AZAPIN

Όλα τα ναρκωτικά αναλγητικά (βλ. 4.11) έχουν αντιβηχικές ιδιότητες από κατασταλτική δράση στο κέντρο του βήχα. Aπό αυτά η κωδεΐνη είναι το περισσότερο χρησιμοποιούμενο και αποτελεσματικό σε περιπτώσεις οξέος ή χρόνιου βήχα ποικίλης αιτιολογίας και με τα λιγότερα μειονεκτήματα σε σχέση με τα υπόλοιπα ναρκωτικά αναλγητικά. O κίνδυνος εξάρτησης σε χορήγηση βραχείας διάρκειας και στις συνιστώμενες δόσεις είναι πρακτικά αμελητέος. Tα υπόλοιπα ναρκωτικά αναλγητικά έχουν περιορισμένη εφαρμογή σε περιπτώσεις όπου ο βήχας συνοδεύεται από έντονο άλγος, όπως π.χ. σε καρκίνο και στις οποίες επιδιώκεται ταυτόχρονη καταστολή του βήχα και του άλγους.

Kατάθλιψη.

Yπνηλία, αύξηση της όρεξης και του σωματικού βάρους, ζάλη, κεφαλαλγία, οίδημα, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, τρόμος, μυαλγίες, ρινίτιδα, σύγχυση, δύσπνοια, εξάνθημα, αύξηση του επιπέδου των τρανσαμινα- σών, της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων και ακοκκιοκυτταραιμία.

Με αναστολείς ΜΑΟ (να μη χορηγείται παρά μόνον μετά 2 εβδομάδες από τη διακοπή τους και αντιστρόφως). Συνεργική δράση με το οινόπνευμα, και άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ. Ενισχύει τη δράση της βαρφαρίνης. Αυξημένος κίνδυνος τοξικότητας του ΚΝΣ σε συγχορήγηση με σιβουτραμίνη. Η στάθμη της αυξάνεται με σιμετιδίνη και κετοκοναζόλη και ελαττώνεται με αντιεπιληπτικά.

Σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική βλάβη, καρδιαγγειακή νόσο, επιληψία, υπόταση, διαταραχές της ούρησης από υπερτροφία προστάτη, σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας, σακχαρώδη διαβήτη, ψυχώσεις (ενδέχεται να επιτείνει τα συμπτώματα) Δεν συνιστάται στην κύηση και γαλουχία. Εχει αναφερθεί καταστολή του μυελού των οστών, που συνήθως παρουσιάζεται ως ακοκκιοκυτταραιμία. Αν εμφανισθούν πυρετός, πονόλαιμος, στοματίτιδα ή άλλα συμπτώματα που υποδηλώνουν λοίμωξη η αγωγή διακόπτεται και διεξάγεται αιματολογικός έλεγχος. Να μη διακόπτεται απότομα. Κατά την οδήγηση αυτοκινήτου και σε καταστάσεις που απαιτούν αυξημένη ετοιμότητα και εγρήγορση.

Kατάθλιψη.

Yπνηλία, αύξηση της όρεξης και του σωματικού βάρους, ζάλη, κεφαλαλγία, οίδημα, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, τρόμος, μυαλγίες, ρινίτιδα, σύγχυση, δύσπνοια, εξάνθημα, αύξηση του επιπέδου των τρανσαμινα- σών, της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων και ακοκκιοκυτταραιμία.

Με αναστολείς ΜΑΟ (να μη χορηγείται παρά μόνον μετά 2 εβδομάδες από τη διακοπή τους και αντιστρόφως). Συνεργική δράση με το οινόπνευμα, και άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ. Ενισχύει τη δράση της βαρφαρίνης. Αυξημένος κίνδυνος τοξικότητας του ΚΝΣ σε συγχορήγηση με σιβουτραμίνη. Η στάθμη της αυξάνεται με σιμετιδίνη και κετοκοναζόλη και ελαττώνεται με αντιεπιληπτικά.

Σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική βλάβη, καρδιαγγειακή νόσο, επιληψία, υπόταση, διαταραχές της ούρησης από υπερτροφία προστάτη, σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας, σακχαρώδη διαβήτη, ψυχώσεις (ενδέχεται να επιτείνει τα συμπτώματα) Δεν συνιστάται στην κύηση και γαλουχία. Εχει αναφερθεί καταστολή του μυελού των οστών, που συνήθως παρουσιάζεται ως ακοκκιοκυτταραιμία. Αν εμφανισθούν πυρετός, πονόλαιμος, στοματίτιδα ή άλλα συμπτώματα που υποδηλώνουν λοίμωξη η αγωγή διακόπτεται και διεξάγεται αιματολογικός έλεγχος. Να μη διακόπτεται απότομα. Κατά την οδήγηση αυτοκινήτου και σε καταστάσεις που απαιτούν αυξημένη ετοιμότητα και εγρήγορση.