ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ J01GB01 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TOBRAMYCIN

Τομπραμυκίνη

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντιμικροβιακά Αμινογλυκοσίδες, κωδικός ATC: J01GB01 ### Μηχανισμός δράσης Η τομπραμυκίνη είναι ένα αντιβιοτικό της τάξης των αμινογλυκοσίδων παραγόμενο από το Streptomyces tenebrarious.

Εμπορικά Ονόματα

BRAMITOB BRULAMYCIN MEDPHATOBRA TOBI TOBI PODHALER TOBRAMYCIN TOBREX VANTOBRA

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

J15 Βακτηριακή πνευμονία, μη ταξινομημένη αλλού

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Χρόνια πνευμονική λοίμωξη με Pseudomonas aeruginosa

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 05/2022

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος TOBI

expand_more

Διάλυμα για εισπνοή με εκνεφωτή.

Διάφανο, ελαφρώς κίτρινου χρώματος διάλυμα.

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες και παιδιά

ΔόσηΜία φύσιγγα (300 mg τομπραμυκίνης)

Δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες, ακολουθούμενη από 28 ημέρες παύσης θεραπείας. Το δοσολογικό σχήμα είναι κυκλικό. Τα διαστήματα μεταξύ των δόσεων πρέπει να πλησιάζουν τις 12 ώρες και να μην είναι μικρότερα από 6 ώρες. Η δοσολογία δεν είναι ρυθμισμένη σύμφωνα με το σωματικό βάρος.
Ηλικιωμένοι (≥ 65 ετών)

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για σύσταση αναπροσαρμογής της δόσης.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Δεν υπάρχουν δεδομένα που να υποστηρίζουν σύσταση για αναπροσαρμογή ή όχι της δόσης. (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές)
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Δεν αναμένεται επίδραση της ηπατικής δυσλειτουργίας στην έκθεση στην τομπραμυκίνη, καθώς δεν μεταβολίζεται.
Ασθενείς μετά από μεταμόσχευση οργάνων

Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη χρήση του Τομπραμυκίνη σε αυτούς τους ασθενείς.
Παιδιά < 6 ετών

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν ακόμη τεκμηριωθεί. Δε μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία σε οποιαδήποτε αμινογλυκοσίδη
Υπερευαισθησία σε κάποιο από τα έκδοχα

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Δυσλειτουργία οργάνων
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με γνωστή ή υποψία νεφρικής, ακουστικής, αιθουσαίας ή νευρομυϊκής δυσλειτουργίας

Χρήση με προσοχή
Ενεργός αιμόπτυση
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με βαριάς μορφής, ενεργό αιμόπτυση

Χρήση με προσοχή
Μέθοδος παρακολούθησης συγκεντρώσεων τομπραμυκίνης

Οι συγκεντρώσεις στον ορό πρέπει να παρακολουθούνται μόνο με φλεβοπαρακέντηση και όχι με λήψη αίματος με τρύπημα του δακτύλου.
Πρώτη δόση Τομπραμυκίνη

ΠληθυσμόςΑσθενείς που ξεκινούν θεραπεία με Τομπραμυκίνη

Η πρώτη δόση πρέπει να δίνεται υπό παρακολούθηση. Χρήση βρογχοδιασταλτικού πριν από την εκνέφωση, αν αυτό είναι μέρος της τρέχουσας αγωγής του ασθενή.
Αλλεργική αντίδραση (Βρογχόσπασμος)

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ενδείξεις βρογχόσπασμου παρά την βρογχοδιασταλτική θεραπεία

Διακοπή Τομπραμυκίνη εάν υπάρχει υποψία αλλεργικής αντίδρασης.
Νευρομυϊκές διαταραχές
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με γνωστές ή πιθανές νευρομυϊκές παθήσεις (π.χ. παρκινσονισμός, μυασθένεια gravis)

Χρήση με μεγάλη προσοχή, λόγω δυνητικής επιδείνωσης της μυϊκής αδυναμίας.
Νεφρική δυσλειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με γνωστή ή υποψία νεφρικής δυσλειτουργίας

Χρήση με προσοχή και παρακολούθηση συγκεντρώσεων τομπραμυκίνης στον ορό του αίματος.
Ακουστική ή αιθουσαία δυσλειτουργία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με γνωστή ή πιθανή ακουστική ή αιθουσαία δυσλειτουργία

Απαιτείται προσοχή κατά τη χορήγηση. Αξιολόγηση ακουστικής λειτουργίας.
Ωτοτοξικότητα λόγω παραλλαγών στο μιτοχονδριακό DNA
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με γνωστό ιστορικό από την πλευρά της μητέρας με ωτοτοξικότητα από αμινογλυκοσίδες ή γνωστή παραλλαγή στο μιτοχονδριακό DNA (π.χ. m.1555A>G)

Εξέταση εναλλακτικών θεραπειών, εκτός αν ο αυξημένος κίνδυνος μόνιμης απώλειας ακοής υπεραντισταθμίζεται από τη σοβαρότητα της λοίμωξης και την έλλειψη ασφαλών και αποτελεσματικών εναλλακτικών θεραπειών.
Ενεργός, σοβαρή αιμόπτυση
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ενεργό, σοβαρή αιμόπτυση

Χρήση μόνο αν τα οφέλη της θεραπείας υπερτερούν των κινδύνων πρόκλησης περαιτέρω αιμορραγίας.
Μικροβιακή αντίσταση

ΠληθυσμόςΑσθενείς υπό αγωγή με αερολύματος τομπραμυκίνης

Θεωρητικός κίνδυνος ανάπτυξης στελεχών P. aeruginosa ανθεκτικών σε ενδοφλέβια τομπραμυκίνη.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

dornase alfa, β-αγωνιστές, εισπνεόμενα γλυκοκορτικοειδή, άλλα αντιψευδομοναδικά αντιβιοτικά (από το στόμα ή παρεντερικά)
παρακολούθηση

Παρόμοιες ανεπιθύμητες ενέργειες με εκείνες της ομάδας ελέγχου.

ΣύστασηΔεν αναφέρθηκε ειδική σύσταση πέραν της παρακολούθησης.
Φαρμακευτικά προϊόντα δυνητικά νευροτοξικά, νεφροτοξικά ή ωτοτοξικά
αντένδειξη

Αύξηση τοξικότητας.

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη και/ή διαδοχική χρήση.
Αιθακρυνικό οξύ, φουροσεμίδη, ουρία, ενδοφλέβια μαννιτόλη (διουρητικά)
αντένδειξη

Μπορούν να αυξήσουν την τοξικότητα των αμινογλυκοσίδων μεταβάλλοντας τις συγκεντρώσεις του αντιβιοτικού στον ορό και τους ιστούς.

ΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα.
Αμφοτερικίνη B, κεφαλοτίνη, κυκλοσπορίνη, τακρόλιμους, πολυμιξίνες
προσοχή

Κίνδυνος αυξημένης νεφροτοξικότητας.

ΣύστασηΝα αποφεύγεται η ταυτόχρονη και/ή διαδοχική χρήση.
Ενώσεις πλατίνης
προσοχή

Κίνδυνος αυξημένης νεφροτοξικότητας και ωτοτοξικότητας.

ΣύστασηΝα αποφεύγεται η ταυτόχρονη και/ή διαδοχική χρήση.
Αντιχολινεστεράσες, αλλαντοτοξίνη
προσοχή

Νευρομυϊκή επίδραση.

ΣύστασηΝα αποφεύγεται η ταυτόχρονη και/ή διαδοχική χρήση.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Λαρυγγίτιδα (Συχνές)

Λοιμώξεις

Φαρυγγίτιδα
Ρινίτιδα

Αυτί

Εμβοές

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Απώλεια ακοής (Μη γνωστές)

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωράκιου

Διαταραχή πνευμόνων (Πολύ συχνές)
Δυσφωνία (Πολύ συχνές)
Δυσχρωματισμός των πτυέλων (Πολύ συχνές)
Παραγωγικός βήχας (Πολύ συχνές)
Αιμόπτυση (Πολύ συχνές)
Άσθμα (Πολύ συχνές)
Στοματοφαρυγγικό άλγος (Μη γνωστές)

Αναπνευστικό

Βήχας
Δύσπνοια
Βρογχόσπασμος

Γενικές

Θωρακικό άλγος
Αίσθημα κακουχίας
Εξασθένιση
Πυρεξία

Μυοσκελετικό

Μυαλγία

Παρακλινικές εξετάσεις

Μειωμένες τιμές στις δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας (Πολύ συχνές)

Νευρικό

Κεφαλαλγία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Αφωνία (Μη γνωστές)
Δυσγευσία (Μη γνωστές)

Μεταβολισμός

Ανορεξία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Απώλεια βάρους (Πολύ συχνές)

Γαστρεντερικό

Έμετος
Κοιλιακό άλγος
Ναυτία

Ανοσοποιητικό

Υπερευαισθησία

Δέρμα

Κνησμός
Κνίδωση
Εξάνθημα

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Άσθμα

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Αιμόπτυση

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Απώλεια βάρους

Μεταβολισμός

Πολύ συχνές
Βήχας

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Διαταραχή πνευμόνων

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Δυσφωνία

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Δυσχρωματισμός πτυέλων

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Εξασθένιση

Γενικές

Πολύ συχνές
Θωρακικό άλγος

Γενικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Μειωμένες τιμές δοκιμασιών πνευμονικής λειτουργίας

Εργαστηριακές

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Παραγωγικός βήχας

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Πυρεξία

Γενικές

Πολύ συχνές
Ρινίτιδα

Αναπνευστικό

Πολύ συχνές
Φαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Πολύ συχνές
Αίσθημα κακουχίας

Γενικές

Συχνές
Εμβοές

Αυτί

Συχνές
Λαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Συχνές
Μυαλγία

Μυοσκελετικό

Συχνές
Απώλεια ακοής

Αυτί

Μη γνωστές
Αφωνία

Νευρικό

Μη γνωστές
Βρογχόσπασμος

Αναπνευστικό

Μη γνωστές
Δυσγευσία

Νευρικό

Μη γνωστές
Εξάνθημα

Δέρμα

Μη γνωστές
Κνίδωση

Δέρμα

Μη γνωστές
Κνησμός

Δέρμα

Μη γνωστές
Στοματοφαρυγγικό άλγος

Αναπνευστικό

Μη γνωστές
Υπερευαισθησία

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, εκτός εάν το όφελος για τη μητέρα υπερτερεί των κινδύνων για το έμβρυο. Πιθανή βλάβη στο έμβρυο (π.χ. συγγενή κώφωση) σε υψηλές συστηματικές συγκεντρώσεις.

Δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία από τη χρήση της τομπραμυκίνης χορηγούμενης με εισπνοές σε εγκύους γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα δεν δείχνουν τερατογόνο επίδραση της τομπραμυκίνης (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Όμως, οι αμινογλυκοσίδες μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο έμβρυο (π.χ. συγγενή κώφωση) όταν επιτυγχάνονται υψηλές συστηματικές συγκεντρώσεις σε μία έγκυο γυναίκα. Αν το Τομπραμυκίνη χρησιμοποιείται κατά την κύηση ή αν η ασθενής μείνει έγκυος ενόσω χρησιμοποιεί το Τομπραμυκίνη, θα πρέπει να ενημερωθεί σχετικά με τους πιθανούς κινδύνους για το έμβρυο.
Γαλουχία
Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, εκτός εάν το όφελος για τη μητέρα υπερτερεί των κινδύνων για το βρέφος. Πρέπει να ληφθεί η απόφαση αν θα διακοπεί η γαλουχία ή η θεραπεία με το Τομπραμυκίνη.

Η συστηματικά χορηγούμενη τομπραμυκίνη απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Δεν είναι γνωστό αν η χορήγηση του Τομπραμυκίνη οδηγεί σε αρκετά υψηλές συγκεντρώσεις τομπραμυκίνης στον ορό του αίματος ώστε να μπορεί να ανιχνευτεί στο μητρικό γάλα. Εξαιτίας της δυνητικής ωτοτοξικότητας και νεφροτοξικότητας της τομπραμυκίνης σε βρέφη.
Γονιμότητα
Δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση στην ανδρική ή γυναικεία γονιμότητα.

Δεν παρατηρήθηκε καμία επίδραση στην ανδρική ή γυναικεία γονιμότητα σε μελέτες σε πειραματόζωα μετά από υποδόρια χορήγηση (βλ. Προκλινικά δεδομένα).

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

έντονο βράγχος φωνής (αερόλυμα)
ζάλη (ενδοφλέβια)
εμβοές (ενδοφλέβια)
ίλιγγος (ενδοφλέβια)
απώλεια της ακουστικής οξύτητας (ενδοφλέβια)
αναπνευστική δυσχέρεια (ενδοφλέβια)
νευρομυϊκός αποκλεισμός (ενδοφλέβια)
νεφρική δυσλειτουργία (ενδοφλέβια)

Αντιμετώπιση

Άμεση διακοπή του Τομπραμυκίνη. Διεξαγωγή ελέγχων της βασικής νεφρικής λειτουργίας. Παρακολούθηση των συγκεντρώσεων τομπραμυκίνης στον ορό του αίματος. Λήψη υπόψιν της πιθανότητας αλληλεπιδράσεων φαρμάκων με αλλαγές στην αποβολή του Τομπραμυκίνη ή άλλων θεραπευτικών προϊόντων.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα

Με βάση τις γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου, το Τομπραμυκίνη θεωρείται απίθανο να επιδράσει στην ικανότητα οδήγησης ή χειρισμού μηχανημάτων.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Χλωριούχο νάτριο

Ύδωρ για ενέσιμα

Θειικό οξύ και υδροξείδιο του νατρίου για τη ρύθμιση του pH

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Αντιμικροβιακά Αμινογλυκοσίδες, κωδικός ATC: J01GB01

Μηχανισμός δράσης

Η τομπραμυκίνη είναι ένα αντιβιοτικό της τάξης των αμινογλυκοσίδων παραγόμενο από το Streptomyces tenebrarious. Δρα πρώτιστα διακόπτοντας την πρωτεϊνική σύνθεση οδηγώντας έτσι σε αλλοιωμένη διαπερατότητα της κυτταρικής μεμβράνης, προοδευτική διάσπαση του κυτταρικού περιβλήματος και τελικά στο θάνατο του κυττάρου. Είναι βακτηριοκτόνος σε συγκεντρώσεις ίσες ή ελαφρώς μεγαλύτερες των συγκεντρώσεων αναστολής.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Όρια Τα καθιερωμένα όρια ευαισθησίας για την παρεντερική χορήγηση της τομπραμυκίνης είναι ακατάλληλα για τη χορήγηση του θεραπευτικού προϊόντος με εκνέφωση. Τα πτύελα στην κυστική ίνωση (KI) παρουσιάζουν μία ανασταλτική δράση έναντι της τοπικής βιολογικής δράσης των εκνεφωμένων αμινογλυκοσίδων. Αυτό απαιτεί οι συγκεντρώσεις της εκνεφωμένης τομπραμυκίνης στα πτύελα να είναι γύρω στις 10 με 25 φορές πάνω από την Ελάχιστη Συγκέντρωση Αναστολής (MIC) για, αντίστοιχα, την καταστολή της αύξησης της Pseudomonas αeruginosa και τη βακτηριοκτόνο δράση εναντίον της. Σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες το 97% των ασθενών που έλαβαν το Τομπραμυκίνη πέτυχαν συγκεντρώσεις στα πτύελα 10 φορές μεγαλύτερες από την υψηλότερη Pseudomonas αeruginosa MIC που καλλιεργήθηκε από ασθενή, και το 95% των ασθενών που έλαβαν το Τομπραμυκίνη πέτυχαν 25 φορές την υψηλότερη MIC. Κλινικό όφελος επιτυγχάνεται παρά ταύτα στην πλειοψηφία των ασθενών που καλλιεργούν στελέχη με τιμές MIC υψηλότερες των παρεντερικών ορίων.

Ευαισθησία Απουσία συμβατικών ορίων ευαισθησίας για τη μέθοδο χορήγησης με εκνέφωση, απαιτείται προσοχή κατά τον ορισμό οργανισμών ως ευαίσθητων ή ανθεκτικών στην εκνεφωμένη τομπραμυκίνη. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες του Τομπραμυκίνη έδειξαν ότι η μικροβιολογική αναφορά φαρμακευτικής ανθεκτικότητας in vitro δεν απέκλειε απαραίτητα το κλινικό όφελος για τον ασθενή.

Οι περισσότεροι ασθενείς με στελέχη P. aeruginosa με Ελάχιστες Συγκεντρώσεις Αναστολής (MIC) για την τομπραμυκίνη < 128 μg/ml κατά την αρχική αξιολόγηση παρουσίασαν βελτιωμένη πνευμονική λειτουργία μετά τη θεραπεία με το Τομπραμυκίνη. Ασθενείς με στελέχη P. aeruginosa με MIC ≥ 128 μg/ml κατά την αρχική αξιολόγηση είναι λιγότερο πιθανό να παρουσιάσουν κλινική ανταπόκριση. Παρόλα αυτά, επτά από τους 13 ασθενείς (54%) στις ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες οι οποίοι απέκτησαν στελέχη με MIC ≥ 128 μg/ml ενόσω χρησιμοποιούσαν το Τομπραμυκίνη, είχαν βελτίωση στην πνευμονική λειτουργία.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των 96 εβδομάδων των μελετών επέκτασης, η MIC50 της τομπραμυκίνης για την P. aeruginosa αυξήθηκε από 1 σε 2 μg/mL και η MIC90 αυξήθηκε από 8 σε 32 μg/mL.

Με βάση τα in vitro δεδομένα και/ή την εμπειρία από κλινικές μελέτες, οι οργανισμοί που σχετίζονται με πνευμονικές λοιμώξεις στην κυστική ίνωση αναμένεται ότι θα ανταποκριθούν στη θεραπεία με το Τομπραμυκίνη ως ακολούθως:

Ευαίσθητα	Ανθεκτικά
Pseudomonas aeruginosa	Burkholderia cepacia
Haemophilus influenzae	Stenotrophomonas maltophilia
Staphylococcus aureus	Alcaligenes xylosoxidans

Η θεραπευτική αγωγή με το Τομπραμυκίνη σε κλινικές μελέτες έδειξε μια μικρή αλλά καθαρή αύξηση των Ελαχίστων Συγκεντρώσεων Αναστολής (MIC) των tobramycin, amikacin και gentamicin για τα στελέχη P. aeruginosa που εξετάστηκαν. Κάθε πρόσθετο εξάμηνο θεραπείας είχε ως αποτέλεσμα επιπλέον αυξήσεις παρόμοιες σε μέγεθος με αυτές που παρατηρήθηκαν στους 6 μήνες των ελεγχόμενων μελετών. Ο πιο διαδεδομένος μηχανισμός αντοχής σε αμινογλυκοσίδες που παρατηρήθηκε στην P. aeruginosa που απομονώθηκε από ασθενείς με κυστική ίνωση με χρόνια λοίμωξη είναι η αδιαβατότητα, που προσδιορίζεται από μία καθολική έλλειψη ευαισθησίας σε όλες τις αμινογλυκοσίδες. Η P. aeruginosa που απομονώθηκε από ασθενή με κυστική ίνωση έχει επίσης επιδείξει προσαρμοστική αντοχή στις αμινογλυκοσίδες, η οποία χαρακτηρίζεται από επάνοδο στην ευαισθησία όταν απομακρύνεται το αντιβιοτικό.

Άλλες πληροφορίες Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι οι ασθενείς που έλαβαν αγωγή μέχρι και για 18 μήνες με το Τομπραμυκίνη είχαν μεγαλύτερο κίνδυνο απόκτησης B. cepacia, S. maltophilia ή A. xylosoxidans, από ότι θα αναμενόταν στους ασθενείς που δεν έλαβαν αγωγή με το Τομπραμυκίνη. Είδη ασπέργιλλου ανακτήθηκαν πιο συχνά από τα πτύελα των ασθενών που έλαβαν Τομπραμυκίνη όμως, επακόλουθη κλινική εμφάνιση νόσου, όπως η Αλλεργική Βρογχοπνευμονική Ασπεργίλλωση, έχει αναφερθεί σπάνια και σε παρόμοια συχνότητα με την ομάδα ελέγχου.

Δεν υπάρχουν επαρκή κλινικά δεδομένα ασφάλειας και αποτελεσματικότητας σε παιδιά ηλικίας < 6 ετών. (βλ. Δοσολογία)

Σε μία διπλά-τυφλή, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε ασθενείς ηλικίας 3 μηνών έως κάτω των 7 ετών με επιβεβαιωμένη διάγνωση ΚΙ και πρώιμο αποικισμό με P. aeruginosa, το ποσοστό των ασθενών που ήταν ελεύθεροι από αποικισμό με P. aeruginosa μετά από 28 ημέρες θεραπείας ήταν 84,6% για την ομάδα του ΤΟΒΙ και 24% για την ομάδα του εικονικού φαρμάκου (p<0,001). Η χρήση του ΤΟΒΙ δεν ενδείκνυται σε παιδιά ηλικίας < 6 ετών (βλ. Δοσολογία).

Κλινική αποτελεσματικότητα

Δύο κλινικές μελέτες (Μελέτη 1 και Μελέτη 2) ταυτόσημου σχεδιασμού, διπλά τυφλές, τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, παράλληλων ομάδων, διάρκειας 24 εβδομάδων, διεξήχθησαν σε ασθενείς με κυστική ίνωση με P. aeruginosa για την υποστήριξη της αρχικής διαδικασίας έγκρισης του φαρμάκου το 1999. Σ’ αυτές τις μελέτες συμμετείχαν 520 ασθενείς με αρχική FEV1 μεταξύ 25% και 75% της προβλεπόμενης φυσιολογικής τους τιμής. Αποκλείσθηκαν οι ασθενείς ηλικίας κάτω των 6 ετών ή με αρχική κρεατινίνη > 2 mg/dl ή με στελέχη Burkholderia cepacia στα πτύελα. Σε αυτές τις κλινικές μελέτες 258 ασθενείς έλαβαν θεραπεία με ΤΟΒΙ, ως εξωτερικοί ασθενείς, χρησιμοποιώντας έναν φορητό PARI LC PLUS™ Επαναχρησιμοποιούμενο Εκνεφωτή με συμπιεστή DeVilbiss® Pulmo-Aide.

Σε κάθε μελέτη, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ΤΟΒΙ εμφάνισαν σημαντική βελτίωση της πνευμονικής λειτουργίας και σημαντική μείωση του αριθμού των μονάδων σχηματισμού αποικιών P. aeruginosa (CFUs) στα πτύελα κατά τη διάρκεια των περιόδων υπό θεραπεία. Η μέση FEV1 παρέμεινε υψηλότερη από την τιμή έναρξης κατά τις περιόδους 28-ημερών χωρίς θεραπεία, παρότι υπεστράφη κάπως στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Η βακτηριακή πυκνότητα πτυέλων επανερχόταν στην τιμή έναρξης κατά τις περιόδους χωρίς θεραπεία. Η μείωση της βακτηριακής πυκνότητας πτυέλων ήταν μικρότερη σε κάθε διαδοχικό κύκλο. Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με Τομπραμυκίνη χρειάστηκαν κατά μέσο όρο λιγότερες ημέρες νοσοκομειακής νοσηλείας και χρειάστηκαν λιγότερες ημέρες παρεντερικής αντιψευδομοναδικής αντιβιοτικής θεραπείας έναντι των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο.

Στις ανοιχτές μελέτες επέκτασης, το ποσοστό έκπτωσης της πνευμονικής λειτουργίας ήταν σημαντικά μικρότερο μετά την έναρξη της θεραπείας με ΤΟΒΙ συγκριτικά με αυτό που παρατηρήθηκε στους ασθενείς που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο κατά τη διάρκεια της περιόδου της διπλά τυφλής, τυχαιοποιημένης θεραπείας. Η υπολογιζόμενη κλίση του μοντέλου παλινδρόμησης της έκπτωσης της πνευμονικής λειτουργίας ήταν -6,52% κατά τη διάρκεια της τυφλοποιημένης θεραπείας με εικονικό φάρμακο και -2,53% κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ΤΟΒΙ (p=0,0001).

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Η τομπραμυκίνη είναι ένα κατιονικό πολικό μόριο που δεν διαπερνά εύκολα τις επιθηλιακές μεμβράνες. Η συστηματική έκθεση στην τομπραμυκίνη μετά από εισπνοή ΤΟΒΙ αναμένεται ως αποτέλεσμα της πνευμονικής απορρόφησης του κλάσματος της δόσης που κατανέμεται στους πνεύμονες δεδομένου ότι η απορρόφηση της τομπραμυκίνης δια της στοματικής οδού είναι αμελητέα. Η βιοδιαθεσιμότητα του ΤΟΒΙ μπορεί να ποικίλει εξαιτίας των ατομικών διαφορών στην εκτέλεση της εκνέφωσης και στην παθολογία των αεραγωγών.

Συγκεντρώσεις στα πτύελα: Δέκα λεπτά μετά την εισπνοή της πρώτης δόσης 300 mg του Τομπραμυκίνη η μέση συγκέντρωση της τομπραμυκίνης στα πτύελα ήταν 1.237 μg/g (εύρος: 35 ως 7.414 μg/g). Η τομπραμυκίνη δεν συσσωρεύεται στα πτύελα μετά από 20 εβδομάδες θεραπείας με το σχήμα TΟΒΙ η μέση συγκέντρωση της τομπραμυκίνης στα πτύελα 10 λεπτά μετά την εισπνοή ήταν 1.154 μg/g (φάσμα: 39 ως 8.085 μg/g). Παρατηρήθηκε μεγάλη διακύμανση της συγκέντρωσης της τομπραμυκίνης στα πτύελα. Δύο ώρες μετά την εισπνοή οι συγκεντρώσεις στα πτύελα μειώθηκαν περίπου στο 14% των επιπέδων της τομπραμυκίνης που είχαν μετρηθεί 10 λεπτά μετά την εισπνοή.

Συγκεντρώσεις στον ορό του αίματος: Η μέση συγκέντρωση της τομπραμυκίνης στον ορό 1 ώρα μετά την εισπνοή μιας εφάπαξ δόσης 300 mg του ΤOBI σε ασθενείς με κυστική ίνωση ήταν 0,95 μg/mL (εύρος: κάτω από το όριο ποσοτικοποίησης [BLQ] - 3,62 μg/mL). Μετά από 20 εβδομάδες θεραπείας με το σχήμα Τομπραμυκίνη η μέση συγκέντρωση της τομπραμυκίνης στον ορό 1 ώρα μετά τη δόση ήταν 1,05 μg/mL (εύρος: BLQ - 3,41 μg/mL). Συγκριτικά, οι μέγιστες συγκεντρώσεις μετά από ενδοφλέβια ή ενδομυϊκή χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης τομπραμυκίνης 1,5 έως 2 mg/kg κυμαίνονται τυπικά από 4 έως 12 μg/mL.

Κατανομή

Μετά τη χορήγηση του ΤΟΒΙ, η τομπραμυκίνη παραμένει συγκεντρωμένη κυρίως στους αεραγωγούς. Λιγότερο από το 10% της τομπραμυκίνης δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Βιομετασχηματισμός

Η τομπραμυκίνη δεν μεταβολίζεται και αποβάλλεται κυρίως αμετάβλητη στα ούρα.

Αποβολή

Η αποβολή της τομπραμυκίνης όταν αυτή χορηγηθεί δια της αναπνευστικής οδού δεν έχει μελετηθεί. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η τομπραμυκίνη αποβάλλεται κυρίως με σπειραματική διήθηση της αμετάβλητης ουσίας. Ο φαινόμενος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής της τομπραμυκίνης στον ορό μετά από εισπνοή μιας εφάπαξ δόσεως ΤΟΒΙ 300 mg ήταν 3 ώρες σε ασθενείς με κυστική ίνωση.

Η νεφρική λειτουργία αναμένεται να επηρεάζει την έκθεση στην τομπραμυκίνη, ωστόσο δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα διότι στις κλινικές μελέτες δεν περιελήφθησαν ασθενείς με κρεατινίνη ορού 2 mg/dL (176,8 μmol/L) ή υψηλότερη ή με άζωτο ουρίας αίματος (BUN) 40 mg/dL ή υψηλότερο.

Η μη απορροφημένη τομπραμυκίνη μετά από τη χορήγηση του Τομπραμυκίνη πιθανότατα αποβάλλεται κυρίως με την απόχρεμψη.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Αντιμικροβιακά Αμινογλυκοσίδες, κωδικός ATC: J01GB01 ### Μηχανισμός δράσης Η τομπραμυκίνη είναι ένα αντιβιοτικό της τάξης των αμινογλυκοσίδων παραγόμενο από το Streptomyces tenebrarious. Δρα πρώτιστα διακόπτοντας την…

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση Η τομπραμυκίνη είναι ένα κατιονικό πολικό μόριο που δεν διαπερνά εύκολα τις επιθηλιακές μεμβράνες. Η συστηματική έκθεση στην τομπραμυκίνη μετά από εισπνοή ΤΟΒΙ αναμένεται ως αποτέλεσμα της πνευμονικής απορρόφησης του κλάσματος της δόσης που…

Μεταβολισμός

Η τομπραμυκίνη δεν μεταβολίζεται ουσιαστικά.

Απέκκριση

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

flag

Αρχικός έλεγχος — πριν την έναρξη

Ακοολογική αξιολόγηση · Πριν την έναρξη της θεραπείας
Αυξημένος κίνδυνος λόγω προηγούμενης παρατεταμένης θεραπείας με αμινογλυκοσίδες

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Κρεατινίνη	water_dropΝεφρική λειτουργία	Μετά από κάθε 6 πλήρεις κύκλους θεραπείας (180 ημέρες)	—
Ουρία	water_dropΝεφρική λειτουργία	Μετά από κάθε 6 πλήρεις κύκλους θεραπείας (180 ημέρες)	—
Τομπραμυκίνη (TDM)	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	—	Γνωστή ή υποψία νεφρικής δυσλειτουργίας
Τομπραμυκίνη ορού	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	—	Γνωστή ή πιθανή ακουστική ή νεφρική δυσλειτουργία
Τομπραμυκίνη ορού	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	—	Ταυτόχρονη παρεντερική θεραπεία με αμινογλυκοσίδες ή φάρμακα που επηρεάζουν τη νεφρική απέκκριση

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
FEV1	pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία	Πριν και μετά την εισπνοή της εκνέφωσης	Πρώτη δόση TOBI
Ακοολογική εκτίμηση	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	—	Ακουστική δυσλειτουργία ή υψηλός κίνδυνος
Ακοολογική εκτίμηση	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	—	Εμβοές ή απώλεια ακοής κατά τη θεραπεία με αμινογλυκοσίδες
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Κατάλληλος τρόπος	Ταυτόχρονη παρεντερική θεραπεία με αμινογλυκοσίδες ή φάρμακα που επηρεάζουν τη νεφρική απέκκριση

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

expand_more

LD50=441mg/kg (s.c. σε ποντίκια)

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Η τομπραμυκίνη είναι ένα αντιβιοτικό αμινογλυκοσίδης με ευρύ φάσμα δραστηριότητας κατά Gram-αρνητικών βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων των Enterobacteriaceae, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Morganella morganii, Moraxella lacunata, Proteus spp., Haemophilus spp., Acinetobacter spp., Neisseria spp. και, κυρίως, Pseudomonas aeruginosa. Οι αμινογλυκοσίδες γενικά διατηρούν δραστηριότητα έναντι των βιοαπειλητικών παραγόντων Yersinia pestis και Francisella tularensis. Επιπλέον, οι αμινογλυκοσίδες είναι δραστικές κατά ορισμένων Gram-θετικών βακτηρίων όπως Staphylococcus spp. (συμπεριλαμβανομένων ανθεκτικών στη μεθικιλλίνη (MRSA) και ανθεκτικών στη βανκομυκίνη στελεχών), Streptococcus spp. και Mycobacterium spp. Όπως και άλλες αμινογλυκοσίδες, η τομπραμυκίνη λαμβάνεται και διατηρείται από κύτταρα του εγγύς σωληναρίου και της κοχλίας στο νεφρό και το αυτί, αντίστοιχα, και ως εκ τούτου φέρει κίνδυνο νεφροτοξικότητας και ωτοτοξικότητας. Υπάρχει επίσης κίνδυνος νευρομυϊκού αποκλεισμού, ο οποίος μπορεί να είναι πιο έντονος σε ασθενείς με προϋπάρχουσες νευρομυϊκές διαταραχές όπως μυασθένεια Gravis ή νόσο του Parkinson. Οι αμινογλυκοσίδες μπορούν να διαπεράσουν τον πλακούντα, με αποτέλεσμα συνολική, μη αναστρέψιμη, αμφοτερόπλευρη συγγενή κώφωση σε βρέφη που γεννήθηκαν από μητέρες στις οποίες χορηγήθηκε αμινογλυκοσίδη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Λόγω της χαμηλής συστηματικής απορρόφησης των εισπνεόμενων και τοπικών σκευασμάτων τομπραμυκίνης, αυτές οι επιδράσεις είναι πιο έντονες με την ενέσιμη τομπραμυκίνη παρά με άλλα σκευάσματα. Ωστόσο, όλα τα σκευάσματα φέρουν κίνδυνο αντιδράσεων υπερευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένων δυνητικά θανατηφόρων δερματικών αντιδράσεων όπως το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Η τομπραμυκίνη είναι ένα αμινογλυκοσιδικό αντιβιοτικό που περιέχει δακτύλιο 4,6-δις-υποκατεστημένης 2-δεοξυστρεπταμίνης (DOS) με δραστηριότητα έναντι διαφόρων Gram-αρνητικών και ορισμένων Gram-θετικών βακτηρίων. Ο μηχανισμός δράσης της τομπραμυκίνης δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως, και ορισμένες γνώσεις για τον μηχανισμό της βασίζονται σε αποτελέσματα που χρησιμοποιούν παρόμοιες αμινογλυκοσίδες. Γενικά, όπως και άλλες αμινογλυκοσίδες, η τομπραμυκίνη είναι βακτηριοκτόνος και παρουσιάζει τόσο άμεση όσο και καθυστερημένη θανάτωση, οι οποίες αποδίδονται σε διαφορετικούς μηχανισμούς. Οι αμινογλυκοσίδες είναι πολυπρόσθετες σε φυσιολογικό pH, ώστε να δεσμεύονται εύκολα σε βακτηριακές μεμβράνες (“ιοντική δέσμευση”), συμπεριλαμβανομένης της δέσμευσης στη λιποπολυσακχαρίτη και τους φωσφολιπιδικούς στον εξωτερικό υμένα των Gram-αρνητικών βακτηρίων και στην τειχοϊκή ουσία και τους φωσφολιπιδικούς στην κυτταρική μεμβράνη των Gram-θετικών βακτηρίων. Αυτή η δέσμευση εκτοπίζει δισθενή κατιόντα και αυξάνει τη διαπερατότητα της μεμβράνης, επιτρέποντας την είσοδο της αμινογλυκοσίδης. Περαιτέρω είσοδος της αμινογλυκοσίδης (“ενεργο-εξαρτώμενη φάση Ι”) στο κυτταρόπλασμα απαιτεί τη δύναμη του πρωτονιακού διανύσματος, επιτρέποντας την πρόσβαση της αμινογλυκοσίδης στον κύριο ενδοκυττάριο στόχο του βακτηριακού 30S ριβοσώματος. Οι εσφαλμένα μεταφρασμένες πρωτεΐνες που παράγονται ως αποτέλεσμα της δέσμευσης της αμινογλυκοσίδης στο ριβόσωμα ενσωματώνονται και διαταράσσουν την κυτταρική μεμβράνη, επιτρέποντας σε περισσότερη αμινογλυκοσίδη να εισέλθει στο κύτταρο (“ενεργο-εξαρτώμενη φάση ΙΙ”). Επομένως, η τομπραμυκίνη και άλλες αμινογλυκοσίδες έχουν τόσο άμεσες βακτηριοκτόνες επιδράσεις μέσω διαταραχής της μεμβράνης όσο και καθυστερημένες βακτηριοκτόνες επιδράσεις μέσω διαταραγμένης σύνθεσης πρωτεϊνών. Η αναστολή της σύνθεσης πρωτεϊνών ήταν η πρώτη αναγνωρισμένη επίδραση των αντιβιοτικών αμινογλυκοσίδων. Δομικές και κυτταροβιολογικές μελέτες υποδηλώνουν ότι οι αμινογλυκοσίδες δεσμεύονται στο 16S rRNA στην έλικα 44 (h44), κοντά στην περιοχή Α του 30S ριβοσωμικού υπομονάδας, αλλοιώνοντας τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ h44 και h45. Αυτή η δέσμευση εκτοπίζει επίσης δύο σημαντικά κατάλοιπα, A1492 και A1493, από την h44, μιμούμενη φυσιολογικές διαμοριακές αλλαγές που συμβαίνουν με επιτυχημένη ζευγαρωμένη αλληλουχία κωδικονίου-αντικωδικονίου στην περιοχή Α. Συνολικά, η δέσμευση αμινογλυκοσίδης έχει πολλαπλές αρνητικές επιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής της έναρξης και επιμήκυνσης της μετάφρασης και της ανακύκλωσης του ριβοσώματος. Πρόσφατα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η τελευταία επίδραση οφείλεται σε μια κρυπτική δεύτερη θέση δέσμευσης που βρίσκεται στην h69 του 23S rRNA της 50S ριβοσωμικής υπομονάδας. Επίσης, σταθεροποιώντας μια διαμόρφωση που μιμείται τη σωστή ζευγαρωμένη αλληλουχία κωδικονίου-αντικωδικονίου, οι αμινογλυκοσίδες προάγουν την επιρρεπή σε λάθη μετάφραση, οι εσφαλμένα μεταφρασμένες πρωτεΐνες μπορούν να ενσωματωθούν στην κυτταρική μεμβράνη, προκαλώντας τη βλάβη που συζητήθηκε παραπάνω. Αν και η άμεση μετάλλαξη του 16S rRNA είναι ένας σπάνιος μηχανισμός αντίστασης, λόγω της παρουσίας του γονιδίου σε πολλαπλές αντίγραφα, οι μετα-μεταγραφικές τροποποιήσεις του 16S rRNA από 16S rRNA μεθυλοτρανσφεράσες (16S-RMTases) στη θέση N7 της G1405 ή στη θέση N1 της A1408 είναι κοινοί μηχανισμοί αντίστασης σε ανθεκτικά στις αμινογλυκοσίδες βακτήρια. Αυτοί οι μεταλλαγμένοι υποστηρίζουν περαιτέρω τον προτεινόμενο μηχανισμό δράσης των αμινογλυκοσίδων. Άμεση τροποποίηση της ίδιας της αμινογλυκοσίδης μέσω ακετυλίωσης, αδενυλίωσης και φωσφορυλίωσης από αμινογλυκοσιδο-τροποποιητικά ένζυμα (AMEs) είναι επίσης συχνά απαντώμενες μεταλλάξεις αντίστασης. Τέλος, λόγω της απαίτησης για ενεργή μεταφορά αμινογλυκοσίδων μέσω βακτηριακών μεμβρανών, δεν είναι δραστικές έναντι υποχρεωτικά αναερόβιων βακτηρίων. Οι αμινογλυκοσίδες είναι συνήθως βακτηριοκτόνες. Αν και ο ακριβής μηχανισμός δράσης δεν έχει πλήρως αποσαφηνιστεί, τα φάρμακα φαίνεται να αναστέλλουν τη σύνθεση πρωτεϊνών σε ευαίσθητα βακτήρια δεσμευόμενα μη αναστρέψιμα σε 30S ριβοσωμικές υπομονάδες. Οι αμινογλυκοσίδες δεν μεταβολίζονται και απεκκρίνονται αμετάβλητες στα ούρα, κυρίως μέσω σπειραματικής διήθησης. Οι αμινογλυκοσίδες είναι αμινοκυκλιτόλες που σκοτώνουν βακτήρια αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών καθώς δεσμεύονται στο 16S rRNA και διαταράσσοντας την ακεραιότητα της βακτηριακής κυτταρικής μεμβράνης. Οι μηχανισμοί αντίστασης στις αμινογλυκοσίδες περιλαμβάνουν: (α) την απενεργοποίηση των αμινογλυκοσίδων μέσω Ν-ακετυλίωσης, αδενυλίωσης ή Ο-φωσφορυλίωσης, (β) τη μείωση της ενδοκυτταρικής συγκέντρωσης των αμινογλυκοσίδων μέσω αλλαγών στη διαπερατότητα της εξωτερικής μεμβράνης, μειωμένης μεταφοράς στην εσωτερική μεμβράνη, ενεργής εκροής και παγίδευσης του φαρμάκου, (γ) την αλλοίωση του 30S ριβοσωμικού υπομονάδας-στόχου μέσω μετάλλαξης, και (δ) μεθυλίωση της θέσης δέσμευσης της αμινογλυκοσίδης.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Η τομπραμυκίνη που χορηγήθηκε με εισπνοή σε ασθενείς με κυστική ίνωση έδειξε μεγαλύτερη μεταβλητότητα στα πτύελα σε σύγκριση με τον ορό. Μετά από μία εφάπαξ δόση 112 mg, η μέγιστη συγκέντρωση στον ορό (Cmax) ήταν 1.02 ± 0.53 μg/mL, η οποία επιτεύχθηκε σε μία ώρα (Tmax), ενώ η Cmax στα πτύελα ήταν 1048 ± 1080 μg/g. Συγκριτικά, για δόση 300 mg, η Cmax στον ορό ήταν 1.04 ± 0.58 μg/mL, η οποία επιτεύχθηκε επίσης εντός μίας ώρας, ενώ η Cmax στα πτύελα ήταν 737 ± 1028 μg/g. Η συστηματική έκθεση (AUC0-12) ήταν επίσης παρόμοια μεταξύ των δύο δόσεων, στα 4.6 ± 2.0 μg∙h/mL για τη δόση 112 mg και 4.8 ± 2.5 μg∙h/mL για τη δόση 300 mg. Όταν η τομπραμυκίνη χορηγήθηκε κατά τη διάρκεια ενός κύκλου τεσσάρων εβδομάδων με 112 mg δύο φορές την ημέρα, η Cmax που μετρήθηκε μία ώρα μετά τη χορήγηση κυμάνθηκε από 1.48 ± 0.69 μg/mL έως 1.99 ± 0.59 μg/mL.

Η τομπραμυκίνη απεκκρίνεται κυρίως αμετάβλητη στα ούρα.

Η εισπνεόμενη τομπραμυκίνη είχε φαινομενικό όγκο κατανομής στο κεντρικό διαμέρισμα 85.1 L για έναν τυπικό ασθενή με κυστική ίνωση.

Η εισπνεόμενη τομπραμυκίνη έχει φαινομενική κάθαρση ορού 14.5 L/h σε ασθενείς με κυστική ίνωση ηλικίας 6-58 ετών.

Η τομπραμυκίνη απορροφάται ελάχιστα από το γαστρεντερικό σωλήνα.

Η τομπραμυκίνη απορροφάται ταχέως μετά από ενδομυϊκή χορήγηση. Μετά από ενδομυϊκή χορήγηση εφάπαξ δόσης τομπραμυκίνης 1 mg/kg σε ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, οι μέγιστες συγκεντρώσεις τομπραμυκίνης στον ορό κυμαίνονται κατά μέσο όρο 4-6 ug/mL και επιτυγχάνονται εντός 30-90 λεπτών. 6-8 ώρες μετά τη δόση, οι συγκεντρώσεις στον ορό είναι 1 ug/mL ή λιγότερο. Όταν χορηγείται η ίδια δόση με ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30-60 λεπτών, επιτυγχάνονται παρόμοιες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα.

Σε μία μελέτη σε νεογνά που έλαβαν ενδομυϊκή τομπραμυκίνη σε δόση 2 mg/kg κάθε 12 ώρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στον ορό επιτυγχάνθηκαν 0.5-1 ώρα μετά τη δόση και κυμάνθηκαν από 4.9-5.2 ug/mL μετά την πρώτη δόση και 4.5-5.1 ug/mL μετά από 10-16 δόσεις. Σε νεογνά ηλικίας 2-7 ημερών που λάμβαναν τομπραμυκίνη σε δόση 2.5 mg/kg με ενδοφλέβια έγχυση κάθε 12 ώρες, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό σε κατάσταση ισορροπίας κυμάνθηκαν από 3.5-9.9 ug/mL και οι ελάχιστες συγκεντρώσεις στον ορό κυμάνθηκαν από 1.1-3.6 ug/mL σε όσους ζύγιζαν λιγότερο από 2 kg. Σε όσους ζύγιζαν 2 kg ή περισσότερο, οι μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό κυμάνθηκαν από 5-10.2 ug/mL και οι ελάχιστες συγκεντρώσεις στον ορό κυμάνθηκαν από 0.7-2 ug/mL.

Η βιοδιαθεσιμότητα της τομπραμυκίνης που χορηγείται με στοματική εισπνοή μέσω νεφελοποιητή μπορεί να είναι μεταβλητή λόγω ατομικών διαφορών στην απόδοση του νεφελοποιητή και στην παθολογία των αεραγωγών. Μετά από στοματική εισπνοή μέσω νεφελοποίησης, η τομπραμυκίνη παραμένει συγκεντρωμένη κυρίως στους αεραγωγούς. Το φάρμακο δεν διαπερνά εύκολα τις επιθηλιακές μεμβράνες. Οι συγκεντρώσεις τομπραμυκίνης στα πτύελα είναι πολύ μεταβλητές μετά από στοματική εισπνοή, αλλά το φάρμακο δεν φαίνεται να συσσωρεύεται στα πτύελα μετά από πολλαπλές δόσεις. Μετά από μια αρχική δόση 300 mg διαλύματος τομπραμυκίνης για στοματική εισπνοή που χορηγήθηκε μέσω νεφελοποιητή, οι συγκεντρώσεις τομπραμυκίνης στα πτύελα στα 10 λεπτά κυμάνθηκαν κατά μέσο όρο 1237 ug/g (εύρος: 35-7414 ug/g). Μετά από 20 εβδομάδες διαλείπουσας θεραπείας (300 mg δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες ακολουθούμενες από 28 ημέρες χωρίς το φάρμακο), οι συγκεντρώσεις στα πτύελα στα 10 λεπτά μετά τη χορήγηση κυμάνθηκαν κατά μέσο όρο 1154 ug/g (εύρος: 39-8085 ug/g) και οι συγκεντρώσεις στα πτύελα 2 ώρες μετά τη χορήγηση ήταν περίπου 14% των συγκεντρώσεων που λήφθηκαν 10 λεπτά μετά τη χορήγηση. Μετά από εφάπαξ δόση 300 mg του εμπορικά διαθέσιμου διαλύματος τομπραμυκίνης για στοματική εισπνοή που χορηγήθηκε μέσω νεφελοποιητή σε ασθενείς με κυστική ίνωση, οι συγκεντρώσεις τομπραμυκίνης στον ορό κυμάνθηκαν κατά μέσο όρο 0.95 ug/mL στις 1 ώρα μετά τη χορήγηση. Μετά από 20 εβδομάδες διαλείπουσας θεραπείας (300 mg δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες ακολουθούμενες από 28 ημέρες χωρίς το φάρμακο), οι συγκεντρώσεις τομπραμυκίνης στον ορό κυμάνθηκαν κατά μέσο όρο 1.05 ug/mL στις 1 ώρα μετά τη χορήγηση.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Η δέσμευση της τομπραμυκίνης σε πρωτεΐνες του ορού είναι αμελητέα.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Η τομπραμυκίνη δεν μεταβολίζεται ουσιαστικά.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Η τομπραμυκίνη έχει φαινομενικό χρόνο ημίσειας ζωής τερματικής αποβολής ~3 ώρες μετά από εφάπαξ εισπνεόμενη δόση 112 mg σε ασθενείς με κυστική ίνωση.

Η συνολική κάθαρση του σώματος της τομπραμυκίνης είναι περίπου 20% υψηλότερη σε ασθενείς με κυστική ίνωση από ό,τι σε ασθενείς χωρίς την πάθηση. Ωστόσο, η νεφρική κάθαρση είναι παρόμοια.

Όταν η τομπραμυκίνη χορηγείται με στοματική εισπνοή μέσω νεφελοποιητή, οποιαδήποτε ποσότητα δεν απορροφάται συστηματικά πιθανώς απεκκρίνεται κυρίως στα αποχρεμφθέντα πτύελα.

Έχουν αναφερθεί χρόνοι τερματικής ημίσειας ζωής αποβολής μεγαλύτεροι από 100 ώρες σε ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία μετά από επαναλαμβανόμενη ενδομυϊκή ή ενδοφλέβια χορήγηση του φαρμάκου.

Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής στο πλάσμα της τομπραμυκίνης μετά από παρεντερική χορήγηση είναι συνήθως 2-3 ώρες σε ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία και κυμάνθηκε από 50-70 ώρες σε ενήλικες με νεφρική δυσλειτουργία. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής στον ορό της τομπραμυκίνης αναφέρεται κατά μέσο όρο 4.6 ώρες σε τελειόμηνα βρέφη που ζυγίζουν περισσότερο από 2.5 kg και 8.7 ώρες σε βρέφη που ζυγίζουν λιγότερο από 1.5 kg. Σε μία μελέτη σε νεογνά ηλικίας 2-7 ημερών, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής κυμάνθηκε από 5.68-13.6 ώρες σε όσους ζύγιζαν λιγότερο από 2 kg και 3.54-6.73 ώρες σε όσους ζύγιζαν 2 kg ή περισσότερο.

MeSH classification

expand_more

ΜΕΣΗ Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση

VZ8RRZ51VK

TOBRAMYCIN

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιβιοτικό Αμινογλυκοσίδης

Χημική Δομή [CS] - Αμινογλυκοσίδες

Η Τομπραμυκίνη είναι ένα Αντιβιοτικό Αμινογλυκοσίδης.

TOBRAMYCIN

Αμινογλυκοσίδες [CS]; Αντιβιοτικό Αμινογλυκοσίδης [EPC]

TOBRAMYCIN INHALATION

Αντιβιοτικό Αμινογλυκοσίδης [EPC]; Αμινογλυκοσίδες [CS]

TOBRAMYCIN INHALATION SOLUTION

Αμινογλυκοσίδες [CS]; Αντιβιοτικό Αμινογλυκοσίδης [EPC]

TOBRAMYCIN OPHTHALMIC SOLUTION

Αμινογλυκοσίδες [CS]; Αντιβιοτικό Αμινογλυκοσίδης [EPC]

TOBRAMYCIN SOLUTION

Αντιβιοτικό Αμινογλυκοσίδης [EPC]; Αμινογλυκοσίδες [CS]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

2 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

αμελητέα

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά

PubChem

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 15 ώρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

36294

Μοριακός τύπος

C18H37N5O9

Μοριακό βάρος

467.5

IUPAC

(2S,3R,4S,5S,6R)-4-amino-2-[(1S,2S,3R,4S,6R)-4,6-diamino-3-[(2R,3R,5S,6R)-3-amino-6-(aminomethyl)-5-hydroxyoxan-2-yl]oxy-2-hydroxycyclohexyl]oxy-6-(hydroxymethyl)oxane-3,5-diol

InChIKey

NLVFBUXFDBBNBW-PBSUHMDJSA-N

Κατάταξη MeSH

ΜΕΣΗ Φαρμακολογική Ταξινόμηση

Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.