VERAPAMIL
Βεραπαμίλη
### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Εκλεκτικοί αποκλειστές διαύλων ασβεστίου με άμεση δράση στην καρδιά, παράγωγα φαινυλαλκυλαμίνης, κωδικός ATC: C08DA01 Η υδροχλωρική βεραπαμίλη είναι μία λευκή ή σχεδόν λευκή κρυσταλλική σκόνη.
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από στόματος
- Χορήγηση: κατά προτίμηση στη διάρκεια ή λίγο μετά το φαγητό
- Δόση έναρξης: 1 δισκίο Βεραπαμίλη 40mg, 3 φορές την ημέρα
- Τιτλοποίηση: Η δόση εξατομικεύεται, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου. Αν απαιτούνται υψηλότερες δόσεις ή λιγότερες χορηγήσεις, συνιστώνται ως εναλλακτικές λύσεις τα Βεραπαμίλη 80mg ή Βεραπαμίλη 120mg.
-
Ενήλικες (Βεραπαμίλη 40mg)Δόση1-2 δισκία Βεραπαμίλη 40mg, 3-4 φορές την ημέραΜέγ. δόση480mg ημερησίως (μακροχρόνια βάση)Η δόση εξατομικεύεται. Τα δισκία καταπίνονται αμάσητα με υγρό, κατά προτίμηση στη διάρκεια ή λίγο μετά το φαγητό.
-
Παιδιά προσχολικής ηλικίας (έως 6 ετών)Δόση1 δισκίο Βεραπαμίλη 40mg, 2-3 φορές την ημέρα
-
Παιδιά σχολικής ηλικίαςΔόση1-3 δισκία Βεραπαμίλη 40mg, 2-3 φορές την ημέραΜέγ. δόση360mg ημερησίως
-
Ενήλικες (Βεραπαμίλη 80mg)Δόση1 δισκίο Βεραπαμίλη 80mg, 3-4 φορές την ημέραΜέγ. δόση480mg ημερησίως (μακροχρόνια βάση)Η δόση εξατομικεύεται. Τα δισκία καταπίνονται αμάσητα με υγρό, κατά προτίμηση στη διάρκεια ή λίγο μετά το φαγητό.
-
Ενήλικες (Βεραπαμίλη 120mg)Δόση1 δισκίο Βεραπαμίλη 120mg, 3-4 φορές την ημέραΜέγ. δόση480mg ημερησίως (μακροχρόνια βάση)Η δόση εξατομικεύεται. Τα δισκία καταπίνονται αμάσητα με υγρό, κατά προτίμηση στη διάρκεια ή λίγο μετά το φαγητό.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΧρήση με προσοχή, στενή παρακολούθηση.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔόσηΈναρξη με χαμηλές δόσεις (π.χ. 1 δισκίο Βεραπαμίλη 40mg δύο φορές την ημέρα για κιρρωτικούς ασθενείς)Εξατομίκευση δόσης με ιδιαίτερη προσοχή.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Καρδιογενές shock
-
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός 2ου ή 3ου βαθμούΠληθυσμόςασθενείς (εκτός από αυτούς με καλώς λειτουργούντα τεχνητό βηματοδότη)
-
Σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβουΠληθυσμόςασθενείς (εκτός από αυτούς με καλώς λειτουργούντα τεχνητό βηματοδότη)
-
Καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο κλάσμα εξώθησης, μικρότερο από 35%, και/ή πνευμονική πίεση ενσφήνωσης πάνω από 20mm HgΠληθυσμόςασθενείς (εκτός εάν πρόκειται για δευτερεύουσα αντένδειξη σε υπερκοιλιακή ταχυκαρδία που υπάγεται σε θεραπεία με βεραπαμίλη)
-
Κολπική μαρμαρυγή/πτερυγισμός παρουσία παραπληρωματικού δεματίου (π.χ. σύνδρομο Wolff-Parkinson-White, σύνδρομο Lown-Ganong-Levine)Πληθυσμόςασθενείς
-
Συνδυασμός με ιβαμπραδίνη
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
ΥπέρτασηΠληθυσμόςασθενείςΗ αρτηριακή πίεση πρέπει να ελέγχεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
-
Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίουΜε προσοχήΠληθυσμόςσε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου όταν αυτό περιπλέκεται από βραδυκαρδία, σημαντική υπόταση ή δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίαςΝα χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Καρδιακός αποκλεισμός/ Κολποκοιλιακός αποκλεισμός 1ου βαθμού/ Βραδυκαρδία/ ΑσυστολίαΜε προσοχήΝα χρησιμοποιείται με προσοχή. Η ανάπτυξη κολποκοιλιακού αποκλεισμού 2ου ή 3ου βαθμού (που αποτελεί αντένδειξη) ή μονοδεσμιδικού, διδεσμιδικού ή τριδεσμιδικού αποκλεισμού σκέλους απαιτεί διακοπή της υδροχλωρικής βεραπαμίλης και έναρξη κατάλληλης θεραπείας.
-
ΑσυστολίαΠληθυσμόςασθενείς, εκτός από εκείνους που εμφανίζουν σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβουΕάν η ασυστολία δεν σταματήσει αυτόματα, πρέπει να ξεκινήσει αμέσως η κατάλληλη θεραπεία (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Συνδυασμός με αντιαρρυθμικά, βήτα-αναστολείςΠροσοχήΑμοιβαία ενίσχυση των καρδιαγγειακών επιδράσεων (υψηλού βαθμού κολποκοιλιακός αποκλεισμός, υψηλού βαθμού μείωση του καρδιακού ρυθμού, επαγωγή της καρδιακής ανεπάρκειας και ενίσχυση της υπότασης).
-
Συγχορήγηση με διγοξίνηΠροσοχήΗ δόση της διγοξίνης πρέπει να μειωθεί (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
-
Καρδιακή ανεπάρκειαΜε προσοχήΠληθυσμόςασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και κλάσμα εξώθησης μεγαλύτερο από 35%Πρέπει να επιτευχθεί η διατήρηση επαρκούς αιματικής ροής (αντιρρόπηση) πριν από την έναρξη της θεραπείας και οι ασθενείς αυτοί να αντιμετωπίζονται κατάλληλα καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας.
-
ΥπότασηΠροσοχήΗ ενδοφλέβια υδροχλωρική βεραπαμίλη συχνά προκαλεί μείωση στην αρτηριακή πίεση, κάτω από τα αρχικά επίπεδα, η οποία είναι συνήθως προσωρινή και ασυμπτωματική, αλλά μπορεί να προκαλέσει ζάλη.
-
Αναστολείς της Αναγωγάσης του HMG CoA («Στατίνες»)Προσοχή(βλ. Αλληλεπιδράσεις)
-
Διαταραχές της νευρομυϊκής μεταβίβασηςΜε προσοχήΠληθυσμόςασθένειες που επηρεάζουν τη νευρομυϊκή μεταβίβαση (μυασθένεια gravis, σύνδρομο Lambert-Eaton, προχωρημένη μυϊκή δυστροφία του Duchenne)Η χορήγηση της υδροχλωρικής βεραπαμίλης πρέπει να γίνεται με προσοχή.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΜε προσοχήΠληθυσμόςασθενείς με νεφρική δυσλειτουργίαΝα χορηγείται η βεραπαμίλη με προσοχή και να γίνεται προσεκτική παρακολούθηση των ασθενών. Η βεραπαμίλη δεν απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΜε προσοχήΠληθυσμόςασθενείς με σοβαρή ηπατική ανεπάρκειαΗ χρήση της βεραπαμίλης πρέπει να γίνεται με προσοχή (βλ. Δοσολογία στην περίπτωση Ηπατικής δυσλειτουργίας).
-
ΝάτριοΤο φάρμακο αυτό περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά δισκίο, είναι «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
παρακολούθησηΑύξηση της Cmax (~40%) της πραζοσίνης, χωρίς καμία επίδραση στο χρόνο ημιζωής
-
προσοχήΑύξηση της AUC (~24%) και της Cmax (~25%) της τεραζοσίνηςΣύστασηΠρόσθετη υποτασική δράση
-
παρακολούθησηΑσήμαντη επίδραση στην κάθαρση της φλεκαϊνίδης στο πλάσμα (<~10%). Καμία επίδραση στην κάθαρση της βεραπαμίλης στο πλάσμα
-
προσοχήΜείωση της κάθαρσης της κινιδίνης (~35%)Σύσταση(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις), Υπόταση. Σε ασθενείς με υπερτροφική αποφρακτική μυοκαρδιοπάθεια μπορεί να παρουσιαστεί πνευμονικό οίδημα.
-
παρακολούθησηΜείωση της κάθαρσης τόσο σε από του στόματος όσο και σε συστηματική χορήγηση κατά ~20%
-
προσοχήΑύξηση της AUC της καρβαμαζεπίνης (~46%)ΣύστασηΑυξημένα επίπεδα καρβαμαζεπίνης. Αυτό μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητες ενέργειες της καρβαμαζεπίνης, όπως διπλωπία, κεφαλαλγία, αταξία ή ζάλη.
-
παρακολούθησηΜείωση της συγκέντρωσης της βεραπαμίλης στο πλάσμαΣύστασηΗ μείωση της κάθαρσης ελαττώθηκε στους καπνιστές (~11%)
-
παρακολούθησηΑύξηση της AUC της ιμιπραμίνης (~15%). Καμία επίδραση στα επίπεδα του ενεργού μεταβολίτη, δεσιπραμίνη
-
ΓλυβουρίδηπαρακολούθησηΑύξηση της Cmax (~28%) και της AUC (~26%) της γλυβουρίδης
-
προσοχήΑύξηση της AUC (~2 φορές) και της Cmax (~1,3 φορές) της κολχικίνηςΣύστασηΝα μειωθεί η δόση της κολχικίνης (βλ. σημείωση σχετικά με την κολχικίνη)
-
παρακολούθησηΠιθανή αύξηση των επιπέδων της βεραπαμίληςΣύστασηΜπορεί να μειωθεί το φαινόμενο της πτώσης της αρτηριακής πίεσης
-
παρακολούθησηΠιθανή αύξηση των επιπέδων της βεραπαμίληςΣύστασηΜπορεί να μειωθεί το φαινόμενο της πτώσης της αρτηριακής πίεσης
-
παρακολούθησηΜείωση της AUC (~97%), της Cmax (~94%) και της βιοδιαθεσιμότητας (~92%) σε από του στόματος χορήγηση της βεραπαμίλης. Καμία αλλαγή στην φαρμακοκινητική με ενδοφλέβια χορήγηση βεραπαμίλης
-
παρακολούθησηΠιθανή αύξηση των επιπέδων της βεραπαμίλης
-
παρακολούθησηΑύξηση της AUC (104%) και της Cmax (61%) με βεραπαμίλη χορηγούμενη από το στόμα. Καμία σημαντική μεταβολή στην φαρμακοκινητική της δοξορουβικίνης με ενδοφλέβια χορήγηση βεραπαμίληςΣύστασηΣε ασθενείς με μικρο-κυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. Σε ασθενείς με προχωρημένα νεοπλάσματα
-
παρακολούθησηΑύξηση της κάθαρσης της βεραπαμίλης (~5 φορές), σε από του στόματος χορήγηση
-
παρακολούθησηΑύξηση της AUC και της Cmax της βουσπιρόνης κατά ~3,4 φορές
-
παρακολούθησηΑύξηση της AUC (~3 φορές) και της Cmax (~2 φορές) της μιδαζολάμης
-
προσοχήΑύξηση της AUC (~32,5%) και της Cmax (~41%) της μετοπρολόληςΣύσταση(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
-
προσοχήΑύξηση της AUC (~65%) και της Cmax (~94%) της προπρανολόληςΣύσταση(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
-
ΔιγιτοξίνηπαρακολούθησηΜείωση της συνολικής κάθαρσης της διγιτοξίνης (~27%) και της εξωνεφρικής κάθαρσης (~29%)
-
προσοχήΑύξηση της Cmax της διγοξίνης (~44%), C12h (~53%), Css της διγοξίνης (~44%) και AUC της διγοξίνης (~50%)ΣύστασηΝα μειωθεί η δόση της διγοξίνης. Επίσης, (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
-
παρακολούθησηΑύξηση της AUC της R- (~25%) και της S- (~40%) βεραπαμίλης με αντίστοιχη μείωση της κάθαρσης της R- και της S-βεραπαμίληςΣύστασηΗ σιμετιδίνη μειώνει την κάθαρση της βεραπαμίλης μετά από ενδοφλέβια χορήγηση.
-
παρακολούθησηΑύξηση της AUC, της Css, της Cmax και της κυκλοσπορίνης κατά~45%
-
προσοχήΑύξηση της AUC (~3,5 φορές) και της Cmax (~2,3 φορές) του εβερόλιμους. Αύξηση της Ctrough (~2,3 φορές) της βεραπαμίληςΣύστασηΠρέπει πιθανόν να γίνει καθορισμός των συγκεντρώσεων και ρύθμιση των δόσεων του εβερόλιμους.
-
προσοχήΑύξηση της AUC (~2,2 φορές) του σιρόλιμους. Αύξηση της AUC (~1,5 φορές) της S-βεραπαμίληςΣύστασηΠρέπει πιθανόν να γίνει καθορισμός των συγκεντρώσεων και ρύθμιση των δόσεων του σιρόλιμους.
-
παρακολούθησηΠιθανή αύξηση των επιπέδων του τακρόλιμους
-
προσοχήΠιθανή αύξηση των επιπέδων της ατορβαστατίνης. Αύξηση της AUC της βεραπαμίλης κατά ~43%ΣύστασηΈναρξη με τη μικρότερη δυνατή δόση και τιτλοποίηση προς τα πάνω. Εάν λαμβάνεται ήδη, μείωση δόσης και επανατιτλοποίηση.
-
προσοχήΠιθανή αύξηση των επιπέδων της λοβαστατίνης. Αύξηση της AUC (~63%) και της Cmax (~32%) της βεραπαμίληςΣύστασηΈναρξη με τη μικρότερη δυνατή δόση και τιτλοποίηση προς τα πάνω. Εάν λαμβάνεται ήδη, μείωση δόσης και επανατιτλοποίηση.
-
προσοχήΑύξηση της AUC (~2,6 φορές) και της Cmax (~4,6 φορές) της σιμβαστατίνηςΣύστασηΈναρξη με τη μικρότερη δυνατή δόση και τιτλοποίηση προς τα πάνω. Εάν λαμβάνεται ήδη, μείωση δόσης και επανατιτλοποίηση.
-
παρακολούθησηΑύξηση της AUC (~20%) και της Cmax (~24%) της αλμοτριπτάνης
-
ΣουλφινοπυραζόνηπαρακολούθησηΑύξηση της κάθαρσης της βεραπαμίλης σε από του στόματος χορήγηση (~3 φορές). Μείωση της βιοδιαθεσιμότητας (~60%).ΣύστασηΜπορεί να μειωθεί το φαινόμενο της πτώσης της αρτηριακής πίεσης
-
ΔαβιγατράνηπροσοχήΑύξηση της δαβιγατράνης (Cmax έως και 180%) και AUG (έως και 150%)ΣύστασηΣυνιστάται στενή κλινική παρακολούθηση όταν η βεραπαμίλη συνδυάζεται με ετεξιλική δαβιγατράνη, και ιδίως στην περίπτωση εμφάνισης αιμορραγίας, κυρίως σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία.
-
Άλλα άμεσα από στόματος αντιπηκτικά (DOACs)προσοχήΑύξηση της συστηματικής βιοδιαθεσιμότητας των DOACs, πιθανή αύξηση του κινδύνου αιμορραγίας.ΣύστασηΗ δόση του DOAC με βεραπαμίλη μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί (βλ. τις οδηγίες των DOAC για τη δοσολογία).
-
αντένδειξηΕπιπλέον μείωση της καρδιακής συχνότηταςΣύσταση(βλ. Αντενδείξεις)
-
Χυμός γκρέιπφρουταντένδειξηΑύξηση της AUC της R- (~49%) και της S- (~37%) βεραπαμίλης. Αύξηση της Cmax της R- (~75%) και της S- (~51%) βεραπαμίληςΣύστασηΟ χυμός γκρέιπφρουτ δεν πρέπει να λαμβάνεται με βεραπαμίλη.
-
St. John’s WortπαρακολούθησηΜείωση της AUC της R- (~78%) και της S- (~80%) βεραπαμίλης με αντίστοιχη μείωση της Cmax
-
Αντιυπερτασικά, διουρητικά, αγγειοδιασταλτικάπροσοχήΕνίσχυση της υποτασικής δράσης
-
HIV αντιρετροϊκά φάρμακα (π.χ. ριτοναβίρη)προσοχήΑύξηση της συγκέντρωσης της βεραπαμίλης στο πλάσμαΣύστασηΠρέπει να χορηγείται με προσοχή ή να μειωθεί η δόση της βεραπαμίλης.
-
προσοχήΑυξημένη νευροτοξικότητα από λίθιο. Μείωση των επιπέδων του λιθίου στον ορό του αίματος.ΣύστασηΟι ασθενείς που λαμβάνουν και τις δύο αυτές ουσίες πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.
-
Νευρομυϊκοί αποκλειστέςπροσοχήΕνίσχυση της δράσης των νευρομυϊκών αποκλειστώνΣύστασηΠιθανόν να είναι αναγκαίο να μειωθεί η δόση της υδροχλωρικής βεραπαμίλης και/ή η δόση του νευρομυϊκού αποκλειστή.
-
προσοχήΑυξημένη τάση αιμορραγίας
-
Αιθανόλη (αλκοόλη)παρακολούθησηΑύξηση των επιπέδων της αιθανόλης στο πλάσμα
-
παρακολούθησηΜείωση της αποτελεσματικότητας της μετφορμίνης
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Υπερευαισθησία
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Παραισθησία
- Τρόμος
- Εξωπυραμιδική διαταραχή
- Επιληπτικές κρίσεις
- Υπνηλία
- Ίλιγγος
- Παράλυση (τετραπάρεση)
- Υπερκαλιαιμία
- Εμβοές
- Βραδυκαρδία
- Αίσθημα παλμών
- Ταχυκαρδία
- Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
- Καρδιακή ανεπάρκεια
- Φλεβοκομβική βραδυκαρδία
- Ασυστολία
- Φλεβοκομβική παύση
- Υπόταση
- Έξαψη
- Βρογχόσπασμος
- Δύσπνοια
- Ναυτία
- Δυσκοιλιότητα
- Κοιλιακό άλγος
- Έμετος
- Κοιλιακή δυσφορία
- Υπερπλασία των ούλων
- Ειλεός
- Υπερίδρωση
- Αγγειοοίδημα
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Πολύμορφο ερύθημα
- Αλωπεκία
- Κνησμός
- Πορφύρα
- Κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα
- Κνίδωση
- Αρθραλγία
- Μυϊκή αδυναμία
- Μυαλγία
- Νεφρική ανεπάρκεια
- Στυτική δυσλειτουργία
- Γυναικομαστία
- Γαλακτόρροια
- Περιφερικό οίδημα
- Κόπωση
- Αυξημένα ηπατικά ένζυμα
- Αυξημένη προλακτίνη αίματος
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Σπάνιες(≥1/10000)ΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Συχνές(≥1/100)ΈξαψηΑγγειακές
-
Μη γνωστέςΊλιγγοςΝευρικό
-
Όχι συχνές(≥1/1000)Αίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΑγγειοοίδημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΑσυστολίαΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΑυξημένα ηπατικά ένζυμαΉπαρ
-
Μη γνωστέςΑυξημένη προλακτίνη αίματοςΕργαστηριακές
-
Συχνές(≥1/100)ΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΒρογχόσπασμοςΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΓαλακτόρροιαΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΓυναικομαστίαΑναπαραγωγικό
-
Συχνές(≥1/100)ΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΕιλεόςΓαστρεντερικό
-
Σπάνιες(≥1/10000)ΕμβοέςΑυτί
-
Μη γνωστέςΕξωπυραμιδική διαταραχήΝευρικό
-
Μη γνωστέςΕπιληπτικές κρίσειςΝευρικό
-
Συχνές(≥1/100)ΖάληΝευρικό
-
Μη γνωστέςΚαρδιακή ανεπάρκειαΚαρδιά
-
Συχνές(≥1/100)ΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΚηλιδοβλατιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΚνίδωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΚνησμόςΔέρμα
-
Μη γνωστέςΚοιλιακή δυσφορίαΓαστρεντερικό
-
Συχνές(≥1/100)Κοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΚολποκοιλιακός αποκλεισμόςΚαρδιά
-
Συχνές(≥1/100)ΚόπωσηΓενικές
-
Μη γνωστέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΜυϊκή αδυναμίαΜυοσκελετικό
-
Συχνές(≥1/100)ΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΝεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Μη γνωστέςΠαράλυση (τετραπάρεση)Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Σπάνιες(≥1/10000)ΠαραισθησίαΝευρικό
-
Συχνές(≥1/100)Περιφερικό οίδημαΓενικές
-
Μη γνωστέςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΠορφύραΔέρμα
-
Μη γνωστέςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Όχι συχνές(≥1/1000)ΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
Σπάνιες(≥1/10000)ΤρόμοςΝευρικό
-
Σπάνιες(≥1/10000)ΥπερίδρωσηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
-
Μη γνωστέςΥπερκαλιαιμίαΜεταβολισμός
-
Μη γνωστέςΥπερπλασία των ούλωνΓαστρεντερικό
-
Σπάνιες(≥1/10000)ΥπνηλίαΝευρικό
-
Συχνές(≥1/100)ΥπότασηΑγγειακές
-
Μη γνωστέςΦλεβοκομβική βραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΦλεβοκομβική παύσηΚαρδιακές διαταραχές
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΔεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από καλά ελεγχόμενες μελέτες σε έγκυες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα δεν δείχνουν άμεση ή έμμεση βλάβη. Να χορηγείται μόνο εάν κρίνεται εντελώς απαραίτητο.
-
ΘηλασμόςΜε προσοχήΗ υδροχλωρική βεραπαμίλη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα. Περιορισμένα στοιχεία έδειξαν ότι η σχετική δόση στα βρέφη είναι χαμηλή (0,1 - 1% της δόσης της μητέρας) και ότι η χρήση της βεραπαμίλης μπορεί να είναι συμβατή με το θηλασμό. Δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος στα νεογέννητα και τα βρέφη. Να χρησιμοποιείται μόνο εάν είναι απολύτως απαραίτητο προς όφελος της μητέρας, λόγω ενδεχομένου σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών στα θηλάζοντα βρέφη.
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Εκλεκτικοί αποκλειστές διαύλων ασβεστίου με άμεση δράση στην καρδιά, παράγωγα φαινυλαλκυλαμίνης, κωδικός ATC: C08DA01
Η υδροχλωρική βεραπαμίλη είναι μία λευκή ή σχεδόν λευκή κρυσταλλική σκόνη. Είναι πρακτικά άοσμη και έχει πικρή γεύση. Είναι διαλυτή στο νερό, ελεύθερα διαλυτή στο χλωροφόρμιο, ελάχιστα διαλυτή στην αλκοόλη και πρακτικά αδιάλυτη στον αιθέρα.
Η χημική ονομασία της υδροχλωρικής βεραπαμίλης είναι βενζενοακετονιτρίλιο, α-[3 - [{2 - (3,4 διμεθοξυφαινυλο) αιθυλο} μεθυλαμινο] προπυλ] -3,4-διμεθοξυ-α-(1-μεθυλαιθυλ) υδροχλωρίδιο. Έχει μοριακό βάρος 491,07 και ο μοριακός τύπος είναι C27H38N204-HCI.
Μηχανισμός δράσης και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες
Η βεραπαμίλη αναστέλλει τη διαμεμβρανική εισροή ιόντων ασβεστίου (και πιθανόν και των ιόντων νατρίου) στα μυοκαρδιακά κύτταρα και τις λείες μυϊκές ίνες των αγγείων. Η αντιαρρυθμική δράση της βεραπαμίλης φαίνεται να οφείλεται στην επίδραση που έχει στους διαύλους των κυττάρων του συστήματος μετάδοσης της καρδιάς.
Η ηλεκτρική δραστηριότητα μέσω του φλεβοκόμβου και του κολποκοιλιακού κόμβου εξαρτάται, σε σημαντικό βαθμό, στην εισροή ασβεστίου μέσα από τον αργό δίαυλο. Με την αναστολή της εισροής, η βεραπαμίλη επιβραδύνει την κολποκοιλιακή αγωγιμότητα και παρατείνει την απόλυτη ανερέθιστη περίοδο εντός του κολποκοιλιακού κόμβου με ένα δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του κοιλιακού ρυθμού σε ασθενείς με κολπικό πτερυγισμό και/ή κολπική μαρμαρυγή και την ταχεία κοιλιακή απόκριση. Διακόπτοντας επανείσοδο στον κολποκοιλιακό κόμβο, η βεραπαμίλη μπορεί να αποκαταστήσει το φυσιολογικό φλεβοκομβικό ρυθμό σε ασθενείς με παροξυσμικές υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες (PSVT), συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου Wolff-Parkinson-White (W-P-W). Η βεραπαμίλη δεν έχει καμία επίδραση στην αγωγιμότητα του παραπληρωματικού δεματίου.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η βεραπαμίλη δε μεταβάλλει το κανονικό δυναμικό του κόλπου ή τον ενδοκοιλιακό χρόνο αγωγής, αλλά μειώνει το εύρος, την ταχύτητα εκπόλωσης και την αγωγιμότητα σε κατασταλμένες μυϊκές ίνες του κόλπου.
Σε απομονωμένη καρδιά κουνελιού, οι συγκεντρώσεις της βεραπαμίλης που επηρεάζουν αισθητά τις μυϊκές ίνες του φλεβοκόμβου ή τις μυϊκές ίνες των άνω και μεσαίων περιοχών του κολποκοιλιακού κόμβου έχουν πολύ μικρή επίδραση στις ίνες του κατώτερου κολποκοιλιακού κόμβου (NH περιοχή) και καμία επίδραση στο δυναμικό του κόλπου ή στο δεμάτιο του His.
Η βεραπαμίλη δεν επάγει περιφερικό αρτηριακό σπασμό, ούτε μεταβάλλει τα επίπεδα ασβεστίου στον ορό.
Η βεραπαμίλη μειώνει το μεταφορτίο και τη συσταλτικότητα του μυοκαρδίου. Στους περισσότερους ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που πάσχουν από οργανική καρδιακή νόσο, η αρνητική ινοτροπική δράση της βεραπαμίλης αντισταθμίζεται από τη μείωση του μεταφορτίου και ο καρδιακός δείκτης δεν μειώνεται συνήθως, αλλά σε ασθενείς με μετρίως σοβαρή έως σοβαρή καρδιακή δυσλειτουργία (πίεση πνευμονικής σφήνας πάνω από 20 mm Hg, κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 30%), μπορεί να παρατηρηθεί οξεία επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας. Το μέγιστο της θεραπευτικής δράσης παρατηρείται εντός τριών έως πέντε λεπτών μετά από ενδοφλέβια συμπυκνωμένη δόση βεραπαμίλης.
Η υδροχλωρική βεραπαμίλη είναι ένα ρακεμικό μίγμα που αποτελείται από ίσα μέρη του R- και του S-εναντιομερούς. Η βεραπαμίλη μεταβολίζεται σε μεγάλο βαθμό. Η νορβεραπαμίλη είναι ο ένας από τους δώδεκα μεταβολίτες που ταυτοποιούνται στα ούρα, έχει 10 έως 20% της φαρμακολογικής δραστικότητας της βεραπαμίλης και αντιπροσωπεύει το 6% του αποβληθέντος φάρμακου. Οι συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης στο πλάσμα της νορβεραπαμίλης και της βεραπαμίλης είναι παρόμοιες. Η σταθεροποιημένη κατάσταση μετά από πολλαπλές άπαξ ημερησίως δόσεις επιτυγχάνεται μετά από τρεις έως τέσσερις ημέρες.
Απορρόφηση
Περισσότερο από 90% της βεραπαμίλης απορροφάται ταχέως στο λεπτό έντερο μετά από του στόματος χορήγηση. Μετά από εφάπαξ δόση βεραπαμίλης άμεσης αποδέσμευσης, η μέση συστηματική διαθεσιμότητα του αμετάβλητου φαρμάκου είναι 23% και η αντίστοιχη για τη βεραπαμίλη παρατεταμένης αποδέσμευσης είναι 32%, λόγω εκτεταμένου μεταβολισμού πρώτης διόδου στο ήπαρ. Η βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 2 φορές μεγαλύτερη μετά από επαναλαμβανόμενη χορήγηση. Τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα της υδροχλωρικής βεραπαμίλης επιτυγχάνονται μία έως δύο ώρες μετά τη χορήγηση μορφών άμεσης απελευθέρωσης, και τέσσερις έως πέντε ώρες μετά τη χορήγηση μορφών παρατεταμένης αποδέσμευσης. Η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα της νορβεραπαμίλης επιτυγχάνεται περίπου σε μία και σε πέντε ώρες μετά από χορήγηση μορφών άμεσης και παρατεταμένης αποδέσμευσης, αντίστοιχα. Η παρουσία τροφής δεν έχει καμία επίδραση στη βιοδιαθεσιμότητα της βεραπαμίλης.
Κατανομή
Η βεραπαμίλη κατανέμεται ευρέως σε όλους τους ιστούς του σώματος, με τον όγκο κατανομής να κυμαίνεται μεταξύ 1,8 - 6,8 L/kg σε υγιή άτομα. Η βεραπαμίλη συνδέεται σε ποσοστό περίπου 90% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.
Μεταβολισμός
Η βεραπαμίλη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό. In vitro μελέτες δείχνουν ότι η βεραπαμίλη μεταβολίζεται από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 και CYP2C18. Σε υγιείς άνδρες, υδροχλωρική βεραπαμίλη, χορηγούμενη από το στόμα, υποβάλλεται σε εκτεταμένο μεταβολισμό στο ήπαρ (δώδεκα έχουν ταυτοποιηθεί, οι περισσότεροι μόνο σε ίχνη). Οι κύριοι μεταβολίτες έχουν προσδιοριστεί ως διάφορα Ν- και Ο-αποαλκυλιωμένα προϊόντα της βεραπαμίλης. Από αυτούς τους μεταβολίτες, μόνο η νορβεραπαμίλη παρουσίασε υπολογίσιμη φαρμακολογική δράση (περίπου 20% αυτής του μητρικού φαρμάκου), το οποίο παρατηρήθηκε σε μελέτη με σκύλους.
Αποβολή
Μετά από ενδοφλέβια έγχυση, η βεραπαμίλη αποβάλλεται διεκθετικά, με ταχεία πρώιμη φάση κατανομής (χρόνος ημιζωής περίπου τέσσερα λεπτά) και μια βραδύτερη φάση αποβολής (χρόνος ημιζωής δύο έως πέντε ώρες). Μετά από στόματος χορήγηση, ο χρόνος ημιζωής είναι τρεις έως επτά ώρες. Τα ποσοστά της χορηγηθείσης δόσης που απεκκρίνονται από το νεφρό ανέρχονται σε περίπου 50% μέσα σε 24 ώρες, 70% μέσα σε 5 ημέρες. Η ουσία αποβάλλεται στα κόπρανα μέχρι ποσοστού 16%. Περίπου το 3-4% του φαρμάκου που αποβάλλεται από το νεφρό αποβάλλεται ως αναλλοίωτη ουσία. Η ολική κάθαρση της βεραπαμίλης είναι σχεδόν τόσο υψηλή όσο η ηπατική αιματική ροή, περίπου 1 L/h/kg (εύρος: 0,7-1,3 L/h/kg).
Ειδικοί πληθυσμοί
- Παιδιατρικός πληθυσμός: Περιορισμένες πληροφορίες σχετικά με τη φαρμακοκινητική στον παιδιατρικό πληθυσμό είναι διαθέσιμες. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο μέσος χρόνος ημιζωής της βεραπαμίλης ήταν 9,17 ώρες και η μέση κάθαρση ήταν 30 L/h, ενώ είναι περίπου 70 L/h για έναν ενήλικα 70 kg. Οι συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης στο πλάσμα φαίνεται να είναι κάπως χαμηλότερες στον παιδιατρικό πληθυσμό μετά την από του στόματος χορήγηση σε σύγκριση με εκείνες που παρατηρήθηκαν σε ενήλικες.
- Ηλικιωμένοι ασθενείς: Η προχωρημένη ηλικία μπορεί να επηρεάσει τη φαρμακοκινητική της βεραπαμίλης που δίνεται σε υπερτασικούς ασθενείς. Ο χρόνος ημιζωής της αποβολής μπορεί να παραταθεί σε ηλικιωμένους. Η αντιυπερτασική δράση της βεραπαμίλης διαπιστώθηκε ότι δεν σχετίζεται με την ηλικία.
- Νεφρική ανεπάρκεια: Η νεφρική δυσλειτουργία δεν έχει καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της βεραπαμίλης, όπως διαπιστώνεται από συγκριτικές μελέτες σε ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια και σε άτομα με υγιείς νεφρούς. Η βεραπαμίλη και η νορβεραπαμίλη δεν αποβάλονται σε σημαντικό βαθμό με την αιμοκάθαρση. Υπάρχουν ωστόσο αναφορές αρκετών περιστατικών, οι οποίες υποδεικνύουν να χορηγείται η βεραπαμίλη με προσοχή.
- Ηπατική ανεπάρκεια: Ο χρόνος ημιζωής της βεραπαμίλης παρατείνεται σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία λόγω μικρότερης κάθαρσης σε λήψη από το στόμα και υψηλότερου όγκου κατανομής.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Εκλεκτικοί αποκλειστές διαύλων ασβεστίου με άμεση δράση στην καρδιά, παράγωγα φαινυλαλκυλαμίνης, κωδικός ATC: C08DA01 Η υδροχλωρική βεραπαμίλη είναι μία λευκή ή σχεδόν λευκή κρυσταλλική σκόνη. Είναι πρακτικά άοσμη και έχει…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αρτηριακή πίεση | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | ανά τακτά χρονικά διαστήματα | Θεραπεία υπέρτασης με Isoptin |
| Κλινική παρακολούθηση | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | προσεκτική παρακολούθηση | Νεφρική δυσλειτουργία |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η βεραπαμίλη είναι αναστολέας των διαύλων ασβεστίου τύπου L με αντιαρρυθμική, αντιστηθαγχική και αντιυπερτασική δράση. Η βεραπαμίλη άμεσης αποδέσμευσης έχει σχετικά μικρή διάρκεια δράσης, απαιτώντας χορήγηση 3 έως 4 φορές ημερησίως, αλλά διατίθενται σκευάσματα παρατεταμένης αποδέσμευσης που επιτρέπουν τη χορήγηση μία φορά ημερησίως.
Καθώς η βεραπαμίλη είναι αρνητικός ινότροπος παράγοντας (δηλαδή, μειώνει την ισχύ της μυοκαρδιακής σύσπασης), δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σοβαρή δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας ή υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, καθώς η μείωση της συσταλτικότητας που προκαλείται από τη βεραπαμίλη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο επιδείνωσης αυτών των προϋπαρχουσών καταστάσεων.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Η βεραπαμίλη αναστέλλει τους διαύλους ασβεστίου τύπου L συνδεόμενη σε μια συγκεκριμένη περιοχή της άλφα-1 υπομονάδας τους, Cav1.2, η οποία εκφράζεται έντονα στους διαύλους ασβεστίου τύπου L στον αγγειακό λείο μυ και στον καρδιακό ιστό, όπου αυτοί οι δίαυλοι είναι υπεύθυνοι για τον έλεγχο της περιφερικής αγγειακής αντίστασης και της καρδιακής συσταλτικότητας.
Η εισροή ασβεστίου μέσω αυτών των διαύλων επιτρέπει τη διάδοση δυναμικών ενέργειας που είναι απαραίτητα για τη σύσπαση του μυϊκού ιστού και την ηλεκτρική δραστηριότητα του καρδιακού βηματοδότη. Η βεραπαμίλη συνδέεται με αυτούς τους διαύλους με τρόπο εξαρτώμενο από την τάση και τη συχνότητα, που σημαίνει ότι η συγγένεια αυξάνεται 1) καθώς η δυναμική μεμβράνης του αγγειακού λείου μυός μειώνεται, και 2) με υπερβολικό αποπολωτικό ερέθισμα.
Ο μηχανισμός δράσης της βεραπαμίλης στη θεραπεία της στηθάγχης και της υπέρτασης είναι πιθανό να οφείλεται στον προαναφερθέντα μηχανισμό. Η αναστολή της εισροής ασβεστίου εμποδίζει τη σύσπαση του αγγειακού λείου μυός, προκαλώντας χαλάρωση/διαστολή των αιμοφόρων αγγείων σε όλη την περιφερική κυκλοφορία - αυτό μειώνει τη συστηματική αγγειακή αντίσταση (δηλαδή, την προφόρτιση) και, επομένως, την αρτηριακή πίεση. Αυτή η μείωση της αγγειακής αντίστασης μειώνει επίσης τη δύναμη με την οποία πρέπει να ωθήσει η καρδιά, μειώνοντας την ενεργειακή κατανάλωση και τις απαιτήσεις οξυγόνου του μυοκαρδίου και, επομένως, ανακουφίζοντας τη στηθάγχη.
Η ηλεκτρική δραστηριότητα μέσω του κολποκοιλιακού κόμβου είναι υπεύθυνη για τον καθορισμό του καρδιακού ρυθμού, και αυτή η δραστηριότητα εξαρτάται από την εισροή ασβεστίου μέσω των διαύλων ασβεστίου τύπου L. Αναστέλλοντας αυτούς τους διαύλους και μειώνοντας την εισροή ασβεστίου, η βεραπαμίλη παρατείνει την περίοδο απαντοχής του κολποκοιλιακού κόμβου και επιβραδύνει την αγωγή, επιβραδύνοντας έτσι και ελέγχοντας τον καρδιακό ρυθμό σε ασθενείς με αρρυθμία.
Ο μηχανισμός δράσης της βεραπαμίλης στη θεραπεία της αθροιστικής κεφαλαλγίας είναι ασαφής, αλλά πιστεύεται ότι προκύπτει από επίδραση σε άλλους διαύλους ασβεστίου (π.χ. τύπου N, P, Q ή T).
Η βεραπαμίλη είναι γνωστό ότι αλληλεπιδρά με άλλους στόχους, συμπεριλαμβανομένων άλλων διαύλων ασβεστίου, διαύλων καλίου και αδρενεργικών υποδοχέων.
Οι ανταγωνιστές ασβεστίου αναστέλλουν τη σύζευξη διέγερσης-σύσπασης στον καρδιακό και λείο μυ αναστέλλοντας τον διαμεμβρανικό φορέα του ασβεστίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη καρδιακή συσταλτικότητα και αγγειοδιαστολή.
Η βεραπαμίλη έχει αποδειχθεί νευροπροστατευτική σε διάφορα μοντέλα οξείας νευροτοξικότητας λόγω αναστολής της εισόδου ασβεστίου στα νευρώνια. Ωστόσο, η πιθανή χρήση της βεραπαμίλης για τη θεραπεία χρόνιων νευροεκφυλιστικών ασθενειών δεν έχει αναφερθεί. Χρησιμοποιώντας καλλιέργειες πρωτογενών νευρώνων/γλοίων μεσεγκεφάλου από αρουραίους, αναφέρουμε ότι η βεραπαμίλη ανέστειλε σημαντικά την προκαλούμενη από LPS νευροτοξικότητα των ντοπαμινεργικών νευρώνων τόσο σε πειράματα προ- όσο και μετά-θεραπείας. Μελέτες ανασυσταθεισών καλλιεργειών αποκάλυψαν ότι η παρουσία μικρογλοίων ήταν απαραίτητη στην προστασία που προκαλείται από τη βεραπαμίλη. Μηχανιστικές μελέτες έδειξαν ότι η μειωμένη παραγωγή φλεγμονωδών μεσολαβητών από μικρογλοία που έχουν διεγερθεί από LPS υποκρύπτει την νευροπροστατευτική ιδιότητα της βεραπαμίλης. Περαιτέρω μελέτες έδειξαν ότι η NADPH οξειδάση των μικρογλοίων (PHOX), το βασικό ένζυμο που παράγει υπεροξείδιο, αλλά όχι ο δίαυλος ασβεστίου στα νευρώνια, είναι ο τόπος δράσης για την νευροπροστατευτική επίδραση της βεραπαμίλης. Αυτό το συμπέρασμα υποστηρίχθηκε από τις ακόλουθες δύο παρατηρήσεις: 1) Η βεραπαμίλη απέτυχε να δείξει προστατευτική επίδραση στην προκαλούμενη από LPS νευροτοξικότητα των ντοπαμινεργικών νευρώνων σε καλλιέργειες νευρώνων/γλοίων με έλλειψη PHOX (έλλειψη της καταλυτικής υπομονάδας του gp91(phox)). 2) Μελέτες σύνδεσης υποστρώματος έδειξαν ότι η σύνδεση της (3)H-βεραπαμίλης σε μεμβράνες κυττάρων COS7 που υπερεκφράζουν gp91(phox) ήταν υψηλότερη από τον μη υπερεκφρασμένο έλεγχο. Η ανεξάρτητη από τους διαύλους ασβεστίου νευροπροστατευτική ιδιότητα της βεραπαμίλης υποστηρίχθηκε περαιτέρω από το εύρημα ότι η R(+)-βεραπαμίλη, μια λιγότερο δραστική μορφή στην αναστολή των διαύλων ασβεστίου, έδειξε την ίδια ισχύ στην νευροπροστασία, την αναστολή της παραγωγής προφλεγμονωδών παραγόντων και την ικανότητα σύνδεσης με μεμβράνες gp91(phox) όπως η R(-)-βεραπαμίλη, το δραστικό ισομερές του αναστολέα των διαύλων ασβεστίου. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματά μας καταδεικνύουν μια νέα ένδειξη της νευροπροστασίας που μεσολαβείται από τη βεραπαμίλη μέσω μιας οδού ανεξάρτητης από τους διαύλους ασβεστίου και παρέχουν ένα πολύτιμο πεδίο για την ανάπτυξη θεραπείας για νευροεκφυλιστικές ασθένειες που σχετίζονται με φλεγμονή.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Πάνω από το 90% της από του στόματος χορηγούμενης βεραπαμίλης απορροφάται - παρά το γεγονός αυτό, η βιοδιαθεσιμότητα κυμαίνεται μόνο από 20% έως 30% λόγω ταχείας βιομετατροπής μετά από μεταβολισμό πρώτης διόδου στην πυλαία κυκλοφορία.
Οι κινητικές παράμετροι απορρόφησης εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη συγκεκριμένη φόρμουλα της βεραπαμίλης που χρησιμοποιείται. Η βεραπαμίλη άμεσης αποδέσμευσης φθάνει σε μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (δηλαδή, Tmax) μεταξύ 1-2 ωρών μετά τη χορήγηση, ενώ τα σκευάσματα παρατεταμένης αποδέσμευσης τείνουν να έχουν Tmax μεταξύ 6-11 ωρών.
Οι τιμές AUC και Cmax εξαρτώνται ομοίως από τη φόρμουλα. Η χρόνια χορήγηση βεραπαμίλης άμεσης αποδέσμευσης κάθε 6 ώρες οδήγησε σε συγκεντρώσεις στο πλάσμα μεταξύ 125 και 400 ng/mL.
Οι τιμές σταθερής κατάστασης AUC0-24h και Cmax για ένα σκεύασμα παρατεταμένης αποδέσμευσης ήταν 1037 ng∙h/ml και 77.8 ng/mL για το R-ισομερές και 195 ng∙h/ml και 16.8 ng/mL για το S-ισομερές, αντίστοιχα.
Είναι ενδιαφέρον ότι η κινητική απορρόφησης της βεραπαμίλης είναι έντονα στερεοειδικά ειδική - μετά από από του στόματος χορήγηση βεραπαμίλης άμεσης αποδέσμευσης κάθε 8 ώρες, η σχετική συστηματική διαθεσιμότητα του S-ενantiomer σε σύγκριση με το R-enantiomer ήταν 13% μετά από εφάπαξ δόση και 18% σε σταθερή κατάσταση.
Περίπου το 70% μιας χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται ως μεταβολίτες στα ούρα και ≥16% στα κόπρανα εντός 5 ημερών. Περίπου το 3% - 4% απεκκρίνεται στα ούρα ως αμετάβλητο φάρμακο.
Η βεραπαμίλη έχει σταθερό όγκο κατανομής περίπου 300L για το R-ισομερές της και 500L για το S-ισομερές της.
Η συστηματική κάθαρση μετά από 3 εβδομάδες συνεχούς θεραπείας ήταν περίπου 340 mL/min για την R-βεραπαμίλη και 664 mL/min για την S-βεραπαμίλη.
Σημειωτέον, η φαινόμενη από του στόματος κάθαρση φαίνεται να διαφέρει σημαντικά μεταξύ εφάπαξ δόσης και πολλαπλών δόσεων.
Η φαινόμενη από του στόματος κάθαρση μετά από εφάπαξ δόσεις βεραπαμίλης ήταν περίπου 1007 mL/min για την R-βεραπαμίλη και 5481 mL/min για την S-βεραπαμίλη, ενώ 3 εβδομάδες συνεχούς θεραπείας οδήγησαν σε φαινόμενες τιμές από του στόματος κάθαρσης περίπου 651 mL/min για την R-βεραπαμίλη και 2855 mL/min για την S-βεραπαμίλη.
/MILK/ Μητρικό γάλα: Η βεραπαμίλη μπορεί να ανιχνευθεί στο μητρικό γάλα.
/MILK/ Η βεραπαμίλη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Μια ημερήσια δόση 240 mg παρήγαγε επίπεδα γάλακτος που ήταν περίπου 23% των μητρικών ορών. Τα επίπεδα ορού στο βρέφος ήταν 2,1 ng/mL αλλά δεν μπορούσαν να ανιχνευθούν (<1 ng/mL) 38 ώρες μετά τη διακοπή της θεραπείας. … Σε μια δεύτερη περίπτωση, μια μητέρα λάμβανε 80 mg 3 φορές/ημέρα για υπέρταση για 4 εβδομάδες πριν από τον προσδιορισμό των συγκεντρώσεων ορού & γάλακτος. Οι συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης βεραπαμίλης και του μεταβολίτη, νορβεραπαμίλης, στο γάλα ήταν 25,8 και 8,8 ng/mL, αντίστοιχα. Αυτές οι τιμές ήταν 60% και 16% των συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι το βρέφος που θηλάζει έλαβε <0,01% της δόσης της μητέρας. Ούτε η βεραπαμίλη ούτε ο μεταβολίτης ανιχνεύθηκαν στο πλάσμα του βρέφους.
Η φαρμακοκινητική και οι αιμοδυναμικές επιδράσεις ενός συνδυασμού βεραπαμίλης και τραντολαπρίλης μελετήθηκαν σε 20 ασθενείς με υπέρταση (ηλικίες 29-71 ετών), 10 από τους οποίους είχαν επίσης λιπώδη ηπατική νόσο, οι οποίοι έλαβαν από του στόματος κάψουλα παρατεταμένης αποδέσμευσης που περιείχε 180 mg βεραπαμίλης και 1 mg τραντολαπρίλης μία φορά ημερησίως για 7 ημέρες. Για τη βεραπαμίλη, δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ασθενών με και χωρίς λιπώδη ηπατική νόσο όσον αφορά την Cmax (110,5 έναντι 76,5 ug/L), την AUC στο πλάσμα από 0-24 ώρες (1260,6 έναντι 941,2 ug/L hr) και τον χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής (9,8 έναντι 9,2 ώρες).
Μια ανοικτή, τυχαιοποιημένη, μελέτη εφάπαξ δόσης για τις επιδράσεις των τροφίμων στη βιοδιαθεσιμότητα της βεραπαμίλης υδροχλωρικής (Isoptin) παρατεταμένης αποδέσμευσης (SR) διεξήχθη σε 12 υγιείς εθελοντές (ηλικίας 19-65 ετών) οι οποίοι έλαβαν 240 mg του σκευάσματος SR με άδειο στομάχι ή με τροφή και ένα συμβατικό σκεύασμα με άδειο στομάχι. Παρόλο που ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της SR βεραπαμίλης δεν άλλαξε, ο χρόνος μέγιστης συγκέντρωσης παρατάθηκε και η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) ήταν 80% του κανονικού σκευάσματος. Η ταυτόχρονη χορήγηση τροφής παρέτεινε τον χρόνο μέγιστης συγκέντρωσης από 7,3±3,4 σε 11,7±6,3 ώρες, αλλά είχε μικρή επίδραση στη μέγιστη συγκέντρωση, τον χρόνο ημίσειας ζωής ή την AUC της SR βεραπαμίλης.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη Βεραπαμίλη (21 συνολικά), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Σύνδεση με Πρωτεΐνες
Η βεραπαμίλη συνδέεται εκτενώς με πρωτεΐνες στο πλάσμα. Η R-βεραπαμίλη συνδέεται κατά 94% με την αλβουμίνη του ορού, ενώ η S-βεραπαμίλη συνδέεται κατά 88%. Επιπλέον, η R-βεραπαμίλη συνδέεται κατά 92% με την άλφα-1 όξινη γλυκοπρωτεΐνη και η S-βεραπαμίλη συνδέεται κατά 86%.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η βεραπαμίλη μεταβολίζεται εκτενώς από το ήπαρ, με έως και 80% της χορηγούμενης δόσης να υπόκειται σε απέκκριση μέσω προ-συστηματικού μεταβολισμού - ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι αυτός ο μεταβολισμός πρώτης διόδου φαίνεται να κάθαρση το S-ισομερές της βεραπαμίλης πολύ ταχύτερα από το R-ισομερές.
Το εναπομείναν μητρικό φάρμακο υφίσταται O-απομεθυλίωση, N-αποαλκυλίωση και N-απομεθυλίωση σε διάφορους μεταβολίτες μέσω του συστήματος ενζύμων κυτοχρώματος P450.
Η νορβεραπαμίλη, ένας από τους κύριους κυκλοφορούντες μεταβολίτες, είναι αποτέλεσμα της N-απομεθυλίωσης της βεραπαμίλης μέσω CYP2C8, CYP3A4 και CYP3A5, και φέρει περίπου το 20% της καρδιαγγειακής δραστηριότητας του μητρικού φαρμάκου.
Η άλλη κύρια οδός που εμπλέκεται στο μεταβολισμό της βεραπαμίλης είναι η N-αποαλκυλίωση μέσω CYP2C8, CYP3A4 και CYP1A2 προς τον μεταβολίτη D-617. Τόσο η νορβεραπαμίλη όσο και η D-617 μεταβολίζονται περαιτέρω από άλλα CYP ισοένζυμα σε διάφορους δευτερογενείς μεταβολίτες.
Τα CYP2D6 και CYP2E1 έχουν επίσης εμπλακεί στην μεταβολική οδό της βεραπαμίλης, αν και σε μικρότερο βαθμό.
Οι δευτερεύουσες οδοί μεταβολισμού της βεραπαμίλης περιλαμβάνουν την O-απομεθυλίωσή της σε D-703 μέσω CYP2C8, CYP2C9 και CYP2C18, και σε D-702 μέσω CYP2C9 και CYP2C18.
Αρκετά βήματα στη μεταβολική οδό της βεραπαμίλης παρουσιάζουν στερεοειδική προτίμηση για το S-ισομερές του εκάστοτε υποστρώματος, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής του μεταβολίτη D-620 από CYP3A4/5 και του μεταβολίτη D-617 από CYP2C8.
Μεταβολίτες: Ο κύριος μεταβολίτης είναι η νορβεραπαμίλη, η οποία έχει χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής πολύ παρόμοιο με αυτό του μητρικού παράγοντα, κυμαινόμενο από 4 έως 8 ώρες.
Η βεραπαμίλη υφίσταται εκτενή ηπατική μεταβολισμό. Λόγω σημαντικού ηπατικού φαινομένου πρώτης διόδου, η βιοδιαθεσιμότητα δεν υπερβαίνει το 20 - 35% σε φυσιολογικά άτομα. Έχουν περιγραφεί δώδεκα μεταβολίτες. Ο κύριος μεταβολίτης είναι η νορβεραπαμίλη και οι άλλοι είναι διάφοροι N- και 0-αποαλκυλιωμένοι μεταβολίτες.
Απέκκριση κατά οδό έκθεσης: Νεφρά: Περίπου το 70% της χορηγούμενης δόσης απεκκρίνεται στα ούρα εντός 5 ημερών ως μεταβολίτες, εκ των οποίων το 3-4% απεκκρίνεται ως αμετάβλητο φάρμακο. Κόπρανα: Περίπου το 16% της λαμβανόμενης δόσης απεκκρίνεται εντός 5 ημερών στα κόπρανα ως μεταβολίτες. Μητρικό γάλα: Η βεραπαμίλη μπορεί να ανιχνευθεί στο μητρικό γάλα.
Η βεραπαμίλη αποδίδει στον σκύλο: 5-(3,4-διμεθοξυφαιναιθυλαμινο)-2-(3,4-διμεθοξυφαινυλ)-2-ισοπροπυλοβαλeronitrile· 2-(3,4-διμεθοξυφαινυλ)-5-(n-(4-υδροξυ-3-μεθοξυφαιναιθυλ)μεθυλαμινο)-2-ισοπροπυλοβαλeronitrile, και 2-(3,4-διμεθοξυφαινυλ)-2-ισοπροπυλ-5-μεθυλαμινοβαλeronitrile. Το τελευταίο βρέθηκε επίσης σε αρουραίους.
Η βεραπαμίλη και ο κύριος μεταβολίτης της νορβεραπαμίλη αναγνωρίστηκαν ως αναστολείς βασισμένοι στον μηχανισμό και υποστρώματα του CYP3A και αναφέρθηκαν να έχουν μη γραμμική φαρμακοκινητική στην κλινική πράξη. Οι μεταβολικές καθάρσεις της βεραπαμίλης και της νορβεραμίλης, καθώς και οι επιδράσεις τους στη δραστηριότητα του CYP3A, μετρήθηκαν για πρώτη φορά σε αναμεμιγμένους ανθρώπινους ηπατικούς μικροσωμάτιους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα S-ισομερή μεταβολίζονταν προτιμησιακά σε σύγκριση με τα R-ισομερή τόσο για τη βεραπαμίλη όσο και για τη νορβεραπαμίλη, και οι ανασταλτικές τους επιδράσεις στη δραστηριότητα του CYP3A ήταν επίσης στερεοειδικά εκλεκτικές, με τα S-ισομερή να είναι πιο ισχυρά από τα R-ισομερή.
Ένα ημι-φυσιολογικό φαρμακοκινητικό μοντέλο (semi-PBPK) που χαρακτηρίζει την αυτο-αναστολή βασισμένη στον μηχανισμό αναπτύχθηκε για την πρόβλεψη των στερεοειδικά εκλεκτικών φαρμακοκινητικών προφίλ της βεραπαμίλης και της νορβεραπαμίλης μετά από εφάπαξ ή πολλαπλές από του στόματος δόσεις. Επιτεύχθηκε καλή προσομοίωση, η οποία έδειξε ότι το αναπτυγμένο μοντέλο semi-PBPK μπορεί να προβλέψει ταυτόχρονα τα φαρμακοκινητικά προφίλ της S-βεραπαμίλης, της R-βεραπαμίλης, της S-νορβεραπαμίλης και της R-νορβεραπαμίλης.
Διερευνήθηκαν επίσης οι συνεισφορές της αυτο-αναστολής στη συσσώρευση βεραπαμίλης και νορβεραπαμίλης μετά την 38η από του στόματος δόση χαπιού βεραπαμίλης παρατεταμένης αποδέσμευσης (240 mg μία φορά ημερησίως). Ο προβλεπόμενος λόγος συσσώρευσης ήταν περίπου 1,3-1,5 φορές, που ήταν κοντά στα παρατηρούμενα δεδομένα 1,4-2,1 φορές.
Τέλος, το αναπτυγμένο μοντέλο semi-PBPK εφαρμόστηκε περαιτέρω για την πρόβλεψη αλληλεπιδράσεων φαρμάκων-φαρμάκων (DDI) μεταξύ βεραπαμίλης και τριών άλλων υποστρωμάτων CYP3A, συμπεριλαμβανομένων της μιδαζολάμης, της σιμβαστατίνης και της κυκλοσπορίνης Α. Επιτεύχθηκε επίσης επιτυχής πρόβλεψη, η οποία έδειξε ότι το αναπτυγμένο μοντέλο semi-PBPK που ενσωματώνει αυτο-αναστολή έδειξε επίσης μεγάλο πλεονέκτημα στην πρόβλεψη DDI με υποστρώματα CYP3A.
Η οδός βιομετατροπής της βεραπαμίλης, ενός ευρέως συνταγογραφούμενου αναστολέα διαύλων ασβεστίου, διερευνήθηκε με ηλεκτροχημεία (EC) συνδεδεμένη online με υγρή χρωματογραφία (LC) και φασματομετρία μάζας ηλεκτροψεκασμού (ESI-MS). Η προσομοίωση της οξειδωτικής φάσης I του μεταβολισμού επιτεύχθηκε σε απλό αμπερομετρικό κυψελίδιο λεπτού στρώματος εξοπλισμένο με εργασιακό ηλεκτρόδιο από διαμάντι εμποτισμένο με βόριο (BDD). Οι δομές των ηλεκτροχημικά παραγόμενων μεταβολιτών διευκρινίστηκαν με βάση ακριβή δεδομένα μάζας και επιπρόσθετα πειράματα MS/MS. Καταφέραμε να αποδείξουμε ότι όλα τα σημαντικότερα μεταβολικά προϊόντα του ανταγωνιστή ασβεστίου, συμπεριλαμβανομένης της νορβεραπαμίλης (που σχηματίζεται από N-απομεθυλίωση), μπορούν εύκολα να προσομοιωθούν χρησιμοποιώντας αυτήν την καθαρά οργανοληπτική τεχνική. Επιπλέον, νέα αναφερόμενα μεταβολικά προϊόντα αντίδρασης, όπως καρβινολαμίνες ή ιμινο-μεθυλο-αιθέρες, γίνονται προσβάσιμα. Τα αποτελέσματα που λήφθηκαν με EC συγκρίθηκαν με συμβατικές in vitro μελέτες με την πραγματοποίηση επωάσεων με μικροσωμάτια αρουραίου καθώς και ανθρώπινου ήπατος (RLMs, HLMs). Και οι δύο μέθοδοι έδειξαν καλή συμφωνία με τα δεδομένα από EC/LC/MS. Έτσι, μπορεί να σημειωθεί ότι η EC είναι πολύ κατάλληλη για την προσομοίωση του οξειδωτικού μεταβολισμού της βεραπαμίλης. Συνοπτικά, αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η EC/LC/MS μπορεί να είναι ένα ισχυρό εργαλείο στην ανακάλυψη και ανάπτυξη φαρμάκων όταν εφαρμόζεται συμπληρωματικά σε καθιερωμένες in vitro ή in vivo προσεγγίσεις.
Η μηχανισμικά βασισμένη αδρανοποίηση (MBI) του κυτοχρώματος P450 (CYP) 3A από βεραπαμίλη και οι προκύπτουσες αλληλεπιδράσεις φαρμάκων-φαρμάκων έχουν μελετηθεί in vitro, αλλά η αναστολή της βεραπαμίλης στην αυτο-μεταβολική της κάθαρση στην κλινική πράξη, δηλαδή η αυτο-αναστολή του μεταβολισμού της βεραπαμίλης, δεν έχει αναπαραχθεί ποτέ in vitro. Αυτή η εργασία είχε ως στόχο την αξιολόγηση της χρησιμότητας των ενσωματωμένων σε γέλη ηπατοκυττάρων αρουραίων για την αντικατοπτρισμό τέτοιας μεταβολικής αυτο-αναστολής, χρησιμοποιώντας ηπατοκυτταρικές μονοστρώσεις ως έλεγχο. Παρά το ότι παρουσίαζε παρόμοιο προφίλ ανάλογο της συγκέντρωσης και του χρόνου, η αυτο-αναστολή του μεταβολισμού της βεραπαμίλης παρουσίασε εμφανείς διαφορές μεταξύ των δύο μοντέλων καλλιέργειας. Πρώτον, τα ενσωματωμένα σε γέλη ηπατοκύτταρα ήταν πιο ευαίσθητα σε τέτοια αναστολή, γεγονός που θα μπορούσε να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην υψηλότερη δραστηριότητα CYP3A τους, όπως ανιχνεύθηκε από τους ρυθμούς σχηματισμού 6-βήτα-υδροξυτεστοστερόνης και 1’-υδροξυμιδαζολάμης. Επιπλέον, η ανασταλτική επίδραση της κετοκοναζόλης και της βεραπαμίλης στη δραστηριότητα του CYP 3A, καθώς και η μείωση της εγγενούς κάθαρσης της βεραπαμίλης (CL(int)) από την κετοκοναζόλη, παρατηρήθηκαν μόνο σε ενσωματωμένα σε γέλη ηπατοκύτταρα. Από αυτή την άποψη, η εμπλοκή του CYP3A στην αυτο-αναστολή του μεταβολισμού της βεραπαμίλης θα μπορούσε να καταδειχθεί σε ενσωματωμένα σε γέλη ηπατοκύτταρα, αλλά όχι σε ηπατοκυτταρικές μονοστρώσεις. Όλα αυτά τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα ηπατοκύτταρα ενσωματωμένα σε γέλη αντικατόπτριζαν περισσότερο την αυτο-αναστολή του μεταβολισμού της βεραπαμίλης από τις ηπατοκυτταρικές μονοστρώσεις και θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως κατάλληλο σύστημα για τη διερεύνηση του μεταβολισμού των φαρμάκων.
Η βεραπαμίλη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν τη Νορεραπαμίλη, D-617, 2-(3,4-διμεθοξυφαινυλ)αιθανάλη, D-702, και M9 (D-703).
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Μελέτες εφάπαξ δόσης άμεσης αποδέσμευσης βεραπαμίλης έδειξαν χρόνο ημίσειας ζωής αποβολής από 2,8 έως 7,4 ώρες, ο οποίος αυξάνεται σε 4,5 έως 12,0 ώρες μετά από επαναλαμβανόμενες δόσεις. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής παρατείνεται επίσης σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια (14 έως 16 ώρες) και σε ηλικιωμένους (περίπου 20 ώρες).
Η ενδοφλεβίως χορηγούμενη βεραπαμίλη έχει ταχεία φάση κατανομής με χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 4 λεπτών, ακολουθούμενη από τελική φάση αποβολής με χρόνο ημίσειας ζωής 2 έως 5 ωρών.
Η φαρμακοκινητική της βεραπαμίλης και του μεταβολίτη της, της νορβεραπαμίλης, μελετήθηκε σε 10 ασθενείς (ηλικίες 19-69 ετών) με πυλαία υπέρταση και σε 6 υγιείς μάρτυρες (ηλικίες 21-69 ετών) οι οποίοι έλαβαν από του στόματος δόση 80 mg βεραπαμίλης υδροχλωρικής (Isoptin). Η τελική φάση ημίσειας ζωής της βεραπαμίλης ήταν 210 ώρες στους μάρτυρες και 1384 ώρες στους ασθενείς.
Μια μελέτη τοξικοκινητικής που διεξήχθη σε δύο περιπτώσεις έδειξε χρόνους ημίσειας ζωής πλάσματος 7,9 και 13,2 ώρες, συνολικές κάθαρση σώματος 425 και 298 mL/min.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογικής
Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή την πρόληψη καρδιακών αρρυθμιών. Μπορούν να επηρεάσουν τη φάση πόλωσης-επαναπόλωσης του δυναμικού ενέργειας, την διεγερσιμότητά του ή την απαντοχή του, ή την αγωγή ή την ανταπόκριση της μεμβράνης εντός των καρδιακών ινών. Οι αντι-αρρυθμικοί παράγοντες ταξινομούνται συχνά σε τέσσερις κύριες ομάδες ανάλογα με τον μηχανισμό δράσης τους: αναστολή διαύλων νατρίου, β-αδρενεργική αναστολή, παράταση επαναπόλωσης ή αναστολή διαύλων ασβεστίου.
Μια κατηγορία φαρμάκων που δρουν μέσω εκλεκτικής αναστολής της εισροής ασβεστίου μέσω κυτταρικών μεμβρανών.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση διαστολής των αιμοφόρων αγγείων.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA Φαρμακολογικής
CJ0O37KU29
VERAPAMIL
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Ανταγωνιστές Διαύλων Ασβεστίου
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Διαύλων Ασβεστίου
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A4
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Κυτοχρώματος P450 3A
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς P-Γλυκοπρωτεΐνης
Η βεραπαμίλη είναι Αναστολέας Διαύλων Ασβεστίου. Ο μηχανισμός δράσης της βεραπαμίλης είναι ως Ανταγωνιστής Διαύλων Ασβεστίου, και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A4, και Αναστολέας Κυτοχρώματος P450 3A, και Αναστολέας P-Γλυκοπρωτεΐνης.
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Anti-anginal-1-CCB C08DA01Συμπτωματική 1ης γραμμής — αναστολείς ασβεστίουΣταθερή στηθάγχη — εναλλακτικά ή σε συνδυασμό. Σε ΥΤ/βρογχόσπασμο/μη ανοχή β-αναστολέαΔοσολογία: 240–480 mg · Συνεχής
Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (ΑΔΑ — Αποκλειστές διαύλων ασβεστίου (1η γραμμή)) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Acute-Narrow C08DA01Άμεση Διαχείριση — Στενά QRS, Ρυθμική (αιμοδυναμικά σταθερός)Ρυθμική ταχυκαρδία στενά QRS, αιμοδυναμικά σταθερός — βαγοτονικοί χειρισμοί 1ης γραμμήςΔοσολογία: 5–10 mg IV · Άμεσα
-
ΒΗΜΑ Sinus-Reentry C08DA01Φλεβόκομβο ΕπανεισόδουΤαχυκαρδία επανεισόδου στον φλεβόκομβοΔοσολογία: 120–360 mg/ημέρα · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ Focal-AT C08DA01Εστιακή Κολπική Ταχυκαρδία (Focal AT)Εστιακή κολπική ταχυκαρδίαΔοσολογία: 5–10 mg IV · Άμεσα
-
ΒΗΜΑ Focal-AT C08DA01Εστιακή Κολπική Ταχυκαρδία (Focal AT)Εστιακή κολπική ταχυκαρδίαΔοσολογία: 120–360 mg · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ Multifocal-AT C08DA01Πολυεστιακή Κολπική Ταχυκαρδία (Multifocal AT)Πολυεστιακή κολπική ταχυκαρδία — υποκείμενο νόσημαΔοσολογία: 120–360 mg/ημέρα · Συνεχής
-
ΒΗΜΑ AVNRT C08DA01Κολποκοιλιακή Κομβική Ταχυκαρδία Επανεισόδου (AVNRT)AVNRT (τυπική / άτυπη)Δοσολογία: 5–10 mg IV · Άμεσα
-
ΒΗΜΑ Orthodromic-AVRT C08DA01Ορθόδρομη Κολποκοιλιακή Ταχυκαρδία Επανεισόδου (συμπεριλαμβάνεται PJRT)Ορθόδρομη AVRTΔοσολογία: 5–10 mg IV · Άμεσα
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ 3A C08DA01Ιδιοπαθής VT από χώρο εξόδου δεξιάς κοιλίας ή δεσμιδική
-
ΒΗΜΑ 6.1 C08DA01Ιδιοπαθείς συμπτωματικές κοιλιακές αρρυθμίες — Χρόνια διαχείριση
-
ΒΗΜΑ 6.1 C08DA01Ιδιοπαθείς συμπτωματικές κοιλιακές αρρυθμίες — Χρόνια διαχείριση
-
ΒΗΜΑ 6.1 C08DA01Ιδιοπαθείς συμπτωματικές κοιλιακές αρρυθμίες — Χρόνια διαχείριση
Απόσυρση / Deprescribing
Αναστολείς διαύλων ασβεστίου
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH Φαρμακολογικής
Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή την πρόληψη καρδιακών αρρυθμιών. Μπορούν να επηρεάσουν τη φάση πόλωσης-επαναπόλωσης του δυναμικού ενέργειας, την διεγερσιμότητά του ή την απαντοχή του, ή την αγωγή ή την ανταπόκριση της μεμβράνης εντός των καρδιακών ινών. Οι αντι-αρρυθμικοί παράγοντες ταξινομούνται συχνά σε τέσσερις κύριες ομάδες ανάλογα με τον μηχανισμό δράσης τους: αναστολή διαύλων νατρίου, β-αδρενεργική αναστολή, παράταση επαναπόλωσης ή αναστολή διαύλων ασβεστίου.
Μια κατηγορία φαρμάκων που δρουν μέσω εκλεκτικής αναστολής της εισροής ασβεστίου μέσω κυτταρικών μεμβρανών.
Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόκληση διαστολής των αιμοφόρων αγγείων.