PHENYTOIN(Φαινυτοΐνη)
Ημίσεια ζωή
Ο χρόνος στον οποίο η συγκέντρωση του φαρμάκου στο πλάσμα πέφτει στο μισό. Από αυτόν προκύπτει κάθε πότε δίνεται: το μεσοδιάστημα των δόσεων ακολουθεί χονδρικά την ημιζωή, οπότε μικρή ημιζωή σημαίνει πολλές δόσεις την ημέρα και μεγάλη ημιζωή μία δόση ημερησίως ή αραιότερα. Σταθερά επίπεδα στο αίμα επιτυγχάνονται μετά από 4-5 ημιζωές. Ο κανόνας είναι ενδεικτικός — οι μορφές παρατεταμένης αποδέσμευσης και η εγκεκριμένη δοσολογία της ΠΧΠ υπερισχύουν.
Κατά την πηγή: Περίπου 22 ώρες (εύρος 7-42 ώρες)
- DrugBank: 22 ώρες
- PubChem: 7-42 ώρες (μέσος όρος 22 ώρες)
Δέσμευση πρωτεϊνών
Το ποσοστό του φαρμάκου που κυκλοφορεί δεσμευμένο σε πρωτεΐνες του πλάσματος. Δρα μόνο το ελεύθερο κλάσμα, γι' αυτό η υψηλή δέσμευση αυξάνει τον κίνδυνο αλληλεπιδράσεων εκτόπισης.
Βιοδιαθεσιμότητα
Το ποσοστό της χορηγούμενης δόσης που φτάνει αναλλοίωτο στη συστηματική κυκλοφορία.
Απέκκριση
Η κύρια οδός αποβολής του φαρμάκου. Δείχνει πού χρειάζεται προσαρμογή δόσης — σε νεφρική ή σε ηπατική ανεπάρκεια.
Καθαρίζει (~5×t½)
Φαρμακοκινητική εκτίμηση, όχι κλινικός κανόνας. Μετά από 5 ημιζωές έχει αποβληθεί πάνω από το 95% της ουσίας από το πλάσμα. Ο αριθμός προκύπτει αυτόματα από τη μεγαλύτερη ημιζωή που αναφέρει η πηγή — συχνά την τελική φάση αποβολής ή την κατανομή στους ιστούς — γι' αυτό μπορεί να δείχνει εβδομάδες ή μήνες. ΔΕΝ είναι το διάστημα διακοπής πριν από επέμβαση ή πριν από φάρμακο που αλληλεπιδρά: αυτό καθορίζεται από τη φαρμακοδυναμική (η ασπιρίνη δρα στα αιμοπετάλια αφού φύγει από το πλάσμα), τους ενεργούς μεταβολίτες, τις μορφές depot, τη νεφρική και ηπατική λειτουργία, τον κίνδυνο της επέμβασης και τον λόγο της αγωγής. Ακολουθήστε την ΠΧΠ και το πρωτόκολλο της επέμβασης.
Σκευάσματα και τιμές
Ενδείξεις κατά έγγραφο
Ατομικές ενδείξεις όπως δηλώνονται στα πιστοποιημένα κείμενα των SPC, με τεκμηρίωση
- Φόρτωση…
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
clinical_notes
Ενδείξεις
ΠΧΠ (SPC) §4.1
expand_more
Ενδείξεις
-
Έλεγχος όλων των μορφών εστιακής επιληψίας και των γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων συμπεριλαμβανομένου του status epilepticus
-
Πρόληψη και θεραπεία σπασμών
σε: Ασθενείς που εμφανίζουν σπασμούς κατά τη διάρκεια ή μετά νευροχειρουργικές επεμβάσεις κρανίου
- R25 Μη φυσιολογικές ακούσιες κινήσεις
-
Αντιμετώπιση καρδιακών αρρυθμιών
Όταν η θεραπεία πρώτης εκλογής δεν είναι αποτελεσματική. Ιδιαίτερα χρήσιμο σε αρρυθμίες που προέρχονται από τοξικό δακτυλιδισμό.
- I49 Άλλες καρδιακές αρρυθμίες
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος EPANUTIN
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια, Ενδομυϊκή, Από του στόματος
- Χορήγηση: Κάθε 4 ώρες, κάθε 6-8 ώρες, ανά 24ωρο
- Δόση έναρξης: Έως 250 mg (ενδοφλέβια, για Status epilepticus)
-
ΕνήλικεςΗ ενδοφλέβια χορήγηση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 mg/λεπτό.
-
Ενήλικες (Status epilepticus)ΔόσηΈναρξη: έως 250 mg IV, επαναλαμβανόμενη μετά 30 λεπτά. Συντήρηση: 100 mg από του στόματος ή ενδοφλεβίως κάθε 6-8 ώρες.Μέγ. δόση250 mg (δόση εφόδου)IV ρυθμός ≤ 50 mg/λεπτό. Συνεχής παρακολούθηση ΗΚΓ και αρτηριακής πίεσης. Παρακολούθηση για αναπνευστική καταστολή. Συνιστάται προσδιορισμός επιπέδων φαινυτοΐνης ορού. Μπορεί να απαιτηθεί συγχορήγηση βενζοδιαζεπινών ή βαρβιτουρικών. Η ενδομυϊκή οδός δεν πρέπει να χρησιμοποιείται.
-
Ενήλικες (Νευροχειρουργική προφύλαξη)Δόση100-200 mg (IM) κάθε 4 ώρεςΣυνεχίζεται για 48-72 ώρες μετεγχειρητικά. Μετά τη δόση συντήρησης είναι 300 mg (IM ή από του στόματος), προσαρμόζεται ανάλογα με τα επίπεδα στον ορό. Εάν σταθεροποιημένος ασθενής σε από του στόματος φαινυτοΐνη χρειάζεται IM, η IM δόση πρέπει να είναι μεγαλύτερη κατά 50% της από του στόματος δόσης. Κατά την επιστροφή σε από του στόματος, η δόση μειώνεται στο ήμισυ της αρχικής από του στόματος δόσης για την πρώτη εβδομάδα.
-
Ενήλικες (Καρδιακές αρρυθμίες)Δόση3,5-5 mg/kg IV αρχικάIV ρυθμός ≤ 50 mg/λεπτό. Επαναλαμβανόμενη δόση μία φορά σε 10 λεπτά εάν απαιτείται. Παρακολούθηση αρτηριακής πίεσης. Εάν δεν υπάρχει ευεργετική επίδραση σε επίπεδα ορού 20 mcg/mL, υψηλότερα επίπεδα είναι απίθανο να έχουν αποτέλεσμα. Συντήρηση: 100-300 mg από το στόμα ανά 24ωρο.
-
ΝεογνάΔόση15-20 mg/kg IVΑρχική εφόδου δόση. IV ρυθμός ≤ 1-3 mg/kg/λεπτό. Στοχευμένα επίπεδα ορού: 10-20 mg/mL. Η από του στόματος απορρόφηση είναι αναξιόπιστη.
-
Βρέφη και παιδιάΌπως στους ενήλικες. Μεταβολίζουν την φαινυτοΐνη ταχύτερα από τους ενήλικες, απαιτείται προσαρμογή δόσης και παρακολούθηση επιπέδων ορού. Η ενδοφλέβια χορήγηση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 1-3 mg/kg/λεπτό.
-
Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών)Όπως στους ενήλικες. Τυχόν επιπλοκές μπορεί να συμβούν σε μεγαλύτερο βαθμό.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη φαινυτοΐνη ή στα αδρανή συστατικά του ιδιοσκευάσματος ή σε άλλες υδαντοΐνεςΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό υπερευαισθησίας
-
Ενδοαρτηριακή χορήγηση
-
Φλεβοκομβική βραδυκαρδία, φλεβοκομβικός αποκλεισμός, κολποκοιλιακός αποκλεισμός δευτέρου και τρίτου βαθμού, σύνδρομο Adams-StokesΠληθυσμόςΑσθενείς με αυτές τις καρδιακές παθήσεις
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Προσβολές αφαίρεσης (petit mal)ΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με προσβολές αφαίρεσης (petit mal)Δεν είναι αποτελεσματική. Σε περίπτωση τονικοκλονικών σπασμών (grand mal) και αφαίρεσης (petit mal), χρειάζεται συνδυασμός φαρμακευτικής αγωγής.
-
Σπασμοί λόγω υπογλυκαιμίας ή μεταβολικών αιτίωνΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σπασμούς που οφείλονται σε υπογλυκαιμία ή άλλα μεταβολικά αίτιαΔεν ενδείκνυται. Πρέπει να γίνονται οι κατάλληλες διαγνωστικές εξετάσεις.
-
Καρδιαγγειακή καταπληξία και/ή καταστολή του ΚΝΣ λόγω ταχείας ενδοφλέβιας χορήγησηςΣοβαρόΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ενδοφλέβια χορήγησηΟ ρυθμός χορήγησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 mg/λεπτό στους ενήλικες και τα 1-3 mg/kg/λεπτό στα νεογνά και παιδιά.
-
Υπόταση και σοβαρή καρδιακή ανεπάρκειαΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με υπόταση και σοβαρή καρδιακή ανεπάρκειαΧρήση με προσοχή.
-
Ενδομυϊκή χορήγηση για status epilepticusΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με status epilepticusΔεν συνιστάται λόγω καθυστέρησης απορρόφησης. Προτιμάται η ενδοφλέβια οδός.
-
Απότομη διακοπή αντιεπιληπτικών φαρμάκωνΣοβαρόΔεν πρέπει να διακόπτονται απότομα. Η μείωση της δόσης, διακοπή ή αντικατάσταση πρέπει να γίνεται σταδιακά. Σε περίπτωση αλλεργίας/υπερευαισθησίας, μπορεί να χρειαστεί άμεση αντικατάσταση με μη υδαντοΐνη.
-
Επίδραση οινοπνευματωδών ποτών στα επίπεδα φαινυτοΐνηςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που καταναλώνουν οινοπνευματώδη ποτάΕφάπαξ λήψη μεγάλων ποσοτήτων πιθανόν να αυξήσει τα επίπεδα στον ορό. Χρόνια λήψη μπορεί να μειώσει τα επίπεδα στον ορό.
-
Αλλαγή ιδιοσκευασμάτωνΠροσοχήΠροσοχή λόγω πιθανής διαφοράς βιοδιαθεσιμότητας που μπορεί να μεταβάλει τα επίπεδα φαινυτοΐνης στο αίμα.
-
Ταυτόχρονη λήψη με St. John’s wort (Hypericum perforatum)ΠροσοχήΔεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα λόγω κινδύνου μείωσης της συγκέντρωσης φαινυτοΐνης στο πλάσμα.
-
Έκδοχα (Propylene Glycol, Ethanol)ΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που πάσχουν από αλκοολισμό, έγκυες γυναίκες, γυναίκες που θηλάζουν, παιδιά, ασθενείς με ηπατική νόσοPropylene Glycol μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα παρόμοια με του αλκοόλ. Ethanol επιβλαβές για συγκεκριμένες ομάδες κινδύνου.
-
Σύνδρομο υπερευαισθησίας από αντισπασμωδικάΣοβαρόΠληθυσμόςΑσθενείς της μαύρης φυλής, ασθενείς με οικογενειακό ιστορικό ή ιστορικό του συνδρόμου, ανοσοκατεσταλμένοιΕάν διαγνωσθεί, η φαινυτοΐνη πρέπει να διακοπεί και να προσφερθούν τα κατάλληλα υποστηρικτικά μέτρα.
-
Σοβαρές καρδιοτοξικές αντιδράσειςΣοβαρόΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ή βαρέως πάσχοντες ασθενείς
-
Υψηλά επίπεδα φαινυτοΐνης στον ορό (τοξικότητα ΚΝΣ)ΣοβαρόΜε το πρώτο σημείο οξείας τοξικότητας, πρέπει να προσδιορίζονται τα επίπεδα του φαρμάκου στον ορό. Εάν υψηλά, μείωση της δόσης. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν, διακοπή.
-
Μειωμένη ανοχή σε ασθενείς με λιποείδωση τύπου Vogt-SpielmeyerΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με λιποείδωση τύπου Vogt-SpielmeyerΠρέπει να μειώνεται η δόση του φαρμάκου.
-
ΛεμφαδενοπάθειαΠροσοχήΗ εμφάνιση λεμφαδενοπάθειας επιβάλλει διαφορική διάγνωση. Μακρά παρακολούθηση. Προσπάθεια ελέγχου σπασμών με άλλα αντιεπιληπτικά.
-
Μείωση στον έλεγχο σπασμών με προσθήκη φυλλικού οξέοςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν φαινυτοΐνη και φυλλικό οξύΜπορεί να παρατηρηθεί μείωση στον έλεγχο των σπασμών.
-
Μειωμένη ανοχή σε νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική βλάβηΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με νεφρική ανεπάρκεια ή ηπατική βλάβηΠρέπει να μειώνεται η δόση του φαρμάκου.
-
Πρώιμα σημεία τοξικότηταςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με ηπατική ανεπάρκεια, υπερήλικες ή βαρέως πάσχοντες ασθενείς
-
Τοξική ηπατίτιδα και ηπατική βλάβηΣοβαρόΕάν εμφανιστεί οξεία ηπατοτοξικότητα, η φαινυτοΐνη πρέπει να διακόπτεται αμέσως και να μην επαναχορηγείται.
-
Αυξημένη συχνότητα αντιδράσεων υπερευαισθησίας (δερματικό εξάνθημα, ηπατοτοξικότητα)ΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς της μαύρης φυλής
-
Ερεθισμός και φλεγμονή των μαλακών μορίων στο σημείο ένεσηςΣοβαρόΠρέπει να δίδεται προσοχή ώστε η ένεση να μη γίνεται με λανθασμένο τρόπο (υποδόρια ή περιαγγειακά), εξαιτίας της αλκαλικής φύσης του διαλύματος.
-
Σοβαρές δερματικές ανεπιθύμητες ενέργειες (αποφολιδωτική δερματίτιδα, SJS, TEN)ΣοβαρόΟι ασθενείς θα πρέπει να προσέχουν για σημεία και συμπτώματα δερματικού εξανθήματος, φλυκταινών, πυρετού ή άλλα σημεία υπερευαισθησίας και να αναζητούν ιατρική συμβουλή αμέσως. Ο ιατρός θα πρέπει να συμβουλεύσει τον ασθενή να διακόψει τη θεραπεία εάν εμφανισθεί εξάνθημα. Εάν το εξάνθημα είναι ηπιότερου τύπου, η θεραπεία μπορεί να ξεκινήσει ξανά, αφού το εξάνθημα έχει εξαφανισθεί εντελώς. Εάν το εξάνθημα ξαναεμφανισθεί, επιπλέον θεραπεία αντενδείκνυται.
-
Κίνδυνος SJS/TEN σε ασθενείς της μαύρης φυλήςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς της μαύρης φυλής
-
Κίνδυνος SJS/TEN και HLA-B*1502ΣοβαρόΠληθυσμόςΑσθενείς Κινεζικής καταγωγής, Ασιατικής καταγωγής, θετικοί για HLA-B*1502Θα πρέπει να αποφεύγεται η χρήση φαρμάκων που συσχετίζονται με SJS/TEN, συμπεριλαμβανομένης της φαινυτοΐνης, σε ασθενείς θετικούς για HLA-B*1502, όταν υπάρχουν διαθέσιμες εναλλακτικές θεραπείες.
-
Συνδυασμός φαινυτοΐνης, κρανιακής ακτινοβόλησης και σταδιακής ελάττωσης κορτικοστεροειδώνΠροσοχήΜπορεί να συσχετισθεί με την ανάπτυξη πολύμορφου ερυθήματος και/ή SJS και/ή TEN.
-
Επιδείνωση πορφυρίαςΠροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς που πάσχουν από πορφυρίαΠρέπει να δίδεται προσοχή στη χρήση του φαρμάκου αυτού.
-
ΥπεργλυκαιμίαΠροσοχήΠληθυσμόςΔιαβητικοί ασθενείςΗ φαινυτοΐνη μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα σακχάρου στον ορό.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Οινόπνευμα (εφάπαξ λήψη)παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΑζαπροπαζόνηπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΣαλικυλικάπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορό (ανταγωνισμός πρωτεϊνικής σύνδεσης)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΦαινυλβουταζόνηπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορό (μείωση μεταβολισμού CYP450 2C9/2C19 και ανταγωνισμός πρωτεϊνικής σύνδεσης)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΑλοθάνηπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΣουλφοναμίδεςπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΧλωραμφενικόληπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΣουξινιμίδιαπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΦελβαμάτηπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΒιλοξαζίνηπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορό (μείωση μεταβολισμού CYP450 2C9/2C19)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΔικουμαρόληπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορό (μείωση μεταβολισμού CYP450 2C9/2C19)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορό (μείωση μεταβολισμού CYP450 2C9/2C19)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΟιστρογόναπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΤολβουταμίδηπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορό (ανταγωνισμός πρωτεϊνικής σύνδεσης)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορό (μείωση μεταβολισμού CYP450 2C9/2C19)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
Κουμαρινικά αντιπηκτικάπαρακολούθησηΑύξηση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στον ορόΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
Οινόπνευμα (χρόνια λήψη)παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
ΡεσερπίνηπαρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΕλάττωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
Υδροχλωρική μολινδρόνη/Φάρμακα που περιέχουν ασβέστιο (συμπεριλαμβανομένων αντιόξινων)προσοχήΜείωση της απορρόφησης της φαινυτοΐνης και των επιπέδων της στο αίμαΣύστασηΟ χρόνος λήψης πρέπει να ρυθμίζεται κατάλληλα
-
Φυλλικό οξύπροσοχήΕξουδετερώνει την αντιεπιληπτική δράση της φαινυτοΐνης
-
παρακολούθησηΜείωση των τιμών AUC της φαινυτοΐνης (συνολικής και ελεύθερης) κατά 29% και 28% αντίστοιχαΣύστασηΗ συγκέντρωση της φαινυτοΐνης θα πρέπει να ελέγχεται
-
St. John’s wort (Hypericum perforatum)αντένδειξηΜείωση συγκεντρώσεων φαινυτοΐνης στο πλάσμα (επαγωγή ενζύμων μεταβολισμού)ΣύστασηΔεν πρέπει να συνδυάζονται με φαινυτοΐνη. Εάν λαμβάνεται, διακοπή και έλεγχος επιπέδων αντιεπιληπτικών. Η δόση αντιεπιληπτικού μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή.
-
Βαλπροϊκό νάτριοπαρακολούθησηΑπρόβλεπτη επίδραση στις συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης στον ορό (μπορεί να αυξήσει ή να ελαττώσει)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑπρόβλεπτη επίδραση στις συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης στον ορό (μπορεί να αυξήσει ή να ελαττώσει)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑπρόβλεπτη επίδραση στις συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης στον ορό (μπορεί να αυξήσει ή να ελαττώσει)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
παρακολούθησηΑπρόβλεπτη επίδραση στις συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης στον ορό (μπορεί να αυξήσει ή να ελαττώσει)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
Αντινεοπλασματικοί παράγοντεςπαρακολούθησηΑπρόβλεπτη επίδραση στις συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης στον ορό (μπορεί να αυξήσει ή να ελαττώσει)ΣύστασηΜέτρηση των επιπέδων στον ορό
-
Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικάπροσοχήΜπορεί να προκαλέσουν επιληπτικές κρίσεις σε ευαίσθητους ασθενείςΣύστασηΗ δόση της φαινυτοΐνης μπορεί να χρειαστεί ρύθμιση
-
ΦαινοθειαζίνεςπροσοχήΜπορεί να προκαλέσουν επιληπτικές κρίσεις σε ευαίσθητους ασθενείςΣύστασηΗ δόση της φαινυτοΐνης μπορεί να χρειαστεί ρύθμιση
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
ΠραζικουαντέληπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
ΑζόλεςπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
ΔιγιτοξίνηπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
ΚορτικοστεροειδήπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
Από του στόματος αντισυλληπτικάπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
Θυρεοειδικές ορμόνεςπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά τους μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
ΑλκουρόνιοπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά του μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά του μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά του μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
ΓλυβουρίδηπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
παρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
Βιταμίνη DπαρακολούθησηΤα επίπεδα στο αίμα και/ή η αποτελεσματικότητά της μπορεί να επηρεαστούν από τη φαινυτοΐνη
-
προσοχήΗ φαινυτοΐνη αυξάνει την τοξικότητα της μεθοτρεξάτης
-
παρακολούθησηΗ επίδραση της φαινυτοΐνης στη βαρφαρίνη είναι μεταβλητήΣύστασηΟι χρόνοι προθρομβίνης θα πρέπει να προσδιορίζονται
-
Εντερική σίτιση / διαιτητικά συμπληρώματαπροσοχήΧαμηλότερα από τα αναμενόμενα επίπεδα φαινυτοΐνης στο πλάσμαΣύστασηΝα μην χορηγείται φαινυτοΐνη ταυτόχρονα. Πιο συχνή παρακολούθηση των επιπέδων φαινυτοΐνης στον ορό.
-
Εργαστηριακές Εξετάσεις (Πρωτεϊνικά συνδεδεμένο ιώδιο στον ορό - PBI)προσοχήΠιθανή μείωση των επιπέδων
-
Εργαστηριακές Εξετάσεις (Δοκιμασίες δεξαμεθαζόνης ή μετυραπόνης)προσοχήΠιθανές χαμηλότερες του φυσιολογικού τιμές
-
Εργαστηριακές Εξετάσεις (Γλυκόζη, αλκαλική φωσφατάση, γ-γλουταμυλοτρανσπεπτιδάση - GGT)προσοχήΠιθανή αύξηση των επιπέδων στον ορό
-
Εργαστηριακές Εξετάσεις (Ασβέστιο αίματος, μεταβολισμός γλυκόζης αίματος)προσοχήΜπορεί να επηρεάσει τις δοκιμασίες
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Αναφυλακτοειδής αντίδραση
- Αναφυλαξία
- Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος
- Συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου
- Υπόταση
- Σοβαρές καρδιοτοξικές αντιδράσεις
- Νυσταγμός
- Αταξία
- Ζάλη
- Δυσαρθρία
- Κεφαλαλγία
- Παραισθησία
- Υπνηλία
- Περιφερική πολυνευροπάθεια
- Αλλοίωση γεύσης
- Συγκεχυμένη ομιλία
- Ελαττωμένη ικανότητα συντονισμού κινήσεων
- Παροδική νευρικότητα
- Σπαστικές κινήσεις
- Δυσκινησία (χορεία, δυστονία, τρόμος, πτερυγίζων τρόμος)
- Μόνιμη παρεγκεφαλιδική βλάβη
- Διανοητική σύγχυση
- Αϋπνία
- Τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου
- Πάχυνση των χειλέων
- Νόσος του Peyronie
- Σύσπαση Dupuytren
- Υπερπλασία των ούλων
- Ναυτία
- Έμετος
- Δυσκοιλιότητα
- Διάρροια
- Υπερτρίχωση
- Τοπικός ερεθισμός
- Οστρακιοειδή ή ιλαροειδή εξανθήματα
- Δερματίτιδα (άλλες μορφές)
- Πομφολυγώδη, αποφολιδωτική ή πορφυρική δερματίτιδα
- Ερυθηματώδης λύκος
- Σύνδρομο Stevens-Johnson
- Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
- Τοξική ηπατίτιδα
- Ηπατική βλάβη
- Μυελοτοξικότητα (θρομβοπενία, λευκοπενία, ακοκκιοκυτταραιμία)
- Παγκυτοπενία
- Ένδεια φυλλικού οξέος
- Οξεία υπεργλυκαιμία
- Λεμφαδενοπάθεια (υπερπλασία λεμφαδένων, ψευδολέμφωμα, λέμφωμα, νόσος Hodgkin)
- Κοκκιοκυτταροπενία
- Μακροκυττάρωση
- Μεγαλοβλαστική αναιμία
- Υπασβεστιαιμία
- Οστεομαλάκυνση
- Θυρεοειδίτιδα
- Σύνδρομο υπερευαισθησίας
- Οζώδης περιαρτηρίτιδα
- Διαταραχές ανοσοσφαιρινών
- Φλεγμονή
- Ευαισθησία
- Νέκρωση
- Εσχάρες
- Διπλωπία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
ΣπάνιεςΔερματίτιδα (άλλες μορφές)Δέρμα
-
ΣπάνιεςΔυσκινησία (χορεία, δυστονία, τρόμος, πτερυγίζων τρόμος)Κεντρικό Νευρικό Σύστημα
-
ΣπάνιεςΘυρεοειδίτιδαΕνδοκρινικό
-
ΣπάνιεςΟξεία υπεργλυκαιμίαΑιμοποιητικό Σύστημα/Διαταραχές μεταβολισμού
-
ΣπάνιεςΤοξική ηπατίτιδαΉπαρ
-
ΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Ένδεια φυλλικού οξέοςΑιμοποιητικό Σύστημα/Διαταραχές μεταβολισμού
-
Αλλοίωση γεύσηςΝευρικό
-
Αναφυλακτοειδής αντίδρασηΑνοσοποιητικό
-
ΑναφυλαξίαΑνοσοποιητικό
-
ΑταξίαΝευρικό
-
ΑϋπνίαΨυχιατρικές
-
ΔιάρροιαΓαστρεντερικό
-
Διανοητική σύγχυσηΨυχιατρικές
-
Διαταραχές ανοσοσφαιρινώνΑνοσοποιητικό σύστημα
-
ΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
ΔυσαρθρίαΝευρικό
-
ΔυσκοιλιότηταΓαστρεντερικό
-
Ελαττωμένη ικανότητα συντονισμού κινήσεωνΚεντρικό Νευρικό Σύστημα
-
Ερυθηματώδης λύκοςΔέρμα
-
ΕσχάρεςΣημείο της ένεσης
-
ΕυαισθησίαΣημείο της ένεσης
-
ΖάληΝευρικό
-
Ηπατική βλάβηΉπαρ
-
ΚεφαλαλγίαΝευρικό
-
ΚοκκιοκυτταροπενίαΑίμα
-
Λεμφαδενοπάθεια (υπερπλασία λεμφαδένων, ψευδολέμφωμα, λέμφωμα, νόσος Hodgkin)Αιμοποιητικό Σύστημα/Διαταραχές μεταβολισμού
-
ΜακροκυττάρωσηΑίμα
-
Μεγαλοβλαστική αναιμίαΑίμα
-
Μυελοτοξικότητα (θρομβοπενία, λευκοπενία, ακοκκιοκυτταραιμία)Αιμοποιητικό Σύστημα/Διαταραχές μεταβολισμού
-
Περιστασιακές αναφορέςΜόνιμη παρεγκεφαλιδική βλάβηΚεντρικό Νευρικό Σύστημα
-
ΝέκρωσηΣημείο της ένεσης
-
ΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΝυσταγμόςΝευρικό
-
Νόσος του PeyronieΣυνδετικοί ιστοί
-
Οζώδης περιαρτηρίτιδαΑνοσοποιητικό σύστημα
-
ΟστεομαλάκυνσηΜυοσκελετικές διαταραχές
-
Οστρακιοειδή ή ιλαροειδή εξανθήματαΔέρμα
-
Πάχυνση των χειλέωνΣυνδετικοί ιστοί
-
ΠαγκυτοπενίαΑιμοποιητικό Σύστημα/Διαταραχές μεταβολισμού
-
ΠαραισθησίαΝευρικό
-
Παροδική νευρικότηταΚεντρικό Νευρικό Σύστημα
-
Περιφερική πολυνευροπάθειαΝευρικό
-
Πομφολυγώδη, αποφολιδωτική ή πορφυρική δερματίτιδαΔέρμα
-
Σοβαρές καρδιοτοξικές αντιδράσειςΚαρδιαγγειακό
-
Σπαστικές κινήσειςΚεντρικό Νευρικό Σύστημα
-
Συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύουΣυγγενείς και οικογενειακές/γενετικές διαταραχές
-
Συγκεχυμένη ομιλίαΚεντρικό Νευρικό Σύστημα
-
Συστηματικός ερυθηματώδης λύκοςΑνοσοποιητικό
-
Σύνδρομο Stevens-JohnsonΔέρμα
-
Σύνδρομο υπερευαισθησίαςΑνοσοποιητικό σύστημα
-
Σύσπαση DupuytrenΣυνδετικοί ιστοί
-
Τοξική επιδερμική νεκρόλυσηΔέρμα
-
Τοπικός ερεθισμόςΔέρμα
-
Τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπουΣυνδετικοί ιστοί
-
ΥπασβεστιαιμίαΜεταβολισμός
-
Υπερπλασία των ούλωνΓαστρεντερικό
-
ΥπερτρίχωσηΔέρμα
-
ΥπνηλίαΝευρικό
-
ΥπότασηΑγγειακές
-
ΦλεγμονήΓενικές
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΥπάρχει συσχέτιση μεταξύ της χρήσης αντιεπιληπτικών και υψηλότερης συχνότητας συγγενών διαμαρτιών (π.χ. λαγόχειλο, λυκόστομα, καρδιακές ανωμαλίες) και περιστατικών εμβρυϊκού συνδρόμου υδαντοΐνης (καθυστέρηση ανάπτυξης, μικροκεφαλία, νοητική καθυστέρηση). Έχουν αναφερθεί και κακοήθεις νεοπλασίες. Παρά τις αυξημένες πιθανότητες βλάβης του εμβρύου, η διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής για την πρόληψη γενικευμένων τονικοκλονικών κρίσεων δεν ενδείκνυται, λόγω του κινδύνου της επιληπτικής κατάστασης για τη ζωή της μητέρας. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις, η διακοπή του φαρμάκου πρέπει να εξετάζεται πριν και κατά την εγκυμοσύνη. Πρέπει να γίνεται στάθμιση των ενδεχομένων από τον θεράποντα ιατρό. Κατά την κύηση μπορεί να αυξηθεί η συχνότητα των κρίσεων λόγω μεταβολών στον μεταβολισμό, απαιτώντας περιοδικές μετρήσεις των επιπέδων φαινυτοΐνης. Μετά τον τοκετό, ενδείκνυται επαναφορά στην αρχική δοσολογία. Συνιστάται χορήγηση **βιταμίνης Κ** στην επίτοκο και στο νεογνό για πρόληψη διαταραχών της πηκτικότητας.
-
ΓαλουχίαΑποφεύγεταιΔεν συνιστάται ο θηλασμός, καθώς η φαινυτοΐνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα σε χαμηλές συγκεντρώσεις (περίπου το ένα τρίτο της συγκέντρωσης στο πλάσμα της μητέρας).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- νυσταγμός
- αταξία
- δυσαρθρία
- τρόμος
- αυξημένα αντανακλαστικά
- υπνηλία
- νωθρότητα
- λήθαργος
- συγκεχυμένη ομιλία
- διαταραχές στην όραση
- ναυτία
- έμετος
- κώμα
- υπόταση
- αναπνευστική καταστολή
- κυκλοφορική καταστολή
- μόνιμη παρεγκεφαλιδική βλάβη (με παρατεταμένη υπέρβαση της δόσης)
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Μηχανισμός δράσης
Η φαινυτοΐνη είναι ένα αντιεπιληπτικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της επιληψίας. Η κύρια περιοχή της δράσης της είναι ο κινητικός φλοιός όπου αναστέλλεται η επέκταση της επιληπτικής δραστηριότητας. Πιθανώς με την ενίσχυση της έκλυσης νατρίου από τους νευρώνες, η φαινυτοΐνη τείνει να σταθεροποιήσει τον ουδό της υπερδιεγερσιμότητας που προκαλείται από υπερβολικό ερεθισμό ή από περιβαλλοντικές διαταραχές, που είναι δυνατόν να μειώσουν τη διακίνηση του νατρίου δια μέσου της κυτταρικής μεμβράνης. Αυτό περιλαμβάνει τη μείωση του δυναμικού στο επίπεδο των συνάψεων. Η μείωση του δυναμικού προφυλάσσει από την εμφάνιση εστιακών κρίσεων του φλοιού, προερχομένων από τη διέγερση παρακειμένων φλοιωδών περιοχών. Η φαινυτοΐνη μειώνει τη μέγιστη δραστηριότητα των κέντρων του εγκεφαλικού στελέχους που ευθύνονται για την τονική φάση των τονικοκλονικών επιληπτικών σπασμών (grand mal).
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Η φαινυτοΐνη είναι ένα ασθενές οξύ και έχει περιορισμένη υδατοδιαλυτότητα, ακόμα και στο έντερο. Η ένωση υπόκειται σε μια αργή και κατά κάποιο τρόπο μεταβλητή απορρόφηση μετά την από του στόματος χορήγηση. Μετά την ενδομυϊκή χορήγηση, η απορρόφηση της φαινυτοΐνης είναι πιο αργή από την από του στόματος χορήγηση, εξαιτίας της πτωχής διαλυτότητας της ένωσης και την πιθανότητα καθίζησης στο σημείο της ένεσης. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της φαινυτοΐνης στο πλάσμα στον άνθρωπο είναι περίπου 22 ώρες και κυμαίνεται από 7 έως 42 ώρες. Η φαινυτοΐνη έχει φαινόμενο όγκο κατανομής 0,6 L/kg και συνδέεται ισχυρά (90%) με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως με την αλβουμίνη. Τα επίπεδα της ελεύθερης φαινυτοΐνης μπορεί να μεταβληθούν σε ασθενείς στους οποίους τα χαρακτηριστικά της πρωτεϊνικής σύνδεσης διαφέρουν από τα φυσιολογικά. Η φαινυτοΐνη κατανέμεται στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ), στο σίελο, στο σπέρμα, στα γαστρεντερικά υγρά, στη χολή και στο μητρικό γάλα. Η συγκέντρωση της φαινυτοΐνης στο ΕΝΥ, στον εγκέφαλο, και στο σίελο προσεγγίζει τα επίπεδα της ελεύθερης φαινυτοΐνης στο ορό. Η φαινυτοΐνη βιομετατρέπεται στο ήπαρ με οξειδωτικό μεταβολισμό. Η κύρια μεταβολική οδός περιλαμβάνει 4-υδροξυλίωση, η οποία αντιπροσωπεύει το 80% όλων των μεταβολιτών. Το κυτόχρωμα CYP2C9 παίζει σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό της φαινυτοΐνης (90% της καθαρής ενδογενούς κάθαρσης), ενώ το κυτόχρωμα CYP2C19 έχει μικρή ανάμειξη σε αυτή τη διαδικασία (10% της καθαρής ενδογενούς κάθαρσης). Αυτή η σχετική συμμετοχή του CYP2C19 στο μεταβολισμό της φαινυτοΐνης μπορεί εντούτοις να αυξήσει τις μέγιστες συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης. Επειδή το κυτοχρωμικό σύστημα που ενέχεται στην υδροξυλίωση της φαινυτοΐνης στο ήπαρ κορεννύεται σε υψηλές συγκεντρώσεις ορού, μικρές αυξήσεις στη δόση της φαινυτοΐνης μπορεί να αυξήσουν το χρόνο ημίσειας ζωής και να οδηγήσουν σε σημαντικές αυξήσεις στα επίπεδα του ορού, όταν αυτά βρίσκονται μεταξύ του θεραπευτικού εύρους ή είναι μεγαλύτερα από το ανώτερο όριο του. Η κάθαρση της φαινυτοΐνης φαίνεται να ελαττώνεται από αναστολείς του CYP2C9, όπως η φαινυλβουταζόνη και η σουλφαφαιναζόλη. Έχει παρατηρηθεί επίσης μειωμένη κάθαρση σε ασθενείς που λάμβαναν αναστολείς του CYP2C19 όπως η τικλοπιδίνη. Το μεγαλύτερο ποσοστό του φαρμάκου απεκκρίνεται στη χολή, ως αδρανείς μεταβολίτες οι οποίοι επαναπορροφώνται από τον εντερικό σωλήνα και απομακρύνονται στα ούρα μερικώς μέσω σπειραματικής διήθησης, αλλά κυρίως μέσω σωληναριακής απέκκρισης. Ποσοστό μικρότερο του 5% της φαινυτοΐνης απεκκρίνεται ως το αρχικό φάρμακο. Όταν οι ασθενείς αλλάζουν από την από του στόματος χορήγηση της φαινυτοΐνης στην ενδομυϊκή χορήγηση, μπορεί να παρατηρηθεί πτώση των επιπέδων στον ορό. Η πτώση οφείλεται στην βραδύτερη απορρόφηση σε σύγκριση με την από του στόματος χορήγηση, λόγω της μικρότερης υδατοδιαλυτότητας της φαινυτοΐνης και την πιθανότητα καθίζησης στο σημείο της ένεσης. Η ενδοφλέβια χορήγηση είναι η προτιμότερη οδός για ταχεία επίτευξη θεραπευτικών επιπέδων στον ορό.
Φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις
Η συγχορήγηση δισκίων νελφιναβίρης (1250 mg δύο φορές ημερησίως) με καψάκια φαινυτοΐνης (300 mg μια φορά ημερησίως) δεν επηρέασε την συγκέντρωση της νελφιναβίρης στο πλάσμα. Ωστόσο, η συγχορήγηση της νελφιναβίρης μείωσε τις τιμές AUC της φαινυτοΐνης (συνολικής) και ελεύθερης φαινυτοΐνης κατά 29% και 28%, αντίστοιχα.
description Πρωτότυπο κείμενο ΠΧΠ expand_more
Μηχανισμός δράσης Η φαινυτοΐνη είναι ένα αντιεπιληπτικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη θεραπεία της επιληψίας. Η κύρια περιοχή της δράσης της είναι ο κινητικός φλοιός όπου αναστέλλεται η επέκταση της επιληπτικής δραστηριότητας. Πιθανώς με την ενίσχυση…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Λεμφαδενοπάθεια | stethoscopeΚλινική παρακολούθηση (γενική) | Μακρά παρακολούθηση | Σε όλες τις περιπτώσεις λεμφαδενοπάθειας |
| Επίπεδα φαινυτοΐνης στον ορό | more_horizΆλλο / λοιπά | Με το πρώτο σημείο οξείας τοξικότητας | Σε περίπτωση οξείας τοξικότητας (συγχυτικές καταστάσεις, παραλήρημα, ψύχωση, εγκεφαλοπάθεια, παρεγκεφαλιδική δυσλειτουργία) |
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
Η φαινυτοΐνη είναι ένα αντισπασμωδικό με στενό θεραπευτικό δείκτη. Παρόλο που το συνιστώμενο θεραπευτικό εύρος αναφέρεται ότι κυμαίνεται μεταξύ 10-20 mg/L, διαφορές στα επίπεδα λευκωματίνης, γενετικοί παράγοντες, συννοσηρότητες και σωματική σύσταση μπορούν να καταστήσουν δύσκολη την επίτευξη της ιδανικής δόσης φαινυτοΐνης. Για παράδειγμα, μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι ο μεταβολισμός της φαινυτοΐνης επηρεάζεται από πολυμορφισμούς του γονιδίου CYP2C9 και πιθανώς από πολυμορφισμούς του γονιδίου CYP2C19 (ο τελευταίος δεν έχει μελετηθεί εκτενώς).
Είναι αξιοσημείωτο ότι παρόλο που η φαινυτοΐνη δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό στις πρωτεΐνες, μόνο το ελεύθερο κλάσμα είναι ικανό να ασκήσει φαρμακολογική δράση. Επομένως, παράγοντες που μειώνουν ή αυξάνουν το ποσοστό της δεσμευμένης στις πρωτεΐνες φαινυτοΐνης (π.χ. ταυτόχρονη χορήγηση φαρμάκων που μπορούν να προκαλέσουν εκτόπιση από τις θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών) μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη θεραπεία με φαινυτοΐνη.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
Αν και η φαινυτοΐνη εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία το 1946, χρειάστηκαν δεκαετίες για να αποσαφηνιστεί ο μηχανισμός δράσης της. Ενώ πολλοί επιστήμονες ήταν πεπεισμένοι ότι η φαινυτοΐνη άλλαζε τη διαπερατότητα του νατρίου, μόνο τη δεκαετία του 1980 αυτό το φαινόμενο συνδέθηκε με τους ιοντοφραχτες νατρίου εξαρτώμενους από το δυναμικό.
Η φαινυτοΐνη περιγράφεται συχνά ως μη ειδικός αναστολέας ιοντοφρακτών νατρίου και στοχεύει σχεδόν όλους τους υποτύπους ιοντοφρακτών νατρίου εξαρτώμενων από το δυναμικό. Πιο συγκεκριμένα, η φαινυτοΐνη προλαμβάνει τις κρίσεις αναστέλλοντας τον βρόχο θετικής ανάδρασης που οδηγεί στη νευρωνική διάδοση δυνητικά δράσης υψηλής συχνότητας.
Ο μηχανισμός δράσης δεν είναι πλήρως γνωστός, αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει σταθεροποίηση των νευρωνικών μεμβρανών στο κυτταρικό σώμα, τον άξονα και την σύναψη, καθώς και περιορισμό της εξάπλωσης της νευρωνικής ή επιληπτικής δραστηριότητας. Στους νευρώνες, η φαινυτοΐνη μειώνει την εισροή ιόντων νατρίου και ασβεστίου παρατείνοντας τον χρόνο αδρανοποίησης του ιοντοφράκτη κατά τη δημιουργία νευρικών ερεθισμάτων. Η φαινυτοΐνη αναστέλλει τους ιοντοφραχτες νατρίου εξαρτώμενους από το δυναμικό των νευρώνων και αναστέλλει τη ροή ασβεστίου μέσω των νευρωνικών μεμβρανών, βοηθώντας έτσι στη σταθεροποίηση των νευρώνων. Μειώνει επίσης τη συναπτική μετάδοση και μειώνει τη μετα-τετανική ενίσχυση στη σύναψη. Η φαινυτοΐνη ενισχύει την δραστηριότητα της νατριακής ΑΤΡάσης των νευρώνων ή/και των γλοιακών κυττάρων. Επηρεάζει επίσης συστήματα δεύτερων αγγελιοφόρων αναστέλλοντας τη φωσφορυλίωση της πρωτεΐνης ασβεστίου-καλmodulin και πιθανώς αλλοιώνοντας την παραγωγή ή τον μεταβολισμό των κυκλικών νουκλεοτιδίων.
Η φαινυτοΐνη μπορεί να δρα όπως για να ομαλοποιήσει την εισροή νατρίου και ασβεστίου στις καρδιακές ίνες Purkinje. Μειώνεται η ανώμαλη κοιλιακή αυτοματία και η μεμβρανική απόκριση. Επίσης, η φαινυτοΐνη βραχύνει την περίοδο εμφάνισης και, επομένως, βραχύνει το διάστημα QT και τη διάρκεια του δυναμικού δράσης.
Ο ακριβής μηχανισμός είναι άγνωστος. Η φαινυτοΐνη μπορεί να δρα στο ΚΝΣ για να μειώσει τη συναπτική μετάδοση ή να μειώσει το άθροισμα της χρονικής διέγερσης που οδηγεί σε νευρωνική εκφόρτιση (αντι-κινητικότητα).
Ο μηχανισμός δράσης της φαινυτοΐνης ως μυοχαλαρωτικό θεωρείται παρόμοιος με τη δράση της κατά των επιληπτικών κρίσεων. Στις διαταραχές κίνησης, η επίδραση σταθεροποίησης της μεμβράνης μειώνει την ανώμαλη συνεχή επαναλαμβανόμενη εκφόρτιση και την ενίσχυση νευρικών και μυϊκών κυττάρων.
Αριθμημένες μελέτες υποδεικνύουν ότι ο αυξητικός παράγοντας των κερατινοκυττάρων (KGF) παίζει σημαντικό ρόλο στην επανεπιθηλιοποίηση μετά από τραυματισμό, μέσω της σύνδεσης με τον ειδικό υποδοχέα KGF (KGFR). Αριθμημένοι φαρμακολογικοί παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του αντιεπιληπτικού φαρμάκου φαινυτοΐνη (PHT), έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως κλινικά για την προώθηση της επούλωσης πληγών. Παρόλο που ο μηχανισμός δράσης του PHT σε αυτή τη διαδικασία δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητός, είναι πιθανό η δράση του PHT στην επούλωση πληγών να μεσολαβείται μέσω του KGF και του KGFR. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιώντας ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA και κυτταρομετρία ροής, δείξαμε ότι το PHT αυξάνει την έκκριση KGF και την έκφραση KGFR κατά περισσότερο από 150% στα ινοβλάστες των ούλων και στα επιθηλιακά κύτταρα, αντίστοιχα. Επιπλέον, η ημι-ποσοτική ανάλυση αντίστροφης μεταγραφάσης-αλυσοπυρηνικής αντίδρασης έδειξε ότι το PHT αύξησε επίσης σημαντικά την μεταγραφή γονιδίων KGF και KGFR από αυτά τα κύτταρα.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
Δεδομένου του στενού θεραπευτικού δείκτη, συνιστάται θεραπευτική παρακολούθηση του φαρμάκου για την καθοδήγηση της δοσολογίας.
-
Απορρόφηση: Η φαινυτοΐνη απορροφάται πλήρως. Η μέγιστη πλασματική συγκέντρωση επιτυγχάνεται περίπου 1,5-3 ώρες και 4-12 ώρες μετά τη χορήγηση του σκευάσματος άμεσης αποδέσμευσης και του σκευάσματος παρατεταμένης αποδέσμευσης, αντίστοιχα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η απορρόφηση μπορεί να παραταθεί σημαντικά σε περιπτώσεις οξείας λήψης.
- Η απορρόφηση είναι βραδεία και μεταβλητή μεταξύ των σκευασμάτων (φτωχή σε νεογνά) για από του στόματος χορήγηση, άμεση για ενδοφλέβια χορήγηση, και πολύ αργή αλλά πλήρης (92%) για ενδομυϊκή χορήγηση.
- Οι κάψουλες άμεσης αποδέσμευσης φαινυτοΐνης απορροφώνται ταχέως και γενικά παράγουν μέγιστες ολικές συγκεντρώσεις σε 1,5-3 ώρες, ενώ οι κάψουλες παρατεταμένης αποδέσμευσης φαινυτοΐνης νατρίου απορροφώνται πιο αργά και γενικά παράγουν μέγιστες ολικές συγκεντρώσεις σε 4-12 ώρες.
- Όταν χορηγείται φαινυτοΐνη νατρίου IM, η απορρόφηση μπορεί να είναι ακανόνιστη· αυτό μπορεί να οφείλεται στην κρυστάλλωση του φαρμάκου στο σημείο της ένεσης λόγω της αλλαγής του pH.
-
Κατανομή: Η φαινυτοΐνη κατανέμεται στον εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το σάλιο, το σπέρμα, τα γαστρεντερικά υγρά, τη χολή και το μητρικό γάλα· διαπερνά επίσης τον πλακούντα, με εμβρυϊκές συγκεντρώσεις πλάσματος ίσες με αυτές της μητέρας.
- Ο όγκος κατανομής της φαινυτοΐνης αναφέρεται ότι είναι περίπου 0,75 L/kg.
-
Απέκκριση: Η πλειονότητα της φαινυτοΐνης απεκκρίνεται ως ανενεργά μεταβολίτες στη χολή. Εκτιμώμενο 1-5% της φαινυτοΐνης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα.
- Η κύρια οδός απέκκρισης είναι η χολή, με επαναρρόφηση από το έντερο και επακόλουθη απέκκριση στα ούρα. Η νεφρική απέκκριση της φαινυτοΐνης και των μεταβολιτών της συμβαίνει εν μέρει μέσω σπειραματικής διήθησης αλλά, κυρίως, με σωληνική έκκριση.
-
Κάθαρση & Κινητική: Η κάθαρση της φαινυτοΐνης είναι μη γραμμική. Σε χαμηλότερες ολικές συγκεντρώσεις (<10 mg/L), η απέκκριση χαρακτηρίζεται από κινητική πρώτης τάξης. Καθώς αυξάνονται οι πλασμικές συγκεντρώσεις, η κινητική μετατοπίζεται σταδιακά προς μηδενική τάξη, και τελικά φτάνει σε κινητική μηδενικής τάξης μόλις το σύστημα κορεστεί. Λόγω της κινητικής μηδενικής τάξης, η φαινυτοΐνη έχει φαινόμενο χρόνο ημιζωής που εξαρτάται από τη δόση και τη συγκέντρωση.
Μελέτες χρησιμοποιώντας Dilantin έχουν δείξει ότι η φαινυτοΐνη και το άλας νατρίου της συνήθως απορροφώνται πλήρως από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Η βιοδιαθεσιμότητα μπορεί να διαφέρει αρκετά μεταξύ των από του στόματος σκευασμάτων φαινυτοΐνης νατρίου διαφορετικών κατασκευαστών, με αποτέλεσμα τοξικές ολικές συγκεντρώσεις ή απώλεια του ελέγχου των κρίσεων (υποθεραπευτικές ολικές συγκεντρώσεις).
Για περισσότερες πληροφορίες Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΦΑΙΝΥΤΟΪΝΗ (15 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Η φαινυτοΐνη δεσμεύεται περίπου στο 90% στις πρωτεΐνες του πλάσματος.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
Η φαινυτοΐνη μεταβολίζεται εκτενώς και αρχικά μετατρέπεται σε ένα δραστικό ενδιάμεσο αρένιο οξείδιο. Πιστεύεται ότι αυτό το δραστικό ενδιάμεσο είναι υπεύθυνο για πολλές ανεπιθύμητες παρενέργειες της φαινυτοΐνης, όπως η ηπατοτοξικότητα, το SJS/TEN και άλλες ιδιοσυγκρασιακές αντιδράσεις.
Το αρένιο οξείδιο μεταβολίζεται είτε σε υδροξυφαινυτοΐνη είτε σε φαινυτοΐνη διυδροδιόλη, αν και η πρώτη αντιπροσωπεύει περίπου το 90% του μεταβολισμού της φαινυτοΐνης. Ενδιαφέρον είναι ότι δύο στερεοϊσομερή της υδροξυφαινυτοΐνης σχηματίζονται από τα CYP2C9 και CYP2C19: το (R)-p-HPPH και το (S)-p-HPPH. Όταν το CYP2C19 καταλύει την αντίδραση, η αναλογία των στερεοϊσομερών είναι περίπου 1:1, ενώ όταν το CYP2C9 καταλύει την αντίδραση, η αναλογία ευνοεί έντονα το στερεοϊσομερές “S”. Καθώς ο μεταβολισμός της φαινυτοΐνης επηρεάζεται εν μέρει από γενετικούς πολυμορφισμούς των CYP2C9 και CYP2C19, αυτή η αναλογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση διαφορετικών γονιδιωματικών παραλλαγών των ενζύμων.
Τα ένζυμα EPHX1, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1 και CYP3A4 είναι υπεύθυνα για την παραγωγή του μεταβολίτη φαινυτοΐνη διυδροδιόλη. Η υδροξυφαινυτοΐνη μπορεί να μεταβολιστεί από τα CYP2C19, CYP3A5, CYP2C9, CYP3A4, CYP3A7, CYP2B6 και CYP2D6 σε μεταβολίτη φαινυτοΐνη κατεχόλη ή να υποστεί γλυκουρονιδίωση από τα UGT1A6, UGT1A9, UGT1A1 και UGT1A4 σε γλυκουρονιδικό μεταβολίτη που μπορεί να απεκκριθεί στα ούρα.
Από την άλλη πλευρά, η φαινυτοΐνη διυδροδιόλη μετατρέπεται μόνο σε μεταβολίτη κατεχόλης. Ο μεταβολίτης κατεχόλης μπορεί να υποστεί μεθυλίωση από το COMT και να απεκκριθεί στη συνέχεια στα ούρα, ή να οξειδωθεί αυθόρμητα σε φαινυτοΐνη κινονη (το NQO1 μπορεί να μετατρέψει την κινονη πίσω σε μεταβολίτη κατεχόλης).
Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρόλο που το CYP2C18 εκφράζεται σε χαμηλά επίπεδα στο ήπαρ, το ένζυμο είναι ενεργό στο δέρμα και εμπλέκεται στην πρωτοταγή και δευτεροταγή υδροξυλίωση της φαινυτοΐνης. Αυτή η μεσολαβούμενη από το CYP2C18 βιοενεργοποίηση μπορεί να συνδέεται με την εκδήλωση ανεπιθύμητων δερματικών αντιδράσεων που σχετίζονται με τη φαινυτοΐνη.
Η κύρια οδός μεταβολισμού της φαινυτοΐνης είναι η οξείδωση από το ήπαρ στον ανενεργό μεταβολίτη 5-(p-υδροξυφαινυλ)-5-φαινυλυδαντοΐνη (HPPH). Επειδή αυτός ο μεταβολισμός είναι μια διαδικασία κορεσμού, μικρές αυξήσεις στη δόση μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές αυξήσεις στις πλασμικές συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης…
Ο ρυθμός ηπατικής βιομετατροπής αυξάνεται σε μικρότερα παιδιά, σε έγκυες γυναίκες, σε γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση και σε ασθενείς με οξύ τραύμα· ο ρυθμός μειώνεται με την προχωρημένη ηλικία. Ο κύριος ανενεργός μεταβολίτης της φαινυτοΐνης είναι η 5-(p-υδροξυφαινυλ)-5-φαινυλυδαντοΐνη (HPPH). Η φαινυτοΐνη μπορεί να μεταβολίζεται αργά σε ένα μικρό αριθμό ατόμων λόγω γενετικής προδιάθεσης, η οποία μπορεί να προκαλέσει περιορισμένη διαθεσιμότητα ενζύμου και έλλειψη επαγωγής.
… Ο οξειδωτικός μεταβολισμός ενός εκ των geminal φαινυλικών δακτυλίων της διφαινυλυδαντοΐνης … 5-μετα-υδροξυφαινυλ-(l) και 5-παρα-υδροξυφαινυλ-5-φαινυλυδαντοΐνη ανιχνεύθηκαν στα ούρα του ανθρώπου (περίπου αναλογία 1:12) …
Η φαινυτοΐνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες, οι οποίοι περιλαμβάνουν 4-Υδροξυφαινυτοΐνη, 3’-HPPH, (2S,3S,4S,5R)-6-(2,5-διοξο-4,4-διφαινυλιμιδαζολιδιν-1-υλ)-3,4,5-τριϋδροξυοξάνιο-2-καρβοξυλικό οξύ, και 5-(3,4-διυδροξυκυκλοεξα-1,5-διεν-1-υλ)-5-φαινυλιμιδαζολιδιν-2,4-διόνη.
Κυρίως ηπατική. Η πλειονότητα της δόσης (έως 90%) μεταβολίζεται σε 5-(4’-υδροξυφαινυλ)-5-φαινυλυδαντοΐνη (p-HPPH). Αυτός ο μεταβολίτης υφίσταται περαιτέρω γλυκουρονιδίωση και απεκκρίνεται στα ούρα. Τα CYP2C19 και CYP2C9 καταλύουν την προαναφερθείσα αντίδραση.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής
- Από του στόματος χορήγηση: Ο χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης κυμαίνεται από 7 έως 42 ώρες, με μέσο όρο 22 ώρες.
- Ενδοφλέβια χορήγηση: Ο χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης κυμαίνεται από 10-15 ώρες.
Μετά από από του στόματος χορήγηση, ο πλασμικός χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης κυμαίνεται κατά μέσο όρο περίπου 22 ώρες, αν και έχει κυμανθεί από 7-42 ώρες σε μεμονωμένους ασθενείς. Ο πλασμικός χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης σε ανθρώπους μετά από IV χορήγηση κυμαίνεται από 10-15 ώρες.
Επειδή η φαινυτοΐνη παρουσιάζει κορεσμένη, μηδενικής τάξης ή εξαρτώμενη από τη δόση φαρμακοκινητική, ο φαινόμενος χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης μεταβάλλεται με τη δόση και τις ολικές συγκεντρώσεις. Αυτό οφείλεται στον κορεσμό του ενζυμικού συστήματος που είναι υπεύθυνο για το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης, ο οποίος συμβαίνει σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις του φαρμάκου. Έτσι, μια σταθερή ποσότητα φαρμάκου μεταβολίζεται (μεταβολισμός περιορισμένος από την ικανότητα) και μικρές αυξήσεις στη δόση μπορεί να προκαλέσουν δυσανάλογα μεγάλες αυξήσεις στις ολικές συγκεντρώσεις και τον φαινόμενο χρόνο ημιζωής, πιθανώς προκαλώντας απροσδόκητη τοξικότητα.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
Κατάταξη MeSH
- Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
- Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΙΟΝΤΟΦΡΑΚΤΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ.
- Φάρμακα και ενώσεις που επάγουν τη σύνθεση των ΚΥΤΤΑΡΩΝ P450 CYP1A2.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
Φαρμακολογική Κατάταξη FDA
Φαινυτοΐνη
- Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιεπιληπτικό Φάρμακο
- Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Μειωμένη Αποδιοργανωμένη Ηλεκτρική Δραστηριότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
- Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 1A2
- Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6
- Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C8
- Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C19
- Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2D6
- Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A
- Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9
Η φαινυτοΐνη είναι Αντιεπιληπτικό Φάρμακο. Ο μηχανισμός δράσης της φαινυτοΐνης είναι ως Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 1A2, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2B6, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2C8, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2C19, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2D6, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 3A, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2C9. Η φυσιολογική επίδραση της φαινυτοΐνης είναι μέσω της Μείωσης της Αποδιοργανωμένης Ηλεκτρικής Δραστηριότητας του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.
Φαινυτοΐνη
- Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9 [MoA]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C8 [MoA]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 1A2 [MoA]· Αντιεπιληπτικό Φάρμακο [EPC]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2D6 [MoA]· Μείωση της Αποδιοργανωμένης Ηλεκτρικής Δραστηριότητας Κεντρικού Νευρικού Συστήματος [PE]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C19 [MoA]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6 [MoA]
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ Α1 N03AB02Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Μονοθεραπεία (1η/2η επιλογή)
- Εστιακής έναρξης κρίσεις με ή χωρίς αμφοτερόπλευρη επέκταση
- Ενήλικες > 16 ετών — αρχική αγωγή
Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής
Απόσυρση / Deprescribing
Αντιεπιληπτικά φάρμακα (συνέχεια)
Σταδιακή μείωση
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
Κατάταξη MeSH
- Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
- Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΙΟΝΤΟΦΡΑΚΤΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ.
- Φάρμακα και ενώσεις που επάγουν τη σύνθεση των ΚΥΤΤΑΡΩΝ P450 CYP1A2.