ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L04AA25 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

ECULIZUMAB

Εκουλιζουμάμπη

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναστολείς του συμπληρώματος, κωδικός ATC: L04AJ01.

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

D59 Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Άτυπο αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο · Παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες (ΠΝΑ)

ΔόσηΑρχική φάση: 600 mg εβδομαδιαίως για 4 εβδομάδες. Φάση συντήρησης: 900 mg την 5η εβδομάδα, έπειτα 900 mg κάθε 14 ± 2 ημέρες.
Ενήλικες (aHUS)

ΔόσηΑρχική φάση: 900 mg εβδομαδιαίως για 4 εβδομάδες. Φάση συντήρησης: 1.200 mg την 5η εβδομάδα, έπειτα 1.200 mg κάθε 14 ± 2 ημέρες.
Παιδιατρικοί (ΠΝΑ και aHUS) ≥ 40 kg

ΔόσηΟι δοσολογικές συστάσεις των ενηλίκων, αντίστοιχα.
Παιδιατρικοί (ΠΝΑ και aHUS) 30 έως < 40 kg

ΔόσηΑρχική: 600 mg εβδομαδιαίως για 2 εβδομάδες. Συντήρηση: 900 mg την εβδομάδα 3, έπειτα 900 mg κάθε 2 εβδομάδες.
Παιδιατρικοί (ΠΝΑ και aHUS) 20 έως < 30 kg

ΔόσηΑρχική: 600 mg εβδομαδιαίως για 2 εβδομάδες. Συντήρηση: 600 mg την εβδομάδα 3, έπειτα 600 mg κάθε 2 εβδομάδες.
Παιδιατρικοί (ΠΝΑ και aHUS) 10 έως < 20 kg

ΔόσηΑρχική: 600 mg εφάπαξ δόση την εβδομάδα 1. Συντήρηση: 300 mg την εβδομάδα 2, έπειτα 300 mg κάθε 2 εβδομάδες.
Παιδιατρικοί (ΠΝΑ και aHUS) 5 έως < 10 kg

ΔόσηΑρχική: 300 mg εφάπαξ δόση την εβδομάδα 1. Συντήρηση: 300 mg την εβδομάδα 2, έπειτα 300 mg κάθε 3 εβδομάδες.
Παιδιατρικοί < 2 ετών

Το Εκουλιζουμάμπη αντενδείκνυται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών (βλ. Αντενδείξεις).
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)

Μπορεί να χορηγείται. Δεν απαιτούνται ειδικές προφυλάξεις, αλλά η εμπειρία είναι περιορισμένη.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Δεν έχει μελετηθεί η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στην εκουλιζουμάμπη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη (HFI)

Πληθυσμόςάτομα με κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη (HFI)
Κληρονομική δυσανεξία στη φρουκτόζη (HFI) - μη διαγνωσμένη

Πληθυσμόςβρέφη και παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών
Ενεργή λοίμωξη από Neisseria meningitidis
Μη πρόσφατα εμβολιασμένοι κατά της Neisseria meningitidis

Πληθυσμόςασθενείς οι οποίοι δεν έχουν εμβολιαστεί πρόσφατα κατά της Neisseria meningitidis, εκτός εάν λαμβάνουν προφυλακτική θεραπεία με τα κατάλληλα αντιβιοτικά έως 2 εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Απλαστική αναιμία

Πληθυσμόςασθενείς με ΠΝΑ

Δεν αναμένεται επίδραση του Εκουλιζουμάμπη στην απλαστική αναιμία.
Μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη

Πληθυσμόςόλοι οι ασθενείς

Αυξάνει την ευαισθησία στη μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη. Εμβολιασμός τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν τη λήψη, εκτός εάν ο κίνδυνος καθυστέρησης της θεραπείας υπερτερεί. Εάν ξεκινήσει θεραπεία νωρίτερα, προφυλακτικά αντιβιοτικά έως 2 εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό. Συνιστώνται εμβόλια κατά όλων των διαθέσιμων οροομάδων (Α, C, Y, W 135, Β). Οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται σε εμβολιασμό και επανεμβολιασμό σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές. Παρακολούθηση για πρώιμα σημεία λοίμωξης, άμεση εξέταση/αγωγή με αντιβιοτικά σε υποψία. Ενημέρωση ασθενών για σημεία/συμπτώματα και αναζήτηση ιατρικής φροντίδας. Οι ιατροί να συζητούν οφέλη/κινδύνους και να παρέχουν Οδηγό ασθενούς/Κάρτα ασθενούς.
Εμβολιασμός και ενεργοποίηση συμπληρώματος

Πληθυσμόςασθενείς με μεσολαβούμενες από το συμπλήρωμα νόσους (ΠΝΑ και aHUS)

Ο εμβολιασμός ενδέχεται να ενεργοποιήσει περαιτέρω το συμπλήρωμα, προκαλώντας αυξημένα σημεία και συμπτώματα της υποκείμενης νόσου (αιμόλυση, TMA). Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά για συμπτώματα της νόσου μετά τον συνιστώμενο εμβολιασμό.
Άλλες συστηματικές λοιμώξεις (Neisseria, ενθυλακωμένα βακτήρια)
προσοχή

Πληθυσμόςασθενείς με ενεργές συστηματικές λοιμώξεις

Η αγωγή με Εκουλιζουμάμπη πρέπει να χορηγείται με προσοχή. Οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν αυξημένη ευαισθησία. Έχουν αναφερθεί σοβαρές λοιμώξεις από είδη Neisseria (εκτός μηνιγγιτιδόκοκκου). Συμβουλευτική για πρόληψη γονόρροιας.
Αντιδράσεις στην έγχυση

Πιθανή εκδήλωση αντιδράσεων στην έγχυση ή ανοσογονικότητας (αλλεργικές/υπερευαισθησίας, αναφυλαξία). Σε σοβαρές αντιδράσεις, διακοπή Εκουλιζουμάμπη και κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.
Ανοσογονικότητα

Ενδέχεται να αναπτυχθούν αντισώματα κατά της εκουλιζουμάμπης. Δεν παρατηρήθηκε εμφανής συσχέτιση με κλινική απόκριση ή ανεπιθύμητες ενέργειες.
Ανοσοποίηση

Πληθυσμόςασθενείς με ΠΝΑ και aHUS

Πριν την έναρξη, να ξεκινούν ανοσοποιήσεις σύμφωνα με τις ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές. Να εμβολιάζονται κατά των μηνιγγιτιδοκοκκικών λοιμώξεων τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν τη λήψη, εκτός εάν ο κίνδυνος καθυστέρησης της θεραπείας υπερτερεί. Εάν ξεκινήσει θεραπεία νωρίτερα, προφυλακτικά αντιβιοτικά έως 2 εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό. Συνιστώνται εμβόλια κατά όλων των διαθέσιμων οροομάδων (Α, C, Y, W 135, Β).
Ανοσοποίηση

Πληθυσμόςασθενείς ηλικίας κάτω των 18 ετών

Πρέπει να εμβολιάζονται για λοιμώξεις από Haemophilus influenzae και πνευμονιόκοκκο και να συμμορφώνονται αυστηρά με τις εθνικές συστάσεις εμβολιασμού.
Αντιπηκτική θεραπεία

Η αγωγή με Εκουλιζουμάμπη δεν πρέπει να επηρεάσει την αντιπηκτική θεραπεία.
Διακοπή της θεραπείας

Πληθυσμόςασθενείς με ΠΝΑ

Εάν διακόψουν τη θεραπεία, πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα σοβαρής ενδαγγειακής αιμόλυσης για τουλάχιστον 8 εβδομάδες. Σε περίπτωση σοβαρής αιμόλυσης, εξετάζονται μετάγγιση/αφαιμαξομετάγγιση, αντιπηκτική/κορτικοστεροειδής θεραπεία ή επανέναρξη Εκουλιζουμάμπη.
Διακοπή της θεραπείας

Πληθυσμόςασθενείς με aHUS

Η διακοπή της θεραπείας πρέπει να εξετάζεται μόνο εάν είναι ιατρικώς αιτιολογημένη. Εάν διακόψουν τη θεραπεία, πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία και συμπτώματα σοβαρών επιπλοκών θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας. Σε περίπτωση σοβαρών επιπλοκών, εξετάζονται επανέναρξη Εκουλιζουμάμπη, υποστηρικτική φροντίδα (PE/PI) ή οργανοειδικά υποστηρικτικά μέτρα.
Εκπαιδευτικό υλικό και ενημέρωση ασθενών

Ιατροί να είναι εξοικειωμένοι με Οδηγό Συνταγογράφησης, να συζητούν οφέλη/κινδύνους και να παρέχουν Οδηγό ασθενούς/Κάρτα ασθενούς. Ασθενείς να αναζητούν άμεση ιατρική φροντίδα σε περίπτωση πυρετού, κεφαλαλγίας με πυρετό/δυσκαμψία αυχένα/ευαισθησία στο φως (πιθανά σημεία μηνιγγιτιδοκοκκικής λοίμωξης).
Σορβιτόλη (E420)

Πληθυσμόςασθενείς με κληρονομική δυσανεξία στην φρουκτόζη (HFI)

Δεν πρέπει να χορηγείται. Πριν τη λήψη, λεπτομερές ιστορικό για HFI. Σε περίπτωση ακούσιας χορήγησης και υποψίας δυσανεξίας, διακοπή έγχυσης, αποκατάσταση γλυκαιμίας και σταθεροποίηση οργανικής λειτουργίας μέσω εντατικής φροντίδας (βλ. Αντενδείξεις).
Σορβιτόλη (E420)

Πληθυσμόςμωρά και παιδιά (ηλικίας κάτω των 2 ετών)

Μπορεί να μην έχουν ακόμη διαγνωστεί με HFI. Τα φάρμακα που περιέχουν σορβιτόλη/φρουκτόζη και χορηγούνται ενδοφλεβίως μπορεί να είναι απειλητικά για τη ζωή και πρέπει να αντενδείκνυνται (βλ. Δοσολογία και Αντενδείξεις).
Πολυσορβικό 80 (E433)

Μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις.
Ιχνηλασιμότητα

Το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Ριτουξιμάμπη
προσοχή

Δυνητική μείωση των φαρμακοδυναμικών επιδράσεων της ριτουξιμάμπης.
Πλασμαφαίρεση (PP), απομάκρυνση του πλάσματος και επαναμετάγγιση των έμμορφων στοιχείων (PE), Έγχυση με φρεσκοκατεψυγμένο πλάσμα (PI)
παρακολούθηση

Μείωση των επιπέδων της εκουλιζουμάμπης στον ορό.

ΣύστασηΑπαιτείται συμπληρωματική δόση εκουλιζουμάμπης (βλ. Δοσολογία).
Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg)
προσοχή

Μείωση της αποτελεσματικότητας της εκουλιζουμάμπης.

ΣύστασηΝα παρακολουθείτε στενά για τυχόν μειωμένη αποτελεσματικότητα της εκουλιζουμάμπης.
Αποκλειστές του νεογνικού υποδοχέα Fc (FcRn)
προσοχή

Ελάττωση της συστηματικής έκθεσης και μείωση της αποτελεσματικότητας της εκουλιζουμάμπης.

ΣύστασηΝα παρακολουθείτε στενά για τυχόν μειωμένη αποτελεσματικότητα της εκουλιζουμάμπης.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις

Πνευμονία
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
Βρογχίτιδα
Ρινοφαρυγγίτιδα
Ουρολοίμωξη
Σηψαιμία
Σηπτική καταπληξία
Λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού συστήματος
Μυκητίαση
Ιογενής λοίμωξη
Απόστημα
Κυτταρίτιδα
Γρίπη
Γαστρεντερική λοίμωξη
Κυστίτιδα
Λοίμωξη
Παραρρινοκολπίτιδα
Λοίμωξη ούλων

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Έρπης στοματικός
Μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη
Λοίμωξη από Aspergillus
Αρθρίτιδα βακτηριακή
Γονοκοκκική λοίμωξη του ουροποιογεννητικού συστήματος
Λοίμωξη από Haemophilus

Γαστρεντερικό

Περιτονίτιδα
Διάρροια
Έμετος
Ναυτία
Κοιλιακό άλγος
Δυσκοιλιότητα
Δυσπεψία
Διάταση κοιλίας
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
Άλγος των ούλων

Δέρμα

Λεύκη
Εξάνθημα
Κνησμός
Αλωπεκία
Κνίδωση
Ερύθημα
Πετέχειες
Υπεριδρωσία
Ξηροδερμία
Δερματίτιδα
Αποχρωματισμός δέρματος

Νεοπλάσματα

Κακόηθες μελάνωμα

Αίμα

Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο
Λευκοπενία
Αναιμία
Θρομβοπενία
Λεμφοπενία
Αιμόλυση
Θετική δοκιμασία Coombs

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη φυσιολογικός παράγοντας πήξης
Συγκόλληση των ερυθροκυττάρων
Νόσος πηκτικότητας

Ανοσοποιητικό

Αναφυλακτική αντίδραση
Υπερευαισθησία

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Νόσος του Grave

Μεταβολισμός

Μειωμένη όρεξη

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Κατάθλιψη
Άγχος
Διακυμάνσεις συναισθηματικής διάθεσης
Διαταραχή ύπνου
Ανώμαλα όνειρα

Νευρικό

Κεφαλαλγία
Ζάλη
Παραισθησία
Τρόμος
Δυσγευσία
Συγκοπή
Ίλιγγος

Οφθαλμικές

Θαμπή όραση
Ερεθισμός επιπεφυκότα

Αυτί

Εμβοές

Καρδιά

Αίσθημα παλμών

Αγγειακές

Υπέρταση
Υπόταση
Έξαψη
Αιμάτωμα

Αγγειακές διαταραχές

Ταχέως εξελισσόμενη υπέρταση
Φλεβική διαταραχή

Αναπνευστικό

Βήχας
Στοματοφαρυγγικό άλγος
Δύσπνοια
Επίσταξη
Ερεθισμός του λαιμού
Ρινική συμφόρηση
Ρινόρροια

Ήπαρ

Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
Ίκτερος
Ηπατική κάκωση

Εργαστηριακές

Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση
Μειωμένος αιματοκρίτης
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη

Μυοσκελετικό

Αρθραλγία
Μυαλγία
Άλγος άκρου
Μυϊκοί σπασμοί
Οστικός πόνος
Οσφυαλγία
Αυχεναλγία
Τρισμός
Διόγκωση άρθρωσης

Νεφρά/Ουροποιητικό

Νεφρική δυσλειτουργία
Δυσουρία
Αιματουρία

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Αυτόματη στύση πέους

Αναπαραγωγικό

Διαταραχές εμμήνου ρύσης

Γενικές

Πυρεξία
Κόπωση
Γριππώδης συνδρομή
Οίδημα
Θωρακική δυσφορία
Εξασθένιση
Θωρακικό άλγος
Άλγος της θέσης έγχυσης
Ρίγη
Εξαγγείωση
Παραισθησία στη θέση έγχυσης
Αίσθημα καύσου

Τραυματισμοί

Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έρπης στοματικός

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Πολύ συχνές
Βρογχίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Γριππώδης συνδρομή

Γενικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κόπωση

Γενικές

Πολύ συχνές
Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Ουρολοίμωξη

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Πνευμονία

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Πυρεξία

Γενικές

Πολύ συχνές
Ρινοφαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Άλγος άκρου

Μυοσκελετικό

Συχνές
Άλγος της θέσης έγχυσης

Γενικές

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Συχνές
Αναιμία

Αίμα

Συχνές
Αρθραλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Θωρακική δυσφορία

Γενικές

Συχνές
Θωρακικό άλγος

Γενικές

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Λευκοπενία

Αίμα

Συχνές
Μειωμένη αιμοσφαιρίνη

Εργαστηριακές

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Μειωμένος αιματοκρίτης

Εργαστηριακές

Συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Οίδημα

Γενικές

Συχνές
Ρίγη

Γενικές

Συχνές
Στοματοφαρυγγικό άλγος

Αναπνευστικό

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Άλγος των ούλων

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Έξαψη

Αγγειακές

Όχι συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Όχι συχνές
Αίσθημα καύσου

Γενικές

Όχι συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Όχι συχνές
Αιμάτωμα

Αγγειακές

Όχι συχνές
Αιματουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Αιμόλυση

Αίμα

Όχι συχνές
Αναφυλακτική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Όχι συχνές
Αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση

Τραυματισμοί

Όχι συχνές
Ανώμαλα όνειρα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Απόστημα

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης

Ήπαρ

Όχι συχνές
Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη γ-γλουταμυλτρανσφεράση

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυτόματη στύση πέους

Διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού

Όχι συχνές
Αυχεναλγία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Γαστρεντερική λοίμωξη

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Γρίπη

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Δερματίτιδα

Δέρμα

Όχι συχνές
Διάταση κοιλίας

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Διακυμάνσεις συναισθηματικής διάθεσης

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Διαταραχή ύπνου

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Διόγκωση άρθρωσης

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Δυσγευσία

Νευρικό

Όχι συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυσουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Εμβοές

Αυτί

Όχι συχνές
Εξαγγείωση

Γενικές

Όχι συχνές
Επίσταξη

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Ερεθισμός επιπεφυκότα

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Ερεθισμός του λαιμού

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Ερύθημα

Δέρμα

Όχι συχνές
Θαμπή όραση

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Θετική δοκιμασία Coombs

Αίμα

Όχι συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Ιογενής λοίμωξη

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Κακόηθες μελάνωμα

Νεοπλάσματα

Όχι συχνές
Κατάθλιψη

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Όχι συχνές
Κυστίτιδα

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Κυτταρίτιδα

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Λεμφοπενία

Αίμα

Όχι συχνές
Λοίμωξη

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Λοίμωξη κατώτερου αναπνευστικού συστήματος

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Λοίμωξη ούλων

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Μη φυσιολογικός παράγοντας πήξης

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Όχι συχνές
Μηνιγγιτιδοκοκκική λοίμωξη

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Όχι συχνές
Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο

Αίμα

Όχι συχνές
Μυκητίαση

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Μυϊκοί σπασμοί

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Νεφρική δυσλειτουργία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Νόσος πηκτικότητας

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Όχι συχνές
Νόσος του Grave

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Όχι συχνές
Ξηροδερμία

Δέρμα

Όχι συχνές
Οστικός πόνος

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Οσφυαλγία

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Παραισθησία στη θέση έγχυσης

Γενικές

Όχι συχνές
Παραρρινοκολπίτιδα

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Περιτονίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Πετέχειες

Δέρμα

Όχι συχνές
Ρινική συμφόρηση

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Ρινόρροια

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Σηπτική καταπληξία

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Σηψαιμία

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Συγκοπή

Νευρικό

Όχι συχνές
Συγκόλληση των ερυθροκυττάρων

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Όχι συχνές
Ταχέως εξελισσόμενη υπέρταση

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Τρισμός

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Όχι συχνές
Υπερευαισθησία

Ανοσοποιητικό

Όχι συχνές
Υπεριδρωσία

Δέρμα

Όχι συχνές
Υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Φλεβική διαταραχή

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Αρθρίτιδα βακτηριακή

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Σπάνιες
Γονοκοκκική λοίμωξη του ουροποιογεννητικού συστήματος

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Σπάνιες
Λεύκη

Δέρμα

Σπάνιες
Λοίμωξη από Aspergillus

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Σπάνιες
Λοίμωξη από Haemophilus

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Σπάνιες
Ίκτερος

Ήπαρ

Μη γνωστές
Αποχρωματισμός δέρματος

Δέρμα

Μη γνωστές
Διαταραχές εμμήνου ρύσης

Αναπαραγωγικό

Μη γνωστές
Ηπατική κάκωση

Ήπαρ

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν πρέπει να χορηγείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εκτός εάν είναι σαφώς απαραίτητο.

Συνιστάται χρήση κατάλληλης αντισύλληψης για τουλάχιστον 5 μήνες μετά την τελευταία δόση. Περιορισμένα δεδομένα σε λιγότερες από 300 εκτεθειμένες κυήσεις δεν υποδεικνύουν αυξημένο κίνδυνο εμβρυϊκής δυσπλασίας ή τοξικότητας, αλλά υπάρχουν αβεβαιότητες. Συνιστάται εξατομικευμένη ανάλυσης οφέλους και κινδύνου. Εάν κριθεί απαραίτητο, συνιστάται στενή παρακολούθηση μητέρας και εμβρύου. Το ανθρώπινο αντίσωμα IgG διαπερνά τον πλακούντιο φραγμό και η εκουλιζουμάμπη μπορεί να προκαλέσει αναστολή του τερματικού συμπληρώματος στην εμβρυική κυκλοφορία.
Γαλουχία
Δεν αναμένεται επίδραση στα θηλάζοντα νεογέννητα/βρέφη.

Περιορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η εκουλιζουμάμπη δεν απεκκρίνεται στο ανθρώπινο μητρικό γάλα. Θα πρέπει να εξετάζονται τα οφέλη του θηλασμού, η κλινική ανάγκη της μητέρας και τυχόν πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες στο θηλάζον παιδί.
Γονιμότητα

Δεν έχει διεξαχθεί ειδική μελέτη της εκουλιζουμάμπης σχετικά με τη γονιμότητα.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Δεν αναφέρθηκε καμία περίπτωση υπερδοσολογίας σε καμία από τις κλινικές μελέτες.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα

Το Εκουλιζουμάμπη δεν έχει καμία ή έχει ασήμαντη επίδραση στην ικανότητα οδήγησης και χειρισμού μηχανημάτων.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Οξικό οξύ

Νατρίου υδροξείδιο (Ε524)

Εδετικό δινάτριο (EDTA)

Σορβιτόλη (E420)

Πολυσορβικό 80 (Ε433)

Ύδωρ για ενέσιμα

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αναστολείς του συμπληρώματος, κωδικός ATC: L04AJ01. Το Εκουλιζουμάμπη είναι βιο-ομοειδές φαρμακευτικό προϊόν. Λεπτομερείς πληροφορίες είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων: www.ema.europa.eu. Το Εκουλιζουμάμπη είναι ένα ανασυνδυασμένο ανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα IgG2/4k, το οποίο δεσμεύεται στην ανθρώπινη πρωτεΐνη C5 του συμπληρώματος και αναστέλλει την ενεργοποίηση του τερματικού συμπληρώματος. Το αντίσωμα του Εκουλιζουμάμπη περιλαμβάνει ανθρώπινης προέλευσης σταθερές περιοχές και περιοχές καθορισμού της συμπληρωματικότητας προερχόμενες από ποντικό και προσδεμένες μέσω εμβολιασμού στις ανθρώπινες μεταβλητές περιοχές πλαισίου της ελαφριάς και της βαριάς αλυσίδας. Το Εκουλιζουμάμπη αποτελείται από δύο βαριές αλυσίδες των 448 αμινοξέων και από δύο ελαφριές αλυσίδες των 214 αμινοξέων και έχει μοριακό βάρος περίπου 148 kDa. Το Εκουλιζουμάμπη παράγεται σε μια κυτταρική γραμμή CHO και καθαρίζεται μέσω χρωματογραφίας συγγένειας και χρωματογραφίας ιοντοανταλλαγής. Η διαδικασία παρασκευής της χύδην δραστικής ουσίας περιλαμβάνει επίσης ειδικές διαδικασίες αδρανοποίησης ιών και καθαρισμού.

Μηχανισμός δράσης

Η εκουλιζουμάμπη, η δραστική ουσία του Εκουλιζουμάμπη, είναι ένας αναστολέας του τερματικού συμπληρώματος ο οποίος δεσμεύεται ειδικά, με υψηλή συγγένεια, στην πρωτεΐνη C5 του συμπληρώματος, αναστέλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη διάσπασή του σε C5a και C5b και αποτρέποντας τη δημιουργία του συμπλέγματος C5b-9 του τερματικού συμπληρώματος. Η εκουλιζουμάμπη διατηρεί τα πρώιμα συστατικά της ενεργοποίησης του συμπληρώματος τα οποία είναι απαραίτητα για την οψωνινοποίηση των μικροοργανισμών και την απομάκρυνση των ανοσοσυμπλεγμάτων.

Σε ασθενείς με ΠΝΑ, η μη ελεγχόμενη ενεργοποίηση του τερματικού συμπληρώματος και η επακόλουθη μεσολαβούμενη από το συμπλήρωμα ενδαγγειακή αιμόλυση παρεμποδίζονται με τη θεραπεία με το Εκουλιζουμάμπη. Στην πλειονότητα των ασθενών με ΠΝΑ, για την ουσιαστικά πλήρη αναστολή της μεσολαβούμενης από το τερματικό συμπλήρωμα ενδαγγειακής αιμόλυσης επαρκούν συγκεντρώσεις της εκουλιζουμάμπης στον ορό της τάξης των 35 μικρογραμμαρίων/ml περίπου. Η χρόνια χορήγηση του Εκουλιζουμάμπη σε ασθενείς με ΠΝΑ είχε ως αποτέλεσμα μια ταχεία και διατηρούμενη μείωση της μεσολαβούμενης από το συμπλήρωμα αιμολυτικής δράσης.

Σε ασθενείς με aHUS, η μη ελεγχόμενη ενεργοποίηση του τερματικού συμπληρώματος και η επακόλουθη μεσολαβούμενη από το συμπλήρωμα θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια παρεμποδίζονται με τη θεραπεία με εκουλιζουμάμπη. Όλοι οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εκουλιζουμάμπη, σύμφωνα με τις συστάσεις, έδειξαν ταχεία και διατηρούμενη μείωση της δράσης του τερματικού συμπληρώματος. Για την ουσιαστικά πλήρη αναστολή της δράσης του τερματικού συμπληρώματος σε όλους τους ασθενείς με aHUS επαρκούν συγκεντρώσεις της εκουλιζουμάμπης στον ορό της τάξης των 50-100 μικρογραμμαρίων/ml περίπου. Η χρόνια χορήγηση εκουλιζουμάμπης σε ασθενείς με aHUS είχε ως αποτέλεσμα μια ταχεία και διατηρούμενη μείωση της μεσολαβούμενης από το συμπλήρωμα θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της εκουλιζουμάμπης στη θεραπεία ασθενών με ΠΝΑ με αιμόλυση αξιολογήθηκαν σε μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διάρκειας 26 εβδομάδων (C04-001). Ασθενείς με ΠΝΑ υποβλήθηκαν επίσης σε θεραπεία με εκουλιζουμάμπη στο πλαίσιο μιας μελέτης μονού σκέλους διάρκειας 52 εβδομάδων (C04-002) και μιας μακροχρόνιας μελέτης επέκτασης (E05-001). Πριν από τη λήψη εκουλιζουμάμπης, οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε εμβολιασμό κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου. Σε όλες τις μελέτες, η δόση της εκουλιζουμάμπης ήταν 600 mg χορηγούμενη κάθε 7 ± 2 ημέρες επί 4 εβδομάδες, ακολουθούμενη, μετά την παρέλευση των 4 εβδομάδων, από τη χορήγηση 900 mg κάθε 7 ± 2 ημέρες και, εν συνεχεία, από δόση 900 mg κάθε 14 ± 2 ημέρες για την υπόλοιπη διάρκεια της μελέτης. Η εκουλιζουμάμπη χορηγήθηκε με ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 25 - 45 λεπτών (35 λεπτά ± 10 λεπτά). Για το χαρακτηρισμό της φυσικής πορείας της ΠΝΑ σε ασθενείς που δεν έλαβαν θεραπεία και των κλινικών εκβάσεων κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη, δημιουργήθηκε επίσης ένα μη παρεμβατικό μητρώο παρακολούθησης σε ασθενείς με ΠΝΑ (Μ07-001).

Στη μελέτη C04-001 (TRIUMPH), ασθενείς με ΠΝΑ με τουλάχιστον 4 μεταγγίσεις κατά τους 12 προηγούμενους μήνες, αναλογία ερυθρών αιμοσφαιρίων τύπου ΠΝΑ σε ποσοστό τουλάχιστον 10%, διαπιστωμένη κατόπιν ανίχνευσης με κυτταρομετρία ροής, και με επίπεδα αιμοπεταλίων τουλάχιστον 100.000/μικρολίτρο, τυχαιοποιήθηκαν για να λάβουν είτε εκουλιζουμάμπη (n = 43) είτε εικονικό φάρμακο (n = 44). Πριν από την τυχαιοποίηση, όλοι οι ασθενείς συμμετείχαν σε ένα στάδιο αρχικής παρακολούθησης ούτως ώστε να εκτιμηθεί η ανάγκη μετάγγισης ερυθρών αιμοσφαιρίων και να οριστεί μια τιμή αναφοράς της συγκέντρωσης της αιμοσφαιρίνης ως δείκτης της σταθεροποίησης της αιμοσφαιρίνης και της έκβασης της μετάγγισης στον κάθε ασθενή. Η τιμή αναφοράς της αιμοσφαιρίνης σε συμπτωματικούς ασθενείς ήταν μικρότερη ή ίση με 9 g/dl, ενώ σε ασυμπτωματικούς ασθενείς μικρότερη ή ίση με 7 g/dl. Τα πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας ήταν η σταθεροποίηση της αιμοσφαιρίνης (ασθενείς οι οποίοι διατήρησαν τα επίπεδα αιμοσφαιρίνης άνω της τιμής αναφοράς και απέφυγαν τη μετάγγιση ερυθρών αιμοσφαιρίων καθ’ όλη τη διάρκεια των 26 εβδομάδων της μελέτης) και η ανάγκη μετάγγισης. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας ήταν η κόπωση και η σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής. Η αιμόλυση παρακολουθήθηκε κυρίως μέσω του υπολογισμού των επιπέδων της LDH ορού, ενώ η αναλογία των ερυθρών αιμοσφαιρίων τύπου ΠΝΑ προσδιορίστηκε μέσω κυτταρομετρίας ροής. Οι ασθενείς υπό αντιπηκτική θεραπεία και συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή κατά την έναρξη της θεραπείας συνέχισαν τη λήψη αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων. Καταγράφηκαν τα βασικά χαρακτηριστικά κατά την έναρξη (βλ. πίνακα 2). Στο πλαίσιο της μη ελεγχόμενης μελέτης C04-002 (SHEPHERD), σε ασθενείς με ΠΝΑ με μία τουλάχιστον μετάγγιση στους 24 προηγούμενους μήνες και με τουλάχιστον 30.000 αιμοπετάλια/μικρολίτρο χορηγήθηκε εκουλιζουμάμπη επί διάστημα 52 εβδομάδων. Τα ταυτόχρονα χορηγούμενα φαρμακευτικά προϊόντα περιλάμβαναν αντιθρομβωτικούς παράγοντες στο 63% των ασθενών και συστηματικά κορτικοστεροειδή στο 40% των ασθενών. Τα χαρακτηριστικά κατά την έναρξη παρατίθενται στον πίνακα 2.

Παράμετρος	Εικονικό φάρμακο N = 44	C04-001 Εκουλιζουμάμπη N = 43	C04-002 Εκουλιζουμάμπη N = 97
Μέση ηλικία (τυπική απόκλιση)	38,4 (13,4)	41,1 (14,4)	42,1 (15,5)
Φύλο - θήλυ (%)	29 (65,9)	23 (53,5)	49 (50,5)
Ιστορικό απλαστικής αναιμίας ή μυελοδυσπλαστικού συνδρόμου (MDS) (%)	12 (27,3)	8 (18,7)	29 (29,9)
Συγχορηγούμενα αντιπηκτικά (%)	20 (45,5)	24 (55,8)	59 (61)
Συγχορηγούμενα στεροειδή/ανοσοκατασταλτικές θεραπείες (%)	16 (36,4)	14 (32,6)	46 (47,4)
Διακοπή θεραπείας	10	2	1
Συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια (PRBC) τους προηγούμενους 12 μήνες (διάμεση τιμή (Q1,Q3))	17,0 (13,5, 25,0)	18,0 (12,0, 24,0)	8,0 (4,0, 24,0)4
Μέση συγκέντρωση αιμοσφαιρίνης (Hgb) (g/dl) ως προς την τιμή αναφοράς (τυπική απόκλιση)	7,7 (0,75)	7,8 (0,79)	Δεν εφαρμόζεται
Επίπεδα γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH) πριν από τη θεραπεία (διάμεση τιμή, U/L)	2.234,5	2.032,0	2.051,0
Ελεύθερη αιμοσφαιρίνη στην έναρξη της θεραπείας (διάμεση τιμή, mg/dl)	46,2	40,5	34,9

Στη μελέτη TRIUMPH, οι υπό μελέτη ασθενείς που έλαβαν εκουλιζουμάμπη εμφάνισαν, σε σύγκριση με τους ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο, σημαντικά μειωμένα επίπεδα (p < 0,001) αιμόλυσης και κατ’ επέκταση βελτίωση της αναιμίας, όπως υποδεικνύεται από την αυξημένη σταθεροποίηση της αιμοσφαιρίνης και την υποχώρηση της ανάγκης μετάγγισης ερυθρών αιμοσφαιρίων (βλ. πίνακα 3). Οι επιδράσεις αυτές παρατηρήθηκαν σε ασθενείς και των τριών υποομάδων στους οποίους μεταγγίστηκαν ερυθρά αιμοσφαίρια πριν από την έναρξη της μελέτης (4 - 14 μονάδες, 15 - 25 μονάδες, > 25 μονάδες). Μετά από 3 εβδομάδες θεραπείας με εκουλιζουμάμπη, οι ασθενείς ανέφεραν μείωση της κόπωσης και βελτίωση της σχετιζόμενης με την υγεία ποιότητας ζωής. Λόγω του μεγέθους του δείγματος και της διάρκειας της μελέτης, δεν κατέστη εφικτός ο προσδιορισμός των επιδράσεων της εκουλιζουμάμπης στα θρομβωτικά επεισόδια. Στο πλαίσιο της μελέτης SHEPHERD, 96 εκ των 97 συμμετεχόντων ασθενών ολοκλήρωσαν τη μελέτη (ένας ασθενής απεβίωσε λόγω θρομβωτικού επεισοδίου). Όπως προέκυψε από τη μέτρηση των επιπέδων της LDH ορού, καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπείας διατηρήθηκε μια μείωση της ενδαγγειακής αιμόλυσης, η οποία συνοδεύτηκε από αυξημένη αποφυγή της μετάγγισης, υποχώρηση της ανάγκης για μετάγγιση ερυθρών αιμοσφαιρίων και μειωμένη κόπωση (βλ. πίνακα 3).

Παράμετρος	Εικονικό φάρμακο N = 44	C04-001 Εκουλιζουμάμπη N = 43	Τιμή P	C04-002* Εκουλιζουμάμπη N = 97	Τιμή P
Ποσοστό ασθενών με σταθεροποιημένα επίπεδα αιμοσφαιρίνης στο τέλος της μελέτης	0	49	< 0,001	Δεν εφαρμόζεται
Συμπυκνωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταγγίστηκαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας (διάμεση τιμή)	10	0	< 0,001	0	< 0,001
Αποφυγή της μετάγγισης κατά τη διάρκεια της θεραπείας (%)	0	51	< 0,001	51	< 0,001
Επίπεδα γαλακτικής αφυδρογονάσης (LDH) στο τέλος της μελέτης (διάμεση τιμή, U/L)	2.167	239	< 0,001	269	< 0,001
Περιοχή της LDH κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης (AUC) στο τέλος της μελέτης (διάμεση τιμή, U/L × Ημέρα)	411.822	58.587	< 0,001	-632.264	< 0,001
Ελεύθερη αιμοσφαιρίνη στο τέλος της μελέτης (διάμεση τιμή, mg/dl)	62	5	< 0,001	5	< 0,001
FACIT-κόπωση (μέγεθος επίδρασης)	1,12	< 0,001	1,14	< 0,001

*Τα αποτελέσματα της μελέτης C04-002 αναφέρονται σε συγκρίσεις πριν και μετά τη θεραπεία. Από τους 195 ασθενείς που συμμετείχαν στις μελέτες C04-001, C04-002 και σε άλλες αρχικές μελέτες, οι ασθενείς ΠΝΑ υπό θεραπεία με εκουλιζουμάμπη συμμετείχαν σε μια μακροχρόνια μελέτη επέκτασης (E05-001). Σε όλους τους ασθενείς διατηρήθηκε η μείωση της ενδαγγειακής αιμόλυσης καθ’ όλη την περίοδο έκθεσης στην εκουλιζουμάμπη, η διάρκεια της οποίας κυμάνθηκε από 10 έως 54 μήνες. Κατά την περίοδο αυτή, τα θρομβωτικά επεισόδια που εκδηλώθηκαν με την εκουλιζουμάμπη ήταν λιγότερα από ό,τι πριν από την έναρξη της θεραπείας για το ίδιο χρονικό διάστημα. Εντούτοις, η διαπίστωση αυτή έγινε στο πλαίσιο των μη ελεγχόμενων κλινικών δοκιμών. Το μητρώο της ΠΝΑ (M07-001) χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της εκουλιζουμάμπης σε ασθενείς με ΠΝΑ χωρίς ιστορικό μεταγγίσεων RBC. Αυτοί οι ασθενείς είχαν υψηλή ενεργότητα της νόσου οριζόμενη από υψηλή αιμόλυση (LDH ≥ 1,5 × ULN) και την παρουσία σχετιζόμενων κλινικών συμπτωμάτων: κόπωση, αιμοσφαιρινουρία, κοιλιακό άλγος, λαχάνιασμα (δύσπνοια), αναιμία (αιμοσφαιρίνη < 100 g/l), μείζονος σημασίας αγγειακή ανεπιθύμητη ενέργεια (συμπεριλαμβανομένης της θρόμβωσης), δυσφαγία ή στυτική δυσλειτουργία.

Στο μητρώο της ΠΝΑ, στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με εκουλιζουμάμπη παρατηρήθηκε ότι μειώθηκε η αιμόλυση και τα σχετιζόμενα συμπτώματα. Στους 6 μήνες, οι ασθενείς χωρίς ιστορικό μεταγγίσεων RBC που έλαβαν θεραπεία με εκουλιζουμάμπη είχαν σημαντικά (p < 0,001) μειωμένα επίπεδα LDH (διάμεση τιμή LDH 305 U/L, βλ. πίνακα 4). Επιπροσθέτως, το 74% των ασθενών χωρίς ιστορικό μεταγγίσεων και οι οποίοι έλαβαν θεραπεία με εκουλιζουμάμπη εμφάνισαν κλινικά σημαντικές βελτιώσεις στη βαθμολογία FACIT-κόπωση (δηλαδή, αύξηση κατά 4 βαθμούς ή περισσότερους) και το 84% στη βαθμολογία κόπωσης EORTC (δηλαδή, μείωση κατά 10 βαθμούς ή περισσότερους).

Παράμετρος	M07-001 Εκουλιζουμάμπη N = 43 Χωρίς μετάγγιση
Επίπεδο LDH κατά την έναρξη (διάμεση τιμή, U/L)	1.447
Επίπεδο LDH στους 6 μήνες (διάμεση τιμή, U/L)	305
Βαθμολογία FACIT-κόπωση κατά την έναρξη (διάμεση τιμή)	32
Βαθμολογία FACIT-κόπωση κατά την τελευταία διαθέσιμη αξιολόγηση (διάμεση τιμή)	44

Η βαθμολογία FACIT-κόπωση μετράται σε μια κλίμακα από 0 - 52, με τις υψηλότερες τιμές να υποδεικνύουν λιγότερη κόπωση.

Άτυπο Αιμολυτικό Ουραιμικό Σύνδρομο

Τα δεδομένα από 100 ασθενείς σε τέσσερις προοπτικές ελεγχόμενες μελέτες, τρεις σε ενήλικες και έφηβους ασθενείς (C08-002A/B, C08-003A/B, C10-004), μια σε παιδιατρικούς και έφηβους ασθενείς (C10-003) και 30 ασθενείς σε μια αναδρομική μελέτη (C09-001r) χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα της εκουλιζουμάμπης στη θεραπεία του aHUS. Η μελέτη C08-002A/B ήταν μια προοπτική, ελεγχόμενη, ανοιχτού σχεδιασμού μελέτη στην οποία συμμετείχαν ασθενείς στην πρώιμη φάση του aHUS με ένδειξη κλινικών εκδηλώσεων θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας με αριθμό αιμοπεταλίων ≤ 150 x 109/l παρά τη PE/PI, και τιμές της LDH και κρεατινίνης του ορού πάνω από τα φυσιολογικά όρια. Η μελέτη C08-003A/B ήταν μια προοπτική, ελεγχόμενη, ανοιχτού σχεδιασμού μελέτη στην οποία συμμετείχαν ασθενείς με μακροχρόνιο aHUS χωρίς εμφανή ένδειξη κλινικών εκδηλώσεων θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας και υποβάλλονταν σε χρόνια PE/PI (≥1 αγωγή PE/PI κάθε δύο εβδομάδες και όχι για περισσότερες από 3 αγωγές PE/PI/εβδομάδα για τουλάχιστον 8 εβδομάδες πριν την πρώτη δόση). Οι ασθενείς σε αμφότερες τις προοπτικές μελέτες υποβλήθηκαν σε θεραπεία με εκουλιζουμάμπη για 26 εβδομάδες και οι περισσότεροι ασθενείς συμμετείχαν σε μια μακροχρόνια, ανοιχτού σχεδιασμού, μελέτη παράτασης. Όλοι οι ασθενείς που συμμετείχαν σε αμφότερες τις προοπτικές μελέτες είχαν επίπεδο ADAMTS-13 άνω του 5%. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε εμβολιασμό κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου πριν από τη λήψη εκουλιζουμάμπης ή έλαβαν προφυλακτική θεραπεία με τα κατάλληλα αντιβιοτικά έως 2 εβδομάδες μετά τον εμβολιασμό. Σε όλες τις μελέτες, η δόση της εκουλιζουμάμπης σε ενήλικες και έφηβους ασθενείς με aHUS ήταν 900 mg κάθε 7 ± 2 ημέρες για 4 εβδομάδες, ακολουθούμενη από 1.200 mg μετά από 7 ± 2 ημέρες και έπειτα 1.200 mg κάθε 14 ± 2 ημέρες για τη διάρκεια της μελέτης. Η εκουλιζουμάμπη χορηγήθηκε με ενδοφλέβια έγχυση επί 35 λεπτά. Το δοσολογικό σχήμα σε παιδιατρικούς ασθενείς και σε εφήβους που ζύγιζαν λιγότερο από 40 kg καθορίστηκε βάσει της φαρμακοκινητικής (ΦΚ) προσομοίωσης η οποία προσδιόρισε τη συνιστώμενη δόση και το σχήμα βάσει του σωματικού βάρους (βλ. Δοσολογία). Τα πρωταρχικά τελικά σημεία περιλάμβαναν τη μεταβολή του αριθμού των αιμοπεταλίων σε σχέση με την έναρξη της μελέτης C08-002A/B και την κατάσταση θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας (ΤΜΑ) ελεύθερης συμβαμάτων στη μελέτη C08-003A/B. Επιπρόσθετα τελικά σημεία περιλάμβαναν το ρυθμό παρέμβασης ΤΜΑ, την αιματολογική ομαλοποίηση, την πλήρη απόκριση ΤΜΑ, τις μεταβολές στην LDH, τη νεφρική λειτουργία και την ποιότητα ζωής. Η ελεύθερη συμβαμάτων ΤΜΑ κατάσταση ορίστηκε ως η απουσία για τουλάχιστον 12 εβδομάδες των ακόλουθων: μείωση του αριθμού των αιμοπεταλίων κατά > 25% από την αρχική τιμή, PE/PI, και νέα εξωνεφρική κάθαρση. Οι παρεμβάσεις ΤΜΑ ορίστηκαν ως PE/PI ή η νέα εξωνεφρική κάθαρση. Η αιματολογική ομαλοποίηση ορίστηκε ως η ομαλοποίηση του αριθμού των αιμοπεταλίων και η διατήρηση των επιπέδων LDH για ≥ 2 διαδοχικές μετρήσεις για ≥ 4 εβδομάδες. Η πλήρης ανταπόκριση της ΤΜΑ ορίστηκε ως η αιματολογική ομαλοποίηση και ως μια μείωση της κρεατινίνης ορού ≥ 25% που διατηρήθηκε σε ≥ 2 συνεχόμενες μετρήσεις για ≥ 4 εβδομάδες. Τα χαρακτηριστικά κατά την έναρξη παρουσιάζονται στον Πίνακα 5.

Παράμετρος	C08-002A/B Εκουλιζουμάμπη N = 17	C08-003A/B Εκουλιζουμάμπη N = 20
Χρόνος από την πρώτη διάγνωση έως τη διαλογή σε μήνες, διάμεση τιμή (min, max)	10 (0,26, 236)	48 (0,66, 286)
Χρόνος από την τρέχουσα κλινική εκδήλωση ΤΜΑ μέχρι τη διαλογή σε μήνες, διάμεση τιμή (min, max)	< 1 (<1, 4)	9 (1, 45)
Αριθμός συνεδριών PE/PI για την τρέχουσα κλινική εκδήλωση ΤΜΑ, διάμεση τιμή (min, max)	17 (2, 37)	62 (20, 230)
Αριθμός συνεδριών PE/PI εντός 7 ημερών πριν από την πρώτη δόση εκουλιζουμάμπης, διάμεση τιμή (min, max)	6 (0, 7)	2 (1, 3)
Αρχική τιμή του αριθμού των αιμοπεταλίων (×109/l), μέση τιμή (SD)	109 (32)	228 (78)
Αρχική τιμή της LDH (U/l), μέση τιμή (SD)	323 (138)	4 (24)
Ασθενείς χωρίς ταυτοποιημένη μετάλλαξη, n (%)	223 (70)	6 (30)

Οι ασθενείς στη μελέτη για το aHUS C08-002A/B έλαβαν εκουλιζουμάμπη για τουλάχιστον 26 εβδομάδες. Μετά την ολοκλήρωση της αρχικής περιόδου θεραπείας διάρκειας 26 εβδομάδων, οι περισσότεροι ασθενείς συνέχισαν να λαμβάνουν εκουλιζουμάμπη με την εγγραφή τους σε μια μελέτη παράτασης. Στη μελέτη για το aHUS C08-002A/B, η διάμεση διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη ήταν περίπου 100 εβδομάδες (εύρος: 2 εβδομάδες έως 145 εβδομάδες). Μείωση της δράσης του τερματικού συμπληρώματος και αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων σε σχέση με τα αρχικά επίπεδα, παρατηρήθηκαν μετά την έναρξη της εκουλιζουμάμπης. Μείωση της δράσης του τερματικού συμπληρώματος παρατηρήθηκε σε όλους τους ασθενείς μετά την έναρξη της εκουλιζουμάμπης. Στον πίνακα 6 συνοψίζονται οι εκβάσεις αποτελεσματικότητας για τη μελέτη C08-002A/B για το aHUS. Όλες οι τιμές των τελικών σημείων αποτελεσματικότητας βελτιώθηκαν ή διατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της 2ετούς θεραπείας. Η πλήρης απόκριση της ΤΜΑ διατηρήθηκε από όλους όσους ανταποκρίθηκαν. Όταν η θεραπεία συνεχίστηκε για περισσότερες από 26 εβδομάδες, δύο επιπλέον ασθενείς πέτυχαν και διατήρησαν πλήρη απόκριση της TMA λόγω ομαλοποίησης της LDH (1 ασθενής) και μείωσης της κρεατινίνης του ορού (2 ασθενείς). Η νεφρική λειτουργία, όπως μετράται από τον eGFR, βελτιώθηκε και διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη. Τέσσερις από τους πέντε ασθενείς στους οποίους απαιτήθηκε εξωνεφρική κάθαρση κατά την έναρξη της μελέτης ήταν σε θέση να διακόψουν τη εξωνεφρική κάθαρση κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη, και ένας ασθενής ανέπτυξε μια νέα απαίτηση εξωνεφρική κάθαρσης. Οι ασθενείς ανέφεραν βελτίωση της ποιότητας ζωής που σχετίζεται με την υγεία (QοL). Στη μελέτη για το aHUS C08-002A/B, οι αποκρίσεις στην εκουλιζουμάμπη ήταν παρόμοιες σε ασθενείς με και χωρίς ταυτοποιημένες μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν για τις ρυθμιστικές πρωτεΐνες του συμπληρώματος. Οι ασθενείς στη μελέτη για το aHUS C08-003A/B έλαβαν εκουλιζουμάμπη για τουλάχιστον 26 εβδομάδες. Μετά την ολοκλήρωση της αρχικής περιόδου θεραπείας διάρκειας 26 εβδομάδων, οι περισσότεροι ασθενείς συνέχισαν να λαμβάνουν εκουλιζουμάμπη με την εγγραφή τους σε μια μελέτη παράτασης. Στη μελέτη για το aHUS C08-003A/B, η διάμεση διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη ήταν περίπου 114 εβδομάδες (εύρος: 26 έως 129 εβδομάδες). Στον πίνακα 6 συνοψίζονται οι εκβάσεις αποτελεσματικότητας για τη μελέτη C08-003A/B για το aHUS. Στη μελέτη για το aHUS C08-003A/B, οι αποκρίσεις στην εκουλιζουμάμπη ήταν παρόμοιες σε ασθενείς με και χωρίς ταυτοποιημένες μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν για τις ρυθμιστικές πρωτεΐνες του συμπληρώματος. Παρατηρήθηκε μείωση της δράσης του τερματικού συμπληρώματος σε όλους τους ασθενείς μετά την έναρξη της εκουλιζουμάμπης. Όλες οι τιμές των τελικών σημείων αποτελεσματικότητας βελτιώθηκαν ή διατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της 2ετούς θεραπείας. Η πλήρης απόκριση της ΤΜΑ διατηρήθηκε από όλους όσους ανταποκρίθηκαν. Όταν η θεραπεία συνεχίστηκε για περισσότερες από 26 εβδομάδες, έξι επιπλέον ασθενείς πέτυχαν και διατήρησαν πλήρη απόκριση της TMA λόγω μείωσης της κρεατινίνης του ορού. Κανένας ασθενής δεν χρειάστηκε νέα εξωνεφρική κάθαρση με την εκουλιζουμάμπη. Η νεφρική λειτουργία, όπως μετρήθηκε από τη διάμεση eGFR, αυξήθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη.

Παράμετρος	C08-002A/B N=17 Στις 26 εβδομάδες	C08-002A/B N=17 Στα 2 χρόνια1	C08-003A/B N=20 Στις 26 εβδομάδες	C08-003A/B N=20 Στα 2 χρόνια1
Ομαλοποίηση του αριθμού των αιμοπεταλίων Όλοι οι ασθενείς, n (%) (95% CI)	14 (82) (57-96)	15 (88) (64-99)	18 (90) (68-99)	18 (90) (68-99)
Ασθενείς με μη φυσιολογική αρχική τιμή, n/n (%)	13/15 (87)	13/15 (87)	1/3 (33)	1/3 (33)
Ελεύθερη συμβαμάτων ΤΜΑ, n (%) (95% CI)	15 (88) (64-99)	15 (88) (64-99)	16 (80) (56-94)	19 (95) (75-99)
Ρυθμός παρέμβασης ΤΜΑ Καθημερινός ρυθμός πριν τη χορήγηση εκουλιζουμάμπης, διάμεση τιμή (min, max)	0,88 (0,04, 1,59)	0,88 (0,04, 1,59)	0,23 (0,05, 1,09)	0,23 (0,05, 1,09)
Καθημερινός ρυθμός κατά τη χορήγηση εκουλιζουμάμπης, διάμεση τιμή (min, max)	0 (0, 0,31)	0 (0, 0,31)	0	0
Τιμή P	P < 0,0001		P < 0,0001
Βελτίωση της ΧΝΝ από το στάδιο ≥1, n (%) (95% CI)	10 (59) (33-82)	12 (71) (44-90)	7 (35) (15-59)	12 (60) (36-81)
Μεταβολή του eGFR ml/min/1,73 m2: διάμεση τιμή (εύρος)	20 (-1, 98)	28 (3, 82)	5 (-1, 20)	11 (-42, 30)
Βελτίωση του eGFR ≥15 ml/min/1,73 m2, n (%) (95% CI)	8 (47) (23-72)	10 (59) (33-82)	1 (5) (0-25)	8 (40) (19-64)
Μεταβολή στη Hgb > 20 g/l, n (%) (95% CI)	11 (65) (38-86)2	13 (76) (50-93)	9 (45) (23-68)3	13 (65) (41-85)
Αιματολογική ομαλοποίηση, n (%) (95% CI)	13 (76) (50-93)	15 (88) (64-99)	18 (90) (68-99)	18 (90) (68-99)
Πλήρης απόκριση ΤΜΑ, n (%) (95% CI)	11(65) (38-86)	13(76) (50-93)	5 (25) (9-49)	11(55) (32-77)

1 Κατά τη διακοπή συλλογής δεδομένων (20 Απριλίου 2012) 2 Μελέτη C08-002: 3 ασθενείς έλαβαν παράγοντες διέγερσης ερυθροποίησης (Erythropoiesis Stimulating Agents, ESA) οι οποίοι διεκόπηκαν μετά την έναρξη χορήγησης της εκουλιζουμάμπης 3 Μελέτη C08-003: 8 ασθενείς έλαβαν ESA, οι οποίοι διεκόπηκαν στους 3 από αυτούς κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη. Στη Μελέτη C10-004 για το aHUS εντάχθηκαν 41 ασθενείς οι οποίοι παρουσίασαν σημεία θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας (TMA). Προκειμένου οι ασθενείς που πληρούν τις προϋποθέσεις ένταξης, έπρεπε να έχουν αριθμό αιμοπεταλίων μικρότερο από το χαμηλότερο όριο του φυσιολογικού εύρους (LLN), ενδείξεις αιμόλυσης, όπως αύξηση της LDH του ορού και κρεατινίνη ορού πάνω από τα ανώτερα φυσιολογικά όρια, χωρίς την ανάγκη για χρόνια εξωνεφρική κάθαρση. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν 35 (εύρος: 18 έως 80 έτη). Όλοι οι ασθενείς που εντάχθηκαν στη Μελέτη C10-004 για το aHUS είχαν επίπεδο ADAMTS-13 άνω του 5%. Πενήντα-ένα τοις εκατό των ασθενών είχαν ταυτοποιημένη μετάλλαξη του ρυθμιστικού παράγοντα του συμπληρώματος ή αυτο-αντίσωμα. Συνολικά 35 ασθενείς έλαβαν PE/PI πριν από την εκουλιζουμάμπη. Ο Πίνακας 7 συνοψίζει τα βασικά κλινικά και σχετιζόμενα με τη νόσο χαρακτηριστικά των ασθενών που εντάχθηκαν στην C10-004 για το aHUS κατά την έναρξη της θεραπείας.

Παράμετρος	Μελέτη C10-004 για το aHUS N = 41
Χρόνος από τη διάγνωση του aHUS έως την πρώτη δόση της μελέτης (μήνες), διάμεση τιμή (min, max)	0,79 (0,03, 311)
Χρόνος από την τρέχουσα κλινική εκδήλωση ΤΜΑ μέχρι την πρώτη δόση της μελέτης (μήνες), διάμεση τιμή (min, max)	0,52 (0,03, 19)
Αρχική τιμή του αριθμού των αιμοπεταλίων (×109/l), διάμεση τιμή (min, max)	125 (16, 332)
Αρχική τιμή της LDH (U/l), διάμεση τιμή (min, max)	375 (131, 3318)
Αρχική τιμή του eGFR (ml/min/1,73 m2), διάμεση τιμή (min, max)	10 (6, 53)

Οι ασθενείς στην Μελέτη C10-004 για το aHUS έλαβαν εκουλιζουμάμπη για τουλάχιστον 26 εβδομάδες. Μετά την ολοκλήρωση της αρχικής περιόδου θεραπείας διάρκειας 26 εβδομάδων, οι περισσότεροι ασθενείς επέλεξαν να συνεχίσουν με χρόνια χορήγηση. Παρατηρήθηκε μείωση της δράσης του τερματικού συμπληρώματος και αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων σε σχέση με την έναρξη της θεραπείας μετά την πρώτη λήψη της εκουλιζουμάμπης. Η εκουλιζουμάμπη μείωσε τα σημεία της μεσολαβούμενης από το συμπλήρωμα δράσης της TMA, όπως φαίνεται από μια αύξηση στο μέσο όρο του αριθμού των αιμοπεταλίων από την έναρξη της θεραπείας έως τις 26 εβδομάδες. Στην C10-004 για το aHUS, ο μέσος όρος (±SD) του αριθμού των αιμοπεταλίων αυξήθηκε από 119 ± 66 x 109/l κατά την έναρξη της θεραπείας σε 200 ± 84 x 109/l σε μία εβδομάδα. Η δράση αυτή διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια των 26 εβδομάδων (μέσος όρος του αριθμού των αιμοπεταλίων (±SD) κατά την εβδομάδα 26: 252 ± 70 x 109/l). Η νεφρική λειτουργία, όπως μετρήθηκε από τη τιμή του eGFR, βελτιώθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη. Είκοσι από τους 24 ασθενείς που χρειάζονταν εξωνεφρική κάθαρση κατά την έναρξη ήταν σε θέση να διακόψουν τη εξωνεφρική κάθαρση κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη. Ο Πίνακας 8 συνοψίζει τις εκβάσεις αποτελεσματικότητας στη μελέτη C10-004 για το aHUS.

Παράμετρος αποτελεσματικότητας	Μελέτη C10-004 για το aHUS (N = 41) Στις 26 εβδομάδες
Μεταβολή του αριθμού των αιμοπεταλίων έως την εβδομάδα 26 (109/l)	111 (-122, 362)
Αιματολογική Ομαλοποίηση, n (%)	36 (88)
Διάμεση διάρκεια αιματολογικής ομαλοποίησης, εβδομάδες (εύρος) 1	46 (10, 74)
Πλήρης απόκριση ΤΜΑ, n (%)	23 (56)
Διάμεση διάρκεια της πλήρους απόκρισης ΤΜΑ, εβδομάδες (εύρος) 1	42 (6, 74)
Ελεύθερη συμβαμάτων TMA, n (%)	37 (90)
95% CI	77, 97
Καθημερινός Ρυθμός Παρέμβασης ΤΜΑ, διάμεση τιμή (εύρος) Πριν τη χορήγηση εκουλιζουμάμπης	0,63 (0, 1,38)
Κατά τη θεραπεία με εκουλιζουμάμπη	0 (0, 0,58)

1 Έως τη διακοπή συλλογής δεδομένων (4 Σεπτεμβρίου 2012), με διάμεση διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη τις 50 εβδομάδες (εύρος: 13 εβδομάδες έως 86 εβδομάδες). Η πιο μακροχρόνια θεραπεία με εκουλιζουμάμπη (διάμεση τιμή 52 εβδομάδες με εύρος από 15 έως 126 εβδομάδες) συσχετίστηκε με αυξημένο ποσοστό εμφάνισης κλινικά σημαντικών βελτιώσεων σε ενήλικες ασθενείς με aHUS. Όταν η θεραπεία με εκουλιζουμάμπη συνεχίστηκε για περισσότερο από 26 εβδομάδες, σε τρεις επιπλέον ασθενείς (63% των ασθενών συνολικά) επετεύχθη Πλήρης απόκριση ΤΜΑ και σε τέσσερις επιπλέον ασθενείς (98% των ασθενών συνολικά) επετεύχθη αιματολογική ομαλοποίηση. Κατά την τελευταία αξιολόγηση, σε 25 από τους 41 ασθενείς (61%) επετεύχθη βελτίωση του eGFR ≥ 15 ml/min/1,73 m2 από την αρχική τιμή.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία

Ένα σύνολο 7 παιδιατρικών ασθενών με ΠΝΑ, με διάμεσο βάρος 57,2 kg (εύρος από 48,6 έως 69,8 kg) και ηλικίας από 11 έως 17 ετών (διάμεση ηλικία: 15,6 έτη), έλαβαν εκουλιζουμάμπη στη μελέτη M07-005. Η θεραπεία με εκουλιζουμάμπη στο προτεινόμενο δοσολογικό σχήμα σε παιδιατρικό πληθυσμό σχετίστηκε με μείωση της ενδαγγειακής αιμόλυσης όπως μετρήθηκε από το επίπεδο της LDH στον ορό. Είχε επίσης ως αποτέλεσμα ένα σημαντική μείωση ή απομάκρυνση των μεταγγίσεων αίματος και μια τάση για συνολική βελτίωση στη γενική κατάσταση. Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη σε παιδιατρικούς ασθενείς με ΠΝΑ εμφανίζεται να είναι σε συμφωνία με αυτήν που παρατηρήθηκε σε ενήλικες ασθενείς με ΠΝΑ που εισήχθησαν στις βασικές μελέτες ΠΝΑ (C04-001 και C04-002) (βλ. πίνακες 3 και 9).

Μέση τιμή (SD)	Τιμή P Προσημικός βαθμολογικός έλεγχος Wilcoxon	Έλεγχος t κατά ζεύγη παρατηρήσεων
Μεταβολή από την τιμή αναφοράς στις 12 εβδομάδες της τιμής LDH (U/L)	-771 (914)	0,0156
LDH AUC (U/L × ημέρα)	-60.634 (72.916)	0,0156
Μεταβολή από την τιμή αναφοράς στις 12 εβδομάδες στην ελεύθερη αιμοσφαιρίνη στο πλάσμα (mg/dl)	-10,3 (21,13)	0,2188
Μεταβολή από την τιμή αναφοράς τύπου III RBC μέγεθος κλώνου (ποσοστό μη φυσιολογικών κυττάρων)	10,5 (6,66)	0,1250
Μεταβολή από την τιμή αναφοράς στις 12 εβδομάδες της PedsQL™ 4.0 γενικής βασικής κλίμακας (ασθενείς)	11,3 (8,5)	0,2500
Μεταβολή από την τιμή αναφοράς στις 12 εβδομάδες της PedsQL™ 4.0 γενικής βασικής κλίμακας (γονείς)	0,8 (21,39)	0,6250
Μεταβολή από την τιμή αναφοράς στις 12 εβδομάδες της PedsQL™ πολυπαραγοντική κόπωση (ασθενείς)	5,5 (0,71)	0,5000
Μεταβολή από την τιμή αναφοράς στις 12 εβδομάδες της PedsQL™ πολυπαραγοντική κόπωση (γονείς)	1,80 (358,1)

Άτυπο Αιμολυτικό Ουραιμικό Σύνδρομο

Συνολικά 15 παιδιατρικοί ασθενείς (ηλικίας 2 μηνών έως 12 ετών) έλαβαν εκουλιζουμάμπη στη Μελέτη για το aHUS C09-001r. Σαράντα επτά τοις εκατό των ασθενών είχαν ταυτοποιημένη μετάλλαξη του ρυθμιστικού παράγοντα του συμπληρώματος ή αυτο-αντίσωμα. Ο διάμεσος χρόνος από τη διάγνωση του aHUS μέχρι την πρώτη δόση της εκουλιζουμάμπης ήταν 14 μήνες (εύρος <1, 110 μήνες). Ο διάμεσος χρόνος από την τρέχουσα εκδήλωση θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας έως την πρώτη δόση της εκουλιζουμάμπης ήταν 1 μήνας (εύρος <1 έως 16 μήνες). Η διάμεση διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη ήταν 16 εβδομάδες (εύρος 4-70 εβδομάδες) για τα παιδιά < 2 ετών (n=5) και 31 εβδομάδες (εύρος 19 έως 63 εβδομάδες) για παιδιά ηλικίας 2 έως < 12 ετών (n=10). Συνολικά, οι εκβάσεις των αποτελεσμάτων για αυτούς τους παιδιατρικούς ασθενείς εμφανίστηκαν σύμφωνα με αυτά που παρατηρήθηκαν σε ασθενείς που εντάχθηκαν στις κύριες μελέτες aHUS C08-002 και C08-003 (Πίνακας 6). Για κανέναν παιδιατρικό ασθενή δεν απαιτήθηκε νέα εξωνεφρική κάθαρση κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη.

Παράμετρος αποτελεσματικότητας	< 2 ετών (n = 5)	2 έως < 12 ετών (n = 10)	<12 ετών (n = 15)
Ασθενείς με ομαλοποίηση του αριθμού των αιμοπεταλίων, n (%)	4 (80)	10 (100)	14 (93)
Πλήρης απόκριση TMA, n (%)	2 (40)	5 (50)	7 (50)
Καθημερινός ρυθμός παρέμβασης ΤΜΑ, διάμεση τιμή (εύρος) Πριν την εκουλιζουμάμπη	1 (0, 2)	< 1 (0,07, 1,46)	< 1 (0, 2)
Μετά την εκουλιζουμάμπη	< 1 (0, < 1)	0 (0, < 1)	0 (0, < 1)
Ασθενείς με βελτίωση του eGFR ≥15 ml/min/1,73 m2, n (%)	2 (40)	6 (60)	8 (53)

Με θεραπεία με εκουλιζουμάμπη υπήρξε έλεγχος της ΤΜΑ και βελτίωση της νεφρικής λειτουργίας σε παιδιατρικούς ασθενείς που πριν από τη χορήγηση της εκουλιζουμάμπης εμφάνιζαν μικρότερης διάρκειας τρέχουσα εκδήλωση σοβαρής κλινικής θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας (TMA) (Πίνακας 10). Με θεραπεία με εκουλιζουμάμπη υπήρξε έλεγχος της ΤΜΑ σε παιδιατρικούς ασθενείς που πριν από τη χορήγηση της εκουλιζουμάμπης εμφάνιζαν μεγαλύτερης διάρκειας τρέχουσα εκδήλωση σοβαρής κλινικής θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας (TMA). Ωστόσο, η νεφρική λειτουργία δε μεταβλήθηκε λόγω της προηγούμενης μη αναστρέψιμης βλάβης των νεφρών (Πίνακας 11).

Διάρκεια τρέχουσας εκδήλωσης σοβαρής κλινικής TMA	< 2 μήνες N=10 (%)	> 2 μήνες N=5 (%)
Ομαλοποίηση του αριθμού των αιμοπεταλίων	9 (90)	5 (100)
Ελεύθερης συμβαμάτων TMA	8 (80)	3 (60)
Πλήρης απόκριση TMA	7 (70)	0
Βελτίωση του eGFR ≥ 15 ml/min/1,73 m2	7 (70)	0*

Σε έναν ασθενή επετεύχθη βελτίωση του eGFR μετά από μεταμόσχευση νεφρού. Στη Μελέτη C10-003 για το aHUS, συνολικά 22 παιδιατρικοί και έφηβοι ασθενείς (ηλικίας 5 μηνών έως 17 ετών) έλαβαν εκουλιζουμάμπη. Στη Μελέτη C10-003, οι ασθενείς που εντάχθηκαν στη μελέτη απαιτούνταν να έχουν αριθμό αιμοπεταλίων μικρότερο από το χαμηλότερο όριο του φυσιολογικού εύρους (LLN), ενδείξεις αιμόλυσης, όπως αύξηση της LDH του ορού πάνω από τα ανώτερα φυσιολογικά όρια και ποσοστό επιπέδου κρεατινίνης ορού ≥ 97% για ηλικίες στις οποίες δεν υπάρχει ανάγκη για χρόνια εξωνεφρική κάθαρση. Η διάμεση ηλικία των ασθενών ήταν 6,5 έτη (εύρος: 5 μήνες έως 17 έτη). Οι ασθενείς που είχαν ενταχθεί στην C10-003 για το aHUS είχαν επίπεδο ADAMTS-13 άνω του 5%. Πενήντα τοις εκατό των ασθενών είχαν ταυτοποιημένη μετάλλαξη του ρυθμιστικού παράγοντα του συμπληρώματος ή αυτο-αντίσωμα. Συνολικά 10 ασθενείς έλαβαν PE/PI πριν από την εκουλιζουμάμπη. Ο Πίνακας 12 συνοψίζει τα βασικά κλινικά και σχετιζόμενα με τη νόσο χαρακτηριστικά των ασθενών που εντάχθηκαν στη Μελέτη C10-003 για το aHUS κατά την έναρξη της θεραπείας.

Παράμετρος	1 μηνός έως < 12 ετών (N = 18)	Όλοι οι ασθενείς (N = 22)
Χρόνος από τη διάγνωση του aHUS έως την πρώτη δόση της μελέτης (μήνες), διάμεση τιμή (min, max)	0,51 (0,03, 58)	0,56 (0,03,191)
Χρόνος από την τρέχουσα κλινική εκδήλωση ΤΜΑ μέχρι την πρώτη δόση της μελέτης (μήνες), διάμεση τιμή (min, max)	0,23 (0,03, 4)	0,20 (0,03, 4)
Αρχική τιμή του αριθμού των αιμοπεταλίων (×109/l), διάμεση τιμή (min, max)	110 (19, 146)	91 (19, 146)
Αρχική τιμή της LDH (U/l), διάμεση τιμή (min, max)	1510 (282, 7164)	1244 (282, 7164)
Αρχική τιμή του eGFR (ml/min/1,73 m2), διάμεση τιμή (min, max)	22 (10, 105)	22 (10, 105)

Οι ασθενείς στην C10-003 για το aHUS έλαβαν εκουλιζουμάμπη για τουλάχιστον 26 εβδομάδες. Μετά την ολοκλήρωση της αρχικής περιόδου θεραπείας διάρκειας 26 εβδομάδων, οι περισσότεροι ασθενείς επέλεξαν να συνεχίσουν με χρόνια χορήγηση. Παρατηρήθηκε μείωση της δράσης του τερματικού συμπληρώματος σε όλους τους ασθενείς μετά την έναρξη της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη. Η εκουλιζουμάμπη μείωσε τα σημεία της μεσολαβούμενης από το συμπλήρωμα δράσης της TMA, όπως φαίνεται από μια αύξηση στο μέσο όρο του αριθμού των αιμοπεταλίων από την έναρξη της θεραπείας έως τις 26 εβδομάδες. Ο μέσος όρος (±SD) του αριθμού των αιμοπεταλίων αυξήθηκε από 88 ± 42 x 109/l κατά την έναρξη της θεραπείας σε 281 ± 123 x 109/l σε μία εβδομάδα. Η δράση αυτή διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια των 26 εβδομάδων (μέσος όρος του αριθμού των αιμοπεταλίων (±SD) κατά την εβδομάδα 26: 293 ± 106 x 109/l). Η νεφρική λειτουργία, όπως μετρήθηκε από τη τιμή του eGFR, βελτιώθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη. Εννέα από τους 11 ασθενείς που χρειάζονταν εξωνεφρική κάθαρση κατά την έναρξη, δε χρειάζονταν πλέον εξωνεφρική κάθαρση μετά την Ημέρα 15 της Μελέτης της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη. Οι αποκρίσεις ήταν παρόμοιες σε όλες τις ηλικίες από 5 μηνών έως 17 ετών. Στην C10-003 για το aHUS, οι αποκρίσεις στην εκουλιζουμάμπη ήταν παρόμοιες σε ασθενείς με και χωρίς ταυτοποιημένες μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν για τις ρυθμιστικές πρωτεΐνες του συμπληρώματος ή αυτο-αντίσωμα στον παράγοντα Η. Ο Πίνακας 13 συνοψίζει τις εκβάσεις αποτελεσματικότητας στην C10-003 για το aHUS.

Παράμετρος αποτελεσματικότητας	1 μηνός έως < 12 ετών (N = 18) Στις 26 εβδομάδες	Όλοι οι ασθενείς (N = 22) Στις 26 εβδομάδες
Πλήρης αιματολογική ομαλοποίηση, n (%)	14 (78)	18 (82)
Διάμεση διάρκεια πλήρους αιματολογικής ομαλοποίησης, εβδομάδες (εύρος)1	35 (13, 78)	35 (13, 78)
Πλήρης απόκριση ΤΜΑ, n (%)	11 (61)	14 (64)
Διάμεση διάρκεια της πλήρους απόκρισης ΤΜΑ, εβδομάδες (εύρος)1	40 (13, 78)	37 (13, 78)
Ελεύθερη συμβαμάτων ΤΜΑ, n (%)	17 (94)	21 (96)
95% CI	Δεν εφαρμόζεται	77, 99
Καθημερινός ρυθμός παρέμβασης ΤΜΑ, διάμεση τιμή (εύρος) Πριν τη θεραπεία με εκουλιζουμάμπη, διάμεση τιμή (εύρος)	0,4 (0, 1,7)	0 (0, 1,01)
Κατά τη θεραπεία με εκουλιζουμάμπη, διάμεση τιμή	16 (89)	19 (86)
Βελτίωση του eGFR ≥15 ml/min/1,73-m2, n (%)	64 (0,146)	58 (0, 146)
Μεταβολή του eGFR (≥15 ml/min/1,73-m2) στις 26 εβδομάδες, διάμεση τιμή (εύρος)	14/16 (88)	17/20 (85)
Βελτίωση της ΧΝΝ από το στάδιο ≥1, n (%)	16 (89)	20 (91)
Ελεύθερη συμβαμάτων PE/PI, n (%)	18 (100)	22 (100)
Νέα ελεύθερη συμβαμάτων εξωνεφρική κάθαρση, n (%)	Δεν εφαρμόζεται	85,100

1 Έως τη διακοπή συλλογής δεδομένων (12 Οκτωβρίου 2012), με διάμεση διάρκεια της θεραπείας με εκουλιζουμάμπη τις 44 εβδομάδες (εύρος: 1 δόση έως 88 εβδομάδες) Η μακροχρόνια θεραπεία με εκουλιζουμάμπη (διάμεση τιμή 55 εβδομάδες με εύρος από 1 ημέρα έως 107 εβδομάδες) συσχετίστηκε με αυξημένο ποσοστό εμφάνισης κλινικά σημαντικών βελτιώσεων σε παιδιατρικούς και έφηβους ασθενείς με aHUS. Όταν η θεραπεία με εκουλιζουμάμπη συνεχίστηκε για περισσότερο από 26 εβδομάδες, σε έναν επιπλέον ασθενή (68% των ασθενών συνολικά) επετεύχθη πλήρης απόκριση ΤΜΑ και σε δύο επιπλέον ασθενείς (91% των ασθενών συνολικά) επετεύχθη αιματολογική ομαλοποίηση. Κατά την τελευταία αξιολόγηση, σε 19 από τους 22 ασθενείς (86%) επετεύχθη βελτίωση του eGFR ≥ 15 ml/min/1,73 m2 από την αρχική τιμή. Για κανέναν ασθενή δεν απαιτήθηκε νέα εξωνεφρική κάθαρση με την εκουλιζουμάμπη.

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητική και μεταβολισμός της δραστικής ουσίας

Βιομετασχηματισμός

Τα ανθρώπινα αντισώματα υφίστανται ενδοκυττάρια πέψη στα κύτταρα του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος. Η εκουλιζουμάμπη περιέχει μόνο φυσικά αμινοξέα και δεν έχει γνωστούς ενεργούς μεταβολίτες. Τα ανθρώπινα αντισώματα καταβολίζονται κατά κύριο λόγο από λυσοσωμικά ένζυμα σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα.

Αποβολή

Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες για την αξιολόγηση της απέκκρισης/αποβολής της εκουλιζουμάμπης μέσω της ηπατικής, νεφρικής, πνευμονικής και γαστρεντερικής οδού. Στα φυσιολογικά νεφρά, τα αντισώματα δεν απεκκρίνονται. Αποκλείονται από τη διαδικασία διήθησης λόγω του μεγέθους τους.

Φαρμακοκινητικές/φαρμακοδυναμικές σχέσεις

Για τον προσδιορισμό των φαρμακοκινητικών παραμέτρων χρησιμοποιήθηκε πρότυπο μονοδιαμερισματικό μοντέλο σε 40 ασθενείς με ΠΝΑ, μετά τη χορήγηση πολλαπλών δόσεων. Η μέση κάθαρση ήταν 0,31 ± 0,12 ml/hr/kg, ο μέσος όγκος κατανομής ήταν 110,3 ± 17,9 ml/kg και ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής ήταν 11,3 ± 3,4 ημέρες. Η σταθερή κατάσταση επιτεύχθηκε έως τις 4 εβδομάδες με χρήση του δοσολογικού σχήματος ενηλίκων για την ΠΝΑ. Σε ασθενείς με ΠΝΑ, η φαρμακοδυναμική δραστηριότητα συσχετίζεται ευθέως με τις συγκεντρώσεις της εκουλιζουμάμπης στον ορό και η διατήρηση των κατώτατων επιπέδων άνω των ≥ 35 μικρογραμμαρίων/ml έχει ως αποτέλεσμα την ουσιαστικά πλήρη αναστολή της αιμολυτικής δραστηριότητας στην πλειονότητα των ασθενών με ΠΝΑ.

Μια δεύτερη φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού με πρότυπο 1 διαμερισματικό μοντέλο διεξήχθη σε φαρμακοκινητικά δεδομένα πολλαπλών δόσεων από 37 ασθενείς με aHUS που λάμβαναν το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα με εκουλιζουμάμπη στις μελέτες C08-002A/B και C08-003A/B. Σε αυτό το μοντέλο, η κάθαρση της εκουλιζουμάμπης για ένα τυπικό ασθενή με aHUS βάρους 70 kg, ήταν 0,0139 l/hr και ο όγκος κατανομής ήταν 5,6 l. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής ήταν 297 ώρες (περίπου 12,4 ημέρες). Το δεύτερο φαρμακοκινητικό μοντέλο πληθυσμού εφαρμόστηκε σε φαρμακοκινητικά δεδομένα πολλαπλών δόσεων από 22 παιδιατρικούς ασθενείς με aHUS που λάμβαναν το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα με εκουλιζουμάμπη στη μελέτη C10-003 για το aHUS. Η κάθαρση και ο όγκος κατανομής της εκουλιζουμάμπης είναι εξαρτώμενα από το βάρος, γεγονός που θέτει τη βάση για δοσολογικά σχήματα που βασίζονται στην κατηγοριοποίηση του βάρους στους παιδιατρικούς ασθενείς (βλ. Δοσολογία). Οι τιμές της κάθαρσης της εκουλιζουμάμπης σε παιδιατρικούς ασθενείς με aHUS ήταν 10,4, 5,3 και 2,2 ml/hr με βάρος σώματος 70, 30 και 10 kg, αντίστοιχα. Οι αντίστοιχες τιμές του όγκου κατανομής ήταν 5,23, 2,76 και 1,21 l, αντίστοιχα. Ο αντίστοιχος χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητος εντός ενός εύρους από 349 έως 378 h (περίπου 14,5 έως 15,8 ημέρες). Η κάθαρση και ο χρόνος ημίσειας ζωής της εκουλιζουμάμπης αξιολογήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια των παρεμβάσεων απομάκρυνσης του πλάσματος και επαναμετάγγισης των έμμορφων στοιχείων. Η απομάκρυνση του πλάσματος και επαναμετάγγιση των έμμορφων στοιχείων είχε ως αποτέλεσμα μια μείωση περίπου 50% στις συγκεντρώσεις της εκουλιζουμάμπης μετά από την πάροδο 1 ώρας και ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής της εκουλιζουμάμπης μειώθηκε στις 52,4 ώρες. Συμπληρωματική δόση συνιστάται όταν η εκουλιζουμάμπη χορηγείται σε ασθενείς με aHUS που λαμβάνουν έγχυση πλάσματος ή ανταλλαγή (βλ. Δοσολογία). Όλοι οι ασθενείς με aHUS που έλαβαν θεραπεία με εκουλιζουμάμπη χορηγούμενη σύμφωνα με τις συστάσεις έδειξαν ταχεία και σταθερή μείωση της δράσης του τερματικού συμπληρώματος. Στους ασθενείς με aHUS, η φαρμακοδυναμική δράση συσχετίζεται άμεσα με τις συγκεντρώσεις εκουλιζουμάμπης στον ορό και τη διατήρηση των κατώτατων επιπέδων περίπου σε 50-100 μικρογραμμάρια/ml οδηγώντας σε ουσιαστικά πλήρη αποκλεισμό της δράσης του τερματικού συμπληρώματος σε όλους τους ασθενείς με aHUS. Οι παράμετροι ΦΚ είναι συνεπείς σε όλους τους πληθυσμούς ασθενών με ΠΝΑ και aHUS. Η φαρμακοδυναμική δραστηριότητα που μετρήθηκε με τις συγκεντρώσεις του ελεύθερου C5 < 0,5 μικρογραμμάρια/ml, συσχετίζεται με ουσιαστικά πλήρη αποκλεισμό της δράσης του τερματικού συμπληρώματος σε ασθενείς με ΠΝΑ και aHUS.

Ειδικοί πληθυσμοί

Δεν έχουν διεξαχθεί αποκλειστικές μελέτες για την αξιολόγηση της φαρμακοκινητικής της εκουλιζουμάμπης σε ειδικούς πληθυσμούς ασθενών που προσδιορίζονται βάσει φύλου, φυλής, ηλικίας (γηριατρικοί ασθενείς) ή της παρουσίας νεφρικής ή ηπατικής δυσλειτουργίας. ΦΚ ανάλυση πληθυσμού (PopPK) στα δεδομένα που συλλέχθηκαν από όλες τις μελέτες της εκουλιζουμάμπης έδειξαν ότι το φύλο, η φυλή, η ηλικία (γηριατρικοί ασθενείς) ή η παρουσία νεφρικής ή ηπατικής δυσλειτουργίας δεν επηρεάζουν τη ΦΚ της εκουλιζουμάμπης.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η φαρμακοκινητική της εκουλιζουμάμπης αξιολογήθηκε στη μελέτη M07-005 σε παιδιατρικούς ασθενείς με ΠΝΑ (ηλικίας από 11 έως κάτω των 18 ετών) και στις μελέτες C08-002, C08-003, C09-001r και C10-003 σε παιδιατρικούς ασθενείς με aHUS (ηλικίας 2 μηνών έως κάτω των 18 ετών) η ανάλυση PopPK έδειξε ότι για την ΠΝΑ και το aHUS το σωματικό βάρος ήταν μια σημαντική συμμεταβλητή που απαιτούσε δοσολογία βασισμένη στο σωματικό βάρος για τους παιδιατρικούς ασθενείς.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητική και μεταβολισμός της δραστικής ουσίας #### Βιομετασχηματισμός Τα ανθρώπινα αντισώματα υφίστανται ενδοκυττάρια πέψη στα κύτταρα του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος. Η εκουλιζουμάμπη περιέχει μόνο φυσικά αμινοξέα και δεν έχει γνωστούς…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κρεατινίνη ορού	water_dropΝεφρική λειτουργία	—	Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια σε aHUS
		για τουλάχιστον 8 εβδομάδες	Σοβαρή ενδαγγειακή αιμόλυση μετά διακοπή θεραπείας ΠΝΑ
		—	Σοβαρές επιπλοκές θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας μετά διακοπή θεραπείας aHUS
Γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	—	Ενδαγγειακή αιμόλυση σε ασθενείς με ΠΝΑ υπό θεραπεία
		—	Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια σε aHUS
		—	Σοβαρές επιπλοκές θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας μετά διακοπή θεραπείας aHUS
Αιμοπετάλια	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	—	Θρομβωτική μικροαγγειοπάθεια σε aHUS
Αιμοπετάλια	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	—	Σοβαρές επιπλοκές θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας μετά διακοπή θεραπείας aHUS
Αιμοσφαιρίνη (Hb)	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	για τουλάχιστον 8 εβδομάδες	Σοβαρή ενδαγγειακή αιμόλυση μετά διακοπή θεραπείας ΠΝΑ
Γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)	scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά	για τουλάχιστον 8 εβδομάδες	Σοβαρή ενδαγγειακή αιμόλυση μετά διακοπή θεραπείας ΠΝΑ
Θρόμβωση	water_dropΠηκτικότητα αίματος	—	Σοβαρές επιπλοκές θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας μετά διακοπή θεραπείας aHUS

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Δύσπνοια	pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία	—	Σοβαρές επιπλοκές θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας μετά διακοπή θεραπείας aHUS
Κρίσεις	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	—	Σοβαρές επιπλοκές θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας μετά διακοπή θεραπείας aHUS
Νοητική κατάσταση	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	—	Σοβαρές επιπλοκές θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας μετά διακοπή θεραπείας aHUS
Κλινική παρακολούθηση (γενική)	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	για τουλάχιστον 8 εβδομάδες	Σοβαρή ενδαγγειακή αιμόλυση μετά διακοπή θεραπείας ΠΝΑ
Γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)	more_horizΆλλο / λοιπά	—	Ενδαγγειακή αιμόλυση σε ασθενείς με ΠΝΑ

cardiology

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Στηθάγχη	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	—	Σοβαρές επιπλοκές θρομβωτικής μικροαγγειοπάθειας μετά διακοπή θεραπείας aHUS

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 62 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / EULAR Ελκώδης Κολίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 Ελκώδης Κολίτιδα — Διαδραστικό Εργαλείο Εργαλείο Ψωριασικής Αρθρίτιδας Πρωτόκολλο 2024 Νόσος Crohn Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024

ECULIZUMAB

Εκουλιζουμάμπη

Εμπορικά Ονόματα

Ενδείξεις

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Δοσολογία

Αντενδείξεις

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

Αλληλεπιδράσεις

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Κύηση / Γαλουχία

Υπερδοσολογία

Επίδραση στην οδήγηση

Έκδοχα

Φαρμακολογία

Μηχανισμός δράσης

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία

Άτυπο Αιμολυτικό Ουραιμικό Σύνδρομο

Παιδιατρικός πληθυσμός

Παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία

Άτυπο Αιμολυτικό Ουραιμικό Σύνδρομο

Φαρμακοκινητική και μεταβολισμός της δραστικής ουσίας

Βιομετασχηματισμός

Αποβολή

Φαρμακοκινητικές/φαρμακοδυναμικές σχέσεις

Ειδικοί πληθυσμοί

Παιδιατρικός πληθυσμός

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Κλινική εξέταση & ζωτικά

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

Καθαρίζει (~5×t½)