LABOCTON

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: φθοροκινολόνη, κωδικός ATC: J01MA03.

Μηχανισμός δράσης

Η πεφλοξασίνη είναι ένας συνθετικός αντιβακτηριακός παράγοντας της οικογένειας των κινολονών, ο οποίος ανήκει στην τάξη των φθοριοκινολονών. H χημική της ονομασία είναι 1-ethyl-6-fluoro-7-(4-methylpiperazin-1-yl)-4-oxo-1,4-dihydroquinoline-3-carboxylic acid (αλλιώς mésylate dihydraté).

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Κρίσιμες συγκεντρώσεις Οι κρίσιμες συγκεντρώσεις διαχωρίζουν τα ευαίσθητα στελέχη από τα στελέχη ενδιάμεσης ευαισθησίας και τα τελευταία από τα ανθεκτικά στελέχη:

• Συστάσεις της CA-SFM: S ≤ 1 mg/l και R > 4 mg/l

Ο επιπολασμός της επίκτητης αντοχής μπορεί να ποικίλλει γεωγραφικά και χρονικά για επιλεγμένα είδη. Συνεπώς είναι χρήσιμες οι πληροφορίες σχετικά με τον επιπολασμό της αντοχής σε τοπικό επίπεδο, κυρίως όταν πρόκειται για τη θεραπεία σοβαρών λοιμώξεων. Είναι απαραίτητη η συμβουλή εμπειρογνωμόνων όταν ο τοπικός επιπολασμός της αντοχής είναι τέτοιος ώστε η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου να είναι αμφίβολη, τουλάχιστον σε κάποιους τύπους λοιμώξεων.

Κατάταξη των ειδών βάσει της ευαισθησίας τους στην πεφλοξασίνη:

• Συνήθως ευαίσθητα είδη
  • Αερόβια Gram-θετικά βακτήρια: Staphylococcus ευαίσθητος στη μεθικιλλίνη
  • Αερόβια Gram-αρνητικά βακτήρια: Bordetella pertussis, Campylobacter, Haemophilus influenzae, Legionella, Moraxella catarrhalis (Branhamella catarrhalis), Morganella morganii, Neisseria, Pasteurella, Proteus vulgaris, Salmonella, Shigella, Vibrio, Yersinia
  • Αναερόβια βακτήρια: Mobiluncus, Propionibacterium acnes
  • Άλλα: Mycoplasma hominis, Mycoplasma pneumoniae ($)
• Είδη με ασταθή ευαισθησία (επίκτητη αντοχή> 10%)
  • Αερόβια Gram-θετικά βακτήρια: Staphylococcus ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη (+) (1)
  • Αερόβια Gram-αρνητικά βακτήρια: Acinetobacter (κυρίως Acinetobacter baumannii) (+), Citrobacter freundii, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Klebsiella, Proteus mirabilis, Providencia (+), Pseudomonas aeruginosa (+), Serratia
• ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ ΑΝΘΕΚΤΙΚΑ ΕΙΔΗ
  • Αερόβια Gram-θετικά βακτήρια: Enterococcus spp., Listeria monocytogenes, Nocardia asteroides, Streptococcus, Streptococcus pneumoniae
  • Αναερόβια βακτήρια: με εξαίρεση το Mobiluncus και Propionibacterium acnes
  • Άλλα: Μυκοβακτήρια, Ureaplasma urealyticum

($) Είδος με φυσιολογικά ενδιάμεση ευαισθησία, απουσία μηχανισμού αντοχής. (+) Ο επιπολασμός της βακτηριακής αντοχής είναι 50% σε μία ή περισσότερες χώρες της ΕΕ. (1) Η συχνότητα εμφάνισης αντοχής στη μεθικιλλίνη κυμαίνεται μεταξύ 20 και 50% επί του συνόλου των σταφυλόκοκκων και απαντάται συνήθως σε νοσοκομειακό περιβάλλον.

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες

Απορρόφηση Μετά την από του στόματος χορήγηση 400 mg πεφλοξασίνης:

• Βαθμός: 90 τοις εκατό, ανάλογα με τα υποκείμενα
• Ταχύτητα: πολύ γρήγορη (περίπου 20 λεπτά).

Κατανομή

• Συγκεντρώσεις στον ορό
  • Εφάπαξ δόση: Η μέγιστη συγκέντρωση στον ορό έπειτα από τη χορήγηση εφάπαξ δόσης 400 mg κατά το τέλος της έγχυσης (1 ώρας) και 1 ώρα και 30 λεπτά μετά τη λήψη είναι της τάξης των 4 μg/ml. Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής από τον ορό είναι περίπου 12 ώρες.
  • Επαναλαμβανόμενες δόσεις: Έπειτα από επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσης 400 mg κάθε 12 ώρες είτε παρεντερικά είτε από του στόματος επιτυγχάνονται έπειτα από την ένατη έγχυση:
    • Μέγιστες συγκεντρώσεις στον ορό περίπου 10 μg/ml.
    • Χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής από τον ορό περίπου 12 ώρες.
• Διάχυση στους ιστούς
  • Ο όγκος κατανομής είναι περίπου 1,7 l/kg έπειτα από τη χορήγηση εφάπαξ δόσης στα 400 mg.
  • Οι ιστικές συγκεντρώσεις έπειτα από τη χορήγηση επαναλαμβανόμενων δόσεων είναι οι ακόλουθες:
    • Συγκεντρώσεις στη βρογχική βλέννη: οι υψηλότερες συγκεντρώσεις λαμβάνονται έπειτα από τέσσερις ώρες και υπερβαίνουν κατά μέσο όρο τα 5 μg/ml. Συγκεντρώσεις που έχουν αναφερθεί στη βλέννη και στον ορό, οι οποίες είναι ενδεικτικές της διέλευσης του αντιβιοτικού στις βρογχικές εκκρίσεις πλησιάζουν το 100%.
    • Συγκεντρώσεις στο ΕΝΥ:
      • Από 11 ασθενείς με βακτηριακή μηνιγγίτιδα προέκυψαν επίπεδα 4,5 μg/ml στο ΕΝΥ έπειτα από την 3η έγχυση ή την 3η από του στόματος λήψη δόσης 400 mg. Επιτεύχθηκαν επίπεδα 9,8 μg/ml έπειτα από 3 λήψεις, των 800 mg έκαστη.
      • Οι έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της θεραπείας στα περιστατικά βακτηριακής μηνιγγίτιδας κατέδειξαν ότι μετά την 5η έγχυση, τα επίπεδα που επιτεύχθηκαν στο ΕΝΥ αντιστοιχούσαν στο 89 τοις εκατό της συγκέντρωσης στο πλάσμα.
      • Αυτά τα δεδομένα επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα που προέκυψαν από μελέτες σε σκύλους για τη μηνιγγίτιδα από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο όπου το εμβαδόν κάτω από την καμπύλη «συγκέντρωση στο ΕΝΥ/ συγκέντρωση στον ορό» είναι 76 τοις εκατό.
    • Οι μέσες συγκεντρώσεις στους διάφορους ιστούς που εξάχθηκαν από επεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν 12 ώρες μετά την τελευταία λήψη είναι: θυρεοειδής: 11,4 μg/g, σιελογόνοι αδένες: 7,5 μg/g, λιπώδης ιστός: 2,2 μg/g, δέρμα: 7,6 μg/g, στοματοφαρυγγικός βλεννογόνος: 6 μg/g, αμυγδαλή: 9 μg/g, μύες: 5,6 μg/g.

Σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος Η σύνδεση με τις πρωτεΐνες του πλάσματος είναι της τάξης του 30 τοις εκατό.

Βιομετασχηματισμός Ο ηπατικός μεταβολισμός είναι σημαντικός. Οι δύο κύριοι μεταβολίτες είναι η απομέθυλοπεφλοξασίνη (ή νορφλοξασίνη) και το péfloxacine-N-oxide.

Αποβολή

• Άτομα με φυσιολογική νεφρική και φυσιολογική ηπατική λειτουργία
  • Το προϊόν αποβάλλεται κυρίως μέσω του μεταβολισμού και οι μεταβολίτες αποβάλλονται κυρίως μέσω της νεφρικής οδού.
  • Η αποβολή της αναλλοίωτης πεφλοξασίνης και των δύο κύριων μεταβολιτών της από τους νεφρούς αντιστοιχεί στο 41,7 τοις εκατό της χορηγούμενης δόσης. Από τους μεταβολίτες, η απομέθυλοπεφλοξασίνη απεκκρίνεται σε ποσοστό που αντιστοιχεί σε 20 τοις εκατό της χορηγούμενης δόσης και το péfloxacine-N-oxide σε ποσοστό 16,2 τοις εκατό. Τα επίπεδα της αναλλοίωτης πεφλοξασίνης στα ούρα φτάνουν περίπου τα 25 μg/ml μεταξύ της 1ης και της 2ης ώρας, ενώ εξακολουθούν να είναι 15 μg/ml στα ούρα μεταξύ της 12ης και της 24ης ώρας. Η αμετάβλητη πεφλοξασίνη και οι μεταβολίτες της εξακολουθούν να ανιχνεύονται στα ούρα 84 ώρες μετά από την τελευταία λήψη. Η αποβολή της πεφλοξασίνης μέσω της χολής πρακτικά συνίσταται σε απέκκριση αμετάβλητου προϊόντος, του γλυκουρο-συζευγμένου παραγώγου της και του N-oxide παραγώγου της.
• Νεφρική ανεπάρκεια
  • Δε σημειώνεται σημαντική μεταβολή στα επίπεδα της πεφλοξασίνης στον ορό σε σχέση με οποιοδήποτε βαθμό νεφρικής ανεπάρκειας. Η πεφλοξασίνη υφίσταται σε μικρό βαθμό αιμοδιύλιση (μέσο extraction coefficient: 23%).
• Ηπατική ανεπάρκεια
  • Οι μεταβολές στη φαρμακοκινητική της πεφλοξασίνης περιγράφονται από μία κλινική μελέτη με χορήγηση εφάπαξ δόσης 8 mg/kg στα άτομα με κίρρωση, κατά την οποία σημειώθηκε μία σημαντική μείωση της κάθαρσης του φαρμάκου από το πλάσμα οδηγώντας σε σημαντική αύξηση του χρόνου ημίσειας ζωής της αποβολής (κατά 3 έως 5 φορές) καθώς και σε μία σημαντική αύξηση στην απέκκριση της αμετάβλητης πεφλοξασίνης στα ούρα (κατά 3 έως 4 φορές).

Φαρμακοδυναμικές ιδιότητες Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: φθοροκινολόνη, κωδικός ATC: J01MA03. ### Μηχανισμός δράσης Η πεφλοξασίνη είναι ένας συνθετικός αντιβακτηριακός παράγοντας της οικογένειας των κινολονών, ο οποίος ανήκει στην τάξη των…

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες Απορρόφηση Μετά την από του στόματος χορήγηση 400 mg πεφλοξασίνης: * Βαθμός: 90 τοις εκατό, ανάλογα με τα υποκείμενα * Ταχύτητα: πολύ γρήγορη (περίπου 20 λεπτά). Κατανομή * Συγκεντρώσεις στον ορό * **Εφάπαξ…