EFGARTIGIMOD ALFA
Εφγαρτιγιμόδη άλφα
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, εκλεκτικά ανοσοκατασταλτικά, κωδικός ATC: L04AA58 ### Μηχανισμός δράσης Η εφγαρτιγιμόδη άλφα είναι ένα θραύσμα ανθρώπινου αντισώματος IgG1 που έχει σχεδιαστεί για αυξημένη συγγένεια με τον νεογνικό υποδοχέα Fc (FcRn).
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
G70 Μυασθένεια gravis και άλλες διαταραχές της νευρομυϊκής σύναψης
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Γενικευμένη βαρεία μυασθένεια
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια έγχυση
- Χορήγηση: Μία φορά την εβδομάδα για 4 εβδομάδες
- Δόση έναρξης: 10 mg/kg
- Τιτλοποίηση: Επακόλουθοι κύκλοι θεραπείας θα πρέπει να χορηγούνται σύμφωνα με την κλινική αξιολόγηση. Η συχνότητα των κύκλων θεραπείας μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τον ασθενή. Ο συντομότερος χρόνος για την έναρξη ενός επακόλουθου κύκλου θεραπείας ήταν 7 εβδομάδες από την αρχική έγχυση του προηγούμενου κύκλου.
-
ΕνήλικεςΔόση10 mg/kgΧορηγείται μία φορά την εβδομάδα για 4 εβδομάδες σε κύκλους εγχύσεων.
-
Ασθενείς που ζυγίζουν ≥120 kgΔόση1.200 mg
-
ΗλικιωμένοιΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία. Υπάρχουν πολύ περιορισμένα δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σε ασθενείς με μέτρια ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν ακόμα τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Ιχνηλασιμότητα βιολογικών φαρμακευτικών προϊόντωνΤο όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
-
Θεραπεία σε ασθενείς τάξης V κατά το MGFA (μυασθενική κρίση)ΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς τάξης V κατά το MGFA (μυασθενική κρίση), οριζόμενη ως διασωλήνωση με ή χωρίς μηχανικό αερισμό εκτός του περιβάλλοντος συνήθους μετεγχειρητικής φροντίδαςΗ θεραπεία δεν έχει μελετηθεί. Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ακολουθία έναρξης της θεραπείας μεταξύ των καθιερωμένων θεραπειών για κρίση βαρείας μυασθένειας (MG) και της εφγαρτιγιμόδης άλφα, καθώς και οι δυνητικές αλληλεπιδράσεις τους (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
-
ΛοιμώξειςΠροσοχήΟ κίνδυνος λοιμώξεων μπορεί να αυξηθεί. Σε ασθενείς με ενεργή λοίμωξη, πρέπει να εξετάζεται η σχέση οφέλους-κινδύνου από τη διατήρηση ή την προσωρινή διακοπή της θεραπείας. Εάν εμφανιστούν σοβαρές λοιμώξεις, πρέπει να εξετάζεται η καθυστέρηση της θεραπείας μέχρι να υποχωρήσει η λοίμωξη.
-
Αντιδράσεις λόγω έγχυσηςΠροσοχήΕνδέχεται να εμφανιστούν αντιδράσεις όπως εξάνθημα ή κνησμός. Εάν εμφανιστεί αντίδραση, η έγχυση θα πρέπει να χορηγηθεί με βραδύτερο ρυθμό, να διακοπεί προσωρινά ή οριστικά και να τεθούν σε εφαρμογή τα κατάλληλα υποστηρικτικά μέτρα.
-
Αναφυλακτική αντίδρασηΣοβαρήΕάν υπάρχει υποψία αναφυλακτικής αντίδρασης, η χορήγηση του Εφγαρτιγιμόδη άλφα πρέπει να διακόπτεται άμεσα και να χορηγείται κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για τα σημεία και τα συμπτώματα και να επικοινωνούν αμέσως με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης.
-
Εμβολιασμός με ζώντα ή ζώντα εξασθενημένα εμβόλιαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με εφγαρτιγιμόδη άλφαΔεν συνιστάται γενικώς. Εάν απαιτείται, αυτά τα εμβόλια θα πρέπει να χορηγούνται τουλάχιστον 4 εβδομάδες πριν από τη θεραπεία και τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση εφγαρτιγιμόδης άλφα.
-
Μείωση ή διακοπή ανοσοκατασταλτικών, κορτικοστεροειδών και θεραπειών με αντιχολινεστεράσηΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείςΟι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για σημεία παρόξυνσης της νόσου.
-
Περιεκτικότητα νατρίουΠροσοχήΠρέπει να λαμβάνεται υπόψη η συνολική ημερήσια πρόσληψη νατρίου από όλες τις πηγές από τον ασθενή.
-
ΠολυσορβικάΠροσοχήΤα πολυσορβικά μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Ενώσεις που συνδέονται στον ανθρώπινο νεογνικό υποδοχέα Fc (FcRn) (π.χ. προϊόντα ανοσοσφαιρινών, μονοκλωνικά αντισώματα ή παράγωγα αντισωμάτων που περιέχουν την ανθρώπινη Fc περιοχή της υποκατηγορίας IgG)παρακολούθησηΜείωση των συγκεντρώσεωνΣύστασηΝα αναβάλλεται η έναρξη της θεραπείας με αυτά τα προϊόντα έως 2 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση οποιουδήποτε δεδομένου κύκλου θεραπείας του Εφγαρτιγιμόδη άλφα. Παρακολούθηση για την προβλεπόμενη απόκριση αποτελεσματικότητας.
-
Ανταλλαγή πλάσματος, ανοσοπροσρόφηση, πλασμαφαίρεσηΜείωση των κυκλοφορούντων επιπέδων της εφγαρτιγιμόδης άλφα
-
Ζώντα ή ζώντα εξασθενημένα εμβόλιααντένδειξηΓενικώς δεν συνιστάται ο εμβολιασμόςΣύστασηΕάν απαιτείται, να χορηγούνται τουλάχιστον 4 εβδομάδες πριν από τη θεραπεία και τουλάχιστον 2 εβδομάδες μετά την τελευταία δόση εφγαρτιγιμόδης άλφα.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος
- Βρογχίτιδα
- Αναφυλακτική αντίδραση
- Ναυτία
- Μυαλγία
- Διαδικαστική κεφαλαλγία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΛοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΒρογχίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΔιαδικαστική κεφαλαλγίαΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
-
ΣυχνέςΛοίμωξη του ουροποιητικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Μη γνωστέςΑναφυλακτική αντίδρασηΑνοσοποιητικό
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΔεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα. Τα αντισώματα μεταφέρονται ενεργά διαμέσου του πλακούντα (μετά τις 30 εβδομάδες κύησης) μέσω σύνδεσης στον FcRn. Η εφγαρτιγιμόδη άλφα μπορεί να μεταφερθεί από τη μητέρα στο αναπτυσσόμενο έμβρυο και αναμένεται να μειώσει τα επίπεδα αντισωμάτων της μητέρας και να αναστείλει τη μεταφορά των μητρικών αντισωμάτων στο έμβρυο, οδηγώντας σε μείωση της παθητικής προστασίας στο νεογέννητο. Πρέπει να εξετάζονται οι κίνδυνοι και τα οφέλη της χορήγησης ζώντων/ζώντων εξασθενημένων εμβολίων σε βρέφη που εκτέθηκαν in utero (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η θεραπεία πρέπει να εξετάζεται μόνο εάν το κλινικό όφελος υπερτερεί των κινδύνων.
-
ΘηλασμόςΜε προσοχήΔεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με την παρουσία εφγαρτιγιμόδης άλφα στο ανθρώπινο γάλα, τις επιδράσεις στο παιδί που θηλάζει ή τις επιδράσεις στην παραγωγή γάλακτος. Μελέτες σε ζώα δεν έχουν διεξαχθεί και η απέκκριση στο μητρικό γάλα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Η θεραπεία θηλαζουσών γυναικών πρέπει να εξετάζεται μόνο εάν το κλινικό όφελος υπερτερεί των κινδύνων.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την επίδραση της εφγαρτιγιμόδης άλφα στη γονιμότητα στους ανθρώπους. Μελέτες σε ζώα δεν έδειξαν κανέναν αντίκτυπο στις παραμέτρους γονιμότητας των αρσενικών και θηλυκών (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, εκλεκτικά ανοσοκατασταλτικά, κωδικός ATC: L04AA58
Μηχανισμός δράσης
Η εφγαρτιγιμόδη άλφα είναι ένα θραύσμα ανθρώπινου αντισώματος IgG1 που έχει σχεδιαστεί για αυξημένη συγγένεια με τον νεογνικό υποδοχέα Fc (FcRn). Η εφγαρτιγιμόδη άλφα συνδέεται στον FcRn, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιπέδων της κυκλοφορούσας IgG, συμπεριλαμβανομένων των παθογονικών αυτοαντισωμάτων IgG. Η εφγαρτιγιμόδη άλφα δεν επηρεάζει τα επίπεδα άλλων ανοσοσφαιρινών (IgA, IgD, IgE ή IgM) και δεν μειώνει εκείνα της λευκωματίνης. Τα αυτοαντισώματα IgG αποτελούν την υποκείμενη αιτία της παθογένειας της MG. Μειώνουν τη νευρομυϊκή διαβίβαση μέσω σύνδεσης στους υποδοχείς ακετυλοχολίνης (AChR), στην ειδική μυϊκή κινάση της τυροσίνης (MuSK) ή στη σχετιζόμενη με τον υποδοχέα λιποπρωτεΐνης χαμηλής πυκνότητας πρωτεΐνη 4 (LRP4).
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Σε μια διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε ασθενείς με gMG, η εφγαρτιγιμόδη άλφα μείωσε τα επίπεδα IgG στον ορό και τα επίπεδα αυτοαντισωμάτων AChR στη συνιστώμενη δόση και πρόγραμμα (βλ. Δοσολογία). Η μέγιστη μέση ποσοστιαία μείωση των ολικών επιπέδων IgG σε σύγκριση με την έναρξη έφτασε το 61% μία εβδομάδα μετά την τελευταία έγχυση του αρχικού κύκλου θεραπείας και επανήλθε στα επίπεδα έναρξης 9 εβδομάδες μετά την τελευταία έγχυση. Παρόμοιες επιδράσεις παρατηρήθηκαν επίσης για όλους τους υποτύπους IgG. Η μείωση των επιπέδων αυτοαντισωμάτων AChR ακολούθησε παρόμοια χρονική πορεία με μέγιστη μέση ποσοστιαία μείωση 58% μία εβδομάδα μετά την τελευταία έγχυση και επιστροφή στα επίπεδα έναρξης 7 εβδομάδες μετά την τελευταία έγχυση. Παρόμοιες αλλαγές παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύκλου της μελέτης.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Η αποτελεσματικότητα της εφγαρτιγιμόδης άλφα για τη θεραπεία ενηλίκων με γενικευμένη βαρεία μυασθένεια (gMG) μελετήθηκε σε μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διάρκειας 26 εβδομάδων (ARGX-113-1704). Σε αυτή τη μελέτη, οι ασθενείς έπρεπε να πληρούν τα ακόλουθα κύρια κριτήρια κατά τη διαλογή:
- Κλινική ταξινόμηση τάξης II, III ή IV κατά το Αμερικάνικο Ίδρυμα για την Βαρεία Μυασθένεια (MGFA)
- Ασθενείς με θετικές ή αρνητικές ορολογικές εξετάσεις για αντισώματα έναντι του AChR
- Συνολική βαθμολογία στην κλίμακα MG-Δραστηριότητες της καθημερινής διαβίωσης (MG-ADL) ≥ 5
- Υπό σταθερές δόσεις θεραπείας για MG πριν από τη διαλογή, η οποία περιλάμβανε αναστολείς ακετυλοχολινεστεράσης (AChE), στεροειδή φάρμακα ή ανοσοκατασταλτική θεραπεία με μη στεροειδή φάρμακα (NSIST), είτε σε συνδυασμό είτε ως μονοθεραπεία [τα NSIST περιλάμβαναν, ενδεικτικά, αζαθειοπρίνη, μεθοτρεξάτη, κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, μυκοφαινολική μοφετίλη και κυκλοφωσφαμίδη]
- Επίπεδα IgG τουλάχιστον 6 g/l. Ασθενείς με gMG τάξης V κατά MGFA, ασθενείς με τεκμηριωμένη έλλειψη κλινικής ανταπόκρισης στην PLEX, ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με PLEX, IVIg έναν μήνα και μονοκλωνικά αντισώματα έξι μήνες πριν από την έναρξη της θεραπείας, και ασθενείς με ενεργή (οξεία ή χρόνια) λοίμωξη από ηπατίτιδα Β, οροθετικότητα στην ηπατίτιδα C και διάγνωση AIDS, αποκλείστηκαν από τις δοκιμές. Συνολικά 167 ασθενείς εντάχθηκαν στη μελέτη και τυχαιοποιήθηκαν είτε σε ενδοφλέβια εφγαρτιγιμόδη άλφα (n = 84) είτε σε εικονικό φάρμακο (n = 83). Τα χαρακτηριστικά κατά την έναρξη ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων θεραπείας, συμπεριλαμβανομένης της διάμεσης ηλικίας κατά τη διάγνωση [45 (19-81) ετών], του φύλου [ως επί το πλείστον ήταν γυναίκες, 75% (εφγαρτιγιμόδη άλφα) έναντι 66% (εικονικό φάρμακο)], της φυλής [ως επί το πλείστον οι ασθενείς ήταν λευκοί, 84,4%] και του διάμεσου χρόνου από τη διάγνωση [8,2 έτη (εφγαρτιγιμόδη άλφα) και 6,9 έτη (εικονικό φάρμακο)]. Η πλειονότητα των ασθενών (77% σε κάθε ομάδα) βρέθηκε θετική στον έλεγχο για αντισώματα έναντι του AChR (AChR-Ab) και το 23% των ασθενών βρέθηκε αρνητικό στον έλεγχο για AChR-Ab. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, πάνω από το 80% των ασθενών σε κάθε ομάδα έλαβαν αναστολείς AChE, πάνω από το 70% σε κάθε ομάδα θεραπείας έλαβαν στεροειδή φάρμακα και περίπου το 60% σε κάθε ομάδα θεραπείας έλαβαν NSIST, σε σταθερές δόσεις. Κατά την είσοδο στη μελέτη, περίπου το 30% των ασθενών σε κάθε ομάδα θεραπείας δεν είχαν προηγούμενη έκθεση σε NSIST. Η διάμεση συνολική βαθμολογία MG-ADL ήταν 9,0 και στις δύο ομάδες θεραπείας και η διάμεση συνολική βαθμολογία στην κλίμακα Ποσοτικοποιημένη βαρεία μυασθένεια (QMG) ήταν 17 και 16 στην ομάδα εφγαρτιγιμόδης άλφα και στην ομάδα εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα. Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία με ενδοφλέβια εφγαρτιγιμόδη άλφα 10 mg/kg χορηγούμενη μια φορά την εβδομάδα επί 4 εβδομάδες και έλαβαν το πολύ 3 κύκλους θεραπείας (βλ. Δοσολογία). Η αποτελεσματικότητα της εφγαρτιγιμόδης άλφα μετρήθηκε με τη χρήση της κλίμακας «Βαρεία μυασθένεια-Δραστηριότητες της καθημερινής διαβίωσης» (MG-ADL) η οποία αξιολογεί τον αντίκτυπο της gMG στις καθημερινές λειτουργίες. Η συνολική βαθμολογία κυμαίνεται από 0 έως 24, με τις υψηλότερες βαθμολογίες να υποδεικνύουν μεγαλύτερη δυσλειτουργία. Σε αυτή τη μελέτη, ανταποκριθείς σύμφωνα με τη βαθμολογία MG-ADL ήταν ένας ασθενής με μείωση ≥ 2 μονάδων στη συνολική βαθμολογία MG-ADL σε σύγκριση με την έναρξη του κύκλου θεραπείας, για τουλάχιστον 4 διαδοχικές εβδομάδες, με την πρώτη μείωση να εμφανίζεται το αργότερο 1 εβδομάδα μετά την τελευταία έγχυση του κύκλου. Η αποτελεσματικότητα της εφγαρτιγιμόδης άλφα μετρήθηκε επίσης με τη χρήση της συνολικής βαθμολογίας QMG, η οποία είναι ένα σύστημα διαβάθμισης που αξιολογεί τη μυϊκή αδυναμία με συνολική δυνατή βαθμολογία από 0 έως 39, όπου οι υψηλότερες βαθμολογίες υποδεικνύουν βαρύτερη δυσλειτουργία. Σε αυτή τη μελέτη, ανταποκριθείς σύμφωνα με τη βαθμολογία QMG ήταν ένας ασθενής που παρουσίασε μείωση ≥ 3 μονάδων στη συνολική βαθμολογία QMG σε σύγκριση με την έναρξη του κύκλου θεραπείας, για τουλάχιστον 4 διαδοχικές εβδομάδες, με την πρώτη μείωση να εμφανίζεται το αργότερο 1 εβδομάδα μετά την τελευταία έγχυση του κύκλου. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο αποτελεσματικότητας ήταν η σύγκριση του ποσοστού των ανταποκριθέντων σύμφωνα με τη βαθμολογία MG-ADL κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου θεραπείας (Κ1) μεταξύ των ομάδων θεραπείας στον οροθετικό πληθυσμό στο AChR-Ab. Ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν η σύγκριση του ποσοστού των ανταποκριθέντων σύμφωνα με τη βαθμολογία QMG κατά τη διάρκεια του Κ1 μεταξύ των δύο ομάδων θεραπείας στους οροθετικούς ασθενείς στο AChR-Ab.
Πίνακας 2. Ανταποκριθέντες σύμφωνα με τη βαθμολογία MG-ADL και QMG κατά τη διάρκεια του κύκλου 1 στον οροθετικό πληθυσμό στο AChR-Ab (σύνολο ανάλυσης τροποποιημένης ομάδας πρόθεσης για θεραπεία [mITT])
| Πληθυσμός | Εφγαρτιγιμόδη άλφα n/N (%) | Εικονικό φάρμακο n/N (%) | Τιμή p | Διαφορά εφγαρτιγιμόδης άλφα-εικονικού φαρμάκου (95% CI) |
|---|---|---|---|---|
| MG-ADL Οροθετικοί στο AChR-Ab | 44/65 (67,7) | 19/64 (29,7) | < 0,0001 | 38,0 (22,1; 54,0) |
| QMG Οροθετικοί στο AChR-Ab | 41/65 (63,1) | 9/64 (14,1) | < 0,0001 | 49,0 (34,5; 63,5) |
| AChR-Ab = αντίσωμα έναντι του υποδοχέα ακετυλοχολίνης MG-ADL = Βαρεία μυασθένεια-Δραστηριότητες της καθημερινής διαβίωσης QMG = Ποσοτικοποιημένη βαρεία μυασθένεια mITT = τροποποιημένη ομάδα πρόθεσης για θεραπεία n = αριθμός ασθενών για τους οποίους αναφέρθηκε η παρατήρηση N = αριθμός ασθενών στο σύνολο ανάλυσης CI = διάστημα εμπιστοσύνης | ||||
| Λογιστική παλινδρόμηση διαστρωματωμένη ως προς την κατάσταση AChR-Ab (εάν εφαρμόζεται), Ιάπωνες/Μη Ιάπωνες και καθιερωμένη φροντίδα, με βαθμολογία κατά την έναρξη MG-ADL ως συμμεταβλητή/QMG ως συμμεταβλητές | ||||
| Αμφίπλευρη ακριβής τιμή p |
Οι αναλύσεις δείχνουν ότι, κατά τη διάρκεια του δεύτερου κύκλου θεραπείας, τα ποσοστά των ανταποκριθέντων σύμφωνα με τη βαθμολογία MG-ADL ήταν παρόμοια με εκείνα κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου θεραπείας (βλ. Πίνακα 3).
Πίνακας 3. Ανταποκριθέντες σύμφωνα με τη βαθμολογία MG-ADL και QMG κατά τη διάρκεια του κύκλου 2 στον οροθετικό πληθυσμό στο AChR-Ab (σύνολο ανάλυσης τροποποιημένης ομάδας πρόθεσης για θεραπεία mITT)
| Πληθυσμός | Εφγαρτιγιμόδη άλφα n/N (%) | Εικονικό φάρμακο n/N (%) |
|---|---|---|
| MG-ADL Οροθετικοί στο AChR-Ab | 36/51 (70,6) | 11/43 (25,6) |
| QMG Οροθετικοί στο AChR-Ab | 24/51 (47,1) | 5/43 (11,6) |
| AChR-Ab = αντίσωμα έναντι του υποδοχέα ακετυλοχολίνης MG-ADL = Βαρεία μυασθένεια-Δραστηριότητες της καθημερινής διαβίωσης QMG = Ποσοτικοποιημένη βαρεία μυασθένεια mITT = τροποποιημένη ομάδα πρόθεσης για θεραπεία n = αριθμός ασθενών για τους οποίους αναφέρθηκε η παρατήρηση N = αριθμός ασθενών στο σύνολο ανάλυσης. |
Τα διερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι η έναρξη της ανταπόκρισης παρατηρήθηκε εντός 2 εβδομάδων από την αρχική έγχυση σε 37/44 (84%) ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ενδοφλέβια εφγαρτιγιμόδη άλφα στους οροθετικούς στο AChR-Ab ανταποκριθέντες σύμφωνα με τη βαθμολογία MG-ADL. Στη διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, ο συντομότερος δυνατός χρόνος για την έναρξη ενός επακόλουθου κύκλου θεραπείας ήταν 8 εβδομάδες μετά την αρχική έγχυση του πρώτου κύκλου θεραπείας. Στον συνολικό πληθυσμό, ο μέσος χρόνος μέχρι τον δεύτερο κύκλο θεραπείας στην ομάδα της ενδοφλέβιας εφγαρτιγιμόδης άλφα ήταν 13 εβδομάδες (SD 5,5 εβδομάδες) και ο διάμεσος χρόνος ήταν 10 εβδομάδες (8-26 εβδομάδες) από την αρχική έγχυση του πρώτου κύκλου θεραπείας. Στην ανοικτής επισήμανσης μελέτη επέκτασης, ο συντομότερος δυνατός χρόνος έναρξης των επακόλουθων κύκλων θεραπείας ήταν 7 εβδομάδες. Στους ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία, η διάρκεια της κλινικής βελτίωσης ήταν 5 εβδομάδες σε 5/44 (11%) ασθενείς, 6-7 εβδομάδες σε 14/44 (32%) ασθενείς, 8-11 εβδομάδες σε 10/44 (23%) ασθενείς και 12 εβδομάδες ή περισσότερο σε 15/44 (34%) ασθενείς.
Κατανομή
Με βάση την ανάλυση των δεδομένων ΦΚ πληθυσμού σε υγιή άτομα και ασθενείς, ο όγκος κατανομής είναι 18 l.
Βιομετασχηματισμός
Η εφγαρτιγιμόδη άλφα αναμένεται να αποικοδομείται από πρωτεολυτικά ένζυμα σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα.
Αποβολή
Η τερματική ημιζωή είναι 80 έως 120 ώρες (3 έως 5 ημέρες). Με βάση την ανάλυση των δεδομένων ΦΚ πληθυσμού, η κάθαρση είναι 0,128 l/h. Το μοριακό βάρος της εφγαρτιγιμόδης άλφα είναι περίπου 54 kDa, το οποίο βρίσκεται στο όριο των μορίων που φιλτράρονται μέσω των νεφρών.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Το φαρμακοκινητικό προφίλ της εφγαρτιγιμόδης άλφα είναι γραμμικό, ανεξάρτητο από τη δόση ή τον χρόνο, με ασήμαντη συσσώρευση. Ο γεωμετρικός μέσος λόγος συσσώρευσης με βάση τις παρατηρούμενες μέγιστες συγκεντρώσεις ήταν 1,12.
Ειδικοί πληθυσμοί
Ηλικία, φύλο, φυλή και σωματικό βάρος Η φαρμακοκινητική της εφγαρτιγιμόδης άλφα δεν επηρεάστηκε από την ηλικία (19-78 ετών), το φύλο και τη φυλή. Μια ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού έδειξε ότι η επίδραση του σωματικού βάρους στην έκθεση στην εφγαρτιγιμόδη άλφα ήταν περιορισμένη σε δόση 10 mg/kg σε ασθενείς βάρους έως 120 kg, καθώς και σε ασθενείς βάρους 120 kg και άνω που έλαβαν δόση με ανώτατο όριο 1.200 mg/έγχυση. Δεν παρατηρήθηκε επίδραση του σωματικού βάρους στον βαθμό μείωσης της IgG. Στη διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη, 5 (3%) ασθενείς ήταν άνω των 120 kg. Το διάμεσο σωματικό βάρος των ασθενών που έλαβαν εφγαρτιγιμόδη άλφα στη μελέτη ήταν 76,5 kg (ελάχ. 49 μέγ. 229).
Νεφρική δυσλειτουργία Δεν έχουν πραγματοποιηθεί αποκλειστικές φαρμακοκινητικές μελέτες σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Η επίδραση του δείκτη νεφρικής λειτουργίας, εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης [eGFR], ως συμμεταβλητής σε μια ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού έδειξε μειωμένη κάθαρση με αποτέλεσμα περιορισμένη αύξηση της έκθεσης σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (eGFR 60-89 ml/min/1,73 m2). Δεν συνιστάται ειδική προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία. Υπάρχουν ανεπαρκή δεδομένα σχετικά με την επίδραση της μέτριας νεφρικής δυσλειτουργίας (eGFR 30-59 ml/min/1,73 m2) και της σοβαρής νεφρικής δυσλειτουργίας (eGFR < 30 ml/min/1,73 m2) στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους της εφγαρτιγιμόδης άλφα.
Ηπατική δυσλειτουργία Δεν έχει πραγματοποιηθεί αποκλειστική φαρμακοκινητική μελέτη σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Η επίδραση των δεικτών ηπατικής λειτουργίας ως συμμεταβλητών σε μια ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού δεν έδειξε καμία επίδραση στη φαρμακοκινητική της εφγαρτιγιμόδης άλφα.
Κατανομή Με βάση την ανάλυση των δεδομένων ΦΚ πληθυσμού σε υγιή άτομα και ασθενείς, ο όγκος κατανομής είναι 18 l. ### Βιομετασχηματισμός Η εφγαρτιγιμόδη άλφα αναμένεται να αποικοδομείται από πρωτεολυτικά ένζυμα σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα. ###…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κλινική παρακολούθηση λοιμώξεων | coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος | Κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αντιδράσεις λόγω έγχυσης | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | Κατά τη διάρκεια της χορήγησης και για 1 ώρα μετά | — |
| Παρόξυνση νόσου | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | Στενά | Μείωση ή διακοπή μη στεροειδικών ανοσοκατασταλτικών, κορτικοστεροειδών, αντιχολινεστερασικών |