DOMPERIDONE
Δομπεριδόνη
Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στην συμπτωματική θεραπεία ναυτίας, εμέτων και ιλίγγων, κεντρικής ιδίως προέλευσης. Πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν η αιτία του εμέτου είναι γνωστή αλλιώς η συμπτωματική ανακούφιση μπορεί να καθυστερήσει ή να αποκρύψει τη διάγνωση της υποκείμενης …
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
clinical_notes
DrugBank
Ενδείξεις
expand_more
Ενδείξεις
medication
SPC-CILROTON
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Οδική
- Χορήγηση: Πριν από τα γεύματα
- Δόση έναρξης: 10 mg έως τρεις φορές ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Η δόση δεν μπορεί να διπλασιαστεί ώστε να αναπληρώσει μια δόση που παραλήφθηκε.
-
Ενήλικες και έφηβοι (ηλικίας άνω των 12 ετών και βάρους μεγαλύτερου ή ίσου των 35 kg)Δόση1 δισκίο των 10 mg έως τρεις φορές ημερησίωςΜέγ. δόση30 mg την ημέραΓια δισκία. Για πόσιμο διάλυμα: 10 ml (του 1 mg/ml πόσιμου εναιωρήματος) έως τρεις φορές ημερησίως με μέγιστη δόση τα 30 ml την ημέρα. Λήψη πριν από τα γεύματα.
-
Νεογνά, νήπια, παιδιά (μικρότερα των 12 ετών) και έφηβοι βάρους μικρότερο των 35 kg (πόσιμο διάλυμα)Δόση0,25 mg/kg ανά πρόσληψηΜέγ. δόση0,75 mg/kg την ημέραΔιαφορά τουλάχιστον 4-6 ωρών μεταξύ των δόσεων. Μέγιστο 3 φορές ημερησίως. Λήψη πριν από τα γεύματα. Τα δισκία είναι ακατάλληλα για αυτή την ομάδα.
block
SPC-CILROTON
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
γνωστή υπερευαισθησία στη δομπεριδόνη ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
-
όγκος της υπόφυσης που απελευθερώνει προλακτίνη (προλακτίνωμα).
-
όταν η διέγερση της γαστρικής κινητικότητας μπορεί να είναι επιβλαβής, π.χ. σε ασθενείς με γαστρεντερική αιμορραγία, μηχανική απόφραξη ή διάτρηση.
-
μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςασθενείς
-
υφιστάμενη επιμήκυνση των ερεθισματαγωγών διαστημάτων, ειδικότερα του μεσοδιαστήματος QTc, σε ασθενείς με σημαντικές ηλεκτρολυτικές διαταραχές ή υποκείμενες καρδιακές διαταραχές όπως η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκειαΠληθυσμόςασθενείς
-
συγχορήγηση με όλα τα φάρμακα για την επιμήκυνση του διαστήματος QT, με εξαίρεση την απομορφίνηΠληθυσμόςunknown
-
συγχορήγηση με πιθανούς αναστολείς του κυτοχρώματος CYP3A4 (ανεξαρτήτως της επίδρασης τους στην επιμήκυνση του QT)Πληθυσμόςunknown
warning
SPC-CILROTON
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
Νεφρική Δυσλειτουργίαsevere renal impairmentη συχνότητα χορήγησης δόσεων δομπεριδόνης πρέπει να μειώνεται σε μία ή δύο φορές ημερησίως ανάλογα με τη βαρύτητα της ανεπάρκειας ενώ η δόση ενδέχεται να μειωθεί
-
Καρδιαγγειακές επιδράσειςunknownΗ δομπεριδόνη θα πρέπει να χορηγείται στη μικρότερη αποτελεσματική δόση
-
Καρδιαγγειακές επιδράσειςunknownΗ θεραπεία με δομπεριδόνη θα πρέπει να διακοπεί εάν παρατηρηθούν σημεία ή συμπτώματα που μπορεί να σχετίζονται με καρδιακή αρρυθμία, και οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλευτούν τον γιατρό τους
-
Καρδιαγγειακές επιδράσειςunknownΟι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να αναφέρουν εγκαίρως οποιαδήποτε καρδιακά συμπτώματα
-
Χρήση με απομορφίνηunknownΗ δομπεριδόνη αντενδείκνυται με φάρμακα που παρατείνουν το QT συμπεριλαμβανομένης της απομορφίνης, εκτός εάν το όφελος από τη συγχορήγηση με απομορφίνη αντισταθμίζει τους κινδύνους και μόνο εάν πληρούνται αυστηρά οι προτεινόμενες προφυλάξεις για τη συγχορήγηση που αναφέρονται στην ΠΧΠ της απομορφίνης
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςunknownσυνίσταται η δόση να καθορίζεται με ακρίβεια και να ακολουθείται αυστηρά σε νεογνά, βρέφη και παιδιά
-
Προφυλάξεις κατά τη ΧρήσηunknownΤα δισκία τα οποία είναι επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο περιέχουν λακτόζη και μπορεί να είναι ακατάλληλα για ασθενείς με δυσανεξία στη λακτόζη, γαλακτοζαιμία ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης/γαλακτόζης.
-
Προφυλάξεις κατά τη ΧρήσηunknownΤο πόσιμο διάλυμα περιέχει σορβιτόλη και ενδέχεται να είναι ακατάλληλο για ασθενείς με δυσανεξία στη σορβιτόλη.
swap_horiz
SPC-CILROTON
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Αντιόξινα ή αντιεκκριτικά φάρμακαπαρακολούθησηΔεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με πόσιμα σκευάσματα του Cilroton. Πρέπει να λαμβάνονται μετά τα γεύματα και όχι πριν από αυτά.
-
παρακολούθησηΑύξηση (έως 30%-40%) στη συγκέντρωση του πλάσματος.
-
Ισχυροί αναστολείς του CYP3A4αντένδειξηΑυξημένα επίπεδα δομπεριδόνης στο πλάσμα, αυξημένος κίνδυνος επιμήκυνσης του διαστήματος QT.
-
Φαρμακευτικές ουσίες που επιμηκύνουν το διάστημα QTc (Κατηγορία ΙΑ, ΙΙΙ αντιαρρυθμικών, ορισμένα αντιψυχωτικά, αντικαταθλιπτικά, αντιβιοτικά, αντιμυκητιασικοί, αντιμαλαριακοί, γαστρεντερικά, αντιισταμινικά, ορισμένα φάρμακα για τον καρκίνο, βεπριδίλη, διφαιμανίλη, μεθαδόνη)αντένδειξηΚίνδυνος κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου.
-
αντένδειξηΑντιμετώπιση κινδύνων, αυστηρές προφυλάξεις.
-
προσοχήΔεν συνιστάται η ταυτόχρονη χορήγηση.
-
Φάρμακα για την βραδυκαρδίαπροσοχήΠροσοχή στην ταυτόχρονη χρήση.
-
ΥποκαλιαιμίαπροσοχήΠροσοχή στην ταυτόχρονη χρήση.
-
Αζυθρομυκίνη, ΡοξυθρομυκίνηπροσοχήΠροσοχή στην ταυτόχρονη χρήση (μεσολαβούν στην επιμήκυνση του QT).
sick
SPC-CILROTON
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αναφυλακτική αντίδραση (περιλαμβανομένου του αναφυλακτικού σοκ)
- Απώλεια ερωτικής επιθυμίας (λίμπιντο)
- Άγχος, Ταραχή, Νευρικότητα
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Κεφαλαλγία
- εξωπυραμιδικές διαταραχές
- Σπασμοί
- Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών*
- Οφθαλμογυρική κρίση
- Κοιλιακές αρρυθμίες, αιφνίδιος καρδιακός θάνατος, επιμήκυνση του διαστήματος QTc (βλέπε παράγραφο 4.4)
- Ξηροστομία
- Διάρροια
- Εξάνθημα
- Κνησμός
- Κνίδωση
- Aγγειοοίδημα
- Κατακράτηση ούρων
- Γαλακτόρροια
- Μαστοδυνία
- Ευαισθησία των μαστών
- Γυναικομαστία, Aμηνόρροια
- Αδυναμία
- Μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας, αυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΆγνωστηΑναφυλακτική αντίδραση (περιλαμβανομένου του αναφυλακτικού σοκ)Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣυχνέςΑπώλεια ερωτικής επιθυμίας (λίμπιντο)Ψυχιατρικές διαταραχές
-
ΆγνωστηΆγχος, Ταραχή, ΝευρικότηταΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΖάληΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Άγνωστηεξωπυραμιδικές διαταραχέςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΆγνωστηΣπασμοίΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΆγνωστηΣύνδρομο ανήσυχων ποδιών*Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΆγνωστηΟφθαλμογυρική κρίσηΔιαταραχές όρασης
-
ΆγνωστηΚοιλιακές αρρυθμίες, αιφνίδιος καρδιακός θάνατος, επιμήκυνση του διαστήματος QTc (βλέπε παράγραφο 4.4)Καρδιακές διαταραχές
-
ΣυχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικές Διαταραχές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικές Διαταραχές
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔερματικές Διαταραχές και Διαταραχές Υποδόριου Ιστού
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔερματικές Διαταραχές και Διαταραχές Υποδόριου Ιστού
-
Λιγότερο ΣυχνέςΚνίδωσηΔερματικές Διαταραχές και Διαταραχές Υποδόριου Ιστού
-
ΆγνωστηAγγειοοίδημαΔερματικές Διαταραχές και Διαταραχές Υποδόριου Ιστού
-
ΆγνωστηΚατακράτηση ούρωνΔιαταραχές των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος
-
ΣυχνέςΓαλακτόρροιαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών
-
ΣυχνέςΜαστοδυνίαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών
-
ΣυχνέςΕυαισθησία των μαστώνΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών
-
ΆγνωστηΓυναικομαστία, AμηνόρροιαΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών
-
ΣυχνέςΑδυναμίαΓενικές διαταραχές και παθήσεις σημείου χορήγησης
-
ΆγνωστηΜη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας, αυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμαΈρευνες
pregnant_woman
SPC-CILROTON
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Άγνωστο
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΜελέτη σε επίμυες κατέδειξε αναπαραγωγική τοξικότητα σε υψηλή δόση που ήταν τοξική για τη μητέρα. Ο δυνητικός κίνδυνος για τους ανθρώπους δεν είναι γνωστός. Συνεπώς, το Cilroton πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης όταν αυτό δικαιολογείται από το προσδοκώμενο θεραπευτικό όφελος.
-
ΓαλουχίαΜε προσοχήΗ δομπεριδόνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα και τα θηλάζοντα βρέφη λαμβάνουν λιγότερο από 0,1% της μητρικής χορηγούμενης δόσης. Η περίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών, κυρίως καρδιακών επιδράσεων δεν μπορεί να αποκλειστεί ύστερα από την έκθεση μέσω του μητρικού γάλακτος. Θα πρέπει να ληφθεί η απόφαση είτε για την διακοπή του θηλασμού ή την διακοπή/αποχή από την θεραπεία με δομπεριδόνη λαμβάνοντας υπόψιν το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα. Εφιστάται προσοχή σε περιπτώσεις παραγόντων κινδύνου επιμήκυνσης του διαστήματος QT σε θηλάζοντα βρέφη.
neurology
DrugBank
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-CILROTON
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
biotech
SPC-CILROTON
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-CILROTON
expand_more
Δοσολογία
Το Cilroton πρέπει να χρησιμοποιείται στην ελάχιστη δυνατή δόση και για το μικρότερο χρονικό διάστημα που είναι απαραίτητο για τον έλεγχο της ναυτίας και του εμέτου.
Συνιστάται η λήψη Cilroton από το στόμα πριν από τα γεύματα. Εάν λαμβάνεται μετά τα γεύματα, η απορρόφηση του φαρμάκου καθυστερεί ελαφρά.
Οι ασθενείς θα πρέπει να επιδιώκουν να λαμβάνουν κάθε δόση σε προκαθορισμένη ώρα. Εάν μια προγραμματισμένη δόση χαθεί, τότε η δόση αυτή μπορεί να παραληφθεί και το συνηθισμένο δοσολογικό σχήμα μπορεί να επαναληφθεί. H δόση δεν μπορεί να διπλασιαστεί ώστε να αναπληρώσει μια δόση που παραλήφθηκε.
Συνήθως, η μέγιστη διάρκεια θεραπείας δεν πρέπει να υπερβεί τη μία εβδομάδα.
Ενήλικες και έφηβοι (ηλικίας άνω των 12 ετών και βάρους μεγαλύτερου ή ίσου των 35 kg):
- Δισκία, επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο: 1 δισκίο των 10 mg έως τρεις φορές ημερησίως με μέγιστη δόση τα 30 mg την ημέρα.
- Πόσιμο διάλυμα: 10 ml (του 1 mg/ml πόσιμου εναιωρήματος) έως τρεις φορές ημερησίως με μέγιστη δόση τα 30 ml την ημέρα.
Νεογνά, νήπια, παιδιά (μικρότερα των 12 ετών) και έφηβοι βάρους μικρότερο των 35 kg:
- Πόσιμο διάλυμα: Η δόση είναι 0,25 mg/kg ανά πρόσληψη. Αυτή θα πρέπει να δοθεί το ελάχιστο 4-6 ώρες χωριστά, μέχρι τρεις φορές ημερησίως και να μην υπερβαίνει τη συνολική ποσότητα των 0,75mg/kg την ημέρα. Για παράδειγμα, για ένα παιδί που ζυγίζει 10 kg, η δόση είναι 2,5 mg ανά πρόσληψη και μπορεί να δοθεί μέχρι 3 φορές την ημέρα χωρίς να υπερβαίνει τη συνολική ποσότητα των 7,5 mg την ημέρα. Η από του στόματος δομπεριδόνη θα πρέπει να ληφθεί πριν από τα γεύματα. Εάν ληφθεί μετά τα γεύματα, τότε η απορρόφηση του φαρμάκου μπορεί να καθυστερήσει.
- Δισκία, επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο: Λόγω της ανάγκης για ακρίβεια στη δοσολογία, τα δισκία είναι ακατάλληλα για χρήση σε παιδιά και έφηβους που ζυγίζουν κάτω από 35 κιλά. Για αυτούς τους ασθενείς συνίσταται η χρήση του πόσιμου διαλύματος.
Ηπατική δυσλειτουργία:
Το Cilroton αντενδείκνυται σε μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλέπε παράγραφο 4.3). Ωστόσο, η τροποποίηση της δοσολογίας σε ήπια ηπατική δυσλειτουργία δεν απαιτείται (βλέπε παράγραφο 5.2).
Νεφρική δυσλειτουργία:
Εφόσον ο χρόνος ημίσειας ζωής της απέκκρισης της δομπεριδόνης επιμηκύνεται σε περιπτώσεις σοβαρής νεφρικής δυσλειτουργίας με την επαναλαμβανόμενη χορήγηση, η συχνότητα χορήγησης δόσεων Cilroton πρέπει να μειώνεται σε μία ή δύο φορές ημερησίως ανάλογα με τη βαρύτητα της δυσλειτουργίας ενώ η δόση μπορεί να μειωθεί.
block
Αντενδείξεις
SPC-CILROTON
expand_more
Αντενδείξεις
Η δομπεριδόνη αντενδείκνυται στις ακόλουθες καταστάσεις:
- γνωστή υπερευαισθησία στη δομπεριδόνη ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
- όγκος της υπόφυσης που απελευθερώνει προλακτίνη (προλακτίνωμα).
- όταν η διέγερση της γαστρικής κινητικότητας μπορεί να είναι επιβλαβής, π.χ. σε ασθενείς με γαστρεντερική αιμορραγία, μηχανική απόφραξη ή διάτρηση.
- σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία).
- σε ασθενείς που έχουν υφιστάμενη επιμήκυνση των ερεθισματαγωγών διαστημάτων, ειδικότερα του μεσοδιαστήματος QTc, σε ασθενείς με σημαντικές ηλεκτρολυτικές διαταραχές ή υποκείμενες καρδιακές διαταραχές όπως η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
- σε συγχορήγηση με όλα τα φάρμακα για την επιμήκυνση του διαστήματος QT, με εξαίρεση την απομορφίνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Αλληλεπιδράσεις)
- σε συγχορήγηση με πιθανούς αναστολείς του κυτοχρώματος CYP3A4 (ανεξαρτήτως της επίδρασης τους στην επιμήκυνση του QT) (βλ. Αλληλεπιδράσεις)
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-CILROTON
expand_more
Προειδοποιήσεις
Νεφρική Δυσλειτουργία
Εφόσον ο χρόνος ημίσειας ζωής της απέκκρισης της δομπεριδόνης επιμηκύνεται σε περιπτώσεις σοβαρής νεφρικής δυσλειτουργίας με την επαναλαμβανόμενη χορήγηση, η συχνότητα χορήγησης δόσεων δομπεριδόνης πρέπει να μειώνεται σε μία ή δύο φορές ημερησίως ανάλογα με τη βαρύτητα της ανεπάρκειας ενώ η δόση ενδέχεται να μειωθεί.
Καρδιαγγειακές επιδράσεις
Η δομπεριδόνη έχει συσχετισθεί με επιμήκυνση του διαστήματος QT σε ηλεκτροκαρδιογράφημα. Κατά τη διάρκεια παρακολούθησης μετά την κυκλοφορία, έχουν υπάρξει πολύ σπάνιες περιπτώσεις επιμήκυνσης του QT και κοιλιακές αρρυθμίες δίκην ριπιδίου σε ασθενείς που λαμβάνουν δομπεριδόνη. Αυτές οι αναφορές συμπεριέλαβαν ασθενείς με παράγοντες κινδύνου, ηλεκτρολυτικές διαταραχές και ταυτόχρονη αγωγή που μπορεί να ήταν συνεισφέροντες παράγοντες (βλ.Ανεπιθύμητες ενέργειες). Ορισμένες επιδημιολογικές μελέτες έδειξαν ότι η δομπεριδόνη συσχετιζόταν με αυξημένο κίνδυνο σοβαρών κοιλιακών αρρυθμιών ή ξαφνικού καρδιακού θανάτου (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Ο κίνδυνος μπορεί να είναι υψηλότερος σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών ή με ημερήσιες δόσεις μεγαλύτερες των 30 mg, και σε ασθενείς που λαμβάνουν ταυτόχρονη αγωγή επιμήκυνσης του QT ή αναστολείς του CYP3A4. Η δομπεριδόνη θα πρέπει να χορηγείται στη μικρότερη αποτελεσματική δόση σε ενήλικες και παιδιά. Η χρήση της δομπεριδόνης και άλλων φαρμάκων τα οποία παρατείνουν τα διαστήματα QTc αντενδείκνυται σε ασθενείς που εμφανίζουν υφιστάμενη επιμήκυνση των ερεθισματαγωγών διαστημάτων, ιδιαίτερα του QTc, σε ασθενείς με σημαντικές διαταραχές ηλεκτρολυτών (υποκαλιαιμία, υπερκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία) ή βραδυκαρδία, ή σε ασθενείς με υποκείμενες καρδιακές νόσους όπως η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια λόγω αυξημένου κινδύνου κοιλιακών αρρυθμιών (βλ. Αντενδείξεις). Οι ηλεκτρολυτικές διαταραχές (υποκαλιαιμία, υπερκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία) ή η βραδυκαρδία είναι γνωστό ότι αυξάνουν τον προαρρυθμικό κίνδυνο. Η θεραπεία με δομπεριδόνη θα πρέπει να διακοπεί εάν παρατηρηθούν σημεία ή συμπτώματα που μπορεί να σχετίζονται με καρδιακή αρρυθμία, και οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλευτούν τον γιατρό τους. Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται να αναφέρουν εγκαίρως οποιαδήποτε καρδιακά συμπτώματα.
Χρήση με απομορφίνη
Η δομπεριδόνη αντενδείκνυται με φάρμακα που παρατείνουν το QT συμπεριλαμβανομένης της απομορφίνης, εκτός εάν το όφελος από τη συγχορήγηση με απομορφίνη αντισταθμίζει τους κινδύνους και μόνο εάν πληρούνται αυστηρά οι προτεινόμενες προφυλάξεις για τη συγχορήγηση που αναφέρονται στην ΠΧΠ της απομορφίνης. Ανατρέξτε στην ΠΧΠ της απομορφίνης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Παρόλο που οι νευρολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι σπάνιες (βλέπε Ανεπιθύμητες ενέργειες), ο κίνδυνος νευρολογικών ανεπιθύμητων ενεργειών είναι υψηλότερος σε παιδιά νεαρής ηλικίας εφόσον οι λειτουργίες του μεταβολισμού και ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως κατά τους πρώτους μήνες της ζωής. Για το λόγο αυτό, συνίσταται η δόση να καθορίζεται με ακρίβεια και να ακολουθείται αυστηρά σε νεογνά, βρέφη και παιδιά (δείτε Δοσολογία). Η υπερδοσολογία δύναται να προκαλέσει εξωπυραμιδικά συμπτώματα αλλά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλες αιτίες
Προφυλάξεις κατά τη Χρήση
Τα δισκία τα οποία είναι επικαλυμμένα με λεπτό υμένιο περιέχουν λακτόζη και μπορεί να είναι ακατάλληλα για ασθενείς με δυσανεξία στη λακτόζη, γαλακτοζαιμία ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης/γαλακτόζης. Το πόσιμο διάλυμα περιέχει σορβιτόλη και ενδέχεται να είναι ακατάλληλο για ασθενείς με δυσανεξία στη σορβιτόλη.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-CILROTON
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Όταν τα αντιόξινα ή τα αντιεκκριτικά φάρμακα χορηγούνται ταυτόχρονα, δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με πόσιμα σκευάσματα του Cilroton (βάση δομπεριδόνης), δηλ. πρέπει να λαμβάνονται μετά τα γεύματα και όχι πριν από αυτά.
Συγχορήγηση με Λεβοντόπα:
Αν και δεν κρίνεται απαραίτητη η ρύθμιση της δοσολογίας της λεβοντόπα, έχει παρατηρηθεί μια αύξηση (το ανώτατο 30%-40%) στη συγκέντρωση του πλάσματος όταν η δομπεριδόνη ελήφθη ταυτόχρονα με λεβοντόπα.
Το κύριο μεταβολικό μονοπάτι της δομπεριδόνης είναι δια μέσου του CYP3A4. Δεδομένα in vitro δηλώνουν ότι η ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων η οποία αναστέλλει σημαντικά αυτό το ένζυμο μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένα επίπεδα δομπεριδόνης στο πλάσμα. Αυξημένος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης επιμήκυνσης του διαστήματος QT, λόγω φαρμακοδυναμικών και/ή φαρμακοκινητικών αλληλεπιδράσεων.
Αντενδείκνυται η ταυτόχρονη χορήγηση των παρακάτω ουσιών:
- Όλες οι φαρμακευτικές ουσίες που επιμηκύνουν το διάστημα QTc (κίνδυνος κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου)
- Κατηγορία ΙΑ αντιαρρυθμικών (π.χ δισοπυραμίδη, υδροκινιδίνη, κινιδίνη)
- Κατηγορία ΙΙΙ αντιαρρυθμικών (π.χ αμιοδαρόνη, δοφετιλίδη, δρονεδαρόνη, ιμπουτιλίδη, σοταλόλη)
- Ορισμένα αντιψυχωτικά (π.χ αλοπεριδόλη, πιμοζίδη, σερτινδόλη)
- Ορισμένα αντικαταθλιπτικά (π.χ σιταλοπράμη, εσιταλοπράμη)
- Ορισμένα αντιβιοτικά (π.χ ερυθρομυκίνη, λεβοφλοξασίνη, μοξιφλοξασίνη, σπειραμυκίνη)
- Ορισμένοι αντιμυκητιασικοί παράγοντες (π.χ φλουκοναζόλη,πενταμιδίνη)
- Ορισμένοι αντιμαλαριακοί παράγοντες (ειδικότερα αλοφαντρίνη, λουμενφαντρίνη)
- Ορισμένοι γαστρεντερικά φάρμακα (π.χ σισαπρίδη, δολασετρόνη, προυκαλοπρίδη)
- Ορισμένα αντισταμινικά (πχ μεκιταζίνη, μιζολαστίνη)
- Ορισμένα φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον καρκίνο (πχ τορεμιφένη, βαντετανίμπη, βινκαμικίνη)
- Ορισμένα άλλα φάρμακα (πχ βεπριδίλη, διφαιμανίλη, μεθαδόνη) (βλ.παράγραφο 4.3)
- Απομορφίνη, εκτός εάν το όφελος από τη συγχορήγηση αντισταθμίζει τους κινδύνους και μόνο εάν πληρούνται αυστηρά οι προτεινόμενες προφυλάξεις για τη συγχορήγηση. Παρακαλούμε ανατρέξτε στην ΠΧΠ της απομορφίνης.
- Πιθανοί αναστολείς του CYP3A4 (ανεξαρτήτως των επιδράσεων επιμήκυνσης του QT) πχ:
- Αναστολείς πρωτεάσης (π.χ ριτοναβίρη,σακουιναβίρη,τελαπρεβίρη)
- Συστηματικά αντιμυκητιασικά αζόλης (πχ ιτρακοναζόλη, κετοκοναζόλη,ποσακοναζόλη, βορικοναζόλη)
- Συγκεκριμένα αντιβιοτικά μακρολίδης (κλαρυθρομυκίνη, τελιθρομυκίνη) (βλ.παράγραφο4.3)
Δεν συνίσταται η ταυτόχρονη χορήγηση των παρακάτω ουσιών:
- Μέτριοι αναστολείς του CYP3A4 πχ διλτιαζέμη, βεραπαμίλη και κάποιες μακρολίδες.
Εφίσταται προσοχή στην ταυτόχρονη χρήση των παρακάτω ουσιών:
- Προσοχή στα φάρμακα για την βραδυκαρδία και υποκαλιαιμία, καθώς και με τις ακόλουθες μακρολίδες που μεσολαβούν στην επιμήκυνση του διαστήματος QT όπως η αζυθρομυκίνη και ροξυθρομυκίνη (η κλαρυθρομυκίνη αντενδείκνυται καθώς είναι πιθανός αναστολέας του CYP3A4).
Η παραπάνω λίστα ουσιών είναι αντιπροσωπευτική και όχι διεξοδική.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-CILROTON
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Η ασφάλεια του Cilroton αξιολογήθηκε σε κλινικές μελέτες και σε εμπειρία μετά την κυκλοφορία. Οι κλινικές δοκιμές συμπεριέλαβαν 1275 ασθενείς με δυσπεψία, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ), σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ), ναυτία και έμετο ή άλλες σχετικές παθήσεις σε 31 διπλές-τυφλές ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες. Όλοι οι ασθενείς ήταν ηλικίας τουλάχιστον 15 ετών και έλαβαν τουλάχιστον μια δόση Cilroton (με βάση τη δομπεριδόνη). Η μέση συνολική ημερήσια δόση ήταν 30 mg (εύρος 10 έως 80 mg), και η μέση διάρκεια έκθεσης ήταν 28 ημέρες (εύρος 1 έως 28 ημέρες). Αποκλείστηκαν μελέτες για τη διαβητική γαστροπάρεση ή για συμπτώματα δευτεροπαθή σε χημειοθεραπεία ή παρκινσονισμό.
Εφαρμόζονται οι ακόλουθοι όροι και συχνότητες: Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100 έως <1/10), όχι συχνές (≥1/1.000 έως <1/100), σπάνιες (≥1/10.000, <1/1.000) και πολύ σπάνιες (<1/10.000). Εκεί όπου η συχνότητα δεν μπορεί να εκτιμηθεί από δεδομένα κλινικών μελετών, καταχωρείται ως “Άγνωστη”.
| Κατηγορία οργάνου συστήματος | Ανεπιθύμητη αντίδραση του φαρμάκου | Συχνότητα | |
|---|---|---|---|
| Συχνές | Λιγότερο Συχνές | ||
| Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος | Αναφυλακτική αντίδραση (περιλαμβανομένου του αναφυλακτικού σοκ) | ||
| Ψυχιατρικές διαταραχές | Απώλεια ερωτικής επιθυμίας (λίμπιντο) | X | |
| Άγχος, Ταραχή, Νευρικότητα | |||
| Διαταραχές του νευρικού συστήματος | Ζάλη | X | |
| Υπνηλία | X | ||
| Κεφαλαλγία | X | ||
| εξωπυραμιδικές διαταραχές | |||
| Σπασμοί | |||
| Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών* | |||
| Διαταραχές όρασης | Οφθαλμογυρική κρίση | ||
| Καρδιακές διαταραχές | Κοιλιακές αρρυθμίες, αιφνίδιος καρδιακός θάνατος, επιμήκυνση του διαστήματος QTc (βλέπε παράγραφο 4.4) | ||
| Γαστρεντερικές Διαταραχές | Ξηροστομία | X | |
| Διάρροια | X | ||
| Δερματικές Διαταραχές και Διαταραχές Υποδόριου Ιστού | Εξάνθημα | X | |
| Κνησμός | X | ||
| Κνίδωση | X | ||
| Aγγειοοίδημα | |||
| Διαταραχές των νεφρών και του ουροποιητικού συστήματος | Κατακράτηση ούρων | ||
| Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και των μαστών | Γαλακτόρροια | X | |
| Μαστοδυνία | X | ||
| Ευαισθησία των μαστών | X | ||
| Γυναικομαστία, Aμηνόρροια | |||
| Γενικές διαταραχές και παθήσεις σημείου χορήγησης | Αδυναμία | X | |
| Έρευνες | Μη φυσιολογικές εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας, αυξημένα επίπεδα προλακτίνης στο αίμα |
- έξαρση του συνδρόμου ανήσυχων ποδιών σε ασθενείς με νόσο του Parkinson
Σε 45 μελέτες στις οποίες χρησιμοποιήθηκε δομπεριδόνη σε υψηλές δόσεις, για μεγαλύτερη διάρκεια και για συμπληρωματικές ενδείξεις στις οποίες περιλαμβάνεται η διαβητική γαστροπάρεση, η συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών (εκτός της ξηροστομίας) ήταν σημαντικά υψηλότερη. Αυτό ήταν ιδιαίτερα προφανές για φαρμακολογικά προβλέψιμες ανεπιθύμητες ενέργειες οι οποίες συνδέονταν με αυξημένη προλακτίνη. Επιπλέον των αντιδράσεων που αναφέρονται προηγουμένως, παρατηρήθηκαν επίσης ακαθισία, εκκρίσεις των μαστών, διόγκωση των μαστών, οίδημα των μαστών, κατάθλιψη, υπερευαισθησία, διαταραχές γαλουχίας και άτακτη εμμηνορρυσία.
Εξωπυραμιδική διαταραχή εμφανίζεται συχνά σε νεογνά και βρέφη. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες σπασμών και ταραχής που συνδέονται με το κεντρικό νευρικό σύστημα αναφέρονται, επίσης, σε νεογνά και παιδιά.
Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών
Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ως εξής (βλ. λεπτομέρειες παρακάτω).
Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων Μεσογείων 284 GR-15562 Χολαργός, Αθήνα Τηλ: + 30 213 2040380/337 Φαξ: + 30 210 6549585 Ιστότοπος: http://www.eof.gr
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-CILROTON
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση Υπάρχουν περιορισμένα μετεγκριτικά στοιχεία για τη χρήση της δομπεριδόνης σε εγκύους. Μελέτη σε επίμυες κατέδειξε αναπαραγωγική τοξικότητα σε υψηλή δόση που ήταν τοξική για τη μητέρα. Ο δυνητικός κίνδυνος για τους ανθρώπους δεν είναι γνωστός. Συνεπώς, το Cilroton πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης όταν αυτό δικαιολογείται από το προσδοκώμενο θεραπευτικό όφελος.
Θηλασμός Η δομπεριδόνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα και τα θηλάζοντα βρέφη λαμβάνουν λιγότερο από 0,1% της μητρικής χορηγούμενης δόσης. Η περίπτωση ανεπιθύμητων ενεργειών, κυρίως καρδιακών επιδράσεων δεν μπορεί να αποκλειστεί ύστερα από την έκθεση μέσω του μητρικού γάλακτος. Θα πρέπει να ληφθεί η απόφαση είτε για την διακοπή του θηλασμού ή την διακοπή/αποχή από την θεραπεία με δομπεριδόνη λαμβάνοντας υπόψιν το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα. Εφιστάται προσοχή σε περιπτώσεις παραγόντων κινδύνου επιμήκυνσης του διαστήματος QT σε θηλάζοντα βρέφη.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-CILROTON
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Προωθητικά, Κωδικός ATC: A03F A03
Η δομπεριδόνη είναι ανταγωνιστής της ντοπαμίνης με αντι-εμετικές ιδιότητες.
Η δομπεριδόνη δεν διαπερνά ταχέως τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Στους χρήστες της δομπεριδόνης, ιδιαίτερα στους ενήλικες, οι εξωπυραμιδικές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι πολύ σπάνιες, αλλά η δομπεριδόνη διευκολύνει την απελευθέρωση της προλακτίνης από την υπόφυση. Η αντι-εμετική της δράση ενδέχεται να οφείλεται σε συνδυασμό περιφερικής (γαστροκινητικής) δράσης και ανταγωνισμού υποδοχέων ντοπαμίνης στη ζώνη πυροδότησης χημειοϋποδοχέων, η οποία βρίσκεται εκτός του αιματοεγκεφαλικού φραγμού στην έσχατη πτέρυγα. Μελέτες σε ζώα, μαζί με χαμηλές συγκεντρώσεις οι οποίες εντοπίστηκαν στον εγκέφαλο, δείχνουν κυρίως περιφερική δράση της δομπεριδόνης στους υποδοχείς της ντοπαμίνης. Μελέτες στον άνθρωπο έδειξαν ότι η δομπεριδόνη που λαμβάνεται από το στόμα αυξάνει την πίεση στο κατώτερο τμήμα του οισοφάγου, βελτιώνει την αντροδωδεκαδακτυλική κινητικότητα και επιταχύνει τη γαστρική κένωση. Δεν επιδρά στις γαστρικές εκκρίσεις.
Μια διεξοδική μελέτη του διαστήματος QT πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες ICH-E14. Αυτή η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε υγιή υποκείμενα και περιελάμβανε εικονικό φάρμακο, ενεργό σύγκριση και θετικό έλεγχο με μέγιστο όριο δόσης τα 80mg δομπεριδόνης την ημέρα (10 ή 20mg χορηγούμενα 4 φορές την ημέρα). Αυτή η μελέτη βρήκε μια μέγιστη διαφορά του QTc μεταξύ δομπεριδόνης και εικονικού φαρμάκου στο μέσο-LS κατά την αλλαγή του αρχικού σημείου των 3,4msec για 20 mg δομπεριδόνης που χορηγήθηκαν 4 φορές την ημέρα την 4η ημέρα. Το διπλής επιφάνειας 90% CI (1,0 εως 5,9 msec) δεν ξεπέρασε τα 10 msec. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σχετικές επιδράσεις του QTc σε αυτή τη μελέτη όταν χορηγήθηκε δομπεριδόνη μέχρι 80mg/ημέρα (περισσότερο από το διπλάσιο της μέγιστης συνιστώμενης δοσολογίας).
Παραταύτα, δύο προηγούμενες μελέτες αλληλεπίδρασης φαρμάκου-φαρμάκου έδειξαν μερικά στοιχεία επιμήκυνσης του QTc όταν η δομπεριδόνη δόθηκε ως μονοθεραπεία (χορήγηση 10 mg 4 φορές την ημέρα).Η μεγαλύτερη ισόχρονη μέση διαφορά του QTc μεταξύ δομπεριδόνης και εικονικού φαρμάκου ήταν 5,4 msec (95% CI: 1.7 εως 12.4) και 7,5 msec(95% CI: 0,6 εως 14,4), αντιστοίχως.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-CILROTON
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
Η δομπεριδόνη απορροφάται ταχέως ύστερα από του στόματος χορήγηση, με μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα να επιτυγχάνεται ύστερα από 1 ώρα περίπου μετά τη δοσολογία. Οι τιμές της Cmax και AUC της δομπεριδόνης αυξήθηκαν αναλογικά με τη δόση, στο εύρος δόσης 10 mg εως 20 mg. Παρατηρήθηκε μια διπλάσια και τριπλάσια συσσώρευση στην AUC της δομπεριδόνης με επαναλαμβανόμενη δοσολογία 4 φορές την ημέρα (κάθε 5 ώρες) για 4 ημέρες.
Παρόλο που η βιοδιαθεσιμότητα της δομπεριδόνης ενισχύεται σε φυσιολογικά άτομα όταν αυτή λαμβάνεται μετά το γεύμα, οι ασθενείς με γαστρεντερικά προβλήματα πρέπει να λαμβάνουν τη δομπεριδόνη 15-30 λεπτά πριν από το γεύμα. Η μειωμένη γαστρική οξύτητα εμποδίζει την απορρόφηση της δομπεριδόνης. Η βιοδιαθεσιμότητα από το στόμα έχει μειωθεί από προηγούμενη συγχορήγηση σιμετιδίνης και διττανθρακικού νατρίου.
Κατανομή
Η δομπεριδόνη προσδένεται κατά 91-93% στις πρωτεΐνες του πλάσματος. Μελέτες κατανομής που πραγματοποιήθηκαν με ραδιοϊσότοπα έδειξαν ευρεία κατανομή ιστού αλλά χαμηλή συγκέντρωση στον εγκέφαλο. Μικρές ποσότητες του φαρμάκου διαπερνούν τον πλακούντα σε επίμυες.
Βιομετασχηματισμός
Η δομπεριδόνη υποβάλλεται σε ταχύ και εκτενή μεταβολισμό από το ήπαρ μέσω υδροξυλίωσης και Ν-αποαλκυλίωσης. Ι n vitro πειράματα μεταβολισμού με διαγνωστικούς αναστολείς έδειξαν ότι το CYP3A4 είναι μια σημαντική μορφή του κυτοχρώματος P-450 το οποίο εμπλέκεται στη Ν-αποαλκυλίωση της δομπεριδόνης ενώ τα CYP3A4, CYP1A2 και CYP2E1 συμμετέχουν στην αρωματική υδροξυλίωση της δομπεριδόνης.
Αποβολή
Η απέκκριση από τα ούρα και τα κόπρανα αντιστοιχεί στο 31 και το 66% της δόσης από το στόμα, αντίστοιχα. Το ποσοστό του φαρμάκου που απεκκρίνεται αμετάβλητο είναι μικρό (10% της ποσότητας που αποβάλλεται στα κόπρανα και περίπου 1% της απέκκρισης στα ούρα). Ο χρόνος ημίσειας ζωής στο πλάσμα μετά τη λήψη δόσεων από το στόμα είναι 7-9 ώρες σε υγιή άτομα αλλά παρατείνεται σε ασθενείς με βαριά νεφρική ανεπάρκεια.
Ηπατική δυσλειτουργία
Σε άτομα με μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (βαθμολογία 7-9 κατά Pugh, κατηγορία Β κατά Child-Pugh) οι AUC και Cmax της δομπεριδόνης είναι 2,9 και 1,5 φορές υψηλότερες αντίστοιχα σε σύγκριση με τα υγιή άτομα. Το μη προσδεδεμένο τμήμα έχει αυξηθεί κατά 25% ενώ ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής επιμηκύνεται από 15 σε 23 ώρες. Τα άτομα με ήπια ηπατική δυσλειτουργία έχουν κάπως χαμηλότερη συστηματική έκθεση σε σύγκριση με τα υγιή άτομα με βάση τις Cmax και AUC χωρίς μεταβολή της πρόσδεσης στην πρωτεΐνη ή του τελικού χρόνου ημίσειας ζωής. Δεν μελετήθηκαν άτομα με σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια. Η δομπεριδόνη αντενδείκνυται σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή ηπατική ανεπάρκεια (βλ.παράγραφο 4.3).
Νεφρική δυσλειτουργία
Σε άτομα με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30ml/min/1.73m2) ο χρόνος ημίσειας ζωής της δομπεριδόνης αυξήθηκε από 7,4 σε 20,8 ώρες, αλλά τα επίπεδα του φαρμάκου στο πλάσμα ήταν χαμηλότερα σε σχέση με υγιείς εθελοντές.
Από τη στιγμή που πολύ μικρή ποσότητα αμετάβλητου φαρμάκου (περίπου 1%) απεκκρίνεται μέσω των νεφρών. είναι απίθανο η δόση μιας μόνο χορήγησης να χρειαστεί αναπροσαρμογή σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια.
Παραταύτα, σε επαναλαμβανόμενη χορήγηση, η συχνότητα δοσολογίας θα πρέπει μειωθεί σε μια ή δυο φορές ημερησίως ανάλογα με τη σοβαρότητα της δυσλειτουργίας, ενώ η δόση θα πρέπει επίσης να μειωθεί.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα φαρμακοκινητικής στον παιδιατρικό πληθυσμό.
ΕΟΦ · 4.14
Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά
expand_more
Aντιεμετικά - Αντιιλιγγικά
Tα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται στην συμπτωματική θεραπεία ναυτίας, εμέτων και ιλίγγων, κεντρικής ιδίως προέλευσης. Πρέπει να χορηγούνται μόνο όταν η αιτία του εμέτου είναι γνωστή αλλιώς η συμπτωματική ανακούφιση μπορεί να καθυστερήσει ή να αποκρύψει τη διάγνωση της υποκείμενης νόσου.
Σε περιπτώσεις λαβυρινθικών διαταραχών το αποτελεσματικότερο φάρμακο είναι η υοσκίνη (σκοπολαμίνη) που όμως έχει πολύ σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Γι’ αυτό κατά κανόνα προτιμώνται ορισμένα αντιισταμινικά (διμενυδρινάτη, διφαινυδραμίνη, προμεθαζίνη) παρότι έχουν σχετικώς μικρότερη δραστικότητα. H αποτελεσματικότητα των διαφόρων αντιισταμινικών είναι παρόμοια, υπάρχουν όμως σημαντικές διαφορές στις ανεπιθύμητες ενέργειες, ιδίως στην υπνηλία (βλ. 3.5). H διάρκεια δράσης τους είναι 4-6 ώρες. Στη “ναυτία των ταξιδιωτών” πρέπει να δίνονται προφυλακτικώς, μισή τουλάχιστον ώρα πριν το ταξίδι. Θα πρέπει να αποφεύγεται η οδήγηση καθώς και ο χειρισμός επικίνδυνων μηχανημάτων μετά τη λήψη τους.
O ίλιγγος και η ναυτία του συνδρόμου Meniere ή των χειρουργικών χειρισμών στην περιοχή του μέσου ωτός αντιμετωπίζονται πιο δύσκολα. H υοσκίνη και τα αντιισταμινικά αντιεμετικά είναι σχετικώς αποτελεσματικά στην προφύλαξη και συμπτωματική αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων. H κινναριζίνη και η β-ιστίνη έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως, χωρίς όμως να έχει αποδειχθεί ότι είναι περισσότερο αποτελεσματικά.
Στο σύνδρομο Meniere μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και ορισμένα αντιντοπαμινεργικά φάρμακα (βλ. 1.2.3), ιδίως οι αντιεμετικές φαινοθειαζίνες. Kύρια ένδειξη των φαρμάκων αυτών είναι οι έμετοι από κυτταροστατικά, ενδογενείς τοξίνες (π.χ. ουραιμία), ακτινοβολία, κλπ. Tα φάρμακα αυτά έχουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες των νευροληπτικών (βλ. 4.2) αλλά ηπιότερες στις αντιεμετικές δόσεις. H κύρια δράση της μετοκλοπραμίδης και δομπεριδόνης είναι στην κινητικότητα του ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα (βλ. 1.2.2.1). Όμως και αυτά τα φάρμακα έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες αντίστοιχες των νευροληπτικών (ιδίως εξωπυραμιδικές, όπως οξείες δυστονίες κλπ.).
Σε μετεγχειρητικούς εμέτους η χρήση αντιεμετικών συνιστάται μόνο σε περιπτώσεις που δημιουργείται πρόβλημα διαταραχής του ισοζυγίου ύδατος-ηλεκτρολυτών ή υπάρχει κίνδυνος μετεγχειρητικών επιπλοκών καθώς επίσης και σε ωτικές επεμβάσεις με έντονο ερεθισμό του λαβυρίνθου.
Xρησιμοποιείται συνήθως η προμεθαζίνη και σε βαρύτερες καταστάσεις τα αντιντοπαμινεργικά αντιεμετικά. Oρισμένοι χορηγούν τα φάρμακα αυτά και στην προεγχειρητική αγωγή, όταν υπάρχει ιστορικό εμέτων από γενική αναισθησία.
Στην εγκυμοσύνη τα αντιεμετικά πρέπει κατά κανόνα να αποφεύγονται, ιδίως στο πρώτο τρίμηνο. Στις σπάνιες περιπτώσεις που οι επίμονοι έμετοι δεν υποχωρούν με μη φαρμακευτικά μέσα (αλλαγή δίαιτας, ρύθμιση μεσοδιαστημάτων γευμάτων, κλπ.), μπορεί να δοθούν ορισμένα αντιισταμινικά αντιεμετικά (διμενυδρινάτη, διφαινυδραμίνη) και αν δεν υπάρξει βελτίωση, προμεθαζίνη ή αντιντοπαμινεργικά αντιεμετικά. H πυριδοξίνη δεν είναι αποτελεσματική. H χρήση συνδυασμών αντιεμετικών φαρμάκων δεν ενδείκνυται. Oι ανταγωνιστές των 5-HT3 υποδοχέων είναι μια νέα κατηγορία αντι-εμετικών φαρμάκων που βασίζουν την δράση τους στον εκλεκτικό ανταγωνισμό των 5-HT3 υποδοχέων με αποτέλεσμα την αναστολή της δράσης της 5-υδροξυτρυπταμίνης (σεροτονίνης). H ομάδα αυτή των φαρμάκων έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα στην αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμέτου που προκαλείται από την χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, χωρίς σημαντικές παρενέργειες.
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η δανπερδόνη είναι ειδικός αποκλειστής των υποδοχέων ντοπαμίνης. Επιταχύνει την περισταλτικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα, προκαλεί απελευθέρωση προλακτίνης και χρησιμοποιείται ως αντιεμετικό και εργαλείο στη μελέτη των ντοπαμινεργικών μηχανισμών.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η δανπερδόνη δρα ως βοηθητικό για την επιβράδυνση της κένωσης του στομάχου (καθυστερημένη) και ως διεγερτικό της περισταλτικότητας. Οι γαστροκινητικές ιδιότητες της δανπερδόνης σχετίζονται με τις περιφερικές ιδιότητες αποκλεισμού των υποδοχέων ντοπαμίνης. Η δανπερδόνη διευκολύνει την κένωση του στομάχου και μειώνει τον χρόνο διάβασης του λεπτού εντέρου, αυξάνοντας την περισταλτικότητα του οισοφάγου και του στομάχου και μειώνοντας την πίεση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Αντιεμετικό: Οι αντιεμετικές ιδιότητες της δανπερδόνης σχετίζονται με τη δράση αποκλεισμού των υποδοχέων ντοπαμίνης τόσο στην ζώνη ενεργοποίησης των χημειοϋποδοχέων όσο και σε γαστρικό επίπεδο. Έχει ισχυρή συγγένεια για τους υποδοχείς ντοπαμίνης D2 και D3, οι οποίοι βρίσκονται στη ζώνη ενεργοποίησης των χημειοϋποδοχέων, η οποία βρίσκεται ακριβώς έξω από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και η οποία - μεταξύ άλλων - ρυθμίζει τη ναυτία και τον έμετο.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Πρωτεϊνική Σύνδεση
91%-93%
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η δανπερδόνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες, οι οποίοι περιλαμβάνουν 3-[3-[4-(5-Χλωρο-2-οξο-3H-βενζιμιδαζολ-1-υλ)πιπεριδιν-1-υλ]προπυλ]-6-υδροξυ-1H-βενζιμιδαζολ-2-όνη, 5-Χλωρο-1-(πιπεριδιν-4-υλ)-1H-βενζο[d]βενζιμιδαζολ-2(3H)-όνη και 1-Προπυλ-1,3-διυδρο-2H-βενζιμιδαζολ-2-όνη.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
7 ώρες
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ναυτίας ή εμέτου.
Φάρμακα που συνδέονται, αλλά δεν ενεργοποιούν, τους υποδοχείς ντοπαμίνης, εμποδίζοντας έτσι τις δράσεις της ντοπαμίνης ή των εξωγενών αγωνιστών. Πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των ψυχωσικών διαταραχών (ΑΝΤΙΨΥΧΩΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ) είναι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, αν και οι θεραπευτικές τους επιδράσεις μπορεί να οφείλονται σε μακροπρόθεσμες προσαρμογές του εγκεφάλου παρά στις οξείες επιδράσεις του αποκλεισμού των υποδοχέων ντοπαμίνης. Οι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης έχουν χρησιμοποιηθεί για διάφορους άλλους κλινικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένων των ΑΝΤΙΕΜΕΤΙΚΩΝ, στη θεραπεία του συνδρόμου Tourette και για τον λόξυγγα. Ο αποκλεισμός των υποδοχέων ντοπαμίνης σχετίζεται με το ΝΕΥΡΟΛΕΠΤΙΚΟ ΚΑΚΟΗΘΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Scientific Profile
Ταξινόμηση MeSH
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ναυτίας ή εμέτου.
Φάρμακα που συνδέονται, αλλά δεν ενεργοποιούν, τους υποδοχείς ντοπαμίνης, εμποδίζοντας έτσι τις δράσεις της ντοπαμίνης ή των εξωγενών αγωνιστών. Πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία των ψυχωσικών διαταραχών (ΑΝΤΙΨΥΧΩΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ) είναι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης, αν και οι θεραπευτικές τους επιδράσεις μπορεί να οφείλονται σε μακροπρόθεσμες προσαρμογές του εγκεφάλου παρά στις οξείες επιδράσεις του αποκλεισμού των υποδοχέων ντοπαμίνης. Οι ανταγωνιστές της ντοπαμίνης έχουν χρησιμοποιηθεί για διάφορους άλλους κλινικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένων των ΑΝΤΙΕΜΕΤΙΚΩΝ, στη θεραπεία του συνδρόμου Tourette και για τον λόξυγγα. Ο αποκλεισμός των υποδοχέων ντοπαμίνης σχετίζεται με το ΝΕΥΡΟΛΕΠΤΙΚΟ ΚΑΚΟΗΘΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ.