ΠεριγραφήΣτην κατηγορία των διεγερτικών του KNΣ περιλαμβάνονται ορισμένα ισχυρά φάρμακα του τύπου της αμφεταμίνης. Kύρια ένδειξή τους είναι η ναρκοληψία, αλλά η αποτελεσματικότητά τους είναι βραχυχρόνια.
Έχουν χρησιμοποιηθεί και σε παιδιά με υπερκινητικό σύνδρομο (παράδοξη δράση), κατά μερικούς με καλά αποτέλεσματα. Όμως οι σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες, ο μεγάλος κίνδυνος εξάρτησης, η πιθανότητα καθυστέρησης της ανάπτυξης επιβάλλουν η χρήση τους να γίνεται μόνο σε πολύ επιλεγμένες σοβαρές και χρόνιες περιπτώσεις και μόνο ως μέρος συστηματικού προγράμματος με ψυχολογικά και εκπαιδευτικά μέτρα, τόσο στην οικογένεια όσο και στο σχολείο.
H χρήση αμφεταμινικών παραγόντων στην παχυσαρκία απαγορεύεται απολύτως. Eπίσης αποκλείεται η χρήση τους και για την αύξηση της απόδοσης σε περιόδους εντατικής πνευματικής προσπάθειας (π.χ εξετάσεις) ή σε αθλητές, όπου εκτός από τις ανεπιθύμητες ενέργειες έχει παρατηρηθεί ότι αυξάνουν την πιθανότητα ατυχημάτων.
Σε καταστάσεις κόπωσης, εξασθένησης, διαταραχών της μνήμης ή μειωμένης σχολικής απόδοσης έχουν προταθεί διάφορα φάρμακα (δεανόλη, πυρισουξιδεανόλη, πεμολίνη, κλπ.). H κλινική χρησιμότητα των ουσιών αυτών δεν έχει τεκμηριωθεί και η χρήση τους δεν συνιστάται.
Tα φάρμακα που χρησιμοποιούνται ως ανορεξιογόνα έχουν φαρμακολογική δράση παρόμοια με τις αμφεταμίνες, αλλά ηπιότερη. O κίνδυνος εξάρτησης και άλλες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες αποτελούν προβλήματα πολύ σοβαρότερα από την προσωρινή θεραπευτική ωφέλεια.
ΕνδείξειςΔιαταραχή ελαττωματικής προσοχής/υπερκινητικότητας ως μέρος ολοκληρωμένου προγράμματος θεραπείας σε παιδιά >6 ετών και εφήβους, όταν μεμονωμένα θεραπευτικά μέτρα αντιμετώπισης αποδειχθούν ανεπαρκή.
ΑντενδείξειςΣε ασθενείς με μεγάλου βαθμού άγχος και ένταση ή που έχουν πρόσφατα εκδηλώσει σοβαρή κατάθλιψη, ψυχογενή ανορεξία, ψυχωσικά συμπτώματα ή τάσεις αυτοκτονίας ή με οικογενειακό ιστορικό ή με διάγνωση συνδρόμου Tourette, με γνωστή εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες ή στο αλκοόλ, υπερθυρεοειδισμό, γλαύκωμα, σοβαρή μορφή στηθάγχης, καρδιακή αρρυθμία, σοβαρή υπέρταση. Συγχορήγηση με μη εκλεκτικούς, μη αναστρέψιμους αναστολείς ΜΑΟ καθώς και σε μεσοδιάστημα τουλάχιστον 14 ημερών μετά τη διακοπή τους. Κύηση, γαλουχία.
ΑνεπιθύμητεςΚεφαλαλγία, αϋπνία, υπέρταση, ταχυκαρδία, ανορεξία, ναυτία, έμετος, κοιλιακό άλγος, στομαχικό άλγος, αντίδραση επιδείνωσης, αδυναμία, απώλεια σωματικού βάρους, μυϊκές συσπάσεις των κάτω άκρων, τικ, ζάλη, συναισθηματική αστάθεια, άγχος, κατάθλιψη, νευρικότητα, εχθρικότητα, σύγχυση, υπερκινητικότητα, εξάνθημα, αλωπεκία, διαταραχές όρασης κ.ά.
ΑλληλεπιδράσειςΠροσοχή στη συγχορήγηση με φάρμακα που αυξάνουν την αρτηριακή πίεση. Μπορεί να αναστείλει τον μεταβολισμό των κουμαρινικών αντιπηκτικών, αντιεπιληπτικών (πχ. φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη, πριμιδόνη) και ορισμένων αντικαταθλιπτικών (τρικυκλικά και εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης). Αν έχει προγραμματισθεί χειρουργική επέμβαση, η μεθυλφαινιδάτη να μην χορηγηθεί κατά την ημέρα της επέμβασης. Με αλογονωμένα αναισθητικά κίνδυνος αιφνίδιας αύξησης της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Κατά τη διάρκεια της αγωγής συνιστάται αποχή από το οινόπνευμα.
ΠροειδοποιήσειςΔοθέντος ότι το δισκίο παραμένει αμετάβλητο όταν διέρχεται τη γαστρεντερική οδό δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με προϋπάρχουσα σοβαρή στένωση του ή με δυσφαγία ή σημαντική δυσκολία κατάποσης δισκίων. Τα δισκία δεν πρέπει να μασώνται, να σπάζονται ή να θρυμματίζονται. Κατά τη διάρκεια παρατεταμένης θεραπείας συνιστάται τακτικός πλήρης αιματολογικός έλεγχος, έλεγχος αρτηριακής πίεσης και ανάπτυξης των παιδιών (σωματικό βάρος ή/και ύψος). Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια.
ΔοσολογίαΠαιδιά >6 ετών και έφηβοι 18mg άπαξ ημερησίως το πρωΐ, αυξανόμενο εάν απαιτείται ανά εβδομάδα κατά 18 mg μέχρι τη μέγιστη δόση των 54mg άπαξ ημερησίως. Αν δεν παρατηρηθεί βελτίωση μετά από περίπου ένα μήνα, η χορήγηση θα πρέπει να διακοπεί. Να επαναξιολογείται τακτικά το όφελος, εφαρμόζοντας δοκιμαστικά διαστήματα διακοπής του φαρμάκου, προκειμένου να εκτιμηθεί η λειτουργικότητα του ασθενή χωρίς την υποστήριξη της φαρμακευτικής αγωγής. Αν συμβεί παράδοξη επιδείνωση των συμπτωμάτων ή αν εμφανιστούν άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες τότε η δόση πρέπει να μειωθεί ή και να διακοπεί η χορήγηση. Η αγωγή συνήθως διακόπτεται κατά την εφηβική ηλικία ή μετά από αυτήν. Συμβουλευθείτε τους εγκεκριμένους όρους χορήγησης του προϊόντος για οδηγίες σχετικά με την έναρξη θεραπείας με μεθυλφαινυδάτη ή τη συνέχιση θεραπείας από προϊόν μεθυλφαινυδάτης άμεσης αποδέσμευσης.
