ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C01EB15 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

TRIMETAZIDINE

Τριμεταζιδίνη

Η δράση των φαρμάκων της κατηγορίας αυτής διαφέρει τελείως από τα κλασικά αντιστηθαγχικά φάρμακα. Δεν ελαττώνουν τις απαιτήσεις της καρδιάς σε οξυγόνο και δεν αυξάνουν την παροχή αίματος στο μυοκάρδιο. Η δράση τους αποδίδεται σε βελτίωση του μεταβολισμού των κυττάρων (ΑΤΡ, κλπ.) …

Εμπορικά Ονόματα

VASTAREL

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

Συµπτωµατική αγωγή της χρόνιας σταθερής στηθάγχης σε ασθενείς µε φυσιολογικό φλεβοκοµβικό ρυθµό, οι οποίοι παρουσιάζουν αντένδειξη ή δυσανεξία στους β-αποκλειστές.

medication

SPC-VASTAREL

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Γενικός πληθυσμός

Δόση1 δισκίο των 20 mg ή 1 ml (20 σταγόνες) του πόσιμου διαλύματος τριμεταζιδίνης

τρεις φορές την ημέρα κατά τη διάρκεια των γευμάτων.
Ασθενείς με μέτρια νεφρική έκπτωση (κάθαρση κρεατινίνης [30-60] ml/min)

Δόση1 δισκίο των 20 mg ή 1 ml (20 σταγόνες) του πόσιμου διαλύματος τριμεταζιδίνης

δύο φορές την ημέρα, δηλ. μία το πρωϊ και μία το βράδυ κατά τη διάρκεια των γευμάτων. (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές)
Ηλικιωμένοι με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία

Δόση1 δισκίο των 20 mg ή 1 ml (20 σταγόνες) του πόσιμου διαλύματος τριμεταζιδίνης

δύο φορές την ημέρα, δηλ. μία το πρωϊ και μία το βράδυ κατά τη διάρκεια των γευμάτων. Η τιτλοποίηση της δόσης θα πρέπει να γίνεται με προσοχή (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

block

SPC-VASTAREL

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
Νόσος του Πάρκινσον, συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, τρόμος, σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, και άλλες σχετικές με την κινητικότητα διαταραχές.
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min).

warning

SPC-VASTAREL

Προειδοποιήσεις

expand_more

Γενικά

Δεν αποτελεί θεραπευτική αγωγή των στηθαγχικών κρίσεων, ούτε ενδείκνυται ως αρχική αγωγή για την ασταθή στηθάγχη ή το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Σε περίπτωση εμφράγματος του μυοκαρδίου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την προ-νοσοκομειακή φάση, ούτε κατά τις πρώτες ημέρες νοσηλείας.
Στηθαγχική κρίση

Η στεφανιαία νόσος πρέπει να αξιολογείται εκ νέου και να συζητείται προσαρμογή της θεραπευτικής αγωγής (φαρμακευτική αγωγή και πιθανά επαναγγείωση).
Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

Θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας.
Νόσος του Πάρκινσον / Κινητικές διαταραχές

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς

Η τριμεταζιδίνη μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον (τρόμος, ακινησία, υπερτονία), τα οποία θα πρέπει να εξετάζονται τακτικά. Σε περιπτώσεις που δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα θα πρέπει να γίνεται παραπομπή σε νευρολόγο ώστε να γίνονται οι κατάλληλες εξετάσεις. Η εμφάνιση κινητικών διαταραχών συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, τρόμος, αστάθεια κατά το βάδισμα θα πρέπει να οδηγήσουν σε οριστική διακοπή της τριμεταζιδίνης. Αυτά τα συμβάματα έχουν χαμηλό επιπολασμό και είναι συνήθως αναστρέψιμα μετά τη διακοπή της αγωγής. Για την πλειονότητα των ασθενών που ανάρρωσαν, τα συμπτώματά εξαφανίστηκαν εντός 4 μηνών μετά τη διακοπή της τριμεταζιδίνης. Εάν τα συμπτώματα όπως της νόσου του Πάρκινσον επιμένουν για πάνω από 4 μήνες μετά την διακοπή του φαρμάκου, θα πρέπει να αναζητείται η γνώμη νευρολόγου.
Πτώσεις

Πτώσεις στο έδαφος, μπορεί να συμβούν, οφειλόμενες κυρίως στην αστάθεια κατά το βάδισμα ή σε υπόταση, κυρίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
Εκτεταμένη έκθεση

Συστήνεται προσοχή όταν η τριμεταζιδίνη συνταγογραφείται σε ασθενείς για τους οποίους αναμένεται εκτεταμένη έκθεση:
Μέτρια νεφρική δυσλειτουργία

Συστήνεται προσοχή.
Ηλικιωμένοι ασθενείς (> 75 ετών)

Συστήνεται προσοχή.
Έκδοχα (Δισκία 20 mg)

Περιέχουν κίτρινο Ε110 και ερυθρό Ε124, λόγω των οποίων υπάρχει κίνδυνος αλλεργικών αντιδράσεων. Περιέχουν γλυκερόλη, ένα πιθανώς επιβλαβές έκδοχο σε υψηλές δόσεις. Μπορεί να προκαλέσει κεφαλαλγίες, στομαχικές διαταραχές και διάρροια.
Έκδοχα (20mg/ml, πόσιμες σταγόνες, διάλυμα)

Περιέχει παραϋδροξυβενζοϊκό μεθυλεστέρα και παραϋδροξυβενζοϊκό προπυλεστέρα, τα οποία είναι δυνατόν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανά με καθυστέρηση).

swap_horiz

SPC-VASTAREL

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Δεν έχει αναφερθεί φαρμακευτική αλληλεπίδραση. Συγκεκριμένα, η τριμεταζιδίνη μπορεί να χορηγηθεί σε συνδυασμό με ηπαρίνη, καλσιπαρίνη, αντιβιταμίνες Κ, υπολιπιδαιμικούς παράγοντες από το στόμα, ασπιρίνη, β-αποκλειστές, αναστολείς ασβεστίου, δακτυλίτιδα (η…

sick

SPC-VASTAREL

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Ζάλη
Κεφαλαλγία
Συμπτώματα όπως της νόσου του Πάρκινσον, (τρόμος, ακινησία, υπερτονία), αστάθεια στο βάδισμα, σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, άλλες σχετικές με την κινητικότητα διαταραχές, συνήθως αναστρέψιμα μετά τη διακοπή της θεραπείας.
Διαταραχές ύπνου (αϋπνία, υπνηλία)

Καρδιακές διαταραχές

Αίσθημα παλμών
Έκτακτες συστολές
Ταχυκαρδία

Αγγειακές διαταραχές

Αρτηριακή υπόταση
Ορθοστατική υπόταση η οποία μπορεί να σχετίζεται με εξασθένιση, ζάλη ή πτώση κυρίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή
Έξαψη

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Κοιλιακός πόνος
Διάρροια
Δυσπεψία
Ναυτία
Έμετος
Δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Εξάνθημα
Κνησμός
Κνίδωση
Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (AGEP)
Αγγειοοίδημα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Εξασθένιση

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Ακοκκιοκυτταραιμία
Θρομβοπενία
Θρομβοπενική πορφύρα

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Ηπατίτιδα

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Ζάλη

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Κεφαλαλγία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Συμπτώματα όπως της νόσου του Πάρκινσον, (τρόμος, ακινησία, υπερτονία), αστάθεια στο βάδισμα, σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, άλλες σχετικές με την κινητικότητα διαταραχές, συνήθως αναστρέψιμα μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Μη γνωστές
Διαταραχές ύπνου (αϋπνία, υπνηλία)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Μη γνωστές
Αίσθημα παλμών

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Έκτακτες συστολές

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Ταχυκαρδία

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Αρτηριακή υπόταση

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες
Ορθοστατική υπόταση η οποία μπορεί να σχετίζεται με εξασθένιση, ζάλη ή πτώση κυρίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες
Έξαψη

Αγγειακές διαταραχές

Σπάνιες
Κοιλιακός πόνος

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Δυσπεψία

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Ναυτία

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Έμετος

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Μη γνωστές
Εξάνθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
Κνησμός

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
Κνίδωση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές
Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (AGEP)

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές
Αγγειοοίδημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Μη γνωστές
Εξασθένιση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές
Ακοκκιοκυτταραιμία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Θρομβοπενία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Θρομβοπενική πορφύρα

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Ηπατίτιδα

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Μη γνωστές

pregnant_woman

SPC-VASTAREL

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more

Κύηση
Αποφεύγεται

Να χορηγείται μόνο σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το αναμενόμενο όφελος αντισταθμίζει τους πιθανούς για το έμβρυο κινδύνους.
Γαλουχία
Αποφεύγεται
Γονιμότητα
Ασφαλές

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης Κατά την μυοκαρδιακή ισχαιμία, ο αναερόβιος μεταβολισμός αναλαμβάνει, αυξάνοντας τα επίπεδα γαλακτικού οξέος. Η μειωμένη ενδοκυτταρική τιμή pH και η αυξημένη συγκέντρωση πρωτονίων ενεργοποιούν τα συστήματα ανταλλαγής νατρίου-υδρογόνου…

monitor_heart

SPC-VASTAREL

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρ ακοθεραπευτική κατηγορία: άλλο καρδιαγγειακό αντιστηθαγχικό φάρμακο (άλλα καρδιολογικά σκευάσματα) Κωδικός ATC: C01EB15 ### Μηχανισμός δράσης Η τριμεταζιδίνη, προφυλάσσοντας τον ενεργειακό μεταβολισμό του κυττάρου που εκτίθεται σε υποξία ή ισχαιμία,…

biotech

SPC-VASTAREL

Φαρμακοκινητική

expand_more

Απορρόφηση Μετά την από του στόματος χορήγηση, η απορρόφηση της τριμεταζιδίνης είναι ταχεία και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται σε λιγότερο από 2 ώρες. Μετά από εφ’ άπαξ χορήγηση από το στόμα 20 mg τριμεταζιδίνης, η μέγιστη συγκέντρωση στο…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός Η τριμεταζιδίνη μπορεί να οξειδωθεί στον δακτύλιο της πιπεραζίνης σχηματίζοντας τριμεταζιδίνη κετοπιπεραζίνη. Η τριμεταζιδίνη μπορεί επίσης να N-φορμυλιωθεί, N-ακετυλιωθεί ή N-μεθυλιωθεί στον δακτύλιο της πιπεραζίνης σχηματίζοντας…

bloodtype

PubChem

Απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Σε ηλικιωμένους ασθενείς, ένα δισκίο τροποποιημένης αποδέσμευσης 35 mg από το στόμα φτάνει σε μέση Cmax 115 µg/L, με Tmax 2.0-5.0 ώρες και μέσο AUC0-12 1104 h·µg/L. Σε νέους, υγιείς ασθενείς, η ίδια δόση φτάνει σε μέση…

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-VASTAREL

expand_more

Χορήγηση από το στόμα. Η δόση είναι ένα δισκίο των 20 mg ή 1 ml (20 σταγόνες) του πόσιμου διαλύματος τριμεταζιδίνης τρεις φορές την ημέρα κατά τη διάρκεια των γευμάτων.

Ειδικοί πληθυσμοί

Νεφρική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική έκπτωση (κάθαρση κρεατινίνης [30-60] ml/min) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές), η προτεινόμενη δόση είναι 1 δισκίο των 20 mg ή 1 ml (20 σταγόνες) του πόσιμου διαλύματος τριμεταζιδίνης δύο φορές την ημέρα, δηλ. μία το πρωϊ και μία το βράδυ κατά τη διάρκεια των γευμάτων.

Ηλικιωμένοι Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν μεγαλύτερη έκθεση στη τριμεταζιδίνη λόγω της σχετικής με την ηλικία μείωσης της νεφρικής λειτουργίας (βλ. Φαρμακοκινητικές). Σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, η προτεινόμενη δόση είναι 1 δισκίο των 20 mg ή 1 ml (20 σταγόνες) του πόσιμου διαλύματος τριμεταζιδίνης δύο φορές την ημέρα, δηλ. μία το πρωϊ και μία το βράδυ κατά τη διάρκεια των γευμάτων. Η τιτλοποίηση της δόσης σε ηλικιωμένους ασθενείς θα πρέπει να γίνεται με προσοχή (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της τριμεταζιδίνης σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

Αντενδείξεις

SPC-VASTAREL

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
Νόσος του Πάρκινσον, συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, τρόμος, σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, και άλλες σχετικές με την κινητικότητα διαταραχές.
Σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min).

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-VASTAREL

expand_more

Το φάρμακο αυτό δεν αποτελεί θεραπευτική αγωγή των στηθαγχικών κρίσεων, ούτε ενδείκνυται ως αρχική αγωγή για την ασταθή στηθάγχη ή το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Σε περίπτωση εμφράγματος του μυοκαρδίου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την προ-νοσοκομειακή φάση, ούτε κατά τις πρώτες ημέρες νοσηλείας. Στην περίπτωση στηθαγχικής κρίσης, η στεφανιαία νόσος πρέπει να αξιολογείται εκ νέου και να συζητείται προσαρμογή της θεραπευτικής αγωγής (φαρμακευτική αγωγή και πιθανά επαναγγείωση). Θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με γλαύκωμα κλειστής γωνίας. Η τριμεταζιδίνη μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον (τρόμος, ακινησία, υπερτονία), τα οποία θα πρέπει να εξετάζονται τακτικά, κυρίως σε ηλικιωμένους ασθενείς. Σε περιπτώσεις που δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα θα πρέπει να γίνεται παραπομπή σε νευρολόγο ώστε να γίνονται οι κατάλληλες εξετάσεις. Η εμφάνιση κινητικών διαταραχών συμπτώματα της νόσου του Πάρκινσον, σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, τρόμος, αστάθεια κατά το βάδισμα θα πρέπει να οδηγήσουν σε οριστική διακοπή της τριμεταζιδίνης. Αυτά τα συμβάματα έχουν χαμηλό επιπολασμό και είναι συνήθως αναστρέψιμα μετά τη διακοπή της αγωγής. Για την πλειονότητα των ασθενών που ανάρρωσαν, τα συμπτώματά εξαφανίστηκαν εντός 4 μηνών μετά τη διακοπή της τριμεταζιδίνης. Εάν τα συμπτώματα όπως της νόσου του Πάρκινσον επιμένουν για πάνω από 4 μήνες μετά την διακοπή του φαρμάκου, θα πρέπει να αναζητείται η γνώμη νευρολόγου. Πτώσεις στο έδαφος, μπορεί να συμβούν, οφειλόμενες κυρίως στην αστάθεια κατά το βάδισμα ή σε υπόταση, κυρίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή (βλ. Δοσολογία). Συστήνεται προσοχή όταν η τριμεταζιδίνη συνταγογραφείται σε ασθενείς για τους οποίους αναμένεται εκτεταμένη έκθεση:

μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές)
ηλικιωμένοι ασθενείς μεγαλύτεροι των 75 ετών (βλ. Δοσολογία) Έκδοχα: Δισκία 20 mg:
περιέχουν κίτρινο Ε110 και ερυθρό Ε124, λόγω των οποίων υπάρχει κίνδυνος αλλεργικών αντιδράσεων.
περιέχουν γλυκερόλη, ένα πιθανώς επιβλαβές έκδοχο σε υψηλές δόσεις. Μπορεί να προκαλέσει κεφαλαλγίες, στομαχικές διαταραχές και διάρροια. 20mg/ml, πόσιμες σταγόνες, διάλυμα
περιέχει παραϋδροξυβενζοϊκό μεθυλεστέρα και παραϋδροξυβενζοϊκό προπυλεστέρα, τα οποία είναι δυνατόν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις (πιθανά με καθυστέρηση).

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-VASTAREL

expand_more

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-VASTAREL

expand_more

Οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες έχουν παρατηρηθεί κατά τη διάρκεια αγωγής με τριμεταζιδίνη και έχουν καταταχθεί σύμφωνα με την ακόλουθη συχνότητα: Πολύ συχνές (≥1/10), συχνές (≥1/100, <1/10), όχι συχνές (≥1/1000, <1/100), σπάνιες (≥1/10000, <1/1000), πολύ σπάνιες (<1/10000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα).

Κατηγορία Οργανικού Συστήματος	Συχνότητα	Προτιμώμενος Όρος
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	Συχνές	Ζάλη, κεφαλαλγία
	Μη γνωστές	Συμπτώματα όπως της νόσου του Πάρκινσον, (τρόμος, ακινησία, υπερτονία), αστάθεια στο βάδισμα, σύνδρομο ανήσυχων ποδιών, άλλες σχετικές με την κινητικότητα διαταραχές, συνήθως αναστρέψιμα μετά τη διακοπή της θεραπείας.
	Μη γνωστές	Διαταραχές ύπνου (αϋπνία, υπνηλία)
Καρδιακές διαταραχές	Σπάνιες	Αίσθημα παλμών, έκτακτες συστολές, ταχυκαρδία
Αγγειακές διαταραχές	Σπάνιες	Αρτηριακή υπόταση, ορθοστατική υπόταση η οποία μπορεί να σχετίζεται με εξασθένιση, ζάλη ή πτώση κυρίως σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιυπερτασική αγωγή, έξαψη
Διαταραχές του γαστρεντερικού	Συχνές	Κοιλιακός πόνος, διάρροια, δυσπεψία, ναυτία και έμετος
	Μη γνωστές	Δυσκοιλιότητα
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού	Συχνές	Εξάνθημα, κνησμός, κνίδωση
	Μη γνωστές	Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση (AGEP), αγγειοοίδημα.
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης	Συχνές	Εξασθένιση
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος	Μη γνωστές	Ακοκκιοκυτταραιμία, θρομβοπενία, θρομβοπενική πορφύρα
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων	Μη γνωστές	Ηπατίτιδα

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες απευθείας στον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Μεσογείων 284, 15562 Χολαργός, Tηλ.: +30 213 2040380 /337, Fax: +30 210 6549585, Ιστότοπος: http:// www. eof. gr).

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-VASTAREL

expand_more

Κύηση

Μελέτες σε πειραματόζωα δεν έχουν δείξει τερατογενετική δράση. Ωστόσο, λόγω απουσίας κλινικών στοιχείων, δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος δυσμορφιών. Επομένως, για λόγους ασφάλειας, είναι προτιμότερο να αποφεύγεται η χορήγηση κατά την κύηση. Να χορηγείται μόνο σε περιπτώσεις κατά τις οποίες το αναμενόμενο όφελος αντισταθμίζει τους πιθανούς για το έμβρυο κινδύνους.

Θηλασμός

Λόγω έλλειψης στοιχείων σχετικά με την απέκκριση στο μητρικό γάλα, δεν ενδείκνυται η γαλουχία κατά τη διάρκεια της φαρμακευτικής αγωγής με VASTAREL.

Γονιμότητα

Μελέτες αναπαραγωγής σε αρσενικούς και θηλυκούς αρουραίους δεν έδειξαν επίδραση στη γονιμότητα (βλ. Δοσολογία).

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-VASTAREL

expand_more

Φαρ ακοθεραπευτική κατηγορία: άλλο καρδιαγγειακό αντιστηθαγχικό φάρμακο (άλλα καρδιολογικά σκευάσματα)

Κωδικός ATC: C01EB15

Μηχανισμός δράσης

Η τριμεταζιδίνη, προφυλάσσοντας τον ενεργειακό μεταβολισμό του κυττάρου που εκτίθεται σε υποξία ή ισχαιμία, αποτρέπει τη μείωση των ενδοκυτταρικών συγκεντρώσεων τριφωσφορικής αδενοσίνης (ΑΤΡ), εξασφαλίζοντας έτσι τη σωστή λειτουργία των αντλιών ιόντων και τη διαμεμβρανική ροή νατρίου - καλίου, διαφυλάσσοντας ταυτόχρονα την ομοιοστασία του κυττάρου. Η τριμεταζιδίνη αναστέλλει τη β-οξείδωση των λιπαρών οξέων, με την αναστολή της μακράς αλύσου του συνενζύμου 3-κετοακυλ- Α θειολάση (3-ΚΑΤ αναστολέας), με το οποίο αυξάνεται η οξείδωση της γλυκόζης. Σε ένα ισχαιμικό κύτταρο, η ενέργεια που λαμβάνεται με την οξείδωση της γλυκόζης απαιτεί μικρότερη κατανάλωση οξυγόνου σε σχέση με τη διαδικασία της β-οξείδωσης. Η ενδυνάμωση της οξείδωσης της γλυκόζης βελτιστοποιεί τις ενεργειακές διαδικασίες του κυττάρου, οπότε και διατηρείται ο κατάλληλος ενεργειακός μεταβολισμός κατά την ισχαιμία.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιακή νόσο, η τριμεταζιδίνη δρα ως μεταβολικός παράγοντας, διατηρώντας το υψηλό ενεργειακό των ενδοκυτταρικών επιπέδων φωσφορικών στο μυοκάρδιο. Οι αντιισχαιμικές δράσεις επιτυγχάνονται χωρίς επακόλουθες αιμοδυναμικές επιδράσεις.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια Κλινικές μελέτες έχουν δείξει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της τριμεταζιδίνης στη θεραπεία ασθενών με χρόνια στηθάγχη, είτε ως μονοθεραπεία ή όταν η ωφέλεια από άλλα αντιστηθαγχικά φαρμακευτικά προϊόντα ήταν ανεπαρκής. Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά - τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 426 ασθενείς (TRIMPOL - II), που λάμβαναν μετοπρολόλη 100mg ημερησίως (50 mg b.i.d) η προσθήκη τριμεταζιδίνης (60 mg/ημέρα) για 12 εβδομάδες βελτίωσε σημαντικά τις παραμέτρους των δοκιμασιών κόπωσης και των κλινικών συμπτωμάτων σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο: συνολική διάρκεια άσκησης +20,1s, p=0,023, συνολικό έργο +0,54 METs, p=0,001, χρόνος εμφάνισης κατάσπασης του διαστήματος ST κατά 1mm +33,4s, p=0,003, χρόνος εμφάνισης της στηθάγχης +33,9s, p<0,001, στηθαγχικές κρίσεις / εβδομάδα -0,73, p=0,014 και κατανάλωση βραχείας δράσης νιτρωδών/ εβδομάδα, -0,63, p=0,032, χωρίς αιμοδυναμικές μεταβολές. Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά - τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 223 ασθενείς (Sellier), που λάμβαναν ατενολόλη 50mg (o.d.) η προσθήκη 35 mg (b.i.d) ελεγχόμενης αποδέσμευσης δισκίου τριμεταζιδίνης για 8 εβδομάδες προκάλεσε μια σημαντική αύξηση (+34,4s, p=0,03) του χρόνου εμφάνισης κατάσπασης του διαστήματος ST κατά 1mm σε δοκιμασίες κόπωσης, σε μια υποομάδα ασθενών (n=173), σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, 12 ώρες μετά τη λήψη του φαρμάκου. Στατιστικά σημαντική διαφορά στοιχειοθετήθηκε και στο χρόνο εμφάνισης της στηθάγχης (p=0,049). Δεν βρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων στα άλλα δευτερεύοντα τελικά σημεία (ολική διάρκεια άσκησης, ολικό φορτίο έργου και κλινικά τελικά σημεία). Σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά - τυφλή, με 1962 ασθενείς (μελέτη Vasco), σε συνδυασμό με ατενολόλη 50 mg/ ημέρα, δύο δόσεις τριμεταζιδίνης (70 mg/ ημέρα και 140 mg/ ημέρα) μελετήθηκαν έναντι εικονικού φαρμάκου. Στο συνολικό πληθυσμό, περιλαμβανομένων τόσο των ασυμπτωματικών όσο και των συμπτωματικών ασθενών, η τριμεταζιδίνη απέτυχε να δείξει όφελος τόσο στα εργομετρικά (ολική διάρκεια άσκησης, χρόνος εμφάνισης κατάσπασης του διαστήματος ST κατά 1mm και χρόνος εμφάνισης στηθάγχης) όσο και στα κλινικά σημεία. Παρόλα αυτά, στην υποομάδα συμπτωματικών ασθενών (n= 1574) που καθορίστηκε σε μία post-hoc ανάλυση, η τριμεταζιδίνη (140 mg) βελτίωσε σημαντικά την ολική διάρκεια άσκησης (+23,8 s έναντι +13,1 s του εικονικού φαρμάκου, p=0,001) και το χρόνο εμφάνισης στηθάγχης (+46,3 s έναντι +32,5s του εικονικού φαρμάκου, p=0,005).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-VASTAREL

expand_more

Απορρόφηση

Μετά την από του στόματος χορήγηση, η απορρόφηση της τριμεταζιδίνης είναι ταχεία και η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται σε λιγότερο από 2 ώρες. Μετά από εφ’ άπαξ χορήγηση από το στόμα 20 mg τριμεταζιδίνης, η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα είναι περίπου 55 ng.ml -1 . Κατά την επαναλαμβανόμενη χορήγηση, σταθερές συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται μετά από 24 έως 36 ώρες και παραμένουν πολύ σταθερές καθ’ όλη τη διάρκεια της θεραπευτικής αγωγής.

Κατανομή

Ο φαινόμενος όγκος κατανομής είναι 4,8 l/kg, πράγμα που υποδηλώνει καλή κατανομή στους ιστούς. Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες είναι χαμηλή: μετρήσεις in vitro δίνουν τιμή 16%.

Απομάκρυνση

Η τριμεταζιδίνη απεκκρίνεται κυρίως από τα ούρα, ως επί το πλείστον ως αμετάβλητη μορφή. Η ημιπερίοδος ζωής είναι περίπου 6 ώρες. Έχει αποδειχθεί ότι οι δύο φαρμακοτεχνικές μορφές είναι βιολογικά ισοδύναμες.

Γραμμικότητα

Η φαρμακοκινητική της τριμεταζιδίνης είναι γραμμική μετά από χορήγηση μιας απλής δόσης μέχρι 100mg. Επαναλαμβανόμενες δόσεις κατέδειξαν μια γραμμική σε συνάρτηση με το χρόνο φαρμακοκινητική ανταπόκριση.

Ειδικοί πληθυσμοί:

Ηλικιωμένοι Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να εμφανίζουν μεγαλύτερη έκθεση στη τριμεταζιδίνη λόγω της σχετικής με την ηλικία μείωσης της νεφρικής λειτουργίας. Μια φαρμακοκινητική μελέτη- που πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά με ηλικιωμένους (75-84 ετών) ή πολύ ηλικιωμένους (≥ 85 ετών) συμμετέχοντες, κατέδειξε ότι η μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 και 60 ml/min) αύξησε την έκθεση στην Τριμεταζιδίνη κατά 1,0 και 1,3 φορές αντίστοιχα, σε σύγκριση με νεότερης ηλικίας (30-65 ετών) συμμετέχοντες με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία. Μια κλινική μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε πληθυσμό ηλικιωμένων (άνω των 75 ετών) με τη δοσολογία των 2 δισκίων τριμεταζιδίνης MR 35mg σε 2 δόσεις, ημερησίως, στην οποία η ανάλυση έγινε με τη μέθοδο του κινούμενου πληθυσμού, κατέδειξε κατά μέσον όρο μια διπλάσια αύξηση έκθεσης στο πλάσμα στους ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30ml/min), σε σύγκριση με αυτούς των οποίων η κάθαρση κρεατινίνης ήταν πάνω από 60ml/min. Δεν παρατηρήθηκε ανησυχία για την ασφάλεια του πληθυσμού των ηλικιωμένων σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό.

Νεφρική δυσλειτουργία Η έκθεση στην τριμεταζιδίνη αυξάνεται κατά μέσον όρο κατά 1,7 φορές σε ασθενείς με μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης μεταξύ 30 και 60 ml/min) και κατά 3,1 φορές σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης κάτω από 30 ml/min) σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Δεν παρατηρήθηκε ανησυχία για την ασφάλεια αυτού του πληθυσμού σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η φαρμακοκινητική της τριμεταζιδίνης δεν έχει μελετηθεί σε παιδιατρικό πληθυσμό (< 18 ετών).

ΕΟΦ · 2.6.3

Ειδικοί μεταβολικοί αναστολείς

expand_more

Περιγραφή

Εκπρόσωπος αυτής της κατηγορίας είναι η τριμεταζιδίνη. Σε συγκριτικές μελέτες με τα κλασικά αντιστηθαγχικά φάρμακα (β-αποκλειστές, ανταγωνιστές ασβεστίου) ή σε μελέτες με συνδυασμένη χορήγηση με αυτά τα φάρμακα για χρονικό διάστημα μέχρι 6 μήνες, σε ασθενείς με χρόνια σταθερή στηθάγχη έχει παρατηρηθεί ελάττωση του αριθμού των επεισοδίων στηθάγχης και αύξηση του χρόνου εμφάνισής της ή της πτώσης του διαστήματος ST στη δοκιμασία κόπωσης.

Ενδείξεις

Αντενδείξεις

Βραδυκαρδία με παλμούς <60/λεπτό, βαριά υπόταση, έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιογενής καταπληξία, σύνδρομο νοσούντος φλεβοκόμβου, κολποκοιλιακοί αποκλεισμοί, σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, ασθενείς με βηματοδότη, ασταθής στηθάγχη, παράταση του διαστήματος QT, κύηση και γαλουχία.

Ανεπιθύμητες

Οι συχνότερες βραδυκαρδία, κολποκοιλιακός αποκλεισμός, κοιλιακές έκτακτες συστολές, οπτικές διαταραχές (φωτοψίες, θαμπή όραση), κεφαλαλγία. Σπανιότερα ναυτία, δυσκοιλιότητα ή διάρροια, μυϊκές κράμπες, ηωσινοφιλία, αύξηση ουρικού οξέος και κρεατινίνης.

Αλληλεπιδράσεις

Αυξημένος κίνδυνος καρδιακών αρρυθμιών με φάρμακα που επιμηκύνουν το διάστημα QT (κινιδίνη, δισοπυραμίδη, αμιωδαρόνη, σισαπρίδη, πιμοζίδη κλπ). Το φάρμακο μεταβολίζεται με το ένζυμο CYP3A4 και οι αναστολείς του αυξάνουν τη στάθμη του (ερυθρομυκίνη, κλαριθρομυκίνη, κετοκοναζόλη, φλουκοναζόλη, ριτοναβίρη κλπ). Η στάθμη του αυξάνει με χυμό γκρέιπ-φρουτ, ενώ ελαττώνεται με σκευάσματα που περιέχουν Hypericum perforatum.

Προειδοποιήσεις

Σε ασθενείς με υπόταση, σε ασθενείς με παρατεταμένο QT (συγγενές ή επίκτητο), σε σοβαρή νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια, σε μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, σε καρδιακές αρρυθμίες και κολπική μαρμαρυγή. Σε λήψη φαρμάκων ή ουσιών που αυξάνουν ή ελαττώνουν τη στάθμη του (βλ. Αλληλεπιδράσεις). Μείωση της δόσης σε συγχορήγηση με φάρμακα που ελαττώνουν την καρδιακή συχνότητα (λ.χ. βεραπαμίλη).

Δοσολογία

Έναρξη με 5 mg δύο φορές την ημέρα και αύξηση, εάν απαιτείται, μετά από 3-4 εβδομάδες σε 7.5 mg δύο φορές την ημέρα. Εάν εκδηλωθεί μεγάλη βραδυκαρδία (<50 παλμών/λεπτό) μείωση της δόσης στα 2.5mg δύο φορές την ημέρα. Η αυτή μειωμένη δόση σε ηλικιωμένα άτομα.

Σκευάσματα

PROCORALAN/Les Laboratoires Servier France: f.c.tab 5mg x 56, 7.5mg x 56 2.7 Συμπαθητικομιμητικά (αδρενεργικοί διεγέρτες) Οι δράσεις των συμπαθομιμητικών ουσιών ποικίλουν ανάλογα με το αν επενεργούν στους α- ή στους β- αδρενεργικούς υποδοχείς. Η αδρεναλίνη (επινεφρίνη) διεγείρει και τους α- και τους β-υποδοχείς. Αυξάνει την καρδιακή συχνότητα και τη συσπαστικότητα του μυοκαρδίου (δράση β1) και μπορεί να προκαλέσει περιφερική αγγειοδιαστολή (δράση β2) ή αγγειοσύσπαση (δράση α-). Οι αδρενεργικές ουσίες διαχωρίζονται σε κατεχολαμίνες και μη κατεχολαμίνες. Οι κατεχολαμίνες μπορούν να διαιρεθούν σε ενδογενείς, όπως η αδρεναλίνη, η νοραδρεναλίνη, η δοπαμίνη και συνθετικές, όπως η ισοπρεναλίνη και η δοβουταμίνη. Στις μη κατεχολαμίνες ανήκουν διάφορες ουσίες, οι οποίες δρουν στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα είτε απ ευθείας επί των αδρενεργικών υποδοχέων είτε έμμεσα προκαλώντας έκλυση νοραδρεναλίνης. Οι ουσίες αυτές είναι η εφεδρίνη, η μεταραμινόλη, η φαινυλεφρίνη, η θειική μεφαιντερμίνη και η υδροχλωρική ετιλεφρίνη. Όλες οι κατεχολαμίνες ασκούν την ινότροπη δράση και τις επιδράσεις τους επί των αγγείων μέσω διέγερσης των αδρενερ- γικών υποδοχέων. Oι αδρενεργικοί υποδοχείς ταξινομούνται ως α, οι οποίοι διαχωρίζονται σε α1 και α2 και ως β, οι οποίοι διαχωρίζονται σε β1 και β2, καθώς και σε ντοπαμινεργικούς υποδοχείς οι οποίοι επίσης διαχωρίζονται σε DA1 και DA2 (βλ. και κεφ. 4.6.1.1). Οι κατεχολαμίνες ασκούν τις αιμοδυναμικές τους επιδράσεις με άμεση ή έμμεση δράση σ αυτούς τους αδρενεργικούς υποδοχείς. Έμμεσα δρώσες κατεχολαμίνες ασκούν τη δράση τους διεγείροντας την απελευθέρωση νευρομεταβιβαστών από τις τελικές συμπαθητικές απολήξεις, ενώ οι απευθείας δρώσες δρουν άμεσα στους αδρενεργικούς υποδοχείς. Μερικές ουσίες (δοπαμίνη και εφεδρίνη) είναι ικανές για άμεση και έμμεση διέγερση, ανάλογα με τη δόση χορήγησης. Ανεξάρτητα από τον τρόπο δράσης τους, άμεσo ή έμμεσο, όλες οι κατεχολαμίνες ασκούν τη θετική ινότροπη δράση τους μετά από διέγερση των β1 υποδοχέων. Η κλινική αποτελεσματικότητα για οποιαδήποτε αδρενεργική ουσία επηρεάζεται από τη διαθεσιμότητα, δηλαδή την πυκνότητα των υποδοχέων, καθώς και από τη δυνατότητα ανταπόκρισής τους, δηλ. τη συγγένεια της ουσίας προς τους β-υποδοχείς. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου παρατηρείται αύξηση ή ελάττωση του αριθμού των υποδοχέων, καθώς και τροποποίηση της χημικής συγγένειάς τους με τις κατεχολαμίνες. Για να εξασφαλίσει κανείς μέγιστο αιμοδυναμικό αποτέλεσμα πρέπει να λάβει υπόψη τους παρακάτω παράγοντες: τη συγκέντρωση του φαρμάκου, τον αριθμό και τη χημική συγγένεια των αδρενεργικών υποδοχέων και τη διαθεσιμότητα των ιόντων ασβεστίου. Ανάλογα με την ύπαρξη των διαφόρων υποδοχέων σ ένα όργανο και τη διέγερση αυτών από τις παραπάνω ουσίες προκύπτουν τα αντίστοιχα αποτελέσματα. Η επινεφρίνη, η ισοπρεναλίνη, η φαινυλεφρίνη και η μεφαιντερμίνη έχουν σχετικά περιορισμένες εφαρμογές στην καθημερινή κλινική πράξη για την αντιμετώπιση των καρδιοαγγειακών παθήσεων. Οι πρώτες τρεις όμως χρησιμοποιούνται ευρύτατα σε καταστάσεις χαμηλής καρδιακής παροχής, μετά από εγχειρήσεις ανοικτής καρδιάς ή στις στεφανιαίες μονάδες μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου. Επίσης, στις μο- νάδες εντατικής θεραπείας σε περιπτώσεις κυκλοφορικής καταπληξίας. Η νορεπινεφρίνη χρησιμοποιείται σπάνια και η χρήση της μεταραμινόλης έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί. Σήμερα χρησιμοποιούνται οι νεώτερες ουσίες δοπαμίνη και δοβουταμίνη με εμφανώς σημαντικά πλεονεκτήματα.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η τριμεταζιδίνη ενδείκνυται για τη συμπτωματική θεραπεία της σταθερής στηθάγχης σε ασθενείς που δεν ελέγχονται επαρκώς ή είναι αδιάφοροι στις θεραπείες πρώτης γραμμής. Οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με τον κίνδυνο χρήσης σε μειωμένη νεφρική ή ηπατική λειτουργία, επιδείνωση των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων ή άλλων διαταραχών κίνησης και κίνδυνο πτώσεων.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Κατά την μυοκαρδιακή ισχαιμία, ο αναερόβιος μεταβολισμός αναλαμβάνει, αυξάνοντας τα επίπεδα γαλακτικού οξέος. Η μειωμένη ενδοκυτταρική τιμή pH και η αυξημένη συγκέντρωση πρωτονίων ενεργοποιούν τα συστήματα ανταλλαγής νατρίου-υδρογόνου και νατρίου-ασβεστίου, αυξάνοντας τις ενδοκυτταρικές συγκεντρώσεις ασβεστίου, οδηγώντας τελικά σε μειωμένη συσταλτικότητα. Αυτή η βλάβη στο μυοκάρδιο αυξάνει τις συγκεντρώσεις κατεχολαμινών, οι οποίες ενεργοποιούν την ορμονοευαίσθητη λιπάση και αυξάνουν τις συγκεντρώσεις λιπαρών οξέων στο πλάσμα. Όταν το μυοκάρδιο επαναιματώνεται, η οξείδωση των λιπαρών οξέων γίνεται η κυρίαρχη μορφή παραγωγής ATP, διατηρώντας μια όξινη τιμή pH και επιδεινώνοντας περαιτέρω τη βλάβη.

Ο μηχανισμός δράσης της τριμεταζιδίνης δεν είναι πλήρως κατανοητός. Η τριμεταζιδίνη μπορεί να αναστείλει τη μιτοχονδριακή 3-κετοακυλο συνένζυμο Α θειολάση, μειώνοντας την β-οξείδωση μακράς αλυσίδας λιπαρών οξέων αλλά όχι τη γλυκόλυση στο μυοκάρδιο. Η μειωμένη β-οξείδωση μακράς αλυσίδας λιπαρών οξέων αντισταθμίζεται από την αυξημένη χρήση γλυκόζης, αποτρέποντας μια μειωμένη μυοκαρδιακή τιμή pH και περαιτέρω μειώσεις στη συσταλτικότητα. Ωστόσο, άλλη μελέτη υποδηλώνει ότι η 3-κετοακυλο συνένζυμο Α θειολάση μπορεί να μην είναι ο στόχος της τριμεταζιδίνης και ότι αυτός ο μηχανισμός μπορεί να είναι λανθασμένος.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Σε ηλικιωμένους ασθενείς, ένα δισκίο τροποποιημένης αποδέσμευσης 35 mg από το στόμα φτάνει σε μέση Cmax 115 µg/L, με Tmax 2.0-5.0 ώρες και μέσο AUC0-12 1104 h·µg/L. Σε νέους, υγιείς ασθενείς, η ίδια δόση φτάνει σε μέση Cmax 91.2 µg/L, με Tmax 2.0-6.0 ώρες και AUC0-12h 720 h·µg/L.

Η τριμεταζιδίνη απεκκρίνεται κατά 79-84% στα ούρα, με το 60% ως αμετάβλητη μητρική ένωση. Σε μελέτη 4 υγιών υποκειμένων, μεμονωμένοι μεταβολίτες αποτελούσαν 0.01-1.4% της δόσης που ανακτήθηκε στα ούρα. Στα ούρα, η 2-δεσμεθυλοτριμεταζιδίνη αποτελούσε 0-1.4% της ανακτηθείσας δόσης, η 3- και 4-δεσμεθυλοτριμεταζιδίνη αποτελούσαν 0.039-0.071% η καθεμία, η N-μεθυλοτριμεταζιδίνη αποτελούσε 0.015-0.11%, η τριμεταζιδίνη κετοπιπεραζίνη αποτελούσε 0.011-0.4%, η N-φορμυλοτριμεταζιδίνη αποτελούσε 0.035-0.42%, η N-ακετυλοτριμεταζιδίνη αποτελούσε 0.016-0.19%, η δεσμεθυλοτριμεταζιδίνη O-σουλφική αποτελούσε 0.01-0.65% και ένας άγνωστος μεταβολίτης αποτελούσε 0.026-0.67%.

Ο όγκος κατανομής της τριμεταζιδίνης είναι 4.8 L/kg.

Η κάθαρση της τριμεταζιδίνης συσχετίζεται ισχυρά με την κάθαρση κρεατινίνης. Σε ηλικιωμένους ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης 72 ± 8 mL/min, η κάθαρση της τριμεταζιδίνης ήταν 15.69 L/h. Σε νέους, υγιείς ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης 134 ± 18 mL/min, η κάθαρση της τριμεταζιδίνης ήταν 25.2 L/h.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Σύνδεση με Πρωτεΐνες

Η τριμεταζιδίνη συνδέεται σε ποσοστό 15% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος. Η τριμεταζιδίνη μπορεί να δεσμευτεί με την αλβουμίνη του ορού του ανθρώπου.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η τριμεταζιδίνη μπορεί να οξειδωθεί στον δακτύλιο της πιπεραζίνης σχηματίζοντας τριμεταζιδίνη κετοπιπεραζίνη. Η τριμεταζιδίνη μπορεί επίσης να N-φορμυλιωθεί, N-ακετυλιωθεί ή N-μεθυλιωθεί στον δακτύλιο της πιπεραζίνης σχηματίζοντας N-φορμυλοτριμεταζιδίνη, N-ακετυλοτριμεταζιδίνη και N-μεθυλοτριμεταζιδίνη αντίστοιχα. Εναλλακτικά, η τριμεταζιδίνη μπορεί να απομεθυλιωθεί στη θέση 2, 3 ή 4 της ομάδας 2,3,4-τριμεθοξυβενζυλίου σχηματίζοντας 2-δεσμεθυλοτριμεταζιδίνη, 3-δεσμεθυλοτριμεταζιδίνη ή 4-δεσμεθυλοτριμεταζιδίνη. Οι μεταβολίτες δεσμεθυλοτριμεταζιδίνης μπορούν να υποστούν σύζευξη με σουλφίδιο ή γλυκουρονιδίωση πριν την απέκκριση.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Σε νέους, υγιείς υποκείμενους, ο χρόνος ημίσειας ζωής της τριμεταζιδίνης είναι 7.81 ώρες. Σε ασθενείς άνω των 65 ετών, ο χρόνος ημίσειας ζωής αυξάνεται σε 11.7 ώρες.

MeSH classification

expand_more

Κατάταξη MeSH

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

7.81-11.7 ώρες

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

15%

PubChem

Απέκκριση

Νεφρά

PubChem

science

Scientific Profile

CID

21109

Μοριακός τύπος

C14H22N2O3

Μοριακό βάρος

266.34

IUPAC

1-[(2,3,4-trimethoxyphenyl)methyl]piperazine

InChIKey

UHWVSEOVJBQKBE-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Κατάταξη MeSH

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Στεφανιαία Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2023 / ESC Υπερκοιλιακές Ταχυκαρδίες Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / ESC