SPESOLIMAB
Σπεσολιμάμπη
### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC22 ### Μηχανισμός δράσης Η σπεσολιμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο ανταγωνιστικό μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 (IgG1) που αποκλείει τη σηματοδότηση του …
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
L40 Ψωρίαση
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Εξάρσεις της γενικευμένης φλυκταινώδους ψωρίασης (ΓΦΨ)
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια έγχυση
- Χορήγηση: Εφάπαξ δόση, με δυνατότητα πρόσθετης δόσης 1 εβδομάδα αργότερα εάν επιμένουν τα συμπτώματα
- Δόση έναρξης: 900 mg
-
Ενήλικες και έφηβοιΔόση900 mgΗλικίας από 12 ετών και βάρους τουλάχιστον 40 kg. Εφάπαξ δόση. Μπορεί να χορηγηθεί πρόσθετη δόση 900 mg, 1 εβδομάδα μετά την αρχική δόση, εάν τα συμπτώματα έξαρσης επιμένουν.
-
ΈφηβοιΔόση450 mgΗλικίας από 12 ετών και βάρους ≥ 30 και < 40 kg. Εφάπαξ δόση. Μπορεί να χορηγηθεί πρόσθετη δόση 450 mg, 1 εβδομάδα μετά την αρχική δόση, εάν τα συμπτώματα έξαρσης επιμένουν.
-
ΗλικιωμένοιΔεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
-
Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργίαΔεν κρίνονται αναγκαίες προσαρμογές της δόσης.
-
ΠαιδιάΗλικίας κάτω των 12 ετών: Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Βαριάς μορφής ή απειλητική για τη ζωή υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Κλινικά σημαντικές ενεργές λοιμώξεις (π.χ. ενεργή φυματίωση)
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Ιχνηλασιμότητα βιολογικών φαρμάκωνΤο όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια
-
ΛοιμώξειςΠληθυσμόςΑσθενείς με χρόνια λοίμωξη ή ιστορικό υποτροπιάζουσας λοίμωξηςΠρέπει να εξετάζονται οι δυνητικοί κίνδυνοι και τα αναμενόμενα κλινικά οφέλη της θεραπείας πριν από τη συνταγογράφηση σπεσολιμάμπης
-
ΛοιμώξειςΠληθυσμόςΑσθενείς με κλινικά σημαντική ενεργή λοίμωξηΗ θεραπεία δεν πρέπει να ξεκινά έως ότου η λοίμωξη υποχωρήσει πλήρως ή αντιμετωπιστεί επαρκώς
-
ΛοιμώξειςΠληθυσμόςΑσθενείς μετά τη θεραπείαΠρέπει να ενημερώνονται να ζητούν ιατρική συμβουλή εάν εμφανιστούν σημεία ή συμπτώματα κλινικά σημαντικής λοίμωξης
-
Προθεραπευτική αξιολόγηση για φυματίωση (ΤΒ)ΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείςΠρέπει να αξιολογούνται για λοίμωξη από φυματίωση πριν από την έναρξη της θεραπείας
-
Προθεραπευτική αξιολόγηση για φυματίωση (ΤΒ)ΠληθυσμόςΑσθενείς με λανθάνουσα TB, ιστορικό TB ή πιθανή προηγούμενη έκθεση σε άτομα με ενεργή φυματίωση στα οποία δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί επαρκές σχήμα θεραπείαςΠρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο αντι-TB θεραπείας πριν από την έναρξη της θεραπείας
-
Φυματίωση (ΤΒ)ΠληθυσμόςΑσθενείς μετά τη θεραπεία με σπεσολιμάμπηΠρέπει να παρακολουθούνται για σημεία και συμπτώματα ενεργής TB
-
Υπερευαισθησία και αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυσηΣοβαρήΠληθυσμόςΑσθενείς που εμφανίζουν σημεία αναφυλαξίας ή άλλης σοβαρής υπερευαισθησίαςΗ θεραπεία με σπεσολιμάμπη πρέπει να διακοπεί αμέσως και να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία
-
Υπερευαισθησία και αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυσηΉπια/μέτριαΠληθυσμόςΑσθενείς που αναπτύσσουν ήπια ή μέτρια υπερευαισθησία κατά τη διάρκεια μιας ενδοφλέβιας έγχυσης ή άλλες αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυσηΗ θεραπεία πρέπει να διακοπεί και να εξεταστεί το ενδεχόμενο κατάλληλης ιατρικής θεραπείας. Μετά την υποχώρηση της αντίδρασης, η έγχυση μπορεί να αρχίσει εκ νέου με βραδύτερο ρυθμό έγχυσης με σταδιακή αύξηση για την ολοκλήρωση της έγχυσης
-
Χρήση σε ασθενείς με άμεση, απειλητική για τη ζωή έξαρση ΓΦΨΈλλειψη δεδομένωνΠληθυσμόςΑσθενείς με άμεση, απειλητική για τη ζωή έξαρση ΓΦΨ ή έξαρση με ανάγκη εντατικής θεραπείαςΔεν υπάρχει εμπειρία από τη χρήση σπεσολιμάμπης
-
Ταυτόχρονη χρήση με άλλες θεραπείες της ΓΦΨΠροσοχήΗ ταυτόχρονη χρήση άλλων ανοσοκατασταλτικών παραγόντων και της σπεσολιμάμπης δεν συνίσταται. Κατά την έναρξη της θεραπείας, άλλες θεραπείες ΓΦΨ πρέπει να διακόπτονται και άλλες θεραπείες (π.χ. συστηματικά ανοσοκατασταλτικά) δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα.
-
Επανάληψη της θεραπείαςΈλλειψη δεδομένωνΠολύ περιορισμένα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας
-
Ανοσοποιήσεις με ζώντα εμβόλιαΠροσοχήΔιάστημα τουλάχιστον 4 εβδομάδες μεταξύ εμβολιασμών με ζώντες μικροοργανισμούς και έναρξης της θεραπείας με σπεσολιμάμπη. Ζώντα εμβόλια δεν πρέπει να χορηγούνται για τουλάχριστον 16 εβδομάδες μετά τη θεραπεία.
-
Περιφερική νευροπάθειαΆγνωστο ενδεχόμενοΟι ιατροί πρέπει να επαγρυπνούν για συμπτώματα πιθανώς ενδεικτικά νεοεμφανιζόμενης περιφερικής νευροπάθειας
-
Έκδοχα - ΠολυσορβικάΠροσοχήΤα πολυσορβικά μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Ζώντα εμβόλιααντένδειξηΔεν πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα.ΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγούνται ταυτόχρονα με τη σπεσολιμάμπη.
-
Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντεςπροσοχήΠεριορισμένη εμπειρία από την ταυτόχρονη χρήση.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Λοίμωξη
- Λοίμωξη ουροποιητικού συστήματος
- Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Υπερευαισθησία
- Κνησμός
- Αντιδράσεις της θέσης ένεσης
- Κόπωση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΑντιδράσεις της θέσης ένεσηςΓενικές
-
Πολύ συχνέςΛοίμωξηΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΛοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές
-
ΣυχνέςΛοίμωξη ουροποιητικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
Μη γνωστής συχνότηταςΥπερευαισθησίαΑνοσοποιητικό
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑποφεύγεταιΔεν υπάρχουν ή είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα. Η ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη (IgG) είναι γνωστό ότι διαπερνά τον πλακουντιακό φραγμό. Ως προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση της σπεσολιμάμπης κατά τη διάρκεια της κύησης.
-
ΘηλασμόςΜε προσοχήΔεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την απέκκριση της σπεσολιμάμπης στο ανθρώπινο γάλα. Κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων ημερών μετά τη γέννηση, ο κίνδυνος στο παιδί που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί λόγω μεταφοράς αντισωμάτων IgG. Στη συνέχεια, η σπεσολιμάμπη μπορεί να χρησιμοποιηθεί εάν απαιτείται κλινικά. Εάν η θεραπεία διακόπηκε πριν από το τελευταίο τρίμηνο, ο θηλασμός μπορεί να ξεκινήσει αμέσως μετά τη γέννηση.
-
ΓονιμότηταΆγνωστοΔεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την επίδραση της σπεσολιμάμπης στην ανθρώπινη γονιμότητα.
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC22
Μηχανισμός δράσης
Η σπεσολιμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο ανταγωνιστικό μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 (IgG1) που αποκλείει τη σηματοδότηση του ανθρώπινου υποδοχέα ιντερλευκίνης 36 (IL36R). Η δέσμευση της σπεσολιμάμπης στον IL36R αποτρέπει την επακόλουθη ενεργοποίηση του IL36R από τους συνδέτες του (IL36 α, β και γ) και την καθοδική ενεργοποίηση προ-φλεγμονωδών οδών.
Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις
Μετά τη θεραπεία με ενδοφλέβια σπεσολιμάμπη σε ασθενείς με ΓΦΨ, μειωμένα επίπεδα C‑αντιδρώσας πρωτεΐνης (CRP), ιντερλευκίνης (IL)6, μεσολαβούμενων από Τ‑βοηθητικά κύτταρα (Th1/Th17) κυτοκινών, δεικτών μεσολαβούμενης από κερατινοκύτταρα φλεγμονής, ουδετεροφιλικών μεσολαβητών και προφλεγμονωδών κυτοκινών παρατηρήθηκαν στον ορό και το δέρμα την Εβδομάδα 1 σε σύγκριση με την έναρξη και συσχετίστηκαν με μείωση της κλινικής βαρύτητας. Αυτές οι μειώσεις στους βιοδείκτες έγιναν πιο έντονες κατά την τελευταία μέτρηση την Εβδομάδα 8 στην Effisayil 1.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Effisayil 1 (1368‑0013)
Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη (Effisayil 1) πραγματοποιήθηκε για την αξιολόγηση της κλινικής αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της σπεσολιμάμπης σε ενήλικες ασθενείς με εξάρσεις Γενικευμένης Φλυκταινώδους Ψωρίασης (ΓΦΨ), όπως διαγνώσθηκε σύμφωνα με τα κριτήρια του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εμπειρογνωμόνων για τη Σπάνια και Σοβαρή Ψωρίαση (ERASPEN), ανεξάρτητα από την κατάσταση μετάλλαξης IL36RN. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν εάν είχαν μια έξαρση ΓΦΨ μέτριας έως βαριάς έντασης, όπως ορίζεται από μια συνολική βαθμολογία Συνολικής Εκτίμησης της Γενικευμένης Φλυκταινώδους Ψωρίασης από τον Ιατρό (GPPGA) (που κυμαίνεται από 0 [καθαρό δέρμα] έως 4 [σοβαρή]) τουλάχιστον 3 (μέτρια), παρουσία πρόσφατων φλυκταινών (νέα εμφάνιση ή επιδείνωση των φλυκταινών), βαθμολογία στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA τουλάχιστον 2 (ήπια) και τουλάχιστον 5% του εμβαδού επιφάνειας σώματος καλυμμένο με ερύθημα και παρουσία φλυκταινών. Οι ασθενείς ήταν απαραίτητο να διακόψουν τη συστηματική και τοπική θεραπεία για τη ΓΦΨ πριν από την τυχαιοποίηση (βλ. Πίνακα 2). Οι ασθενείς με άμεση απειλητική για τη ζωή έξαρση ΓΦΨ ή με ανάγκη εντατικής θεραπείας αποκλείστηκαν από τη μελέτη.
Πίνακας 2: Ελάχιστος χρόνος μεταξύ της διακοπής των φαρμάκων περιορισμένης πρόσβασης για τη θεραπεία της ΓΦΨ και της τυχαιοποίησης (Effisayil 1)*
| Διάρκεια της περιόδου εξάλειψης | Φάρμακα ή κατηγορία φαρμάκων |
|---|---|
| 2 μήνες | αδαλιμουμάμπη, αλεμτουζουμάμπη, μπριακινουμάμπη, μπροδαλουμάμπη, εφαλιζουμάμπη, γκουσελκουμάμπη, ινφλιξιμάμπη, ιξεκιζουμάμπη, ναταλιζουμάμπη, ρισανκιζουμάμπη, ριτουξιμάμπη, σεκουκινουμάμπη, τιλδρακιζουμάμπη, ουστεκινουμάμπη, βισιλιζουμάμπη, υπό έρευνα προϊόντα για την ψωρίαση (μη βιολογικοί παράγοντες) |
| 6 εβδομάδες | ετανερσέπτη |
| 30 ημέρες | συστηματικές ανοσοτροποποιητικές θεραπείες (π.χ. κορτικοστεροειδή**, κυκλοφωσφαμίδη), τοφασιτινίμπη, απρεμιλάστη· άλλες συστηματικές θεραπείες της ψωρίασης (π.χ. φουμαρικά), οιαδήποτε υπό έρευνα συσκευή ή προϊόν (εξαιρουμένων των προϊόντων για την ψωρίαση)· φωτοχημειοθεραπεία (π.χ. PUVA)· προσροφητική αφαίρεση κοκκιοκυττάρων και μονοκυττάρων |
| 7 ημέρες | ανακίνρα |
- Καμία έναρξη θεραπείας 1 εβδομάδα πριν από την τυχαιοποίηση: φωτοθεραπεία (π.χ. UVA, UVB), τοπική θεραπεία για ψωρίαση ή οποιαδήποτε άλλη δερματική πάθηση (π.χ. τοπικά κορτικοστεροειδή, τοπικά ανάλογα βιταμίνης D, πίσσα, ανθραλίνη, τοπικά ρετινοειδή)· καμία έναρξη θεραπείας 2 εβδομάδες πριν από την τυχαιοποίηση, καμία κλιμάκωση της δόσης εντός 2 εβδομάδων πριν από την τυχαιοποίηση και έπρεπε να διακοπούν πριν από τη λήψη της πρώτης δόσης: μεθοτρεξάτη, κυκλοσπορίνη, ρετινοειδή. ** Κανένας περιορισμός στα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή για τη θεραπεία του άσθματος ή στις σταγόνες κορτικοστεροειδών που χορηγούνται στο μάτι ή στο αυτί.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η αναλογία των ασθενών με βαθμολογία στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA 0 (που υποδεικνύει απουσία ορατών φλυκταινών) την Εβδομάδα 1 μετά τη θεραπεία. Το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η αναλογία των ασθενών με συνολική βαθμολογία GPPGA 0 ή 1 (καθαρό ή σχεδόν καθαρό δέρμα) την Εβδομάδα 1. Για την βαθμολογία στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA 0 και τη συνολική βαθμολογία GPPGA 0/1, ο καταλογισμός μη ανταπόκρισης (imputation) χρησιμοποιήθηκε για τη διαχείριση των περιπτώσεων χρήσης φαρμακευτικής αγωγής διαφυγής (θεραπεία κατ’ επιλογή του ερευνητή εάν η νόσος επιδεινωνόταν) και διάσωσης (εφάπαξ δόση 900 mg ενδοφλέβιας σπεσολιμάμπης) και των ελλειπόντων δεδομένων.
Συνολικά 53 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (2:1) για να λάβουν μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 900 mg σπεσολιμάμπης (n = 35) ή εικονικό φάρμακο (n = 18). Οι ασθενείς σε οποιοδήποτε σκέλος θεραπείας οι οποίοι εξακολουθούσαν να εμφανίζουν συμπτώματα έξαρσης την Εβδομάδα 1 ήταν επιλέξιμοι να λάβουν μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 900 mg σπεσολιμάμπης ανοικτής επισήμανσης, με αποτέλεσμα 12 ασθενείς (34%) στο σκέλος σπεσολιμάμπης να λάβουν μια δεύτερη δόση σπεσολιμάμπης και 15 ασθενείς (83%) στο σκέλος εικονικού φαρμάκου να λάβουν μία δόση σπεσολιμάμπης την Ημέρα 8. Επιπλέον, 6 ασθενείς (4 στο σκέλος σπεσολιμάμπης, 2 στο σκέλος εικονικού φαρμάκου) έλαβαν θεραπεία για έξαρση με μία εφάπαξ δόση 900 mg ενδοφλέβιας σπεσολιμάμπης για επανεμφάνιση έξαρσης μετά την Ημέρα 8.
Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν κατά 32% από άνδρες και κατά 68% από γυναίκες. Η μέση ηλικία ήταν 43 (εύρος: 21 έως 69) έτη·το 55% των ασθενών ήταν Ασιάτες και το 45% Καυκάσιοι. Οι περισσότεροι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη είχαν βαθμολογία στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA 3 (43%) ή 4 (36%), και οι ασθενείς είχαν συνολική βαθμολογία GPPGA 3 (81%) ή 4 (19%). 24,5% των ασθενών είχαν προηγουμένως λάβει αγωγή με βιολογική θεραπεία για ΓΦΨ.
Πρωτογενής και βασική δευτερογενής αποτελεσματικότητα
Κατά την εβδομάδα 1, υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στην αναλογία των ασθενών που πέτυχαν βαθμολογία στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA 0 (που υποδεικνύει απουσία ορατών φλυκταινών) και συνολική βαθμολογία GPPGA 0 ή 1 (καθαρό ή σχεδόν καθαρό δέρμα) στο σκέλος σπεσολιμάμπης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (βλ. Πίνακα 3).
Πίνακας 3: Βαθμολογία στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA και συνολική βαθμολογία GPPGA την Εβδομάδα 1 (Effisayil 1)
| Εικονικό φάρμακο | Σπεσολιμάμπη 900 mg i.v. | |
|---|---|---|
| Αριθμός ασθενών που αναλύθηκαν | 18 | 35 |
| Ασθενείς που πέτυχαν βαθμολογία στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA 0, n (%) | 1 (5,6) | 19 (54,3) |
| Τιμή p* | 0,0004 | |
| Ασθενείς που πέτυχαν συνολική βαθμολογία GPPGA 0 ή 1, n (%) | 2 (11,1) | 15 (42,9) |
| Τιμή p* | 0,0118 |
GPPGA = Συνολική Εκτίμηση της Γενικευμένης Φλυκταινώδους Ψωρίασης από τον Ιατρό· i.v. = ενδοφλέβια
- Μονόπλευρη τιμή p
Τόσο για το πρωτεύον όσο και για το κύριο δευτερεύον καταληκτικό σημείο, η επίδραση της θεραπείας παρατηρήθηκε για όλους τους ασθενείς ανεξάρτητα από την κατάσταση μετάλλαξης IL36RN.
Effisayil 2 (1368-0027)
Μια τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης II β (Effisayil 2) αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της σπεσολιμάμπης για υποδόρια χορήγηση σε ενήλικες και εφήβους ασθενείς με ιστορικό ΓΦΨ, όπως διαγνώσθηκε σύμφωνα με τα κριτήρια ERASPEN, ανεξάρτητα από την κατάσταση μετάλλαξης IL36RN, και με τουλάχιστον δύο εξάρσεις ΓΦΨ μέτριας έως βαριάς έντασης στο παρελθόν. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν εάν είχαν συνολική βαθμολογία GPPGA 0 ή 1 κατά τον προκαταρκτικό έλεγχο και την τυχαιοποίηση. Οι ασθενείς ήταν απαραίτητο να διακόψουν τη συστηματική και τοπική θεραπεία για τη ΓΦΨ πριν ή κατά την τυχαιοποίηση. Αυτοί οι ασθενείς έπρεπε να είχαν ιστορικό εξάρσεων κατά τη διάρκεια της ταυτόχρονης θεραπείας για τη ΓΦΨ ή ιστορικό εξάρσεων κατά τη μείωση της δόσης ή τη διακοπή αυτών των ταυτόχρονων φαρμακευτικών αγωγών.
Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν ο χρόνος μέχρι την πρώτη έξαρση της ΓΦΨ έως την Εβδομάδα 48 (που ορίζεται από τη βαθμολογία ≥ 2 στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA και αύξηση της συνολικής βαθμολογίας GPPGA κατά ≥ 2 από την έναρξη). Το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η εμφάνιση τουλάχιστον μίας έξαρσης της ΓΦΨ έως την Εβδομάδα 48. Πρόσθετα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία την Εβδομάδα 48 ήταν ο χρόνος μέχρι την πρώτη επιδείνωση της Κλίμακας Συμπτωμάτων Ψωρίασης (PSS) και του Δερματολογικού Δείκτη Ποιότητας Ζωής (DLQI), που ορίστηκε ως αύξηση της συνολικής βαθμολογίας κατά 4 μονάδες από την έναρξη.
Συνολικά 123 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν (1:1:1:1) για να λάβουν μία από τις τέσσερις θεραπείες (βλ. Πίνακα 4).
Πίνακας 4: Σκέλη θεραπείας στην Effisayil 2
| Δόση φόρτισης | Επακόλουθες δόσεις | |
|---|---|---|
| σπεσολιμάμπη | 600 mg υποδορίως | 300 mg υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες |
| σπεσολιμάμπη | 600 mg υποδορίως | 300 mg υποδορίως κάθε 12 εβδομάδες |
| σπεσολιμάμπη | 300 mg υποδορίως | 150 mg υποδορίως κάθε 12 εβδομάδες |
| Εικονικό φάρμακο | υποδόρια θεραπεία | υποδόρια θεραπεία κάθε 4 εβδομάδες |
Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν κατά 38,2% από άνδρες και κατά 61,8% από γυναίκες. Η μέση ηλικία ήταν 40,4 (εύρος: 14 έως 75) έτη με 8 (6,5%) εφήβους ασθενείς (2 ανά σκέλος θεραπείας)· το 64,2% των ασθενών ήταν Ασιάτες και το 35,8% Καυκάσιοι. Οι ασθενείς που συμπεριλήφθηκαν στη μελέτη είχαν βαθμολογία στην υποκλίμακα Φλυκταίνωσης GPPGA 1 (28,5%) ή 0 (71,5%), και οι ασθενείς είχαν συνολική βαθμολογία GPPGA 1 (86,2%) ή 0 (13,8%). Κατά τον χρόνο της τυχαιοποίησης, 74,8% των ασθενείς λάμβαναν συστηματική θεραπεία για τη ΓΦΨ, η οποία διακόπηκε κατά την έναρξη της τυχαιοποιημένης θεραπείας της μελέτης.
Ενώ μελετήθηκαν 3 δοσολογικά σχήματα στην Effisayil 2, το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα για την πρόληψη των εξάρσεων της ΓΦΨ είναι μια υποδόρια δόση εφόδου 600 mg σπεσολιμάμπης ακολουθούμενη από 300 mg υποδόριας αγωγής χορηγούμενης κάθε 4 εβδομάδες (βλ. Δοσολογία). Τα αποτελέσματα που συνοψίζονται παρακάτω είναι αυτά για το συνιστώμενο δοσολογικό σχήμα.
Οι ασθενείς που εμφάνισαν έξαρση ήταν επιλέξιμοι να λάβουν έως δύο ενδοφλέβιες δόσεις 900 mg σπεσολιμάμπης ανοικτής επισήμανσης (βλ. Δοσολογία). Δύο (6,7%) ασθενείς στο σκέλος της σπεσολιμάμπης για τη συνιστώμενη δόση και 15 (48,4%) ασθενείς στο σκέλος εικονικού φαρμάκου έλαβαν ενδοφλέβια θεραπεία για έξαρση.
Η θεραπεία με τη συνιστώμενη δόση της σπεσολιμάμπης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο οδήγησε σε στατιστικά σημαντική βελτίωση με βάση το πρωτεύον και το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο (βλ. Πίνακα 5).
Πίνακας 5: Χρόνος μέχρι την πρώτη έξαρση της ΓΦΨ και εμφάνιση τουλάχιστον μίας έξαρσης της ΓΦΨ έως την εβδομάδα 48 (Effisayil 2)
| Συνιστώμενη δόση σπεσολιμάμπης | Εικονικό φάρμακο | |
|---|---|---|
| Αριθμός ασθενών που αναλύθηκαν, N | 30 | 31 |
| Ασθενείς με εξάρσεις της ΓΦΨ, N (%)* | 3 (10,0) | 16 (51,6) |
| Αναλογία κινδύνου (HR)** για τον χρόνο μέχρι την πρώτη έξαρση έναντι εικονικού φαρμάκου (95% CI) | 0,16 (0,05, 0,54) | |
| Τιμή p*** | 0,0005 | |
| Διαφορά κινδύνου για την εμφάνιση έξαρσης της ΓΦΨ έναντι εικονικού φαρμάκου (95% CI) | -39,0% (-62,1, -15,9) | |
| Τιμή p**** | 0,0013 |
- Η χρήση ενδοφλέβιας θεραπείας με σπεσολιμάμπη ή η συνταγογραφημένη από τον ερευνητή καθιερωμένη φροντίδα για την αντιμετώπιση της επιδείνωσης της ΓΦΨ θεωρήθηκαν ως έναρξη της έξαρσης της ΓΦΨ ** Μοντέλο παλινδρόμησης Cox διαστρωματωμένο με βάση τη χρήση συστηματικών φαρμακευτικών αγωγών για τη ΓΦΨ κατά την τυχαιοποίηση *** Δοκιμασία log-rank διαστρωματωμένη με βάση τη χρήση συστηματικών φαρμακευτικών αγωγών για τη ΓΦΨ κατά την τυχαιοποίηση, μονόπλευρη τιμή p **** Δοκιμασία Cochran-Mantel-Haenszel μετά από πολλαπλό καταλογισμό, διαστρωματωμένη με βάση τη χρήση συστηματικών φαρμακευτικών αγωγών για τη ΓΦΨ κατά την τυχαιοποίηση, μονόπλευρη τιμή p
Η αποτελεσματικότητα της υποδόριας συνιστώμενης δόσης της σπεσολιμάμπης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο παρατηρήθηκε σύντομα μετά την τυχαιοποίηση και διατηρήθηκε έως την Eβδομάδα 48 (βλ. Εικόνα 1).
Εικόνα 1: Χρόνος μέχρι την πρώτη έξαρση της ΓΦΨ έως την Εβδομάδα 48 (Effisayil 2)
[αδύνατη ανάγνωση]
Τόσο για το πρωτεύον όσο και για το βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο, η επίδραση της θεραπείας παρατηρήθηκε για όλους τους ασθενείς ανεξάρτητα από την κατάσταση μετάλλαξης IL36RN.
Ένας έφηβος ασθενής στο σκέλος εικονικού φαρμάκου έλαβε τη συνταγογραφημένη από τον ερευνητή καθιερωμένη φροντίδα για τη θεραπεία της επιδείνωσης της ΓΦΨ και θεωρήθηκε ότι είχε έξαρση της ΓΦΨ. Κανένας έφηβος ασθενής στο σκέλος της συνιστώμενης δόσης της σπεσολιμάμπης δεν παρουσίασε έξαρση της ΓΦΨ.
Παρατηρήθηκε επίσης η πρόληψη της επιδείνωσης της ΓΦΨ όσον αφορά στην κλίμακα PSS και στο δείκτη DLQI, όπως φαίνεται από τις αναλογίες κινδύνου για PSS 0,42 (95% CI 0,20, 0,91) και για DLQI 0,26 (95% CI 0,11, 0,62).
Ανοσογονικότητα
Σε ασθενείς με ΓΦΨ που έλαβαν θεραπεία με ενδοφλέβια σπεσολιμάμπη στην Effisayil 1, 46% των ασθενών ανέπτυξαν ADA. Η πλειονότητα των θετικών για ADA συμμετεχόντων ανέπτυξε επίσης εξουδετερωτικά αντισώματα. Στην Effisayil 2, μετά από πολλαπλές υποδόριες δόσεις σπεσολιμάμπης, 41% των ασθενών ανέπτυξαν ADA. Η πλειονότητα των συμμετεχόντων θετικών για ADA ανέπτυξε επίσης εξουδετερωτικά αντισώματα.
Η κάθαρση της σπεσολιμάμπης αυξήθηκε παράλληλα με τους αυξανόμενους τίτλους ADA.
Καθώς η πλειονότητα των ασθενών δεν παρουσίασε επακόλουθη νέα έξαρση στην Effisayil 1, τα δεδομένα σχετικά με την επανάληψη θεραπείας σε ασθενείς με ADA (n = 4) είναι περιορισμένα. Επί του παρόντος δεν είναι γνωστό εάν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της παρουσίας ADA έναντι της σπεσολιμάμπης και της διατήρησης της αποτελεσματικότητας για τη θεραπεία των εξάρσεων. Μετά την υποδόρια χορήγηση σπεσολιμάμπης στην Effisayil 2, δεν υπήρξε προφανής επίπτωση της παρουσίας ADA στην αποτελεσματικότητα ή την ασφάλεια.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Σπεσολιμάμπη στον παιδιατρικό πληθυσμό ηλικίας κάτω των 12 ετών στην θεραπεία της γενικευμένης φλυκταινώδους ψωρίασης (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).
Έγκριση υπό όρους
Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν έχει εγκριθεί με τη διαδικασία που αποκαλείται «έγκριση υπό όρους». Αυτό σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες αποδείξεις σχετικά με το φαρμακευτικό προϊόν. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων θα αξιολογεί τουλάχιστον ετησίως τις νέες πληροφορίες για το παρόν φαρμακευτικό προϊόν και η παρούσα Περίληψη των Χαρακτηριστικών του Προϊόντος θα επικαιροποιείται αναλόγως.
Ένα μοντέλο φαρμακοκινητικής πληθυσμού αναπτύχθηκε με βάση δεδομένα που συλλέχθηκαν από υγιή άτομα, ασθενείς με ΓΦΨ και ασθενείς με άλλες ασθένειες. Μετά από μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση 900 mg, η εκτιμώμενη από το μοντέλο ΦΚ πληθυσμού AUC0‑∞ (95% CI) και η Cmax (95% CI) σε έναν τυπικό αρνητικό για ADA ασθενή με ΓΦΨ ήταν 4.750 (4.510, 4.970) µg·ημέρα/ml και 238 (218, 256) µg/ml, αντίστοιχα. Μετά από μια υποδόρια δόση εφόδου 600 mg σπεσολιμάμπης, ακολουθούμενη από 300 mg σπεσολιμάμπης υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες, η μέση (CV%) κατώτατη συγκέντρωση σε σταθερή κατάσταση κυμάνθηκε από 33,4 µg/ml (37,6%) έως 42,3 µg/ml (43,0%).
Απορρόφηση
Μετά από υποδόρια χορήγηση εφάπαξ δόσης σπεσολιμάμπης σε υγιείς εθελοντές, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτεύχθηκαν σε διάστημα 5,5 έως 7,0 ημερών μετά τη χορήγηση της δόσης. Μετά από υποδόρια χορήγηση στην κοιλιακή χώρα, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν ελαφρώς υψηλότερη στις υψηλότερες δόσεις με εκτιμώμενες τιμές 58%, 65% και 72% στα 150 mg, 300 mg και 600 mg, αντίστοιχα. Με βάση περιορισμένα δεδομένα, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα στον μηρό ήταν περίπου 85% μετά από υποδόρια δόση 300 mg σπεσολιμάμπης.
Κατανομή
Με βάση την ανάλυση φαρμακοκινητικής πληθυσμού, ο τυπικός όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση ήταν 6,4 l.
Βιομετασχηματισμός
Η μεταβολική οδός της σπεσολιμάμπης δεν έχει χαρακτηριστεί. Όπως ένα εξανθρωποποιημένο IgG1 μονοκλωνικό αντίσωμα, η σπεσολιμάμπη αναμένεται να αποικοδομηθεί σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών οδών με τρόπο παρόμοιο με την ενδογενή IgG.
Αποβολή
Στο γραμμικό εύρος δόσεων (0,3 έως 20 mg/kg), με βάση το μοντέλο ΦΚ πληθυσμού, η κάθαρση της σπεσολιμάμπης (95% CI) σε έναν τυπικό αρνητικό για ADA ασθενή με ΓΦΨ, βάρους 70 kg, ήταν 0,184 l/ημέρα. Η τερματική ημίσεια ζωή ήταν 25,5 ημέρες.
Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα
Όταν χορηγήθηκε ενδοφλεβίως, η σπεσολιμάμπη παρουσίασε γραμμική φαρμακοκινητική με ανάλογη προς τη δόση αύξηση της έκθεσης σε εύρος εφάπαξ δόσεων από 0,3 έως 20 mg/kg. Τόσο η κάθαρση (CL) όσο και η τελική ημίσεια ζωή ήταν ανεξάρτητες από τη δόση. Μετά τη χορήγηση εφάπαξ υποδόριας δόσης, η έκθεση στη σπεσολιμάμπη αυξήθηκε ελαφρώς περισσότερο από ανάλογα προς τη δόση σε όλο το εύρος δόσεων από 150 mg έως 600 mg λόγω της ελαφρώς αυξημένης βιοδιαθεσιμότητας σε υψηλότερες δόσεις.
Σωματικό βάρος
Οι συγκεντρώσεις της σπεσολιμάμπης ήταν χαμηλότερες σε άτομα με μεγαλύτερο σωματικό βάρος και υψηλότερες σε άτομα με μικρότερο σωματικό βάρος. Η σπεσολιμάμπη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ΓΦΨ βάρους άνω των 164 kg.
Με βάση τη φαρμακοκινητική μοντελοποίηση και προσομοίωση, η συνιστώμενη δόση για εφήβους ηλικίας από 12 ετών και βάρους ≥ 30 και < 40 kg είναι η μισή από τη συνιστώμενη δόση για ενήλικες και εφήβους ηλικίας από 12 ετών και βάρους τουλάχιστον 40 kg (βλ. Δοσολογία).
Η έκθεση σε ασθενείς βάρους ≥ 30 και < 40 kg που λαμβάνουν το μειωμένο δοσολογικό σχήμα αναμένεται να είναι συγκρίσιμη με εκείνη που παρατηρήθηκε στις μελέτες της ΓΦΨ.
Ηλικιωμένοι / φύλο / φυλή
Με βάση τις αναλύσεις φαρμακοκινητικής πληθυσμού, η ηλικία, το φύλο και η φυλή δεν έχουν κάποια κλινικά σχετική επίδραση στη φαρμακοκινητική της σπεσολιμάμπης.
Ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία
Ως μονοκλωνικό αντίσωμα, η σπεσολιμάμπη δεν αναμένεται να υποστεί ηπατική ή νεφρική αποβολή. Δεν πραγματοποιήθηκε καμία επίσημη δοκιμή για την επίδραση της ηπατικής ή νεφρικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της σπεσολιμάμπης.
Η ανάλυση ΦΚ πληθυσμού δεν αναγνώρισε ότι η ήπια ηπατική δυσλειτουργία ή η ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία επηρεάζουν τη συστηματική έκθεση της σπεσολιμάμπης.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Η φαρμακοκινητική της σπεσολιμάμπης σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας κάτω των 14 ετών δεν έχει μελετηθεί.
Η φαρμακοκινητική της σπεσολιμάμπης στο πλάσμα που παρατηρήθηκε στους εφήβους ήταν σε συμφωνία με εκείνη που παρατηρήθηκε στους ενήλικες.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC22 ### Μηχανισμός δράσης Η σπεσολιμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο ανταγωνιστικό μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 (IgG1) που αποκλείει τη…
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC22 ### Μηχανισμός δράσης Η σπεσολιμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο ανταγωνιστικό μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 (IgG1) που αποκλείει τη…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Σημεία και συμπτώματα ενεργής φυματίωσης | coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος | — | Μετά τη θεραπεία |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Κλινική παρακολούθηση | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | — | Μετά τη θεραπεία |