ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N06AA09 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

AMITRIPTYLINE

Αμιτριπτυλίνη

Κωδικός ATC: Ν 06 ΑΑ 09 Η αμιτριπτυλίνη είναι τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό.

Εμπορικά Ονόματα

MINITRAN SAROTEN STELMINAL

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 06/2020

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες (Επικαλυμμένα δισκία)

ΔόσηΗ μέση ημερήσια δόση είναι 75mg.

Μέγ. δόση150mg ημερησίως

Οι πρόσθετες δόσεις χορηγούνται αρχικά το βράδυ.
Ενήλικες (Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης)

Μέγ. δόση100 - 150mg το βράδυ.

Η δόση συντήρησης είναι ίδια με τη βέλτιστη θεραπευτική δόση.
Έφηβοι και ηλικιωμένοι ασθενείς (Επικαλυμμένα δισκία)

Δόση10 - 20mg 3 φορές ημερησίως.
Έφηβοι και ηλικιωμένοι ασθενείς (Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης)

Μέγ. δόση50 - 75mg το βράδυ.

Η δόση συντήρησης είναι ίδια με τη βέλτιστη θεραπευτική δόση.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Φάση ανάρρωσης αμέσως μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου
Πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου
Ιστορικό υπερευαισθησίας στα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή στα έκδοχα του προϊόντος
Βλάβες στην κολποκοιλιακή αγωγιμότητα
Οξεία δηλητηρίαση με οινόπνευμα, βαρβιτουρικά και οπιούχα
Υπερτροφία του προστάτη με ιστορικό κατακράτησης ούρων
Ταυτόχρονη ή πρόσφατη (λιγότερο από 14 ημέρες) θεραπεία με αναστολείς της ΜΑΟ

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Έξαρση συμπτωματολογίας

ΠληθυσμόςΣχιζοφρενείς

Συνιστάται ταυτόχρονη χορήγηση νευροληπτικών.
Κίνδυνος αυτοκτονίας

ΠληθυσμόςΑσθενείς με κατάθλιψη, ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με αντικαταθλιπτικά, εν δυνάμει αυτοκαταστροφικοί ασθενείς

Να παρακολουθούνται προσεκτικά για κλινική επιδείνωση και/ή εμφάνιση αυτοκτονίας. Εν δυνάμει αυτοκαταστροφικοί ασθενείς δεν θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε μεγάλες ποσότητες φαρμάκων.
Φάση μανίας

ΠληθυσμόςΑσθενείς

Διακοπή αμιτριπτυλίνης και έναρξη κατάλληλης θεραπείας με νευροληπτικό.
Ταυτόχρονη θεραπεία με ηλεκτροσόκ

ΠληθυσμόςΑσθενείς που υφίστανται θεραπεία με ηλεκτροσόκ

Μπορεί να αυξήσει τους πιθανούς κινδύνους που προέρχονται από αυτή.
Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

ΠληθυσμόςΑσθενείς με αβαθή πρόσθιο θάλαμο και κλειστή γωνία του προσθίου θαλάμου των οφθαλμών

Μπορεί να προκληθεί οξεία κρίση γλαυκώματος λόγω μυδρίασης της κόρης.
Συννοσηρότητες
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με επιληψία, δυσκοιλιότητα και σε προχωρημένη ηπατική ή καρδιαγγειακή βλάβη

Χορηγείται με προσοχή.
Καρδιοπάθειες

ΠληθυσμόςΚαρδιοπαθείς

Χρειάζονται στενή παρακολούθηση. Υψηλές δόσεις τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών μπορεί να προκαλέσουν αρρυθμία, κομβική ταχυκαρδία, επιμήκυνση του χρόνου αγωγιμότητας, έμφραγμα του μυοκαρδίου και εγκεφαλικό.
Θυρεοειδικές παθήσεις/φάρμακα
Μεγάλη προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με υπερθυρεοειδισμό ή σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα για το θυρεοειδή

Μπορεί να παρουσιασθεί καρδιακή αρρυθμία. Μεγάλη προσοχή χρειάζεται.
Ορθοστατική υπόταση

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς

Έχουν ιδιαίτερη τάση να εμφανίσουν ορθοστατική υπόταση.
Ευαισθησία σε ανεπιθύμητες ενέργειες / δοσολογία

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι και έφηβοι

Είναι περισσότερο επιρρεπείς σε ανεπιθύμητες ενέργειες, συνιστώνται μικρότερες δόσεις (βλ. Δοσολογία).
Διαβήτης
προσοχή

ΠληθυσμόςΔιαβητικοί ασθενείς

Μπορεί να μεταβληθούν (να αυξηθούν ή να ελαττωθούν) τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Προσοχή χρειάζεται.
Στερητικά συμπτώματα

ΠληθυσμόςΑσθενείς μετά από παρατεταμένη χορήγηση

Η απότομη διακοπή της θεραπείας μπορεί να προκαλέσει στερητικά συμπτώματα (κεφαλαλγία, αδιαθεσία, ναυτία). Η σταδιακή μείωση της δοσολογίας μπορεί να προκαλέσει παροδικά συμπτώματα (ευερεθιστότητα, ανησυχία, διαταραχές ονείρων και ύπνου).
Χρήση σε παιδιά και εφήβους (<18 ετών)

ΠληθυσμόςΠαιδιά και έφηβοι (<18 ετών)

Δεν συνιστάται λόγω έλλειψης δεδομένων ασφάλειας/αποτελεσματικότητας. Τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για κατάθλιψη. Υψηλότερος κίνδυνος αυτοκτονικής και εχθρικής συμπεριφοράς. Κίνδυνος καρδιαγγειακών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Γλυκόζη (10 mg δισκία)

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν Αμιτριπτυλίνη δισκία 10 mg

Κάθε δισκίο περιέχει 1,1 mg γλυκόζης. Η ημερήσια ποσότητα κυμαίνεται από 1,1 mg μέχρι 16,5 mg.
Χρωστική amaranth E123 (10 mg δισκία)

ΠληθυσμόςΆτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη

Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένων και κρίσεων άσθματος.
Γλυκόζη (25 mg δισκία)

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν Αμιτριπτυλίνη δισκία 25 mg

Κάθε δισκίο περιέχει 1,1 mg γλυκόζης. Η ημερήσια ποσότητα κυμαίνεται από 1,1 mg μέχρι 6,6 mg.
Χρωστικές amaranth E123, orange yellow E110 και cochineal red E124 (25 mg δισκία)

ΠληθυσμόςΆτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη

Μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένων και κρίσεων άσθματος.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ψυχοτρόπα και άλλα φάρμακα (αναστολείς CYP2D6)
προσοχή

Αναστολή μεταβολισμού τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών.
Νευροληπτικά
παρακολούθηση

Αμοιβαία αναστολή του μεταβολισμού με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά.
Αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (εκτός από τη σιταλοπράμη)
παρακολούθηση

Αλληλεπίδραση.
β-αναστολείς (π.χ. προπρανολόλη)
παρακολούθηση

Αμοιβαία αναστολή του μεταβολισμού.
Νεότερα αντιαρρυθμικά (π.χ. κινιδίνη, προκαϊναμίδη)
προσοχή

Πρόκληση ορθοστατικής υπότασης.
Οινόπνευμα
προσοχή

Μπορεί να αυξήσει την κατασταλτική δράση.
Βαρβιτουρικά
προσοχή

Μπορεί να αυξήσει την κατασταλτική δράση.
Άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ
προσοχή

Μπορεί να αυξήσει την κατασταλτική δράση.
Άμεσης δράσης συμπαθομιμητικά (αδρεναλίνη, νοραδρεναλίνη)
προσοχή

Ενίσχυση των αγγειοσυσταλτικών αποτελεσμάτων.

ΣύστασηΤοπικά αναισθητικά που περιέχουν τα φάρμακα αυτά ως αγγειοσυσταλτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται με μεγάλη προσοχή.
Γενικά αναισθητικά
προσοχή

Μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο υπότασης και αρρυθμιών, ενώ το αναισθητικό αποτέλεσμα ενισχύεται.
Κλονιδίνη
προσοχή

Μείωση της αντιυπερτασικής δράσης.
Βετανιδίνη
προσοχή

Μείωση της αντιυπερτασικής δράσης.
Γουανεθιδίνη
προσοχή

Μείωση της αντιυπερτασικής δράσης.
Βαρβιτουρικά και άλλα επαγωγά ενζύμων
προσοχή

Μπορούν να υποβιβάσουν τις στάθμες των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών στο πλάσμα και να μειώσουν την αντικαταθλιπτική ανταπόκριση.
Σιμετιδίνη
προσοχή

Αύξηση των σταθμών των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών στο πλάσμα και της συνοδού τοξικότητας.
Μεθυλο-φαινυδάτη
προσοχή

Αύξηση των σταθμών των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών στο πλάσμα και της συνοδού τοξικότητας.
L-dopa
προσοχή

Μείωση του αποτελέσματος της L-dopa και αύξηση του κινδύνου καρδιακών ανεπιθύμητων ενεργειών.
Αντιχολινεργικά φάρμακα
αντένδειξη

Αύξηση της δράσης τους και κίνδυνος εμφάνισης παραλυτικού ειλεού, υπερπυρεξίας κ.λ.π.

ΣύστασηΗ ταυτόχρονη χορήγηση πρέπει να αποφεύγεται.
Θυρεοειδικά σκευάσματα
προσοχή

Αυξάνουν τις παρενέργειες και την τοξικότητα της αμιτριπτυλίνης και των άλλων τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών.
Κάπνισμα
παρακολούθηση

Επιταχύνει το μεταβολισμό της αμιτριπτυλίνης και μειώνει το επίπεδό της στο αίμα.
Αντιεπιληπτικά
παρακολούθηση

Επιταχύνουν το μεταβολισμό της αμιτριπτυλίνης και μειώνουν το επίπεδό της στο αίμα.
Αντισυλληπτικά
παρακολούθηση

Επιταχύνουν το μεταβολισμό της αμιτριπτυλίνης και μειώνουν το επίπεδό της στο αίμα.
Αναστολείς της ΜΑΟ
αντένδειξη

Μπορεί να προκαλέσει υπερτασικές κρίσεις και υπερπυρεξία (σεροτονινεργικό σύνδρομο).
Άλατα λιθίου
προσοχή

Εξωπυραμιδικές αντιδράσεις.
Αιθοχλωροβυνόλη
προσοχή

Εξωπυραμιδικές αντιδράσεις σε καταστάσεις delirium.
Δισουλφιράμη
παρακολούθηση

Μπορεί ενδεχομένως να μειώσει την αντίδραση οινοπνεύματος-δισουλφιράμης.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Τρόμος
Ζάλη
Υπνηλία
Σπασμοί

Διαταραχές όρασης

Διαταραχές προσαρμογής (Συχνές)

Οφθαλμικές

Μυδρίαση
Γλαύκωμα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μείωση συγκέντρωσης (Συχνές)
Ελάττωση libido (Λιγότερο συχνές)
Σύγχυση (Λιγότερο συχνές)
Υπομανία (Σπάνιες)
Μανία (Σπάνιες)
Νοσηρά όνειρα (Σπάνιες)
Ανορεξία (Σπάνιες)
Ψευδαισθήσεις (σχιζοφρενείς ασθενείς) (Σπάνιες)

Γαστρεντερικό

Ξηροστομία
Δυσκοιλιότητα
Ναυτία
Διάρροια
Έμετος

Μεταβολισμός

Αύξηση βάρους

Αγγειακές

Ορθοστατική υπόταση
Υπέρταση

Καρδιά

Αίσθημα παλμών
Ταχυκαρδία

Γενικές

Κόπωση
Πυρετός

Διαταραχές δέρματος και εξαρτημάτων

Αύξηση εφίδρωσης (Λιγότερο συχνές)
Οίδημα προσώπου και γλώσσας (Σπάνιες)

Κεντρικό και περιφερικό νευρικό σύστημα

Αταξία (Λιγότερο συχνές)

Διαταραχές γαστρεντερικού συστήματος

Αλλοίωση της γεύσης (Λιγότερο συχνές)
Διόγκωση σιαλογόνων αδένων (Σπάνιες)
Παραλυτικός ειλεός (Σπάνιες)
Ανορεξία (Σπάνιες)
Στοματίτιδα (Σπάνιες)
Μαύρη γλώσσα (Σπάνιες)

Διαταραχές καρδιακού ρυθμού και καρδιακής συχνότητας

Ανωμαλίες ΗΚΓ - αύξηση QT διαστήματος (Λιγότερο συχνές)
Διεύρυνση QRS (αποκλεισμός κλάδου του δεματίου) (Λιγότερο συχνές)

Δέρμα

Εξάνθημα
Κνίδωση
Φωτοευαισθησία

Αυτί

Εμβοές

Διαταραχές περιφερικού και κεντρικού νευρικού συστήματος

Παραισθήσεις (Σπάνιες)
Παραλήρημα (ηλικιωμένοι ασθενείς) (Σπάνιες)
Ελαφρά εξωπυραμιδικά συμπτώματα (Σπάνιες)
Ανησυχία (Σπάνιες)

Ψυχιατρικές

Άγχος
Αϋπνία

Διαταραχές ήπατος και χοληφόρων οδών

Ανωμαλίες δοκιμασιών ηπατικών λειτουργιών - αύξηση τρανσαμινασών και αλκαλικής φωσφατάσης (Σπάνιες)

Ήπαρ

Ίκτερος

Μεταβολικές και τροφικές διαταραχές

Ελάττωση βάρους (Σπάνιες)

Ενδοκρινικές διαταραχές

Γυναικομαστία (Σπάνιες)
Διόγκωση των όρχεων στους άρρενες (Σπάνιες)
Διόγκωση μαστών και γαλακτόρροια στις γυναίκες (Σπάνιες)

Αναπαραγωγικό

Ανικανότητα

Διαταραχές καρδιακής συχνότητας και καρδιακού ρυθμού

Αλλοιώσεις κολποκοιλιακής αγωγής (Σπάνιες)
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός (Σπάνιες)

Διαταραχές λευκών αιμοσφαιρίων και ΔΕΣ

Καταστολή μυελού, όπως ακοκκιοκυττάρωση, λευκοπενία, ηωσινοφιλία (Σπάνιες)

Διαταραχές αιμοπεταλίων, ροής και πήξης

Θρομβοκυτοπενία (Σπάνιες)

Διαταραχές ουροποιητικού συστήματος

Επίσχεση ούρων (Σπάνιες)

Οργανισμός ως σύνολο

Αιμωδίες των άκρων (Σπάνιες)
Σύνδρομο προσομειάζον στο λύκο (Σπάνιες)

Συμπτώματα στέρησης

Πονοκέφαλος (Μη γνωστές)
Αδιαθεσία (Μη γνωστές)
Ευερεθιστότητα (Μη γνωστές)
Ανησυχία (Μη γνωστές)
Διαταραχές ονείρου και ύπνου (Μη γνωστές)
Μανία ή υπομανία (Σπάνιες)

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Άγχος

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)
Έμετος

Γαστρεντερικό

Σπάνιες(<1/10000)
Ίκτερος

Ήπαρ

Σπάνιες(<1/10000)
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Συχνές(≥1/100)
Αδιαθεσία (συμπτώματα στέρησης)

Οργανισμός ως σύνολο

Μη γνωστές
Αιμωδίες των άκρων

Νευρικό

Σπάνιες(<1/10000)
Ακοκκιοκυττάρωση

Αίμα

Σπάνιες(<1/10000)
Αλλοίωση γεύσης

Νευρικό

Όχι συχνές(≥1/1000)
Αλλοιώσεις κολποκοιλιακής αγωγής

Καρδιά

Σπάνιες(<1/10000)
Ανησυχία

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)
Ανησυχία (συμπτώματα στέρησης)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη γνωστές
Ανικανότητα

Αναπαραγωγικό

Σπάνιες(<1/10000)
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Σπάνιες(<1/10000)
Ανωμαλίες ΗΚΓ

Καρδιά

Όχι συχνές(≥1/1000)
Ανωμαλίες δοκιμασιών ηπατικών λειτουργιών - αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης

Διαταραχές ήπατος και χοληφόρων οδών

Σπάνιες(<1/10000)
Ανωμαλίες δοκιμασιών ηπατικών λειτουργιών - αύξηση τρανσαμινασών

Διαταραχές ήπατος και χοληφόρων οδών

Σπάνιες(<1/10000)
Αποκλεισμός κλάδου του δεματίου

Καρδιά

Όχι συχνές(≥1/1000)
Αταξία

Νευρικό

Όχι συχνές(≥1/1000)
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)
Αύξηση QT διαστήματος

Καρδιά

Όχι συχνές(≥1/1000)
Αύξηση βάρους

Μεταβολισμός

Συχνές(≥1/100)
Αύξηση εφίδρωσης

Δέρμα

Όχι συχνές(≥1/1000)
Γαλακτόρροια στις γυναίκες

Ενδοκρινικές διαταραχές

Σπάνιες(<1/10000)
Γλαύκωμα

Οφθαλμικές

Σπάνιες(<1/10000)
Γυναικομαστία

Αναπαραγωγικό

Σπάνιες(<1/10000)
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Σπάνιες(<1/10000)
Διαταραχές ονείρου και ύπνου (συμπτώματα στέρησης)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη γνωστές
Διαταραχές προσαρμογής

Ψυχιατρικές

Συχνές(≥1/100)
Διεύρυνση QRS

Καρδιά

Όχι συχνές(≥1/1000)
Διόγκωση μαστών στις γυναίκες

Ενδοκρινικές διαταραχές

Σπάνιες(<1/10000)
Διόγκωση σιαλογόνων αδένων

Γαστρεντερικό

Σπάνιες(<1/10000)
Διόγκωση όρχεων

Αναπαραγωγικό

Σπάνιες(<1/10000)
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές(≥1/100)
Ελάττωση libido

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές(≥1/1000)
Ελάττωση βάρους

Μεταβολισμός

Σπάνιες(<1/10000)
Εμβοές

Αυτί

Σπάνιες(<1/10000)
Εξάνθημα

Δέρμα

Σπάνιες(<1/10000)
Εξωπυραμιδικά συμπτώματα

Νευρικό

Σπάνιες(<1/10000)
Επίσχεση ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες(<1/10000)
Ευερεθιστότητα (συμπτώματα στέρησης)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη γνωστές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές(≥1/100)
Ηωσινοφιλία

Αίμα

Σπάνιες(<1/10000)
Θρομβοκυτοπενία

Αίμα

Σπάνιες(<1/10000)
Καταστολή μυελού

Αίμα

Σπάνιες(<1/10000)
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Συχνές(≥1/100)
Κνίδωση

Δέρμα

Σπάνιες(<1/10000)
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός

Καρδιά

Σπάνιες(<1/10000)
Κόπωση

Γενικές

Συχνές(≥1/100)
Λευκοπενία

Αίμα

Σπάνιες(<1/10000)
Μανία

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)
Μανία ή υπομανία (συμπτώματα στέρησης)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες(<1/10000)
Μαύρη γλώσσα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες(<1/10000)
Μείωση συγκέντρωσης

Νευρικό

Συχνές(≥1/100)
Μυδρίαση

Οφθαλμικές

Συχνές(≥1/100)
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές(≥1/100)
Ναυτία (συμπτώματα στέρησης)

Οργανισμός ως σύνολο

Μη γνωστές
Νοσηρά όνειρα

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Συχνές(≥1/100)
Οίδημα γλώσσας

Γαστρεντερικό

Σπάνιες(<1/10000)
Οίδημα προσώπου

Δέρμα

Σπάνιες(<1/10000)
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Συχνές(≥1/100)
Παραισθήσεις

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)
Παραλήρημα

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)
Παραλυτικός ειλεός

Γαστρεντερικό

Σπάνιες(<1/10000)
Πονοκέφαλος (συμπτώματα στέρησης)

Οργανισμός ως σύνολο

Μη γνωστές
Πυρετός

Γενικές

Σπάνιες(<1/10000)
Σπασμοί

Νευρικό

Σπάνιες(<1/10000)
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες(<1/10000)
Σύγχυση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές(≥1/1000)
Σύνδρομο ερυθηματώδους λύκου

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες(<1/10000)
Ταχυκαρδία

Καρδιά

Συχνές(≥1/100)
Τρόμος

Νευρικό

Συχνές(≥1/100)
Υπέρταση

Αγγειακές

Σπάνιες(<1/10000)
Υπνηλία

Νευρικό

Συχνές(≥1/100)
Υπομανία

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)
Φωτοευαισθησία

Δέρμα

Σπάνιες(<1/10000)
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Σπάνιες(<1/10000)

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Η αμιτριπτυλίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη, εκτός εάν το αναμενόμενο όφελος της ασθενούς υπερσταθμίζει το θεωρητικό κίνδυνο για το έμβρυο. Λόγω του κινδύνου στερητικών συμπτωμάτων κατά τη νεογνική περίοδο, συνιστάται η διακοπή της θεραπείας με την αμιτριπτυλίνη περίπου 14 ημέρες πριν από τον τοκετό με τη βαθμιαία ελάττωση της δοσολογίας.
Γαλουχία
Αντενδείκνυται

Υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών στο βρέφος. Να μην χορηγείται κατά το θηλασμό.

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Κωδικός ATC: Ν 06 ΑΑ 09 Η αμιτριπτυλίνη είναι τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό. Η αμιτριπτυλίνη, μία τριτοταγής αμίνη, κατέχει κεντρική θέση μεταξύ των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών και είναι περίπου εξ ίσου δραστική in vivo ως αναστολέας της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης και της νοραδρεναλίνης στις προσυναπτικές νευρικές απολήξεις. Ο κύριος μεταβολίτης, η νορτριπτυλίνη, είναι σχετικά δραστικότερος ως αναστολέας της επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης, ενώ ταυτόχρονα αποκλείει την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης. Η αμιτριπτυλίνη έχει αρκετά ισχυρές αντιχολινεργικές, αντιισταμινικές και κατασταλτικές ιδιότητες και ενισχύει τις δράσεις των κατεχολαμινών. Η αμιτριπτυλίνη ανυψώνει το υποβιβασμένο επίπεδο του συναισθήματος. Το ευνοϊκότερο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται στις ενδογενείς καταθλίψεις, αλλά ασθενείς που πάσχουν από άλλες καταθλιπτικές καταστάσεις μπορούν επίσης να ανταποκριθούν στην αμιτριπτυλίνη. Λόγω της κατασταλτικής της δράσης, η αμιτριπτυλίνη έχει ιδιαίτερη αξία στις καταθλίψεις που συνοδεύονται από άγχος, διέγερση, ανησυχία και διαταραχές του ύπνου. Η αντικαταθλιπτική δράση συνήθως εγκαθίσταται μετά από 2-4 εβδομάδες, ενώ η κατασταλτική δεν καθυστερεί.

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Δισκία Η απορρόφηση των δισκίων από το στόμα οδηγεί σε μέγιστες στάθμες πλάσματος σε περίπου 4 ώρες (Tmax =3,89±1,87 ώρες, όριο 1,03-7,98 ώρες). Μετά τη χορήγηση από το στόμα 50 mg, η μέση Cmax ανέρχεται σε 30,95±9,61 ng/mL, όριο 10,85-45,70 ng/mL (111,57±34,64 nmol/L, όριο 39,06-164,52 nmol/L). Η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα από το στόμα είναι 53% (Fabs=0,527±0,123, όριο 0,219-0,756).

Καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης Σε αντίθεση με τις καμπύλες ορού των δισκίων που δείχνουν μία χαρακτηριστική αρχική μέγιστη τιμή, η καμπύλη του καψακίου ανέρχεται βραδέως σε μία επίπεδη στάθμη με χαμηλότερες συγκεντρώσεις από τις μέγιστες τιμές των καμπύλων των δισκίων. Tmax =7,1±1,9 ώρες, όριο 2,0-10,0 ώρες. Μετά τη χορήγηση από το στόμα 50 mg η μέση Cmax ισούται με 21,5±9,0 ng/mL, όριο 13,2-35,8 ng/mL (77,5-32,4 nmol/L). Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται οι υψηλές μέγιστες στάθμες με τον αυξημένο κίνδυνο καρδιακών επιπλοκών.

Κατανομή

Ο φαινομενικός χρόνος κατανομής (Vd/b) που υπολογίσθηκε μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 1221±280 L, όριο 769-1702 L (16±3 L/kg). Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ανέρχεται σε περίπου 95%. Η αμιτριπτυλίνη και ο κύριος μεταβολίτης της, η νορτριπτυλίνη, διέρχονται το φραγμό του πλακούντα.

Βιομετατροπή

Ο μεταβολισμός της αμιτριπτυλίνης τελείται κυρίως με απομεθυλίωση και υδροξυλίωση που ακολουθείται από σύνδεση με το γλυκουρονικό οξύ. Ο μεταβολισμός υπόκειται σε γενετική πολυμορφία. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η δευτεροταγής αμίνη νορτριπτυλίνη. Η νορτριπτυλίνη είναι ισχυρότερος αναστολέας της επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης παρά της σεροτονίνης, ενώ η αμιτριπτυλίνη αναστέλλει την επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης εξ ίσου ικανοποιητικά. Οι περαιτέρω μεταβολίτες, όπως η cis και η trans 10-υδροξυ-αμιτριπτυλίνη και η cis και η trans 10-υδροξυ-νορτριπτυλίνη, έχουν το ίδιο προφίλ με τη νορτριπτυλίνη, αλλά είναι σημαντικά ασθενέστερες. Η απομεθυλο-νορτριπτυλίνη και το Ν-οξείδιο της αμιτριπτυλίνης ανευρίσκονται στο πλάσμα σε ελάχιστες μόνο ποσότητες. Το τελευταίο είναι σχεδόν ανενεργό. Όλοι οι μεταβολίτες έχουν μικρότερη αντιχολινεργική δράση από την αμιτριπτυλίνη και τη νορτριπτυλίνη. Στο πλάσμα η ολική ποσότητα της 10-υδροξυ-νορτριπτυλίνης επικρατεί, αλλά οι περισσότεροι από τους μεταβολίτες είναι ενωμένοι με το γλυκουρονικό οξύ.

Αποβολή

Η ημιπερίοδος ζωής (t½ b) της αμιτριπτυλίνης μετά τη χορήγηση από το στόμα ανέρχεται περίπου σε 25 ώρες (24,65±6,31 ώρες, όριο 16,49-40,36 ώρες). Η μέση συστηματική κάθαρση (Cls) ανέρχεται σε 39,24±10,18 L/h, όριο 24,53-53,73 L/h. Η αποβολή τελείται κυρίως με τα ούρα. Η απέκκριση της αναλλοίωτης αμιτριπτυλίνης από τους νεφρούς είναι ασήμαντη (περίπου 2%). Στις μητέρες που θηλάζουν η αμιτριπτυλίνη και η νορτριπτυλίνη εκκρίνονται σε μικρές ποσότητες στο μητρικό γάλα. Η σχέση των συγκεντρώσεων γάλακτος: πλάσματος στις γυναίκες είναι 1:2. Η υπολογιζόμενη ημερήσια έκθεση (αμιτριπτυλίνη + νορτριπτυλίνη) του νεογνού ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 2 % των αντίστοιχων βάσει του βάρους της μητέρας δόσεων της αμιτριπτυλίνης (σε mg/kg). Τα επίπεδα σταθεροποιημένης κατάστασης της αμιτριπτυλίνης και της νορτριπτυλίνης στο πλάσμα επιτυγχάνονται μέσα σε μία εβδομάδα στους περισσότερους ασθενείς και στη σταθεροποιημένη κατάσταση το επίπεδο του πλάσματος περιλαμβάνει ίσα περίπου μέρη αμιτριπτυλίνης και νορτριπτυλίνης όλο το 24ωρο μετά από τη θεραπεία με τα συμβατικά δισκία 3 φορές ημερησίως. Όταν χορηγούνται τα καψάκια ελεγχόμενης αποδέσμευσης το βράδυ, η συγκέντρωση της αμιτριπτυλίνης είναι υψηλότερη τη νύκτα και ελαττώνεται την ημέρα, ενώ η συγκέντρωση της νορτριπτυλίνης είναι σταθερή όλο το 24ωρο προεξάρχοντας έτσι κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η θεραπευτική συγκέντρωση πλάσματος στην ενδογενή κατάθλιψη ανέρχεται σε 100-250 ng/mL (370-925 nmol/L) (για την αμιτριπτριπτυλίνη + νορτριπτυλίνη). Στάθμες άνω των 300-400 ng/mL συνοδεύονται από αυξημένο κίνδυνο διαταραχής της καρδιακής αγωγής με την έννοια παράτασης του συμπλέγματος QRS ή κολποκοιλιακού αποκλεισμού.

Ηλικιωμένοι ασθενείς Στους ηλικιωμένους ασθενείς αποδείχθηκε αύξηση του χρόνου ημιζωής και ελάττωση των τιμών της κάθαρσης μετά από τη λήψη από το στόμα που οφείλονται σε ελάττωση του ρυθμού του μεταβολισμού.

Μείωση της ηπατικής λειτουργίας Διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας μπορεί να ελαττώσει την αποβολή από το ήπαρ οδηγώντας σε αύξηση του ύψους των επιπέδων του πλάσματος.

Μείωση της νεφρικής λειτουργίας Η νεφρική ανεπάρκεια δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της αμιτριπτυλίνης.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Δισκία Η απορρόφηση των δισκίων από το στόμα οδηγεί σε μέγιστες στάθμες πλάσματος σε περίπου 4 ώρες (Tmax =3,89±1,87 ώρες, όριο 1,03-7,98 ώρες). Μετά τη χορήγηση από το στόμα 50 mg, η μέση Cmax ανέρχεται σε 30,95±9,61 ng/mL, όριο…

Μεταβολισμός

Απέκκριση

Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κλινική παρακολούθηση ψυχικής υγείας	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	ειδικά στην έναρξη της θεραπείας	Λήψη αντικαταθλιπτικών

cardiology

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Καρδιακή λειτουργία	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	στενή	Καρδιοπαθείς

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

expand_more

LD50 = 350 mg/kg (σε ποντίκια). Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν παθολογικά χαμηλή αρτηριακή πίεση, σύγχυση, σπασμούς, διασταλμένες κόρες και άλλα οφθαλμικά προβλήματα, διαταραχές συγκέντρωσης, υπνηλία, ψευδαισθήσεις, δυσλειτουργία της καρδιάς, ταχεία ή ακανόνιστος παλμός, μείωση της θερμοκρασίας σώματος, λήθαργος και απουσία ή κώμα.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Επιδράσεις στον πόνο και την κατάθλιψη Ο αμιτριπτυλίνη είναι ένα τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό και αναλγητικό. Έχει αντιχολινεργικές και κατασταλτικές ιδιότητες. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η από του στόματος λήψη αμιτριπτυλίνης επιτυγχάνει, τουλάχιστον, καλή έως μέτρια ανταπόκριση σε έως και 2/3 των ασθενών με διάγνωση μετα-ζωστικής νευραλγίας και 3/4 των ασθενών με διάγνωση διαβητικής νευροπάθειας, καθώς και νευρογενή σύνδρομα πόνου που συχνά δεν ανταποκρίνονται στα οπιοειδή αναλγητικά. Η αμιτριπτυλίνη έχει επίσης δείξει αποτελεσματικότητα σε διάφορες ομάδες ασθενών με χρόνιο μη κακοήθη πόνο. Υπήρξαν επίσης κάποιες μελέτες που έδειξαν αποτελεσματικότητα στη διαχείριση της ινομυαλγίας (μη εγκεκριμένη χρήση αυτού του φαρμάκου).

Καρδιαγγειακές και Αντιχολινεργικές Επιδράσεις Η αμιτριπτυλίνη έχει ισχυρές αντιχολινεργικές ιδιότητες και μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ και καρδιακές επιδράσεις τύπου κινιδίνης στην καρδιά. Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να αναστείλει τα ιόντα κανάλια, τα οποία είναι απαραίτητα για την καρδιακή επαναπόλωση (κανάλια hERG), σε υψηλές συγκεντρώσεις του μικρομοριακού εύρους των θεραπευτικών συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Επομένως, η αμιτριπτυλίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρδιακής αρρυθμίας. Η ορθοστατική υπόταση και η ταχυκαρδία μπορεί να αποτελέσουν πρόβλημα σε ηλικιωμένους ασθενείς που λαμβάνουν αυτό το φάρμακο σε φυσιολογικές δόσεις για την κατάθλιψη. Υπάρχουν ενδείξεις στη βιβλιογραφία ότι αυτές οι επιδράσεις μπορεί να εμφανιστούν, σπάνια, σε χαμηλότερες δόσεις που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του πόνου. Όπως και με κάθε άλλο τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό, μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα γλυκόζης με την αμιτριπτυλίνη.

Επιδράσεις στο όριο επιληπτικότητας Αυτό το φάρμακο μειώνει επίσης το όριο σύσπασης και προκαλεί αλλοιώσεις στα πρότυπα ΗΕΓ και ύπνου.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Ο μηχανισμός δράσης αυτού του φαρμάκου δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Προτείνεται ότι η αμιτριπτυλίνη αναστέλλει τον μηχανισμό της αντλίας της μεμβράνης που είναι υπεύθυνος για την επαναπρόσληψη νευροδιαβιβαστικών αμινών, όπως η νορεπινεφρίνη και η σεροτονίνη, αυξάνοντας έτσι τη συγκέντρωσή τους στις συναπτικές σχισμές του εγκεφάλου. Αυτές οι αμίνες είναι σημαντικές στη ρύθμιση της διάθεσης. Η μονοαμινική υπόθεση στην κατάθλιψη, μια από τις παλαιότερες υποθέσεις, υποθέτει ότι οι ελλείψεις στη νευροδιαβίβαση σεροτονίνης (5-HT) ή/και νορεπινεφρίνης (NE) στον εγκέφαλο οδηγούν σε καταθλιπτικά αποτελέσματα. Αυτό το φάρμακο αντισταθμίζει αυτούς τους μηχανισμούς, και αυτό μπορεί να είναι ο μηχανισμός της αμιτριπτυλίνης στη βελτίωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Είναι άγνωστο αν οι αναλγητικές του επιδράσεις σχετίζονται με τις δραστηριότητες που επηρεάζουν τη διάθεση ή αποδίδονται σε μια διαφορετική, λιγότερο εμφανή φαρμακολογική δράση (ή συνδυασμό και των δύο).

Μελετήθηκαν οι οξείες και χρόνιες επιδράσεις των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων τρανυλκυπρομίνη, ένας αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης, και αμιτριπτυλίνη, ένας αναστολέας της πρόσληψης μονοαμινών, στη λειτουργία των βήτα-αδρενεργικών υποδοχέων σε αστροκύτταρα ποντικών σε πρωτογενείς καλλιέργειες. Σε κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις, η οξεία χορήγηση οποιουδήποτε αντικαταθλιπτικού φαρμάκου είχε άμεση ανασταλτική επίδραση στη δέσμευση της βήτα-αδρενεργικής λιγάνδης διυδροαλπρενολόλης και στη συσσώρευση κυκλικής AMP που προκαλείται από ισοπροτερενόλη. Ωστόσο, απουσία ισοπροτερενόλης, αυτά τα φάρμακα ενίσχυσαν τον σχηματισμό κυκλικής AMP στα αστροκύτταρα. Η χρόνια έκθεση σε αμιτριπτυλίνη ή τρανυλκυπρομίνη οδήγησε σε μείωση της συσσώρευσης κυκλικής AMP που προκαλείται από ισοπροτερενόλη, και ο χρονικός ρυθμός ανάπτυξης αυτού του φαινομένου ήταν παρόμοιος με αυτόν που αναφέρθηκε για ολόκληρο τον εγκέφαλο in vivo. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι αυτά τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα δρουν ως μερικοί αγωνιστές στους βήτα-αδρενεργικούς υποδοχείς στα αστροκύτταρα, και ότι η μείωση της βήτα-αδρενεργικής δραστηριότητας που συμβαίνει in vivo μετά από χρόνια χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων μπορεί, σε μεγάλο βαθμό, να συμβαίνει στα αστροκύτταρα και μπορεί να προκύψει από τη μερική βήτα-αγωνιστική φύση των φαρμάκων.

Τα αστροκύτταρα παίζουν σημαντικούς ρόλους στην καθοδήγηση της δομής του νευρικού συστήματος, τον έλεγχο των εξωκυττάριων ιόντων και νευροδιαβιβαστών, και τη ρύθμιση της συναπτογένεσης του ΚΝΣ. Το Egr-1 είναι ένας παράγοντας μεταγραφής που εμπλέκεται στη νευρωνική διαφοροποίηση και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων των αστροκυττάρων. Σε αυτή τη μελέτη, ερευνήσαμε εάν η τρικυκλική αντικαταθλιπτική (TCA) αμιτριπτυλίνη προκαλεί έκφραση Egr-1 στα αστροκύτταρα χρησιμοποιώντας κυτταρικές σειρές γλοιώματος C6 αρουραίου ως μοντέλο. Βρήκαμε ότι η αμιτριπτυλίνη αύξησε την έκφραση Egr-1 με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση και τον χρόνο. Η πρόκληση έκφρασης Egr-1 από την αμιτριπτυλίνη μεσολαβήθηκε μέσω αλληλουχιών απόκρισης ορού (SREs) στον προαγωγέα του Egr-1. Τα SREs ενεργοποιήθηκαν από τον παράγοντα μεταγραφής Ets-domain Elk-1 μέσω των οδών κινάσας MAP (MAPK) ERK και JNK. Η αναστολή των σημάτων κινάσας MAP ERK και JNK μετρίασε την επαγωγή μεταγραφής από την αμιτριπτυλίνη της δραστηριότητας Gal4-Elk-1 και του προαγωγέα Egr-1. Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η επαγωγή της έκφρασης Egr-1 στα αστροκύτταρα μπορεί να είναι απαραίτητη για την επίτευξη των θεραπευτικών επιδράσεων των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων.

Αντικαταθλιπτικά όπως οι αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νοραδρεναλίνης (SNRI) και τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCA) χρησιμοποιούνται συχνά για τη διαχείριση του νευροπαθητικού πόνου. Η αύξηση της νοραδρεναλίνης (NA) και της σεροτονίνης (5-HT) στον νωτιαίο μυελό μέσω αναστολής της επαναπρόσληψης θεωρείται ο κύριος μηχανισμός της θεραπευτικής δράσης των αντικαταθλιπτικών στον νευροπαθητικό πόνο. Στην παρούσα μελέτη, εξετάσαμε τις αναλγητικές επιδράσεις της ντουλοξετίνης (SNRI) και της αμιτριπτυλίνης (TCA) σε ένα μοντέλο νευροπαθητικού πόνου σε αρουραίο που προκλήθηκε από απολίνωση του νωτιαίου νεύρου (SNL). Η ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση ντουλοξετίνης και αμιτριπτυλίνης ανέστειλε δοσοεξαρτώμενα (3,10 και 30 mg/kg) την υπεραλγησία που προκλήθηκε από SNL. Η in vivo μικροδιακάθαρση στο ραχιαίο κέλυφος του νωτιαίου μυελού αποκάλυψε ότι οι συγκεντρώσεις NA και 5-HT αυξήθηκαν μετά από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση ντουλοξετίνης και αμιτριπτυλίνης (10 mg/kg, αντίστοιχα). Περαιτέρω προσδιορίσαμε τα περιεχόμενα NA και 5-HT σε ομογενοποιημένα δείγματα από τον ομόπλευρο ραχιαίο νωτιαίο μυελό μετά από SNL. Παρόλο που το περιεχόμενο NA σε αρουραίους SNL 2 εβδομάδες μετά την απολίνωση ήταν υψηλότερο από ό,τι σε αρουραίους SNL 4 εβδομάδες μετά την απολίνωση, η αναλγητική αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης και της αμιτριπτυλίνης ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων. Η παρούσα μελέτη υποδηλώνει ότι η αύξηση NA/5-HT στον νωτιαίο μυελό είναι κρίσιμη για την αντι-υπεραλγητική δράση της ντουλοξετίνης και της αμιτριπτυλίνης. Η πλαστική αλλαγή του φθίνοντος νοραδρενεργικού συστήματος δεν επηρεάζει εμφανώς την αναλγητική αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης και της αμιτριπτυλίνης.

Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι η νευρωνική και γλοιακή πλαστικότητα είναι σημαντικές για τη θεραπευτική δράση των αντικαταθλιπτικών. Εδώ, δείξαμε ότι η αμιτριπτυλίνη, ένα τρικυκλικό αντικαταθλιπτικό, αύξησε σημαντικά το mRNA του GDNF και την απελευθέρωση GDNF σε κύτταρα C6. Επιπλέον, διαφορετικές κατηγορίες αντικαταθλιπτικών αύξησαν την απελευθέρωση GDNF, αλλά μη-αντικαταθλιπτικά ψυχοτρόπα φάρμακα όχι. Η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από αμιτριπτυλίνη αναστείληκε πλήρως από το U0126, έναν αναστολέα κινάσας MAP (MAPK)-εξωκυτταρικού ρυθμιστή (ERK) κινάσας (MEK), αλλά δεν αναστείληκε από το H-89, έναν αναστολέα κινάσας Α πρωτεϊνών, ή την καλφοστίνη C, έναν αναστολέα κινάσας C πρωτεϊνών. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από αμιτριπτυλίνη μπορεί να ρυθμίζεται μέσω μιας οδού MEK/MAPK. Στη συνέχεια, εξετάσαμε τις επιδράσεις των μονοαμινών στην απελευθέρωση GDNF, επειδή τα αντικαταθλιπτικά είναι γνωστό ότι αυξάνουν τις μονοαμίνες. Η 5-HT αύξησε το mRNA του GDNF και την απελευθέρωση GDNF, αλλά η νοραδρεναλίνη και η ντοπαμίνη όχι. Η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από 5-HT αναστείληκε μερικώς, αλλά σημαντικά, από την κετενσερίνη, έναν ανταγωνιστή υποδοχέα 5-HT2A. Η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από 5-HT αναστείληκε πλήρως από το U0126, αλλά δεν αναστείληκε από το H-89 ή την καλφοστίνη C. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η απελευθέρωση GDNF που προκλήθηκε από 5-HT μεσολαβήθηκε μέσω μιας οδού MEK/MAPK και, τουλάχιστον, υποδοχέων 5-HT2A. Το GDNF, καθώς και άλλοι νευροτροφικοί παράγοντες, μπορεί να συμβάλλουν στην εξήγηση της θεραπευτικής δράσης των αντικαταθλιπτικών και να υποδείξουν μια νέα στρατηγική φαρμακολογικής παρέμβασης.

Για περισσότερα δεδομένα Μηχανισμού Δράσης (Πλήρη) για την AMITRIPTYLINE (13 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορροφάται ταχέως μετά από από του στόματος χορήγηση (βιοδιαθεσιμότητα 30-60% λόγω μεταβολισμού πρώτης διόδου). Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται 2-12 ώρες μετά από από του στόματος ή ενδομυϊκή χορήγηση. Οι σταθερές συγκεντρώσεις στο πλάσμα ποικίλλουν σημαντικά και αυτή η ποικιλία μπορεί να οφείλεται σε γενετικές διαφορές.

Η αμιτριπτυλίνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται κυρίως στα ούρα. Σχεδόν ολόκληρη η δόση απεκκρίνεται ως γλυκουρονικό ή θειικό συζυγές μεταβολιτών, με περίπου 2% του ανέπαφου φαρμάκου να εμφανίζεται στα ούρα. 25-50% μιας μεμονωμένης από του στόματος χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ανενεργοί μεταβολίτες εντός 24 ωρών. Μικρές ποσότητες απεκκρίνονται στα κόπρανα μέσω χολικής απέκκρισης.

Ο φαινομενικός όγκος κατανομής (Vd)β που εκτιμήθηκε μετά από ενδοφλέβια χορήγηση είναι 1221 L±280 L· εύρος 769-1702 L (16±3 L/kg). Εντοπίζεται ευρέως κατανεμημένη σε όλο το σώμα. Η αμιτριπτυλίνη και ο κύριος μεταβολίτης νορτριπτυλίνη περνούν τον πλακουντιακό φραγμό και μικρές ποσότητες βρίσκονται στο μητρικό γάλα.

Η μέση συστημική κάθαρση (Cls) είναι 39,24 ± 10,18 L/h (εύρος: 24,53-53,73 L/h). Δεν έχει διαπιστωθεί σαφής επίδραση της προχωρημένης ηλικίας στη φαρμακοκινητική της αμιτριπτυλίνης, αν και είναι πιθανό η κάθαρση να μειώνεται.

Αυτή η μελέτη αναφέρει τη φαρμακοκινητική της από του στόματος αμιτριπτυλίνης και του ενεργού μεταβολίτη της νορτριπτυλίνης σε σκύλους Greyhound. Πέντε υγιείς σκύλοι Greyhound συμμετείχαν σε σχέδιο τυχαιοποιημένης διασταυρούμενης μελέτης. Μια μεμονωμένη από του στόματος δόση υδροχλωρικής αμιτριπτυλίνης (πραγματική μέση δόση 8,1 ανά kg) χορηγήθηκε σε άσιτους ή ταϊσμένους σκύλους. Δείγματα αίματος συλλέχθηκαν σε προκαθορισμένους χρόνους από 0 έως 24 ώρες μετά τη χορήγηση, και οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα μετρήθηκαν με υγρή χρωματογραφία με φασματομετρία μάζας. Πραγματοποιήθηκαν μη-διαμερισματικές φαρμακοκινητικές αναλύσεις. Δύο σκύλοι στην ομάδα των άσιτων εμετούσαν μετά τη χορήγηση αμιτριπτυλίνης και αποκλείστηκαν από την ανάλυση. Το εύρος της CMAX της αμιτριπτυλίνης για τους υπόλοιπους άσιτους σκύλους (n = 3) ήταν 22,8-64,5 ng/mL σε σύγκριση με 30,6-127 ng/mL για τους ταϊσμένους σκύλους (n = 5). Το εύρος της AUCINF της αμιτριπτυλίνης για τους τρεις άσιτους σκύλους ήταν 167-720 hr ng/mL σε σύγκριση με 287-1146 hr ng/mL για τους ταϊσμένους σκύλους. Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα της αμιτριπτυλίνης σε άσιτους σκύλους σε σύγκριση με ταϊσμένους σκύλους ήταν 69-91% (n = 3). Η έκθεση στον ενεργό μεταβολίτη νορτριπτυλίνη συσχετίστηκε με την έκθεση στην αμιτριπτυλίνη (R(2) = 0,84). Λόγω φαρμακοκινητικής μεταβλητότητας και του μικρού αριθμού σκύλων που ολοκλήρωσαν αυτή τη μελέτη, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την αξιολόγηση της επίδρασης της σίτισης στη φαρμακοκινητική της από του στόματος αμιτριπτυλίνης. Η αμιτριπτυλίνη μπορεί να προκαλέσει περισσότερο εμετό σε άσιτους σκύλους.

Αναφέρθηκε η αδυναμία μιας 30χρονης γυναίκας με νόσο μοσχεύματος κατά ξενιστή να απορροφήσει δόσεις αμιτριπτυλίνης από του στόματος. Μόνο ίχνη επιπέδων του φαρμάκου στο πλάσμα προσδιορίστηκαν μετά από 4 εβδομάδες θεραπείας με δόσεις 50 mg ημερησίως. Πρόσθετη θεραπεία με δόσεις 75 mg ημερησίως για 10 ημέρες απέτυχε να αυξήσει τα επίπεδα του αντικαταθλιπτικού στο πλάσμα.

Χρησιμοποιήθηκε ένα πειραματικό μοντέλο σε αρουραίους για τη μελέτη της μεταθανάτιας κατανομής της αμιτριπτυλίνης. Δύο ώρες μετά από υποδόρια ένεση 20 mg αμιτριπτυλίνης, οι αρουραίοι (n=40) αναισθητοποιήθηκαν και ελήφθησαν δείγματα αίματος από τη μηριαία φλέβα και την καρδιά. Στη συνέχεια, οι αρουραίοι θυσιάστηκαν με CO2 και αφέθηκαν σε θερμοκρασία δωματίου για 0,1, 1, 2, 5, 24, 48 ή 96 ώρες. Δείγματα μεταθανάτιου αίματος από την καρδιά και την κάτω κοίλη φλέβα, και δείγματα ιστών από τους πνεύμονες, την καρδιά, το ήπαρ, τον δεξιό νεφρό, τους μύες του μηρού, το τοίχωμα της κοιλιακής κοίλης φλέβας και τον εγκέφαλο αναλύθηκαν με HPLC. Παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση εντός 2 ωρών μεταθανάτια στο καρδιακό αίμα και αργότερα επίσης στο αίμα από την κάτω κοίλη φλέβα. Στις 96 ώρες μεταθανάτια η αύξηση της συγκέντρωσης ήταν 4,4 ± 0,5 φορές (p < 0,01) και 3,0 ± 1,1 φορές (p < 0,05) σε σύγκριση με τις προθανάτιες τιμές που παρατηρήθηκαν στο καρδιακό αίμα και στο αίμα από την κάτω κοίλη φλέβα, αντίστοιχα (μέσος όρος ± SEM). Στους πνεύμονες υπήρχε μείωση της συγκέντρωσης AMI από 148 ± 16,7 umol/kg στις 0,1 ώρες σε 49,1 ± 7,8 umol/kg στις 96 ώρες μεταθανάτια (p < 0,01). Στο τοίχωμα των αγγείων της κοιλιακής κοίλης φλέβας υπήρχε επίσης σημαντική μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου, ενώ στην καρδιακή μυϊκή μάζα και στο ήπαρ παρατηρήθηκε αύξηση της συγκέντρωσης του φαρμάκου. Σε ζώα όπου οι πνεύμονες αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια του θανάτου (n = 7), η συγκέντρωση του φαρμάκου στο καρδιακό αίμα είχε αυξηθεί σημαντικά λιγότερο στις 2 ώρες μεταθανάτια.

Η διαδερμική απορρόφηση αμιτριπτυλίνης, νορτριπτυλίνης, ιμιπραμίνης και δεσιπραμίνης ως υδροχλωρικά τους άλατα in vivo αποδείχθηκε χωρίς χρήση φορέα χρησιμοποιώντας το ποντίκι χωρίς τρίχωμα (hr-1/hr-1) ως πειραματικό μοντέλο για ανθρώπινο δέρμα. Μετά από τοπική εφαρμογή 2 mg κάθε ένωσης σε αποσταγμένο νερό, ακολουθούμενη από ταχεία εξάτμιση του νερού, μετρήθηκαν συγκεντρώσεις στην καρδιά, τους πνεύμονες, τον εγκέφαλο, το ήπαρ και το αίμα σε ομάδες μελέτης 1, 2, 4 και 6 ωρών. Οι πνεύμονες έδειξαν σταθερά τις υψηλότερες συγκεντρώσεις για όλες τις τέσσερις ενώσεις, ενώ η καρδιά και το ήπαρ είχαν τις χαμηλότερες. Οι συγκεντρώσεις στην καρδιά παρέμειναν ουσιαστικά σταθερές για όλες τις ενώσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης των 6 ωρών. Οι συγκεντρώσεις σε συμπαγείς ιστούς ήταν πολύ χαμηλότερες από αυτές που συνήθως παρατηρούνται στον άνθρωπο μετά από υπερβολική δόση, ενώ οι συγκεντρώσεις στο αίμα έμοιαζαν με χαμηλές θεραπευτικές έως τοξικές συγκεντρώσεις σε ανθρώπους. Η διαδερμική απορρόφηση μπορεί να παρέχει μια εφικτή οδό χορήγησης για τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε βελτιωμένη συμμόρφωση με λιγότερες γαστρεντερικές παρενέργειες. /Υδροχλωρική αμιτριπτυλίνη/

Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για την AMITRIPTYLINE (17 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Πολύ υψηλή δέσμευση στις πρωτεΐνες (95%) στο πλάσμα και στους ιστούς.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

In vitro, ο μεταβολισμός της αμιτριπτυλίνης γίνεται κυρίως μέσω απομεθυλίωσης (CYP2C19, CYP3A4) καθώς και υδροξυλίωσης (CYP2D6) ακολουθούμενης από σύζευξη με γλυκουρονικό οξύ. Άλλα ισοένζυμα που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της αμιτριπτυλίνης είναι τα CYP1A2 και CYP2C9. Ο μεταβολισμός αυτού του φαρμάκου υπόκειται σε γενετικούς πολυμορφισμούς. Ο κύριος ενεργός μεταβολίτης είναι η δευτεροταγής αμίνη, νορτριπτυλίνη. Η νορτριπτυλίνη είναι ισχυρότερος αναστολέας της νορεπινεφρίνης παρά της σεροτονίνης, ενώ η αμιτριπτυλίνη αναστέλλει την πρόσληψη νορεπινεφρίνης και σεροτονίνης με ίση αποτελεσματικότητα. Άλλοι μεταβολίτες όπως η cis- και trans-10-υδροξυαμιτριπτυλίνη και η cis- και trans-10-υδροξυνορτριπτυλίνη έχουν το ίδιο φαρμακολογικό προφίλ με τη νορτριπτυλίνη αλλά είναι σημαντικά ασθενέστεροι. Η δεμεθυλνορτριπτυλίνη και η αμιτριπτυλίνη N-οξείδιο είναι μόνο σε αμελητέες ποσότητες στο πλάσμα· το τελευταίο είναι κατά κύριο λόγο ανενεργό.

Περιγράφεται μια μέθοδος για τον προσδιορισμό αμιτριπτυλίνης και ορισμένων από τους μεταβολίτες της στον ορό σε ένα σύστημα αντίστροφης φάσης που αποτελείται από υλικό C-8 ως σταθερή φάση και νερό-μεθανόλη-διχλωρομεθάνιο-προπυλαμίνη ως κινητή φάση με υγρή χρωματογραφία με ανίχνευση UV στα 254 nm. … Αναφέρονται τα επίπεδα στον ορό αμιτριπτυλίνης και των 4 κύριων μεταβολιτών της (νορτριπτυλίνη, δεσμεθυλνορτριπτυλίνη, τρανς-10-υδροξυαμιτριπτυλίνη και τρανς-10-υδροξυνορτριπτυλίνη) σε έναν ασθενή που λαμβάνει 150 mg από του στόματος αμιτριπτυλίνης ημερησίως.

Η αμιτριπτυλίνη μεταβολίζεται μέσω των ίδιων οδών όπως και άλλα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά· η νορτριπτυλίνη, ο N-μονοδεμεθυλιωμένος μεταβολίτης της, είναι φαρμακολογικά ενεργός.

Για τη διερεύνηση του μεταβολισμού της αμιτριπτυλίνης και της δεβρισοκίνης… 8 υγιείς Κινέζοι εθελοντές έλαβαν μία εφάπαξ από του στόματος δόση 100 mg αμιτριπτυλίνης και αξιολογήθηκαν οι λόγοι μεταξύ της περιοχής κάτω από την καμπύλη (AUC) της αμιτριπτυλίνης και των 3 μεταβολιτών της. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι παρατηρήθηκαν μεγάλες δια-ατομικές διαφορές στην AUC. Επιπλέον, η υδροξυλίωση της αμιτριπτυλίνης και της δεβρισοκίνης μπορεί να ρυθμίζεται από παρόμοιες ενζυμικές διεργασίες.

Μελετήθηκε in vitro ο βιομετασχηματισμός της αμιτριπτυλίνης στο δεμεθυλιωμένο προϊόν της, τη νορτριπτυλίνη, με μικροσωμάτια ήπατος ανθρώπου από τέσσερις διαφορετικούς δότες, προεπιλεγμένους για να αντικατοπτρίζουν ένα εύρος μεταβολικών ρυθμών. Η ταχύτητα αντίδρασης έναντι της συγκέντρωσης υποστρώματος ήταν συμβατή με ένα μοντέλο Vmax S-σχήματος. Η Vmax κυμάνθηκε από 0,42 έως 3,42 nmol/mg/min, η Km από 33 έως 89 uM αμιτριπτυλίνης. Η κετοκοναζόλη ήταν ένας ισχυρός αναστολέας της N-απομεθυλίωσης, με μέση τιμή Ki 0,11 ± 0,013 uM… ενώ η κινιδίνη (έως 50 uM), ένας αναστολέας CYP2D6, και η α-ναφθοφλαβόνη (έως 5 uM), ένας αναστολέας CYP1A2 μόνο σε χαμηλές συγκεντρώσεις, δεν έδειξαν καμία επίδραση. Όλοι οι εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης που δοκιμάστηκαν είχαν ανασταλτική επίδραση στο σχηματισμό νορτριπτυλίνης, με μέσες τιμές Ki 4,37 (± 3,38) uM για σερτραλίνη, 5,46 (± 1,95) uM για δεσμεθυλσερτραλίνη, 9,22 (± 3,69) uM για φλουβοξαμίνη, 12,26 (± 5,67) uM για νορφλουοξετίνη, 15,76 (± 5,50) uM για παροξετίνη, και 43,55 (± 18,28) uM για φλουοξετίνη. Ένα πολυκλωνικό αντίσωμα κουνελιού έναντι αρουραίου ήπατος CYP3A1, σε αναλογίες αντισώματος/μικροσωμικού πρωτεϊνικού 1:1 έως 10:1, ανέστειλε την N-απομεθυλίωση της αμιτριπτυλίνης έως μέγιστο 60%.

Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρη) για την AMITRIPTYLINE (8 συνολικά), επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.

Η αμιτριπτυλίνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν τη νορτριπτυλίνη και την E-10-υδροξυαμιτριπτυλίνη.

Η αμιτριπτυλίνη απορροφάται ταχέως και καλά μετά από από του στόματος χορήγηση. Αποκλειστικά ηπατική, με φαινόμενο πρώτης διόδου. Η αμιτριπτυλίνη απομεθυλιώνεται στο ήπαρ στον κύριο ενεργό μεταβολίτη της, τη νορτριπτυλίνη. Οδός Απέκκρισης: Σχεδόν ολόκληρη η δόση απεκκρίνεται ως γλυκουρονικό ή θειικό συζυγές μεταβολιτών, με λίγο ανέπαφο φάρμακο να εμφανίζεται στα ούρα. 25-50% μιας εφάπαξ από του στόματος χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ανενεργοί μεταβολίτες εντός 24 ωρών. Μικρές ποσότητες απεκκρίνονται στα κόπρανα μέσω χολικής απέκκρισης.

hourglass

PubChem

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Αναστολείς Αντλίας Πρωτονίων (PPIs) Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Γαστρεντερολογικών Παθήσεων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Dyspepsia-Refractory N06AA09

Λειτουργική δυσπεψία ανθεκτική στην αγωγή

Λειτουργική δυσπεψία που δεν ανταποκρίνεται σε PPI/H₂

Δοσολογία: Χαμηλές δόσεις · Συνεχής

trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Αντικαταθλιπτικά

Σταδιακή μείωση CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο

Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης. Στοχεύστε σε σταδιακή μείωση σε διάστημα μηνών, όχι εβδομάδων. Λάβετε υπόψη το φαρμακοκινητικό προφίλ και τη διάρκεια της θεραπείας. Μειώστε κατά σταθερή αναλογία της προηγούμενης δόσης, π.χ. 50%. Χρησιμοποιήστε μικρότερη μείωση, π.χ. 25%, καθώς η δόση μειώνεται, χρησιμοποιήστε υγρά σκευάσματα εάν χρειάζεται. Η φλουοξετίνη 20mg μπορεί να μειωθεί με χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα. Οι δόσεις 40mg έως 60mg πρέπει να διακόπτονται σταδιακά. Τα αντικαταθλιπτικά με μικρούς χρόνους ημιζωής (π.χ. παροξετίνη, βενλαφαξίνη) μπορεί να χρειαστούν πιο αργή σταδιακή μείωση.

⚠ Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης.

monitoringΑξιολογήστε τα αποτελέσματα μετά από 1-2 εβδομάδες πριν μειώσετε περαιτέρω τη δόση.

open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

2160

Μοριακός τύπος

C20H23N

Μοριακό βάρος

277.4

IUPAC

N,N-dimethyl-3-(2-tricyclo[9.4.0.03,8]pentadeca-1(15),3,5,7,11,13-hexaenylidene)propan-1-amine

InChIKey

KRMDCWKBEZIMAB-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH