METHYLPHENIDATE
Μεθυλφαινιδάτη
### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Κεντρικώς δρώντα συμπαθομιμητικά: Κωδικός ATC: N06BA04 ### Μηχανισμός δράσης Η υδροχλωρική μεθυλφαινιδάτη είναι ένας ήπιος διεγέρτης του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ).
Εμπορικά Ονόματα
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Από του στόματος
- Χορήγηση: άπαξ ημερησίως, το πρωί
- Δόση έναρξης: 18 mg άπαξ ημερησίως
- Τιτλοποίηση: Η δοσολογία μπορεί να προσαρμόζεται με αυξήσεις κατά 18 mg ανά εβδομαδιαία περίπου διαστήματα. Η τιτλοποίηση της δόσης θα πρέπει να ξεκινά με τη χαμηλότερη δυνατή δόση. Η περιεκτικότητα των 27 mg είναι διαθέσιμη για δοσολογίες ανάμεσα σε 18 mg και 36 mg.
-
ΠαιδιάΔόση18 mgΜέγ. δόση54 mgΗ συνιστώμενη δόση έναρξης για παιδιά που δεν λαμβάνουν επί του παρόντος μεθυλφαινιδάτη, ή για παιδιά που λαμβάνουν άλλα διεγερτικά εκτός από μεθυλφαινιδάτη. Η δοσολογία μπορεί να προσαρμόζεται με αυξήσεις κατά 18 mg ανά εβδομαδιαία περίπου διαστήματα. Η θεραπεία συνήθως διακόπτεται κατά τη διάρκεια ή μετά την εφηβεία. Συνιστάται η διακοπή τουλάχιστον μία φορά το χρόνο.
-
ΕνήλικεςΔόση18 mgΜέγ. δόση72 mgΗ συνιστώμενη δόση έναρξης για ενήλικες που δεν λαμβάνουν επί του παρόντος μεθυλφαινιδάτη, ή για ενήλικες που λαμβάνουν άλλα διεγερτικά εκτός από μεθυλφαινιδάτη. Η δοσολογία μπορεί να προσαρμόζεται με αυξήσεις κατά 18 mg ανά εβδομαδιαία περίπου διαστήματα.
-
ΗλικιωμένοιΔεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται. Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί σε αυτή την ηλικιακή ομάδα (άνω των 65 ετών).
-
Ηπατική δυσλειτουργίαΔεν έχει μελετηθεί.
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔεν έχει μελετηθεί.
-
Παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετώνΔεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται. Ασφάλεια και αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.
-
Ασθενείς που χρησιμοποιούν ήδη ΜεθυλφαινιδάτηΜετατροπή δόσης από άλλα σχήματα υδροχλωρικής μεθυλφαινιδάτης βάσει Πίνακα 1.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη μεθυλφαινιδάτη ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1
-
Γλαύκωμα
-
Φαιοχρωμοκύττωμα
-
Θεραπεία με μη εκλεκτικούς, μη αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης (ΜΑΟ) ή εντός ελάχιστου διαστήματος 14 ημερών από τη διακοπή αυτών των φαρμάκωνΠληθυσμόςΑσθενείς
-
Υπερθυρεοειδισμός ή Θυρεοτοξίκωση
-
Διάγνωση ή ιστορικό σοβαρής κατάθλιψης, νευρογενούς ανορεξίας/ανορεξικών διαταραχών, αυτοκτονικών τάσεων, ψυχωσικών συμπτωμάτων, σοβαρών διαταραχών διάθεσης, μανίας, σχιζοφρένειας, ψυχοπαθητικής/μεταιχμιακής διαταραχής προσωπικότητας
-
Διάγνωση ή ιστορικό σοβαρής και επεισοδιακής (Τύπου Ι) Διπολικής (συναισθηματικής) Διαταραχής (η οποία δεν είναι καλά ελεγχόμενη)
-
Προϋπάρχουσες καρδιαγγειακές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένων σοβαρής υπέρτασης, καρδιακής ανεπάρκειας, αρτηριακής αποφρακτικής νόσου, στηθάγχης, αιμοδυναμικά σημαντικής συγγενούς καρδιοπάθειας, μυοκαρδιοπάθειες, έμφραγμα του μυοκαρδίου, δυνητικά απειλητικές για τη ζωή αρρυθμίες και διαταραχές των διαύλων (διαταραχές που προκαλούνται από τη δυσλειτουργία των διαύλων ιόντων)
-
Προϋπάρχουσες αγγειακές εγκεφαλικές διαταραχές, ανεύρυσμα εγκεφάλου, αγγειακές ανωμαλίες, συμπεριλαμβανομένων αγγειίτιδας ή αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Μακροχρόνια χρήσηΠληθυσμόςΠαιδιά και έφηβοιΣυνήθως διακόπτεται κατά τη διάρκεια ή μετά την εφηβεία. Περιοδική επαναξιολόγηση της μακροπρόθεσμης χρησιμότητας με δοκιμαστικά διαστήματα διακοπής. Συνιστάται διακοπή τουλάχιστον μία φορά το χρόνο (για παιδιά, κατά προτίμηση κατά τη διάρκεια σχολικών διακοπών).
-
Χρήση σε ηλικιωμένουςΠληθυσμόςΗλικιωμένοι (άνω των 65 ετών)Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται.
-
Χρήση σε παιδιά κάτω των 6 ετώνΠληθυσμόςΠαιδιά κάτω των 6 ετώνΔεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται.
-
Καρδιαγγειακή κατάστασηΠληθυσμόςΑσθενείς για τους οποίους εξετάζεται θεραπεία με διεγερτικάΛεπτομερές ιστορικό (συμπεριλαμβανομένου οικογενειακού ιστορικού αιφνίδιου καρδιακού ή ανεξήγητου θανάτου ή κακοήθους αρρυθμίας) και σωματική εξέταση. Περαιτέρω καρδιακή αξιολόγηση από ειδικό ιατρό εάν τα αρχικά ευρήματα υποδηλώνουν ιστορικό ή ασθένεια.
-
Συμπτώματα καρδιοπάθειαςΠληθυσμόςΑσθενείς κατά τη διάρκεια της θεραπείας με μεθυλφαινιδάτηΆμεση καρδιακή αξιολόγηση από ειδικό ιατρό εάν εμφανιστούν συμπτώματα όπως αίσθημα παλμών, θωρακικό άλγος προσπάθειας, ανεξήγητη συγκοπή, δύσπνοια.
-
Διακοπή λόγω καρδιαγγειακών συμβαμάτωνΠληθυσμόςΑσθενείς υπό θεραπείαΔιακοπή εάν επαναλαμβανόμενες μετρήσεις ταχυκαρδίας, αρρυθμίας ή αυξημένης συστολικής αρτηριακής πίεσης (>95ο εκατοστημόριο). Εξέταση παραπομπής σε καρδιολόγο.
-
Προϋπάρχουσες καρδιαγγειακές διαταραχέςΠληθυσμόςΑσθενείςΑντενδείκνυται εκτός εάν έχουν ληφθεί συμβουλές από ειδικό καρδιολόγο (βλ. Αντενδείξεις).
-
Αιφνίδιος θάνατος, δομικές καρδιακές ανωμαλίεςΠληθυσμόςΑσθενείς με γνωστές δομικές καρδιακές ανωμαλίες, μυοκαρδιοπάθεια, σοβαρές ανωμαλίες καρδιακού ρυθμού, ή άλλα σοβαρά καρδιακά προβλήματαΔεν συνιστώνται διεγερτικά.
-
Αιφνίδιος θάνατος, δομικές καρδιακές ανωμαλίεςΠληθυσμόςΕνήλικες με σοβαρές δομικές καρδιακές ανωμαλίες, μυοκαρδιοπάθεια, σοβερές ανωμαλίες καρδιακού ρυθμού, στεφανιαία νόσο, ή άλλα σοβαρά καρδιακά προβλήματαΔεν θα πρέπει γενικά να λαμβάνουν θεραπεία με διεγερτικά φάρμακα.
-
Λανθασμένη χρήση διεγερτικώνΜπορεί να σχετίζεται με αιφνίδιο θάνατο και άλλα σοβαρά καρδιαγγειακά ανεπιθύμητα συμβάματα.
-
Διαταραχές των εγκεφαλικών αγγείωνΠληθυσμόςΑσθενείς με επιπλέον παράγοντες κινδύνου (ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου, ταυτόχρονες φαρμακευτικές αγωγές που αυξάνουν την αρτηριακή πίεση)Θα πρέπει να εκτιμώνται σε κάθε επίσκεψη για νευρολογικά σημεία και συμπτώματα μετά την έναρξη θεραπείας.
-
Εγκεφαλική αγγειίτιδαΠληθυσμόςΑσθενείς που εμφανίζουν νέα νευρολογικά συμπτώματα (έντονη κεφαλαλγία, μούδιασμα, αδυναμία, παράλυση, διαταραχή συντονισμού, όρασης, ομιλίας, γλώσσας ή μνήμης) που συνάδουν με εγκεφαλική ισχαιμίαΕξέταση διάγνωσης εγκεφαλικής αγγειίτιδας. Άμεση απόσυρση μεθυλφαινιδάτης και πρώιμη θεραπεία.
-
Ημιπληγική εγκεφαλική παράλυσηΠληθυσμόςΑσθενείς με ημιπληγική εγκεφαλική παράλυσηΗ θεραπεία με μεθυλφαινιδάτη δεν αντενδείκνυται.
-
Ψυχιατρικές διαταραχέςΠληθυσμόςΑσθενείςΠριν την έναρξη θεραπείας, εξέταση για τυχόν ύπαρξη ψυχιατρικών διαταραχών και λήψη οικογενειακού ιστορικού. Στην περίπτωση εμφάνισης ψυχιατρικών συμπτωμάτων ή έξαρσης προϋπάρχουσας ψυχιατρικής διαταραχής, δεν χορηγείται εκτός εάν τα οφέλη υπερτερούν των κινδύνων.
-
Έξαρση προϋπαρχόντων ψυχωσικών ή μανιακών συμπτωμάτωνΠληθυσμόςΨυχωτικοί ασθενείςΗ χορήγηση μεθυλφαινιδάτης μπορεί να επιτείνει τα συμπτώματα διαταραχής της συμπεριφοράς και της σκέψης.
-
Εμφάνιση νέων ψυχωσικών ή μανιακών συμπτωμάτωνΠληθυσμόςΑσθενείς χωρίς προηγούμενο ιστορικό ψυχωσικής ασθένειας ή μανίαςΕάν εμφανιστούν (οπτικές/απτικές/ακουστικές ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις, μανία), εξέταση αιτιακού ρόλου της μεθυλφαινιδάτης. Μπορεί να είναι κατάλληλη η διακοπή της θεραπείας.
-
Επιθετική ή εχθρική συμπεριφοράΠληθυσμόςΑσθενείςΑξιολόγηση ανάγκης για προσαρμογή του θεραπευτικού σχήματος. Μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της θεραπείας.
-
Αυτοκτονικές τάσειςΠληθυσμόςΑσθενείς με εμφανή αυτοκτονικό ιδεασμό ή συμπεριφοράΆμεση αξιολόγηση από τον ιατρό τους. Εξέταση έξαρσης υποκείμενης ψυχιατρικής κατάστασης και αιτιακού ρόλου μεθυλφαινιδάτης. Θεραπεία υποκείμενης κατάστασης. Εξέταση πιθανής διακοπής της μεθυλφαινιδάτης.
-
ΤικΠληθυσμόςΑσθενείςΕκτίμηση οικογενειακού ιστορικού και κλινική αξιολόγηση για τικ ή σύνδρομο Tourette πριν τη χρήση μεθυλφαινιδάτης.
-
Άγχος, διέγερση ή έντασηΠληθυσμόςΑσθενείςΚλινική αξιολόγηση για άγχος, διέγερση ή ένταση θα πρέπει να προηγείται της χρήσης μεθυλφαινιδάτης.
-
Μορφές διπολικής διαταραχήςΠληθυσμόςΑσθενείς με συννοσηρότητα διπολικής διαταραχής (συμπεριλαμβανομένης μη υποβληθείσης σε θεραπεία Τύπου Ι Διπολικής Διαταραχής)Ιδιαίτερη προσοχή λόγω πιθανής όξυνσης μικτού/μανιακού επεισοδίου. Πριν την έναρξη θεραπείας, επαρκής έλεγχος για κίνδυνο διπολικής διαταραχής (περιλαμβάνει λεπτομερές ψυχιατρικό ιστορικό, οικογενειακό ιστορικό αυτοκτονίας, διπολικής διαταραχής και κατάθλιψης).
-
ΑνάπτυξηΠληθυσμόςΠαιδιά που δεν αναπτύσσονται ή δεν προσλαμβάνουν ύψος ή σωματικό βάρος όπως αναμένεταιΜπορεί να χρειαστεί να διακόψουν τη θεραπεία τους.
-
ΣπασμοίΠληθυσμόςΑσθενείς με επιληψίαΧρήση με προσοχή.
-
ΣπασμοίΠληθυσμόςΑσθενείςΕάν η συχνότητα των επιληπτικών κρίσεων αυξάνεται ή εάν εμφανίζονται νέες επιληπτικές κρίσεις, η μεθυλφαινιδάτη θα πρέπει να διακόπτεται.
-
ΠριαπισμόςΠληθυσμόςΑσθενείς που εκδηλώνουν παθολογικά παρατεταμένες ή συχνές και επώδυνες στύσειςΘα πρέπει να αναζητούν άμεση ιατρική φροντίδα.
-
Σύνδρομο σεροτονίνηςΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν μεθυλφαινιδάτη με σεροτονεργικά φαρμακευτικά προϊόνταΣημαντική άμεση αναγνώριση συμπτωμάτων. Η μεθυλφαινιδάτη πρέπει να διακόπτεται το ταχύτερο δυνατό εάν υπάρχει υποψία συνδρόμου σεροτονίνης.
-
Κατάχρηση, λανθασμένη χρήση και εκτροπήΠληθυσμόςΑσθενείς με γνωστή εξάρτηση από ναρκωτικά ή αλκοόλΧρήση με προσοχή λόγω ενδεχόμενης κατάχρησης, λανθασμένης χρήσης ή εκτροπής.
-
Κίνδυνος κατάχρησης ουσιώνΠληθυσμόςΑσθενείς με υψηλό κίνδυνο κατάχρησης ουσιώνΜεθυλφαινιδάτη ή άλλα διεγερτικά μπορεί να μην είναι κατάλληλα και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη θεραπεία με μη διεγερτικά.
-
ΑπόσυρσηΑπαιτείται προσεκτική επίβλεψη κατά την απόσυρση του φαρμάκου, καθώς μπορεί να αποκαλύψει κατάθλιψη, καθώς και χρόνια υπερ-δραστηριότητα. Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να απαιτήσουν μακροχρόνια παρακολούθηση.
-
Απόσυρση από καταχρηστική χρήσηΑπαιτείται προσεκτική επίβλεψη κατά τη διάρκεια της απόσυρσης, καθώς μπορεί να εμφανιστεί σοβαρή κατάθλιψη.
-
ΚόπωσηΔεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την πρόληψη ή τη θεραπεία φυσιολογικών καταστάσεων κόπωσης.
-
ΛακτόζηΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας στη γαλακτόζη, πλήρη ανεπάρκεια λακτάσης ή κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζηςΔεν θα πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο.
-
Έλεγχος για ναρκωτικές ουσίεςΜπορεί να προκαλέσει ψευδώς θετικά αποτελέσματα στις εργαστηριακές εξετάσεις για αμφεταμίνες, ειδικά στην ανοσολογική εξέταση ελέγχου.
-
Έλεγχος για ναρκωτικές ουσίεςΠληθυσμόςΑθλητέςΠρέπει να γνωρίζουν ότι αυτό το φαρμακευτικό προϊόν μπορεί να προκαλέσει θετική αντίδραση σε ελέγχους «αντι-ντόπινγκ».
-
Νεφρική ή ηπατική ανεπάρκειαΔεν υπάρχει εμπειρία από τη χρήση μεθυλφαινιδάτης σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια.
-
Αιματολογικές επιδράσειςΣτην περίπτωση λευκοπενίας, θρομβοπενίας, αναιμίας ή άλλων μεταβολών (ενδεικτικών σοβαρών νεφρικών ή ηπατικών διαταραχών), εξέταση διακοπής θεραπείας (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).
-
Γαστρεντερική απόφραξηΠληθυσμόςΑσθενείς με προϋπάρχουσα σοβαρή στένωση του γαστρεντερικού σωλήνα (παθολογική ή ιατρογενή) ή με δυσφαγία ή σημαντική δυσκολία στην κατάποση δισκίωνΔεν θα πρέπει κανονικά να χορηγείται.
-
Κατάποση δισκίουΠληθυσμόςΑσθενείςΤα δισκία πρέπει να καταπίνονται ολόκληρα με τη βοήθεια υγρών. Δεν θα πρέπει να μασώνται, να τεμαχίζονται, ή να θρυμματίζονται.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Φάρμακα με στενό θεραπευτικό εύροςπροσοχήΔεν είναι γνωστό πώς η μεθυλφαινιδάτη μπορεί να επηρεάσει τις συγκεντρώσεις στο πλάσμα.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
Κουμαρινικά αντιπηκτικάπαρακολούθησηΗ μεθυλφαινιδάτη μπορεί να αναστείλει το μεταβολισμό.ΣύστασηΠροσαρμογή δοσολογίας και καθορισμός συγκεντρώσεων στο πλάσμα (ή χρόνου πήξης).
-
παρακολούθησηΗ μεθυλφαινιδάτη μπορεί να αναστείλει το μεταβολισμό.ΣύστασηΠροσαρμογή δοσολογίας και καθορισμός συγκεντρώσεων στο πλάσμα.
-
Αντικαταθλιπτικά (τρικυκλικά και εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης)παρακολούθησηΗ μεθυλφαινιδάτη μπορεί να αναστείλει το μεταβολισμό.ΣύστασηΠροσαρμογή δοσολογίας και καθορισμός συγκεντρώσεων στο πλάσμα.
-
Αντιυπερτασικά φάρμακαπροσοχήΜείωση της αποτελεσματικότητας των αντιυπερτασικών.
-
Φάρμακα που αυξάνουν την αρτηριακή πίεσηπροσοχήΠιθανή πρόσθετη αύξηση της αρτηριακής πίεσης.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
-
Μη εκλεκτικοί, μη αναστρέψιμοι αναστολείς ΜΑΟαντένδειξηΠιθανή υπερτασική κρίση.ΣύστασηΑντενδείκνυται (εντός 2 προηγούμενων εβδομάδων).
-
ΟινοπνευματώδηπροσοχήΕπίταση των ανεπιθύμητων επιδράσεων στο ΚΝΣ. Συγκεντρώσεις αλκοόλης >10% αυξάνουν την αθροιστική απελευθέρωση μεθυλφαινιδάτης.ΣύστασηΣυνιστάται η αποχή των ασθενών από τα οινοπνευματώδη.
-
Σεροτονεργικά φαρμακευτικά προϊόνταπροσοχήΣύνδρομο σεροτονίνης.ΣύστασηΆμεση αναγνώριση συμπτωμάτων συνδρόμου σεροτονίνης. Διακοπή μεθυλφαινιδάτης σε περίπτωση υποψίας.
-
Αλογονωμένα αναισθητικάπροσοχήΚίνδυνος αιφνίδιας αύξησης της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης.ΣύστασηΔεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται την ημέρα της χειρουργικής επέμβασης.
-
Κεντρικά δρώντες άλφα-2 αγωνιστές (π.χ., κλονιδίνη)προσοχήΣοβαρά ανεπιθύμητα συμβάματα, συμπεριλαμβανομένου του αιφνίδιου θανάτου.ΣύστασηΗ μακροχρόνια ασφάλεια δεν έχει αξιολογηθεί συστηματικά.
-
Ντοπαμινεργικά φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων αντιψυχωσικών, άμεσων/έμμεσων αγωνιστών ντοπαμίνης, τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών)προσοχήΦαρμακοδυναμικές αλληλεπιδράσεις λόγω αύξησης των εξωκυτταρικών επιπέδων ντοπαμίνης.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ρινοφαρυγγίτιδα
- Λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος
- Παραρρινοκολπίτιδα
- Αναιμία
- Λευκοπενία
- Θρομβοπενία
- Θρομβοπενική πορφύρα
- Πανκυτταροπενία
- Μείωση αριθμού αιμοπεταλίων
- Αγγειονευρωτικό οίδημα
- Πομφολυγώδεις καταστάσεις
- Αποφολιδωτικές καταστάσεις
- Κνίδωση
- Κνησμός
- Εξανθήματα
- Αλωπεκία
- Εξάνθημα
- Υπερίδρωση
- Κηλιδώδες εξάνθημα
- Ερύθημα
- Πολύμορφο ερύθημα
- Αποφολιδωτική δερματίτιδα
- Σταθερό φαρμακευτικό εξάνθημα
- Αναφυλακτικές αντιδράσεις
- Οίδημα του πτερυγίου του ωτός
- Φολιδώσεις
- Ανορεξία
- Μειωμένη όρεξη
- Καθυστερημένη ανάπτυξη κατά τη διάρκεια παρατεταμένης χρήσης σε παιδιά
- Μειωμένο σωματικό βάρος
- Μέτρια μείωση της πρόσληψης σωματικού βάρους και ύψους κατά τη διάρκεια παρατεταμένης χρήσης σε παιδιά
- Αϋπνία
- Νευρικότητα
- Συναισθηματική αστάθεια
- Επιθετικότητα
- Διέγερση
- Άγχος
- Κατάθλιψη
- Ευερεθιστότητα
- Μη φυσιολογική συμπεριφορά
- Διακυμάνσεις συναισθηματικής διάθεσης
- Καταθλιπτική διάθεση
- Μειωμένη γενετήσια ορμή
- Ένταση
- Προσβολή πανικού
- Ψυχωσικές διαταραχές
- Ακουστικές ψευδαισθήσεις
- Οπτικές ψευδαισθήσεις
- Απτικές ψευδαισθήσεις
- Θυμός
- Αυτοκτονικός ιδεασμός
- Μεταβολή διάθεσης
- Ανησυχία
- Εύκολο κλάμα
- Λογόρροια
- Υπερεπαγρύπνηση
- Διαταραχές του ύπνου
- Μανία
- Αποπροσανατολισμός
- Διαταραχή γενετήσιας ορμής
- Συγχυτική κατάσταση
- Μη φυσιολογικές σκέψεις
- Απάθεια
- Παραλήρημα
- Εξάρτηση
- Ψυχοκινητική υπερδραστηριότητα
- Δυσφημία
- Τικ
- Επιδείνωση τικ συνδρόμου Tourette
- Κεφαλαλγία
- Ζάλη
- Δυσκινησία
- Υπνηλία
- Παραισθησία
- Κεφαλαλγία τάσης
- Καταστολή
- Τρόμος
- Λήθαργος
- Σπασμοί
- Χορειοαθετωσικές κινήσεις
- Αναστρέψιμο ισχαιμικό νευρολογικό έλλειμμα
- Νευροληπτικό κακόηθες σύνδρομο
- Αγγειακή εγκεφαλική διαταραχή
- Αγγειίτιδα
- Εγκεφαλική αιμορραγία
- Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
- Εγκεφαλική αρτηρίτιδα
- Εγκεφαλική απόφραξη
- Σπασμοί γενικευμένης επιληψίας
- Ημικρανία
- Ίλιγγος
- Βρουξισμός
- Ιδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές και συμπτώματα (συμπεριλαμβανομένων της τριχοτιλλομανίας, των ψυχαναγκαστικών σκέψεων, των ψυχαναγκασμών)
- Απόπειρα αυτοκτονίας (συμπεριλαμβανομένης της συντελεσθείσας αυτοκτονίας)
- Παροδική καταθλιπτική διάθεση
- Διαταραχές σκέψης
- Περιπτώσεις κατάχρησης και εξάρτησης έχουν περιγραφεί συχνότερα με σκευάσματα άμεσης απελευθέρωσης
- Θαμπή όραση
- Ξηροφθαλμία
- Δυσκολία στην οπτική προσαρμογή
- Οπτική δυσλειτουργία
- Διπλωπία
- Διαταραχή προσαρμογής
- Μυδρίαση
- Αρρυθμία
- Ταχυκαρδία
- Αίσθημα παλμών
- Στηθάγχη
- Καρδιακή ανακοπή
- Έμφραγμα του μυοκαρδίου
- Υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
- Βραδυκαρδία
- Υπερκοιλιακές έκτακτες συστολές
- Έκτακτες συστολές
- Αιφνίδιος καρδιακός θάνατος
- Μεταβολές στον καρδιακό ρυθμό
- Θωρακικό άλγος
- Πυρεξία
- Κόπωση
- Εξασθένιση
- Δίψα
- Θωρακική δυσφορία
- Υπερπυρεξία
- Υπέρταση
- Εξάψεις
- Περιφερική ψυχρότητα
- Φαινόμενο Raynaud
- Μεταβολές στην αρτηριακή πίεση
- Εγκεφαλική αρτηρίτιδα και/ή απόφραξη
- Βήχας
- Στοματοφαρυγγικό άλγος
- Δύσπνοια
- Επίσταξη
- Άλγος άνω κοιλιακής χώρας
- Διάρροια
- Ναυτία
- Κοιλιακή δυσφορία
- Έμετος
- Ξηροστομία
- Δυσπεψία
- Δυσκοιλιότητα
- Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
- Αυξημένα ηπατικά ένζυμα
- Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματος
- Καρδιακό φύσημα
- Μη φυσιολογικός αριθμός λευκοκυττάρων
- Μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας και του ηπατικού κώματος
- Αυξημένη χολερυθρίνη αίματος
- Αρθραλγία
- Μυϊκό σφίξιμο
- Μυϊκοί σπασμοί
- Μυαλγία
- Μυϊκές δεσμιδώσεις
- Μυϊκές κράμπες
- Τρισμός
- Αιματουρία
- Πολλακιουρία
- Ακράτεια
- Στυτική δυσλειτουργία
- Γυναικομαστία
- Πριαπισμός
- Αυξημένη στύση
- Παρατεταμένη στύση
- Αίσθημα νευρικότητας
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΑνορεξίαΜεταβολισμός
-
Πολύ συχνέςΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
Πολύ συχνέςΜεταβολές στην αρτηριακή πίεσηΑγγειακές
-
Πολύ συχνέςΜεταβολές στον καρδιακό ρυθμόΚαρδιά
-
Πολύ συχνέςΝευρικότηταΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΡινοφαρυγγίτιδαΛοιμώξεις
-
Πολύ συχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΆγχοςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΆλγος άνω κοιλιακής χώραςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΈντασηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΑίσθημα νευρικότηταςΓενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης
-
ΣυχνέςΑίσθημα παλμώνΚαρδιά
-
ΣυχνέςΑλωπεκίαΔέρμα
-
ΣυχνέςΑναιμίαΑίμα
-
ΣυχνέςΑρθραλγίαΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΑρρυθμίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΑυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνηςΕργαστηριακές
-
ΣυχνέςΒήχαςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΒρουξισμόςΨυχιατρικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΔίψαΓενικές
-
ΣυχνέςΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΔιέγερσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔιακυμάνσεις συναισθηματικής διάθεσηςΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΔυσκινησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΔυσπεψίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΕξάνθημαΔέρμα
-
ΣυχνέςΕξάψειςΑγγειακές
-
ΣυχνέςΕξασθένισηΓενικές
-
ΣυχνέςΕπιθετικότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΕυερεθιστότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΘαμπή όρασηΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΚαθυστερημένη ανάπτυξη κατά τη διάρκεια παρατεταμένης χρήσης σε παιδιάΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚαταθλιπτική διάθεσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΚεφαλαλγία τάσηςΝευρικό
-
ΣυχνέςΚνίδωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΚνησμόςΔέρμα
-
ΣυχνέςΚοιλιακή δυσφορίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΚόπωσηΓενικές
-
ΣυχνέςΛευκοπενίαΑίμα
-
ΣυχνέςΛοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματοςΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΜέτρια μείωση της πρόσληψης σωματικού βάρους και ύψους κατά τη διάρκεια παρατεταμένης χρήσης σε παιδιάΜεταβολικές και διατροφικές διαταραχές
-
ΣυχνέςΜειωμένη γενετήσια ορμήΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜειωμένη όρεξηΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜειωμένο σωματικό βάροςΜεταβολισμός
-
ΣυχνέςΜη φυσιολογική συμπεριφοράΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜυϊκοί σπασμοίΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΜυϊκό σφίξιμοΜυοσκελετικό
-
ΣυχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΞηροστομίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΞηροφθαλμίαΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΠαραρρινοκολπίτιδαΛοιμώξεις
-
ΣυχνέςΠροσβολή πανικούΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΠυρεξίαΓενικές
-
ΣυχνέςΣτοματοφαρυγγικό άλγοςΑναπνευστικό
-
ΣυχνέςΣτυτική δυσλειτουργίαΑναπαραγωγικό
-
ΣυχνέςΣυναισθηματική αστάθειαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΤαχυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΤικΝευρικό
-
ΣυχνέςΥπερίδρωσηΔέρμα
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΨυχοκινητική υπερδραστηριότηταΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΑιματουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΑκουστικές ψευδαισθήσειςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΑνησυχίαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΑπτικές ψευδαισθήσειςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΑυξημένα ηπατικά ένζυμαΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΑυτοκτονικός ιδεασμόςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΔιαταραχές του ύπνουΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Όχι συχνέςΔυσκολία στην οπτική προσαρμογήΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΔύσπνοιαΑναπνευστικό
-
Όχι συχνέςΕπιδείνωση τικ συνδρόμου TouretteΝευρικό
-
Όχι συχνέςΕύκολο κλάμαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΘυμόςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΘωρακική δυσφορίαΓενικές
-
Όχι συχνέςΘωρακικό άλγοςΓενικές
-
Όχι συχνέςΚαρδιακό φύσημαΕργαστηριακές
-
Όχι συχνέςΚαταστολήΝευρικό
-
Όχι συχνέςΛήθαργοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΛογόρροιαΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΜεταβολή διάθεσηςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΜυαλγίαΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΜυϊκές δεσμιδώσειςΜυοσκελετικό
-
Όχι συχνέςΟπτικές ψευδαισθήσειςΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΟπτική δυσλειτουργίαΟφθαλμικές
-
Όχι συχνέςΠολλακιουρίαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Όχι συχνέςΣτηθάγχηΚαρδιά
-
Όχι συχνέςΤρόμοςΝευρικό
-
Όχι συχνέςΥπερεπαγρύπνησηΨυχιατρικές
-
Όχι συχνέςΨυχωσικές διαταραχέςΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΑποπροσανατολισμόςΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΔιαταραχή γενετήσιας ορμήςΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΙδεοψυχαναγκαστικές διαταραχές και συμπτώματα (συμπεριλαμβανομένων της τριχοτιλλομανίας, των ψυχαναγκαστικών σκέψεων, των ψυχαναγκασμών)Ψυχιατρικές διαταραχές
-
ΣπάνιεςΜανίαΨυχιατρικές
-
ΣπάνιεςΣυγχυτική κατάστασηΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΈμφραγμα του μυοκαρδίουΚαρδιά
-
Πολύ σπάνιεςΑγγειονευρωτικό οίδημαΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑιφνίδιος καρδιακός θάνατοςΚαρδιά
-
Πολύ σπάνιεςΑναστρέψιμο ισχαιμικό νευρολογικό έλλειμμαΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΑντιδράσεις υπερευαισθησίας, όπως Αγγειονευρωτικό οίδημα, Αναφυλακτικές αντιδράσεις, Οίδημα του πτερυγίου του ωτός, Πομφολυγώδεις καταστάσεις, Αποφολιδωτικές καταστάσεις, Κνίδωση, Κνησμός, Εξανθήματα, και ΦολιδώσειςΔιαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΑπάθειαΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΑποφολιδωτικές καταστάσειςΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΑπόπειρα αυτοκτονίας (συμπεριλαμβανομένης της συντελεσθείσας αυτοκτονίας)Ψυχιατρικές διαταραχές
-
Πολύ σπάνιεςΑυξημένη αλκαλική φωσφατάση αίματοςΕργαστηριακές
-
Πολύ σπάνιεςΑυξημένη χολερυθρίνη αίματοςΉπαρ
-
Πολύ σπάνιεςΓυναικομαστίαΑναπαραγωγικό
-
Πολύ σπάνιεςΕγκεφαλική αρτηρίτιδα και/ή απόφραξηΑγγειακές διαταραχές
-
Πολύ σπάνιεςΘρομβοπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΘρομβοπενική πορφύραΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΚαρδιακή ανακοπήΚαρδιά
-
Πολύ σπάνιεςΜείωση αριθμού αιμοπεταλίωνΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΜη φυσιολογικές σκέψειςΨυχιατρικές
-
Πολύ σπάνιεςΜη φυσιολογική ηπατική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας και του ηπατικού κώματοςΗπατοχολικές διαταραχές
-
Πολύ σπάνιεςΜη φυσιολογικός αριθμός λευκοκυττάρωνΕργαστηριακές
-
Πολύ σπάνιεςΝευροληπτικό κακόηθες σύνδρομοΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΠανκυτταροπενίαΑίμα
-
Πολύ σπάνιεςΠαροδική καταθλιπτική διάθεσηΨυχιατρικές διαταραχές
-
Πολύ σπάνιεςΠεριφερική ψυχρότηταΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΠομφολυγώδεις καταστάσειςΔέρμα
-
Πολύ σπάνιεςΣπασμοίΝευρικό
-
Πολύ σπάνιεςΥπερπυρεξίαΓενικές
-
Πολύ σπάνιεςΦαινόμενο RaynaudΑγγειακές
-
Πολύ σπάνιεςΧορειοαθετωσικές κινήσειςΝευρικό
-
Μη γνωστέςΈκτακτες συστολέςΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΑγγειίτιδαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΑγγειακή εγκεφαλική διαταραχήΝευρικό
-
Μη γνωστέςΑγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιοΝευρικό
-
Μη γνωστέςΑκράτειαΝεφρά/Ουροποιητικό
-
Μη γνωστέςΑποφολιδωτική δερματίτιδαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΑυξημένη στύσηΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΔιαταραχές σκέψηςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΔιαταραχή προσαρμογήςΟφθαλμικές
-
Μη γνωστέςΔυσφημίαΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΕγκεφαλική αιμορραγίαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΕγκεφαλική απόφραξηΝευρικό
-
Μη γνωστέςΕγκεφαλική αρτηρίτιδαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΕξάρτησηΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΕπίσταξηΑναπνευστικό
-
Μη γνωστέςΕρύθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΗμικρανίαΝευρικό
-
Μη γνωστέςΚηλιδώδες εξάνθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΜυδρίασηΟφθαλμικές
-
Μη γνωστέςΜυϊκές κράμπεςΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΠαραλήρημαΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςΠαρατεταμένη στύσηΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΠεριπτώσεις κατάχρησης και εξάρτησης έχουν περιγραφεί συχνότερα με σκευάσματα άμεσης απελευθέρωσηςΨυχιατρικές διαταραχές
-
Μη γνωστέςΠολύμορφο ερύθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΠριαπισμόςΑναπαραγωγικό
-
Μη γνωστέςΣπασμοί γενικευμένης επιληψίαςΝευρικό
-
Μη γνωστέςΣταθερό φαρμακευτικό εξάνθημαΔέρμα
-
Μη γνωστέςΤρισμόςΜυοσκελετικό
-
Μη γνωστέςΥπερκοιλιακές έκτακτες συστολέςΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΥπερκοιλιακή ταχυκαρδίαΚαρδιά
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΗ χρήση μεθυλφαινιδάτης δε συνιστάται κατά τη διάρκεια της κύησης, εκτός εάν ληφθεί η κλινική απόφαση ότι αναβολή της θεραπείας μπορεί να αποτελέσει μεγαλύτερο κίνδυνο στην κύηση.Τα δεδομένα από μια μελέτη κοορτής σε περίπου 3 400 κυήσεις που εκτέθηκαν κατά το πρώτο τρίμηνο δεν υποδηλώνουν αυξημένο κίνδυνο συνολικών συγγενών διαμαρτιών. Υπήρχε μια μικρή αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης καρδιακών δυσπλασιών (συγκεντρωτικός προσαρμοσμένος σχετικός κίνδυνος, 1,3, ΔΕ 95%, 1,0-1,6) που αντιστοιχούσε σε 3 επιπλέον βρέφη γεννημένα με συγγενείς καρδιακές δυσπλασιές για κάθε 1 000 γυναίκες που λάμβαναν μεθυλφαινιδάτη κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου κύησης, σε σύγκριση με μη εκτεθειμένες κυήσεις. Περιπτώσεις καρδιοαναπνευστικής τοξικότητας σε νεογνά, κυρίως εμβρυϊκή ταχυκαρδία και αναπνευστική δυσχέρεια έχουν αναφερθεί σε αυθόρμητες αναφορές περιστατικών. Μελέτες σε ζώα έχουν δείξει στοιχεία αναπαραγωγικής τοξικότητας σε τοξικές για τη μητέρα δόσεις (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
-
ΓαλουχίαΠρέπει να λαμβάνεται απόφαση για τη διακοπή του θηλασμού ή τη διακοπή/αποχή από τη θεραπεία με μεθυλφαινιδάτη λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.Η μεθυλφαινιδάτη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Βάσει αναφορών από δείγματα μητρικού γάλακτος από πέντε μητέρες, οι συγκεντρώσεις μεθυλφαινιδάτης στο ανθρώπινο γάλα είχαν ως αποτέλεσμα δόσεις για τα βρέφη 0,16% έως 0,7% της προσαρμοσμένης ως προς το βάρος της μητέρας δοσολογίας, και μία αναλογία γάλακτος προς μητρικό πλάσμα που κυμαινόταν μεταξύ 1,1 και 2,7. Υπάρχει μια αναφορά περιστατικού για ένα βρέφος που παρουσίασε μια απροσδιόριστη μείωση του σωματικού βάρους κατά την διάρκεια της περιόδου έκθεσης, αλλά ανέκαμψε και πήρε βάρος μετά τη διακοπή της θεραπείας της μητέρας με μεθυλφαινιδάτη. Ο κίνδυνος για το θηλάζον βρέφος δεν μπορεί να αποκλειστεί.
-
ΓονιμότηταΔεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τον άνθρωπο σχετικά με την επίδραση της μεθυλφαινιδάτης στη γονιμότητα. Δεν παρατηρήθηκαν σχετικές επιδράσεις στις μη κλινικές μελέτες.
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία
Κεντρικώς δρώντα συμπαθομιμητικά: Κωδικός ATC: N06BA04
Μηχανισμός δράσης
Η υδροχλωρική μεθυλφαινιδάτη είναι ένας ήπιος διεγέρτης του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Ο τρόπος θεραπευτικής δράσης στη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας (ΔΕΠ-Υ) δεν είναι γνωστός. Η μεθυλφαινιδάτη θεωρείται ότι εμποδίζει την επαναπρόσληψη της νοραδρεναλίνης και της ντοπαμίνης στον προσυναπτικό νευρώνα και αυξάνει την απελευθέρωση αυτών των μονοαμινών προς τον εξωνευρωνικό χώρο. Η μεθυλφαινιδάτη είναι ένα ρακεμικό μίγμα συνιστάμενο από δεξιόστροφα και αριστερόστροφα ισομερή (d- και l-isomers). Το d-ισομερές είναι φαρμακολογικά πιο ενεργό από το l-ισομερές.
Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια
Παιδιά Στις βασικές κλινικές μελέτες, το Μεθυλφαινιδάτη αξιολογήθηκε σε 321 παιδιατρικούς ασθενείς που είχαν ήδη σταθεροποιηθεί με παρασκευάσματα μεθυλφαινιδάτης άμεσης αποδέσμευσης (ΑΑ) και σε 95 παιδιατρικούς ασθενείς που δεν είχαν προηγουμένως λάβει θεραπεία με παρασκευάσματα μεθυλφαινιδάτης άμεσης αποδέσμευσης (IR). Κλινικές μελέτες σε παιδιατρικούς ασθενείς έδειξαν ότι οι επιδράσεις του Μεθυλφαινιδάτη διατηρήθηκαν μέχρι 12 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης, όταν το προϊόν λαμβανόταν άπαξ ημερησίως το πρωί.
Ενήλικες Καταδείχτηκε βραχυπρόθεσμη αποτελεσματικότητα για το Μεθυλφαινιδάτη σε δοσολογικό εύρος 18 έως 72 mg/ημέρα. Χίλιοι πεντακόσιοι είκοσι τρεις (1.523) ενήλικες με ΔΕΠ-Υ ηλικίας 18 έως 65 ετών αξιολογήθηκαν σε πέντε διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες διάρκειας 5 έως 13 εβδομάδων. Το Μεθυλφαινιδάτη αξιολογήθηκε σε 2 μελέτες σταθερής δόσης και σε 3 μελέτες ευέλικτης δόσης, με τη χρήση βασιζόμενων στο DSM-IV εργαλείων για την αξιολόγηση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ σε ενήλικες. Σε δύο μελέτες σταθερής δόσης, οι Κλίμακες Αξιολόγησης Conner για τη ΔΕΠ-Υ σε Ενήλικες (CAARS) έδειξαν μείωση στις συνολικές βαθμολογίες των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ, υποδεικνύοντας βελτίωση στη σοβαρότητα των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ, από την έναρξη έως το διπλά-τυφλό καταληκτικό σημείο. Σε μία μελέτη σταθερής δόσης, όλα τα δοσολογικά επίπεδα του Μεθυλφαινιδάτη έδειξαν κλινικά σημαντικά μεγαλύτερο έλεγχο των συμπτωμάτων (p<0,05 για όλα τα δοσολογικά επίπεδα), συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, όπως μετρήθηκε από τη μείωση στη συνολική βαθμολογία CAARS. Στη δεύτερη μελέτη σταθερής δόσης, το Μεθυλφαινιδάτη 72 mg/ημέρα, αλλά όχι το Μεθυλφαινιδάτη 54 mg/ημέρα, αποδείχθηκε στατιστικά σημαντικό έναντι του εικονικού φαρμάκου στη μείωση της συνολικής βαθμολογίας των συμπτωμάτων ΔΕΠ-Υ στην κλίμακα CAARS από την έναρξη έως το διπλά-τυφλό καταληκτικό σημείο μεταξύ των ενηλίκων ατόμων με ΔΕΠ-Υ (τιμή-p 0,0024). Σε δύο μελέτες ευέλικτης δόσης, οι μέσες μεταβολές ελαχίστων τετραγώνων (LS) από την έναρξη στην Κλίμακα Βαθμολόγησης Συμπτωμάτων ΔΕΠ-Υ Ενηλίκων από τον Ερευνητή (AISRS) στο καταληκτικό σημείο ήταν στατιστικά σημαντικές (Μελέτη 1: p=0,012, Μελέτη 2: p<0,001) για την τελική δόση της θεραπείας με Μεθυλφαινιδάτη έναντι του εικονικού φαρμάκου (Μελέτη 1: -10,6 για το Μεθυλφαινιδάτη έναντι -6,8 για το εικονικό φάρμακο, Μελέτη 2: -16,9 για το Μεθυλφαινιδάτη έναντι -12,0 για το εικονικό φάρμακο). Στην τρίτη μελέτη ευέλικτης δόσης (Μελέτη 3), το Μεθυλφαινιδάτη επέδειξε κλινικά σημαντικά μεγαλύτερο έλεγχο των συμπτωμάτων (p<0,0001) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, όπως μετρήθηκε από τη μείωση στη συνολική βαθμολογία CAARS. Η μέση μεταβολή LS από την έναρξη στην Τελική Επίσκεψη (Εβδομάδα 8) στις συνολικές Βαθμολογίες Συμπτωμάτων ΔΕΠ-Υ του CAARS-O:SV ήταν -10,9 στην ομάδα του Μεθυλφαινιδάτη και -6,9 στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (με βάση τον πληθυσμό ITT). Στην ευέλικτης δόσης Μελέτη 2, το μέγεθος της βελτίωσης στις συνολικές βαθμολογίες AISRS ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο στην ομάδα του Μεθυλφαινιδάτη από ό,τι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (p=0,0037). Η μέση διαφορά LS (95% CI) από το εικονικό φάρμακο ήταν -5,3 (-8,9, -1,7). Στην ευέλικτης δόσης Μελέτη 3, το μέγεθος της βελτίωσης στις βαθμολογίες CAARS-O:SV ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο στην ομάδα του Μεθυλφαινιδάτη από ό,τι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου (p=0,0063). Η μέση διαφορά LS (95% CI) από το εικονικό φάρμακο ήταν -3,9 (-6,6, -1,1). Οι ενήλικες που έλαβαν θεραπεία με Μεθυλφαινιδάτη σε τέσσερις μακροχρόνιες μελέτες ανοιχτής επισήμανσης σε διάστημα 6 έως 12 μηνών εμφάνισαν βελτίωση σε όλα τα αξιολογηθέντα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας, υποδεικνύοντας σταθερές επιδράσεις με την πάροδο του χρόνου στη μείωση των συμπτωμάτων ΔΕΠ-Υ. Σε μία ανοιχτής επισήμανσης μελέτη σε συνθήκες κοινότητας, η θεραπεία με Μεθυλφαινιδάτη για έως και 9 μήνες έδειξε βελτίωση σε σχέση με τις τιμές κατά την έναρξη στη μέση γενική αξιολόγηση των βαθμολογιών αποτελεσματικότητας τόσο από τον ασθενή όσο και από τον ερευνητή. Μία δεύτερη μελέτη, στην οποία οι ενήλικες με ΔΕΠ-Υ έλαβαν Μεθυλφαινιδάτη για έως και 1 έτος με μέση τελική δόση 67,4 mg/ημέρα κατέδειξε κλινικά σημαντικές βελτιώσεις σε σχέση με την έναρξη στις συνολικές βαθμολογίες στην κλίμακα AISRS με μέση μεταβολή -18,7 κατά την τελική επίσκεψη. Σε μία τρίτη μακροχρόνια μελέτη 48 εβδομάδων, οι ενήλικες με ΔΕΠ-Υ που έλαβαν Μεθυλφαινιδάτη με μέση τελική δόση 46,6 mg/ημέρα παρουσίασαν μεταβολή από την έναρξη στη μέση συνολική βαθμολογία συμπτωμάτων ΔΕΠ-Υ DSM-IV της κλίμακας CAARS κατά -17,2 στο καταληκτικό σημείο. Στην τέταρτη μελέτη, το Μεθυλφαινιδάτη αξιολογήθηκε σε μία 52 εβδομάδων ανοιχτής επισήμανσης μελέτη σε άτομα που είχαν προηγουμένως ολοκληρώσει τη βραχυχρόνια ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή και τη βραχυχρόνια ανοιχτής επισήμανσης επέκταση. Οι ενήλικες με ΔΕΠ-Υ που έλαβαν Μεθυλφαινιδάτη με μέση τελική δόση 53,8 mg/ημέρα έδειξαν σταθερές επιδράσεις με την πάροδο του χρόνου στις μειώσεις των συμπτωμάτων της ΔΕΠ-Υ. Η βαθμολογία του ερευνητή στην κλίμακα CAARS βελτιώθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της φάσης ανοιχτής επισήμανσης, και ήταν χαμηλότερη στο καταληκτικό σημείο (μέση μείωση κατά 1,9 από την έναρξη).
Απορρόφηση
Η μεθυλφαινιδάτη απορροφάται εύκολα. Μετά την από του στόματος χορήγηση του Μεθυλφαινιδάτη σε ενήλικες, η επικάλυψη του φαρμάκου διαλύεται, παρέχοντας μια αρχική μέγιστη συγκέντρωση φαρμάκου σε περίπου 1 έως 2 ώρες. Η μεθυλφαινιδάτη που περιέχεται στις δύο εσωτερικές στιβάδες του φαρμάκου αποδεσμεύεται σταδιακά εντός των επόμενων ωρών. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται γύρω στις 6 έως 8 ώρες, μετά τις οποίες τα επίπεδα της μεθυλφαινιδάτης στο πλάσμα μειώνονται σταδιακά. Το Μεθυλφαινιδάτη λαμβανόμενο άπαξ ημερησίως ελαχιστοποιεί τις διακυμάνσεις μεταξύ των μέγιστων και ελαχίστων συγκεντρώσεων που σχετίζονται με τη μεθυλφαινιδάτη άμεσης αποδέσμευσης τρεις φορές ημερησίως. Ο βαθμός απορρόφησης του Μεθυλφαινιδάτη άπαξ ημερησίως είναι σε γενικές γραμμές συγκρίσιμος με αυτόν των συμβατικών παρασκευασμάτων άμεσης αποδέσμευσης. Μετά τη χορήγηση 18 mg του Μεθυλφαινιδάτη άπαξ ημερησίως σε 36 ενήλικες, οι μέσες φαρμακοκινητικές παράμετροι ήταν: Cmax 3,7 ± 1,0 (ng/mL), Tmax 6,8 ± 1,8 (h), AUCinf 41,8 ± 13,9 (ng.h/mL), και t½ 3,5 ± 0,4 (h). Δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά ως προς την φαρμακοκινητική του Μεθυλφαινιδάτη μετά από εφάπαξ και επαναλαμβανόμενη χορήγηση μία άπαξ ημερησίως, γεγονός που υποδεικνύει μη σημαντική συσσώρευση φαρμάκου. Οι τιμές της AUC και του χρόνου ημίσειας ζωής (t1/2) κατά την επαναλαμβανόμενη χορήγηση δόσης άπαξ ημερησίως είναι παρόμοιες με εκείνες μετά τη χορήγηση της πρώτης δόσης Μεθυλφαινιδάτη 18 mg. Μετά τη χορήγηση του Μεθυλφαινιδάτη σε εφάπαξ δόσεις των 18 έως 72 mg/ημέρα σε ενήλικες, η Cmax και η AUCinf της μεθυλφαινιδάτης ήταν αναλογικές με τη δόση.
Κατανομή
Οι συγκεντρώσεις της μεθυλφαινιδάτης στο πλάσμα στους ενήλικες μειώνονται διεκθετικά μετά την από του στόματος χορήγηση. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της μεθυλφαινιδάτης στους ενήλικες μετά την από του στόματος χορήγηση του Μεθυλφαινιδάτη ήταν περίπου 3,5 ώρες. Το ποσοστό της πρωτεϊνικής σύνδεσης της μεθυλφαινιδάτης και των μεταβολιτών της είναι περίπου 15%. Ο φαινομενικός όγκος κατανομής της μεθυλφαινιδάτης είναι περίπου 13 λίτρα/kg.
Βιομετασχηματισμός
Στον άνθρωπο, η μεθυλφαινιδάτη μεταβολίζεται κυρίως μέσω της από-εστεροποίησης σε άλφα-φαινυλο-πιπεριδινο-οξικό οξύ (PPA) (περίπου 50πλάσιο του επιπέδου της αμετάβλητης ουσίας), το οποίο έχει ελάχιστη ή καθόλου φαρμακολογική δράση. Στους ενήλικες, ο μεταβολισμός του Μεθυλφαινιδάτη κατά τη χορήγησή του άπαξ ημερησίως, όπως αξιολογήθηκε από το μεταβολισμό του PPA, είναι παρόμοιος με αυτόν της χορηγούμενης μεθυλφαινιδάτης τρεις φορές ημερησίως. Ο μεταβολισμός κατά την εφάπαξ και την επαναλαμβανόμενη χορήγηση Μεθυλφαινιδάτη άπαξ ημερησίως είναι παρόμοιος.
Αποβολή
Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής της μεθυλφαινιδάτης σε ενήλικες μετά από χορήγηση του Μεθυλφαινιδάτη ήταν περίπου 3,5 ώρες. Μετά την από του στόματος χορήγηση, περίπου 90% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και 1 έως 3% στα κόπρανα, ως μεταβολίτες εντός 48 έως 96 ωρών. Μικρές ποσότητες αμετάβλητης μεθυλφαινιδάτης ανακτώνται στα ούρα (λιγότερο από 1%). Ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα είναι το αλφα-φαινυλ-πιπεριδινο οξικό οξύ (60-90%). Στον άνθρωπο, μετά την από του στόματος χορήγηση ραδιοεπισημασμένης μεθυλφαινιδάτης, το 90% περίπου της ραδιενέργειας ανακτήθηκε στα ούρα. Ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα ήταν το PPA, που αντιπροσώπευε περίπου το 80% της δόσης.
Επιδράσεις τροφής
Στους ασθενείς, δεν υπήρξαν διαφορές ούτε στη φαρμακοκινητική ούτε στη φαρμακοδυναμική απόδοση του Μεθυλφαινιδάτη όταν χορηγήθηκε μετά από ένα πλούσιο σε λιπαρά πρωινό με άδειο στομάχι.
Ειδικοί πληθυσμοί
Φύλο Σε υγιείς ενήλικες, οι μέσες τιμές της προσαρμοσμένης ως προς τη δόση AUCinf για το Μεθυλφαινιδάτη ήταν 36,7 ng.h/mL στους άνδρες και 37,1 ng.h/mL στις γυναίκες, χωρίς να παρατηρούνται διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες.
Φυλή Σε υγιείς ενήλικες που έλαβαν Μεθυλφαινιδάτη, η προσαρμοσμένη ως προς τη δόση AUCinf ήταν σταθερή ανάμεσα στις διάφορες εθνοτικές ομάδες, ωστόσο, το μέγεθος του δείγματος μπορεί να ήταν ανεπαρκές προκειμένου να ανιχνευθούν εθνοτικές διαφοροποιήσεις στη φαρμακοκινητική.
Ηλικία Η φαρμακοκινητική του Μεθυλφαινιδάτη δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά ηλικίας κάτω των 6 ετών. Σε παιδιά ηλικίας 7-12 ετών, η φαρμακοκινητική του Μεθυλφαινιδάτη μετά από 18, 36 και 54 mg ήταν (μέσος όρος ± SD): Cmax 6,0 ± 1,3, 11,3 ± 2,6, και 15,0 ± 3,8 ng/ml, αντίστοιχα, Tmax 9,4 ± 0,02, 8,1 ± 1,1, 9,1 ± 2,5 ώρες, αντίστοιχα, και AUC0-11,5 50,4 ± 7,8, 87,7 ± 18,2, 121,5 ± 37,3 ng.h/mL, αντίστοιχα.
Νεφρική ανεπάρκεια Δεν υπάρχει εμπειρία από τη χρήση του Μεθυλφαινιδάτη σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια. Μετά την από του στόματος χορήγηση ραδιοεπισημασμένης μεθυλφαινιδάτης στον άνθρωπο, η μεθυλφαινιδάτη μεταβολίστηκε εκτενώς και περίπου 80% της ραδιενέργειας απεκκρίθηκε στα ούρα σε μορφή PPA. Καθώς η νεφρική κάθαρση δεν αποτελεί σημαντική οδό κάθαρσης της μεθυλφαινιδάτης, η νεφρική ανεπάρκεια αναμένεται να έχει πολύ μικρή επίδραση στη φαρμακοκινητική του Μεθυλφαινιδάτη.
Ηπατική ανεπάρκεια Δεν υπάρχει εμπειρία με τη χρήση του Μεθυλφαινιδάτη σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια.
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Κεντρικώς δρώντα συμπαθομιμητικά: Κωδικός ATC: N06BA04 ### Μηχανισμός δράσης Η υδροχλωρική μεθυλφαινιδάτη είναι ένας ήπιος διεγέρτης του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Ο τρόπος θεραπευτικής δράσης στη Διαταραχή…
Απορρόφηση Η μεθυλφαινιδάτη απορροφάται εύκολα. Μετά την από του στόματος χορήγηση του Μεθυλφαινιδάτη σε ενήλικες, η επικάλυψη του φαρμάκου διαλύεται, παρέχοντας μια αρχική μέγιστη συγκέντρωση φαρμάκου σε περίπου 1 έως 2 ώρες. Η μεθυλφαινιδάτη που…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αρτηριακή πίεση | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | Σε κάθε προσαρμογή δόσης και ακολούθως τουλάχιστον κάθε 6 μήνες | Κατά τη θεραπεία |
| Σφυγμοί | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | Σε κάθε προσαρμογή δόσης και ακολούθως τουλάχιστον κάθε 6 μήνες | Κατά τη θεραπεία |
| Κλινική παρακολούθηση (άγχος, διέγερση, ένταση) | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Τακτικά, σε κάθε προσαρμογή της δόσης και ακολούθως τουλάχιστον κάθε 6 μήνες ή σε κάθε επίσκεψη | Εμφάνιση ή επιδείνωση |
| Συμπεριφορά (επιθετικότητα/εχθρότητα) | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Κατά την έναρξη της θεραπείας, σε κάθε προσαρμογή της δόσης και ακολούθως τουλάχιστον κάθε 6 μήνες και σε κάθε επίσκεψη | Εμφάνιση ή επιδείνωση |
| Συμπτώματα διπολικής διαταραχής | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Σε κάθε προσαρμογή της δόσης, και ακολούθως τουλάχιστον κάθε 6 μήνες και σε κάθε επίσκεψη | Συννοσηρότητα διπολικής διαταραχής |
| Ψυχιατρικές διαταραχές | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Συνεχής | Μακροχρόνια θεραπεία |
| Ψυχιατρική εκτίμηση | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | Σε κάθε προσαρμογή της δόσης, ακολούθως τουλάχιστον κάθε 6 μήνες, και σε κάθε επίσκεψη | Εμφάνιση ή επιδείνωση |
| Ύψος | monitor_weightΣωματομετρικά (βάρος/ΔΜΣ) | Τουλάχιστον ανά 6 μήνες με τήρηση διαγράμματος ανάπτυξης | Παιδιά κατά τη διάρκεια της θεραπείας |
| Ανάπτυξη | monitor_weightΣωματομετρικά (βάρος/ΔΜΣ) | Συνεχής | Παιδιά σε μακροχρόνια θεραπεία |
| Σωματικό βάρος | monitor_weightΣωματομετρικά (βάρος/ΔΜΣ) | Συνεχής | Μακροχρόνια θεραπεία |
| Τουλάχιστον ανά 6 μήνες με τήρηση διαγράμματος ανάπτυξης | Παιδιά κατά τη διάρκεια της θεραπείας | ||
| Τακτικά | Ενήλικες | ||
| Όρεξη | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | Συνεχής | Μακροχρόνια θεραπεία |
| Τουλάχιστον ανά 6 μήνες με τήρηση διαγράμματος ανάπτυξης | Παιδιά κατά τη διάρκεια της θεραπείας | ||
| Κίνδυνος εκτροπής/κατάχρησης | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | Προσεκτικά | — |
| Κλινική παρακολούθηση | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | Τακτικά, σε κάθε προσαρμογή της δόσης και ακολούθως τουλάχιστον κάθε 6 μήνες ή σε κάθε επίσκεψη | Εμφάνιση ή επιδείνωση |
ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Καρδιαγγειακή κατάσταση | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | — | Μακροχρόνια θεραπεία |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η μεθυλφαινιδάτη είναι ένα ρακεμικό μείγμα που αποτελείται από τα ισομερή d- και l-. Το d-ισομερές είναι πιο φαρμακολογικά δραστικό από το l-ισομερές. Μελέτες δέσμευσης ραδιοσυνδέτη δείχνουν ότι η δέσμευση της μεθυλφαινιδάτης στον εγκέφαλο εντοπίζεται σε περιοχές πλούσιες σε ντοπαμίνη, ιδίως στον προμετωπιαίο φλοιό, ο οποίος έχει αποδειχθεί ότι διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο στην παθοφυσιολογία της ΔΕΠΥ. Σε διάφορα ζωικά μοντέλα, η μεθυλφαινιδάτη ενισχύει τη κινητική δραστηριότητα και προκαλεί στερεοτυπικές συμπεριφορές.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Ενώ ο ακριβής μηχανισμός είναι ασαφής, η μεθυλφαινιδάτη (MPH) έχει αποδειχθεί ότι δρα ως αναστολέας επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης και ντοπαμίνης (NDRI), αυξάνοντας έτσι την παρουσία αυτών των νευροδιαβιβαστών στον εξω-νευρωνικό χώρο και παρατείνοντας τη δράση τους. Υπάρχει μια σχέση δόσης-απόκρισης της ψυχοδιεγερτικής δράσης στην ενεργοποίηση των υποδοχέων, όπου υψηλότερες δόσεις αυξάνουν την απελευθέρωση νορεπινεφρίνης (NE) και ντοπαμίνης (DA) σε ολόκληρο τον εγκέφαλο, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διαταραχή της γνωστικής λειτουργίας και επίδραση κινητικής διέγερσης. Αντίθετα, χαμηλότερες δόσεις ενεργοποιούν επιλεκτικά τη νευροδιαβίβαση NE και DA εντός του προμετωπιαίου φλοιού, μιας περιοχής του εγκεφάλου που θεωρείται ότι διαδραματίζει εξέχοντα ρόλο στην παθοφυσιολογία της ΔΕΠΥ, βελτιώνοντας έτσι την κλινική αποτελεσματικότητα και αποτρέποντας τις παρενέργειες. Οι χαμηλότερες δόσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ΔΕΠΥ δεν συνδέονται με τις επιδράσεις κινητικής διέγερσης που σχετίζονται με υψηλότερες δόσεις και αντίθετα μειώνουν την κίνηση, την παρορμητικότητα και βελτιώνουν τη γνωστική λειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της διαρκούς προσοχής και της μνήμης εργασίας. Τα ευεργετικά αποτελέσματα της μεθυλφαινιδάτης στη διατήρηση της προσοχής έχει επίσης αποδειχθεί ότι μεσολαβούνται από τη δραστηριότητα των α-1 αδρενεργικών υποδοχέων. Κλινικά ευρήματα έχουν δείξει ότι τα παιδιά με ΔΕΠΥ έχουν ανωμαλία στο γονίδιο του μεταφορέα ντοπαμίνης (DAT1), στο γονίδιο του υποδοχέα D4 (DRD-4) ή/και στο γονίδιο του υποδοχέα D2, η οποία μπορεί να αντισταθμιστεί τουλάχιστον εν μέρει από τις ντοπαμινεργικές επιδράσεις της μεθυλφαινιδάτης, υποδεικνύοντας έναν πιθανό τρόπο δράσης.
Η μεθυλφαινιδάτη θεωρείται ότι αναστέλλει την επαναπρόσληψη νορεπινεφρίνης και ντοπαμίνης στον προσυναπτικό νευρώνα και αυξάνει την απελευθέρωση αυτών των μονοαμινών στον εξω-νευρωνικό χώρο.
Αν και ο κύριος μηχανισμός είναι σε μεγάλο βαθμό άγνωστος, οι επιδράσεις της μεθυλφαινιδάτης φαίνεται να μεσολαβούνται από την αναστολή του μηχανισμού επαναπρόσληψης των ντοπαμινεργικών νευρώνων. Σε παιδιά με διαταραχή ελλειμματικής προσοχής, η μεθυλφαινιδάτη μειώνει τη κινητική ανησυχία και ενισχύει την ικανότητα προσοχής. Στη ναρκοληψία, η μεθυλφαινιδάτη φαίνεται να δρα στον εγκεφαλικό φλοιό και σε υποφλοιώδεις δομές, συμπεριλαμβανομένου του θαλάμου, προκαλώντας διέγερση του ΚΝΣ, οδηγώντας σε αυξημένη κινητική δραστηριότητα, αυξημένη πνευματική εγρήγορση, μειωμένη αίσθηση κόπωσης, καλύτερη διάθεση και ήπια ευφορία.
Τρόπος δράσης: Φαίνεται να ασκεί το μεγαλύτερο μέρος ή όλη τη δράση της στο ΚΝΣ προκαλώντας την απελευθέρωση βιογενών αμινών, ιδιαίτερα νορεπινεφρίνης και ντοπαμίνης, από αποθηκευτικές θέσεις στους νευρικούς ακραίους. Μπορεί επίσης να επιβραδύνει τον μεταβολισμό των κατεχολαμινών αναστέλλοντας τη μονοαμινοξειδάση.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Concerta®: Η μεθυλφαινιδάτη απορροφάται εύκολα. Μετά από από του στόματος χορήγηση του Concerta, οι συγκεντρώσεις μεθυλφαινιδάτης στο πλάσμα φτάνουν μια αρχική μέγιστη τιμή περίπου σε 1 ώρα, ακολουθούμενες από σταδιακά αυξανόμενες συγκεντρώσεις για τις επόμενες 5-9 ώρες. Ο μέσος χρόνος για να επιτευχθούν οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε όλες τις δόσεις του Concerta κυμάνθηκε μεταξύ 6-10 ωρών. Η μία ημερήσια δόση ελαχιστοποιεί τις διακυμάνσεις μεταξύ των μέγιστων και ελάχιστων συγκεντρώσεων που σχετίζονται με πολλαπλές δόσεις άμεσης αποδέσμευσης μεθυλφαινιδάτης. Ανάλογα με τις χορηγούμενες δόσεις, η Cmax κυμάνθηκε από 6.0-15.0 ng/mL, η Tmax κυμάνθηκε από 8.1-9.4h, και η AUC κυμάνθηκε από 50.4-121.5 ng·h/mL σε παιδιά. Όταν χορηγείται ως Concerta®, η μεθυλφαινιδάτη απελευθερώνεται μέσω του κατοχυρωμένου συστήματος στοματικής χορήγησης ελεγχόμενης αποδέσμευσης με οσμωτική πίεση (OROS), όπου το 22% της δόσης χορηγείται ως άμεση αποδέσμευση και το 78% μέσω σταδιακής αποδέσμευσης. Το OROS αποτελείται από έναν οσμωτικά ενεργό τριπλό πυρήνα που περιβάλλεται από μια ημιπερατή μεμβράνη με ένα εξωτερικό στρώμα άμεσης αποδέσμευσης. Εντός ενός υδατικού περιβάλλοντος, όπως το στομάχι, το εξωτερικό στρώμα, που αποτελεί το 22% της δόσης, διαλύεται εντός μίας ώρας, παρέχοντας μια αρχική φόρμουλα άμεσης αποδέσμευσης μεθυλφαινιδάτης. Στη συνέχεια, το νερό διαπερνά τη μεμβράνη στον πυρήνα του δισκίου, όπου τα οσμωτικά ενεργά πολυμερή έκδοχα διογκώνονται, επιτρέποντας στη μεθυλφαινιδάτη να απελευθερώνεται αργά μέσω του στομίου για μια περίοδο 6-7 ωρών. Το Concerta παρέχει επίσης μια παρατεταμένη δράση 10-12 ωρών, επιτρέποντας τη μία ημερήσια δόση.
Biphentin®: Η μεθυλφαινιδάτη απορροφάται ταχέως και εκτενώς μετά από από του στόματος χορήγηση, με τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο αίμα να επιτυγχάνονται σε 1-3 ώρες. Όταν χορηγείται ως Biphentin®, η μεθυλφαινιδάτη απελευθερώνεται μέσω ενός συστήματος χορήγησης πολλαπλών επιπέδων αποδέσμευσης (MLRTM), όπου το 40% της δόσης παρέχεται ως άμεση αποδέσμευση και το 60% μέσω σταδιακής αποδέσμευσης. Το Biphentin σχεδιάστηκε ως εναλλακτική λύση σε ξεχωριστές δόσεις άμεσης αποδέσμευσης (IR) μεθυλφαινιδάτης, παρέχοντας ένα διφασικό προφίλ συγκέντρωσης-χρόνου όταν χορηγείται ως μία δόση. Το σύστημα αποδέσμευσης MLRTM επιτρέπει παρατεταμένη δράση για 10-12 ώρες, επιτρέποντας την μία ημερήσια δόση που καλύπτει τις κύριες ώρες εμφάνισης διαταραχής ΔΕΠΥ (όπως σχολείο, ώρες μελέτης, κατά τη διάρκεια της εργασίας, κ.λπ.).
Μεθυλφαινιδάτη (άμεση αποδέσμευση): Η μεθυλφαινιδάτη υδροχλωρική απορροφάται ταχέως και εκτενώς από τους δισκίους μετά από από του στόματος χορήγηση. Ωστόσο, λόγω εκτεταμένου μεταβολισμού πρώτης διόδου, η βιοδιαθεσιμότητα είναι χαμηλή (περίπου 30%) και υπάρχουν μεγάλες ατομικές διαφορές (11-52%). Σε μία μελέτη, η χορήγηση μεθυλφαινιδάτης υδροχλωρικής με τροφή επιτάχυνε την απορρόφηση, αλλά δεν είχε επίδραση στην ποσότητα που απορροφήθηκε. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα 10.8 και 7.8 ng/mL παρατηρήθηκαν, κατά μέσο όρο, 2 ώρες μετά τη χορήγηση 0.30 mg/kg σε παιδιά και ενήλικες, αντίστοιχα. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα παρουσίασαν σημαντική μεταβλητότητα μεταξύ των ατόμων. Τόσο η περιοχή κάτω από την καμπύλη συγκέντρωσης-χρόνου (AUC) όσο και οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) έδειξαν δοσοαναλογικότητα.
Μετά από από του στόματος χορήγηση φόρμουλας άμεσης αποδέσμευσης μεθυλφαινιδάτης, το 78%-97% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και το 1%-3% στα κόπρανα με τη μορφή μεταβολιτών εντός 48-96 ωρών. Μόνο μικρές ποσότητες (<1%) αμετάβλητης μεθυλφαινιδάτης εμφανίζονται στα ούρα. Το μεγαλύτερο μέρος της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ριτανικό οξύ (60%-86%), ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από μικρότερους μεταβολίτες.
Concerta: Οι συγκεντρώσεις μεθυλφαινιδάτης στο πλάσμα σε ενήλικες μειώνονται διεκθετικά μετά από από του στόματος χορήγηση.
Biphentin: Ο φαινομενικός όγκος κατανομής της μεθυλφαινιδάτης σε παιδιά είναι περίπου 20 L/kg, με σημαντική μεταβλητότητα (11 έως 33 L/kg).
Μεθυλφαινιδάτη (άμεση αποδέσμευση): Ο φαινομενικός όγκος κατανομής της μεθυλφαινιδάτης σε παιδιά ήταν περίπου 20 L/kg, με σημαντική μεταβλητότητα (11-33 L/kg). Ο όγκος κατανομής μετά από ενδοφλέβια δόση (Vss) είναι 2.23 L/kg για το ρακεμικό μείγμα σε υγιείς ενήλικες εθελοντές.
Η φαινομενική μέση συστηματική κάθαρση μετά από από του στόματος δόση είναι 10.2 και 10.5 L/h/kg σε παιδιά και ενήλικες, αντίστοιχα, για δόση 0.3 mg/kg, και 0.565 L/h/kg μετά από ενδοφλέβια δόση του ρακεμικού μείγματος σε υγιείς ενήλικες εθελοντές.
Το διάλυμα μεθυλφαινιδάτης υδροχλωρικής από του στόματος απορροφάται εύκολα. Μετά από από του στόματος χορήγηση του διαλύματος μεθυλφαινιδάτης υδροχλωρικής από του στόματος, οι μέγιστες συγκεντρώσεις μεθυλφαινιδάτης στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε 1 έως 2 ώρες.
Η μεθυλφαινιδάτη απορροφάται εύκολα μετά από από του στόματος χορήγηση και φτάνει τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε περίπου 2 ώρες.
Οι άνδρες έλαβαν 0.15 ή 0.3 mg/kg μεθυλφαινιδάτης από του στόματος, και η μεθυλφαινιδάτη και το ριτανικό οξύ, ένας μεταβολίτης, αναλύθηκαν σε δείγματα πλάσματος που λήφθηκαν σε διάφορους χρόνους μετά τη θεραπεία. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις μεθυλφαινιδάτης στο πλάσμα παρατηρήθηκαν 2.2 ώρες μετά τη χορήγηση οποιασδήποτε δόσης. Η μέση μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα για τη μεθυλφαινιδάτη ήταν 3.5 ng/mL μετά από 0.15 mg/kg και 7.8 ng/mL μετά από 0.3 mg/kg. Οι κάθαρσεις της μεθυλφαινιδάτης ήταν υψηλές (10.1 L/ώρα/kg) και μεταβλητές (εύρος: 3.6-23.2) για τη δόση 0.3 mg/kg. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι για παιδιά που έλαβαν 0.3 mg/kg ήταν ουσιαστικά οι ίδιες με τους ενήλικες. Τα επίπεδα ριτανικού οξέος στο πλάσμα ήταν 50-100 φορές μεγαλύτερα από τα επίπεδα μεθυλφαινιδάτης σε φυσιολογικούς ενήλικες. Η κάθαρση του ριτανικού οξέος είναι μικρότερη από αυτήν της μεθυλφαινιδάτης. Όταν χορηγήθηκε σε αρουραίους, η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της μεθυλφαινιδάτης ήταν 0.19 σε αρουραίους και 0.22 σε πιθήκους, υποδηλώνοντας σημαντική προ-συστηματική αποβολή της μεθυλφαινιδάτης.
Η νευροανατομική κατανομή της (14)C-σημειωμένης μεθυλφαινιδάτης εξετάστηκε στον εγκέφαλο κουνελιού μετά από ενδοκοιλιακή χορήγηση σε 15, 60 και 180 λεπτά μετά την ένεση. Τα υψηλότερα επίπεδα παρατηρήθηκαν στην 1η ώρα δειγματοληψίας (15 λεπτά) στον προμήκη και τον αυχενικό νωτιαίο μυελό. Ο πόντος, ο ουραίος πυρήνας, η τεγμένη και ο υποθάλαμος έδειξαν επίσης σημαντική πρόσληψη (14)C-μεθυλφαινιδάτης.
Για περισσότερα δεδομένα Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΜΕΘΥΛΦΕΝΙΔΑΤΗ (7 σύνολο), επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Concerta: Στους ανθρώπους, το 15 ± 5% της μεθυλφαινιδάτης στο αίμα δεσμεύεται σε πρωτεΐνες του πλάσματος.
Biphentin: Στο αίμα, η μεθυλφαινιδάτη και οι μεταβολίτες της κατανέμονται μεταξύ πλάσματος (57%) και ερυθρών αιμοσφαιρίων (43%). Η μεθυλφαινιδάτη και οι μεταβολίτες της παρουσιάζουν χαμηλή δέσμευση σε πρωτεΐνες του πλάσματος (περίπου 15%).
Μεθυλφαινιδάτη (άμεση αποδέσμευση): Στο αίμα, η μεθυλφαινιδάτη και οι μεταβολίτες της κατανέμονται μεταξύ πλάσματος (57%) και ερυθρών αιμοσφαιρίων (43%). Η μεθυλφαινιδάτη και οι μεταβολίτες της παρουσιάζουν χαμηλή δέσμευση σε πρωτεΐνες του πλάσματος (περίπου 15%).
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η μεθυλφαινιδάτη μεταβολίζεται στο ήπαρ. Πιο συγκεκριμένα, μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς από την καρβοξυλεστέραση CES1A1. Μέσω αυτού του ενζύμου, η μεθυλφαινιδάτη υφίσταται απο-εστεροποίηση σε ριτανικό οξύ (α-φαινυλ-2-πιπεριδινο-οξικό οξύ, PPAA), το οποίο έχει μικρή ή καθόλου φαρμακολογική δραστηριότητα.
Στους ανθρώπους, η μεθυλφαινιδάτη μεταβολίζεται κυρίως μέσω απο-εστεροποίησης σε α-φαινυλπιπεριδινο-οξικό οξύ (PPA, ριτανικό οξύ). Ο μεταβολίτης έχει μικρή ή καμία φαρμακολογική δραστηριότητα.
Η μεθυλφαινιδάτη μεταβολίζεται στο ήπαρ. Πιο συγκεκριμένα, μεταβολίζεται ταχέως και εκτενώς από την καρβοξυλεστέραση CES1A1. Μέσω αυτού του ενζύμου, η μεθυλφαινιδάτη υφίσταται απο-εστεροποίηση σε ριτανικό οξύ (α-φαινυλ-2-πιπεριδινο-οξικό οξύ, PPAA), το οποίο έχει μικρή ή καθόλου φαρμακολογική δραστηριότητα.
Οδός Απέκκρισης: Μετά από από του στόματος χορήγηση φόρμουλας άμεσης αποδέσμευσης μεθυλφαινιδάτης, το 78%-97% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και το 1%-3% στα κόπρανα με τη μορφή μεταβολιτών εντός 48-96 ωρών. Μόνο μικρές ποσότητες (<1%) αμετάβλητης μεθυλφαινιδάτης εμφανίζονται στα ούρα. Το μεγαλύτερο μέρος της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως ριτανικό οξύ (60%-86%), ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από μικρότερους μεταβολίτες.
Ημίσεια Ζωή: d-μεθυλφαινιδάτη = 3-4 ώρες; l-μεθυλφαινιδάτη = 1-3 ώρες; Ριτανικό οξύ = 3-4 ώρες;
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
Concerta: Ο χρόνος ημίσειας ζωής της μεθυλφαινιδάτης σε ενήλικες μετά από από του στόματος χορήγηση Concerta® ήταν περίπου 3.5 ώρες.
Biphentin: Η μεθυλφαινιδάτη αποβάλλεται από το πλάσμα με μέσο χρόνο ημίσειας ζωής 2.4 ώρες σε παιδιά και 2.1 ώρες σε ενήλικες.
Μεθυλφαινιδάτη (άμεση αποδέσμευση): Η μεθυλφαινιδάτη αποβάλλεται από το πλάσμα με μέσο χρόνο ημίσειας ζωής 2.4 ώρες σε παιδιά και 2.1 ώρες σε ενήλικες.
Η μεθυλφαινιδάτη… είναι ρακεμικό μείγμα· /στο πλάσμα/ το πιο δραστικό (+) εναντιομερές έχει t(1/2) περίπου 6 ώρες, και το λιγότερο δραστικό (-) εναντιομερές έχει t(1/2) περίπου 4 ώρες. Οι συγκεντρώσεις στον εγκέφαλο υπερβαίνουν αυτές στο πλάσμα.
Ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής (t1/2) της μεθυλφαινιδάτης μετά τη χορήγηση 20 mg Μεθυλφαινιδάτης Υδροχλωρικής Διάλυμα από του στόματος (t1/2 = 2.7 ώρες) είναι συγκρίσιμος με τον μέσο τελικό t1/2 μετά τη χορήγηση Ritalin (άμεση αποδέσμευση δισκία μεθυλφαινιδάτης υδροχλωρικής) (t1/2 = 2.8h) σε υγιείς ενήλικες εθελοντές.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Μια χαλαρά οριζόμενη ομάδα φαρμάκων που τείνουν να αυξάνουν τη συμπεριφορική εγρήγορση, την διέγερση ή την εκνεύριση. Λειτουργούν μέσω διαφόρων μηχανισμών, αλλά συνήθως όχι μέσω άμεσης διέγερσης νευρώνων. Τα πολλά φάρμακα που έχουν τέτοιες δράσεις ως παρενέργειες της κύριας θεραπευτικής τους χρήσης δεν περιλαμβάνονται εδώ.
Φάρμακα που αναστέλλουν τη μεταφορά ΝΤΟΠΑΜΙΝΗΣ στους ακραίους άξονες ή στα αποθηκευτικά κυστίδια εντός των ακραίων. Οι περισσότεροι ΑΝΑSTOLEIS EΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗΣ αναστέλλουν επίσης την πρόσληψη ντοπαμίνης.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση
207ZZ9QZ49
METHYLPHENIDATE
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κλάση [EPC] - Διεγερτικό Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Διέγερση Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
Η μεθυλφαινιδάτη είναι ένα Κεντρικό Νευρικό Διεγερτικό. Η φυσιολογική επίδραση της μεθυλφαινιδάτης γίνεται μέσω Διέγερσης Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.
METHYLPHENIDATE
Διέγερση Κεντρικού Νευρικού Συστήματος [PE]; Κεντρικό Νευρικό Διεγερτικό [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Βιοδιαθεσιμότητα
Απέκκριση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
Μια χαλαρά οριζόμενη ομάδα φαρμάκων που τείνουν να αυξάνουν τη συμπεριφορική εγρήγορση, την διέγερση ή την εκνεύριση. Λειτουργούν μέσω διαφόρων μηχανισμών, αλλά συνήθως όχι μέσω άμεσης διέγερσης νευρώνων. Τα πολλά φάρμακα που έχουν τέτοιες δράσεις ως παρενέργειες της κύριας θεραπευτικής τους χρήσης δεν περιλαμβάνονται εδώ.
Φάρμακα που αναστέλλουν τη μεταφορά ΝΤΟΠΑΜΙΝΗΣ στους ακραίους άξονες ή στα αποθηκευτικά κυστίδια εντός των ακραίων. Οι περισσότεροι ΑΝΑSTOLEIS EΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗΣ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗΣ αναστέλλουν επίσης την πρόσληψη ντοπαμίνης.