ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ A07AA09 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

VANCOMYCIN

Βανκομυκίνη

### Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: «αντιβακτηριακά συστηματικής χρήσης Γλυκοπεπτίδια Αντιβακτηριακά», κωδικός ATC: **JO1X A01**.

Εμπορικά Ονόματα

VANCOMYCIN-KABI VANCOTEN VONCON

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

L08 Άλλες τοπικές λοιμώξεις του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Πολύπλοκες λοιμώξεις του δέρματος και των μαλακών μορίων
Αντιβακτηριακή προφύλαξη
I33 Οξεία και υποξεία ενδοκαρδίτιδα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μολυσματική ενδοκαρδίτιδα
M86 Οστεομυελίτιδα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Λοίμωξη των οστών
J18 Πνευμονία, μη καθορισμένη

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Ενδονοσοκομειακή πνευμονία · Πνευμονία της κοινότητας
M00 Πυογόνος αρθρίτιδα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Λοίμωξη των αρθρώσεων

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος VANCOMYCIN-KABI

expand_more

Κόνις για πυκνό σκεύασμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση.

«Ένα λευκό έως υπόλευκο πορώδες συσσωμάτωμα».

Μετά την ανασύσταση προκύπτει ένα διάλυμα με pH περίπου 3.

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ασθενείς ηλικίας 12 ετών και άνω

Δόση15 έως 20 mg/kg σωματικού βάρους κάθε 8 έως 12 ώρες

Μέγ. δόση2 g ανά δόση

Σε σοβαρά ασθενείς, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια δόση εφόδου 25-30 mg/kg σωματικού βάρους για να διευκολυνθεί η ταχεία επίτευξη της στοχευόμενης συγκέντρωσης βανκομυκίνης ορού.
Βρέφη και παιδιά ηλικίας από ενός μηνός έως 12 ετών

Δόση10 έως 15 mg/kg σωματικού βάρους κάθε 6 ώρες
Νεογνά (από τη γέννηση έως τις 27 ημέρες μετά τη γέννηση) και πρόωρα νεογνά

Για τη θέσπιση του δοσολογικού σχήματος για νεογνά, θα πρέπει να ζητείται η συμβουλή ενός γιατρού με εμπειρία στη διαχείριση νεογνών. Δοσολογία ανάλογα με τη μετεμμηνοροϊκή ηλικία (PMA).
Όλες οι ηλικιακές ομάδες για περιεπεμβατική προφύλαξη βακτηριακής ενδοκαρδίτιδας

Δόσηαρχική δόση 15 mg/kg πριν από την πρόκληση της αναισθησίας

Ανάλογα με τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, μπορεί να απαιτείται μια δεύτερη δόση βανκομυκίνης.
Ηλικιωμένοι

Μπορεί να απαιτούνται χαμηλότερες δόσεις συντήρησης λόγω της μείωσης της νεφρικής λειτουργίας που σχετίζεται με την ηλικία.
Ηπατική δυσλειτουργία

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης.
Έγκυες γυναίκες

Μπορεί να απαιτούνται σημαντικά αυξημένες δόσεις για την επίτευξη θεραπευτικών συγκεντρώσεων ορού.
Παχύσαρκοι ασθενείς

Η αρχική δόση θα πρέπει να προσαρμόζεται μεμονωμένα ανάλογα με το συνολικό σωματικό βάρος, όπως σε μη παχύσαρκους ασθενείς.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα
Ενδομυϊκή χορήγηση

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Η θεραπεία με βανκομυκίνη πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να εφαρμόζονται τα κατάλληλα επείγοντα μέτρα.
Διασταυρούμενη υπερευαισθησία
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με αλλεργικές αντιδράσεις στην τεϊκοπλανίνη

Η βανκομυκίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Φάσμα αντιβακτηριακής δραστικότητας

Δεν είναι κατάλληλη για χρήση ως μεμονωμένος παράγοντας για τη θεραπεία ορισμένων τύπων λοιμώξεων εκτός εάν ο παθογόνος παράγοντας έχει ήδη τεκμηριωθεί και είναι γνωστό ότι είναι ευαίσθητος ή υπάρχουν ικανές υπόνοιες.
Ωτοτοξικότητα

ΠληθυσμόςΑσθενείς με προηγούμενη κώφωση

Να αποφεύγεται η βανκομυκίνη.
Ωτοτοξικότητα
προσοχή

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι

Θα πρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη ή διαδοχική χρήση άλλων ωτοτοξικών ουσιών.
Αντιδράσεις που σχετίζονται με την έγχυση (σύνδρομο ερυθρού ανθρώπου)

Η βανκομυκίνη θα πρέπει να εγχέεται βραδέως εντός αραιού διαλύματος (2,5 ως 5,0 mg/ml) με ταχύτητα όχι μεγαλύτερη των 10mg/ml σε περίοδο όχι μικρότερη από 60 λεπτά.
Αντιδράσεις που σχετίζονται με την έγχυση και αναισθητικά

Μπορεί να μειωθεί με τη χορήγηση βανκομυκίνης με έγχυση για τουλάχιστον 60 λεπτά, πριν από την επαγωγή αναισθησίας.
Σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS)

Εάν εμφανιστούν συμπτώματα ή σημάδια SJS, η θεραπεία με βανκομυκίνη θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να αναζητείται εξειδικευμένη δερματολογική αξιολόγηση.
Αντιδράσεις σχετιζόμενες με το σημείο χορήγησης (θρομβοφλεβίτιδα)

Η συχνότητα και η σοβαρότητα της θρομβοφλεβίτιδας μπορεί να ελαχιστοποιηθεί με τη χορήγηση του φαρμάκου αργά ως αραιωμένο διάλυμα και με τακτική αλλαγή των σημείων έγχυσης.
Ενδορραχιαία, ενδοοσφυϊκή και ενδοκοιλιακή χορήγηση

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της βανκομυκίνης δεν έχει τεκμηριωθεί.
Νεφροτοξικότητα
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένης της ανουρίας

Η βανκομυκίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.
Υποθεραπευτικά επίπεδα βανκομυκίνης

ΠληθυσμόςΠαιδιά κάτω των 12 ετών

Δεν μπορούν γενικά να συνιστώνται δόσεις υψηλότερες από 60 mg/kg/ημέρα, καθώς η ασφάλεια δεν έχει αξιολογηθεί.
Νεφρική ανωριμότητα
προσοχή

ΠληθυσμόςΠρόωρα νεογνά και νεαρά βρέφη

Η βανκομυκίνη πρέπει να χρησιμοποιείται με ιδιαίτερη προσοχή.
Αλληλεπιδράσεις με αναισθητικά

ΠληθυσμόςΠαιδιά

Η ταυτόχρονη χορήγηση βανκομυκίνης και αναισθητικών παραγόντων έχει συσχετιστεί με ερύθημα και ισταμινικού τύπου εξάνθημα.
Αυξημένος κίνδυνος νεφροτοξικότητας

ΠληθυσμόςΠαιδιά

Ταυτόχρονη χρήση με νεφροτοξικούς παράγοντες όπως αμινογλυκοσιδικά αντιβιοτικά, NSAIDs ή αμφοτερικίνη Β.
Αυξημένες συγκεντρώσεις βανκομυκίνης στον ορό

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι

Η δοσολογία πρέπει να ρυθμίζεται λόγω φυσικής μείωσης της σπειραματικής διήθησης.
Αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με αναισθητικά μέσα
προσοχή

Η προκαλούμενη από την αναισθησία καταστολή του μυοκαρδίου μπορεί να ενισχυθεί από τη βανκομυκίνη. Οι δόσεις πρέπει να αραιώνονται και να χορηγούνται αργά. Οι αλλαγές θέσης θα πρέπει να καθυστερούν.
Ψευδομεμβρανική εντεροκολίτιδα

Σε περίπτωση σοβαρής επίμονης διάρροιας, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα. Δεν πρέπει να χορηγούνται αντιδιαρροϊκά φάρμακα.
Επιλοίμωξη

Η παρατεταμένη χρήση βανκομυκίνης μπορεί να οδηγήσει σε υπερανάπτυξη μη ευαίσθητων οργανισμών. Εάν εμφανιστεί επιλοίμωξη, πρέπει να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αναισθητικοί παράγοντες
προσοχή

Ερύθημα, έξαψη τύπου ισταμίνης, αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις, αύξηση της συχνότητας των σχετιζόμενων με την έγχυση εκδηλώσεων

ΣύστασηΧορήγηση βανκομυκίνης ως έγχυση διάρκειας 60 λεπτών πριν από την εισαγωγή του αναισθητικού.
Ωτοτοξικά, νευροτοξικά ή νεφροτοξικά φάρμακα (π.χ. αμφοτερικίνη Β, αμινογλυκοσίδες, βακιτρακίνη, πολυμυξίνη Β, κολιστίνη, βιομυκίνη, σισπλατίνη)
παρακολούθηση

Πιθανή αύξηση ωτοτοξικότητας, νευροτοξικότητας ή νεφροτοξικότητας

ΣύστασηΑπαιτεί προσεκτική παρακολούθηση.
Παράγοντες νευρομυϊκού αποκλεισμού
προσοχή

Αυξημένο δυναμικό νευρομυϊκού αποκλεισμού

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Διαταραχές του αιμοποιητικού και λεμφικού συστήματος

Αναστρέψιμη ουδετεροπενία (Σπάνιες)
Ακοκκιοκυτταραιμία (Σπάνιες)

Αίμα

Ηωσινοφιλία
Θρομβοπενία
Πανκυτταροπενία

Ανοσοποιητικό

Αντίδραση υπερευαισθησίας
Αναφυλακτική αντίδραση

Διαταραχές του ωτός και του λαβυρίνθου

Μεταβατική ή μόνιμη απώλεια της ακοής (Όχι συχνές)
Ίλιγγος (Σπάνιες)

Αυτί

Εμβοές

Νευρικό

Ζάλη

Καρδιακές διαταραχές

Καρδιακό επεισόδιο (Πολύ σπάνιες)

Αγγειακές διαταραχές

Μείωση της αρτηριακής πιέσεως (Συχνές)
Αγγειίτιδα (Σπάνιες)

Αναπνευστικό

Δύσπνοια

Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου

Συριγμός (Συχνές)

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Έμετος
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού

Ψευδομεμβρανώδης εντεροκολίτιδα (Πολύ σπάνιες)

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Έξαψη του ανώτερου σώματος («σύνδρομο ερυθρού ανθρώπου») (Συχνές)
Εξάνθημα και φλεγμονή του βλεννογόνου (Συχνές)
Αποφολιδωτική δερματίτιδα (Πολύ σπάνιες)
Γραμμική IgA πομφολυγώδης δερμάτωση (Πολύ σπάνιες)
Ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (σύνδρομο DRESS) (Μη γνωστές)
AGEP (Οξεία Γενικευμένη Εξανθηματική Φλυκταίνωση) (Μη γνωστές)

Δέρμα

Κνησμός
Κνίδωση
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Σύνδρομο Lyell

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Νεφρική ανεπάρκεια που εκδηλώνεται κυρίως με αυξημένη κρεατινίνη και ουρία ορού (Συχνές)
Διάμεση νεφρίτιδα (Σπάνιες)
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια (Σπάνιες)
Οξεία σωληνωτή νέκρωση (Μη γνωστές)

Αγγειακές

Φλεβίτιδα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Ερυθρότητα του άνω σώματος και του προσώπου (Συχνές)
Φαρμακευτικός πυρετός (Σπάνιες)
Ρίγος (Σπάνιες)
Πόνος και μυϊκός σπασμός των μυών του στήθους και της πλάτης (Σπάνιες)

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έξαψη ανώτερου σώματος

Δέρμα

Συχνές
Αυξημένη κρεατινίνη ορού

Εργαστηριακές

Συχνές
Αυξημένη ουρία ορού

Εργαστηριακές

Συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Συχνές
Ερυθρότητα άνω σώματος

Δέρμα

Συχνές
Ερυθρότητα προσώπου

Δέρμα

Συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Συχνές
Κνησμός

Δέρμα

Συχνές
Μείωση αρτηριακής πίεσης

Αγγειακές

Συχνές
Νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Συριγμός

Αναπνευστικό

Συχνές
Σύνδρομο ερυθρού ανθρώπου

Δέρμα

Συχνές
Φλεβίτιδα

Αγγειακές

Συχνές
Φλεγμονή βλεννογόνου

Δέρμα

Συχνές
Απώλεια ακοής

Αυτί

Όχι συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Σπάνιες
Αγγειίτιδα

Αγγειακές

Σπάνιες
Ακοκκιοκυτταραιμία

Αίμα

Σπάνιες
Αναστρέψιμη ουδετεροπενία

Αίμα

Σπάνιες
Αναφυλακτικές αντιδράσεις

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Αντιδράσεις υπερευαισθησίας

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Διάμεση νεφρίτιδα

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Εμβοές

Αυτί

Σπάνιες
Ζάλη

Νευρικό

Σπάνιες
Ηωσινοφιλία

Αίμα

Σπάνιες
Θρομβοπενία

Αίμα

Σπάνιες
Μυϊκός σπασμός

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Πανκυτταροπενία

Αίμα

Σπάνιες
Πόνος στην πλάτη

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Πόνος στο στήθος

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Ρίγος

Γενικές

Σπάνιες
Φαρμακευτικός πυρετός

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Αποφολιδωτική δερματίτιδα

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Γραμμική IgA πομφολυγώδης δερμάτωση

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Καρδιακό επεισόδιο

Καρδιά

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο Lyell

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Πολύ σπάνιες
Ψευδομεμβρανώδης εντεροκολίτιδα

Γαστρεντερικό

Πολύ σπάνιες
Έμετος

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Μη γνωστές
Οξεία γενικευμένη εξανθηματική φλυκταίνωση

Δέρμα

Μη γνωστές
Οξεία σωληνωτή νέκρωση

Νεφρά/Ουροποιητικό

Μη γνωστές
Συστηματικά συμπτώματα

Γενικές

Μη γνωστές
Σύνδρομο DRESS

Ανοσοποιητικό

Μη γνωστές

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Η βανκομυκίνη πρέπει να χορηγείται κατά την κύηση μόνον εάν σαφώς απαιτείται και έπειτα από προσεκτική αξιολόγηση του κινδύνου/οφέλους.

Δεν υπάρχει επαρκής εμπειρία για την ασφάλεια. Τοξικολογικές μελέτες σε πειραματόζωα δεν δείχνουν επιδράσεις στην ανάπτυξη του εμβρύου, του κυήματος ή την περίοδο κύησης. Διαπερνά τον πλακούντα. Υπάρχει δυνητικός κίνδυνος εμβρυονικής και νεογνικής ωτοτοξικότητας και νεφροτοξικότητας.
Γαλουχία
Θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την περίοδο της γαλουχίας μόνον εάν τα άλλα αντιβιοτικά έχουν αποτύχει. Να δίδεται με προσοχή.

Εκκρίνεται στο γάλα του ανθρώπου. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες στο βρέφος (διαταραχές στην χλωρίδα του εντέρου με διάρροια, αποικισμός με μύκητες που μοιάζουν με ζυμομύκητες και πιθανή ευαισθητοποίηση). Να εξεταστεί η απόφαση για διακοπή της γαλουχίας.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Αντιμετώπιση

Υποστηρικτική φροντίδα με διατήρηση της σπειραματικής διήθησης.

ΑιμοκάθαρσηΜερικώς

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα

Ελάχιστη επίδραση.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Κανένα

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: «αντιβακτηριακά συστηματικής χρήσης Γλυκοπεπτίδια Αντιβακτηριακά», κωδικός ATC: JO1X A01.

Μηχανισμός δράσης

Η βανκομυκίνη είναι ένα τρικυκλικό γλυκοπεπτιδικό αντιβιοτικό που αναστέλλει τη σύνθεση του κυτταρικού τοιχώματος σε ευαίσθητα βακτήρια συνδεόμενη με υψηλή συγγένεια στο άκρο της D-αλανυλ-D-αλανίνης μονάδων πρόδρομων κυτταρικών τοιχωμάτων. Το φάρμακο είναι βακτηριοκτόνο για τη διαίρεση μικροοργανισμών. Επιπλέον, εμποδίζει τη διαπερατότητα της βακτηριακής κυτταρικής μεμβράνης και τη σύνθεση RNA.

Φαρμακοκινητική/Φαρμακοδυναμική σχέση

Η βανκομυκίνη εμφανίζει ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση δραστικότητα με το εμβαδόν κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης (AUC) διαιρούμενο με την ελάχιστη ανασταλτική συγκέντρωση (MIC) του οργανισμού-στόχου ως την κύρια προγνωστική παράμετρο από πλευράς αποτελεσματικότητας. Με βάση in vitro, ζωικά και περιορισμένα ανθρώπινα δεδομένα, ένας λόγος AUC/MIC ίσος με 400 έχει καθοριστεί ως PK/PD στόχος για την επίτευξη κλινικής αποτελεσματικότητας με βανκομυκίνη. Για την επίτευξη αυτού του στόχου όταν η MIC είναι ≥ 1,0 mg/l, απαιτούνται δοσολογία στο ανώτερο εύρος και υψηλά ελάχιστα συγκεντρώσεων ορού (15-20 mg/l) (βλ. Δοσολογία).

Μηχανισμός ανθεκτικότητας

Η επίκτητη ανθεκτικότητα σε γλυκοπεπτίδια είναι συνηθέστατη στους εντερόκοκκους και βασίζεται στην απόκτηση διαφόρων van γονιδιακών συμπλόκων που τροποποιούν τον στόχο D-αλανυλ-D-αλανίνη σε D-αλανυλ-D-γαλακτικό ή D-αλανυλ-D-σερίνη που συνδέεται ασθενώς με βανκομυκίνη. Σε ορισμένες χώρες παρατηρούνται αυξανόμενες περιπτώσεις ανθεκτικότητας, ιδιαίτερα σε εντεροκόκκους. Ιδιαιτέρως ανησυχητικά είναι πολυανθεκτικά στελέχη Enterococcus faecium. Van γονίδια σπάνια ανευρίσκονται στο Staphylococcus aureus, όπου οι μεταβολές στη δομή του κυτταρικού τοιχώματος απολήγουν σε «ενδιάμεση» ευαισθησία, η οποία συνηθέστερα είναι ετερογενής. Επίσης, έχουν αναφερθεί ανθεκτικά στη μεθικιλλίνη στελέχη σταφυλοκόκκου (MRSA) με μειωμένη ευαισθησία για βανκομυκίνη. Η μειωμένη ευαισθησία ή αντοχή σε βανκομυκίνη στον Staphylococcus δεν είναι καλά κατανοητή. Απαιτούνται αρκετά γενετικά στοιχεία και πολλαπλές μεταλλάξεις. Δεν υπάρχει διασταυρούμενη ανθεκτικότητα μεταξύ της βανκομυκίνης και άλλων κατηγοριών αντιβιοτικών. Διασταυρούμενη ανθεκτικότητα εμφανίζεται με άλλα γλυκοπεπτιδικά αντιβιοτικά, όπως η τεϊκοπλανίνη. Δευτερογενής ανάπτυξη ανθεκτικότητας κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι σπάνια.

Συνέργεια

Ο συνδυασμός βανκομυκίνης με αντιβιοτικό αμινογλυκοσίδης έχει συνεργιστική δράση έναντι πολλών στελεχών Staphylococcus aureus, μη εντεροκοκκικών ομάδων D-στρεπτοκόκκων, εντεροκόκκων και στρεπτόκοκκων της ομάδας Viridans. Ο συνδυασμός βανκομυκίνης με κεφαλοσπορίνη έχει συνεργιστική επίδραση έναντι ορισμένων ανθεκτικών σε οξακιλλίνη στελεχών Staphylococcus epidermidis ενώ ο συνδυασμός βανκομυκίνης με ριφαμπικίνη έχει συνεργιστική επίδραση έναντι του Staphylococcus epidermidis και μερική συνεργική δράση έναντι ορισμένων στελεχών Staphylococcus aureus. Καθώς η βανκομυκίνη σε συνδυασμό με κεφαλοσπορίνη μπορεί να έχει ανταγωνιστική δράση και έναντι κάποιων στελεχών Staphylococcus epidermidis και σε συνδυασμό με ριφαμπικίνη έναντι ορισμένων στελεχών Staphylococcus aureus, η προηγούμενη δοκιμή συνεργιστικής δράσης είναι χρήσιμη. Πρέπει να λαμβάνονται δείγματα για βακτηριακές καλλιέργειες προκειμένου να απομονωθούν και να προσδιοριστούν οι αιτιολογικοί οργανισμοί και να προσδιοριστεί η ευαισθησία τους στη βανκομυκίνη.

Κρίσιμες συγκεντρώσεις στη δοκιμή ευαισθησίας

Η βανκομυκίνη είναι δραστική έναντι των θετικών κατά Gram βακτηρίων, όπως σταφυλόκοκκοι, στρεπτόκοκκοι, εντερόκοκκοι, πνευμονιόκοκκοι και κλωστρίδια. Τα αρνητικά κατά Gram βακτήρια είναι ανθεκτικά. Ο επιπολασμός επίκτητης ανθεκτικότητας μπορεί να ποικίλει γεωγραφικά και με το χρόνο για επιλεγμένα είδη και είναι επιθυμητή η τοπική πληροφόρηση σχετικά με την αντίσταση, ιδιαίτερα όταν θεραπεύονται σοβαρές λοιμώξεις. Εάν είναι απαραίτητο, θα πρέπει να ζητούνται συμβουλές από ειδικούς, όταν ο τοπικός επιπολασμός της αντοχής είναι τέτοιος ώστε η χρησιμότητα του παράγοντα σε ορισμένους τουλάχιστον τύπους λοιμώξεων είναι αμφισβητήσιμη. Αυτές οι πληροφορίες παρέχουν μόνο προσεγγιστική καθοδήγηση σχετικά με το εάν οι μικροοργανισμοί είναι ευαίσθητοι στη βανκομυκίνη. Οι κρίσιμες ελάχιστες συγκεντρώσεις αναστολής (Minimum inhibitory concentration, MIC) που καθορίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Δοκιμών Ευαισθησίας σε Αντιμικροβιακά (EUCAST) έχουν ως εξής:

	Ευαίσθητο	Ανθεκτικό
Staphylococcus aureus	≤ 2 mg/L	> 2 mg/L
Coagulase-negative staphylococci	≤ 4 mg/L	> 4 mg/L
Enterococcus spp.	≤ 4 mg/L	> 4 mg/L
Streptococcus groups A, B, C and G	≤ 2 mg/L	> 2 mg/L
Streptococcus pneumoniae	≤ 2 mg/L	> 2 mg/L
Gram positive anaerobes	≤ 2 mg/L	> 2 mg/L

Ο S.aureus με τιμές MIC έναντι βανκομυκίνης 2 mg/L είναι στα όρια της κατανομής άγριου τύπου και μπορεί να παρουσιαστεί κάποια προβληματική κλινική απόκριση.

Κοινώς ευαίσθητα είδη

Θετικά κατά Gram:
- Enterococcus faecalis
- Staphylococcus aureus
- Methicillin-resistant Staphylococcus aureus
- coagulase negative Staphylococci
- Streptococcus spp.
- Streptococcus pneumonia
- Enteroccocus spp.
- Staphylococcus spp.
Αναερόβια είδη:
- Clostridium spp. except Clostridium innocuum
- Eubacterium spp.
- Peptostreptococcus spp.

Είδη για τα οποία μπορεί να υπάρχει πρόβλημα επίκτητης ανθεκτικότητας

Enterococcus faecium

Εγγενώς ανθεκτικά

Όλα τα κατά Gram αρνητικά βακτήρια
Θετικά κατά Gram αερόβια είδη:
- Erysipelothrix rhusiopathiae
- Heterofermentative Lactobacillus
- Leuconostoc spp.
- Pediococcus spp.
Αναερόβια είδη:
- Clostridium innocuum

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές

Απορρόφηση

Η βανκομυκίνη χορηγείται ενδοφλεβίως για την θεραπεία συστηματικών λοιμώξεων. Στην περίπτωση ασθενών με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, η ενδοφλέβια έγχυση πολλαπλών δόσεων 1g βανκομυκίνης (15 mg/kg) για 60 λεπτά παράγει κατά προσέγγιση μέσες συγκεντρώσεις στο πλάσμα 50-60 mg/L, 20-25 mg/L και 5-10 mg/L, αμέσως, 2 ώρες και 11 ώρες μετά την ολοκλήρωση της έγχυσης, αντιστοίχως. Τα επίπεδα πλάσματος που λαμβάνονται μετά από πολλαπλές δόσεις είναι παρόμοια με εκείνα που επιτυγχάνονται μετά από μια εφάπαξ δόση.

Κατανομή

Ο όγκος κατανομής είναι περίπου 60 L/1,73 m² σωματικής επιφάνειας. Σε συγκεντρώσεις βανκομυκίνης των 10 mg/l έως 100 mg/l στον ορό, η δέσμευση του φαρμάκου στις πρωτεΐνες πλάσματος είναι περίπου 30-55%, μετρούμενη με υπερδιήθηση. Η βανκομυκίνη διαχέεται εύκολα στον πλακούντα και διανέμεται στο αίμα του ομφάλιου λώρου. Σε μη φλεγμονώδη μηνιγγίτιδα, η βανκομυκίνη διέρχεται από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό σε χαμηλό μόνο βαθμό.

Βιομεταχηματισμός

Ο μεταβολισμός του φαρμάκου είναι πολύ μικρός. Μετά από παρεντερική χορήγηση απεκκρίνεται σχεδόν εξ ολοκλήρου ως μικροβιολογικώς δραστική ουσία (περίπου 75-90% εντός 24 ωρών) μέσω σπειραματικής διήθησης μέσω των νεφρών.

Αποβολή

Η ημιζωή αποβολής της βανκομυκίνης είναι 4 με 6 ώρες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία και 2,2-3 ώρες σε παιδιά. Η κάθαρση στο πλάσμα είναι περίπου 0,058 L/kg/h και η κάθαρση στα νεφρά είναι περίπου 0,048 L/kg/h. Στις πρώτες 24 ώρες, περίπου το 80% μιας χορηγηθείσας δόσης βανκομυκίνης απεκκρίνεται στα ούρα μέσω σπειραματικής διήθησης. Η νεφρική δυσλειτουργία καθυστερεί την απέκκριση της βανκομυκίνης. Σε ανεφρικούς ασθενείς, ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής είναι 7,5 ημέρες. Λόγω της ωτοτοξικότητας της θεραπείας με βανκομυκίνη-ανοσοενισχυτικό, σε τέτοιες περιπτώσεις ενδείκνυται η παρακολούθηση των συγκεντρώσεων στο πλάσμα. Η χολική απέκκριση είναι ασήμαντη (λιγότερο από 5% μιας δόσης). Αν και η βανκομυκίνη δεν αποβάλλεται αποτελεσματικά με αιμοκάθαρση ή περιτοναϊκή κάθαρση, έχουν αναφερθεί περιπτώσεις αύξησης της κάθαρσης βανκομυκίνης με αιμοδιάχυση και αιμοδιήθηση.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η συγκέντρωση βανκομυκίνης αυξάνεται εν γένει αναλογικά με την αύξηση της δόσης. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα κατά τη χορήγηση πολλαπλών δόσεων είναι παρόμοιες με αυτές μετά τη χορήγηση μιας εφάπαξ δόσης.

Χαρακτηριστικά σε συγκεκριμένες ομάδες

Νεφρική δυσλειτουργία

Η βανκομυκίνη καθάρεται κυρίως με σπειραματική διήθηση. Σε ασθενείς με διαταραχή της νεφρικής λειτουργίας ο τελικός χρόνος ημιζωής αποβολής της βανκομυκίνης παρατείνεται και μειώνεται η συνολική κάθαρση του σώματος. Κατά συνέπεια, η βέλτιστη δόση θα πρέπει να υπολογίζεται σύμφωνα με τις συστάσεις δοσολογίας που αναφέρονται στην (βλ. Δοσολογία).

Ηπατική δυσλειτουργία

Η φαρμακοκινητική της βανκομυκίνης δεν μεταβάλλεται σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.

Έγκυοι γυναίκες

Για την επίτευξη θεραπευτικών συγκεντρώσεων ορού σε έγκυες γυναίκες μπορεί να απαιτούνται σημαντικά αυξημένες δόσεις (βλ. Κύηση και γαλουχία).

Υπέρβαροι ασθενείς

Η κατανομή της βανκομυκίνης μπορεί να μεταβληθεί σε υπέρβαρους ασθενείς λόγω της αύξησης του όγκου κατανομής, της νεφρικής κάθαρσης και πιθανών αλλαγών στη δέσμευση πρωτεϊνών στο πλάσμα. Σε αυτούς τους υποπληθυσμούς, η συγκέντρωση βανκομυκίνης στον ορό βρέθηκε υψηλότερη από την αναμενόμενη σε άρρενες υγιείς ενήλικες (βλ. Δοσολογία).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η βανκομυκίνη PK έχει δείξει μεγάλη μεταξύ ατόμων μεταβλητότητα σε πρόωρα και νεογνά. Στα νεογνά, μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, ο όγκος κατανομής βανκομυκίνης κυμαίνεται μεταξύ 0,38 και 0,97 L/kg, παρόμοια με τις τιμές για ενήλικες, ενώ η κάθαρση κυμαίνεται μεταξύ 0,63 και 1,4 ml/kg/min. Ο χρόνος ημιζωής ποικίλει μεταξύ 3,5 και 10 ωρών και είναι μεγαλύτερος από ό, τι στους ενήλικες, αντικατοπτρίζοντας τις συνήθεις χαμηλότερες τιμές για κάθαρση στο νεογνό. Στα βρέφη και στα μεγαλύτερα παιδιά, ο όγκος κατανομής κυμαίνεται μεταξύ 0,26-1,05 L/kg ενώ η κάθαρση κυμαίνεται μεταξύ 0,33-1,87 ml/kg/min.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: «αντιβακτηριακά συστηματικής χρήσης Γλυκοπεπτίδια Αντιβακτηριακά», κωδικός ATC: JO1X A01. ### Μηχανισμός δράσης Η βανκομυκίνη είναι ένα τρικυκλικό γλυκοπεπτιδικό αντιβιοτικό που αναστέλλει τη σύνθεση του…

Φαρμακοκινητική

Φαρμακοκινητικές ### Απορρόφηση Η βανκομυκίνη χορηγείται ενδοφλεβίως για την θεραπεία συστηματικών λοιμώξεων. Στην περίπτωση ασθενών με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, η ενδοφλέβια έγχυση πολλαπλών δόσεων 1g βανκομυκίνης (15 mg/kg) για **60…

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Δεδομένου ότι σχεδόν το 75-80% του φαρμάκου απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα μετά τις πρώτες 24 ώρες από τη χορήγηση, δεν φαίνεται να υπάρχει εμφανής μεταβολισμός του φαρμάκου. Η συγκέντρωση της βανκομυκίνης στον ηπατικό ιστό και τη χολή 24…

Απέκκριση

Νεφρά

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	Περιοδική	Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν βανκομυκίνη
Νεφρική λειτουργία	water_dropΝεφρική λειτουργία	Συχνότερη	Παιδιά με ταυτόχρονη χρήση νεφροτοξικών παραγόντων
Ηπατική λειτουργία	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	Περιοδικές	Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν βανκομυκίνη
Αιματολογικές μελέτες	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	Περιοδικές	Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν βανκομυκίνη
Λευκοκύτταρα (WBC)	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	Σε τακτά χρονικά διαστήματα	Μακροχρόνια θεραπεία με βανκομυκίνη ή συγχορήγηση φαρμάκων που προκαλούν ουδετεροπενία/ακοκκιοκυτταραιμία
Ανάλυση ούρων	humidity_midΟυρολογικός / ανάλυση ούρων	Περιοδική	Όλοι οι ασθενείς που λαμβάνουν βανκομυκίνη
Βανκομυκίνη (TDM)	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	Περιοδικά	Μείωση κινδύνου ωτοτοξικότητας
		Τακτική	Θεραπεία υψηλής δόσης/μακροπρόθεσμης χρήσης, νεφρική δυσλειτουργία, μειωμένη ακοή, συγχορήγηση νεφροτοξικών/ωτοτοξικών
		Προσεκτική παρακολούθηση	Πρόωρα νεογνά και νεαρά βρέφη
Βανκομυκίνη ορού	medicationΕπίπεδα φαρμάκου (TDM)	Συχνότερη	Παιδιά με ταυτόχρονη χρήση νεφροτοξικών παραγόντων

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αιθουσαία λειτουργία	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	Κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία	Ηλικιωμένοι
Ακουστική λειτουργία	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	Κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία	Ηλικιωμένοι
Κλινική παρακολούθηση	stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική)	Προσεκτική παρακολούθηση	Παρατεταμένη χρήση βανκομυκίνης
Ακουστική λειτουργία	more_horizΆλλο / λοιπά	Περιοδικός έλεγχος	Μείωση κινδύνου ωτοτοξικότητας

cardiology

ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Καρδιακή παρακολούθηση	cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά)	Στενή	Κατά τη διάρκεια της αναισθησίας

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Η από του στόματος LD50 σε ποντίκια είναι 5000 mg/kg. Η μέση θανατηφόρος ενδοφλέβια δόση είναι 319 mg/kg σε αρουραίους και 400 mg/kg σε ποντίκια.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η βανκομυκίνη είναι ένα διακλαδισμένο τρικυκλικό γλυκοζυλιωμένο μη ριβοσωμικό πεπτίδιο που συχνά επιφυλάσσεται ως “φάρμακο τελευταίας λύσης”, που χρησιμοποιείται μόνο αφού αποτύχει η θεραπεία με άλλα αντιβιοτικά. Η βανκομυκίνη έχει αποδειχθεί δραστική in vitro και σε κλινικές λοιμώξεις έναντι των περισσότερων στελεχών των ακόλουθων μικροοργανισμών: Listeria monocytogenes, Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae (συμπεριλαμβανομένων των ανθεκτικών στην πενικιλίνη στελεχών), Streptococcus agalactiae, ειδών Actinomyces και ειδών Lactobacillus. Ο συνδυασμός βανκομυκίνης και αμινογλυκοσίδης δρα συνεργιστικά in vitro έναντι πολλών στελεχών Staphylococcus aureus, Streptococcus bovis, εντερόκοκκων και στρεπτόκοκκων της ομάδας viridans.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η βακτηριοκτόνος δράση της βανκομυκίνης οφείλεται κυρίως στην αναστολή της βιοσύνθεσης του κυτταρικού τοιχώματος. Συγκεκριμένα, η βανκομυκίνη εμποδίζει την ενσωμάτωση των υπομονάδων Ν-ακετυλο-μυραμινικού οξέος (NAM) και Ν-ακετυλο-γλυκοζαμίνης (NAG)-πεπτιδίου στην πεπτιδογλυκανική μήτρα, η οποία αποτελεί το κύριο δομικό συστατικό των Gram-θετικών κυτταρικών τοιχωμάτων. Η βανκομυκίνη σχηματίζει δεσμούς υδρογόνου με τις τελικές δι-αλανυλ-δι-αλανινικές ομάδες των NAM/NAG-πεπτιδίων, εμποδίζοντας την ενσωμάτωση των NAM/NAG-πεπτιδικών υπομονάδων στην πεπτιδογλυκανική μήτρα. Επιπλέον, η βανκομυκίνη μεταβάλλει τη διαπερατότητα της βακτηριακής κυτταρικής μεμβράνης και τη σύνθεση του RNA. Δεν υπάρχει διασταυρούμενη αντοχή μεταξύ της βανκομυκίνης και άλλων αντιβιοτικών. Η βανκομυκίνη δεν είναι δραστική in vitro έναντι Gram-αρνητικών βάκιλλων, μυκοβακτηριδίων ή μυκήτων.

Η βανκομυκίνη είναι βακτηριοκτόνος και φαίνεται να δεσμεύεται στο κυτταρικό τοίχωμα των βακτηρίων προκαλώντας απόφραξη της πολυμερισμού των γλυκοπεπτιδίων. Αυτή η επίδραση, η οποία συμβαίνει σε διαφορετικό σημείο από αυτό που επηρεάζεται από τις πενικιλίνες, προκαλεί άμεση αναστολή της σύνθεσης του κυτταρικού τοιχώματος και δευτερογενή βλάβη στην κυτταροπλασματική μεμβράνη. Τα ιόντα Μαγνησίου, Μαγγανίου, Ασβεστίου και Σιδήρου μειώνουν τον βαθμό προσρόφησης της βανκομυκίνης στο κυτταρικό τοίχωμα, αλλά η in vivo σημασία αυτής της αλληλεπίδρασης είναι άγνωστη.

Η βακτηριοκτόνος δράση της βανκομυκίνης οφείλεται κυρίως στην αναστολή της βιοσύνθεσης του κυτταρικού τοιχώματος. Επιπλέον, η βανκομυκίνη μεταβάλλει τη διαπερατότητα της βακτηριακής κυτταρικής μεμβράνης και τη σύνθεση του RNA.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Απορρόφηση: Κακή απορρόφηση από το γαστρεντερικό σωλήνα, ωστόσο συστηματική απορρόφηση (έως 60%) μπορεί να συμβεί μετά από ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση. Η βανκομυκίνη υδροχλωρική δεν απορροφάται σημαντικά από το ΓΕΣ στους περισσότερους ασθενείς και πρέπει να χορηγείται παρεντερικά για τη θεραπεία συστηματικών λοιμώξεων. Η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα είναι συνήθως <5%. Ωστόσο, περιορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν ότι μπορεί να προκύψουν κλινικά σημαντικές συγκεντρώσεις του φαρμάκου στον ορό μετά από εντερική ή από του στόματος χορήγηση βανκομυκίνης σε ορισμένους ασθενείς με κολίτιδα ή/και σε εκείνους με νεφρική δυσλειτουργία.
Κατανομή: Ο όγκος κατανομής, όπως συζητείται στη βιβλιογραφία, κυμαίνεται μεταξύ 0.4-1 L/kg. Η βανκομυκίνη κατανέμεται στο γάλα μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Η συστηματική απορρόφηση της από του στόματος βανκομυκίνης είναι πολύ χαμηλή και δεν είναι γνωστό εάν το φάρμακο κατανέμεται στο μητρικό γάλα μετά από από του στόματος χορήγηση. Η βανκομυκίνη διαπερνά εύκολα τον πλακούντα και κατανέμεται στο ομφαλικό αίμα. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση βανκομυκίνης υδροχλωρικής, οι ανασταλτικές συγκεντρώσεις είναι παρούσες σε υπεζωκοτικά, περικαρδιακά, ασκιτικά και αρθρικά υγρά· στα ούρα· στο υγρό περιτοναϊκής διάλυσης· και στον ιστό της ωοειδούς αύλακας. Η βανκομυκίνη υδροχλωρική δεν διαχέεται εύκολα μέσω των φυσιολογικών μηνίγγων στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό· αλλά, όταν οι μήνιγγες είναι φλεγμαίνοντες, συμβαίνει διείσδυση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό.
Απέκκριση: Στο πρώτο 24ωρο, περίπου 75-80% μιας χορηγηθείσας δόσης βανκομυκίνης απεκκρίνεται στα ούρα μέσω σπειραματικής διήθησης. Η μέση κάθαρση πλάσματος της βανκομυκίνης είναι περίπου 0.058 L/kg/h.

Φαρμακοκινητικά δεδομένα (ενήλικες με φυσιολογική νεφρική λειτουργία, IV χορήγηση):

Δόση 1g (15 mg/kg): Μέση συγκέντρωση πλάσματος αμέσως μετά την έγχυση: ~63 μg/mL. Μέση συγκέντρωση πλάσματος 2 ώρες μετά: ~23 μg/mL. Μέση συγκέντρωση πλάσματος 11 ώρες μετά: ~8 μg/mL.
Δόση 500mg: Μέση συγκέντρωση πλάσματος αμέσως μετά την έγχυση: ~49 μg/mL. Μέση συγκέντρωση πλάσματος 6 ώρες μετά: ~10 μg/mL.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Συγγένεια με Πρωτεΐνες Πλάσματος

Περίπου 50% δεσμεύεται στις πρωτεΐνες του ορού.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Δεδομένου ότι σχεδόν το 75-80% του φαρμάκου απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα μετά τις πρώτες 24 ώρες από τη χορήγηση, δεν φαίνεται να υπάρχει εμφανής μεταβολισμός του φαρμάκου. Η συγκέντρωση της βανκομυκίνης στον ηπατικό ιστό και τη χολή 24 ώρες μετά τη χορήγηση έχει επίσης αναφερθεί στα όρια ανίχνευσης ή κάτω από αυτά.

Η ελεύθερη τοξίνη μπορεί να απομακρυνθεί μέσω οψωνοποίησης από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα (κυρίως ήπαρ και νεφρά) ή να αποδομηθεί μέσω κυτταρικής ενδοκυττάρωσης μέσω των λυσοσωμάτων. Τα λυσοσώματα είναι οργανίδια που περικλείονται από μεμβράνη και περιέχουν μια σειρά από πεπτικά ένζυμα, συμπεριλαμβανομένων διαφόρων πρωτεασών. Οδός Απέκκρισης: Στις πρώτες 24 ώρες, περίπου το 75% μιας χορηγηθείσας δόσης βανκομυκίνης απεκκρίνεται στα ούρα μέσω σπειραματικής διήθησης.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής

Φυσιολογική Νεφρική Λειτουργία: Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι περίπου 6 ώρες (εύρος 4-11 ώρες). Η μέση τιμή του χρόνου ημίσειας ζωής αποβολής από το πλάσμα είναι 4-6 ώρες.
Ανεφρικοί Ασθενείς: Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής είναι 7.5 ημέρες.

MeSH classification

expand_more

Κατηγοριοποίηση MeSH

Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Κατηγοριοποίηση FDA

6Q205EH1VU

ΒΑΝΚΟΜΥΚΙΝΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Γλυκοπεπτιδικό Αντιβακτηριακό

Χημική Δομή [CS] - Γλυκοπεπτίδια

Η βανκομυκίνη είναι ένα Γλυκοπεπτιδικό Αντιβακτηριακό.

ΒΑΝΚΟΜΥΚΙΝΗ

📋 Λοιμώδης Γαστρεντερίτιδα Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Λοιμώξεων

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ 4 A07AA09

4ο ΒΗΜΑ — Εμπειρική θεραπεία λοίμωξης από C. difficile
- Πρόσφατη λήψη αντιβιοτικών
- Ή πρόσφατη νοσηλεία με ύποπτη συμπτωματολογία
Δοσολογία: 125 mg × 4 p.o. · 10 ημέρες

trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Βανκομυκίνη

Άμεση διακοπή CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο

open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

14969

Μοριακός τύπος

C66H75Cl2N9O24

Μοριακό βάρος

1449.2

IUPAC

(1S,2R,18R,19R,22S,25R,28R,40S)-48-[(2S,3R,4S,5S,6R)-3-[(2S,4S,5S,6S)-4-amino-5-hydroxy-4,6-dimethyloxan-2-yl]oxy-4,5-dihydroxy-6-(hydroxymethyl)oxan-2-yl]oxy-22-(2-amino-2-oxoethyl)-5,15-dichloro-2,18,32,35,37-pentahydroxy-19-[[(2R)-4-methyl-2-(methylamino)pentanoyl]amino]-20,23,26,42,44-pentaoxo-7,13-dioxa-21,24,27,41,43-pentazaoctacyclo[26.14.2.23,6.214,17.18,12.129,33.010,25.034,39]pentaconta-3,5,8(48),9,11,14,16,29(45),30,32,34(39),35,37,46,49-pentadecaene-40-carboxylic acid

InChIKey

MYPYJXKWCTUITO-LYRMYLQWSA-N

Κατάταξη MeSH

Κατηγοριοποίηση MeSH

Ουσίες που αναστέλλουν την ανάπτυξη ή την αναπαραγωγή ΒΑΚΤΗΡΙΩΝ.