KARTAL

Οξύς πόνος. Eπώδυνη οστεοαρθρίτιδα. Πρωτοπαθής δυσμηνόρροια.

Ιστορικό αντιδράσεων υπερευαισθησίας (π.χ. βρογχόσπασμος, ρινίτιδα, κνίδωση) στο ακετυλοσαλικυλικό οξύ ή άλλα ΜΣΑΦ. Ιστορικό ηπατοτοξικών αντιδράσεων στη νιμεσουλίδη. Ενεργό γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος, ιστορικό υποτροπιάζοντος έλκους ή γαστρεντερικής αιμορραγίας, αγγειοεγκε- 10. ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΡΘΡΟΠΑΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΩΝ ΠΑΘΗΣΕΩΝ φαλική αιμορραγία ή άλλη ενεργή αιμορραγία ή αιμορραγικές διαταραχές. Βαριές διαταραχές της πήξης του αίματος. Βαριά καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια. Ηπατική ανεπάρκεια. Παιδιά <12 ετών, 3ο τρίμηνο κύησης και γαλουχία.

Η σοβαρότερη πιθανή ανεπιθύμητη ενέργεια αφορά στο ήπαρ: αύξηση ηπατικών ενζύμων, χολόσταση, κεραυνοβόλος ηπατίτιδα, ενίοτε με μοιραία κατάληξη. Έχουν περιστασιακά παρατηρηθεί καύσος, ναυτία και επιγαστρικοί πόνοι. Σπάνια παρατηρήθηκαν αλλεργικά δερματικά εξανθήματα. Eπίσης, μπορεί να προκαλέσει ίλιγγο και καρηβαρία και να οδηγήσει σε πεπτικά έλκη ή αιμορραγίες από το γαστρεντερικό, όπως επίσης και σε σύνδρομο Stevens-Johnson.

Οπως και όλα τα MΣAΦ συνδέεται με τις λευκωματίνες του ορού και υπάρχει η πιθανότητα να εκτοπίσει ή να εκτοπισθεί από άλλα φάρμακα που έχουν την ίδια, μικρότερη ή μεγαλύτερη ικανότητα σύνδεσης μειώνοντας ή αυξάνοντας έτσι τη δραστικότητά τους. H νιμεσουλίδη εκτοπίζεται από τις θέσεις σύνδεσής της από τις λευκωματίνες του ορού, το ακετυλοσαλικυλικό οξύ και την τολβουταμίδη. Tο ακετυλοσαλικυλικό οξύ διπλασιάζει ή τριπλασιάζει τα επίπεδα του ελεύθερου φαρμάκου στο αίμα. Aπαιτείται προσοχή όταν χορηγείται με κουμαρινικά αντιπηκτικά, σουλφονυλουρίες, υδαντοΐνες και σουλφοναμίδια. Να αποφεύγεται συγχορήγηση γνωστών ηπατοτοξικών φαρμάκων και κατάχρηση οινοπνεύματος.

Σε ασθενείς με ιστορικό παθήσεων του ανωτέρου γαστρεντερικού σωλήνα και ασθενείς που ευρίσκονται υπό θεραπεία με αντιπηκτικά ή αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα. Eπειδή έχουν αναφερθεί αλλοιώσεις στους οφθαλμούς μετά χορήγηση του φαρμάκου και άλλων MΣAΦ θα πρέπει, σε περίπτωση που εμφανισθούν, να σταματήσει η θεραπεία και να γίνει οφθαλμολογική εξέταση. Nα μη χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της κύησης. Nα χορηγείται σε μειωμένη δόση σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, σε υπερήλικες και εξασθενημένα άτομα, σε ασθε- νείς με σημαντική έκπτωση της καρδιακής λειτουργίας, με υπέρταση που λαμβάνουν διουρητικά, με συστηματικό ερυθηματώδη λύκο. Σε μακροχρόνια χορήγηση χρειάζεται κατά διαστήματα αιματολογικός και βιοχημικός έλεγχος του ασθενή. Εάν υπάρξει αύξηση των ηπατικών ενζύμων ή συμπτώματα πιθανής ηπατικής βλάβης (ανορεξία, ναυτία, έμετοι, σκοτεινόχροα ούρα κλπ.) το φάρμακο να διακόπτεται και να μην επαναχορηγείται.