ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N03AB02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

PHENYTOIN

Φαινυτοΐνη

### Μηχανισμός δράσης Η φαινυτοϊνη είναι ένα αντισπασμωδικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των διαφόρων μορφών επιληψίας.

Εμπορικά Ονόματα

DIPHENAL SINERGINA

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

G40 Επιληψία και επιληπτικά σύνδρομα

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Εστιακή επιληψία · Τονικοκλονικές κρίσεις

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος DIPHENAL

expand_more

Δισκία

4 ΚΛΙΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικοι

Δόση3-4 δισκία την ημέρα

Μέγ. δόση6 δισκία την ημέρα

Οι ασθενείς που δεν έχουν υποβληθεί προηγουμένως σε θεραπεία δυνατόν ν'αρχίσουν με 1 δισκίο DIPHENAL ή DIPHENAL forte, τρεις φορές την ημέρα, σε συνέχεια δε η δοσολογία ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενή.
Παιδιά

ΔόσηΑρχικά χορηγούνται 5mg/kg βάρους σώματος την ημέρα σε 2 ή 3 ίσες διαιρεμένες δόσεις σε συνέχεια δε η δοσολογία εξατομικεύεται. Συνήθης δοσολογία 1 - 11/2 δισκίο.

Μέγ. δόση300 mg (3 δισκία) την ημέρα

Παιδιά μεγαλύτερα των 6 χρόνων δυνατόν να πάρουν την ελάχιστη δόση ενηλίκων (300mg την ημέρα).

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Πορφυρία
Βαρεία ηπατοπάθεια
Υπερευαισθησία στην φαινυντοϊνη και την φαινοβαρβιτάλη

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια

Μείωση της δόσης
Αναπνευστική ανεπάρκεια

ΠληθυσμόςΑρρώστους με αναπνευστική ανεπάρκεια

Ιδιαίτερη προσοχή
Ηλικιωμένοι

ΠληθυσμόςΥπερήλικες

Ιδιαίτερη προσοχή
Οδήγηση και χειρισμός μηχανημάτων

ΠληθυσμόςΟδηγούς αυτοκινήτων και χειριστές μηχανημάτων

Ιδιαίτερη προσοχή
Απότομη διακοπή του φαρμάκου

Μπορεί να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις
Λήψη οινοπνευματωδών

Πρέπει να αποφεύγεται
Απότομη διακοπή σε άτομα που παίρνουν αντιπηκτικά

ΠληθυσμόςΆτομα που παίρνουν αντιπηκτικά

Μπορεί να προκαλέσει επικίνδυνες αιμορραγίες
Σακχαρώδης διαβήτης

ΠληθυσμόςΑρρώστους με σακχαρώδη διαβήτη

Μπορεί να επιτείνει την υπεργλυκαιμία λόγω αναστολής της έκκρισης ινσουλίνης
Επίπεδα θυροξίνης και συνδεδεμένου με λευκωματίνη ιωδίου

Η φαινυτοϊνη μπορεί να ελαττώσει τα επίπεδα χωρίς όμως να υπάρχει υποθυρεοειδισμός
Λιποείδωση τύπου Vogt-Speilmeyer

ΠληθυσμόςΑσθενείς με λιποείδωση τύπου Vogt-Speilmeyer

Η δόση του φαρμάκου πρέπει να ελαττώνεται
Αλλαγή ιδιοσκευασμάτων

Λόγω διαφοράς στη βιοδιαθεσιμότητα μπορεί να μεταβληθούν τα επίπεδα του φαρμάκου στο αίμα

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

κουμαρινικά αντιπηκτικά
προσοχή

επιτείνεται η δράση της φαινυτοϊνης γιατί αναστέλλεται ο μεταβολισμός της. Επίσης μειώνεται το επίπεδο του αντιπηκτικού στον ορρό

Σύστασηαπαιτείται η χορήγηση του αντιπηκτικού σε μεγαλύτερες δόσεις
χλωραμφενικόλη
προσοχή

αυξάνονται τα επίπεδα της φαινυτοϊνης και της φαινοβαρβιτάλης
βαλπροϊκό οξύ, αναστολείς της ΜΑΟ, φαινοθειαζίδες, αντιϊσταμινικά (και άλλα υπνωτικά ή ηρεμιστικά)
προσοχή

Η δράση της φαινοβαρβιτάλης επιτείνεται
δισουλφιράμη, φαινυλοβουταζόνη, ισονιαζίδη, σαλικυλικά
προσοχή

Η δράση της φαινυτοϊνης επιτείνεται
φυλικό οξύ, καρβαμαζεπίνη, αντιόξινα, γλυκονικό ασβέστιο, αντινεοπλασματικά (βιπλαστίνη, βλεομυκίνη, CISPLATIN)
προσοχή

Ελαττωμένα επίπεδα φαινυτοϊνης παρατηρούνται
δισοπυραμίδη, κινιδίνη, κορτικοειδή, αντισυλληπτικά, διγιτοξίνη, φουροσεμίδη, αντιπυρίνη, αμινοπυρίνη
προσοχή

Η φαινυτοϊνη και η φαινοβαρβιτάλη ελαττώνουν τα επίπεδα [αυτών των φαρμάκων]

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Νευρικό

Ζάλη
Υπνηλία
Λήθαργος
Νυσταγμός
Αταξία
Δυσαρθρία
Τρόμος
Κεφαλαλγία

Ψυχιατρικές

Σύγχυση
Ευερεθιστότητα

Από το Κ.Ν.Σ.

παράδοξη διεγερτικότητα
υπερκινητικότητα (κυρίως σε παιδιά)

Οφθαλμικές

Διπλωπία

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Διάρροια
Δυσκοιλιότητα
Επιγαστραλγία
Υπερπλασία των ούλων

Από το Γ.Ε.Σ.

εμετοί

Δέρμα

Ιλαροειδές εξάνθημα
Αγγειονευρωτικό οίδημα
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
Αποφολιδωτική δερματίτιδα
Υπερτρίχωση

Από το δέρμα

σύνδρομο συστηματικού ερυθηματώδους λύκου

Αίμα

Θρομβοπενία
Λευκοπενία
Κοκκιοκυτταροπενία
Πανκυτοπενία
Ηωσινοφιλία
Λευκοκυττάρωση
Λεμφαδενοπάθεια

Από το αιμοποιητικό σύστημα

μονοκυττάρωση
αναιμία μεγαλοβλαστική
αναιμία αιμολυτική
αναιμία απλαστική

Γενικές

Πυρετός

Ακόμη έχουν αναφερθεί

υποασβεσταιμία
πολυαρθροπάθεια
υπεργλυκαιμίπ

Μυοσκελετικό

Οστεομαλακία

Ήπαρ

Ηπατίτιδα

Ενδοκρινικό

Θυρεοειδίτιδα

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Κύηση
Με προσοχή

Το φάρμακο κατά την εγκυμοσύνη περνά τον πλακούντα και μπορεί να προκαλέσει συγγενείς ανωμαλίες του εμβρύου. Αυτό πρέπει να σταθμίζεται έναντι του κινδύνου επιληπτικών κρίσεων κατά την εγκυμοσύνη. Επίσης πρέπει να δίνεται βιταμίνη Κ για την πρόληψη διαταραχών πήξεως στο νεογνό. Μετά τον τοκετό το νεογνό μπορεί να παρουσιάσει σύνδρομο στέρησης με ευερεθιστότητα μέχρι 2 εβδομάδες αργότερα.
Γαλουχία
Με προσοχή

Κατά την χορήγηση του φαρμάκου σε θηλάζουσες γυναίκες πρέπει να εκτιμηθούν τα πιθανά οφέλη και οι δυνητικοί κίνδυνοι.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

νυσταγμός
αταξία
δυσαρθρία
καταστολή του αναπνευστικού
σοβαρό shock
υπόταση με περιφερικό αγγειακό collapsus
χαμηλή θερμοκρασία
νεφρική ανεπάρκεια
παρατεταμένο κώμα με καταστολή ή απουσία αντανακλαστικών

Αντιμετώπιση

κένωση του στομάχου και πλύση με θερμό νερό περιέχον διάλυμα 30g sodium sulfate. Ο βασικός σκοπός είναι η διατήρηση της αναπνοής, η αντιμετώπιση του shock και η απομάκρυνση του φαρμάκου από τον οργανισμό. Για τη διατήρηση της συστολικής πιέσεως στα 100 mm Hg δυνατόν να χορηγηθεί metaraminol. Σε βαριά δηλητηρίαση των παιδιών δυνατόν να απαιτηθεί πλήρης αφαιμαξομετάγγιση.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Κατά την χορήγηση του φαρμάκου σε οδηγούς και χειριστές μηχανημάτων απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Νατρίου υδροξείδιο, προπυλενογλυκόλη, αιθανόλη, ύδωρ για ενέσιμα, άζωτο NF.

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης

Η φαινυτοϊνη είναι ένα αντισπασμωδικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των διαφόρων μορφών επιληψίας. Φαίνεται ότι δρα στον κινητικό φλοιό, όπου αναστέλλεται η επέκταση των επιληπτικών παροξυσμών. Η φαινυτοϊνη μειώνει τη μεγάλη δραστηριότητα των κέντρων των εγκεφαλικών στελεχών που ευθύνονται για την τονική φάση των επιληπτικών παροξυσμών grand mal. Η φαινοβαρβιτάλη είναι επίσης ένα ισχυρό αντισπασμωδικό και ηρεμιστικό φάρμακο, έχει δε ιδιαίτερη αξία στη θεραπεία των ασθενών με grand mal ή ψυχοκινητικές προσβολές. Το αποτέλεσμα του συνδυασμού της φαινυτοϊνης με την φαινοβαρβιτάλη είναι ο καλύτερος και πληρέστερος έλεγχος των επιληπτικών παροξυσμών.

Φαρμακοκινητική

Ο χρόνος υποδιπλασιασμού της φαινυτοϊνης στο πλάσμα μετά από oral χορήγηση είναι 22 περίπου ώρες, κυμαίνεται δε από 7 έως 42 ώρες. Θεραπευτικά επίπεδα ‘σταθερού επιπέδου’ (steady state) επιτυγχάνονται σε 7 έως 10 ημέρες μετά από την έναρξη της θεραπείας με τη συνιστώμενη δοσολογία των 300mg την ημέρα. Τα κλινικά δραστικά επίπεδα ορρού συνήθως είναι 10-20 mcg/ml. Εκκρίνεται κυρίως στη χολή με τη μορφή αδρανών μεταβολιτών, οι οποίοι στη συνέχεια επαναρροφώνται από το έντερο και αποβάλλονται από τα ούρα.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης Η φαινυτοϊνη είναι ένα αντισπασμωδικό φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των διαφόρων μορφών επιληψίας. Φαίνεται ότι δρα στον κινητικό φλοιό, όπου αναστέλλεται η επέκταση των επιληπτικών παροξυσμών. Η φαινυτοϊνη μειώνει τη…

Φαρμακοκινητική

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Η φαινυτοΐνη μεταβολίζεται εκτενώς και αρχικά μετατρέπεται σε ένα δραστικό ενδιάμεσο αρένιο οξείδιο. Πιστεύεται ότι αυτό το δραστικό ενδιάμεσο είναι υπεύθυνο για πολλές ανεπιθύμητες παρενέργειες της φαινυτοΐνης, όπως η ηπατοτοξικότητα, το…

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more

Αντιεπιληπτικό φάρμακο που χρησιμοποιείται σε ένα ευρύ φάσμα επιληπτικών κρίσεων. Είναι επίσης αντιαρρυθμικό και μυοχαλαρωτικό. Ο μηχανισμός θεραπευτικής δράσης δεν είναι σαφής, αν και έχουν περιγραφεί πολλές κυτταρικές δράσεις, συμπεριλαμβανομένων επιδράσεων στους ιοντικούς διαύλους, την ενεργητική μεταφορά και τη γενική σταθεροποίηση της μεμβράνης. Ο μηχανισμός της μυοχαλαρωτικής του δράσης φαίνεται να περιλαμβάνει τη μείωση της ευαισθησίας των μυϊκών ατράκτων στην τάση. Έχουν προταθεί και άλλες θεραπευτικές χρήσεις για τη φαινυτοΐνη, αλλά η χρήση της περιορίζεται από τις πολλές παρενέργειές της και τις αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα.

DrugBank

Indication

expand_more

Για τον έλεγχο γενικευμένων τονικο-κλονικών (grand mal) και σύνθετων μερικών (ψυχοκινητικών, κροταφικού λοβού) επιληπτικών κρίσεων και την πρόληψη και θεραπεία επιληπτικών κρίσεων που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια ή μετά από νευροχειρουργικές επεμβάσεις.

DrugBank

Pharmacology

expand_more

Η φαινυτοΐνη είναι ένα αντιεπιληπτικό φάρμακο που μπορεί να είναι χρήσιμο στη θεραπεία της επιληψίας. Η κύρια θέση δράσης φαίνεται να είναι ο κινητικός φλοιός, όπου αναστέλλεται η εξάπλωση της επιληπτικής δραστηριότητας. Η φαινυτοΐνη μειώνει τη μέγιστη δραστηριότητα των κέντρων του εγκεφαλικού στελέχους που είναι υπεύθυνα για τη τονική φάση των τονικο-κλονικών (grand mal) επιληπτικών κρίσεων. Η φαινυτοΐνη δρα για να μειώσει την ανεπιθύμητη, ανεξέλεγκτη εγκεφαλική δραστηριότητα που παρατηρείται σε επιληπτικές κρίσεις, μειώνοντας την ηλεκτρική αγωγιμότητα μεταξύ των εγκεφαλικών κυττάρων. Δεν έχει τις κατασταλτικές επιδράσεις που σχετίζονται με τη φαινοβαρβιτάλη. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η φαινυτοΐνη έχει και άλλες δράσεις, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του άγχους και της σταθεροποίησης της διάθεσης, αν και ποτέ δεν έχει εγκριθεί για αυτούς τους σκοπούς από τον FDA. Η φαινυτοΐνη μεταβολίζεται κυρίως από το CYP2C9.

DrugBank

Mechanism of action

expand_more

Η φαινυτοΐνη δρα στους διαύλους νατρίου στη μεμβράνη των νευρωνικών κυττάρων, περιορίζοντας την εξάπλωση της επιληπτικής δραστηριότητας και μειώνοντας τη διάδοση των κρίσεων. Προωθώντας την έξοδο νατρίου από τους νευρώνες, η φαινυτοΐνη τείνει να σταθεροποιεί το κατώφλι έναντι της υπερεκκυτταρότητας που προκαλείται από υπερβολική διέγερση ή περιβαλλοντικές αλλαγές ικανές να μειώσουν την κλίση νατρίου της μεμβράνης. Αυτό περιλαμβάνει τη μείωση της μετα-τετανικής ενίσχυσης στις συνάψεις. Η απώλεια της μετα-τετανικής ενίσχυσης εμποδίζει τα εστιακά σημεία επιληπτικών κρίσεων του φλοιού να πυροδοτήσουν γειτονικές φλοιώδεις περιοχές.

DrugBank

Absorption

expand_more

Βιοδιαθεσιμότητα 70-100% από το στόμα, 24,4% για ενδοφλέβια και ορθική χορήγηση. Ταχεία απορρόφηση με αναμενόμενη μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα σε 1,5 έως 3 ώρες.

DrugBank

Half life

expand_more

22 ώρες (εύρος 7 έως 42 ώρες)

DrugBank

Protein binding

expand_more

Υψηλή πρωτεϊνική σύνδεση, 90%

DrugBank

Route of elimination

expand_more

Το μεγαλύτερο μέρος του φαρμάκου απεκκρίνεται στη χολή ως ανενεργά μεταβολίτες, οι οποίοι στη συνέχεια επαναρροφώνται από το έντερο και απεκκρίνονται στα ούρα. Η νεφρική απέκκριση της φαινυτοΐνης και των μεταβολιτών της γίνεται εν μέρει με σπειραματική διήθηση αλλά, κυριότερα, με σωληνική έκκριση.

DrugBank

Toxicity

expand_more

Στοματικά, ποντικός: LD50 = 150 mg/kg; Στοματικά, αρουραίος: LD50 = 1635 mg/kg. Συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν κώμα, δυσκολία στην άρθρωση λέξεων, ακούσιες κινήσεις των ματιών, έλλειψη μυϊκού συντονισμού, χαμηλή αρτηριακή πίεση, ναυτία, υπνηλία, ακαθόριστη ομιλία, τρόμο και έμετο.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η φαινυτοΐνη είναι ένα αντισπασμωδικό με στενό θεραπευτικό δείκτη. Παρόλο που το συνιστώμενο θεραπευτικό εύρος αναφέρεται ότι κυμαίνεται μεταξύ 10-20 mg/L, διαφορές στα επίπεδα λευκωματίνης, γενετικοί παράγοντες, συννοσηρότητες και σωματική σύσταση μπορούν να καταστήσουν δύσκολη την επίτευξη της ιδανικής δόσης φαινυτοΐνης. Για παράδειγμα, μελέτες έχουν επιβεβαιώσει ότι ο μεταβολισμός της φαινυτοΐνης επηρεάζεται από πολυμορφισμούς του γονιδίου CYP2C9 και πιθανώς από πολυμορφισμούς του γονιδίου CYP2C19 (ο τελευταίος δεν έχει μελετηθεί εκτενώς).

Είναι αξιοσημείωτο ότι παρόλο που η φαινυτοΐνη δεσμεύεται σε μεγάλο βαθμό στις πρωτεΐνες, μόνο το ελεύθερο κλάσμα είναι ικανό να ασκήσει φαρμακολογική δράση. Επομένως, παράγοντες που μειώνουν ή αυξάνουν το ποσοστό της δεσμευμένης στις πρωτεΐνες φαινυτοΐνης (π.χ. ταυτόχρονη χορήγηση φαρμάκων που μπορούν να προκαλέσουν εκτόπιση από τις θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών) μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη θεραπεία με φαινυτοΐνη.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Αν και η φαινυτοΐνη εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία το 1946, χρειάστηκαν δεκαετίες για να αποσαφηνιστεί ο μηχανισμός δράσης της. Ενώ πολλοί επιστήμονες ήταν πεπεισμένοι ότι η φαινυτοΐνη άλλαζε τη διαπερατότητα του νατρίου, μόνο τη δεκαετία του 1980 αυτό το φαινόμενο συνδέθηκε με τους ιοντοφραχτες νατρίου εξαρτώμενους από το δυναμικό.

Η φαινυτοΐνη περιγράφεται συχνά ως μη ειδικός αναστολέας ιοντοφρακτών νατρίου και στοχεύει σχεδόν όλους τους υποτύπους ιοντοφρακτών νατρίου εξαρτώμενων από το δυναμικό. Πιο συγκεκριμένα, η φαινυτοΐνη προλαμβάνει τις κρίσεις αναστέλλοντας τον βρόχο θετικής ανάδρασης που οδηγεί στη νευρωνική διάδοση δυνητικά δράσης υψηλής συχνότητας.

Ο μηχανισμός δράσης δεν είναι πλήρως γνωστός, αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει σταθεροποίηση των νευρωνικών μεμβρανών στο κυτταρικό σώμα, τον άξονα και την σύναψη, καθώς και περιορισμό της εξάπλωσης της νευρωνικής ή επιληπτικής δραστηριότητας. Στους νευρώνες, η φαινυτοΐνη μειώνει την εισροή ιόντων νατρίου και ασβεστίου παρατείνοντας τον χρόνο αδρανοποίησης του ιοντοφράκτη κατά τη δημιουργία νευρικών ερεθισμάτων. Η φαινυτοΐνη αναστέλλει τους ιοντοφραχτες νατρίου εξαρτώμενους από το δυναμικό των νευρώνων και αναστέλλει τη ροή ασβεστίου μέσω των νευρωνικών μεμβρανών, βοηθώντας έτσι στη σταθεροποίηση των νευρώνων. Μειώνει επίσης τη συναπτική μετάδοση και μειώνει τη μετα-τετανική ενίσχυση στη σύναψη. Η φαινυτοΐνη ενισχύει την δραστηριότητα της νατριακής ΑΤPάσης των νευρώνων ή/και των γλοιακών κυττάρων. Επηρεάζει επίσης συστήματα δεύτερων αγγελιοφόρων αναστέλλοντας τη φωσφορυλίωση της πρωτεΐνης ασβεστίου-καλmodulin και πιθανώς αλλοιώνοντας την παραγωγή ή τον μεταβολισμό των κυκλικών νουκλεοτιδίων.

Η φαινυτοΐνη μπορεί να δρα όπως για να ομαλοποιήσει την εισροή νατρίου και ασβεστίου στις καρδιακές ίνες Purkinje. Μειώνεται η ανώμαλη κοιλιακή αυτοματία και η μεμβρανική απόκριση. Επίσης, η φαινυτοΐνη βραχύνει την περίοδο εμφάνισης και, επομένως, βραχύνει το διάστημα QT και τη διάρκεια του δυναμικού δράσης.

Ο ακριβής μηχανισμός είναι άγνωστος. Η φαινυτοΐνη μπορεί να δρα στο ΚΝΣ για να μειώσει τη συναπτική μετάδοση ή να μειώσει το άθροισμα της χρονικής διέγερσης που οδηγεί σε νευρωνική εκφόρτιση (αντι-κινητικότητα).

Ο μηχανισμός δράσης της φαινυτοΐνης ως μυοχαλαρωτικό θεωρείται παρόμοιος με τη δράση της κατά των επιληπτικών κρίσεων. Στις διαταραχές κίνησης, η επίδραση σταθεροποίησης της μεμβράνης μειώνει την ανώμαλη συνεχή επαναλαμβανόμενη εκφόρτιση και την ενίσχυση νευρικών και μυϊκών κυττάρων.

Αριθμημένες μελέτες υποδεικνύουν ότι ο αυξητικός παράγοντας των κερατινοκυττάρων (KGF) παίζει σημαντικό ρόλο στην επανεπιθηλιοποίηση μετά από τραυματισμό, μέσω της σύνδεσης με τον ειδικό υποδοχέα KGF (KGFR). Αριθμημένοι φαρμακολογικοί παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του αντιεπιληπτικού φαρμάκου φαινυτοΐνη (PHT), έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως κλινικά για την προώθηση της επούλωσης πληγών. Παρόλο που ο μηχανισμός δράσης του PHT σε αυτή τη διαδικασία δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητός, είναι πιθανό η δράση του PHT στην επούλωση πληγών να μεσολαβείται μέσω του KGF και του KGFR. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιώντας ανοσοενζυμική μέθοδο ELISA και κυτταρομετρία ροής, δείξαμε ότι το PHT αυξάνει την έκκριση KGF και την έκφραση KGFR κατά περισσότερο από 150% στα ινοβλάστες των ούλων και στα επιθηλιακά κύτταρα, αντίστοιχα. Επιπλέον, η ημι-ποσοτική ανάλυση αντίστροφης μεταγραφάσης-αλυσοπυρηνικής αντίδρασης έδειξε ότι το PHT αύξησε επίσης σημαντικά την μεταγραφή γονιδίων KGF και KGFR από αυτά τα κύτταρα.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Δεδομένου του στενού θεραπευτικού δείκτη, συνιστάται θεραπευτική παρακολούθηση του φαρμάκου για την καθοδήγηση της δοσολογίας.

Απορρόφηση: Η φαινυτοΐνη απορροφάται πλήρως. Η μέγιστη πλασματική συγκέντρωση επιτυγχάνεται περίπου 1,5-3 ώρες και 4-12 ώρες μετά τη χορήγηση του σκευάσματος άμεσης αποδέσμευσης και του σκευάσματος παρατεταμένης αποδέσμευσης, αντίστοιχα. Πρέπει να σημειωθεί ότι η απορρόφηση μπορεί να παραταθεί σημαντικά σε περιπτώσεις οξείας λήψης.
- Η απορρόφηση είναι βραδεία και μεταβλητή μεταξύ των σκευασμάτων (φτωχή σε νεογνά) για από του στόματος χορήγηση, άμεση για ενδοφλέβια χορήγηση, και πολύ αργή αλλά πλήρης (92%) για ενδομυϊκή χορήγηση.
- Οι κάψουλες άμεσης αποδέσμευσης φαινυτοΐνης απορροφώνται ταχέως και γενικά παράγουν μέγιστες ολικές συγκεντρώσεις σε 1,5-3 ώρες, ενώ οι κάψουλες παρατεταμένης αποδέσμευσης φαινυτοΐνης νατρίου απορροφώνται πιο αργά και γενικά παράγουν μέγιστες ολικές συγκεντρώσεις σε 4-12 ώρες.
- Όταν χορηγείται φαινυτοΐνη νατρίου IM, η απορρόφηση μπορεί να είναι ακανόνιστη· αυτό μπορεί να οφείλεται στην κρυστάλλωση του φαρμάκου στο σημείο της ένεσης λόγω της αλλαγής του pH.
Κατανομή: Η φαινυτοΐνη κατανέμεται στον εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το σάλιο, το σπέρμα, τα γαστρεντερικά υγρά, τη χολή και το μητρικό γάλα· διαπερνά επίσης τον πλακούντα, με εμβρυϊκές συγκεντρώσεις πλάσματος ίσες με αυτές της μητέρας.
- Ο όγκος κατανομής της φαινυτοΐνης αναφέρεται ότι είναι περίπου 0,75 L/kg.
Απέκκριση: Η πλειονότητα της φαινυτοΐνης απεκκρίνεται ως ανενεργά μεταβολίτες στη χολή. Εκτιμώμενο 1-5% της φαινυτοΐνης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα.
- Η κύρια οδός απέκκρισης είναι η χολή, με επαναρρόφηση από το έντερο και επακόλουθη απέκκριση στα ούρα. Η νεφρική απέκκριση της φαινυτοΐνης και των μεταβολιτών της συμβαίνει εν μέρει μέσω σπειραματικής διήθησης αλλά, κυρίως, με σωληνική έκκριση.
Κάθαρση & Κινητική: Η κάθαρση της φαινυτοΐνης είναι μη γραμμική. Σε χαμηλότερες ολικές συγκεντρώσεις (<10 mg/L), η απέκκριση χαρακτηρίζεται από κινητική πρώτης τάξης. Καθώς αυξάνονται οι πλασμικές συγκεντρώσεις, η κινητική μετατοπίζεται σταδιακά προς μηδενική τάξη, και τελικά φτάνει σε κινητική μηδενικής τάξης μόλις το σύστημα κορεστεί. Λόγω της κινητικής μηδενικής τάξης, η φαινυτοΐνη έχει φαινόμενο χρόνο ημιζωής που εξαρτάται από τη δόση και τη συγκέντρωση.

Μελέτες χρησιμοποιώντας Dilantin έχουν δείξει ότι η φαινυτοΐνη και το άλας νατρίου της συνήθως απορροφώνται πλήρως από τον γαστρεντερικό σωλήνα. Η βιοδιαθεσιμότητα μπορεί να διαφέρει αρκετά μεταξύ των από του στόματος σκευασμάτων φαινυτοΐνης νατρίου διαφορετικών κατασκευαστών, με αποτέλεσμα τοξικές ολικές συγκεντρώσεις ή απώλεια του ελέγχου των κρίσεων (υποθεραπευτικές ολικές συγκεντρώσεις).

Για περισσότερες πληροφορίες Απορρόφησης, Κατανομής και Απέκκρισης (Πλήρη) για τη ΦΑΙΝΥΤΟΪΝΗ (15 σύνολο), παρακαλώ επισκεφθείτε τη σελίδα του αρχείου HSDB.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

Η φαινυτοΐνη δεσμεύεται περίπου στο 90% στις πρωτεΐνες του πλάσματος.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η φαινυτοΐνη μεταβολίζεται εκτενώς και αρχικά μετατρέπεται σε ένα δραστικό ενδιάμεσο αρένιο οξείδιο. Πιστεύεται ότι αυτό το δραστικό ενδιάμεσο είναι υπεύθυνο για πολλές ανεπιθύμητες παρενέργειες της φαινυτοΐνης, όπως η ηπατοτοξικότητα, το SJS/TEN και άλλες ιδιοσυγκρασιακές αντιδράσεις.

Το αρένιο οξείδιο μεταβολίζεται είτε σε υδροξυφαινυτοΐνη είτε σε φαινυτοΐνη διυδροδιόλη, αν και η πρώτη αντιπροσωπεύει περίπου το 90% του μεταβολισμού της φαινυτοΐνης. Ενδιαφέρον είναι ότι δύο στερεοϊσομερή της υδροξυφαινυτοΐνης σχηματίζονται από τα CYP2C9 και CYP2C19: το (R)-p-HPPH και το (S)-p-HPPH. Όταν το CYP2C19 καταλύει την αντίδραση, η αναλογία των στερεοϊσομερών είναι περίπου 1:1, ενώ όταν το CYP2C9 καταλύει την αντίδραση, η αναλογία ευνοεί έντονα το στερεοϊσομερές “S”. Καθώς ο μεταβολισμός της φαινυτοΐνης επηρεάζεται εν μέρει από γενετικούς πολυμορφισμούς των CYP2C9 και CYP2C19, αυτή η αναλογία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση διαφορετικών γονιδιωματικών παραλλαγών των ενζύμων.

Τα ένζυμα EPHX1, CYP1A2, CYP2A6, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1 και CYP3A4 είναι υπεύθυνα για την παραγωγή του μεταβολίτη φαινυτοΐνη διυδροδιόλη. Η υδροξυφαινυτοΐνη μπορεί να μεταβολιστεί από τα CYP2C19, CYP3A5, CYP2C9, CYP3A4, CYP3A7, CYP2B6 και CYP2D6 σε μεταβολίτη φαινυτοΐνη κατεχόλη ή να υποστεί γλυκουρονιδίωση από τα UGT1A6, UGT1A9, UGT1A1 και UGT1A4 σε γλυκουρονιδικό μεταβολίτη που μπορεί να απεκκριθεί στα ούρα.

Από την άλλη πλευρά, η φαινυτοΐνη διυδροδιόλη μετατρέπεται μόνο σε μεταβολίτη κατεχόλης. Ο μεταβολίτης κατεχόλης μπορεί να υποστεί μεθυλίωση από το COMT και να απεκκριθεί στη συνέχεια στα ούρα, ή να οξειδωθεί αυθόρμητα σε φαινυτοΐνη κινονη (το NQO1 μπορεί να μετατρέψει την κινονη πίσω σε μεταβολίτη κατεχόλης).

Αξίζει να σημειωθεί ότι, παρόλο που το CYP2C18 εκφράζεται σε χαμηλά επίπεδα στο ήπαρ, το ένζυμο είναι ενεργό στο δέρμα και εμπλέκεται στην πρωτοταγή και δευτεροταγή υδροξυλίωση της φαινυτοΐνης. Αυτή η μεσολαβούμενη από το CYP2C18 βιοενεργοποίηση μπορεί να συνδέεται με την εκδήλωση ανεπιθύμητων δερματικών αντιδράσεων που σχετίζονται με τη φαινυτοΐνη.

Η κύρια οδός μεταβολισμού της φαινυτοΐνης είναι η οξείδωση από το ήπαρ στον ανενεργό μεταβολίτη 5-(p-υδροξυφαινυλ)-5-φαινυλυδαντοΐνη (HPPH). Επειδή αυτός ο μεταβολισμός είναι μια διαδικασία κορεσμού, μικρές αυξήσεις στη δόση μπορεί να προκαλέσουν σημαντικές αυξήσεις στις πλασμικές συγκεντρώσεις φαινυτοΐνης…

Ο ρυθμός ηπατικής βιομετατροπής αυξάνεται σε μικρότερα παιδιά, σε έγκυες γυναίκες, σε γυναίκες κατά την έμμηνο ρύση και σε ασθενείς με οξύ τραύμα· ο ρυθμός μειώνεται με την προχωρημένη ηλικία. Ο κύριος ανενεργός μεταβολίτης της φαινυτοΐνης είναι η 5-(p-υδροξυφαινυλ)-5-φαινυλυδαντοΐνη (HPPH). Η φαινυτοΐνη μπορεί να μεταβολίζεται αργά σε ένα μικρό αριθμό ατόμων λόγω γενετικής προδιάθεσης, η οποία μπορεί να προκαλέσει περιορισμένη διαθεσιμότητα ενζύμου και έλλειψη επαγωγής.

… Ο οξειδωτικός μεταβολισμός ενός εκ των geminal φαινυλικών δακτυλίων της διφαινυλυδαντοΐνης … 5-μετα-υδροξυφαινυλ-(l) και 5-παρα-υδροξυφαινυλ-5-φαινυλυδαντοΐνη ανιχνεύθηκαν στα ούρα του ανθρώπου (περίπου αναλογία 1:12) …

Η φαινυτοΐνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες, οι οποίοι περιλαμβάνουν 4-Υδροξυφαινυτοΐνη, 3’-HPPH, (2S,3S,4S,5R)-6-(2,5-διοξο-4,4-διφαινυλιμιδαζολιδιν-1-υλ)-3,4,5-τριϋδροξυοξάνιο-2-καρβοξυλικό οξύ, και 5-(3,4-διυδροξυκυκλοεξα-1,5-διεν-1-υλ)-5-φαινυλιμιδαζολιδιν-2,4-διόνη.

Κυρίως ηπατική. Η πλειονότητα της δόσης (έως 90%) μεταβολίζεται σε 5-(4’-υδροξυφαινυλ)-5-φαινυλυδαντοΐνη (p-HPPH). Αυτός ο μεταβολίτης υφίσταται περαιτέρω γλυκουρονιδίωση και απεκκρίνεται στα ούρα. Τα CYP2C19 και CYP2C9 καταλύουν την προαναφερθείσα αντίδραση.

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής

Από του στόματος χορήγηση: Ο χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης κυμαίνεται από 7 έως 42 ώρες, με μέσο όρο 22 ώρες.
Ενδοφλέβια χορήγηση: Ο χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης κυμαίνεται από 10-15 ώρες.

Μετά από από του στόματος χορήγηση, ο πλασμικός χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης κυμαίνεται κατά μέσο όρο περίπου 22 ώρες, αν και έχει κυμανθεί από 7-42 ώρες σε μεμονωμένους ασθενείς. Ο πλασμικός χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης σε ανθρώπους μετά από IV χορήγηση κυμαίνεται από 10-15 ώρες.

Επειδή η φαινυτοΐνη παρουσιάζει κορεσμένη, μηδενικής τάξης ή εξαρτώμενη από τη δόση φαρμακοκινητική, ο φαινόμενος χρόνος ημιζωής της φαινυτοΐνης μεταβάλλεται με τη δόση και τις ολικές συγκεντρώσεις. Αυτό οφείλεται στον κορεσμό του ενζυμικού συστήματος που είναι υπεύθυνο για το μεταβολισμό της φαινυτοΐνης, ο οποίος συμβαίνει σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις του φαρμάκου. Έτσι, μια σταθερή ποσότητα φαρμάκου μεταβολίζεται (μεταβολισμός περιορισμένος από την ικανότητα) και μικρές αυξήσεις στη δόση μπορεί να προκαλέσουν δυσανάλογα μεγάλες αυξήσεις στις ολικές συγκεντρώσεις και τον φαινόμενο χρόνο ημιζωής, πιθανώς προκαλώντας απροσδόκητη τοξικότητα.

MeSH classification

expand_more

Κατάταξη MeSH

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΙΟΝΤΟΦΡΑΚΤΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ.
Φάρμακα και ενώσεις που επάγουν τη σύνθεση των ΚΥΤΤΑΡΩΝ P450 CYP1A2.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Φαρμακολογική Κατάταξη FDA

Φαινυτοΐνη

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιεπιληπτικό Φάρμακο
Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Μειωμένη Αποδιοργανωμένη Ηλεκτρική Δραστηριότητα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 1A2
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C8
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C19
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2D6
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9

Η φαινυτοΐνη είναι Αντιεπιληπτικό Φάρμακο. Ο μηχανισμός δράσης της φαινυτοΐνης είναι ως Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 1A2, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2B6, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2C8, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2C19, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2D6, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 3A, και Επαγωγέας του Κυτοχρώματος P450 2C9. Η φυσιολογική επίδραση της φαινυτοΐνης είναι μέσω της Μείωσης της Αποδιοργανωμένης Ηλεκτρικής Δραστηριότητας του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.

Φαινυτοΐνη

Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C9 [MoA]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C8 [MoA]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 3A [MoA]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 1A2 [MoA]· Αντιεπιληπτικό Φάρμακο [EPC]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2D6 [MoA]· Μείωση της Αποδιοργανωμένης Ηλεκτρικής Δραστηριότητας Κεντρικού Νευρικού Συστήματος [PE]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2C19 [MoA]· Επαγωγείς Κυτοχρώματος P450 2B6 [MoA]

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

22 ώρες

DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

90%

DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

70-100%

DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

DrugBank

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 9 ημέρες

Εργαλείο washout arrow_forward

science

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →

Επιληψία Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Επιληψία Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Νευρολογικών Νοσημάτων

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ Α1 N03AB02

Ενήλικες — Εστιακές κρίσεις: Μονοθεραπεία (1η/2η επιλογή)
- Εστιακής έναρξης κρίσεις με ή χωρίς αμφοτερόπλευρη επέκταση
- Ενήλικες > 16 ετών — αρχική αγωγή
Δοσολογία: Τιτλοποίηση · Συνεχής

trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Αντιεπιληπτικά φάρμακα (συνέχεια)

Σταδιακή μείωση CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο

Σταδιακή μείωση

monitoringΑνεπιθύμητες ενέργειες

open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

1775

Μοριακός τύπος

C15H12N2O2

Μοριακό βάρος

252.27

IUPAC

5,5-diphenylimidazolidine-2,4-dione

InChIKey

CXOFVDLJLONNDW-UHFFFAOYSA-N

Κατάταξη MeSH

Κατάταξη MeSH

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την πρόληψη των ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ή τη μείωση της σοβαρότητάς τους.
Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των ΙΟΝΤΟΦΡΑΚΤΩΝ ΝΑΤΡΙΟΥ ΕΞΑΡΤΩΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ.
Φάρμακα και ενώσεις που επάγουν τη σύνθεση των ΚΥΤΤΑΡΩΝ P450 CYP1A2.