ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N06AX11 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

MIRTAZAPINE

Μιρταζαπίνη

Εμπορικά Ονόματα

MERDATEN MIRTAZAFER MIRTAZAPINE/MYLAN REMERON SAXIB

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated

clinical_notes

ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more

Kατάθλιψη.

medication

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

Δοσολογία

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες

Δόση15-45 mg ημερησίως

Μέγ. δόση45 mg

Η δόση έναρξης είναι 15 ή 30 mg. Η θεραπεία πρέπει να συνεχίζεται τουλάχιστον για 6 μήνες μετά την ύφεση των συμπτωμάτων. Η διακοπή πρέπει να γίνεται σταδιακά.
Υπερήλικες

Δόσηίδια με αυτή των ενηλίκων

Η αύξηξη της δόσης πρέπει να γίνεται κάτω από στενή παρακολούθηση.
Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (μέτρια έως σοβαρή)

Η κάθαρση μπορεί να επιβραδυνθεί. Λήψη υπ' όψιν κατά τη συνταγογράφηση.
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία (ειδικά σοβαρή)

Η κάθαρση μπορεί να επιβραδυνθεί. Λήψη υπ' όψιν κατά τη συνταγογράφηση.

block

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

Αντενδείξεις

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Συγχορήγηση της μιρταζαπίνης με αναστολείς της μονο-αμινοξειδάσης (ΜΑΟ) (βλ. Δοσολογία).

warning

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

Προειδοποιήσεις

expand_more

Παιδιατρικός πληθυσμός

Πληθυσμόςπαιδιά και έφηβοι ηλικίας κάτω των 18 ετών

Η μιρταζαπίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στην θεραπευτική αγωγή παιδιών και εφήβων ηλικίας κάτω των 18 ετών.
Αυτοκτονία/ αυτοκτονικές σκέψεις ή κλινική επιδείνωση

Πληθυσμόςασθενείς κάτω των 25 ετών

Στενή επίβλεψη των ασθενών και ιδιαίτερα εκείνων με μεγαλύτερο κίνδυνο θα πρέπει να συνοδεύει τη θεραπεία με τα αντικαταθλιπτικά, ειδικά στην αρχική φάση της αγωγής και μετά από αλλαγές δόσεων. Οι ασθενείς (και όσοι φροντίζουν τους ασθενείς) πρέπει να έχουν προειδοποιηθεί για την ανάγκη παρακολούθησης κάθε ενδεχόμενης κλινικής επιδείνωσης, αυτοκτονικής συμπεριφοράς ή αυτοκτονικών σκέψεων και ασυνήθιστων αλλαγών στη συμπεριφορά και να αναζητούν αμέσως ιατρική συμβουλή εάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα. Αναφορικά με την πιθανότητα αυτοκτονίας, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας, μόνο μία περιορισμένη ποσότητα μιρταζαπίνης θα πρέπει να δίδεται στους ασθενείς στα πλαίσια της ορθής αντιμετώπισης των ασθενών, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος υπερδοσολογίας.
Καταστολή του μυελού των οστών

Πληθυσμόςασθενείς με ηλικία άνω των 65

Ο γιατρός θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση για τον εντοπισμό συμπτωμάτων όπως είναι ο πυρετός, η κυνάγχη, η στοματίτιδα ή άλλα σημεία λοίμωξης. Σε περίπτωση που εμφανιστούν τέτοιου τύπου συμπτώματα, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί και πρέπει να διεξαχθεί αιματολογικός έλεγχος.
Ίκτερος

Η αγωγή πρέπει να διακόπτεται εάν εμφανιστεί ίκτερος.
επιληψία και οργανικό εγκεφαλικό σύνδρομο

η μιρταζαπίνη θα πρέπει να ξεκινά προσεκτικά σε ασθενείς με ιστορικό κρίσεων. Η θεραπεία πρέπει να σταματήσει εάν κάποιος ασθενής εμφανίσει κρίσεις ή όταν υπάρχει αύξηση στη συχνότητα των κρίσεων.
ηπατική δυσλειτουργία

Πληθυσμόςασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία

Μετά από μια εφάπαξ από του στόματος δόση 15 mg μιρταζαπίνης, η κάθαρση της μιρταζαπίνης είχε κατά προσέγγιση μειωθεί κατά 35% σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Η μέση συγκέντρωση της μιρταζαπίνης στο πλάσμα είχε αυξηθεί περίπου κατά 55%.
νεφρική δυσλειτουργία

Πληθυσμόςασθενείς με μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης <40 ml/min) και σοβαρή (κάθαρση κρεατινίνης ≤ 10 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία

Μετά από μια εφάπαξ από του στόματος δόση 15 mg μιρταζαπίνης, σε ασθενείς με μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης <40 ml/min) και σοβαρή (κάθαρση κρεατινίνης ≤ 10 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία, η κάθαρση της μιρταζαπίνης μειώθηκε περίπου κατά 30% και 50% αντίστοιχα, σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η μέση συγκέντρωση της μιρταζαπίνης στο πλάσμα είχε αυξηθεί κατά περίπου 55% και 115% αντιστοίχως. Καμία σημαντική διαφορά δε βρέθηκε σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <80 ml/min) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.
καρδιακές παθήσεις

θα πρέπει να λαμβάνονται οι συνήθεις προφυλάξεις και η συγχορήγηση με άλλα φάρμακα θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.
χαμηλή αρτηριακή πίεση
σακχαρώδη διαβήτη

Πληθυσμόςασθενείς με διαβήτη

Η ινσουλίνη και/ή η δοσολογία των από του στόματος υπογλυκαιμικών παραγόντων μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστεί και συστήνεται στενή παρακολούθηση.
ψυχωσικά συμπτώματα

Πληθυσμόςασθενείς με σχιζοφρένεια ή άλλες ψυχωσικές διαταραχές

τα ψυχωσικά συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν όταν χορηγούνται αντικαταθλιπτικά σε ασθενείς με σχιζοφρένεια ή άλλες ψυχωσικές διαταραχές. Οι παρανοϊκές σκέψεις μπορεί να ενταθούν.
διπολική διαταραχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό μανίας/ υπομανίας

Η μιρταζαπίνη πρέπει να διακόπτεται όταν κάποιος ασθενής εισέλθει στη φάση μανίας.
απότομη διακοπή της θεραπείας

είναι προτιμότερο να διακόπτεται σταδιακά η αγωγή με τη μιρταζαπίνη.
διαταραχές της ούρησης

Πληθυσμόςασθενείς με διαταραχές της ούρησης, όπως υπερτροφία του προστάτη και σε ασθενείς με οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας και αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση

προσοχή πρέπει να δίδεται σε ασθενείς με διαταραχές της ούρησης, όπως υπερτροφία του προστάτη και σε ασθενείς με οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας και αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση (αν και υπάρχει μικρή πιθανότητα προβλημάτων με τη μιρταζαπίνη εξαιτίας της πολύ ασθενούς αντιχολινεργικής δράσης της).
ακαθησία/ψυχοκινητική ανησυχία

Η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.
Παράταση του διαστήματος QT

Πληθυσμόςασθενείς με διαγνωσμένη καρδιαγγειακή νόσο ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT

Θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η μιρταζαπίνη χορηγείται σε ασθενείς με διαγνωσμένη καρδιαγγειακή νόσο ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, καθώς και κατά την ταυτόχρονη χρήση με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που θεωρείται ότι παρατείνουν το διάστημα QTc.
Υπονατριαιμία

Πληθυσμόςηλικιωμένοι ασθενείς ή οι ασθενείς στους οποίους συγχορηγούνται φάρμακα τα οποία είναι γνωστό ότι προκαλούν υπονατριαιμία

Προσοχή απαιτείται με τους ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως είναι οι ηλικιωμένοι ασθενείς ή οι ασθενείς στους οποίους συγχορηγούνται φάρμακα τα οποία είναι γνωστό ότι προκαλούν υπονατριαιμία.
Σεροτονινεργικό σύνδρομο

Συνιστάται προσοχή και απαιτείται στενότερη κλινική παρακολούθηση όταν αυτές οι δραστικές ουσίες λαμβάνονται σε συνδυασμό με μιρταζαπίνη. Η θεραπεία με τη μιρταζαπίνη θα πρέπει να διακόπτεται εάν σημειωθούν τα παραπάνω συμβάντα και θα πρέπει να ξεκινά υποστηρικτική συμπτωματική θεραπεία.
Υπερήλικες

ΠληθυσμόςΥπερήλικες

Οι υπερήλικες είναι συχνά περισσότερο ευαίσθητοι, ιδιαίτερα όσο αφορά στις ανεπιθύμητες ενέργειες των αντικαταθλιπτικών. Κατά τη διάρκεια των κλινικών μελετών με μιρταζαπίνη, δεν παρατηρήθηκαν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες στους ηλικιωμένους ασθενείς σε σύγκριση με άλλες ηλικιακές ομάδες.
Λακτόζη

Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης - γαλακτόζης δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

swap_horiz

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

Αλληλεπιδράσεις

expand_more

Αναστολείς ΜΑΟ
αντένδειξη

Κίνδυνος σοβαρού συνδρόμου

ΣύστασηΜη χορηγείτε ταυτόχρονα ή εντός 2 εβδομάδων από τη διακοπή. Διακοπή 2 εβδομάδων πριν τη χορήγηση αναστολέων ΜΑΟ.
Σεροτονινεργικές δραστικές ουσίες (L-τριπτοφάνη, τριπτάνες, τραμαδόλη, λινεζολίδη, κυανό μεθυλένιο, SSRIs, βενλαφαξίνη, λίθιο, St. John's Wort)
προσοχή

Εμφάνιση σεροτονινεργικού τύπου ενεργειών (σεροτονινεργικό σύνδρομο)

ΣύστασηΣτενότερη παρακολούθηση.
Βενζοδιαζεπίνες, άλλα κατασταλτικά φάρμακα (αντιψυχωσικά, αντιϊσταμινικά Η1, οπιοειδή)
προσοχή

Ενίσχυση κατασταλτικής δράσης

ΣύστασηΑπαιτείται προσοχή.
Οινόπνευμα
προσοχή

Ενίσχυση κατασταλτικής δράσης στο ΚΝΣ

ΣύστασηΑποφυγή χρήσης οινοπνευματωδών.
Βαρφαρίνη
παρακολούθηση

Αύξηση INR (στατιστικά σημαντική σε δόση 30 mg)

ΣύστασηΠαρακολούθηση INR.
Φάρμακα που παρατείνουν το διάστημα QTc (αντιψυχωσικά, αντιβιοτικά)
προσοχή

Αυξημένος κίνδυνος παράτασης διαστήματος QT και/ή κοιλιακών αρρυθμιών (π.χ. torsades de pointes)
Καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη (επαγωγείς CYP3A4)
παρακολούθηση

Αύξηση κάθαρσης μιρταζαπίνης (περίπου διπλάσια), μείωση μέσης συγκέντρωσης πλάσματος (60% και 45% αντίστοιχα)

ΣύστασηΜπορεί να χρειαστεί αύξηση δόσης μιρταζαπίνης. Μείωση δόσης μιρταζαπίνης αν διακοπεί η αγωγή.
Ριφαμπικίνη (επαγωγέας ηπατικού μεταβολισμού)
παρακολούθηση

Αύξηση κάθαρσης μιρταζαπίνης

ΣύστασηΜπορεί να χρειαστεί αύξηση δόσης μιρταζαπίνης. Μείωση δόσης μιρταζαπίνης αν διακοπεί η αγωγή.
Κετοκοναζόλη (ισχυρός αναστολέας CYP3A4)
προσοχή

Αύξηση μέγιστων επιπέδων πλάσματος κατά 40% και AUC κατά 50%
Σιμετιδίνη (ασθενής αναστολέας CYP 1A2, 2D6, 3A4)
προσοχή

Αύξηση μέσης συγκέντρωσης πλάσματος >50%

ΣύστασηΠιθανή μείωση δόσης μιρταζαπίνης.
Ισχυροί αναστολείς CYP3A4, αναστολείς HIV πρωτεάσης, αντιμυκητιασικά τύπου αζόλης, ερυθρομυκίνη, νεφαζοδόνη
προσοχή

Αυξημένη συγκέντρωση μιρταζαπίνης στο πλάσμα

ΣύστασηΠιθανή μείωση δόσης μιρταζαπίνης.
Παροξετίνη, αμιτριπτυλίνη, ρισπεριδόνη, λίθιο
παρακολούθηση

Καμία σχετική φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση

sick

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Καταστολή του μυελού των οστών (κοκκιοκυτταρο-πενία, ακκοκιο-κυτταραιμία, απλαστική αναιμία και θρομβοπενία)
Ηωσινοφιλία

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Απρόσφορη έκκριση της αντιδιουρητικής ορμόνης

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Αύξηση του σωματικού βάρους
Αυξημένη όρεξη
Υπονατριαιμία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Μη φυσιολογικά όνειρα
Σύγχυση
Άγχος
Αϋπνία
Εφιάλτες
Μανία
Διέγερση
Ψευδαισθήσεις
Ψυχοκινητική ανησυχία (συμπ. ακαθησίας, υπερκινησίας)
Επιθετικότητα
Αυτοκτονικός ιδεασμός
Αυτοκτονική συμπεριφορά

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Υπνηλία
Καταστολή
Κεφαλγία
Λήθαργος
Ζάλη
Τρόμος
Παραισθησία
Σύνδρομο ανήσυχων κνημών
Συγκοπή
Μυόκλωνος
Σπασμοί (κρίσεις)
Σεροτονινεργικό σύνδρομο
Παραισθησία στοματική
Δυσαρθρία

Αγγειακές διαταραχές

Ορθοστατική υπόταση
Υπόταση

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Ξηροστομία
Ναυτία
Διάρροια
Έμετος
Δυσκοιλιότητα
Στοματική υπαισθησία
Παγκρεατίτιδα
Οίδημα στόματος
Αυξημένη σιελόρροια

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Αυξημένη δράση τρανσαμινασών στον ορό

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Εξάνθημα
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Δερματίτιδα πομφολυγώδης
Πολύμορφο ερύθημα
Tοξική επιδερμική νεκρόλυση

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Αρθραλγία
Μυαλγία
Οσφυαλγία
Ραβδομυόλυση

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Κατακράτηση ούρων

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Περιφερικό οίδημα
Κόπωση
Υπνοβασία
Γενικευμένο οίδημα
Εντοπισμένο οίδημα

Παρακλινικές εξετάσεις

Αυξημένη κινάση κρεατινίνης

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Υπνηλία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Πολύ συχνές (≥ 1/10)
Καταστολή

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Πολύ συχνές (≥ 1/10)
Ξηροστομία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Αύξηση του σωματικού βάρους

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Πολύ συχνές (≥ 1/10)
Αυξημένη όρεξη

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Ζάλη

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Κόπωση

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Μη φυσιολογικά όνειρα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Σύγχυση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Άγχος

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Αϋπνία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Κεφαλγία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Λήθαργος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Τρόμος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Παραισθησία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Σύνδρομο ανήσυχων κνημών

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Συγκοπή

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Μυόκλωνος

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Υπόταση

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Ναυτία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Διάρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Έμετος

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Δυσκοιλιότητα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Στοματική υπαισθησία

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Αυξημένη δράση τρανσαμινασών στον ορό

Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Εξάνθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Αρθραλγία

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Μυαλγία

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Οσφυαλγία

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Κατακράτηση ούρων

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Περιφερικό οίδημα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Υπνοβασία

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Συχνές (>1/100 έως <1/10)
Γενικευμένο οίδημα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Εντοπισμένο οίδημα

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Αυξημένη κινάση κρεατινίνης

Παρακλινικές εξετάσεις

Παρακλινικές εξετάσεις
Καταστολή του μυελού των οστών (κοκκιοκυτταρο-πενία, ακκοκιο-κυτταραιμία, απλαστική αναιμία και θρομβοπενία)

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Ηωσινοφιλία

Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος

Μη γνωστές
Απρόσφορη έκκριση της αντιδιουρητικής ορμόνης

Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος

Μη γνωστές
Υπονατριαιμία

Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης

Μη γνωστές
Εφιάλτες

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Μανία

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Διέγερση

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Ψυχοκινητική ανησυχία (συμπ. ακαθησίας, υπερκινησίας)

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Επιθετικότητα

Ψυχιατρικές διαταραχές

Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)
Αυτοκτονικός ιδεασμός

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Αυτοκτονική συμπεριφορά

Ψυχιατρικές διαταραχές

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Σπασμοί (κρίσεις)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Σεροτονινεργικό σύνδρομο

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Παραισθησία στοματική

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Δυσαρθρία

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Παγκρεατίτιδα

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Οίδημα στόματος

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Αυξημένη σιελόρροια

Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Δερματίτιδα πομφολυγώδης

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Πολύμορφο ερύθημα

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Tοξική επιδερμική νεκρόλυση

Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Ραβδομυόλυση

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)

pregnant_woman

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Περιορισμένα δεδομένα για τη χρήση της μιρταζαπίνης σε έγκυες γυναίκες δεν δείχνουν αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών. Μελέτες που έγιναν σε ζώα δεν έδειξαν κλινικά σημαντική τερατογόνο δράση, αλλά παρατηρήθηκαν τοξικές επιδράσεις στην ανάπτυξη (βλ. παράγραφο 5.3). Τα επιδημιολογικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι η χρήση SSRIs κατά τη διάρκεια της κύησης, ιδίως στα τελευταία στάδια, ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο εμμένουσας πνευμονικής υπέρτασης του νεογνού (PPHN). Παρ’ όλο που δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες που να ερευνούν πιθανή σχέση της PPHN με τη θεραπεία με μιρταζαπίνη, ο παραπάνω δυνητικός κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί, λαμβάνοντας υπόψη τον σχετιζόμενο μηχανισμό δράσης (αύξηση των συγκεντρώσεων σεροτονίνης). Η χορήγηση σε εγκύους πρέπει να πραγματοποιείται με προσοχή. Εάν η μιρταζαπίνη χρησιμοποιείται μέχρι, ή λίγο πριν τον τοκετό, συνιστάται παρακολούθηση του νεογνού για ανίχνευση πιθανών συμπτωμάτων απόσυρσης.
Γαλουχία
Με προσοχή

Μελέτες σε ζώα και περιορισμένα δεδομένα από ανθρώπους έχουν δείξει απέκκριση της μιρταζαπίνης στο μητρικό γάλα σε πολύ μικρές ποσότητες. Η απόφαση για την συνέχιση/διακοπή του θηλασμού ή τη συνέχιση/διακοπή της θεραπείας με μιρταζαπίνη πρέπει να λαμβάνει υπόψιν το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας με μιρταζαπίνη για τη γυναίκα.
Γονιμότητα
Άγνωστο

Οι μη-κλινικές μελέτες αναπαραγωγικής τοξικότητας που πραγματοποιήθηκαν στα ζώα δεν έδειξαν επιδράσεις στη γονιμότητα.

neurology

DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more

monitor_heart

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντικαταθλιπτικά, άλλα αντικαταθλιπτικά, κωδικός ATC: NO6AX11 Μηχανισμός δράσης/ φ αρμακοδυναμικές επιδράσεις Η μιρταζαπίνη είναι ένας κεντρικά δρων ανταγωνιστής επί των α -προσυναπτικών υποδοχέων,…

biotech

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοκινητική Απορρόφηση Μετά την από του στόματος χορήγηση της μιρταζαπίνης, η δραστική ουσία μιρταζαπίνη απορροφάται γρήγορα και ικανοποιητικά (βιοδιαθεσιμότητα περίπου 50%) και τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από 2 περίπου…

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

bloodtype

DrugBank

Απέκκριση

expand_more

Νεφρά

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

expand_more

Δοσολογία

Ενήλικες

Η αποτελεσματική ημερήσια δόση κυμαίνεται συνήθως μεταξύ 15 και 45 mg: η δόση έναρξης είναι 15 ή 30 mg. Η μιρταζαπίνη αρχίζει να έχει αποτέλεσμα μετά από 1-2 εβδομάδες θεραπείας. Αγωγή με επαρκές δοσολογικό σχήμα παρουσιάζει θεραπευτική απάντηση σε διάστημα 2-4 εβδομάδων. Σε περίπτωση ανεπαρκούς ανταπόκρισης, η δοσολογία μπορεί να αυξηθεί ως τη μέγιστη. Αν δεν επιτευχθεί θετική ανταπόκριση σε διάστημα άλλων 2-4 εβδομάδων, τότε η αγωγή πρέπει να διακόπτεται.

Οι ασθενείς με κατάθλιψη πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία για επαρκές χρονικό διάστημα, τουλάχιστον για 6 μήνες, για να διασφαλίζεται ότι είναι ελεύθεροι συμπτωμάτων.

Συνιστάται η θεραπεία με μιρταζαπίνη να διακόπτεται σταδιακά για να αποφευχθούν συμπτώματα απόσυρσης (βλ. παράγραφο 4.4).

Υπερήλικες

Η συνιστώμενη δόση είναι η ίδια με αυτή των ενηλίκων. Στους υπερήλικες, η αύξηση της δόσης πρέπει να γίνεται κάτω από στενή παρακολούθηση ώστε να επιτευχθεί ικανοποιητική απόκριση στη θεραπεία με ασφαλή τρόπο.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η μιρταζαπίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών, επειδή δεν καταδείχτηκε αποτελεσματικότητα σε δύο βραχυχρόνιες κλινικές μελέτες (βλ. παράγραφο 5.1) και λόγω ζητημάτων ασφαλείας (βλ. παραγράφους 4.4, 4.8 και 5.1).

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Η κάθαρση της μιρταζαπίνης μπορεί να επιβραδυνθεί σε ασθενείς με μέτρια έως σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση της κρεατινίνης <40 ml/min). Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψη όταν η μιρταζαπίνη πρόκειται να συνταγογραφηθεί σε αυτή την κατηγορία ασθενών (βλ. παράγραφο 4.4).

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Η κάθαρση της μιρταζαπίνης μπορεί να επιβραδυνθεί σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψη όταν η μιρταζαπίνη πρόκειται να συνταγογραφηθεί σε αυτή την κατηγορία ασθενών, ειδικά σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία, καθώς δεν υπάρχουν μελέτες σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία (βλ. παράγραφο 4.4).

Τρόπος χορήγησης

Επειδή η ημίσεια ζωή της αποβολής της μιρταζαπίνης είναι 20 - 40 ώρες, η μιρταζαπίνη είναι κατάλληλη για άπαξ ημερήσια χορήγηση. Ενδείκνυται να χορηγείται ως μία εφάπαξ βραδινή δόση, πριν από την ώρα της βραδινής κατάκλισης.

Η μιρταζαπίνη μπορεί επίσης να χορηγηθεί σε δύο ισομερώς κατανεμημένες δόσεις (μία φορά το πρωί και μία φορά το βράδυ, ενώ η υψηλότερη δόση πρέπει να λαμβάνεται το βράδυ).

Τα δισκία πρέπει να λαμβάνονται από το στόμα, με κάποιο υγρό και να καταπίνονται αμάσητα.

block

Αντενδείξεις

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
Συγχορήγηση της μιρταζαπίνης με αναστολείς της μονο-αμινοξειδάσης (ΜΑΟ) (βλ. Δοσολογία).

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

expand_more

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η μιρταζαπίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στην θεραπευτική αγωγή παιδιών και εφήβων ηλικίας κάτω των 18 ετών. Κατά τη διάρκεια κλινικών μελετών έχουν παρατηρηθεί συχνότερα αυτοκτονική συμπεριφορά (απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονικές σκέψεις) και εχθρότητα (κυρίως επιθετικότητα, εναντιωτική συμπεριφορά και θυμός) σε παιδιά και σε εφήβους που έλαβαν θεραπεία με αντικαταθλιπτικά, σε σύγκριση με τα παιδιά και τους εφήβους που έλαβαν το εικονικό φάρμακο (placebo). Εάν ωστόσο, λόγω κλινικής αναγκαιότητας, ληφθεί η απόφαση να ακολουθηθεί η θεραπευτική αγωγή, ο ασθενής θα πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή για τυχόν εμφάνιση αυτοκτονικών συμπτωμάτων. Επιπρόσθετα, υπάρχει έλλειψη δεδομένων ασφαλείας από μακροχρόνια χρήση σε παιδιά και σε εφήβους αναφορικά με την ανάπτυξη, την ωρίμανση και τη νοητική ανάπτυξη, καθώς και την ανάπτυξη της συμπεριφοράς.

Αυτοκτονία/ αυτοκτονικές σκέψεις ή κλινική επιδείνωση

Η κατάθλιψη συνδέεται με έναν αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων, αυτοτραυματισμού και αυτοκτονίας (συμβάντα σχετικά με αυτοκτονία). Αυτός ο κίνδυνος παραμένει μέχρις ότου παρουσιαστεί σημαντική ύφεση των συμπτωμάτων. Καθώς η βελτίωση μπορεί να μην παρουσιαστεί κατά τις πρώτες εβδομάδες της θεραπείας ή και περισσότερο, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά μέχρι ότου παρουσιαστεί μία τέτοια βελτίωση. Η κλινική εμπειρία είναι ότι γενικά ο κίνδυνος αυτοκτονίας μπορεί να αυξηθεί στα πρώτα στάδια της ανάρρωσης. Ασθενείς με ιστορικό συμβάντων σχετικών με αυτοκτονία ή εκείνοι που εμφανίζουν σε σημαντικό βαθμό αυτοκτονικό ιδεασμό πριν την έναρξη της αγωγής είναι γνωστό ότι βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για αυτοκτονικές σκέψεις ή απόπειρες αυτοκτονίας, και θα πρέπει να παρακολουθούνται με προσοχή κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μία μετα-ανάλυση ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο κλινικών μελετών αντικαταθλιπτικών φαρμάκων σε ενήλικες με ψυχιατρικές διαταραχές έδειξε ένα μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονικής συμπεριφοράς με αντικαταθλιπτικά συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς κάτω των 25 ετών. Στενή επίβλεψη των ασθενών και ιδιαίτερα εκείνων με μεγαλύτερο κίνδυνο θα πρέπει να συνοδεύει τη θεραπεία με τα αντικαταθλιπτικά, ειδικά στην αρχική φάση της αγωγής και μετά από αλλαγές δόσεων. Οι ασθενείς (και όσοι φροντίζουν τους ασθενείς) πρέπει να έχουν προειδοποιηθεί για την ανάγκη παρακολούθησης κάθε ενδεχόμενης κλινικής επιδείνωσης, αυτοκτονικής συμπεριφοράς ή αυτοκτονικών σκέψεων και ασυνήθιστων αλλαγών στη συμπεριφορά και να αναζητούν αμέσως ιατρική συμβουλή εάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα. Αναφορικά με την πιθανότητα αυτοκτονίας, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας, μόνο μία περιορισμένη ποσότητα μιρταζαπίνης θα πρέπει να δίδεται στους ασθενείς στα πλαίσια της ορθής αντιμετώπισης των ασθενών, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος υπερδοσολογίας.

Καταστολή του μυελού των οστών

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μιρταζαπίνη έχει αναφερθεί καταστολή του μυελού των οστών που συνήθως εμφανίζεται ως κοκκιοκυτταροπενία ή ακοκκιοκυτταραιμία. Αντιστρεπτή ακοκκιοκυτταραιμία έχει επίσης αναφερθεί σπάνια σε κλινικές μελέτες με μιρταζαπίνη. Στην περίοδο μετά την κυκλοφορία της μιρταζαπίνης πολύ σπάνια έχουν αναφερθεί περιπτώσεις ακοκκιοκυτταραιμίας, οι περισσότερες αναστρέψιμες, αλλά και μερικές θανατηφόρες. Οι θανατηφόρες περιπτώσεις αφορούσαν κυρίως σε ασθενείς με ηλικία άνω των 65. Ο γιατρός θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση για τον εντοπισμό συμπτωμάτων όπως είναι ο πυρετός, η κυνάγχη, η στοματίτιδα ή άλλα σημεία λοίμωξης. Σε περίπτωση που εμφανιστούν τέτοιου τύπου συμπτώματα, η θεραπεία πρέπει να διακοπεί και πρέπει να διεξαχθεί αιματολογικός έλεγχος.

Ίκτερος

Η αγωγή πρέπει να διακόπτεται εάν εμφανιστεί ίκτερος.

Καταστάσεις που χρειάζονται παρακολούθηση

Απαιτείται προσεκτική δοσολόγηση, καθώς και τακτική και στενή παρακολούθηση των ασθενών με:

επιληψία και οργανικό εγκεφαλικό σύνδρομο: Μολονότι η κλινική εμπειρία δείχνει ότι οι επιληπτικές κρίσεις είναι σπάνιες κατά την αγωγή με μιρταζαπίνη, όπως και με άλλα αντικαταθλιπτικά, η μιρταζαπίνη θα πρέπει να ξεκινά προσεκτικά σε ασθενείς με ιστορικό κρίσεων. Η θεραπεία πρέπει να σταματήσει εάν κάποιος ασθενής εμφανίσει κρίσεις ή όταν υπάρχει αύξηση στη συχνότητα των κρίσεων.
ηπατική δυσλειτουργία: Μετά από μια εφάπαξ από του στόματος δόση 15 mg μιρταζαπίνης, η κάθαρση της μιρταζαπίνης είχε κατά προσέγγιση μειωθεί κατά 35% σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Η μέση συγκέντρωση της μιρταζαπίνης στο πλάσμα είχε αυξηθεί περίπου κατά 55%.
νεφρική δυσλειτουργία: Μετά από μια εφάπαξ από του στόματος δόση 15 mg μιρταζαπίνης, σε ασθενείς με μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης <40 ml/min) και σοβαρή (κάθαρση κρεατινίνης ≤ 10 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία, η κάθαρση της μιρταζαπίνης μειώθηκε περίπου κατά 30% και 50% αντίστοιχα, σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η μέση συγκέντρωση της μιρταζαπίνης στο πλάσμα είχε αυξηθεί κατά περίπου 55% και 115% αντιστοίχως. Καμία σημαντική διαφορά δε βρέθηκε σε ασθενείς με ήπια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης <80 ml/min) σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.
καρδιακές παθήσεις όπως διαταραχές της αγωγιμότητας, στηθάγχη και πρόσφατο έμφραγμα του μυοκαρδίου, όπου θα πρέπει να λαμβάνονται οι συνήθεις προφυλάξεις και η συγχορήγηση με άλλα φάρμακα θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.
χαμηλή αρτηριακή πίεση
σακχαρώδη διαβήτη: Σε ασθενείς με διαβήτη, τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να μεταβάλλουν το γλυκαιμικό έλεγχο. Η ινσουλίνη και/ή η δοσολογία των από του στόματος υπογλυκαιμικών παραγόντων μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστεί και συστήνεται στενή παρακολούθηση.

Όπως και με τα άλλα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα:

τα ψυχωσικά συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν όταν χορηγούνται αντικαταθλιπτικά σε ασθενείς με σχιζοφρένεια ή άλλες ψυχωσικές διαταραχές. Οι παρανοϊκές σκέψεις μπορεί να ενταθούν.
όταν αντιμετωπίζεται θεραπευτικά η καταθλιπτική φάση της διπολικής διαταραχής, η νόσος μπορεί να μεταπέσει στη φάση μανίας. Ασθενείς με ιστορικό μανίας/ υπομανίας πρέπει να παρακολουθούνται στενά. Η μιρταζαπίνη πρέπει να διακόπτεται όταν κάποιος ασθενής εισέλθει στη φάση μανίας.
αν και η μιρταζαπίνη δεν προκαλεί εξάρτηση, η εμπειρία μετά την κυκλοφορία της δείχνει ότι η απότομη διακοπή της θεραπείας μετά από μακροχρόνια χορήγηση μπορεί μερικές φορές να έχει σαν αποτέλεσμα συμπτώματα απόσυρσης. Στην πλειονότητά τους τα συμπτώματα απόσυρσης είναι ήπια και περιορίζονται από μόνα τους. Ανάμεσα στα διάφορα αναφερόμενα συμπτώματα απόσυρσης, η ζάλη, η διέγερση, το άγχος, η κεφαλαλγία και η ναυτία αναφέρονται πιο συχνά. Παρ’ ότι έχουν αναφερθεί ως συμπτώματα απόσυρσης, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι αυτά τα συμπτώματα μπορεί να σχετίζονται με την υποκείμενη νόσο. Όπως συστήνεται στην παράγραφο 4.2, είναι προτιμότερο να διακόπτεται σταδιακά η αγωγή με τη μιρταζαπίνη.
προσοχή πρέπει να δίδεται σε ασθενείς με διαταραχές της ούρησης, όπως υπερτροφία του προστάτη και σε ασθενείς με οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας και αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση (αν και υπάρχει μικρή πιθανότητα προβλημάτων με τη μιρταζαπίνη εξαιτίας της πολύ ασθενούς αντιχολινεργικής δράσης της).
ακαθησία/ψυχοκινητική ανησυχία: Η χρήση αντικαταθλιπτικών έχει συσχετιστεί με την ανάπτυξη ακαθησίας, η οποία χαρακτηρίζεται από μια υποκειμενικά δυσάρεστη ή ενοχλητική ανησυχία και ανάγκη για κίνηση, η οποία συχνά συνοδεύεται από ανικανότητα του ασθενούς να καθίσει ή να μείνει ακίνητος. Αυτό είναι πιο πιθανό να συμβεί μέσα στις πρώτες εβδομάδες θεραπείας. Σε ασθενείς που ανέπτυξαν αυτά τα συμπτώματα, η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.
Παράταση του διαστήματος QT: Έχουν αναφερθεί με χρήση μετά από την κυκλοφορία της μιρταζαπίνης περιστατικά παράτασης του διαστήματος QT, κοιλιακής ταχυκαρδίας δίκην ριπιδίου (torsades de pointes), κοιλιακή ταχυκαρδία και αιφνίδιος θάνατος. Οι αναφορές στην πλειονότητά τους συνδέονταν με υπερδοσολογία ή με ασθενείς που είχαν άλλους παράγοντες κινδύνου για παράταση του διαστήματος QT, περιλαμβανομένης της ταυτόχρονης χρήσης φαρμάκων που παρατείνουν το QTc (βλ. αλληλεπιδράσεις και Υπερδοσολογία). Θα πρέπει να επιδεικνύεται προσοχή όταν η μιρταζαπίνη χορηγείται σε ασθενείς με διαγνωσμένη καρδιαγγειακή νόσο ή οικογενειακό ιστορικό παράτασης του διαστήματος QT, καθώς και κατά την ταυτόχρονη χρήση με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που θεωρείται ότι παρατείνουν το διάστημα QTc.

Υπονατριαιμία

Υπονατριαιμία, πιθανότατα εξαιτίας της απρόσφορης έκκρισης της αντι-διουρητικής ορμόνης (SIADH), έχει αναφερθεί πολύ σπάνια με τη χρήση της μιρταζαπίνης. Προσοχή απαιτείται με τους ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο, όπως είναι οι ηλικιωμένοι ασθενείς ή οι ασθενείς στους οποίους συγχορηγούνται φάρμακα τα οποία είναι γνωστό ότι προκαλούν υπονατριαιμία.

Σεροτονινεργικό σύνδρομο

Αλληλεπίδραση με σεροτονινεργικές δραστικές ουσίες: σεροτονινεργικό σύνδρομο μπορεί να εμφανιστεί όταν εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs) χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με άλλες σεροτονινεργικές δραστικές ουσίες (βλ. αλληλεπιδράσεις). Τα συμπτώματα του σεροτονινεργικού συνδρόμου μπορεί να είναι υπερθερμία, δυσκαμψία, μυόκλωνος, αστάθεια του αυτόνομου νευρικού συστήματος με πιθανές ταχείες διακυμάνσεις των ζωτικών σημείων, αλλαγή της νοητικής κατάστασης που περιλαμβάνει σύγχυση, ευερεθιστότητα και με μεγάλη διέγερση που εξελίσσεται σε παραλήρημα και κώμα. Συνιστάται προσοχή και απαιτείται στενότερη κλινική παρακολούθηση όταν αυτές οι δραστικές ουσίες λαμβάνονται σε συνδυασμό με μιρταζαπίνη. Η θεραπεία με τη μιρταζαπίνη θα πρέπει να διακόπτεται εάν σημειωθούν τα παραπάνω συμβάντα και θα πρέπει να ξεκινά υποστηρικτική συμπτωματική θεραπεία. Από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία φαίνεται ότι το σεροτονινεργικό σύνδρομο εμφανίζεται πολύ σπάνια σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή μόνο με μιρταζαπίνη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Υπερήλικες

Οι υπερήλικες είναι συχνά περισσότερο ευαίσθητοι, ιδιαίτερα όσο αφορά στις ανεπιθύμητες ενέργειες των αντικαταθλιπτικών. Κατά τη διάρκεια των κλινικών μελετών με μιρταζαπίνη, δεν παρατηρήθηκαν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες στους ηλικιωμένους ασθενείς σε σύγκριση με άλλες ηλικιακές ομάδες.

Λακτόζη

Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει λακτόζη. Ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκειας Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφησης γλυκόζης - γαλακτόζης δεν θα πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φαρμακευτικό προϊόν.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

expand_more

Αλληλεπιδράσεις

Φαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις

Η μιρταζαπίνη δεν πρέπει να χορηγείται ταυτόχρονα με αναστολείς ΜΑΟ ή εντός δύο εβδομάδων μετά από τη διακοπή της θεραπείας με αναστολείς ΜΑΟ. Σε αντίθετη περίπτωση, πρέπει να παρέλθει διάστημα δύο εβδομάδων πριν ο ασθενής που διέκοψε τη θεραπεία με μιρταζαπίνη λάβει θεραπεία με αναστολείς ΜΑΟ (βλ. παράγραφο 4.3).

Επιπρόσθετα, όπως και με τους SSRIs, η συγχορήγηση με άλλες σεροτονινεργικές δραστικές ουσίες (L-τριπτοφάνη, τριπτάνες, τραμαδόλη, λινεζολίδη, κυανό μεθυλενίου, SSRIs, βενλαφαξίνη, λίθιο και σκευάσματα με St. John’s Wort -Hypericum perforatum-) μπορεί να οδηγήσει σε εμφάνιση σεροτονινεργικού τύπου ενεργειών (σεροτονινεργικό σύνδρομο: βλ. παράγραφο 4.4). Συνιστάται προσοχή και είναι απαραίτητη στενότερη παρακολούθηση όταν αυτές οι δραστικές ουσίες συνδυάζονται με τη μιρταζαπίνη.

Η μιρταζαπίνη μπορεί να ενισχύσει την κατασταλτική δράση των βενζοδιαζεπινών και των άλλων κατασταλτικών φαρμάκων (πιο συγκεκριμένα των περισσότερων αντιψυχωσικών, αντιϊσταμινικών Η1 ανταγωνιστών και των οπιοειδών). Απαιτείται προσοχή όταν αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα συνταγογραφούνται μαζί με μιρταζαπίνη.

Η μιρταζαπίνη μπορεί να ενισχύσει την κατασταλτική δράση του οινοπνεύματος στο ΚΝΣ. Πρέπει να συστήνεται στους ασθενείς να αποφεύγουν τη χρήση οινοπνευματωδών ποτών όσο λαμβάνουν μιρταζαπίνη.

Χορήγηση μιρταζαπίνης εφάπαξ ημερησίως σε δόση 30 mg προκάλεσε μικρή αλλά στατιστικά σημαντική αύξηση του INR σε άτομα που ελάμβαναν βαρφαρίνη. Καθώς με υψηλότερες δόσεις μιρταζαπίνης δεν μπορεί να αποκλειστεί μια πιο έντονη επίδραση, συστήνεται να παρακολουθείται το INR σε ταυτόχρονη αγωγή βαρφαρίνης και μιρταζαπίνης.

Ο κίνδυνος παράτασης του διαστήματος QT και/ή κοιλιακών αρρυθμιών (π.χ. torsades de pointes) μπορεί να αυξηθεί από την ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που παρατείνουν το διάστημα QTc (π.χ. μερικά αντιψυχωσικά και αντιβιοτικά).

Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις

Η καρβαμαζεπίνη και η φαινυτοΐνη, επαγωγείς του CYP3A4, αυξάνουν την κάθαρση της μιρταζαπίνης περίπου στο διπλάσιο, με αποτέλεσμα μείωση στη μέση συγκέντρωση της μιρταζαπίνης στο πλάσμα κατά 60% και 45%, αντίστοιχα. Όταν η καρβαμαζεπίνη ή κάποιος άλλος επαγωγέας του ηπατικού μεταβολισμού (όπως η ριφαμπικίνη) προστεθεί σε αγωγή με μιρταζαπίνη, μπορεί η δόση της μιρταζαπίνης να χρειαστεί να αυξηθεί. Εάν διακοπεί αγωγή με φαρμακευτικό προϊόν αυτής της κατηγορίας, μπορεί να είναι απαραίτητο να μειωθεί η δόση της μιρταζαπίνης.

Η ταυτόχρονη χορήγηση κετοκοναζόλης, η οποία αποτελεί έναν ισχυρό αναστολέα του CYP3A4, αύξησε τα μέγιστα επίπεδα της μιρταζαπίνης στο πλάσμα και το εμβαδόν κάτω από την καμπύλη AUC της μιρταζαπίνης κατά περίπου 40% και 50%, αντίστοιχα.

Όταν χορηγηθεί ταυτόχρονα σιμετιδίνη (ασθενής αναστολέας του CYP 1A2, CYP 2D6 και CYP 3A4) και μιρταζαπίνη, η μέση συγκέντρωση της μιρταζαπίνης στο πλάσμα μπορεί να αυξηθεί περισσότερο από 50%. Προσοχή πρέπει να δίδεται και πιθανότατα να χρειάζεται μείωση της δόσης όταν η μιρταζαπίνη συγχορηγείται με ισχυρούς αναστολείς του CYP3A4, αναστολείς HIV πρωτεάσης, αντιμυκητιασικά τύπου αζόλης, ερυθρομυκίνη, σιμετιδίνη ή νεφαζοδόνη.

Μελέτες αλληλεπίδρασης δεν έδειξαν σχετική φαρμακοκινητική αλληλεπίδραση κατά την ταυτόχρονη χορήγηση μιρταζαπίνης με παροξετίνη, αμιτριπτυλίνη, ρισπεριδόνη ή λίθιο.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Μελέτες αλληλεπίδρασης έχουν διεξαχθεί μόνο σε ενήλικες.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

expand_more

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Οι καταθλιπτικοί ασθενείς εμφανίζουν σειρά συμπτωμάτων που σχετίζονται με την ίδια τη νόσο. Επομένως μερικές φορές είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ποια συμπτώματα προκαλούνται από την ίδια τη νόσο και ποια είναι αποτέλεσμα της θεραπείας με μιρταζαπίνη.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται πιο συχνά, συμβαίνουν σε περισσότερο από το 5% των ασθενών που λαμβάνουν μιρταζαπίνη και συμμετέχουν στις τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες (βλ. παρακάτω) είναι η υπνηλία, η καταστολή, η ξηροστομία, η αύξηση του σωματικού βάρους, η αύξηση της όρεξης, η ζάλη και η κόπωση.

Όλες οι τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες σε ασθενείς (συμπεριλαμβανομένων και άλλων ενδείξεων εκτός από διαταραχές μείζονος κατάθλιψης), έχουν αξιολογηθεί για τις ανεπιθύμητες ενέργειες της μιρταζαπίνης. Η μετα-ανάλυση αφορά σε 20 κλινικές μελέτες, με προγραμματισμένη διάρκεια θεραπείας μέχρι 12 εβδομάδες, με 1501 ασθενείς (134 ανθρωπο-έτη) που λάμβαναν δόσεις μιρταζαπίνης μέχρι 60 mg και με 850 ασθενείς (79 ανθρωπο-έτη) που ελάμβαναν εικονικό φάρμακο. Οι παρατάσεις αυτών των κλινικών μελετών έχουν εξαιρεθεί ώστε να διατηρηθεί η συγκρισιμότητα με το εικονικό φάρμακο.

Ο πίνακας 1 δείχνει ανά κατηγορίες τη συχνότητα εμφάνισης των ανεπιθύμητων ενεργειών, οι οποίες παρουσιάστηκαν στις κλινικές μελέτες σε στατιστικώς σημαντικό βαθμό συχνότερα κατά τη θεραπεία με μιρταζαπίνη απ’ ότι με το εικονικό φάρμακο, καθώς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν αυθόρμητα. Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών που προέκυψαν από τις αυθόρμητες αναφορές βασίζονται στη συχνότητα με την οποία αυτά τα συμβάντα αναφέρθηκαν κατά τις κλινικές μελέτες. Οι συχνότητες των ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν αυθόρμητα και για τις οποίες δεν υπάρχει αντίστοιχη αναφορά ότι παρατηρήθηκαν στις τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές μελέτες με τη μιρταζαπίνη, κατηγοριοποιήθηκαν ως «μη γνωστές».

μ Πίνακας Ανεπιθύ ητες ενέργειες της μιρταζαπίνης

Κατηγορία / Οργανικό σύστημα
	Πολύ συχνές (≥ 1/10)	Συχνές (>1/100 έως <1/10)	Όχι συχνές (>1/1.000 έως <1/100)	Σπάνιες (>1/10.000 έως <1/1.000)
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
Διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης	- Αύξηση του σωματικού βάρους - Αυξημένη όρεξη
Ψυχιατρικές διαταραχές		- Μη φυσιολογικά όνειρα - Σύγχυση - Άγχος 2,5 - Αϋπνία 3,5	Εφιάλτες Μανία Διέγερση Ψευδαισθήσεις Ψυχοκινητική ανησυχία (συμπ. ακαθησίας, υπερκινησίας) Επιθετικότητα	- Αυτοκτονικός ιδεασμός - Αυτοκτονική συμπεριφορά
Διαταραχές του νευρικού συστήματος	- Υπνηλία 1,4 - Καταστολή 1,	- Κεφαλγία - Λήθαργος - Ζάλη - Τρόμος - Παραισθησία - Σύνδρομο ανήσυχων κνημών - Συγκοπή - Mυόκλωνος	- Σπασμοί (κρίσεις) - Σεροτονινεργικό σύνδρομο - Παραισθησία στοματική - Δυσαρθρία
Αγγειακές διαταραχές			- Ορθοστατική υπόταση - Υπόταση
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος	- Ξηροστομία	- Ναυτία - Διάρροια - Έμετος	- Δυσκοιλιότητα - Στοματική υπαισθησία	- Παγκρεατίτιδα - Οίδημα στόματος - Αυξημένη σιελόρροια
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων			- Αυξημένη δράση τρανσαμινασών στον ορό
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού		- Εξάνθημα		- Σύνδρομο Stevens-Johnson - Δερματίτιδα πομφολυγώδης - Πολύμορφο ερύθημα - Tοξική επιδερμική νεκρόλυση
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού		- Αρθραλγία - Μυαλγία - Οσφυαλγία		- Ραβδομυόλυση
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών			- Κατακράτηση ούρων
Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης		- Περιφερικό οίδημα - Κόπωση - Υπνοβασία	- Γενικευμένο οίδημα - Εντοπισμένο οίδημα
Παρακλινικές εξετάσεις		- Αυξημένη κινάση κρεατινίνης 1.

Στις κλινικές μελέτες αυτά τα συμβάντα παρουσιάστηκαν σε στατιστικώς σημαντικό βαθμό συχνότερα κατά τη θεραπεία με τη μιρταζαπίνη απ’ ότι με το εικονικό φάρμακο.
Στις κλινικές μελέτες αυτά τα συμβάντα παρουσιάστηκαν συχνότερα κατά τη θεραπεία με το εικονικό φάρμακο απ’ ότι με τη μιρταζαπίνη, όχι όμως συχνότερα σε στατιστικώς σημαντικό βαθμό.
Στις κλινικές μελέτες αυτά τα συμβάντα παρουσιάστηκαν σε στατιστικώς σημαντικό βαθμό συχνότερα κατά τη θεραπεία με το εικονικό φάρμακο απ’ ότι με τη μιρταζαπίνη.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

expand_more

Εγκυμοσύνη

Περιορισμένα δεδομένα για τη χρήση της μιρταζαπίνης σε έγκυες γυναίκες δεν δείχνουν αυξημένο κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών. Μελέτες που έγιναν σε ζώα δεν έδειξαν κλινικά σημαντική τερατογόνο δράση, αλλά παρατηρήθηκαν τοξικές επιδράσεις στην ανάπτυξη (βλ. παράγραφο 5.3).

Τα επιδημιολογικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι η χρήση SSRIs κατά τη διάρκεια της κύησης, ιδίως στα τελευταία στάδια, ενδέχεται να αυξήσει τον κίνδυνο εμμένουσας πνευμονικής υπέρτασης του νεογνού (PPHN). Παρ’ όλο που δεν έχουν διεξαχθεί μελέτες που να ερευνούν πιθανή σχέση της PPHN με τη θεραπεία με μιρταζαπίνη, ο παραπάνω δυνητικός κίνδυνος δεν μπορεί να αποκλειστεί, λαμβάνοντας υπόψη τον σχετιζόμενο μηχανισμό δράσης (αύξηση των συγκεντρώσεων σεροτονίνης).

Η χορήγηση σε εγκύους πρέπει να πραγματοποιείται με προσοχή. Εάν η μιρταζαπίνη χρησιμοποιείται μέχρι, ή λίγο πριν τον τοκετό, συνιστάται παρακολούθηση του νεογνού για ανίχνευση πιθανών συμπτωμάτων απόσυρσης.

Θηλασμός

Μελέτες σε ζώα και περιορισμένα δεδομένα από ανθρώπους έχουν δείξει απέκκριση της μιρταζαπίνης στο μητρικό γάλα σε πολύ μικρές ποσότητες. Η απόφαση για την συνέχιση/διακοπή του θηλασμού ή τη συνέχιση/διακοπή της θεραπείας με μιρταζαπίνη πρέπει να λαμβάνει υπόψιν το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας με μιρταζαπίνη για τη γυναίκα.

Γονιμότητα

Οι μη-κλινικές μελέτες αναπαραγωγικής τοξικότητας που πραγματοποιήθηκαν στα ζώα δεν έδειξαν επιδράσεις στη γονιμότητα.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

expand_more

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντικαταθλιπτικά, άλλα αντικαταθλιπτικά, κωδικός ATC: NO6AX11

Μηχανισμός δράσης/ φ αρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η μιρταζαπίνη είναι ένας κεντρικά δρων ανταγωνιστής επί των α -προσυναπτικών υποδοχέων, γεγονός που αυξάνει την κεντρική νοραδρενεργική και σεροτονινεγική νευροδιαβίβαση. Η ενίσχυση της σεροτονινεργικής νευροδιαβίβασης γίνεται μέσω ειδικής δράσης των 5-ΗΤ υποδοχέων, επειδή η μιρταζαπίνη αποκλείει τους 5-ΗΤ και 5-ΗΤ υποδοχείς. Και τα δύο εναντιομερή της μιρταζαπίνης θεωρείται πως συνεισφέρουν στην αντικαταθλιπτική δράση, το S(+) εναντιομερές αποκλείοντας τους α και 5-ΗΤ υποδοχείς και το R(-) εναντιομερές αποκλείοντας τους 5-ΗΤ υποδοχείς.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Η μιρταζαπίνη είναι ανταγωνιστής των H1 υποδοχέων της ισταμίνης, γεγονός που συνδέεται με τις κατασταλτικές της ιδιότητες. Στην πράξη δεν έχει καμία αντιχολινεργική δράση και, στις θεραπευτικές δόσεις, έχει μόνο περιορισμένες επιδράσεις (π.χ. ορθοστατική υπόταση) στο καρδιαγγειακό σύστημα.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Δύο τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες σε παιδιά ηλικίας μεταξύ 7 και 18 ετών με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (n=259) κατά τις οποίες χρησιμοποιήθηκε ευέλικτο δοσολογικό σχήμα για τις πρώτες 4 εβδομάδες (15-45mg μιρταζαπίνης) ακολουθούμενο από σταθερό δοσολογικό σχήμα (15, 30 ή 45 mg μιρταζαπίνης) για άλλες 4 εβδομάδες, δεν κατέδειξε σημαντικές διαφορές μεταξύ της μιρταζαπίνης και του εικονικού φαρμάκου στα κύρια και σε όλα τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία. Παρατηρήθηκε σημαντική αύξηση του σωματικού βάρους (≥7%) στο 48,8% των υποκειμένων που έλαβαν μιρταζαπίνη συγκριτικά με 5,7% στο σκέλος του εικονικού φαρμάκου. Επίσης, παρατηρήθηκαν συχνά κνίδωση (11,8% έναντι 6,8%) και υπερτριγλυκεριδαιμία (2,9% έναντι 0%).

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-MIRTAZAPINE/MYLAN

expand_more

Φαρμακοκινητική

Απορρόφηση

Μετά την από του στόματος χορήγηση της μιρταζαπίνης, η δραστική ουσία μιρταζαπίνη απορροφάται γρήγορα και ικανοποιητικά (βιοδιαθεσιμότητα περίπου 50%) και τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα επιτυγχάνονται μετά από 2 περίπου ώρες. Η πρόσληψη τροφής δεν επιδρά στη φαρμακοκινητική της μιρταζαπίνης.

Κατανομή

Ποσοστό περίπου 85% της μιρταζαπίνης δεσμεύεται από τις πρωτεΐνες πλάσματος.

Βιομετασχηματισμός

Η βιομετασχηματισμός γίνεται κυρίως μέσω απομεθυλίωσης και οξείδωσης, οι οποίες ακολουθούνται από σύζευξη. Τα in vitro δεδομένα, από μελέτες σε ανθρώπινα ηπατικά μικροσωμάτια, δείχνουν ότι τα ένζυμα CYP2D6 και CYP1A2 του κυτοχρώματος P450 συμμετέχουν στο σχηματισμό του 8-υδρόξυ μεταβολίτη της μιρταζαπίνης, ενώ το ένζυμο CYP3Α4 θεωρείται υπεύθυνο για το σχηματισμό των μεταβολιτών Ν-απομέθυλο και Ν-οξειδίων. Ο απομεθυλιωμένος μεταβολίτης είναι φαρμακολογικά ενεργός και δείχνει να έχει φαρμακοκινητικό προφίλ όμοιο με εκείνο της μητρικής ουσίας.

Αποβολή

Η μιρταζαπίνη μεταβολίζεται εκτενώς και αποβάλλεται με τα ούρα και τα κόπρανα εντός λίγων ημερών. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής είναι 20-40 ώρες. Έχουν καταγραφεί περιστασιακά μεγαλύτεροι χρόνοι ημίσειας ζωής, που φτάνουν τις 65 ώρες και σε νεαρούς άνδρες έχουν παρατηρηθεί χρόνοι ημίσειας ζωής που ήταν μικρότεροι. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής δικαιολογεί επαρκώς την άπαξ ημερήσια χορήγηση. Σταθερά επίπεδα επιτυγχάνονται μετά από 3-4 ημέρες και δεν εμφανίζεται καμία περαιτέρω συσσώρευση.

Γραμμικότητα/μη-γραμμικότητα

Η μιρταζαπίνη παρουσιάζει γραμμική φαρμακοκινητική εντός του συνιστώμενου δοσολογικού εύρους.

Άλλοι ειδικοί πληθυσμοί

Η κάθαρση της μιρταζαπίνης ενδέχεται να είναι ελαττωμένη ως αποτέλεσμα της νεφρικής ή της ηπατικής δυσλειτουργίας.

ΕΟΦ · 3.3.1

Nαρκωτικά αντιβηχικά

expand_more

Περιγραφή

Όλα τα ναρκωτικά αναλγητικά (βλ. 4.11) έχουν αντιβηχικές ιδιότητες από κατασταλτική δράση στο κέντρο του βήχα. Aπό αυτά η κωδεΐνη είναι το περισσότερο χρησιμοποιούμενο και αποτελεσματικό σε περιπτώσεις οξέος ή χρόνιου βήχα ποικίλης αιτιολογίας και με τα λιγότερα μειονεκτήματα σε σχέση με τα υπόλοιπα ναρκωτικά αναλγητικά. O κίνδυνος εξάρτησης σε χορήγηση βραχείας διάρκειας και στις συνιστώμενες δόσεις είναι πρακτικά αμελητέος. Tα υπόλοιπα ναρκωτικά αναλγητικά έχουν περιορισμένη εφαρμογή σε περιπτώσεις όπου ο βήχας συνοδεύεται από έντονο άλγος, όπως π.χ. σε καρκίνο και στις οποίες επιδιώκεται ταυτόχρονη καταστολή του βήχα και του άλγους.

Ενδείξεις

Kατάθλιψη.

Ανεπιθύμητες

Yπνηλία, αύξηση της όρεξης και του σωματικού βάρους, ζάλη, κεφαλαλγία, οίδημα, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, τρόμος, μυαλγίες, ρινίτιδα, σύγχυση, δύσπνοια, εξάνθημα, αύξηση του επιπέδου των τρανσαμινα- σών, της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων και ακοκκιοκυτταραιμία.

Αλληλεπιδράσεις

Με αναστολείς ΜΑΟ (να μη χορηγείται παρά μόνον μετά 2 εβδομάδες από τη διακοπή τους και αντιστρόφως). Συνεργική δράση με το οινόπνευμα, και άλλα κατασταλτικά του ΚΝΣ. Ενισχύει τη δράση της βαρφαρίνης. Αυξημένος κίνδυνος τοξικότητας του ΚΝΣ σε συγχορήγηση με σιβουτραμίνη. Η στάθμη της αυξάνεται με σιμετιδίνη και κετοκοναζόλη και ελαττώνεται με αντιεπιληπτικά.

Προειδοποιήσεις

Σε ασθενείς με ηπατική ή νεφρική βλάβη, καρδιαγγειακή νόσο, επιληψία, υπόταση, διαταραχές της ούρησης από υπερτροφία προστάτη, σε γλαύκωμα κλειστής γωνίας, σακχαρώδη διαβήτη, ψυχώσεις (ενδέχεται να επιτείνει τα συμπτώματα) Δεν συνιστάται στην κύηση και γαλουχία. Εχει αναφερθεί καταστολή του μυελού των οστών, που συνήθως παρουσιάζεται ως ακοκκιοκυτταραιμία. Αν εμφανισθούν πυρετός, πονόλαιμος, στοματίτιδα ή άλλα συμπτώματα που υποδηλώνουν λοίμωξη η αγωγή διακόπτεται και διεξάγεται αιματολογικός έλεγχος. Να μη διακόπτεται απότομα. Κατά την οδήγηση αυτοκινήτου και σε καταστάσεις που απαιτούν αυξημένη ετοιμότητα και εγρήγορση.

Δοσολογία

Aρχικά 15 mg σε μία δόση, κατά προτίμηση το βράδυ, που μπορεί να αυξηθεί μέχρι 45 mg ημερησίως σε μία ή δύο δόσεις. Δεν συνιστάται σε παιδιά.

Σκευάσματα

AZAPIN/Φαρματεν: f.c.tab 30mg x 30 DEPRERAM/Κλεβα: f.c.tab 30mg x 30 MIRTAZAPINE/GENERICS/Generics: f.c.tab 30mg x 30, 45mg x 10, x 30 REMERON/Organon: f.c.tab 30mg x 30, 45mg x 10, x 30 4.4.6 Συνδυασμοί αντικαταθλιπτικών

ΕΟΦ · 4.4.5

Nοραδρενεργικά και ειδικά σεροτονινεργικά

expand_more

Ενδείξεις

Kατάθλιψη.

Ανεπιθύμητες

Αλληλεπιδράσεις

Προειδοποιήσεις

Δοσολογία

Σκευάσματα

DrugBank

Description

expand_more

Η μιρταζαπίνη είναι αντικαταθλιπτικό που εισήχθη από την Organon International το 1996 για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής κατάθλιψης. Η μιρταζαπίνη έχει τετρακυκλική χημική δομή και ταξινομείται ως ναραδρενεργικό και ειδικό σεροτονινεργικό αντικαταθλιπτικό (NaSSA). Είναι το μόνο τετρακυκλικό αντικαταθλιπτικό που έχει εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για τη θεραπεία της κατάθλιψης. [Wikipedia]

DrugBank

Indication

expand_more

Για τη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Η μιρταζαπίνη, ένα αντικαταθλιπτικό της κατηγορίας τωνπιπεραζινοαζεπινών, είναι μια τετρακυκλική ένωση με αγχολυτική δράση. Η μιρταζαπίνη έχει λιγότερες Ανεπιθύμητες Ενέργειες (ADRs) από τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά και είναι καλύτερα ανεκτή. Ο εκλεκτικός αποκλεισμός συγκεκριμένων υποδοχέων σεροτονίνης από τη μιρταζαπίνη είναι πιθανό να ελαχιστοποιεί τις παρενέργειες που είναι τυπικές άλλων αντικαταθλιπτικών.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Η μιρταζαπίνη δρα ως ανταγωνιστής στους κεντρικούς προ-συναπτικούς άλφα(2)-υποδοχείς, αναστέλλοντας την αρνητική ανάδραση στον προ-συναπτικό νευρώνα και προκαλώντας αύξηση της απελευθέρωσης NE. Ο αποκλεισμός ετεροϋποδοχέων, άλφα(2)-υποδοχέων που περιέχονται σε σεροτονινεργικούς νευρώνες, ενισχύει την απελευθέρωση 5-HT, αυξάνοντας τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των υποδοχέων 5-HT και 5-HT1 και συμβάλλοντας στις αγχολυτικές επιδράσεις της μιρταζαπίνης. Η μιρταζαπίνη δρα επίσης ως ασθενής ανταγωνιστής στους υποδοχείς 5-HT1 και ως ισχυρός ανταγωνιστής στους υποδοχείς 5-HT2 (ιδιαίτερα στους υποτύπους 2A και 2C) και 5-HT3. Ο αποκλεισμός αυτών των υποδοχέων μπορεί να εξηγήσει τη χαμηλότερη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών όπως άγχος, αϋπνία και ναυτία. Η μιρταζαπίνη παρουσιάζει επίσης σημαντικό ανταγωνισμό στους H1-υποδοχείς, οδηγώντας σε καταστολή. Η μιρταζαπίνη δεν έχει επιδράσεις στην επαναπρόσληψη ούτε της NE ούτε της 5-HT και έχει μόνο ελάχιστη δραστηριότητα στους ντοπαμινεργικούς και μουσκαρινικούς υποδοχείς.

DrugBank

Absorption

expand_more

Ταχεία και πλήρης, αλλά λόγω μεταβολισμού πρώτης διόδου, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι 50%.

DrugBank

Half life

expand_more

20-40 ώρες

DrugBank

Protein binding

expand_more

85%

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Αυτό το φάρμακο είναι γνωστό ότι απεκκρίνεται σε μεγάλο βαθμό από τους νεφρούς (75%).

DrugBank

Toxicity

expand_more

Συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν αποπροσανατολισμό, υπνηλία, διαταραχή μνήμης και ταχυκαρδία. LD50 είναι 600-720mg/kg (από το στόμα, ποντίκια) και 320-490mg/kg (από το στόμα, αρουραίοι) [PMID: 10333982]

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Γενικές επιδράσεις και σημείωση σχετικά με την αυτοκτονικότητα Η μιρταζαπίνη είναι αποτελεσματική στη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής κατάθλιψης και αντιμετωπίζει πολλά συμπτώματα που συνήθως σχετίζονται με αυτήν την κατάσταση. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διαταραχές ύπνου, απώλεια όρεξης και ανηδονία, εκτός από άγχος. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η αυτοκτονική ιδεοληψία και η αυτοκτονική συμπεριφορά μπορεί να εμφανιστούν ή να αυξηθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μιρταζαπίνη, όπως με οποιοδήποτε άλλο αντικαταθλιπτικό. Αυτός ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα έντονος σε νεότερους ενήλικες. Οι ασθενείς, οι επαγγελματίες υγείας και οι οικογένειες θα πρέπει να παρακολουθούνται για αυτοκτονικές σκέψεις, επιδείνωση της κατάθλιψης, άγχος, διέγερση, αλλαγές στον ύπνο, ευερέθιστη συμπεριφορά, επιθετικότητα, παρορμητικότητα, ανησυχία και άλλες ασυνήθιστες συμπεριφορές όταν λαμβάνεται αυτό το φάρμακο ή προσαρμόζεται η δόση. Μην χορηγείτε μιρταζαπίνη σε παιδιά. Κατά τη λήψη απόφασης για συνταγογράφηση αυτού του φάρμακου, εξετάστε προσεκτικά τον αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων και συμπεριφοράς, ειδικά σε νεαρούς ενήλικες. Επιδράσεις στην όρεξη και αύξηση βάρους Εκτός από τις παραπάνω επιδράσεις, η μιρταζαπίνη ασκεί διεγερτικές επιδράσεις στην όρεξη και έχει χρησιμοποιηθεί για την αύξηση της όρεξης και τη μείωση της ναυτίας σε ασθενείς με καρκίνο. Ορισμένες μελέτες και αναφορές περιπτώσεων έδειξαν ότι αυτό το φάρμακο βελτιώνει τις διατροφικές συνήθειες και την αύξηση βάρους σε ασθενείς που πάσχουν από νευρική ανορεξία όταν χορηγείται σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία ή/και άλλα ψυχοτρόπα φάρμακα. Σε μια κλινική δοκιμή, γυναίκες με κατάθλιψη εμφάνισαν κλινικά σημαντική μέση αύξηση στο σωματικό βάρος, τη λιπώδη μάζα και τις συγκεντρώσεις λεπτίνης όταν λάμβαναν μιρταζαπίνη για περίοδο 6 εβδομάδων, με έλλειψη επίδρασης στην ομοιόσταση της γλυκόζης. Επιδράσεις στον ύπνο Η χρήση της μιρταζαπίνης για τη θεραπεία του διαταραγμένου ύπνου έχει αξιοποιηθεί από την τάση της να προκαλεί υπνηλία, η οποία είναι μια συχνά εμφανιζόμενη ανεπιθύμητη ενέργεια από ασθενείς που λαμβάνουν αυτό το φάρμακο. Η μιρταζαπίνη έχει αποδειχθεί ότι ασκεί ευεργετικές επιδράσεις στην καθυστέρηση έναρξης του ύπνου, τη διάρκειά του και την ποιότητά του λόγω των ηρεμιστικών της ιδιοτήτων. Η αϋπνία είναι μια κοινή κατάσταση σε ασθενείς με κατάθλιψη, και η μιρταζαπίνη έχει βρεθεί αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της πάθησης.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Σύνοψη Ο μηχανισμός δράσης της μιρταζαπίνης δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά μπορεί να εξηγηθεί από τις επιδράσεις της στην κεντρική αδρενεργική και σεροτονινεργική δραστηριότητα. Αυτό το φάρμακο παρουσιάζει γρήγορη έναρξη δράσης, υψηλό επίπεδο ανταπόκρισης, διαχειρίσιμο προφίλ παρενεργειών και διπλές νοραδρενεργικές και σεροτονινεργικές επιδράσεις που είναι μοναδικές σε σχέση με τις επιδράσεις άλλων αντικαταθλιπτικών. Επιδράσεις σε διάφορους υποδοχείς Έχει αποδειχθεί ότι τόσο η νοραδρενεργική όσο και η σεροτονινεργική δραστηριότητα αυξάνονται μετά τη χορήγηση μιρταζαπίνης. Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών δείχνουν ότι η μιρταζαπίνη ασκεί ανταγωνιστική δραστηριότητα στους προ-συναπτικούς α2-αδρενεργικούς ανασταλτικούς αυτο-υποδοχείς και ετερο-υποδοχείς στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Αυτό πιστεύεται ότι οδηγεί σε ενισχυμένη νοραδρενεργική και σεροτονινεργική δραστηριότητα, οι οποίες είναι γνωστό ότι βελτιώνουν τα συμπτώματα της κατάθλιψης και αποτελούν τη βάση της αντικαταθλιπτικής θεραπείας. Η μιρταζαπίνη είναι ισχυρός ανταγωνιστής των υποδοχέων σεροτονίνης 5-HT2 και 5-HT3. Δεν έχει βρεθεί να δεσμεύεται σημαντικά στους υποδοχείς 5-HT1A και 5-HT1B, αλλά αυξάνει έμμεσα τη μετάδοση 5-HT1A. Εκτός από τις παραπάνω επιδράσεις, η μιρταζαπίνη είναι περιφερικός α1-αδρενεργικός ανταγωνιστής. Αυτή η δράση μπορεί να εξηγήσει επεισόδια ορθοστατικής υπότασης που έχουν αναφερθεί μετά τη χρήση μιρταζαπίνης. Η μιρταζαπίνη είναι ισχυρός ανταγωνιστής των υποδοχέων ισταμίνης (H1), ο οποίος μπορεί να συμβάλει στις ισχυρές ηρεμιστικές της επιδράσεις. Οι αναλγητικές επιδράσεις της μιρταζαπίνης μπορεί να εξηγηθούν από τις επιδράσεις της στους οπιοειδείς υποδοχείς.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Η απορρόφηση αυτού του φαρμάκου είναι ταχεία και πλήρης. Λόγω του μεταβολισμού πρώτης διόδου στο ήπαρ και του μεταβολισμού στο τοίχωμα του εντέρου, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα είναι περίπου 50%. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα επιτυγχάνονται εντός περίπου 2 ωρών μετά από από του στόματος δόση. Το φαγητό έχει μικρή επίδραση στην απορρόφηση της μιρταζαπίνης και δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης εάν λαμβάνεται με τροφή. Τα επίπεδα σταθερής κατάστασης επιτυγχάνονται περίπου 5 ημέρες μετά την αρχική δόση. Η φαρμακοκινητική της μιρταζαπίνης διαφέρει ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Οι γυναίκες και ο ηλικιωμένος πληθυσμός έχουν εμφανίσει υψηλότερες συγκεντρώσεις στο αίμα σε σύγκριση με τους άνδρες και τους νεότερους ενήλικες.

Αυτό το φάρμακο απεκκρίνεται κυρίως από τους νεφρούς. Το 75% αποβάλλεται στα ούρα και το 15% αποβάλλεται στα κόπρανα.

Ο όγκος κατανομής μετά από από του στόματος δόση σταθερής κατάστασης μετρήθηκε σε 107 ± 42L σε μια φαρμακοκινητική μελέτη. Ο συνολικός κάθαρση σώματος σε άνδρες βρέθηκε να είναι 31 L/h σε μια μελέτη κλινικής φαρμακοκινητικής μετά από ενδοφλέβια χορήγηση. Κάθαρση σε ηλικιωμένους ασθενείς* Η κάθαρση της μιρταζαπίνης είναι βραδύτερη στους ηλικιωμένους σε σύγκριση με τους νεότερους. Να ασκείται προσοχή όταν αυτό το φάρμακο χορηγείται σε ηλικιωμένους ασθενείς. Σε μια κλινική δοκιμή, οι ηλικιωμένοι άνδρες εμφάνισαν σημαντική μείωση στην κάθαρση της μιρταζαπίνης σε σύγκριση με τους νεαρούς άνδρες που λάμβαναν την ίδια δόση. Αυτή η διαφορά ήταν λιγότερο σημαντική όταν η κάθαρση συγκρίθηκε μεταξύ ηλικιωμένων γυναικών και νεότερων γυναικών που λάμβαναν μιρταζαπίνη. Κάθαρση σε ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία Ασθενείς με ηπατική και νεφρική δυσλειτουργία έχουν μειωμένους ρυθμούς κάθαρσης και ενδέχεται να απαιτούνται προσαρμογές δοσολογίας για αυτούς τους ασθενείς. Η μέτρια νεφρική δυσλειτουργία και η ηπατική δυσλειτουργία προκαλούν περίπου 30% μείωση στην κάθαρση της μιρταζαπίνης. Η σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία οδηγεί σε 50% μείωση στην κάθαρση της μιρταζαπίνης.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Η μιρταζαπίνη δεσμεύεται περίπου στο 85% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Η μιρταζαπίνη μεταβολίζεται εκτενώς στους ανθρώπους. Η απομεθυλίωση και η υδροξυλίωση και η επακόλουθη συζεύξη με γλυκουρονικό οξύ είναι οι κύριες οδοί με τις οποίες μεταβολίζεται η μιρταζαπίνη. Δεδομένα από in vitro μελέτες σε μικροσωμάματα ανθρώπινου ήπατος δείχνουν ότι η κυτοχρωμική 2D6 και 1A2 οδηγούν στο σχηματισμό του 8-υδροξυ μεταβολίτη της μιρταζαπίνης. Το ένζυμο CYP3A μεταβολίζει αυτό το φάρμακο στους N-desmethyl και N-oxide μεταβολίτες του. Υπάρχουν διάφοροι άλλοι μη συζευγμένοι μεταβολίτες αυτού του φαρμάκου που είναι φαρμακολογικά ενεργοί, αλλά μετρούνται στο αίμα σε περιορισμένες συγκεντρώσεις.

Οι γνωστοί ανθρώπινοι μεταβολίτες της μιρταζαπίνης περιλαμβάνουν την Mirtazapine N-oxide, την 8-hydroxy-mirtazapine και την N-Desmethylmirtazapine.

Η μιρταζαπίνη μεταβολίζεται εκτενώς μέσω απομεθυλίωσης και υδροξυλίωσης ακολουθούμενων από συζεύξη με γλυκουρονικό οξύ. Η κυτοχρωμική P450 2D6 και η κυτοχρωμική P450 1A2 εμπλέκονται στο σχηματισμό του 8-υδροξυ μεταβολίτη της μιρταζαπίνης, και η κυτοχρωμική P450 3A4 είναι υπεύθυνη για το σχηματισμό των N-desmethyl και N-oxide μεταβολιτών. Αρκετοί μεταβολίτες έχουν φαρμακολογική δράση, αλλά τα επίπεδα στο πλάσμα είναι πολύ χαμηλά.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Ο ρυθμός αποβολής: Αυτό το φάρμακο είναι γνωστό ότι απεκκρίνεται σε σημαντικό βαθμό από τους νεφρούς (75%).

Χρόνος ημιζωής: 20-40 ώρες

MeSH classification

expand_more

Φάρμακα που διεγείρουν τη διάθεση και χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία διαταραχών διάθεσης και σχετικών καταστάσεων. Αρκετοί ΑΝΑSΤΟΛΕΙΣ ΜΟΝΟΑΜΙΝΙΚΗΣ ΟΞΕΙΔΑΣΗΣ είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της διαμόρφωσης των επιπέδων κατεχολαμινών. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικοί παράγοντες (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΟΙ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ, ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.

Φάρμακα που δεσμεύονται επιλεκτικά αλλά δεν ενεργοποιούν τους υποδοχείς ισταμίνης Η1, αποκλείοντας έτσι τις δράσεις της ενδογενούς ισταμίνης. Περιλαμβάνονται εδώ τα κλασικά αντιισταμινικά που ανταγωνίζονται ή αποτρέπουν τη δράση της ισταμίνης κυρίως στην άμεση υπερευαισθησία. Δρουν στους βρόγχους, τα τριχοειδή αγγεία και ορισμένους άλλους λείους μύες, και χρησιμοποιούνται για την πρόληψη ή την ανακούφιση της ναυτίας της κίνησης, της εποχικής ρινίτιδας και της αλλεργικής δερματίτιδας και για την πρόκληση υπνηλίας. Οι επιδράσεις του αποκλεισμού των Η1 υποδοχέων του κεντρικού νευρικού συστήματος δεν είναι τόσο καλά κατανοητές.

Παράγοντες που ανακουφίζουν το ΑΓΧΟΣ, την ένταση και τις ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΓΧΟΥΣ, προάγουν την καταστολή και έχουν ηρεμιστική δράση χωρίς να επηρεάζουν την καθαρότητα της συνείδησης ή τις νευρολογικές καταστάσεις. Οι Β-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ χρησιμοποιούνται συχνά στη συμπτωματική θεραπεία του άγχους, αλλά δεν περιλαμβάνονται εδώ.

Φάρμακα που δεσμεύονται και αναστέλλουν την ενεργοποίηση των Α2-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ.

Φάρμακα που δεσμεύονται αλλά δεν ενεργοποιούν τους ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ 5-HT2, αποκλείοντας έτσι τις δράσεις της ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ ή των ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ 5-HT2. Περιλαμβάνονται εδώ οι ανταγωνιστές για έναν ή περισσότερους συγκεκριμένους υποτύπους υποδοχέων 5-HT2.

Φάρμακα που δεσμεύονται αλλά δεν ενεργοποιούν τους ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ 5-HT3, αποκλείοντας έτσι τις δράσεις της ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ ή των ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ ΣΕΡΟΤΟΝΙΝΗΣ 5-HT3.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

20-40 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

85%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

50%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά

DrugBank

science

Scientific Profile

CID

4205

Μοριακός τύπος

C17H19N3

Μοριακό βάρος

265.35

IUPAC

5-methyl-2,5,19-triazatetracyclo[13.4.0.02,7.08,13]nonadeca-1(15),8,10,12,16,18-hexaene

InChIKey

RONZAEMNMFQXRA-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Φάρμακα που δεσμεύονται και αναστέλλουν την ενεργοποίηση των Α2-ΑΔΡΕΝΕΡΓΙΚΩΝ ΥΠΟΔΟΧΕΩΝ.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Κατάθλιψη — Διαχείριση στην ΠΦΥ Κατευθυντήριες Οδηγίες greekphcguidelines.gr Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 Κατευθυντήριες Οδηγίες ΕΟΦ/Υπ. Υγείας 2025