IMIPENEM, CILASTATIN + RELEBACTAM(ιμιπενεμ, κιλαστατιν ανδ ρελεμπακταμ)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: Ιμιπενέμη: 1.1 ώρες, Σιλαστατίνη: 1.0 ώρα, Ρελεμπακτάμη: 1.7 ώρες (σε υγιείς ενήλικες)
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Θεραπεία ενδονοσοκομειακής πνευμονίας (HAP), συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας του αναπνευστήρα (VAP)
σε: ενήλικες
(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές)
-
Θεραπεία ασθενών με βακτηριαιμία σχετιζόμενη με, ή υπάρχει υποψία να σχετίζεται με HAP ή VAP
σε: ενήλικες
-
Θεραπεία λοιμώξεων λόγω αερόβιων Gram-αρνητικών οργανισμών
σε: ενήλικες με περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές
(βλ. Δοσολογία, Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές)
- B96 Άλλοι βακτηριακοί παράγοντες ως αιτία νόσου ταξινομημένης αλλού
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια
- Χορήγηση: Κάθε 6 ώρες
- Δόση έναρξης: 500 mg ιμιπενέμης/500 mg σιλαστατίνης/250 mg ρελεμπακτάμης
-
Ενήλικες ασθενείς με CrCl ≥ 90 ml/minΔόση500 mg/500 mg/250 mgΓια ενδονοσοκομειακή πνευμονία (HAP/VAP): 7-14 ημέρες. Για επιπλεγμένες ενδοκοιλιακές λοιμώξεις (cIAI) και επιπλεγμένες λοιμώξεις ουροποιητικού συστήματος (cUTI): 5-10 ημέρες (έως 14 ημέρες).
-
Ασθενείς με HAP ή VAP με CrCl > 250 ml/minΗ συνιστώμενη δόση μπορεί να μην επαρκεί (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με cIAI ή cUTI με CrCl > 150 ml/minΗ συνιστώμενη δόση μπορεί να μην επαρκεί (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Ασθενείς με μειωμένη ηπατική λειτουργίαΔόσηΔεν απαιτείται προσαρμογή δόσης(βλ. Φαρμακοκινητικές).
-
Ηλικιωμένοι ασθενείςΔόσηΔεν απαιτείται προσαρμογή δόσης(βλ. Φαρμακοκινητικές).
-
Παιδιατρικός πληθυσμόςΔόσηΔεν έχει τεκμηριωθείΗ ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
-
Ασθενείς που υποβάλλονται σε περιτοναϊκή αιμοκάθαρσηΔόσηΔεν συνιστάταιΥπάρχουν ανεπαρκείς πληροφορίες για να συνιστάται η χρήση του Imipenem, Cilastatin And Relebactam.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στις δραστικές ουσίες ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε άλλο αντιβακτηριακό παράγοντα καρβαπενέμης
-
Σοβαρή υπερευαισθησία (π.χ., αναφυλακτική αντίδραση, σοβαρή δερματική αντίδραση) σε οποιονδήποτε άλλο τύπο αντιβακτηριακού παράγοντα βήτα-λακτάμης (π.χ., πενικιλλίνες, κεφαλοσπορίνες ή μονοβακτάμες)
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αντιδράσεις υπερευαισθησίαςσοβαρές και περιστασιακά θανατηφόρεςΠληθυσμόςασθενείς με ιστορικό ευαισθησίας σε πολλαπλά αλλεργιογόναΠριν από την έναρξη της θεραπείας, να γίνεται προσεκτική έρευνα για ιστορικό υπερευαισθησίας σε καρβαπενέμες, πενικιλλίνες, κεφαλοσπορίνες, άλλες βήτα-λακτάμες και άλλα αλλεργιογόνα. Εάν παρουσιαστεί αλλεργική αντίδραση, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί αμέσως και να χορηγηθεί άμεση θεραπεία έκτακτης ανάγκης.
-
Ηπατική λειτουργίαΗ ηπατική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθείται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
-
Ηπατική λειτουργία (ασθενείς με ηπατική νόσο)Πληθυσμόςασθενείς με προϋπάρχουσες ηπατικές διαταραχέςΟι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούν τη λειτουργία του ήπατος κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης (βλ. Δοσολογία).
-
Ανεπιθύμητες ενέργειες του ΚΝΣ (επιληπτικές κρίσεις, συγχυτικές καταστάσεις, μυοκλωνική δραστηριότητα)Πληθυσμόςασθενείς με διαταραχές του ΚΝΣ (π.χ. εγκεφαλικές βλάβες ή ιστορικό επιληπτικών κρίσεων) ή/και σε διαταραγμένη νεφρική λειτουργία, ειδικά όταν έχει γίνει υπέρβαση των συνιστώμενων δόσεων της ιμιπενέμηςΠροσοχή
-
Αλληλεπίδραση με βαλπροϊκό οξύ / βαλπροϊκό νάτριοΗ ταυτόχρονη χρήση δεν συνιστάται. Εάν είναι απαραίτητη η χορήγηση του Imipenem, Cilastatin And Relebactam, θα πρέπει να εξετάζεται η συμπληρωματική αντισπασμωδική θεραπεία (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
-
Διάρροια σχετιζόμενη με το Clostridium difficile (CDAD)από ήπια διάρροια έως θανατηφόρα κολίτιδαΠληθυσμόςόλοι οι ασθενείςΗ CDAD πρέπει να εξετάζεται σε όλους τους ασθενείς που παρουσιάζουν διάρροια κατά τη διάρκεια ή μετά τη χορήγηση του Imipenem, Cilastatin And Relebactam. Εάν υπάρχει υποψία ή επιβεβαιωμένη CDAD, να διακοπεί η θεραπεία με Imipenem, Cilastatin And Relebactam και να χορηγηθεί ειδική αγωγή για το C. difficile. Δεν πρέπει να δίνονται φαρμακευτικά προϊόντα που αναστέλλουν τον περισταλτισμό.
-
Δοσολογία σε ασθενείς με πολύ υψηλό CrClΠληθυσμόςασθενείς με HAP ή VAP και CrCl ≥ 250 ml/min, ή ασθενείς με cIAI ή cUTI και CrCl > 150 ml/minΘα πρέπει να ληφθεί υπόψη η χρήση εναλλακτικών θεραπειών καθώς η συνιστώμενη δόση μπορεί να μην επαρκεί.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΠληθυσμόςασθενείς με νεφρική δυσλειτουργίαΣυνιστάται προσαρμογή της δόσης (βλ. Δοσολογία). Υπάρχουν ανεπαρκείς πληροφορίες για χρήση σε ασθενείς που υποβάλονται σε περιτοναϊκή αιμοκάθαρση.
-
Περιορισμοί των κλινικών δεδομένων (Ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς)ΠληθυσμόςΑνοσοκατεσταλμένοι ασθενείς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με ουδετεροπενίαΕξαιρέθηκαν από τις κλινικές δοκιμές.
-
Αντιβακτηριακό φάσμαΗ ιμιπενέμη δεν έχει δράση ενάντια στον MRSA, MRSE ή Enterococcus faecium. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται εναλλακτικοί ή πρόσθετοι αντιβακτηριακοί παράγοντες όταν αυτά τα παθογόνα είναι γνωστά ή ύποπτα.
-
Υπερανάπτυξη μη ευαίσθητων οργανισμώνΜπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την υπερβολική ανάπτυξη μη ευαίσθητων οργανισμών, οι οποίοι ενδέχεται να απαιτούν διακοπή της θεραπείας ή άλλα κατάλληλα μέτρα.
-
Περιεκτικότητα σε νάτριοΠληθυσμόςασθενείς που βρίσκονται σε δίαιτα ελεγχόμενη νατρίουΚάθε φιαλίδιο περιέχει 37,5 mg νατρίου (1,6 mmol). Αυτό θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
αντένδειξηΓενικευμένες επιληπτικές κρίσειςΣύστασηΔεν πρέπει να χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με το Imipenem, Cilastatin And Relebactam, εκτός αν τα πιθανά οφέλη υπερτερούν των κινδύνων
-
Βαλπροϊκό οξύ, Βαλπροϊκό νάτριοπροσοχήΜείωση των συγκεντρώσεων βαλπροϊκού οξέος, αύξηση του κινδύνου παροξυσμώνΣύστασηΗ ταυτόχρονη χρήση του Imipenem, Cilastatin And Relebactam και του βαλπροϊκού οξέος/βαλπροϊκού νατρίο νατρίου δεν συνιστάται
-
Από του στόματος χορηγούμενα αντιπηκτικά (π.χ. βαρφαρίνη)παρακολούθησηΑύξηση των αντιπηκτικών επιδράσεωνΣύστασηΣυνιστάται να παρακολουθείται το INR (διεθνής ομαλοποιημένη σχέση) κατά περίπτωση κατά τη διάρκεια και λίγο μετά τη συγχορήγηση αντιβιοτικών με από του στόματος χορηγούμενα αντιπηκτικά φαρμακευτικά προϊόντα
-
Προβενεσίδη / Αναστολείς OATχωρίς αλληλεπίδρασηΗ έκθεση ιμιπενέμης και ρελεμπακτάμης δεν αυξάνεται κλινικά σημαντικά. Αύξηση επιπέδου πλάσματος και t½ σιλαστατίνης, αλλά όχι κλινικά σημαντικά.ΣύστασηΤο Imipenem, Cilastatin And Relebactam μπορεί να χορηγηθεί ταυτόχρονα με αναστολείς OAT
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Διάρροια
- Κοιλιακό άλγος
- Οπισθοστερνικός καύσος
- Ναυτία
- Έμετος
- Αιμορραγική κολίτιδα
- Γλωσσίτιδα
- Αυξημένη σιελόρροια
- Κολίτιδα ψευδομεμβρανώδης
- Καντιντίαση
- Γαστρεντερίτιδα
- Ηωσινοφιλία
- Λευκοπενία
- Θρομβοπενία
- Θρομβοκυττάρωση
- Ακοκκιοκυτταραιμία
- Αιμολυτική αναιμία
- Καταστολή μυελού των οστών
- Πανκυτταροπενία
- Ουδετεροπενία
- Θετική δοκιμασία Coombs
- Αναφυλακτικές αντιδράσεις
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Ίλιγγος
- Σπασμοί
- Συγχυτικές καταστάσεις
- Παραισθησία
- Διαταραχή γεύσης
- Εγκεφαλοπάθεια
- Δυσκινησία
- Διέγερση
- Ψευδαισθήσεις
- Εστιακός τρόμος
- Μυοκλονική δραστηριότητα
- Συγκινησιακή αστάθεια
- Επιδείνωση μυασθένειας gravis
- Απώλεια ακοής
- Εμβοές
- Ταχυκαρδία
- Αίσθημα παλμών
- Κυάνωση
- Θρομβοφλεβίτιδα
- Υπόταση
- Έξαψη
- Δύσπνοια
- Υπεραερισμός
- Φαρυγγικό άλγος
- Υπερτροφία των θηλών της γλώσσας
- Χρωματισμός των δοντιών και/ή της γλώσσας
- Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
- Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
- Αύξηση κρεατινίνης ορού
- Αυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση αίματος
- Ηπατίτιδα
- Ηπατική ανεπάρκεια
- Ίκτερος
- Κεραυνοβόλος Ηπατίτιδα
- Κνίδωση
- Κνησμός
- Υπεριδρωσία
- Πολύμορφο ερύθημα
- Αποφολιδωτική δερματίτιδα
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Αγγειοοίδημα
- Εξάνθημα (π.χ. εξανθηματικό)
- Αλλαγές στην υφή του δέρματος
- Πολυαρθραλγία
- Πόνος θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης
- Οξεία νεφρική ανεπάρκεια
- Ολιγουρία
- Ανουρία
- Πολυουρία
- Δυσχρωματισμός των ούρων
- Κνησμός αιδοίου
- Πυρετός
- Θωρακική δυσφορία
- Τοπικό άλγος και σκλήρυνση στο σημείο της ένεσης
- Αυξήσεις της αλκαλικής φωσφατάσης στον ορό
- Παρατεταμένο χρόνο προθρομβίνης
- Αυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορό
- Αιμοσφαιρίνη Μειωμένη
- Εξασθένηση/αδυναμία
- Αυξήσεις του αζώτου ουρίας αίματος
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΑυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνηςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΑυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράσηΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΘρομβοφλεβίτιδαΑγγειακές
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΑναφυλακτικές αντιδράσειςΑνοσοποιητικό
-
Όχι συχνέςΑπώλεια ακοήςΑυτί
-
Όχι συχνέςΑυξήσεις της αλκαλικής φωσφατάσης στον ορόΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Όχι συχνέςΑύξηση κρεατινίνης ορούΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕξάνθημα (π.χ. εξανθηματικό)Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Όχι συχνέςΖάληΝευρικό
-
Όχι συχνέςΗπατίτιδαΉπαρ
-
Όχι συχνέςΗωσινοφιλίαΑίμα
-
Όχι συχνέςΚνησμός αιδοίουΔιαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος και του μαστού
-
Όχι συχνέςΚοιλιακό άλγοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΚολίτιδα ψευδομεμβρανώδηςΛοιμώξεις και παρασιτώσεις
-
Όχι συχνέςΟπισθοστερνικός καύσοςΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΠολυαρθραλγίαΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
Όχι συχνέςΠυρετόςΓενικές
-
Όχι συχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΥπεριδρωσίαΔέρμα
-
Όχι συχνέςΥπερτροφία των θηλών της γλώσσαςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Όχι συχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΈξαψηΑγγειακές
-
ΣπάνιεςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΑιμορραγική κολίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΑποφολιδωτική δερματίτιδαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΑυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορόΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣπάνιεςΑυξημένη σιελόρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΓλωσσίτιδαΓαστρεντερικό
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή γεύσηςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΕμβοέςΑυτί
-
ΣπάνιεςΘρομβοκυττάρωσηΑίμα
-
ΣπάνιεςΘρομβοπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΘωρακική δυσφορίαΓενικές
-
ΣπάνιεςΚαντιντίασηΛοιμώξεις
-
ΣπάνιεςΚεραυνοβόλος ΗπατίτιδαΔιαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
-
ΣπάνιεςΛευκοπενίαΑίμα
-
ΣπάνιεςΟξεία νεφρική ανεπάρκειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
ΣπάνιεςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΠαρατεταμένο χρόνο προθρομβίνηςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
ΣπάνιεςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα
-
ΣπάνιεςΠόνος θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήληςΔιαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
-
ΣπάνιεςΣπασμοίΝευρικό
-
ΣπάνιεςΣυγχυτικές καταστάσειςΝευρικό
-
ΣπάνιεςΥπεραερισμόςΑναπνευστικό
-
Πολύ σπάνιεςΑιμολυτική αναιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑιμοσφαιρίνη ΜειωμένηΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Πολύ σπάνιεςΑκοκκιοκυτταραιμίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΑνουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΓαστρεντερίτιδαΛοιμώξεις
-
Πολύ σπάνιεςΔυσκινησίαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΕγκεφαλοπάθειαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΕξασθένηση/αδυναμίαΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Πολύ σπάνιεςΕπιδείνωση μυασθένειας gravisΜυοσκελετικό
-
Πολύ σπάνιεςΕστιακός τρόμοςΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΗπατική ανεπάρκειαΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΘετική δοκιμασία CoombsΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΚαταστολή μυελού των οστώνΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΚυάνωσηΚαρδιά
-
Πολύ σπάνιεςΜυοκλονική δραστηριότηταΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΟλιγουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Πολύ σπάνιεςΣύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΤοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΤοπικό άλγος και σκλήρυνση στο σημείο της ένεσηςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
Πολύ σπάνιεςΦαρυγγικό άλγοςΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Πολύ σπάνιεςΧρωματισμός των δοντιών και/ή της γλώσσαςΔιαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΊκτεροςΉπαρ
-
Μη γνωστέςΑγγειοοίδημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑλλαγές στην υφή του δέρματοςΔιαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
-
Μη γνωστέςΑυξήσεις του αζώτου ουρίας αίματοςΠαρακλινικές εξετάσεις
-
Μη γνωστέςΑυξημένη γαλακτική αφυδρογονάση αίματοςΕργαστηριακές
-
Μη γνωστέςΔυσχρωματισμός των ούρωνΔιαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
-
Μη γνωστέςΟυδετεροπενίαΑίμα
-
Μη γνωστέςΠανκυτταροπενίαΑίμα
-
Μη γνωστέςΠολυουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Μη γνωστέςΣυγκινησιακή αστάθειαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Μη γνωστέςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΤο Imipenem, Cilastatin And Relebactam θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μόνο εάν το δυνητικό όφελος δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.Δεν υπάρχουν επαρκείς και καλά ελεγχόμενες μελέτες. Μελέτες σε ζώα με ιμιπενέμη/σιλαστατίνη κατέδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα σε πιθήκους. Ο πιθανός κίνδυνος για τους ανθρώπους είναι άγνωστος. Μελέτες σε ζώα με ρελεμπακτάμη δεν υποδεικνύουν άμεσες ή έμμεσες επιβλαβείς επιδράσεις.
-
ΓαλουχίαΠρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί η θεραπεία με Imipenem, Cilastatin And Relebactam.Η ιμιπενέμη και η σιλαστατίνη απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα σε μικρές ποσότητες. Δεν είναι γνωστό εάν η ρελεμπακτάμη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα, αλλά απεκκρίνεται στο γάλα των αρουραίων. Ο κίνδυνος στα νεογέννητα/βρέφη που θηλάζουν δεν μπορεί να αποκλειστεί.
-
ΓονιμότηταΔεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τον άνθρωπο. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν επιβλαβείς επιδράσεις.Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τον άνθρωπο σχετικά με πιθανές επιδράσεις της ιμιπενέμης/σιλαστατίνης ή της θεραπείας με ρελεμπακτάμη στην ανδρική ή γυναικεία γονιμότητα. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν επιβλαβείς επιδράσεις.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Αντιβακτηριακά για συστηματική χρήση, καρβαπενέμες, κωδικός ATC: J01DH56
Μηχανισμός δράσης
Η βακτηριοκτόνος δράση της ιμιπενέμης προκύπτει από την αναστολή των πρωτεϊνών σύνδεσης πενικιλλίνης (PBPs) που οδηγούν σε αναστολή της σύνθεσης κυτταρικών τοιχωμάτων της πεπτιδογλυκάνης.
Η σιλαστατίνη περιορίζει τον νεφρικό μεταβολισμό της ιμιπενέμης και δεν έχει αντιβακτηριακή δράση.
Η ρελεμπακτάμη είναι ένας μη βήτα αναστολέας λακτάμης των Ambler κλάσης A και C βήτα-λακταμασών, συμπεριλαμβανομένων της κλάσης Α Klebsiella pneumoniae καρβαπενεμάσης (KPC) και των ευρέος-φάσματος β- λακταμασών (ESBLs), και κατηγορίας C (AmpC-τύπου) βήτα-λακταμάσες, συμπεριλαμβανόμενης της Κεφαλοσπορινάσης που προέρχεται από Ψευδομονάδα (PDC). Η ρελεμπακτάμη δεν αναστέλλει τα ένζυμα κλάσης Β (μετάλλο-βήτα-λακταμάσες) ή τις καρβαπεμενάσες κλάσης D. Η ρελεμπακτάμη δεν έχει αντιβακτηριακή δράση.
Αντοχή
Οι μηχανισμοί αντοχής σε Gram-αρνητικά βακτήρια που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την ιμιπενέμη/ρελεμπακτάμη περιλαμβάνουν την παραγωγή μεταλό-βήτα-λακταμασών ή οξακιλλινασών με δράση καρβαπεμενέσης.
Η έκφραση ορισμένων αλληλόμορφων της βήτα-λακταμάσης κλάσης Α Guiana ευρέως φάσματος βήτα-λακταμάση (GES) και υπερέκφραση του PDC σε συνδυασμό με την απώλεια της πορίνης εισαγωγής OprD της ιμιπενέμης μπορεί να προσδώσει αντοχή στην ιμιπενένη/ρελεμπακτάμη σε P. aeruginosa. Η έκφραση των αντλιών εκροής στην P. aeruginosa δεν επηρεάζει τη δραστικότητα είτε της ιμιπενέμης είτε της ρελεμπακτάμης. Μηχανισμοί βακτηριακής αντοχής που θα μπορούσαν να μειώσουν την αντιβακτηριακή δραστηριότητα της ιμιπενέμης/ρελεμπακτάμης στα Enterobacterales περιλαμβάνουν μεταλλάξεις πορινών που επηρεάζουν την εξωτερική διαπερατότητα της μεμβράνης.
Αντιβακτηριακή δραστηριότητα σε συνδυασμό με άλλους αντιβακτηριακούς παράγοντες
Οι in vitro μελέτες δεν κατέδειξαν ανταγωνισμό μεταξύ της ιμιπενέμης/ρελεμπακτάμης και της αμικασίνης, της αζιθρομυκίνης, της αζτρεονάμης, της κολιστίνης, της γενταμυκίνης, της λεβοφλοξασίνης, της λινεζολιδης, της τιγεκυκλίνης, της τομπραμυκίνης ή βανκομυκίνης.
Όρια δοκιμής ευαισθησίας
Τα ερμηνευτικά κριτήρια των ελάχιστων ανασταλτικών συγκεντρώσεων (MIC) για τον έλεγχο ευαισθησίας καθορίστηκαν από Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δοκιμής της Ευαισθησίας σε Αντιμικροβιακούς Παράγοντες (EUCAST) για την ιμιπενέμη-ρελεμπακτάμη και παρατίθενται εδώ: https://www.ema.europa.eu/documents/other/minimum-inhibitory-concentration-micbreakpoints_en.xlsx.
Φαρμακοκινητική/Φαρμακοδυναμική σχέση
Ο χρόνος που οι μη δεσμευμένες συγκεντρώσεις της ιμιπενέμης στο πλάσμα υπερβαίνουν την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση ιμιπενέμης/ρελεμπακτάμης (% fT > MIC) έχει αποδειχτεί ότι συνδέεται καλύτερα με την αποτελεσματικότητα. Η αναλογία της 24ωρης μη δεσμευμένης ρελεμπακτάμης στο πλάσμα AUC προς την MIC ιμιπενέμης/ρελεμπακτάμης (fAUC / MIC) έχει προσδιοριστεί ότι είναι ο δείκτης που προβλέπει καλύτερα την αποτελεσματικότητα της ρελεμπακτάμης.
Κλινική αποτελεσματικότητα έναντι συγκεκριμένων παθογόνων
Η αποτελεσματικότητα έχει αποδειχθεί σε κλινικές μελέτες έναντι των παθογόνων παραγόντων που απαριθμούνται σε κάθε ένδειξη που ήταν ευαίσθητα στην ιμιπενέμη και την ρελεμπακτάμη in vitro:
Ενδονοσοκομειακή πνευμονία, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας σχετιζόμενης με τον αναπνευστήρα
Gram-αρνητικοί μικροοργανισμοί
- Escherichia coli
- Haemophilus influenzae
- Klebsiella pneumoniae
- Pseudomonas aeruginosa
- Serratia marcescens
In vitro μελέτες υποδεικνύουν ότι τα ακόλουθα παθογόνα θα ήταν ευαίσθητα στην ιμιπενέμη και την ρελεμπακτάμη ελλείψει επίκτητων μηχανισμών αντοχής:
Αερόβιοι Gram-αρνητικοί μικρο-οργανισμοί
- Acinetobacter calcoaceticus baumannii σύμπλεγμα
- Citrobacter spp. (συμπεριλαμβανομένων C. freundii και C. koseri)
- Enterobacter spp. (συμπεριλαμβανόμενων E. asburiae και E. cloacae)
- Escherichia coli
- Klebsiella spp. (συμπεριλαμβανομένων K. aerogenes, K. oxytoca και K. pneumoniae)
- Pseudomonas aeruginosa
- Serratia marcescens
Αναερόβιοι Gram-αρνητικοί μικρο-οργανισμοί
- Bacteroides spp. (συμπεριλαμβανόμενου του B. fragilis)
- Fusobacterium spp. (συμπεριλαμβανόμενου του F. nucleatum και του F. necrophorum)
- Prevotella spp. (συμπεριλαμβανόμενου του P. melaninogenica, P. bivia, και P. buccae)
Gram-θετικοί αερόβιοι μικροοργανισμοί
- Enterococcus faecalis
- Staphylococcus aureus (μόνο ευαίσθητα στη methicillin στελέχη)
- Viridans group streptococci (συμπεριλαμβανόμενου του S. anginosus και του S. constellatus)
In vitro μελέτες υποδεικνύουν ότι τα ακόλουθα είδη δεν είναι ευαίσθητα στην ιμιπενέμη και ρελεμπακτάμη:
Gram-αρνητικοί αερόβιοι μικρο-οργανισμοί
- Legionella spp.
- Stenotrophomonas maltophilia
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Imipenem, Cilastatin And Relebactam σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία των Gram-αρνητικών βακτηριακών λοιμώξεων (βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Γενική εισαγωγή
Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι σταθεροποιημένης κατάστασης της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης σε υγιείς ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (CrCl 90 ml/min ή μεγαλύτερη) μετά από πολλαπλές ενδοφλέβιες εγχύσεις 30 λεπτών 500 mg ιμιπενέμης/500 mg σιλαστατίνης + 250 mg ρελεμπακτάμης που χορηγούνται κάθε 6 ώρες συνοψίζονται στον Πίνακα 4. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι σταθεροποιημένης κατάστασης της ιμιπενέμης και της ρελεμπακτάμης σε ασθενείς με cIAI ή cUTI και HAP ή VAP με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (90 ml/min ≤ CrCl < 150 ml/min) μετά από πολλαπλές ενδοφλέβιες εγχύσεις 30 λεπτών 500 mg ιμιπενέμης/500 mg σιλαστατίνης + 250 mg ρελεμπακτάμης που χορηγούνται κάθε 6 ώρες συνοψίζονται στους Πίνακες 5 και 6, αντίστοιχα. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι ήταν παρόμοιες για τη χορήγηση εφάπαξ και πολλαπλής δόσης λόγω της ελάχιστης συσσώρευσης.
Η Cmax και η AUC της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης αυξάνονται αναλογικά με τη δόση. Η ημίσεια ζωή αποβολής (t1/2) της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης είναι ανεξάρτητη της δόσης.
Πίνακας 4: Γεωμετρικός μέσος όρος σταθεροποιημένης κατάστασης (% γεωμετρικός συντελεστής της διακύμανσης) φαρμακοκινητικών παραμέτρων στο πλάσμα της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης μετά από πολλαπλές ενδοφλέβιες εγχύσεις 30 λεπτών 500 mg ιμιπενέμης/500 mg σιλαστατίνης + 250 mg ρελεμπακτάμης ανά 6 ώρες σε υγιείς ενήλικες
| Ιμιπενέμη (n=6) | Σιλαστατίνη (n=6) | Ρελεμπακτάμη (n=6) | |
|---|---|---|---|
| AUC 0 - 6 hr (μM-hr) | 138,0 (17,8) | 98,0 (17,0) | 81,6 (17,8) |
| C max (μM) | 106, (26,8) | 96,4 (21,8) | 48,3 (24,9) |
| CL (L/hr) | 12,0 (17,8) | 14,2 (17,0) | 8,8 (17,8) |
| t 1/2 (hr)* | 1,1 (±0,1) | 1,0 (±0,1) | 1,7 (±0,2) |
*Αριθμητικός μέσος (τυπική απόκλιση) που αναφέρθηκε για t 1/2 AUC 0 - 6 hr = περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης χρόνου από 0 έως 6 ώρες. C max = μέγιστη συγκέντρωση. CL = κάθαρση πλάσματος. t 1/2= χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής
Πίνακας 5: Πληθυσμός μοντέλου φαρμακοκινητικής βασισμένου στο γεωμετρικό μέσο όρο σε σταθεροποιημένη κατάσταση (% γεωμετρικός συντελεστής της διακύμανσης) φαρμακοκινητικών παραμέτρων πλάσματος της ιμιπενέμης και ρελεμπακτάμης μετά από πολλαπλές ενδοφλέβιες εγχύσεις 30 λεπτών Imipenem, Cilastatin And Relebactam (500 mg ιμιπενέμη/500 mg σιλαστατίνη/250 mg ρελεμπακτάμη) ανά 6 ώρες σε ασθενείς με cIAI η cUTI με CrCl 90 ml/min ή μεγαλύτερη
| Ιμιπενέμη | Ρελεμπακτάμη | |
|---|---|---|
| AUC 0 - 24 hr (μM-hr) | 500,0 (56,3) | 390,5 (44,5) |
| C max (μM) | 88,9 (62,1) | 58,5 (44,9) |
| CL (L/hr) | 13,4 (56,3) | 7,4 (44,5) |
| t 1/2 (hr)* | 1,0 (±0,5) | 1,2 (±0,7) |
*Αριθμητικός μέσος (τυπική απόκλιση) που αναφέρθηκε για t 1/2 AUC 0 - 24 hr = περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης χρόνου από 0 έως 24 ώρες. Cmax = μέγιστη συγκέντρωση. CL = κάθαρση πλάσματος. t 1/2= χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής
Πίνακας 6: Φαρμακοκινητικό μοντέλο πληθυσμού με βάση γεωμετρικό μέσο όρο σε σταθεροποιημένη κατάσταση (% γεωμετρικός συντελεστής διακύμανσης) φαρμακοκινητικών παραμέτρων πλάσματος της ιμιπενέμης και της ρελεμπακτάμης μετά από πολλαπλές ενδοφλέβιες εγχύσεις 30 λεπτών Imipenem, Cilastatin And Relebactam (500 mg ιμιπενέμης/500 mg σιλαστατίνης + 250 mg ρελεμπακτάμης) κάθε 6 ώρες σε ασθενείς με HAP ή με VAP με CrCl 90 ml/min ή μεγαλύτερη
| Ιμιπενέμη | Ρελεμπακτάμη | |
|---|---|---|
| AUC0 - 24hr (μM-hr) | 812.2 (59.4) | 655.2 (47.9) |
| Cmax (μM) | 159.1 (62.3) | 87.6 (43.8) |
| CL (L/hr) | 8.2 (59.4) | 4.4 (47.9) |
AUC0 - 24hr=περιοχή κάτω από την καμπύλη χρόνου συγκέντρωσης από 0 έως 24 ώρες,·Cmax=μέγιστη συγκέντρωση, CL=κάθαρση πλάσματος
Κατανομή
Η δέσμευση της ιμιπενέμης και της σιλαστατίνης στις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος είναι περίπου 20% και 40%, αντίστοιχα. Η σύνδεση της ρελεμπακτάμης με τις πρωτεΐνες του ανθρώπινου πλάσματος είναι περίπου 22% και είναι ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση.
Ο όγκος κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης είναι 24,3 L, 13,8 L, και 19,0 L αντίστοιχα, σε ασθενείς μετά από πολλαπλές δόσεις που εγχύονται για 30 λεπτά κάθε 6 ώρες.
Η διείσδυση στο υγρό της πνευμονικής επιθηλιακής επένδυσης (ELF) εκφρασμένο ως ο συνολικός λόγος έκθεσης στο ELF προς μη δεσμευμένο πλάσμα ποσοστό ήταν 55% και 54% για την ιμιπενέμη και την ρελεμπακτάμη, αντίστοιχα.
Βιομετασχηματισμός
Η ιμιπενέμη, όταν χορηγείται μόνη της, μεταβολίζεται στα νεφρά από την δεϋδροπεπτιδάση-I, με αποτέλεσμα τα χαμηλά επίπεδα της ιμιπενέμης (μέσος όρος του 15-20% της δόσης) να ανακτώνται στα ανθρώπινα ούρα. Η σιλαστατίνη, ένας αναστολέας αυτού του ενζύμου, αποτρέπει αποτελεσματικά το μεταβολισμό μέσω των νεφρών έτσι ώστε όταν χορηγούνται ταυτόχρονα ιμιπενέμη και σιλαστατίνη, να επιτυγχάνονται επαρκή επίπεδα ιμιπενέμης (περίπου το 70% της δόσης) στα ούρα για να καταστεί δυνατή η αντιβακτηριδιακή δράση.
Η σιλαστατίνη αποβάλλεται κυρίως στα ούρα ως αμετάβλητο αρχικό φάρμακο (περίπου 70-80% της δόσης), με 10% της δόσης να ανακτάται ως ένας N-ακετυλομεταβολίτης, ο οποίος έχει ανασταλτική δράση κατά της δεϋδροπεπτιδάση-I, συγκρίσιμης με το αρχικό φαρμακευτικό προϊόν.
Η ρελεμπακτάμη αποβάλλεται κυρίως μέσω της νεφρικής αποβολής ως αμετάβλητο αρχικό φάρμακο (μεγαλύτερο από το 90% της δόσης) και μεταβολίζεται ελάχιστα. Η αμετάβλητη ρελεμπακτάμη ήταν το μόνο συστατικό σχετικό με το φάρμακο που ανιχνεύθηκε στο ανθρώπινο πλάσμα.
Αποβολή
Η ιμιπενέμη, σιλαστατίνη και ρελεμπακτάμη απεκκρίνονται κυρίως από τους νεφρούς.
Μετά από χορήγηση πολλαπλής δόσης 500 mg ιμιπενέμης, 500 mg σιλαστατίνης, και 250 mg ρελεμπακτάμης σε υγιή αρσενικά άτομα, περίπου το 63% της χορηγούμενης δόσης ιμιπενέμης, και 77% της χορηγούμενης δόσης σιλαστατίνης ανακτώνται ως αμετάβλητο αρχικό συστατικό στα ούρα.
Η νεφρική απέκκριση της ιμιπενέμης και της σιλαστατίνης περιλαμβάνει τόσο σπειραματική διήθηση όσο και ενεργή σωληναριακή έκκριση. Μεγαλύτερο από το 90% της χορηγούμενης δόσης ρελεμπακτάμης απεκκρίθηκε αμετάβλητο στα ανθρώπινα ούρα. Η μέση νεφρική κάθαρση για τη ρελεμπακτάμη είναι 135 ml/min, κοντά στην κάθαρση του πλάσματος (148 ml/min), υποδεικνύοντας σχεδόν πλήρη αποβολή της ρελεμπακτάμης από τη νεφρική οδό. Η μη δεσμευμένη νεφρική κάθαρση της ρελεμπακτάμης είναι μεγαλύτερη από το ρυθμό σπειραματικής διήθησης, υποδεικνύοντας ότι εκτός από τη σπειραματική διήθηση, η ενεργός σωληναριακή έκκριση εμπλέπεται στη νεφρική αποβολή, που αντιπροσώπευε το ~ 30% της συνολικής κάθαρσης.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Η φαρμακοκινητική της ρελεμπακτάμης είναι γραμμική σε σχέση με το εύρος δόσεων των 25 mg έως 1150 mg που μελετήθηκε για μία εφάπαξ ενδοφλέβια χορήγηση και 50 mg έως 625 mg που μελετήθηκε για πολλαπλή ενδοφλέβια χορήγηση κάθε 6 ώρες έως και 7 ημέρες. Παρατηρήθηκε ελάχιστη συσσώρευση ιμιπενέμης, σιλαστατίνης ή ρελεμπακτάμης μετά από πολλαπλές ενδοφλέβιες εγχύσεις ρελεμπακτάμης 30 λεπτών (50 έως 625 mg) συγχορηγούμενα με 500 mg ιμιπενέμη/500 mg σιλαστατίνης κάθε 6 ώρες έως 7 ημέρες σε υγιή ενήλικα αρσενικά με φυσιολογική νεφρική λειτουργία.
Ενζυμα που μεταβολίζουν το φάρμακο
Δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες αξιολόγησης της πιθανότητας να αλληλεπιδράσει η ιμιπενέμη ή η σιλαστατίνη με CYP450 ένζυμα.
Η ρελεμπακτάμη σε κλινικά συναφείς συγκεντρώσεις δεν αναστέλλει τα CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, ή CYP3A4 in vitro σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα. Η ρελεμπακτάμη δεν έδειξε καμία πιθανότητα για in vitro επαγωγή των CYP1A2, CYP2B6 και CYP3A4 σε ανθρώπινα ηπατοκύτταρα. Έτσι η ρελεμπακτάμη είναι απίθανο να προκαλέσει κλινικές φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις μέσω των οδών με διαμεσολάβηση CYP.
Η κάθαρση της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης γίνεται κυρίως μέσω νεφρικής αποβολής αμετάβλητη, με το μεταβολισμό ως μικρή οδό αποβολής. Έτσι, το Imipenem, Cilastatin And Relebactam είναι απίθανο να υπόκειται σε αλληλεπιδράσεις φαρμάκου-φαρμάκου όταν συγχορηγείται με αναστολείς ή επαγωγείς CYP.
Μεταφορείς μεμβρανών
Η ρελεμπακτάμη δεν αναστέλλει τους ακόλουθους ηπατικούς και νεφρικούς μεταφορείς in vitro σε κλινικά συναφείς συγκεντρώσεις: OATP1B1, OATP1B3, OAT1, OAT3, OCT2, P-gp, BCRP, MATE1, MATE2K ή BSEP.
Η ρελεμπακτάμη απεκκρίνεται ενεργά στα ούρα. Δεν είναι υπόστρωμα των OAT1, OCT2, P-gp, BCRP, MRP2, ή MRP4 μεταφορέων, αλλά είναι ένα υπόστρωμα των μεταφορέων OAT3, OAT4, MATE1 και MATE2K. Η ενεργός σωληναριακή έκκριση αντιστοιχεί μόνο στο 30% περίπου της συνολικής κάθαρσης της ρελεμπακτάμης, έτσι, η έκταση της αλληλεπίδρασης φαρμάκου-φαρμάκου λόγω αναστολής των σωληναριακών μεταφορέων αναμένεται να έχει ελάχιστη κλινική σημασία, η οποία επιβεβαιώθηκε με μια κλινική μελέτη αλληλεπίδρασης φαρμάκου -φαρμάκου με προβενεσίδη και Imipenem, Cilastatin And Relebactam (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
Ειδικοί πληθυσμοί
Νεφρική δυσλειτουργία
Σε μια κλινική φαρμακοκινητική μελέτη και φαρμακοκινητική ανάλυσης πληθυσμού, παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση (AUC) για την ιμιπενέμη, σιλαστατίνη και ρελεμπακτάμη με βάση την έκταση της νεφρικής δυσλειτουργίας.
Στην κλινική μελέτη, ο γεωμετρικός μέσος όρος AUC της ιμιπενέμης ήταν έως 1,4 φορές, 1,5 φορές και 2,5 φορές υψηλότερος σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιή άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Ο αντίστοιχος γεωμετρικος μέσος όρος των AUC της σιλαστατίνης ήταν μέχρι 1,6 φορές, 1,9 φορές και 5,6 φορές υψηλότερος. Ο γεωμετρικος μέσος όρος των AUC της ρελεμπακτάμης ήταν μέχρι 1,6 φορές, 2,2 φορές, και 4,9 φορές υψηλότερος σε ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, αντίστοιχα, σε σύγκριση με υγιή άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Σε ασθενείς με Νεφρική Νόσο Τελικού Σταδίου (ESRD) σε αιμοκάθαρση, η ιμιπενέμη, σιλαστατίνη και ρελεμπακτάμη απομακρύνονται αποτελεσματικά με αιμοκάθαρση.
Για τη διατήρηση συστημικών εκθέσεων παρόμοιων με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, συνιστάται προσαρμογή της δόσης σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Οι ασθενείς ESRD που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση θα πρέπει να λαμβάνουν Imipenem, Cilastatin And Relebactam μετά από τη συνεδρία αιμοκάθαρσης (βλ. Δοσολογία).
Ηπατική δυσλειτουργία
Η κάθαρση της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης γίνεται κυρίως μέσω της νεφρικής οδού. Επομένως, η ηπατική δυσλειτουργία δεν είναι πιθανό να έχει επίδραση στις εκθέσεις σε Imipenem, Cilastatin And Relebactam (βλ. Δοσολογία).
Ηλικιωμένοι/γένος
Σε μια μελέτη ηλικιωμένων/φύλου και σε φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση (AUC) για την ιμιπενέμη, σιλαστατίνη και ρελεμπακτάμη με βάση την ηλικία ή το φύλο, εκτός από την επίδραση της νεφρικής λειτουργίας (βλ. Δοσολογία).
Φυλή
Μόνο ένας περιορισμένος αριθμός μη λευκών ασθενών συμπεριλήφθηκε στις κλινικές μελέτες, αλλά δεν αναμένεται σημαντική επίδραση της φυλής στην φαρμακοκινητική της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Γενική εισαγωγή Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι σταθεροποιημένης κατάστασης της ιμιπενέμης, σιλαστατίνης και ρελεμπακτάμης σε υγιείς ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία (CrCl 90 ml/min ή μεγαλύτερη) μετά από πολλαπλές ενδοφλέβιες…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηπατική λειτουργία | gastroenterologyΗπατική λειτουργία | στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας | — |
| κατά τη διάρκεια της θεραπείας | ασθενείς με προϋπάρχουσες ηπατικές διαταραχές |