτονίνης, ενώ η αμιτριπτυλίνη αναστέλλει την επαναπρόσληψη της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης εξ ίσου ικανοποιητικά.
Οι περαιτέρω μεταβολίτες, όπως η cis και η trans 10-υδροξυ-αμιτριπτυλίνη και η cis και η trans 10-υδροξυ-νορτριπτυλίνη, έχουν το ίδιο προφίλ με τη νορτριπτυλίνη, αλλά είναι σημαντικά ασθενέστερες. Η απομεθυλο-νορτριπτυλίνη και το Ν-οξείδιο της αμιτριπτυλίνης ανευρίσκονται στο πλάσμα σε ελάχιστες μόνο ποσότητες. Το τελευταίο είναι σχεδόν ανενεργό. Όλοι οι μεταβολίτες έχουν μικρότερη αντιχολινεργική δράση από την αμιτριπτυλίνη και τη νορτριπτυλίνη. Στο πλάσμα η ολική ποσότητα της 10-υδροξυ-νορτριπτυλίνης επικρατεί, αλλά οι περισσότεροι από τους μεταβολίτες είναι ενωμένοι με το γλυκουρονικό οξύ.
Αποβολή
Η ημιπερίοδος ζωής (t ½ b ) της αμιτριπτυλίνης μετά τη χορήγηση από το στόμα ανέρχεται περίπου σε 25 ώρες (24,65±6,31 ώρες, όριο 16,49-40,36 ώρες). Η μέση συστηματική κάθαρση (Cl s ) ανέρχεται σε 39,24±10,18 L/h, όριο 24,53-53,73 L/h.
Η αποβολή τελείται κυρίως με τα ούρα. Η απέκκριση της αναλλοίωτης αμιτριπτυλίνης από τους νεφρούς είναι ασήμαντη (περίπου 2%).
Στις μητέρες που θηλάζουν η αμιτριπτυλίνη και η νορτριπτυλίνη εκκρίνονται σε μικρές ποσότητες στο μητρικό γάλα. Η σχέση των συγκεντρώσεων γάλακτος: πλάσματος στις γυναίκες είναι 1:2. Η υπολογιζόμενη ημερήσια έκθεση (αμιτριπτυλίνη + νορτριπτυλίνη) του νεογνού ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 2 % των αντίστοιχων βάσει του βάρους της μητέρας δόσεων της αμιτριπτυλίνης (σε mg/kg).
Τα επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης της αμιτριπτυλίνης και της νορτριπτυλίνης στο πλάσμα επιτυγχάνονται μέσα σε μία εβδομάδα στους περισσότερους ασθενείς και στη σταθεροποιημένη κατάσταση το επίπεδο του πλάσματος περιλαμβάνει ίσα περίπου μέρη αμιτριπτυλίνης και νορτριπτυλίνης όλο το 24ωρο μετά από τη θεραπεία με τα συμβατικά δισκία 3 φορές ημερησίως. Όταν χορηγούνται τα καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης το βράδυ, η συγκέντρωση της αμιτριπτυλίνης είναι υψηλότερη τη νύκτα και ελαττώνεται την ημέρα, ενώ η συγκέντρωση της νορτριπτυλίνης είναι σταθερή όλο το 24ωρο προεξάρχοντας έτσι κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Η θεραπευτική συγκέντρωση πλάσματος στην ενδογενή κατάθλιψη ανέρχεται σε 100-250 ng/mL (370-925 nmol/L) (για την αμιτριπτριπτυλίνη + νορτριπτυλίνη). Στάθμες άνω των 300-400 ng/mL συνοδεύονται από αυξημένο κίνδυνο διαταραχής της καρδιακής αγωγής με την έννοια παράτασης του συμπλέγματος QRS ή κολποκοιλιακού αποκλεισμού.
Ηλικιωμένοι ασθενείς Στους ηλικιωμένους ασθενείς αποδείχθηκε αύξηση του χρόνου ημιζωής και ελάττωση των τιμών της κάθαρσης μετά από τη λήψη από το στόμα (Cl ) που οφείλονται σε ελάττωση του ρυθμού του μεταβολισμού.
Μείωση της ηπατικής λειτουργίας Διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας μπορεί να ελαττώσει την αποβολή από το ήπαρ οδηγώντας σε αύξηση του ύψους των επιπέδων του πλάσματος.
Μείωση της νεφρικής λειτουργίας Η νεφρική ανεπάρκεια δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της αμιτριπτυλίνης.
ΕΟΦ · 4.4.1
Tρικυκλικά και συναφή
expand_more
Tρικυκλικά και συναφή
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Επιδράσεις στον πόνο και την κατάθλιψη Ο αμιτριπτυλίνη είναι ένα τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό και αναλγητικό. Έχει αντιχολινεργικές και κατασταλτικές ιδιότητες. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η από του στόματος λήψη αμιτριπτυλίνης επιτυγχάνει, τουλάχιστον, καλή έως μέτρια ανταπόκριση σε έως και 2/3 των ασθενών με διάγνωση μετα-ζωστικής νευραλγίας και 3/4 των ασθενών με διάγνωση διαβητικής νευροπάθειας, καθώς και νευρογενή σύνδρομα πόνου που συχνά δεν ανταποκρίνονται στα οπιοειδή αναλγητικά. Η αμιτριπτυλίνη έχει επίσης δείξει αποτελεσματικότητα σε διάφορες ομάδες ασθενών με χρόνιο μη κακοήθη πόνο. Υπήρξαν επίσης κάποιες μελέτες που έδειξαν αποτελεσματικότητα στη διαχείριση της ινομυαλγίας (μη εγκεκριμένη χρήση αυτού του φαρμάκου).
Καρδιαγγειακές και Αντιχολινεργικές Επιδράσεις Η αμιτριπτυλίνη έχει ισχυρές αντιχολινεργικές ιδιότητες και μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ και καρδιακές επιδράσεις τύπου κινιδίνης στην καρδιά. Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να αναστείλει τα ιόντα κανάλια, τα οποία είναι απαραίτητα για την καρδιακή επαναπόλωση (κανάλια hERG), σε υψηλές συγκεντρώσεις του μικρομοριακού εύρους των θεραπευτικών συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Επομένως, η αμιτριπτυλίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακής αρρυθμίας. Η ορθοστατική υπόταση και η ταχυκαρδία μπορεί να αποτελέσουν πρόβλημα σε ηλικιωμένους ασθενείς που λαμβάνουν αυτό το φάρμακο σε φυσιολογικές δόσεις για την κατάθλιψη. Υπάρχουν ενδείξεις στη βιβλιογραφία ότι αυτές οι επιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν, σπάνια, σε χαμηλότερες δόσεις που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του πόνου. Όπως και με κάθε άλλο τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό, μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα γλυκόζης με την αμιτριπτυλίνη.
Επιδράσεις στο όριο επιληπτικότητας Αυτό το φάρμακο μειώνει επίσης το όριο σύσπασης και προκαλεί αλλοιώσεις στα πρότυπα ΗΕΓ και ύπνου.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Ο μηχανισμός δράσης αυτού του φαρμάκου δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Προτείνεται ότι η αμιτριπτυλίνη αναστέλλει τον μηχανισμό της αντλίας της μεμβράνης που είναι υπεύθυνος για την επαναπρόσληψη νευροδιαβιβαστικών αμινών, όπως η νορεπινεφρίνη και η σεροτονίνη, αυξάνοντας έτσι τη συγκέντρωσή τους στις συναπτικές σχισμές του εγκεφάλου. Αυτές οι αμίνες είναι σημαντικές στη ρύθμιση της διάθεσης. Η μονοαμινική υπόθεση στην κατάθλιψη, μια από τις παλαιότερες υποθέσεις, υποθέτει ότι οι ελλείψεις στη νευροδιαβίβαση σεροτονίνης (5-HT) ή/και νορεπινεφρίνης (NE) στον εγκέφαλο οδηγούν σε καταθλιπτικά αποτελέσματα. Αυτό το φάρμακο αντισταθμίζει αυτούς τους μηχανισμούς, και αυτό μπορεί να είναι ο μηχανισμός της αμιτριπτυλίνης στη βελτίωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Είναι άγνωστο αν οι αναλγητικές του επιδράσεις σχετίζονται με τις δραστηριότητες που επηρεάζουν τη διάθεση ή αποδίδονται σε μια διαφορετική, λιγότερο εμφανή φαρμακολογική δράση (ή συνδυασμό και των δύο).
Μελετήθηκαν οι οξείες και χρόνιες επιδράσεις των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων τρανυλκυπρομίνη, ένας αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης, και αμιτριπτυλίνη, ένας αναστολέας της πρόσληψης μονοαμινών, στη λειτουργία των βήτα-αδρενεργικών υποδοχέων σε αστροκύτταρα ποντικών σε πρωτογενείς καλλιέργειες. Σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις, η οξεία χορήγηση οποιουδήποτε αντικαταθλιπτικού φαρμάκου είχε άμεση ανασταλτική επίδραση στη δέσμευση της βήτα-αδρενεργικής λιγάνδης διυδροαλπρενολόλης και στη συσσώρευση κυκλικής AMP που προκαλείται από ισοπροτερενόλη. Ωστόσο, απουσία ισοπροτερενόλης, αυτά τα φάρμακα ενίσχυσαν τον σχηματισμό κυκλικής AMP στα αστροκύτταρα. Η χρόνια έκθεση σε αμιτριπτυλίνη ή τρανυλκυπρομίνη οδήγησε σε μείωση της συσσώρευσης κυκλικής AMP που προκαλείται από ισοπροτερενόλη, και ο χρονικός ρυθμός ανάπτυξης αυτού του φαινομένου ήταν παρόμοιος με αυτόν που αναφέρθηκε για ολόκληρο τον εγκέφαλο in vivo. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι αυτά τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα δρουν ως μερικοί αγωνιστές στους βήτα-αδρενεργικούς υποδοχείς στα αστροκύτταρα, και ότι η μείωση της βήτα-αδρενεργικής δραστηριότητας που συμβαίνει in vivo μετά από χρόνια χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων μπορεί, σε μεγάλο βαθμό, να συμβαίνει στα αστροκύτταρα και μπορεί να προκύψει από τη μερική βήτα-αγωνιστική φύση των φαρμάκων.
Τα αστροκύτταρα παίζουν σημαντικούς ρόλους στην καθοδήγηση της δομής του νευρικού συστήματος, τον έλεγχο των εξωκυττάριων ιόντων και νευροδιαβιβαστών, και τη ρύθμιση της συναπτογένεσης του ΚΝΣ. Το Egr-1 είναι ένας παράγοντας μεταγραφής που εμπλέκεται στη νευρωνική διαφοροποίηση και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων των αστροκυττάρων. Σε αυτή τη μελέτη, ερευνήσαμε εάν η τρικυκλική αντικαταθλιπτική (TCA) αμιτριπτυλίνη προκαλεί έκφραση Egr-1 στα αστροκύτταρα χρησιμοποιώντας κυτταρικές σειρές γλοιώματος C6 αρουραίου ως μοντέλο. Βρήκαμε ότι η αμιτριπτυλίνη αύξησε την έκφραση Egr-1 με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τον χρόνο. Η πρόκληση έκφρασης Egr-1 από την αμιτριπτυλίνη μεσολαβήθηκε μέσω αλληλουχιών απόκρισης ορού (SREs) στον προαγωγέα του Egr-1. Τα SREs ενεργοποιήθηκαν από τον παράγοντα μεταγραφής Ets-domain Elk-1 μέσω των οδών κινάσας MAP (MAPK) ERK και JNK. Η αναστολή των σημάτων κινάσας MAP ERK και JNK μετρίασε την επαγωγή μεταγραφής από την αμιτριπτυλίνη της δραστηριότητας Gal4-Elk-1 και του προαγωγέα Egr-1. Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η επαγωγή της έκφρασης Egr-1 στα αστροκύτταρα μπορεί να είναι απαραίτητη για την επίτευξη των θεραπευτικών επιδράσεων των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.
Αντικαταθλιπτικά όπως οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νοραδρεναλίνης (SNRI) και τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCA) χρησιμοποιούνται συχνά για τη διαχείριση του νευροπαθητικού πόνου. Η αύξηση της νοραδρεναλίνης (NA) και της σεροτονίνης (5-HT) στον νωτιαίο μυελό μέσω αναστολής της επαναπρόσληψης θεωρείται ο κύριος μηχανισμός της θεραπευτικής δράσης των αντικαταθλιπτικών στον νευροπαθητικό πόνο. Στην παρούσα μελέτη, εξετάσαμε τις αναλγητικές επιδράσεις της ντουλοξετίνης (SNRI) και της αμιτριπτυλίνης (TCA) σε ένα μοντέλο νευροπαθητικού πόνου σε αρουραίο που προκλήθηκε από απολίνωση του νωτιαίου νεύρου (SNL). Η ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση ντουλοξετίνης και αμιτριπτυλίνης ανέστειλε δοσοεξαρτώμενα (3,10 και 30 mg/kg) την υπεραλγησία που προκλήθηκε από SNL. Η in vivo μικροδιακάθαρση στο ραχιαίο κέλυφος του νωτιαίου μυελού αποκάλυψε ότι οι συγκεντρώσεις NA και 5-HT αυξήθηκαν μετά από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση ντουλοξετίνης και αμιτριπτυλίνης (10 mg/kg, αντίστοιχα). Περαιτέρω προσδιορίσαμε τα περιεχόμενα NA και 5-HT σε ομογενοποιημένα δείγματα από τον ομόπλευρο ραχιαίο νωτιαίο μυελό μετά από SNL. Παρόλο που το περιεχόμενο NA σε αρουραίους SNL 2 εβδομάδες μετά την απολίνωση ήταν υψηλότερο από ό,τι σε αρουραίους SNL 4 εβδομάδες μετά την απολίνωση, η αναλγητική αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης και της αμιτριπτυλίνης ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων. Η παρούσα μελέτη υποδηλώνει ότι η αύξηση NA/5-HT στον νωτιαίο μυελό είναι κρίσιμη για την αντι-υπεραλγητική δράση της ντουλοξετίνης και της αμιτριπτυλίνης. Η πλαστική αλλαγή του φθίνοντος νοραδρενεργικού συστήματος δεν επηρεάζει εμφανώς την αναλγητική αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης και της αμιτριπτυλίνης.
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η νευρωνική και γλοιακή πλαστικότητα είναι σημαντικές για τη θεραπευτική δράση των αντικαταθλιπτικών. Εδώ, δείξαμε ότι η αμιτριπτυλίνη, ένα τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό, αύξησε σημαντικά το mRNA του GDNF και την απελευθέρωση GDNF σε κύτταρα C6. Επιπλέον, διαφορετικές κατηγορίες αντικαταθλιπτικών αύξησαν την απελευθέρωση GDNF, αλλά μη-αντικαταθλιπτικά ψυχοτρόπα φάρμακα όχι. Η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από αμιτριπτυλίνη αναστείληκε πλήρως από το U0126, έναν αναστολέα κινάσας MAP (MAPK)-εξωκυτταρικού ρυθμιστή (ERK) κινάσας (MEK), αλλά δεν αναστείληκε από το H-89, έναν αναστολέα κινάσας Α πρωτεϊνών, ή την καλφοστίνη C, έναν αναστολέα κινάσας C πρωτεϊνών. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από αμιτριπτυλίνη μπορεί να ρυθμίζεται μέσω μιας οδού MEK/MAPK. Στη συνέχεια, εξετάσαμε τις επιδράσεις των μονοαμινών στην απελευθέρωση GDNF, επειδή τα αντικαταθλιπτικά είναι γνωστό ότι αυξάνουν τις μονοαμίνες. Η 5-HT αύξησε το mRNA του GDNF και την απελευθέρωση GDNF, αλλά η νοραδρεναλίνη και η ντοπαμίνη όχι. Η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από 5-HT αναστείληκε μερικώς, αλλά σημαντικά, από την κετενσερίνη, έναν ανταγωνιστή υποδοχέα 5-HT2A. Η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από 5-HT αναστείληκε πλήρως από το U0126, αλλά δεν αναστείληκε από το H-89 ή την καλφοστίνη C. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από 5-HT μεσολαβήθηκε μέσω μιας οδού MEK/MAPK και, τουλάχιστον, υποδοχέων 5-HT2A. Το GDNF, καθώς και άλλοι νευροτροφικοί παράγοντες, μπορεί να συμβάλλουν στην εξήγηση της θεραπευτικής δράσης των αντικαταθλιπτικών και να υποδείξουν μια νέα στρατηγική φαρμακολογικής παρέμβασης.
Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για την AMITRIPTYLINE (13 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορροφάται ταχέως μετά από από του στόματος χορήγηση (βιοδιαθεσιμότητα 30-60% λόγω μεταβολισμού πρώτης διόδου). Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται 2-12 ώρες μετά από από του στόματος ή ενδομυϊκή χορήγηση. Οι σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα ποικίλλουν σημαντικά και αυτή η ποικιλία μπορεί να οφείλεται σε γενετικές διαφορές.
Η αμιτριπτυλίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα. Σχεδόν ολόκληρη η δόση απεκκρίνεται ως γλυκουρονικό ή θειικό συζυγές μεταβολιτών, με περίπου 2% του ανέπαφου φαρμάκου να εμφανίζεται στα ούρα. 25-50% μιας μεμονωμένης από του στόματος χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ανενεργοί μεταβολίτες εντός 24 ωρών. Μικρές ποσότητες απεκκρίνονται στα κόπρανα μέσω χολικής απέκκρισης.
Ο φαινομενικός όγκος κατανομής (Vd)β που εκτιμήθηκε μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 1221 L±280 L· εύρος 769-1702 L (16±3 L/kg). Εντοπίζεται ευρέως κατανεμημένη σε όλο το σώμα. Η αμιτριπτυλίνη και ο κύριος μεταβολίτης νορτριπτυλίνη περνούν τον πλακουντιακό φραγμό και μικρές ποσότητες βρίσκονται στο μητρικό γάλα.
Η μέση συστημική κάθαρση (Cls) είναι 39,24 ± 10,18 L/h (εύρος: 24,53-53,73 L/h). Δεν έχει διαπιστωθεί σαφής επίδραση της προχωρημένης ηλικίας στη φαρμακοκινητική της αμιτριπτυλίνης, αν και είναι πιθανό η κάθαρση να μειώνεται.
Αυτή η μελέτη αναφέρει τη φαρμακοκινητική της από του στόματος αμιτριπτυλίνης και του ενεργού μεταβολίτη της νορτριπτυλίνης σε σκύλους Greyhound. Πέντε υγιείς σκύλοι Greyhound συμμετείχαν σε σχέδιο τυχαιοποιημένης διασταυρούμενης μελέτης. Μια μεμονωμένη από του στόματος δόση υδροχλωρικής αμιτριπτυλίνης (πραγματική μέση δόση 8,1 ανά kg) χορηγήθηκε σε άσιτους ή ταϊσμένους σκύλους. Δείγματα αίματος συλλέχθηκαν σε προκαθορισμένους χρόνους από 0 έως 24 ώρες μετά τη χορήγηση, και οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα μετρήθηκαν με υγρή χρωματογραφία με φασματομετρία μάζας. Πραγματοποιήθηκαν μη-διαμερισματικές φαρμακοκινητικές αναλύσεις. Δύο σκύλοι στην ομάδα των άσιτων εμετούσαν μετά τη χορήγηση αμιτριπτυλίνης και αποκλείστηκαν από την ανάλυση. Το εύρος της CMAX της αμιτριπτυλίνης για τους υπόλοιπους άσιτους σκύλους (n = 3) ήταν 22,8-64,5 ng/mL σε σύγκριση με 30,6-127 ng/mL για τους ταϊσμένους σκύλους (n = 5). Το εύρος της AUCINF της αμιτριπτυλίνης για τους τρεις άσιτους σκύλους ήταν 167-720 hr ng/mL σε σύγκριση με 287-1146 hr ng/mL για τους ταϊσμένους σκύλους. Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα της αμιτριπτυλίνης σε άσιτους σκύλους σε σύγκριση με ταϊσμένους σκύλους ήταν 69-91% (n = 3). Η έκθεση στον ενεργό μεταβολίτη νορτριπτυλίνη συσχετίστηκε με την έκθεση στην αμιτριπτυλίνη (R(2) = 0,84). Λόγω φαρμακοκινητικής μεταβλητότητας και του μικρού αριθμού σκύλων που ολοκλήρωσαν αυτή τη μελέτη, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την αξιολόγηση της επίδρασης της σίτισης στη φαρμακοκινητική της από του στόματος αμιτριπτυλίνης. Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να προκαλέσει περισσότερο εμετό σε άσιτους σκύλους.
Αναφέρθηκε η αδυναμία μιας 30χρονης γυναίκας με νόσο μοσχεύματος κατά ξενιστή να απορροφήσει δόσεις αμιτριπτυλίνης από του στόματος. Μόνο ίχνη επιπέδων του φαρμάκου στο πλάσμα προσδιορίστηκαν μετά από 4 εβδομάδες θεραπείας με δόσεις 50 mg ημερησίως. Πρόσθετη θεραπεία με δόσεις 75 mg ημερησίως για 10 ημέρες απέτυχε να αυξήσει τα επίπεδα του αντικαταθλιπτικού στο πλάσμα.
Χρησιμοποιήθηκε ένα πειραματικό μοντέλο σε αρουραίους για τη μελέτη της μεταθανάτιας κατανομής της αμιτριπτυλίνης. Δύο ώρες μετά από υποδόρια ένεση 20 mg αμιτριπτυλίνης, οι αρουραίοι (n=40) αναισθητοποιήθηκαν και ελήφθησαν δείγματα αίματος από τη μηριαία φλέβα και την καρδιά. Στη συνέχεια, οι αρουραίοι θυσιάστηκαν με CO2 και αφέθηκαν σε θερμοκρασία δωματίου για 0,1, 1, 2, 5, 24, 48 ή 96 ώρες. Δείγματα μεταθανάτιου αίματος από την καρδιά και την κάτω κοίλη φλέβα, και δείγματα ιστών από τους πνεύμονες, την καρδιά, το ήπαρ, τον δεξιό νεφρό, τους μύες του μηρού, το τοίχωμα της κοιλιακής κοίλης φλέβας και τον εγκέφαλο αναλύθηκαν με HPLC. Παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση εντός 2 ωρών μεταθανάτια στο καρδιακό αίμα και αργότερα επίσης στο αίμα από την κάτω κοίλη φλέβα. Στις 96 ώρες μεταθανάτια η αύξηση της συγκέντρωσης ήταν 4,4 ± 0,5 φορές (p < 0,01) και 3,0 ± 1,1 φορές (p < 0,05) σε σύγκριση με τις προθανάτιες τιμές που παρατηρήθηκαν στο καρδιακό αίμα και στο αίμα από την κάτω κοίλη φλέβα, αντίστοιχα (μέσος όρος ± SEM). Στους πνεύμονες υπήρχε μείωση της συγκέντρωσης AMI από 148 ± 16,7 umol/kg στις 0,1 ώρες σε 49,1 ± 7,8 umol/kg στις 96 ώρες μεταθανάτια (p < 0,01). Στο τοίχωμα των αγγείων της κοιλιακής κοίλης φλέβας υπήρχε επίσης σημαντική μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου, ενώ στην καρδιακή μυϊκή μάζα και στο ήπαρ παρατηρήθηκε αύξηση της συγκέντρωσης του φαρμάκου. Σε ζώα όπου οι πνεύμονες αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια του θανάτου (n = 7), η συγκέντρωση του φαρμάκου στο καρδιακό αίμα είχε αυξηθεί σημαντικά λιγότερο στις 2 ώρες μεταθανάτια.
Η διαδερμική απορρόφηση αμιτριπτυλίνης, νορτριπτυλίνης, ιμιπραμίνης και δεσιπραμίνης ως υδροχλωρικά τους άλατα in vivo αποδείχθηκε χωρίς χρήση φορέα χρησιμοποιώντας το ποντίκι χωρίς τρίχωμα (hr-1/hr-1) ως πειραματικό μοντέλο για ανθρώπινο δέρμα. Μετά από τοπική εφαρμογή 2 mg κάθε ένωσης σε αποσταγμένο νερό, ακολουθούμενη από ταχεία εξάτμιση του νερού, μετρήθηκαν συγκεντρώσεις στην καρδιά, τους πνεύμονες, τον εγκέφαλο, το ήπαρ και το αίμα σε ομάδες μελέτης 1, 2, 4 και 6 ωρών. Οι πνεύμονες έδειξαν σταθερά τις υψηλότερες συγκεντρώσεις για όλες τις τέσσερις ενώσεις, ενώ η καρδιά και το ήπαρ είχαν τις χαμηλότερες. Οι συγκεντρώσεις στην καρδιά παρέμειναν ουσιαστικά σταθερές για όλες τις ενώσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης των 6 ωρών. Οι συγκεντρώσεις σε συμπαγείς ιστούς ήταν πολύ χαμηλότερες από αυτές που συνήθως παρατηρούνται στον άνθρωπο μετά από υπερβολική δόση, ενώ οι συγκεντρώσεις στο αίμα έμοιαζαν με χαμηλές θεραπευτικές έως τοξικές συγκεντρώσεις σε ανθρώπους. Η διαδερμική απορρόφηση μπορεί να παρέχει μια εφικτή οδό χορήγησης για τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένη συμμόρφωση με λιγότερες γαστρεντερικές παρενέργειες. /Υδροχλωρική αμιτριπτυλίνη/
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την AMITRIPTYLINE (17 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
In vitro, ο μεταβολισμός της αμιτριπτυλίνης γίνεται κυρίως μέσω απομεθυλίωσης (CYP2C19, CYP3A4) καθώς και υδροξυλίωσης (CYP2D6) ακολουθούμενης από σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ. Άλλα ισοένζυμα που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της αμιτριπτυλίνης είναι τα CYP1A2 και CYP2C9. Ο μεταβολισμός αυτού του φαρμάκου υπόκειται σε γενετικούς πολυμορφισμούς. Ο κύριος ενεργός μεταβολίτης είναι η δευτεροταγής αμίνη, νορτριπτυλίνη. Η νορτριπτυλίνη είναι ισχυρότερος αναστολέας της νορεπινεφρίνης παρά της σεροτονίνης, ενώ η αμιτριπτυλίνη αναστέλλει την πρόσληψη νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης με ίση αποτελεσματικότητα. Άλλοι μεταβολίτες όπως η cis- και trans-10-υδροξυαμιτριπτυλίνη και η cis- και trans-10-υδροξυνορτριπτυλίνη έχουν το ίδιο φαρμακολογικό προφίλ με τη νορτριπτυλίνη αλλά είναι σημαντικά ασθενέστεροι. Η δεμεθυλνορτριπτυλίνη και η αμιτριπτυλίνη N-οξείδιο είναι μόνο σε αμελητέες ποσότητες στο πλάσμα· το τελευταίο είναι κατά κύριο λόγο ανενεργό.
Περιγράφεται μια μέθοδος για τον προσδιορισμό αμιτριπτυλίνης και ορισμένων από τους μεταβολίτες της στον ορό σε ένα σύστημα αντίστροφης φάσης που αποτελείται από υλικό C-8 ως σταθερή φάση και νερό-μεθανόλη-διχλωρομεθάνιο-προπυλαμίνη ως κινητή φάση με υγρή χρωματογραφία με ανίχνευση UV στα 254 nm. … Αναφέρονται τα επίπεδα στον ορό αμιτριπτυλίνης και των 4 κύριων μεταβολιτών της (νορτριπτυλίνη, δεσμεθυλνορτριπτυλίνη, τρανς-10-υδροξυαμιτριπτυλίνη και τρανς-10-υδροξυνορτριπτυλίνη) σε έναν ασθενή που λαμβάνει 150 mg από του στόματος αμιτριπτυλίνης ημερησίως.
Η αμιτριπτυλίνη μεταβολίζεται μέσω των ίδιων οδών όπως και άλλα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά· η νορτριπτυλίνη, ο N-μονοδεμεθυλιωμένος μεταβολίτης της, είναι φαρμακολογικά ενεργός.
Για τη διερεύνηση του μεταβολισμού της αμιτριπτυλίνης και της δεβρισοκίνης… 8 υγιείς Κινέζοι εθελοντές έλαβαν μία εφάπαξ από του στόματος δόση 100 mg αμιτριπτυλίνης και αξιολογήθηκαν οι λόγοι μεταξύ της περιοχής κάτω από την καμπύλη (AUC) της αμιτριπτυλίνης και των 3 μεταβολιτών της. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι παρατηρήθηκαν μεγάλες δια-ατομικές διαφορές στην AUC. Επιπλέον, η υδροξυλίωση της αμιτριπτυλίνης και της δεβρισοκίνης μπορεί να ρυθμίζεται από παρόμοιες ενζυμικές διεργασίες.
Μελετήθηκε in vitro ο βιομετασχηματισμός της αμιτριπτυλίνης στο δεμεθυλιωμένο προϊόν της, τη νορτριπτυλίνη, με μικροσωμάτια ήπατος ανθρώπου από τέσσερις διαφορετικούς δότες, προεπιλεγμένους για να αντικατοπτρίζουν ένα εύρος μεταβολικών ρυθμών. Η ταχύτητα αντίδρασης έναντι της συγκέντρωσης υποστρώματος ήταν συμβατή με ένα μοντέλο Vmax S-σχήματος. Η Vmax κυμάνθηκε από 0,42 έως 3,42 nmol/mg/min, η Km από 33 έως 89 uM αμιτριπτυλίνης. Η κετοκοναζόλη ήταν ένας ισχυρός αναστολέας της N-απομεθυλίωσης, με μέση τιμή Ki 0,11 ± 0,013 uM… ενώ η κινιδίνη (έως 50 uM), ένας αναστολέας CYP2D6, και η α-ναφθοφλαβόνη (έως 5 uM), ένας αναστολέας CYP1A2 μόνο σε χαμηλές συγκεντρώσεις, δεν έδειξαν καμία επίδραση. Όλοι οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης που δοκιμάστηκαν είχαν ανασταλτική επίδραση στο σχηματισμό νορτριπτυλίνης, με μέσες τιμές Ki 4,37 (± 3,38) uM για σερτραλίνη, 5,46 (± 1,95) uM για δεσμεθυλσερτραλίνη, 9,22 (± 3,69) uM για φλουβοξαμίνη, 12,26 (± 5,67) uM για νορφλουοξετίνη, 15,76 (± 5,50) uM για παροξετίνη, και 43,55 (± 18,28) uM για φλουοξετίνη. Ένα πολυκλωνικό αντίσωμα κουνελιού έναντι αρουραίου ήπατος CYP3A1, σε αναλογίες αντισώματος/μικροσωμικού πρωτεϊνικού 1:1 έως 10:1, ανέστειλε την N-απομεθυλίωση της αμιτριπτυλίνης έως μέγιστο 60%.
Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρη) για την AMITRIPTYLINE (8 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η αμιτριπτυλίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν τη νορτριπτυλίνη και την E-10-υδροξυαμιτριπτυλίνη.
Η αμιτριπτυλίνη απορροφάται ταχέως και καλά μετά από από του στόματος χορήγηση. Αποκλειστικά ηπατική, με φαινόμενο πρώτης διόδου. Η αμιτριπτυλίνη απομεθυλιώνεται στο ήπαρ στον κύριο ενεργό μεταβολίτη της, τη νορτριπτυλίνη. Οδός Απέκκρισης: Σχεδόν ολόκληρη η δόση απεκκρίνεται ως γλυκουρονικό ή θειικό συζυγές μεταβολιτών, με λίγο ανέπαφο φάρμακο να εμφανίζεται στα ούρα. 25-50% μιας εφάπαξ από του στόματος χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ανενεργοί μεταβολίτες εντός 24 ωρών. Μικρές ποσότητες απεκκρίνονται στα κόπρανα μέσω χολικής απέκκρισης.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής (t1⁄2 β) της αμιτριπτυλίνης μετά από από του στόματος χορήγηση είναι περίπου 25 ώρες (24,65 ± 6,31 ώρες· εύρος 16,49-40,36 ώρες).
Ο χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα της αμιτριπτυλίνης κυμαίνεται από 10 έως 50 ώρες.
Μελετήθηκαν οι τοξικοκινητικές της αμιτριπτυλίνης σε εννέα ασθενείς που εισήχθησαν στο νοσοκομείο σε κλίμακα κώματος Matthew-Lawson βαθμού III-IV μετά από εκτιμώμενη κατάποση 1-5 g αμιτριπτυλίνης. … Οι T1/2 α και T1/2 β για την αμιτριπτυλίνη ήταν 1,5 - 3,1 και 15 - 43 ώρες αντίστοιχα.
… Σκοπός αυτής της πιλοτικής μελέτης ήταν να περιγραφούν οι ατομικές και πληθυσμιακές φαρμακοκινητικές παράμετροι της αμιτριπτυλίνης μετά από εφάπαξ από του στόματος δόση 1,5 mg/kg, 4,5 mg/kg και 9 mg/kg σε υγιείς αφρικανικούς γκρίζους παπαγάλους (Psittacus erithacus, n = 3) και κοκατίλους (είδη Cacatua, n = 3). Τρεις πτηνά έλαβαν αρχική δόση 1,5 mg/kg από του στόματος, και δείγματα αίματος συλλέχθηκαν για 24 ώρες σε σταθερά χρονικά διαστήματα. Οι συγκεντρώσεις αμιτριπτυλίνης και των μεταβολιτών της στον ορό προσδιορίστηκαν με πολωμένη ανοσοφθορισμό. Μετά τον προσδιορισμό των αρχικών παραμέτρων και μια περίοδο έκπλυσης 14 ημερών, 2 αφρικανικοί γκρίζοι παπαγάλοι και 1 κοκατίλος έλαβαν εφάπαξ δόση από του στόματος 4,5 mg/kg, και 3 κοκατίλοι και 1 αφρικανικός γκρίζος παπαγάλος έλαβαν εφάπαξ δόση από του στόματος 9 mg/kg. … Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής κυμάνθηκε από 1,6 έως 91,2 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ουσίες που περιέχουν μια συντηγμένη τρικυκλική δομή και χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κατάθλιψης. Αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν την επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης στους τερματικούς νευράξονες και μπορεί να αναστέλλουν ορισμένους υποτύπους υποδοχέων σεροτονίνης, αδρενεργικών και ισταμίνης. Ωστόσο, ο μηχανισμός των αντικαταθλιπτικών τους επιδράσεων δεν είναι σαφής, επειδή οι θεραπευτικές επιδράσεις συνήθως χρειάζονται εβδομάδες για να αναπτυχθούν και μπορεί να αντικατοπτρίζουν αντισταθμιστικές αλλαγές στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Μια υποκατηγορία αναλγητικών παραγόντων που τυπικά δεν δεσμεύονται στους ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ και δεν προκαλούν εξάρτηση. Πολλά μη οπιοειδή αναλγητικά προσφέρονται ως ΜΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ.
Φάρμακα που αναστέλλουν τη μεταφορά των αδρενεργικών νευροδιαβιβαστών στους τερματικούς νευράξονες ή στα αποθηκευτικά κυστίδια εντός των τερματικών. Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΑ) και οι αμφεταμίνες περιλαμβάνονται στα θεραπευτικά σημαντικά φάρμακα που μπορεί να δρουν μέσω αναστολής της αδρενεργικής μεταφοράς. Πολλά από αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν επίσης τη μεταφορά της σεροτονίνης.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
1806D8D52K
AMITRIPTYLINE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Τρικυκλικό Αντικαταθλιπτικό
Η αμιτριπτυλίνη είναι ένα Τρικυκλικό Αντικαταθλιπτικό.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Scientific Profile
Ουσίες που περιέχουν μια συντηγμένη τρικυκλική δομή και χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κατάθλιψης. Αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν την επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης στους τερματικούς νευράξονες και μπορεί να αναστέλλουν ορισμένους υποτύπους υποδοχέων σεροτονίνης, αδρενεργικών και ισταμίνης. Ωστόσο, ο μηχανισμός των αντικαταθλιπτικών τους επιδράσεων δεν είναι σαφής, επειδή οι θεραπευτικές επιδράσεις συνήθως χρειάζονται εβδομάδες για να αναπτυχθούν και μπορεί να αντικατοπτρίζουν αντισταθμιστικές αλλαγές στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Μια υποκατηγορία αναλγητικών παραγόντων που τυπικά δεν δεσμεύονται στους ΟΠΙΟΕΙΔΕΙΣ ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ και δεν προκαλούν εξάρτηση. Πολλά μη οπιοειδή αναλγητικά προσφέρονται ως ΜΗ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΑ.
Φάρμακα που αναστέλλουν τη μεταφορά των αδρενεργικών νευροδιαβιβαστών στους τερματικούς νευράξονες ή στα αποθηκευτικά κυστίδια εντός των τερματικών. Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΑ) και οι αμφεταμίνες περιλαμβάνονται στα θεραπευτικά σημαντικά φάρμακα που μπορεί να δρουν μέσω αναστολής της αδρενεργικής μεταφοράς. Πολλά από αυτά τα φάρμακα αναστέλλουν επίσης τη μεταφορά της σεροτονίνης.
Σχετικά Εργαλεία
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Dyspepsia-Refractory N06AA09Λειτουργική δυσπεψία ανθεκτική στην αγωγήΛειτουργική δυσπεψία που δεν ανταποκρίνεται σε PPI/H₂Δοσολογία: Χαμηλές δόσεις · Συνεχής