TRETINOIN(Τρετινοΐνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: 0.5-2 ώρες
- DrugBank: 0.5-2 ώρες
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Τοπική
- Χορήγηση: μία φορά ημερησίως πριν τη νυχτερινή κατάκλιση (αρχικά)
- Δόση έναρξης: μία εφαρμογή κάθε βράδυ
- Τιτλοποίηση: Αρχικά, η θεραπεία ξεκινά με μία εφαρμογή κάθε βράδυ, μετά η συχνότητα των εφαρμογών ρυθμίζεται ανάλογα με τις αντιδράσεις του ασθενούς. Σε περίπτωση έντονου ερεθισμού, κατά την έναρξη της θεραπείας, εφαρμόζετε την κρέμα μέρα παρά μέρα. Αν δεν παρατηρηθεί τοπικός ερεθισμός κατά την έναρξη της θεραπείας μπορείτε να αυξήσετε τις εφαρμογές σε δύο ημερησίως. Από το τέλος της δεύτερης εβδομάδας μέχρι να ολοκληρωθεί η θεραπεία, η συχνότητα εφαρμογής είναι κατά μέσο όρο, μία την ημέρα ή και λιγότερο αν υπάρξει επίμονος τοπικός ερεθισμός.
-
Ασθενείς με ΑκμήΔόσημία φορά ημερησίως πριν τη νυχτερινή κατάκλιση, μπορεί να αυξηθεί σε δύο ημερησίως (αν δεν υπάρχει ερεθισμός), ή μέρα παρά μέρα (αν υπάρχει έντονος ερεθισμός)Αρχική δοκιμασία ευαισθησίας. Εφαρμόζεται λεπτό στρώμα. Πλύσιμο χεριών μετά την εφαρμογή. Η βελτίωση γίνεται αντιληπτή από την έκτη εβδομάδα. Αγωγή συντήρησης: μία έως τρεις φορές την εβδομάδα.
-
Ασθενείς με ΦωτογήρανσηΔόσημία φορά ημερησίως πριν τη νυκτερινή κατάκλισηΑρχική δοκιμασία ευαισθησίας. Εφαρμόζεται λεπτό στρώμα. Πλύσιμο χεριών μετά την εφαρμογή. Τα αποτελέσματα είναι ορατά μετά από 3 έως 4 μήνες συνεχούς θεραπείας. Η συχνότητα εφαρμογών ρυθμίζεται ανάλογα με τις αντιδράσεις του ασθενή.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Έκζεμα
-
Τραύματα δέρματος
-
Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα συστατικά της
-
Επιθηλίωμα
-
Κύηση
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Δοκιμασία ευαισθησίαςΣτην αρχή της θεραπείας, επαναλαμβανόμενη δοκιμασία ευαισθησίας σε μικρή περιοχή του δέρματος. Αν εμφανιστεί έντονος ερεθισμός, ελάττωση της συχνότητας εφαρμογής, παροδική ή και μόνιμη διακοπή της θεραπείας.
-
Συχνότητα πλυσίματοςΑποφυγή συχνού πλυσίματος, δύο φορές την ημέρα είναι αρκετές. Χρήση ήπιων σαπώνων και σαμπουάν.
-
Χρήση προϊόντων με άρωμα/οινόπνευμαΑποφυγή χρήσης αρώματος, κολόνιας, τονωτικής λοσιόν, λοσιόν για πριν ή μετά το ξύρισμα και γενικά οποιουδήποτε προϊόντος περιέχει άρωμα ή οινόπνευμα.
-
Επαφή με ευαίσθητες περιοχέςΑποφυγή επαφής με μάτια, βλέφαρα, στόμα, μύτη και βλεννογόνους. Αν συμβεί, πλένετε την περιοχή προσεκτικά σε χλιαρό νερό βρύσης.
-
Εφαρμογή σε τραυματισμένο ή εκζεματώδες δέρμαΝα μην εφαρμόζεται σε τραυματισμένο ή εκζεματώδες δέρμα.
-
Ταυτόχρονη θεραπεία με άλλα τοπικά φάρμακαΑποφυγή ταυτόχρονης θεραπείας με άλλα τοπικά φάρμακα, ιδιαίτερα με κερατολυτικούς ή απολεπιστικούς παράγοντες. Μετά από θεραπεία με αυτούς τους παράγοντες, αναμονή μέχρι την αποδρομή όλων των τοπικών ερεθιστικών φαινομένων πριν την εφαρμογή του Τρετινοΐνη.
-
Έκθεση στον ήλιο ή υπεριώδη ακτινοβολίαΚατά τη διάρκεια της θεραπείας αποφύγετε την έκθεση στον ήλιο ή την υπεριώδη ακτινοβολία.
-
Αναπόφευκτη έκθεση στον ήλιοΠεριορισμός στο ελάχιστο (χρήση καπέλου και αντηλιακού παράγοντα) και ρύθμιση της ώρας εφαρμογής.
-
Έκθεση στον ήλιο (θαλάσσιο μπάνιο)Το Τρετινοΐνη δεν πρέπει να εφαρμόζεται μια μέρα πριν, μία μετά καθώς και την ίδια ημέρα της έκθεσης στον ήλιο (π.χ. θαλάσσιο μπάνιο).
-
Ηλιακό έγκαυμαΑν η έκθεση στον ήλιο δημιουργήσει έγκαυμα, περιμένετε μέχρι την πλήρη αποκατάστασή του πριν επαναλάβετε τη θεραπεία με Τρετινοΐνη.
-
Κακές καιρικές συνθήκες (αέρας και κρύο)Επιπρόσθετος ερεθισμός μπορεί να συμβεί σε ασθενείς υπό θεραπεία.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
προσοχήΤοπικός ερεθισμόςΣύστασηΑποφυγή ταυτόχρονης χρήσης
-
Φαρμακευτικοί σάπωνες, σάπωνες και προϊόντα καθαριστικά του δέρματος που προκαλούν απολέπισηπροσοχήΤοπικός ερεθισμόςΣύστασηΑποφυγή ταυτόχρονης χρήσης
-
Σάπωνες και καλλυντικά που στεγνώνουν πολύ το δέρμαπροσοχήΤοπικός ερεθισμόςΣύστασηΑποφυγή ταυτόχρονης χρήσης
-
Προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα σε οινόπνευμα, στυπτικές λοσιόν, αρώματα, κολόνιες και λοσιόν ξυρίσματοςπροσοχήΤοπικός ερεθισμόςΣύστασηΑποφυγή ταυτόχρονης χρήσης
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ερεθισμός δέρματος
- Ερυθρότητα δέρματος
- Απολέπιση
- Ραγάδες
- Φωτοευαισθησία
- Αλλαγή μυελοχρώματος
- Υποκειμενική δυσφορία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Μη γνωστέςΑλλαγή μυελοχρώματοςΆλλο
-
Μη γνωστέςΑπολέπισηΔέρμα
-
Μη γνωστέςΕρεθισμός δέρματοςΔέρμα
-
Μη γνωστέςΕρυθρότητα δέρματοςΔέρμα
-
Μη γνωστέςΡαγάδεςΔέρμα
-
Μη γνωστέςΥποκειμενική δυσφορίαΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΦωτοευαισθησίαΔέρμα
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΑντενδείκνυταιΗ χορήγηση του φαρμάκου δεν επιτρέπεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
-
ΓαλουχίαΜε προσοχήΔεν είναι γνωστό αν η τρετινοΐνη απεκκρίνεται στο γάλα ζώων ή ανθρώπων. Επειδή πολλά φάρμακα απεκκρίνονται με το ανθρώπινο γάλα, θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο αν κριθεί απολύτως απαραίτητο. Η τρετινοΐνη αν χορηγηθεί σε θηλάζουσες μητέρες δεν πρέπει να εφαρμόζεται στο στήθος.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
Περιγραφή
Η τρετινοΐνη, γνωστή και ως αλληλο-trans-ρετινοϊκό οξύ (ATRA), είναι ένα φυσικό παράγωγο της βιταμίνης Α (ρετινόλη). Οι ρετινοειδείς ουσίες, όπως η τρετινοΐνη, είναι σημαντικοί ρυθμιστές της κυτταρικής αναπαραγωγής, του πολλαπλασιασμού και της διαφοροποίησης και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής και του φωτογηραμένου δέρματος, καθώς και για τη διαχείριση διαταραχών της κερατινοποίησης όπως η ιχθύαση και η θυλακιώδης κεράτωση. Η τρετινοΐνη αντιπροσωπεύει επίσης την κατηγορία των αντικαρκινικών φαρμάκων που ονομάζονται διαφοροποιητικοί παράγοντες και χρησιμοποιείται στη θεραπεία της οξείας μυελογενούς λευχαιμίας (APL).
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
Ενδείξεις
- Για την πρόκληση ύφεσης σε ασθενείς με οξεία μυελογενή λευχαιμία (APL), ταξινόμηση French-American-British (FAB) M3 (συμπεριλαμβανομένης της παραλλαγής M3).
- Για την τοπική θεραπεία της κοινής ακμής, των επίπεδων κονδυλωμάτων και άλλων δερματικών παθήσεων (ψωρίαση, ιχθύαση συγγενής, ιχθύαση κοινή, ιχθύαση ελασματοειδής, κεράτωση παλαμιαία και πελματιαία, επιδερμολυτική υπερκεράτωση, γεροντικά φαγεσωρικά, γεροντικές κερατώσεις, θυλακιώδης κεράτωση (νόσος Darier) και βασικοκυτταρικά καρκινώματα).
- Για παρηγορητική θεραπεία για τη βελτίωση των λεπτών ρυτίδων, της κηλιδοειδούς υπερμελάγχρωσης, της τραχύτητας που σχετίζεται με τη φωτογήρανση.
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
Φαρμακολογία
Η τρετινοΐνη, γνωστή και ως αλληλο-trans-ρετινοϊκό οξύ (ATRA), είναι ένα φυσικό παράγωγο της βιταμίνης Α (ρετινόλη). Οι ρετινοειδείς ουσίες, όπως η τρετινοΐνη, είναι σημαντικοί ρυθμιστές της κυτταρικής αναπαραγωγής, του πολλαπλασιασμού και της διαφοροποίησης και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ακμής και του φωτογηραμένου δέρματος, καθώς και για τη διαχείριση διαταραχών της κερατινοποίησης όπως η ιχθύαση και η θυλακιώδης κεράτωση. Η τρετινοΐνη αντιπροσωπεύει επίσης την κατηγορία των αντικαρκινικών φαρμάκων που ονομάζονται διαφοροποιητικοί παράγοντες και χρησιμοποιείται στη θεραπεία της οξείας μυελογενούς λευχαιμίας (APL).
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
Μηχανισμός Δράσης
Η τρετινοΐνη συνδέεται με τους υποδοχείς ρετινοϊκού οξέος άλφα, βήτα και γάμμα (RARs). Οι RAR-άλφα και RAR-βήτα έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη της οξείας μυελογενούς λευχαιμίας και των πλακωδών καρκινωμάτων, αντίστοιχα. Ο RAR-γάμμα συσχετίζεται με τις επιδράσεις των ρετινοειδών στους βλεννογονοδερματικούς ιστούς και τα οστά. Αν και ο ακριβής μηχανισμός δράσης της τρετινοΐνης είναι άγνωστος, τα τρέχοντα στοιχεία υποδηλώνουν ότι η αποτελεσματικότητα της τρετινοΐνης στην ακμή οφείλεται κυρίως στην ικανότητά της να τροποποιεί την ανώμαλη κερατινοποίηση του θυλακίου. Τα φαγεσωρικά σχηματίζονται σε θυλάκια με περίσσεια κερατινοποιημένων επιθηλιακών κυττάρων. Η τρετινοΐνη προάγει την αποκόλληση των κερατινοποιημένων κυττάρων και την αυξημένη αποβολή των κερατινοκυττάρων από το θυλάκιο. Αυξάνοντας τη μιτωτική δραστηριότητα των θυλακικών επιθηλίων, η τρετινοΐνη αυξάνει επίσης τον ρυθμό ανανέωσης των λεπτών, χαλαρά προσκολλημένων κερατινοκυττάρων. Μέσω αυτών των δράσεων, τα περιεχόμενα του φαγεσωρικού εξωθούνται και μειώνεται ο σχηματισμός του μικροφαγεσωρικού, του προδρόμου στοιχείου της κοινής ακμής.
Η τρετινοΐνη δεν είναι κυτταρολυτικός παράγοντας, αλλά αντίθετα προκαλεί κυτταρική διαφοροποίηση και μειωμένο πολλαπλασιασμό των κυττάρων APL in vitro και in vivo. Όταν η τρετινοΐνη χορηγείται συστηματικά σε ασθενείς με APL, η θεραπεία με τρετινοΐνη προκαλεί αρχική ωρίμανση των πρωτογενών προμυελοκυττάρων που προέρχονται από το λευχαιμικό κλώνο, ακολουθούμενη από επαναπληθυσμό του μυελού των οστών και του περιφερικού αίματος από φυσιολογικά, πολυκλωνικά αιμοποιητικά κύτταρα σε ασθενείς που επιτυγχάνουν πλήρη ύφεση (CR). Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της τρετινοΐνης στην APL είναι άγνωστος.
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
Απορρόφηση
1-31% (τοπικά)
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
Χρόνος Ημίσειας Ζωής
0.5-2 ώρες
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
Σ δέσμευση πρωτεϊνών
95%
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η τρετινοΐνη είναι ένα παράγωγο της βιταμίνης Α που προάγει την παραγωγή, τον πολλαπλασιασμό και τη διαφοροποίηση των κυττάρων. Όταν χρησιμοποιείται τοπικά, η τρετινοΐνη ρυθμίζει τον κύκλο εργασιών των επιδερμικών κυττάρων και την παραγωγή κολλαγόνου. Αναστέλλει επίσης την απώλεια κολλαγόνου, μειώνει τη φλεγμονή και αναστέλλει την επαγωγή των μεταλλοπρωτεϊνασών του μήτρας (MMP), ενζύμων που διαταράσσουν τις ίνες κολλαγόνου και ελαστίνης. Σε βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες μελέτες, η τοπική εφαρμογή τρετινοΐνης σε δόσεις που κυμαίνονται από 0,001% έως 0,1% συσχετίστηκε με βελτιώσεις στα κλινικά σημάδια της φωτογήρανσης και των λεπτών ρυτίδων, αυξημένο πάχος της επιδερμίδας, συμπύκνωση της κεράτινης στιβάδας και μειωμένη περιεκτικότητα σε μελανίνη. Βελτίωσε επίσης τη διαφοροποίηση και την κατανομή των μελανοκυττάρων, την προαγωγή της επιδερμικής υπερπλασίας και την αγγειογένεση. Η τρετινοΐνη εμφανίζει αντινεοπλασματικές δράσεις όταν χορηγείται από το στόμα. Η τρετινοΐνη έδειξε να επάγει τη διαφοροποίηση στα καρκινικά κύτταρα. Επηρέασε την κυτταρική διαφοροποίηση και μείωσε τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων της οξείας προμυελοκυτταρικής λευχαιμίας (APL) in vitro και in vivo. Σε ασθενείς με APL, η τρετινοΐνη προήγαγε την αρχική ωρίμανση των πρωτογενών προμυελοκυττάρων που προέρχονται από το λευχαιμικό κλώνο, ακολουθούμενη από αναπλήρωση του μυελού των οστών και του περιφερικού αίματος με φυσιολογικά, πολυκλωνικά αιμοποιητικά κύτταρα σε ασθενείς που επιτυγχάνουν πλήρη ύφεση.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της τρετινοΐνης σε δερματολογικές παθήσεις και οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία (APL) δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Ωστόσο, υπάρχουν διάφοροι προτεινόμενοι μηχανισμοί.
Η τρετινοΐνη πιστεύεται ότι ασκεί τις φαρμακολογικές της δράσεις δεσμευόμενη και ενεργοποιώντας δύο τύπους πυρηνικών υποδοχέων: τους υποδοχείς ρετινοϊκού οξέος (RARs) άλφα, βήτα και γάμμα, και τους υποδοχείς ρετινοειδών Χ (RXRs).
Στο ανθρώπινο δέρμα, οι RARs (ιδιαίτερα ο RAR-άλφα) σχηματίζουν ετεροδιμερή με τους RXRs για να δράσουν ως επαγόμενοι ρυθμιστές μεταγραφής γονιδίων που εμπλέκονται στη διαφοροποίηση των κυττάρων, δεσμευόμενοι σε στοιχεία απόκρισης ρετινοϊκού οξέος. Η τρετινοΐνη δεσμεύεται στους RXRs για να προάγει τον πολλαπλασιασμό της επιδερμίδας. Αναστέλλει επίσης τις δράσεις φλεγμονωδών μεσολαβητών, ενισχύοντας την παραγωγή προκολλαγόνου και τους σχηματισμούς κολλαγόνου τύπου Ι και ΙΙΙ. Ορισμένες μελέτες σε ζώα και ανθρώπους υποδηλώνουν ότι η τρετινοΐνη επάγει την έκφραση του αυξητικού παράγοντα βήτα (TGF-β), ο οποίος διεγείρει τη μεταγραφή διαφόρων τύπων αγγελιοφόρου RNA κολλαγόνου. Ο σχηματισμός κολλαγόνου περιορίζει την περαιτέρω βλάβη του δέρματος και τις διαδικασίες γήρανσης που προκαλούνται από την ηλιακή υπεριώδη ακτινοβολία.
Η ακμή συνδέεται με μη φυσιολογικό σχηματισμό θυλακίων λόγω υπερβολικής κερατινοποίησης των επιθηλιακών κυττάρων. Η τρετινοΐνη προάγει την αποκόλληση κερατινοποιημένων κυττάρων και ενισχύει την αποβολή των κερατινοκυττάρων. Διεγείρει επίσης τη μιτωτική δραστηριότητα και τον κύκλο εργασιών των χαλαρά προσκολλημένων κερατινοκυττάρων για να αποβάλει το περιεχόμενο των φαγεσωρίδων, μειώνοντας τους προαγωγικούς μικροφαγεσωρίδες της ακμής vulgaris.
Η τρετινοΐνη μπορεί να μειώσει την επιδερμική μελανίνη και την υπέρχρωση, αυξάνοντας τον κύκλο εργασιών των κερατινοκυττάρων και μειώνοντας τη δραστηριότητα της τυροσινάσης.
Οι RAR-άλφα και -βήτα έχουν επίσης συσχετιστεί με την APL. Η APL χαρακτηρίζεται από χρωμοσωμική μετάθεση t(15;17), η οποία συντήκει το γονίδιο της προμυελοκυτταρικής μυελογενούς λευχαιμίας (PML) με το γονίδιο RAR-άλφα. Η προκύπτουσα πρωτεΐνη σύντηξης PML-RAR-άλφα παίζει ρόλο στην παθογένεση της APL διαταράσσοντας τη διαφοροποίηση των προμυελοκυττάρων. Η πρωτεΐνη σύντηξης PML-RAR-άλφα βρίσκεται κυρίως στα λευχαιμικά κύτταρα, ασκώντας κυρίαρχη αρνητική επίδραση στη λειτουργία των RAR, RXR και PML.
Η τρετινοΐνη επάγει την τελική διαφοροποίηση σε κυτταρικές σειρές αιμοποιητικών προγονικών κυττάρων και κύτταρα APL. Η τρετινοΐνη πιστεύεται ότι προάγει την καθοδηγούμενη από κασπάση διάσπαση και την εξαρτώμενη από πρωτεάσωμα αποικοδόμηση, προκαλώντας απόπτωση και αποικοδόμηση της πρωτεΐνης σύντηξης PML-RAR-άλφα. Μπορεί επίσης να μετατρέψει την πρωτεΐνη σύντηξης από καταστολέα μεταγραφής σε ενεργοποιητή.
Αν και οι ακριβείς μηχανισμοί δράσης της τρετινοΐνης δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί, είναι γνωστό ότι το φάρμακο δεν είναι κυτταροτοξικό. Η τρετινοΐνη επάγει την κυτταρική διαφοροποίηση και μειώνει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων της οξείας προμυελοκυτταρικής λευχαιμίας (APL). Η πρωτεΐνη σύντηξης PML/RAR-a, που προκύπτει από τη χρωμοσωμική μετάθεση, φαίνεται να μπλοκάρει τη μυελοειδή διαφοροποίηση στο στάδιο των προμυελοκυττάρων, πιθανώς μέσω συμπλοκοποίησης και αδρανοποίησης της φυσιολογικής PML ή αναστέλλοντας την κανονική οδό σηματοδότησης του ρετινοϊκού οξέος. Σε ασθενείς με APL που επιτυγχάνουν πλήρη ύφεση με θεραπεία τρετινοΐνης, το φάρμακο προκαλεί αρχική ωρίμανση των πρωτογενών προμυελοκυττάρων που προέρχονται από τον κυτταρικό λευχαιμικό κλώνο, ακολουθούμενη από αναπλήρωση του μυελού των οστών και του περιφερικού αίματος με φυσιολογικά, πολυκλωνικά αιμοποιητικά κύτταρα.
Παρατηρήσεις που υποστηρίζουν τις κυτταρικές διαφοροποιητικές επιδράσεις ως μηχανισμό της τρετινοΐνης περιλαμβάνουν την απουσία υποπλασίας του μυελού των οστών κατά την επαγωγή, την εμφάνιση ανοσοφαινότυπα μοναδικών «ενδιάμεσων κυττάρων» που εκφράζουν αντιγόνα επιφανείας τόσο ώριμων όσο και ανώριμων κυττάρων, και την παρουσία ράβδων Auer και της μετάθεσης σε μορφολογικά ώριμα κοκκιώδη κύτταρα μέχρι ένα όψιμο στάδιο της επαγωγής.
Ο μηχανισμός μέσω του οποίου εξαλείφεται ο πληθυσμός των καρκινικών κυττάρων δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά φαίνεται να περιλαμβάνει απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος). Μετά τη θεραπεία επαγωγής, η πρωτεΐνη σύντηξης PML/RAR-a μπορεί να ανιχνευθεί στην πλειοψηφία των ασθενών, υποδηλώνοντας ότι η τρετινοΐνη από μόνη της δεν εξαλείφει τον λευχαιμικό κλώνο.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Η τοπική εφαρμογή τρετινοΐνης αναμένεται να παραμένει στην κεράτινη στιβάδα και να έχει ελάχιστη συστημική απορρόφηση. Σε μία μελέτη, η τοπική εφαρμογή σημασμένης με ραδιοϊσότοπα τρετινοΐνης για 28 ημέρες συσχετίστηκε με συνολική διαδερμική απορρόφηση 2%.
Η έκταση της απορρόφησης εξετάστηκε μετά από ημερήσια εφαρμογή 1,9 g του συνδυαστικού προϊόντος με βενζοϋλοϋπεροξείδιο για 14 ημέρες. Την 14η ημέρα, σε κατάσταση ισορροπίας, η μέση Cmax ήταν 0,15-0,19 ng/mL για την τρετινοΐνη, 0,27-0,34 ng/mL για τον μεταβολίτη 4-κέτο-13-cis ρετινοϊκό οξύ, και 0,13-0,28 ng/mL για το 13-cis ρετινοϊκό οξύ, αντίστοιχα. Η Cmax διέφερε μεταξύ διαφορετικών ηλικιακών ομάδων (παιδιά, έφηβοι και ενήλικες). Τα αντίστοιχα εύρη για τη μέση AUC0-24 ήταν 0,63-2,06, 2,39-2,89 και 0,96-1,99 ng*h/mL.
Μετά από από του στόματος χορήγηση, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της τρετινοΐνης ήταν περίπου 50%. Ενώ η επίδραση του φαγητού στην τρετινοΐνη είναι ασαφής, το φαγητό αυξάνει την από του στόματος απορρόφηση των ρετινοειδών ως κατηγορία.
Όταν η από του στόματος δόση 22,5 mg/m2 τρετινοΐνης χορηγήθηκε δύο φορές την ημέρα, η μέση ± Τυπική Απόκλιση Cmax ήταν 394 ± 89 ng/mL μετά την πρώτη δόση και 138 ± 139 ng/mL μετά από μία εβδομάδα συνεχούς θεραπείας. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη (AUC) ήταν 537 ± 191 ng·h/mL μετά την πρώτη δόση και 249 ± 185 ng·h/mL μετά από μία εβδομάδα συνεχούς θεραπείας. Ο Tmax κυμάνθηκε μεταξύ μίας και δύο ωρών.
Οι μεταβολίτες της τρετινοΐνης απεκκρίνονται στη χολή και τα ούρα. Μετά τη χορήγηση σημασμένης με ραδιοϊσότοπα τρετινοΐνης σε δόσεις 2,75 mg και 50 mg - που αντιστοιχούν σε 0,53 έως 9,6 φορές τη συνιστώμενη εγκεκριμένη δόση με βάση τα 1,7 m2, αντίστοιχα - περίπου το 63% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα εντός 72 ωρών, και το 31% εμφανίστηκε στα κόπρανα εντός έξι ημερών.
Η τρετινοΐνη κατανέμεται γρήγορα και εκτενώς στους ιστούς μετά από από του στόματος χορήγηση, αλλά δεν διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Ο φαινόμενος όγκος κατανομής (Vd) της ενδοφλέβιας τρετινοΐνης είναι εξαρτώμενος από τη δόση και σημαντικά μεγαλύτερος σε χαμηλές δόσεις. Ο Vd ήταν 0,52 ± 0,12 L/kg μετά από 0,0125 mg/kg και 0,21 ± 0,05 L/kg μετά από 0,25 mg/kg.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την έκκριση στο μητρικό γάλα. Δεν είναι γνωστό εάν η τοπικά εφαρμοζόμενη τρετινοΐνη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα.
Μελέτες με σημασμένο με ραδιοϊσότοπα φάρμακο έχουν δείξει ότι μετά από από του στόματος χορήγηση δόσεων 2,75 και 50 mg τρετινοΐνης, πάνω από το 90% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα και τα κόπρανα. Με βάση δεδομένα από 3 άτομα, περίπου το 63% της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα εντός 72 ωρών και το 31% εμφανίστηκε στα κόπρανα εντός 6 ημερών.
Μια εφάπαξ από του στόματος δόση 45 mg/τ.μ. (περίπου 80 mg) σε ασθενείς με APL (οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία) είχε ως αποτέλεσμα μέγιστη συγκέντρωση τρετινοΐνης ± Τυπική Απόκλιση 347 ± 266 ng/mL. Ο χρόνος επίτευξης μέγιστης συγκέντρωσης ήταν μεταξύ 1 και 2 ωρών.
Ο φαινόμενος όγκος κατανομής της τρετινοΐνης δεν έχει προσδιοριστεί. Η τρετινοΐνη είναι >95% δεσμευμένη στον πλασματικό λευκώδη, κυρίως στην αλβουμίνη. Η δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα παραμένει σταθερή στο εύρος συγκεντρώσεων 10 έως 500 ng/mL.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για το All-trans-Retinoic acid (12 σύνολο), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Η δέσμευση της τρετινοΐνης στις πρωτεΐνες είναι μεγαλύτερη από 95%, κυρίως στην αλβουμίνη. Η δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα παραμένει σταθερή στο εύρος συγκεντρώσεων 10 έως 500 ng/mL.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η τρετινοΐνη μεταβολίζεται ταχέως σχηματίζοντας διάφορους οξειδωτικούς και συζευγμένους μεταβολίτες. Σχηματίζει διάφορους μεταβολίτες, ισομερικές παραλλαγές (9-cis-ρετινοϊκό οξύ ή [αλιτρετινοΐνη] και 13-cis-ρετινοϊκό οξύ ή [ισοτρετινοΐνη]), οξειδωτικούς μεταβολίτες (4-υδροξυ-ρετινοϊκό οξύ, 4-οξο-ρετινοϊκό οξύ, 18-υδροξυ-ρετινοϊκό οξύ, 5,6-εποξυ-ρετινοϊκό οξύ, 3,4-διδεϋδρο-ρετινοϊκό οξύ και ρετινοταουρίνη), ισομερικές και οξειδωτικές παραλλαγές (13-cis-4-οξο-ρετινοϊκό οξύ), γλυκουρονιδικούς μεταβολίτες (ρετινοϋλ β-γλυκουρονίδη, 13-cis-ρετινοϋλ β-γλυκουρονίδη, 4-οξο-ρετινοϋλ β-γλυκουρονίδη, 5,6-εποξυρετινοϋλ β-γλυκουρονίδη και 13-cis-4-οξο-ρετινοϋλ β-γλυκουρονίδη), μη πολικούς μεταβολίτες του ρετινοϊκού οξέος, και εστέρες ρετινοϊκού οξέος.
Η τρετινοΐνη μεταβολίζεται από διάφορα ένζυμα CYP, συμπεριλαμβανομένων των CYP3A4, CYP2C8 και CYP2E. Επίσης, υφίσταται γλυκουρονιδίωση από την UGT2B7. Οι μεταβολίτες 4-οξο ρετινοϊκό οξύ και 4-οξο trans ρετινοϊκό οξύ γλυκουρονίδη έχουν το ένα τρίτο της φαρμακολογικής δραστικότητας της μητρικής ένωσης. Όταν οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα μειώθηκαν στο ένα τρίτο των συγκεντρώσεων της πρώτης ημέρας μετά από μία εβδομάδα συνεχούς θεραπείας, η τρετινοΐνη επάγαγε τον δικό της μεταβολισμό.
Αποδεικτικά στοιχεία υποδηλώνουν ότι η τρετινοΐνη επάγει τον δικό της μεταβολισμό. Σε ασθενείς με APL που λαμβάνουν 45 mg/τ.μ. τρετινοΐνης ημερησίως, η νεφρική απέκκριση της 4-οξο trans ρετινοϊκής γλυκουρονίδης αυξήθηκε περίπου δεκαπλάσια κατά τη διάρκεια 2-6 εβδομάδων συνεχούς θεραπείας, υποδηλώνοντας ότι ο αυξημένος μεταβολισμός της τρετινοΐνης μπορεί να είναι ο κύριος μηχανισμός που οδηγεί στις μειωμένες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα που παρατηρούνται κατά τη συνεχή χορήγηση. Πιθανοί μηχανισμοί για την αυξημένη κάθαρση της τρετινοΐνης με συνεχή ημερήσια δοσολογία περιλαμβάνουν την επαγωγή ενζύμων CYP ή οξειδωτικών συμπαραγόντων και την αυξημένη έκφραση κυτταρικών πρωτεϊνών δέσμευσης ρετινοϊκού οξέος. Η αύξηση της δοσολογίας της τρετινοΐνης για αντιστάθμιση της φαινόμενης αυτο-επαγωγής δεν έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τη θεραπευτική απόκριση. Μειωμένες συγκεντρώσεις ρετινοειδών στο πλάμα έχουν συσχετιστεί με υποτροπή και κλινική αντοχή, και ορισμένοι ερευνητές υποδηλώνουν ότι η κλινική αποτυχία της τρετινοΐνης μπορεί να σχετίζεται με την έλλειψη διατηρούμενων αποτελεσματικών συγκεντρώσεων του φαρμάκου κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας.
Μεταβολίτες τρετινοΐνης έχουν αναγνωριστεί στο πλάσμα και τα ούρα. Ένζυμα κυτοχρωμικής P450 έχουν εμπλακεί στον οξειδωτικό μεταβολισμό της τρετινοΐνης. Οι μεταβολίτες περιλαμβάνουν 13-cis-ρετινοϊκό οξύ, 4-οξο trans-ρετινοϊκό οξύ, 4-οξο cis-ρετινοϊκό οξύ και 4-οξο trans-ρετινοϊκό οξύ γλυκουρονίδη. Σε ασθενείς με APL, η ημερήσια χορήγηση δόσης 45 mg/τ.μ. τρετινοΐνης είχε ως αποτέλεσμα περίπου δεκαπλάσια αύξηση της νεφρικής απέκκρισης της 4-οξο trans-ρετινοϊκής γλυκουρονίδης μετά από 2 έως 6 εβδομάδες συνεχούς χορήγησης, σε σύγκριση με τις τιμές αναφοράς.
Αρουραίοι που έλαβαν αιθανόλη έδειξαν ενισχυμένο μεταβολισμό ρετινοϊκού οξέος σε μικροσωμάτια (50%) συνοδευόμενο από αυξημένη περιεκτικότητα σε κυτοχρωμική P450 στα μικροσωμάτια (34%). Ο αυξημένος μεταβολισμός ρετινοϊκού οξέος εξαρτώμενος από κυτοχρωμική P450 στα ηπατικά μικροσωμάτια μετά από χρόνια κατανάλωση αιθανόλης μπορεί να συμβάλλει στην επιταχυνόμενη καταβολισμό του ρετινοϊκού οξέος in vivo.
Μετά από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση υψηλών δόσεων 15-(14)C- και 10,11-(3)H-σημασμένης ρετινοϊκής οξέος σε αρουραίους, απομονώθηκαν 3 κύριοι μεταβολίτες από τα κόπρανα σε ποσότητες μικρογραμμαρίων μέσω χρωματογραφίας στήλης, λεπτής στιβάδας και υγρής χρωματογραφίας υψηλής πίεσης. Φασματομετρία μάζας παρείχε ταυτοποίηση ως all-trans-4-οξορετινοϊκό οξύ, all-trans-5’-υδροξυ-ρετινοϊκό οξύ και 7-trans-9-cis-11-trans-13-trans-5’-υδροξυρετινοϊκό οξύ.
Για περισσότερα δεδομένα Μεταβολισμού/Μεταβολιτών (Πλήρη) για το all-trans-Retinoic acid (8 σύνολο), παρακαλούμε επισκεφθείτε τη σελίδα εγγραφής HSDB.
Η τρετινοΐνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν All-trans-retinoyl glucuronide, 5,6-Epoxy-retinoic acid, 18-Hydroxyretinoic acid, και 4-Hydroxyretinoic acid.
Η τρετινοΐνη είναι γνωστός ανθρώπινος μεταβολίτης της ρετινάλης.
Ήπαρ
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της τρετινοΐνης μετά την αρχική χορήγηση είναι 0,5 έως 2 ώρες σε ασθενείς με APL.
Σε ασθενείς με APL που λαμβάνουν τρετινοΐνη από το στόμα, έχει αναφερθεί τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής 0,5-2 ώρες μετά την αρχική χορήγηση.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Ταξινόμηση MeSH
- Ουσίες που αναστέλλουν ή προλαμβάνουν τον πολλαπλασιασμό των ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.
- Παράγοντες που μαλακώνουν, διαχωρίζουν και προκαλούν απολέπιση του κερατινοποιημένου επιθηλίου ή του κεράτινου στρώματος του δέρματος. Χρησιμοποιούνται για την έκθεση μυκηλίων μυκητιασικών λοιμώξεων ή για τη θεραπεία κάλων, κονδυλωμάτων και ορισμένων άλλων δερματικών παθήσεων.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Ταξινόμηση FDA
- 5688UTC01R
- TRETINOIN
- Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Ρετινοειδές
- Χημική Δομή [CS] - Ρετινοειδή
Tretinoin is a Retinoid.
TRETINOIN
Ρετινοειδή [CS]; Ρετινοειδές [EPC]
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Ταξινόμηση MeSH
- Ουσίες που αναστέλλουν ή προλαμβάνουν τον πολλαπλασιασμό των ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ.
- Παράγοντες που μαλακώνουν, διαχωρίζουν και προκαλούν απολέπιση του κερατινοποιημένου επιθηλίου ή του κεράτινου στρώματος του δέρματος. Χρησιμοποιούνται για την έκθεση μυκηλίων μυκητιασικών λοιμώξεων ή για τη θεραπεία κάλων, κονδυλωμάτων και ορισμένων άλλων δερματικών παθήσεων.