Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ C09CA06 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

CANDESARTAN

Καντεσαρτάνη

Τα φάρμακα της κατηγορίας αυτής είναι ειδικοί ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτασίνης ΙΙ και έχουν ιδιότητες παρόμοιες με των α-ΜΕΑ. Αντίθετα από τους α-ΜΕΑ δεν αναστέλλουν την αποδόμηση της βραδυκινίνης και άλλων κινινών και για το λόγο αυτό δεν φαίνεται να προκαλούν το …

Chemical structure of CANDESARTAN

Εμπορικά Ονόματα

ATACAND ATACAND PLUS BILAMCAR CANDESARTAN+HYDROCHLOROTHIAZIDE-GENERICS CANDESARTAN-TAD CARAMLO CO-VALTASYN FYRONEXE FYRONEXE PLUS TELMISARTAN ACTAVIS TELMISARTAN-SANDOZ

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
DrugBank

Ενδείξεις

expand_more
Διαχείριση της υπέρτασης είτε μόνη είτε σε συνδυασμό με άλλες κατηγορίες αντιυπερτασικών φαρμάκων. Επιπλέον χρησιμοποιείται ως πρώτη γραμμή στην αντιμετώπιση της διαβητικής νεφροπάθειας, καθώς και ως δεύτερης γραμμής σε θεραπεία συμπτωματικής καρδιακής…
medication
SPC-CANDESARTAN-TAD

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
Από του στόματος
Χορήγηση:
Μια φορά την ημέρα
Δόση έναρξης:
8 mg (υπέρταση) / 4 mg (καρδιακή ανεπάρκεια)
Τιτλοποίηση:
Στην υπέρταση: αύξηση σε 16 mg, στη μέγιστη δόση 32 mg. Στην καρδιακή ανεπάρκεια: διπλασιασμός της δόσης σε διαστήματα τουλάχιστον 2 εβδομάδων έως 32 mg ή τη μεγαλύτερη ανεκτή δόση.
  • Ενήλικες (υπέρταση)
    Δόση8 mg μια φορά την ημέρα
    Μέγ. δόση32 mg μια φορά την ημέρα
    Η θεραπεία πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ανταπόκριση της αρτηριακής πίεσης. Μπορεί να χορηγείται μαζί με άλλα αντιυπερτασικά φάρμακα. Η προσθήκη της υδροχλωροθειαζίδης έχει δείξει ότι έχει πρόσθετο αντιυπερτασικό αποτέλεσμα.
  • Ηλικιωμένοι (υπέρταση)
    Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας για την έναρξη της θεραπείας.
  • Ασθενείς με μείωση του ενδαγγειακού όγκου (υπέρταση)
    Δόση4 mg για την έναρξη της θεραπείας
    Πρέπει να εξετάζεται για τους ασθενείς με κίνδυνο εμφάνισης υπότασης.
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (υπέρταση)
    Δόση4 mg
    Η δόση πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με την απόκριση. Περιορισμένη εμπειρία σε πολύ σοβαρή ή τελικού σταδίου νεφρική δυσλειτουργία.
  • Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (υπέρταση)
    Δόση4 mg μια φορά την ημέρα
    Η δόση μπορεί να ρυθμίζεται ανάλογα με την απόκριση.
  • Έγχρωμοι ασθενείς (υπέρταση)
    Μπορεί να απαιτείται συχνότερα τιτλοποίηση προς υψηλότερες δόσεις και συγχορήγηση άλλης θεραπείας.
  • Παιδιά και έφηβοι ηλικίας 6 έως <18 ετών (υπέρταση)
    Δόση4 mg μια φορά την ημέρα
    Για ασθενείς με σωματικό βάρος < 50 kg: Μέγιστη δόση 8 mg μια φορά την ημέρα. Για ασθενείς με σωματικό βάρος ≥ 50 kg: Δόση 8 mg μια φορά την ημέρα, και έπειτα 16 mg μια φορά την ημέρα εάν απαιτείται. Δόσεις υψηλότερες των 32 mg δεν έχουν μελετηθεί. Σε παιδιά με πιθανή μείωση του ενδοαγγειακού όγκου, η θεραπεία πρέπει να ξεκινά υπό στενή ιατρική παρακολούθηση και πρέπει να εξετάζεται μια χαμηλότερη δόση έναρξης. Δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά με ρυθμό σπειραματικής διήθησης < 30 ml/min/1,73 m².
  • Παιδιά ηλικίας 1 έτους έως < 6 ετών (υπέρταση)
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί. Δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία.
  • Ενήλικες (καρδιακή ανεπάρκεια)
    Δόση4 mg μια φορά την ημέρα
    Μέγ. δόση32 mg
    Ρύθμιση της δόσης με διπλασιασμό σε διαστήματα τουλάχιστον 2 εβδομάδων. Αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας. Μπορεί να χορηγηθεί μαζί με άλλη θεραπεία. Ο συνδυασμός με αναστολέα ΜΕΑ και καλιοσυντηρητικό διουρητικό δεν συνιστάται.
  • Ηλικιωμένοι (καρδιακή ανεπάρκεια)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για την έναρξη της θεραπείας.
  • Ασθενείς με μείωση του ενδαγγειακού όγκου (καρδιακή ανεπάρκεια)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για την έναρξη της θεραπείας.
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία (καρδιακή ανεπάρκεια)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για την έναρξη της θεραπείας.
  • Ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία (καρδιακή ανεπάρκεια)
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για την έναρξη της θεραπείας.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (καρδιακή ανεπάρκεια)
    Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα δεν έχει τεκμηριωθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.
block
SPC-CANDESARTAN-TAD

Αντενδείξεις

expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
  • Δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κύησης
    Πληθυσμόςέγκυες
  • Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και/ή χολόσταση.
  • Παιδιά ηλικίας μικρότερης του 1 έτους
  • Η ταυτόχρονη χρήση Candesartan Krka με προϊόντα που περιέχουν αλισκιρένη
    Πληθυσμόςασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή νεφρική δυσλειτουργία (GFR < 60 ml/min/1,73 m )
warning
SPC-CANDESARTAN-TAD

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Νεφρική δυσλειτουργία
    ΠληθυσμόςΕυαίσθητοι ασθενείς
    Πιθανώς αναμενόμενες επιδράσεις στη νεφρική λειτουργία. Συνιστάται περιοδικός έλεγχος των επιπέδων του καλίου και της κρεατινίνης του ορού σε υπερτασικούς ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Σε ασθενείς με πολύ σοβαρή ή τελικού σταδίου νεφρική δυσλειτουργία (Cl creatinine <15 ml/min), το Candesartan Krka πρέπει να τιτλοποιείται προσεκτικά με ενδελεχή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης.
  • Νεφρική λειτουργία (καρδιακή ανεπάρκεια)
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (ιδιαίτερα ηλικιωμένοι ≥75 ετών) και ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    Η αξιολόγηση πρέπει να περιλαμβάνει περιοδικούς ελέγχους της νεφρικής λειτουργίας. Κατά την τιτλοποίηση της δόσης, συνιστάται παρακολούθηση της κρεατινίνης του ορού και του καλίου.
  • Συγχορηγούμενη θεραπεία με αναστολείς ΜΕΑ στην καρδιακή ανεπάρκεια
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια
    Κίνδυνος αυξημένων ανεπιθύμητων ενεργειών (υπόταση, υπερκαλιαιμία, μειωμένη νεφρική λειτουργία). Τριπλός συνδυασμός (ΜΕΑ, ανταγωνιστής μεταλλοκορτικοειδών, candesartan) δεν ενδείκνυται. Χρήση υπό επίβλεψη ειδικού με συχνή παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας, ηλεκτρολυτών και αρτηριακής πίεσης.
  • Συνδυασμός αναστολέων ΜΕΑ και αποκλειστών υποδοχέων ΑΤ ΙΙ
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με διαβητική νεφροπάθεια
    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα.
  • Αιμοκάθαρση
    ΠληθυσμόςΑσθενείς υπό αιμοκάθαρση
    Ιδιαίτερη ευαισθησία της αρτηριακής πίεσης στην αναστολή των υποδοχέων AΤ. Τιτλοποίηση προσεκτικά με ενδελεχή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης.
  • Στένωση της νεφρικής αρτηρίας
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με αμφοτερόπλευρη στένωση νεφρικής αρτηρίας ή στένωση επί μονήρους νεφρού
    Πιθανή αύξηση ουρίας στο αίμα και κρεατινίνης ορού.
  • Μεταμόσχευση νεφρού
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που έχουν πρόσφατα υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού
    Δεν υπάρχει εμπειρία χορήγησης.
  • Υπόταση
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή υπερτασικοί ασθενείς με μείωση ενδοαγγειακού όγκου (π.χ., υψηλές δόσεις διουρητικών)
    Μπορεί να εμφανισθεί υπόταση. Χρειάζεται προσοχή κατά την έναρξη και διόρθωση υποογκαιμίας.
  • Αναισθησία και χειρουργικές επεμβάσεις
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ανταγωνιστές ΑΤ ΙΙ
    Πιθανή υπόταση κατά τη διάρκεια αναισθησίας/χειρουργικής επέμβασης. Σπάνια, μπορεί να είναι σοβαρή (δικαιολογεί υγρά/αγγειοσυσπαστικά).
  • Στένωση της αορτικής και της μιτροειδούς βαλβίδας (αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια)
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με αιμοδυναμικά σχετιζόμενη στένωση αορτικής/μιτροειδούς βαλβίδας ή αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια
    Απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.
  • Πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό
    Δεν συνιστάται η χρήση του Candesartan Krka.
  • Υπερκαλιαιμία
    ΠληθυσμόςΥπερτασικοί ασθενείς
    Κίνδυνος αύξησης καλίου στο πλάσμα με ταυτόχρονη χρήση καλιοσυντηρητικών διουρητικών, συμπληρωμάτων καλίου, υποκατάστατων άλατος με κάλιο, ηπαρίνης. Απαιτείται κατάλληλη παρακολούθηση του καλίου.
  • Υπερκαλιαιμία
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια
    Μπορεί να εμφανισθεί υπερκαλιαιμία. Συνιστάται περιοδικός έλεγχος καλίου ορού. Συνδυασμός ΜΕΑ, καλιοσυντηρητικού διουρητικού (π.χ. σπιρονολακτόνη) και candesartan δεν συνιστάται, εξετάζεται μόνο μετά από αξιολόγηση οφέλους/κινδύνου.
  • Γενικά
    ΠληθυσμόςΑσθενείς των οποίων ο αγγειακός τόνος και η νεφρική λειτουργία εξαρτώνται από το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (π.χ. σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, υποκείμενη νεφρική νόσο, στένωση νεφρικής αρτηρίας)
    Συσχέτιση με οξεία υπόταση, αζωθαιμία, ολιγουρία, σπάνια οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Πιθανότητα παρόμοιας δράσης με ΑΥΑΙΙ. Υπερβολική μείωση ΑΠ μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα/εγκεφαλικό σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιοπάθεια/εγκεφαλική νόσο.
  • Αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα
    ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που μειώνουν την αρτηριακή πίεση
    Αντιυπερτασική δράση candesartan μπορεί να ενισχυθεί.
  • Κύηση
    ΠληθυσμόςΓυναίκες που προγραμματίζουν εγκυμοσύνη
    Να μεταβαίνουν σε εναλλακτικές θεραπείες με αποδεδειγμένο προφίλ ασφαλείας. Αν διαγνωστεί κύηση, διακοπή άμεση και έναρξη εναλλακτικής θεραπείας.
  • Διπλός αποκλεισμός του ΣΡΑΑ
    ΠληθυσμόςΓενικός πληθυσμός
    Ταυτόχρονη χρήση ΜΕΑ, ΑΥΑΙΙ ή αλισκιρένης αυξάνει κίνδυνο υπότασης, υπερκαλιαιμίας, μειωμένης νεφρικής λειτουργίας. Δεν συνιστάται. Εάν είναι απαραίτητος, υπό επίβλεψη ειδικού με συχνή παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας, ηλεκτρολυτών, ΑΠ.
  • Συνδυασμός αναστολέων ΜΕΑ και αποκλειστών υποδοχέων ΑΤ ΙΙ
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με διαβητική νεφροπάθεια
    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (νεφρική δυσλειτουργία)
    ΠληθυσμόςΠαιδιά με ρυθμό σπειραματικής διήθησης <30 ml/min/1,73 m
    Δεν έχει μελετηθεί.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (μείωση ενδοαγγειακού όγκου)
    ΠληθυσμόςΠαιδιά με πιθανή μείωση ενδοαγγειακού όγκου (π.χ. διουρητικά, νεφρική δυσλειτουργία)
    Έναρξη υπό στενή ιατρική παρακολούθηση, εξέταση χαμηλότερης δόσης έναρξης.
  • Πιθανότητα εγκυμοσύνης
    ΠληθυσμόςΑσθενείς μετά την εμμηναρχή
    Τακτική αξιολόγηση. Παροχή πληροφόρησης/ενεργειών για πρόληψη έκθεσης κατά την εγκυμοσύνη.
  • Έκδοχα
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνιες κληρονομικές διαταραχές δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης
    Δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο (περιέχει μονοϋδρική λακτόζη).
swap_horiz
SPC-CANDESARTAN-TAD

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • Υδροχλωροθειαζίδη, Βαρφαρίνη, Διγοξίνη, Από του στόματος αντισυλληπτικά, Γλιβενκλαμίδη, Νιφεδιπίνη, Εναλαπρίλη
    Δεν έχουν ταυτοποιηθεί κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις.
  • Καλιοσυντηρητικά διουρητικά, Συμπληρώματα καλίου, Υποκατάστατα μαγειρικού άλατος που περιέχουν κάλιο, Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. ηπαρίνη)
    Μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του καλίου.
    ΣύστασηΚατάλληλη παρακολούθηση του καλίου.
  • Λίθιο
    Προσοχή
    Αναστρέψιμες αυξήσεις στις συγκεντρώσεις λιθίου στον ορό και τοξικότητα.
    ΣύστασηΔεν συνιστάται. Εάν ο συνδυασμός κρίνεται απαραίτητος, συνιστάται προσεκτικός έλεγχος των επιπέδων του λιθίου στον ορό.
  • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)
    Εξασθένηση της αντιυπερτασικής δράσης. Αυξημένος κίνδυνος επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας, πιθανής οξείας νεφρικής ανεπάρκειας, και αύξηση του καλίου του ορού.
    ΣύστασηΧορηγείται με προσοχή, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους. Οι ασθενείς πρέπει να ενυδατώνονται επαρκώς και να παρακολουθείται η νεφρική λειτουργία.
  • Αναστολείς ΜΕΑ, Αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, Αλισκιρένη (ΣΡΑΑ)
    Προσοχή
    Υψηλότερη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών όπως υπόταση, υπερκαλιαιμία και μειωμένη νεφρική λειτουργία (συμπεριλαμβανομένης οξείας νεφρικής ανεπάρκειας) συγκριτικά με τη χρήση ενός μόνου παράγοντα.
sick
SPC-CANDESARTAN-TAD

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
  • Λοίμωξη του αναπνευστικού
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
  • Λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
  • Υπερκαλιαιμία, υπονατριαιμία
Διαταραχές του νευρικού συστήματος
  • Ζάλη/ίλιγγος, κεφαλαλγία
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
  • Βήχας
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
  • Ναυτία
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
  • Αυξημένα ηπατικά ένζυμα, ηπατική δυσλειτουργία ή ηπατίτιδα
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
  • Αγγειοοίδημα, εξάνθημα, κνίδωση, κνησμός
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
  • Οσφυαλγία, αρθραλγία, μυαλγία
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
  • Νεφρική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της νεφρικής ανεπάρκειας σε ευαίσθητους ασθενείς
Αγγειακές διαταραχές
  • Υπόταση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Λοίμωξη του αναπνευστικού
    Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
    Συχνές
  • Λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Υπερκαλιαιμία, υπονατριαιμία
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Πολύ σπάνιες
  • Ζάλη/ίλιγγος, κεφαλαλγία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Συχνές
  • Βήχας
    Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
    Πολύ σπάνιες
  • Ναυτία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Αυξημένα ηπατικά ένζυμα, ηπατική δυσλειτουργία ή ηπατίτιδα
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Πολύ σπάνιες
  • Αγγειοοίδημα, εξάνθημα, κνίδωση, κνησμός
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Πολύ σπάνιες
  • Οσφυαλγία, αρθραλγία, μυαλγία
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Πολύ σπάνιες
  • Νεφρική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της νεφρικής ανεπάρκειας σε ευαίσθητους ασθενείς
    Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Πολύ σπάνιες
  • Λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία
    Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Υπερκαλιαιμία
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Συχνές
  • Υπονατριαιμία
    Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης
    Πολύ σπάνιες
  • Ζάλη, κεφαλαλγία
    Διαταραχές του νευρικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Υπόταση
    Αγγειακές διαταραχές
    Συχνές
  • Ναυτία
    Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος
    Πολύ σπάνιες
  • Αυξημένα ηπατικά ένζυμα, ηπατική δυσλειτουργία ή ηπατίτιδα
    Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων
    Πολύ σπάνιες
  • Αγγειοοίδημα, εξάνθημα, κνίδωση, κνησμός
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Πολύ σπάνιες
  • Οσφυαλγία, αρθραλγία, μυαλγία
    Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού
    Πολύ σπάνιες
  • Νεφρική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της νεφρικής ανεπάρκειας σε ευαίσθητους ασθενείς
    Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών
    Συχνές
pregnant_woman
SPC-CANDESARTAN-TAD

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Η χρήση των ΑΥΑΙΙ δεν συνιστάται κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Η χρήση των ΑΥΑΙΙ αντενδείκνυται κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κύησης. Εκτός εάν η συνέχιση της θεραπείας με ΑΥΑΙΙ θεωρείται απαραίτητη, ασθενείς που προγραμματίζουν εγκυμοσύνη πρέπει να μεταβαίνουν σε εναλλακτικές αντιυπερτασικές θεραπείες, οι οποίες έχουν αποδεδειγμένο προφίλ ασφαλείας για χρήση στην κύηση. Αν διαγνωσθεί κύηση, η θεραπεία με ΑΥΑΙΙ πρέπει να διακόπτεται άμεσα, και, αν είναι κατάλληλο, πρέπει να ξεκινά εναλλακτική θεραπεία. Εάν έχει συμβεί έκθεση σε ΑΥΑΙΙ από το δεύτερο τρίμηνο της κύησης, συνιστάται υπερηχογραφικός έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας και του κρανίου. Βρέφη των οποίων οι μητέρες έχουν λάβει ΑΥΑΙΙ πρέπει να παρακολουθούνται στενά για υπόταση.
  • Γαλουχία
    Αποφεύγεται
    Δεν υπάρχουν πληροφορίες διαθέσιμες σχετικά με τη χρήση του Candesartan Krka κατά τη διάρκεια της γαλουχίας, το Candesartan Krka δεν συνιστάται και κατά τη γαλουχία είναι προτιμότερες εναλλακτικές θεραπείας με καλύτερα αποδεδειγμένο προφίλ ασφαλείας, ιδιαίτερα κατά το θηλασμό νεογνών ή πρόωρων βρεφών.
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Η κανδεσαρτάνη cilexetil είναι προφάρμακο που έχει περιορισμένη φαρμακολογική δραστικότητα μέχρι να υδρολυθεί σε κανδεσαρτάνη κατά την απορρόφηση. Η δράση της κανδεσαρτάνης είναι ανεξάρτητη από τους οδούς σύνθεσης της αγγειοτενζίνης II. Το φάρμακο εμποδίζει…
monitor_heart
SPC-CANDESARTAN-TAD

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ, απλοί, κωδικός ATC: C09CA06. Μηχανισμός δράσης Η αγγειοτενσίνη ΙΙ είναι η κύρια αγγειοδραστική ορμόνη του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης και παίζει…
biotech
SPC-CANDESARTAN-TAD

Φαρμακοκινητική

expand_more
Φαρμακοκινητικές Απορρόφηση και κατανομή Μετά την από του στόματος χορήγηση, το candesartan cilexetil μετατρέπεται στη δραστική ουσία candesartan. Μετά από τη λήψη πόσιμου διαλύματος candesartan cilexetil η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του candesartan…
hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Η καντεσαρτάνη-cilexetil βιοενεργοποιείται ταχέως και πλήρως μέσω υδρόλυσης του εστέρα κατά την απορρόφηση από τον γαστρεντερικό σωλήνα σε καντεσαρτάνη, έναν εκλεκτικό ανταγωνιστή του υποδοχέα αγγειοτενσίνης ΙΙ υποτύπου AT1. Η καντεσαρτάνη απεκκρίνεται…
bloodtype
DrugBank

Απέκκριση

expand_more
Νεφρά/Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-CANDESARTAN-TAD
expand_more

Δοσολογία

Δοσολογία στην υπέρταση Η συνιστώμενη δόση έναρξης της θεραπείας και η συνήθης δόση συντήρησης του Candesartan Krka είναι 8 mg μια φορά την ημέρα. Το μεγαλύτερο αντιυπερτασικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται εντός 4 εβδομάδων. Σε μερικούς ασθενείς των οποίων η αρτηριακή πίεση δεν ελέγχεται ικανοποιητικά, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 16 mg μια φορά την ημέρα και στη μέγιστη δόση των 32 mg μια φορά την ημέρα. Η θεραπεία πρέπει να προσαρμόζεται ανάλογα με την ανταπόκριση της αρτηριακής πίεσης. Το Candesartan Krka μπορεί επίσης να χορηγείται μαζί με άλλα αντιυπερτασικά φάρμακα. Η προσθήκη της υδροχλωροθειαζίδης έχει δείξει ότι έχει πρόσθετο αντιυπερτασικό αποτέλεσμα με διάφορες δόσεις του Candesartan Krka.

Ηλικιωμένοι Δεν είναι απαραίτητη η προσαρμογή της δοσολογίας για την έναρξη της θεραπείας στους ηλικιωμένους.

Ασθενείς με μείωση του ενδαγγειακού όγκου Δόση 4 mg για την έναρξη της θεραπείας πρέπει να εξετάζεται για τους ασθενείς με κίνδυνο εμφάνισης υπότασης, όπως είναι οι ασθενείς με πιθανή μείωση του ενδαγγειακού όγκου (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία H δόση έναρξης της θεραπείας για τους ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών σε αιμοκάθαρση, είναι 4 mg. Η δόση πρέπει να ρυθμίζεται ανάλογα με την απόκριση. Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία σε ασθενείς με πολύ σοβαρή ή τελικού σταδίου νεφρική δυσλειτουργία (Cl creatinine <15 ml/min) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία Σε ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία συνιστάται δόση έναρξης της θεραπείας 4 mg μια φορά την ημέρα. Η δόση μπορεί να ρυθμίζεται ανάλογα με την απόκριση. Το Candesartan Krka αντενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και/ή χολόσταση (βλ. Αντενδείξεις και Φαρμακοκινητικές).

Έγχρωμοι ασθενείς Η αντιυπερτασική δράση του candesartan είναι λιγότερο έντονη στους έγχρωμους ασθενείς σε σύγκριση με τους μη-έγχρωμους ασθενείς. Συνεπώς, μπορεί να απαιτείται συχνότερα τιτλοποίηση της δόσης του Candesartan Krka προς υψηλότερες δόσεις και συγχορήγηση άλλης θεραπείας για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης των έγχρωμων ασθενών σε σύγκριση με τους μη-έγχρωμους ασθενείς (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Παιδιά και έφηβοι ηλικίας 6 έως <18 ετών: Η συνιστώμενη δόση έναρξης της θεραπείας είναι 4 mg μια φορά την ημέρα.

  • Για ασθενείς με σωματικό βάρος < 50 kg: Σε μερικούς ασθενείς των οποίων η αρτηριακή πίεση δεν ελέγχεται ικανοποιητικά, η δόση μπορεί να αυξηθεί στη μέγιστη δόση των 8 mg μια φορά την ημέρα.
  • Για ασθενείς με σωματικό βάρος ≥ 50 kg: Σε μερικούς ασθενείς των οποίων η αρτηριακή πίεση δεν ελέγχεται ικανοποιητικά, η δόση μπορεί να αυξηθεί σε 8 mg μια φορά την ημέρα και έπειτα, εάν απαιτείται, σε 16 mg μια φορά την ημέρα (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Δόσεις υψηλότερες των 32 mg δεν έχουν μελετηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς. Το μεγαλύτερο αντιυπερτασικό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται εντός 4 εβδομάδων. Σε παιδιά με πιθανή μείωση του ενδοαγγειακού όγκου (π.χ., ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με διουρητικά, ιδιαίτερα εκείνοι με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία), η θεραπεία με Candesartan Krka πρέπει να ξεκινά υπό στενή ιατρική παρακολούθηση και πρέπει να εξετάζεται μια χαμηλότερη δόση έναρξης της θεραπείας σε σχέση με την παραπάνω γενική δόση έναρξης. Το Candesartan Krka δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά με ρυθμό σπειραματικής διήθησης μικρότερο από 30 ml/min/1,73 m² (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Έγχρωμοι παιδιατρικοί ασθενείς Η αντιυπερτασική δράση του candesartan είναι λιγότερο έντονη στους έγχρωμους ασθενείς σε σύγκριση με τους μη-έγχρωμους ασθενείς (βλ. Φαρμακοδυναμικές).

Παιδιά ηλικίας 1 έτους έως < 6 ετών Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα σε παιδιά ηλικίας 1 έως <6 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τα παρόντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στην παράγραφο 5.1 αλλά δεν μπορεί να γίνει σύσταση για τη δοσολογία. Το Candesartan Krka αντενδείκνυται σε παιδιά ηλικίας μικρότερης του 1 έτους (βλ. Αντενδείξεις).

Δοσολογία στην καρδιακή ανεπάρκεια Η συνήθης συνιστώμενη δόση του Candesartan Krka για την έναρξη της θεραπείας είναι 4 mg μια φορά την ημέρα. Ρύθμιση της δόσης προς μεγαλύτερες δόσεις έως τη δόση-στόχο των 32 mg μια φορά την ημέρα (μέγιστη δόση) ή έως τη μεγαλύτερη ανεκτή δόση επιτυγχάνεται με διπλασιασμό της δόσης σε διαστήματα τουλάχιστον 2 εβδομάδων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η αξιολόγηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια πρέπει πάντα να περιλαμβάνει εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης της κρεατινίνης ορού και του καλίου. Το Candesartan Krka μπορεί να χορηγηθεί μαζί με άλλη θεραπεία για την καρδιακή ανεπάρκεια, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων ΜΕΑ, των βήτα-αποκλειστών, των διουρητικών και της δακτυλίτιδας ή ενός συνδυασμού αυτών των φαρμακευτικών προϊόντων. Το Candesartan Krka μπορεί να συγχορηγηθεί με έναν αναστολέα ΜΕΑ σε ασθενείς με συμπτωματική καρδιακή ανεπάρκεια παρά τη βέλτιστη καθιερωμένη θεραπεία για τη καρδιακή ανεπάρκεια όταν οι ανταγωνιστές των υποδοχέων των μεταλλοκορτικοειδών δεν είναι ανεκτοί. Ο συνδυασμός ενός αναστολέα ΜΕΑ, ενός καλιοσυντηρητικού διουρητικού και του Candesartan Krka δεν συνιστάται και πρέπει να εξετάζεται μόνο μετά από προσεκτική εκτίμηση του πιθανού οφέλους και των κινδύνων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές).

Ειδικοί πληθυσμοί ασθενών Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης για την έναρξη της θεραπείας στους ηλικιωμένους ασθενείς ή σε ασθενείς με μείωση του ενδαγγειακού όγκου, νεφρική δυσλειτουργία ή ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία.

Παιδιατρικός Π μληθυσ ός Η ασφάλεια και η αποτελεσ ατικότητα του Candesartan TAD μδεν έχει τεκ ηριωθεί μ 18 σε παιδιά ηλικίας εταξύ της γέννησης και των ετών για τη θεραπεία της . Δ μ μ.καρδιακής ανεπάρκειας εν υπάρχουν διαθέσι α δεδο ένα

Τρόπος χορήγησης Από του στόματος χρήση. Το Candesartan Krka πρέπει να λαμβάνεται μια φορά την ημέρα με ή χωρίς τροφή. Η βιοδιαθεσιμότητα του candesartan δεν επηρεάζεται από την τροφή.

block

Αντενδείξεις

SPC-CANDESARTAN-TAD
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
  • Δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κύησης (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Κύηση και γαλουχία)
  • Σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία και/ή χολόσταση.
  • Παιδιά ηλικίας μικρότερης του 1 έτους (βλ. Προκλινικά δεδομένα).
  • Η ταυτόχρονη χρήση Candesartan Krka με προϊόντα που περιέχουν αλισκιρένη αντενδείκνυται σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ή νεφρική δυσλειτουργία (GFR < 60 ml/min/1,73 m ) (βλ. Αλληλεπιδράσεις και Φαρμακοδυναμικές).
warning

Προειδοποιήσεις

SPC-CANDESARTAN-TAD
expand_more

Νεφρική δυσλειτουργία

Όπως με άλλους παράγοντες που αναστέλλουν το σύστημα ρενίνης- αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης, επιδράσεις στη νεφρική λειτουργία είναι πιθανώς αναμενόμενες σε ευαίσθητους ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με Candesartan Krka. Όταν το Candesartan Krka χορηγείται σε υπερτασικούς ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, συνιστάται περιοδικός έλεγχος των επιπέδων του καλίου και της κρεατινίνης του ορού. Υπάρχει περιορισμένη εμπειρία σε ασθενείς με πολύ σοβαρή ή τελικού σταδίου νεφρική δυσλειτουργία (Cl creatinine <15 ml/min). Σε αυτούς τους ασθενείς το Candesartan Krka πρέπει να τιτλοποιείται προσεκτικά με ενδελεχή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης. Η αξιολόγηση των ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια πρέπει να περιλαμβάνει περιοδικούς ελέγχους της νεφρικής λειτουργίας, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους ασθενείς ηλικίας 75 ετών ή μεγαλύτερους, και στους ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία. Κατά την περίοδο της τιτλοποίησης της δόσης του Candesartan Krka, συνιστάται παρακολούθηση της κρεατινίνης του ορού και του καλίου. Οι κλινικές δοκιμές στην καρδιακή ανεπάρκεια δεν συμπεριέλαβαν ασθενείς με κρεατινίνη ορού >265 μmol/L (> 3 mg/dl).

Συγχορηγούμενη θεραπεία με αναστολείς ΜΕΑ στην καρδιακή ανεπάρκεια

Ο κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών, ιδιαίτερα υπότασης, υπερκαλιαιμίας και μειωμένης νεφρικής λειτουργίας (συμπεριλαμβανομένης οξείας νεφρικής ανεπάρκειας) μπορεί να αυξηθεί όταν το Candesartan Krka χορηγείται σε συνδυασμό με έναν αναστολέα ΜΕΑ. Τριπλός συνδυασμός ενός αναστολέα ΜΕΑ, ενός ανταγωνιστή των υποδοχέων των μεταλλοκορτικοειδών και candesartan επίσης δεν ενδείκνυται. Χρήση των συνδυασμών αυτών πρέπει να γίνεται υπό την επίβλεψη ειδικού και να υπόκειται σε συχνή στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας, των ηλεκτρολυτών και της αρτηριακής πίεσης. Οι αναστολείς ΜΕΑ και οι αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα σε ασθενείς με διαβητική νεφροπάθεια.

Αιμοκάθαρση

Κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης η αρτηριακή πίεση μπορεί να παρουσιάσει ιδιαίτερη ευαισθησία στην αναστολή των υποδοχέων AΤ ως αποτέλεσμα του μειωμένου όγκου πλάσματος και της ενεργοποίησης του συστήματος ρενίνης- αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης. Συνεπώς σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση το Candesartan Krka πρέπει να τιτλοποιείται προσεκτικά με ενδελεχή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης.

Στένωση της νεφρικής αρτηρίας

Φαρμακευτικά προϊόντα που επιδρούν στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης- αλδοστερόνης, συμπεριλαμβανομένων των ανταγωνιστών των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ (ΑΥΑΙΙ), μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα της ουρίας στο αίμα και της κρεατινίνης στον ορό σε ασθενείς με αμφοτερόπλευρη στένωση της νεφρικής αρτηρίας ή στένωση της αρτηρίας επί μονήρους νεφρού.

Μεταμόσχευση νεφρού

Δεν υπάρχει εμπειρία σχετικά με τη χορήγηση Candesartan Krka σε ασθενείς που έχουν πρόσφατα υποβληθεί σε μεταμόσχευση νεφρού.

Υπόταση

Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με Candesartan Krka ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να εμφανισθεί υπόταση. Αυτό μπορεί επίσης να συμβεί σε υπερτασικούς ασθενείς με μείωση του ενδοαγγειακού όγκου όπως αυτοί που λαμβάνουν υψηλές δόσεις διουρητικών. Πρέπει να δίδεται προσοχή κατά την έναρξη της θεραπείας και να επιχειρείται διόρθωση της υποογκαιμίας.

Αναισθησία και χειρουργικές επεμβάσεις

Σε ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ μπορεί να εμφανισθεί υπόταση κατά τη διάρκεια της αναισθησίας και της χειρουργικής επέμβασης εξαιτίας του αποκλεισμού του συστήματος ρενίνης- αγγειοτενσίνης. Πολύ σπάνια, η υπόταση μπορεί να είναι τόσο σοβαρή που να δικαιολογεί τη χρήση ενδοφλέβιων υγρών και/ή αγγειοσυσπαστικών ουσιών.

Στένωση της αορτικής και της μιτροειδούς βαλβίδας (αποφρακτική υπερτροφική

μυοκαρδιοπάθεια) Όπως και με άλλα αγγειοδιασταλτικά, ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε ασθενείς που πάσχουν από αιμοδυναμικά σχετιζόμενη στένωση της αορτικής ή της μιτροειδούς βαλβίδας ή από αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια.

Πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός

Ασθενείς με πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμό γενικά δεν θα ανταποκριθούν στα αντιυπερτασικά φαρμακευτικά προϊόντα που δρουν ανασταλτικά στο σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης. Συνεπώς, δεν συνιστάται η χρήση του Candesartan Krka.

Υπερκαλιαιμία

Ταυτόχρονη χρήση του Candesartan Krka με καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα μαγειρικού άλατος που περιέχουν κάλιο, ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα καλίου (π.χ. ηπαρίνη) μπορεί να οδηγήσει σε αυξήσεις των επιπέδων του καλίου στο πλάσμα σε υπερτασικούς ασθενείς. Πρέπει να γίνεται κατάλληλη παρακολούθηση του καλίου. Σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια που λαμβάνουν Candesartan Krka, μπορεί να εμφανισθεί υπερκαλιαιμία. Συνιστάται περιοδικός έλεγχος των επιπέδων του καλίου στον ορό. Ο συνδυασμός ενός αναστολέα ΜΕΑ, ενός καλιοσυντηρητικού διουρητικού (π.χ. σπιρονολακτόνη) και του Candesartan Krka δεν συνιστάται και πρέπει να εξετάζεται μόνο μετά από προσεκτική αξιολόγηση του πιθανού οφέλους και των κινδύνων.

Γενικά

Σε ασθενείς των οποίων ο αγγειακός τόνος και η νεφρική λειτουργία εξαρτώνται κυρίως από τη λειτουργία του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης- αλδοστερόνης (π.χ. ασθενείς με σοβαρή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή υποκείμενη νεφρική νόσο, συμπεριλαμβανομένης της στένωσης νεφρικής αρτηρίας), η θεραπεία με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν το σύστημα αυτό έχει συσχετισθεί με οξεία υπόταση, αζωθαιμία, ολιγουρία ή, σπάνια, οξεία νεφρική ανεπάρκεια. Η πιθανότητα παρόμοιας δράσης με τους ΑΥΑΙΙ δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Όπως και με κάθε άλλον αντιυπερτασικό παράγοντα, η υπερβολική μείωση της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με ισχαιμική καρδιοπάθεια ή ισχαιμική αγγειακή εγκεφαλική νόσο μπορεί να καταλήξει σε έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό επεισόδιο. Η αντιυπερτασική δράση του candesartan μπορεί να ενισχυθεί από άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που έχουν την ιδιότητα να μειώνουν την αρτηριακή πίεση, είτε συνταγογραφούνται ως αντιυπερτασικά είτε συνταγογραφούνται για άλλες ενδείξεις.

Κύηση

Η θεραπεία με ΑΥΑΙΙ δε θα πρέπει να ξεκινά κατά τη διάρκεια της κύησης. Εκτός εάν η συνέχιση της θεραπείας με ΑΥΑΙΙ θεωρείται απαραίτητη, οι ασθενείς που προγραμματίζουν εγκυμοσύνη πρέπει να μεταβαίνουν σε εναλλακτικές αντιυπερτασικές θεραπείες οι οποίες έχουν αποδεδειγμένο προφίλ ασφαλείας για χρήση κατά την κύηση. Αν διαγνωσθεί κύηση, η θεραπεία με ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ πρέπει να διακόπτεται άμεσα, και, αν είναι κατάλληλο, πρέπει να ξεκινά εναλλακτική θεραπεία (βλέπε παραγράφους 4.3 και 4.6).

Διπλός αποκλεισμός του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης

(ΣΡΑΑ) Υπάρχουν αποδείξεις ότι η ταυτόχρονη χρήση αναστολέων ΜΕΑ, αποκλειστών των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ ή αλισκιρένης αυξάνει τον κίνδυνο υπότασης, υπερκαλιαιμίας και μειωμένης νεφρικής λειτουργίας (περιλαμβανομένης οξείας νεφρικής ανεπάρκειας). Επομένως ο διπλός αποκλεισμός του ΣΡΑΑ μέσω της συνδυασμένης χρήσης αναστολέων ΜΕΑ, αποκλειστών των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ ή αλισκιρένης δεν συνιστάται (βλ. Αλληλεπιδράσεις και Φαρμακοδυναμικές). Εάν η θεραπεία διπλού αποκλεισμού θεωρείται απολύτως απαραίτητη, αυτό πρέπει να πραγματοποιείται μόνο υπό την επίβλεψη ειδικού και με συχνή στενή παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας, των ηλεκτρολυτών και της αρτηριακής πίεσης. Οι αναστολείς ΜΕΑ και οι αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα σε ασθενείς με διαβητική νεφροπάθεια.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Χρήση σε παιδιατρικούς ασθενείς συμπεριλαμβανομένων ασθενών με νεφρική δυσλειτουργία Το Candesartan Krka δεν έχει μελετηθεί σε παιδιά με ρυθμό σπειραματικής διήθησης μικρότερο από 30 ml/min/1,73 m (βλ. Δοσολογία). Σε παιδιά με πιθανή μείωση του ενδοαγγειακού όγκου (π.χ., ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με διουρητικά, ιδιαίτερα εκείνοι με διαταραγμένη νεφρική λειτουργία), η θεραπεία με candesartan πρέπει να ξεκινά υπό στενή ιατρική παρακολούθηση και πρέπει να εξετάζεται μια χαμηλότερη δόση έναρξης της θεραπείας (βλ. Δοσολογία). Η πιθανότητα εγκυμοσύνης σε ασθενείς μετά την εμμηναρχή πρέπει να αξιολογείται σε τακτική βάση. Πρέπει να παρέχεται κατάλληλη πληροφόρηση και/ή να λαμβάνονται ενέργειες για την πρόληψη του κινδύνου έκθεσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (βλ. παραγράφους 4.3 και 4.6). Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει μονοϋδρική λακτόζη. Οι ασθενείς με σπάνιες κληρονομικές διαταραχές δυσανεξίας στη γαλακτόζη, ανεπάρκεια Lapp λακτάσης ή δυσαπορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-CANDESARTAN-TAD
expand_more

Αλληλεπιδράσεις

Οι ουσίες που έχουν διερευνηθεί σε κλινικές φαρμακοκινητικές μελέτες περιλαμβάνουν την υδροχλωροθειαζίδη, τη βαρφαρίνη, τη διγοξίνη, τα από του στόματος αντισυλληπτικά (π.χ. αιθυνυλοιστραδιόλη/λεβονοργεστρέλη), τη γλιβενκλαμίδη, τη νιφεδιπίνη και την εναλαπρίλη. Δεν έχουν ταυτοποιηθεί κλινικά σημαντικές φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις με αυτά τα φαρμακευτικά προϊόντα.

Ταυτόχρονη χορήγηση με καλιοσυντηρητικά διουρητικά, συμπληρώματα καλίου, υποκατάστατα μαγειρικού άλατος που περιέχουν κάλιο, ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. ηπαρίνη) μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του καλίου. Πρέπει να γίνεται κατάλληλη παρακολούθηση του καλίου (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Έχουν αναφερθεί αναστρέψιμες αυξήσεις στις συγκεντρώσεις λιθίου στον ορό και τοξικότητα κατά την ταυτόχρονη χορήγηση λιθίου με αναστολείς ΜΕΑ. Παρόμοια δράση μπορεί να παρατηρηθεί με τους ΑΥΑΙΙ. Δεν συνιστάται η χρήση του candesartan με λίθιο. Εάν ο συνδυασμός κρίνεται απαραίτητος, συνιστάται προσεκτικός έλεγχος των επιπέδων του λιθίου στον ορό.

Όταν οι ΑΥΑΙΙ χορηγούνται ταυτόχρονα με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) (δηλαδή εκλεκτικούς αναστολείς COX-2, ακετυλοσαλικυλικό οξύ (>3 g/ημέρα) και μη-εκλεκτικά ΜΣΑΦ), μπορεί να συμβεί εξασθένηση της αντιυπερτασικής δράσης.

Όπως και με τους αναστολείς ΜΕΑ, ταυτόχρονη χρήση ΑΥΑΙΙ και ΜΣΑΦ μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας, συμπεριλαμβανομένης πιθανής οξείας νεφρική ανεπάρκειας, και σε αύξηση του καλίου του ορού, ειδικά σε ασθενείς με προϋπάρχουσα ανεπαρκή νεφρική λειτουργία. Ο συνδυασμός πρέπει να χορηγείται με προσοχή, ιδιαίτερα στους ηλικιωμένους. Οι ασθενείς πρέπει να ενυδατώνονται επαρκώς και να δίνεται προσοχή στην παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας μετά την έναρξη της ταυτόχρονης θεραπείας, και περιοδικά, στη συνέχεια.

Δεδομένα από κλινικές δοκιμές έχουν δείξει ότι ο διπλός αποκλεισμός του Συστήματος Ρενίνης-Αγγειοτενσίνης-Αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) μέσω της συνδυασμένης χρήσης αναστολέων ΜΕΑ, αποκλειστών των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ ή αλισκιρένης σχετίζεται με υψηλότερη συχνότητα ανεπιθύμητων ενεργειών όπως υπόταση, υπερκαλιαιμία και μειωμένη νεφρική λειτουργία (συμπεριλαμβανομένης οξείας νεφρικής ανεπάρκειας) συγκριτικά με τη χρήση ενός μόνου παράγοντα που δρα στο ΣΡΑΑ (βλ. Αντενδείξεις, Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοδυναμικές).

Παιδιατρικός πληθυσμός Μελέτες αλληλεπιδράσεων έχουν πραγματοποιηθεί μόνο σε ενήλικες.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

SPC-CANDESARTAN-TAD
expand_more

Ανεπιθύμητες ενέργειες

Θεραπεία της υπέρτασης Σε ελεγχόμενες κλινικές μελέτες οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιες και παροδικές. Η συνολική συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών δεν φάνηκε να σχετίζεται με τη δόση ή την ηλικία. Οι περιπτώσεις διακοπής της θεραπείας εξαιτίας ανεπιθύμητων ενεργειών ήταν παρόμοιες με το candesartan cilexetil (3,1%) και το εικονικό φάρμακο (3,2%).

Κατά την ανάλυση δεδομένων που συγκεντρώθηκαν από κλινικές δοκιμές σε υπερτασικούς ασθενείς, οι ακόλουθες ανεπιθύμητες ενέργειες με το candesartan cilexetil ορίστηκαν βάσει της συχνότητας εμφάνισης της ανεπιθύμητης ενέργειας με το candesartan cilexetil τουλάχιστον 1% μεγαλύτερης από τη συχνότητα εμφάνισης που παρατηρείται με το εικονικό φάρμακο. Με βάση αυτό τον ορισμό, οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ζάλη/ίλιγγος, κεφαλαλγία και λοίμωξη του αναπνευστικού.

Ο πίνακας παρακάτω παρουσιάζει τις ανεπιθύμητες ενέργειες από κλινικές δοκιμές και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου.

Οι συχνότητες που χρησιμοποιούνται στους πίνακες αυτής της παραγράφου:

  • Πολύ συχνές (1/10)
  • Συχνές (1/100 έως <1/10)
  • Όχι συχνές (1/1.000 έως <1/100)
  • Σπάνιες (1/10.000 έως <1/1.000)
  • Πολύ σπάνιες (<1/10.000), μη γνωστές (δεν μπορούν να εκτιμηθούν με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα)
Κατηγορία οργανικού συστήματος Συχνότητα Ανεπιθύμητη Ενέργεια
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις Συχνές Λοίμωξη του αναπνευστικού
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Πολύ σπάνιες Λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Πολύ σπάνιες Υπερκαλιαιμία, υπονατριαιμία
Διαταραχές του νευρικού συστήματος Συχνές Ζάλη/ίλιγγος, κεφαλαλγία
Διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου Πολύ σπάνιες Βήχας
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος Πολύ σπάνιες Ναυτία
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Πολύ σπάνιες Αυξημένα ηπατικά ένζυμα, ηπατική δυσλειτουργία ή ηπατίτιδα
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Πολύ σπάνιες Αγγειοοίδημα, εξάνθημα, κνίδωση, κνησμός
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Πολύ σπάνιες Οσφυαλγία, αρθραλγία, μυαλγία
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Πολύ σπάνιες Νεφρική δυσλειτουργία, συμπεριλαμβανομένης της νεφρικής ανεπάρκειας σε ευαίσθητους ασθενείς (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)

Εργαστηριακά ευρήματα Γενικά, δεν υπήρξαν κλινικά σημαντικές επιδράσεις του candesartan cilexetil στις συνήθεις εργαστηριακές παραμέτρους. Όπως και με άλλους αναστολείς του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης, έχουν παρατηρηθεί μικρές μειώσεις στην τιμή της αιμοσφαιρίνης. Για τους ασθενείς που παίρνουν candesartan cilexetil συνήθως δεν είναι απαραίτητος ο τακτικός έλεγχος των εργαστηριακών παραμέτρων. Ωστόσο, σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία, συνιστάται περιοδικός έλεγχος των επιπέδων του καλίου και της κρεατινίνης στον ορό.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η ασφάλεια του candesartan cilexetil ελέγχθηκε σε 255 υπερευαίσθητα παιδιά και εφήβους, ηλικίας 6 έως <18 ετών, σε μια μελέτη κλινικής αποτελεσματικότητας διάρκειας 4 εβδομάδων και σε μια ανοιχτής επισήμανσης μελέτη διάρκειας 1 έτους (βλ. Φαρμακοδυναμικές). Σχεδόν σε όλες τις διαφορετικές κατηγορίες οργανικού συστήματος, η συχνότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών σε παιδιά είναι εντός του φάσματος συχνές/όχι συχνές. Ενώ η φύση και σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών είναι παρόμοιες με εκείνες που παρατηρούνται σε ενήλικες (βλ. τον παραπάνω πίνακα), η συχνότητα όλων των ανεπιθύμητων ενεργειών είναι υψηλότερη σε παιδιά και εφήβους, ιδιαιτέρως των ακολούθων:

  • Κεφαλαλγία, ζάλη και λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος είναι «πολύ συχνές» (δηλ. ≥ 1/10) σε παιδιά και «συχνές» (≥ 1/100 έως < 1/10) σε ενήλικες.
  • Ο βήχας είναι «πολύ συχνός» (δηλ. ≥ 1/10) σε παιδιά και «πολύ σπάνιος» (< 1/10.000) σε ενήλικες.
  • Το εξάνθημα είναι «συχνό» (δηλ. ≥ 1/100 έως < 1/10) σε παιδιά και «πολύ σπάνιο» (< 1/10.000) σε ενήλικες.
  • Υπερκαλιαιμία, υπονατριαιμία και μη φυσιολογική ηπατική λειτουργία είναι «μη συχνές» (≥ 1/1.000 έως < 1/100) σε παιδιά και «πολύ σπάνιες» (< 1/10.000) σε ενήλικες.
  • Φλεβοκομβική αρρυθμία, ρινοφαρυγγίτιδα, πυρεξία είναι «συχνές» (δηλ. ≥ 1/100 έως < 1/10) και ο στοματοφαρυγγικός πόνος είναι «πολύ συχνός» (δηλ. ≥ 1/10) σε παιδιά αλλά καμία δεν αναφέρθηκε σε ενήλικες. Ωστόσο, αυτές είναι παροδικές και ευρέως διαδεδομένες ασθένειες της παιδικής ηλικίας.

Το συνολικό προφίλ ασφαλείας για το candesartan cilexetil σε παιδιατρικούς ασθενείς δεν διαφέρει σημαντικά από το προφίλ ασφαλείας σε ενήλικες.

Θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας Το προφίλ των ανεπιθύμητων ενεργειών του candesartan cilexetil σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια σχετίζεται με τις φαρμακολογικές επιδράσεις του φαρμάκου και την κατάσταση της υγείας των ασθενών. Στο κλινικό πρόγραμμα CHARM που συνέκρινε το candesartan cilexetil σε δόσεις έως 32 mg (n= 3.803) με εικονικό φάρμακο (n=3.796), 21,0% των ασθενών της ομάδας του candesartan cilexetil και 16,1% της ομάδας του εικονικού φαρμάκου διέκοψε τη θεραπεία λόγω των ανεπιθύμητων ενεργειών. Οι πιο συχνά αναφερόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν υπερκαλιαιμία, υπόταση και νεφρική δυσλειτουργία. Τα συμβάματα αυτά ήταν πιο συχνά σε ασθενείς ηλικίας άνω των 70 ετών, σε διαβητικούς ασθενείς, ή σε άτομα που λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που επηρεάζουν το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης, ιδιαίτερα ένα αναστολέα ΜΕΑ και/ή σπιρονολακτόνη.

Ο πίνακας παρακάτω παρουσιάζει τις ανεπιθύμητες ενέργειες από κλινικές δοκιμές και από την εμπειρία μετά την κυκλοφορία του φαρμάκου.

Κατηγορία οργανικού συστήματος Συχνότητα Ανεπιθύμητη Ενέργεια
Διαταραχές του αιμοποιητικού και του λεμφικού συστήματος Πολύ σπάνιες Λευκοπενία, ουδετεροπενία και ακοκκιοκυτταραιμία
Διαταραχές του μεταβολισμού και της θρέψης Συχνές Υπερκαλιαιμία
Πολύ σπάνιες Υπονατριαιμία
Διαταραχές του νευρικού συστήματος Πολύ σπάνιες Ζάλη, κεφαλαλγία
Αγγειακές διαταραχές Συχνές Υπόταση
Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος Πολύ σπάνιες Ναυτία
Διαταραχές του ήπατος και των χοληφόρων Πολύ σπάνιες Αυξημένα ηπατικά ένζυμα, ηπατική δυσλειτουργία ή ηπατίτιδα
Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού Πολύ σπάνιες Αγγειοοίδημα, εξάνθημα, κνίδωση, κνησμός
Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού Πολύ σπάνιες Οσφυαλγία, αρθραλγία, μυαλγία
Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών Συχνές Νεφρική δυσλειτουργία, περιλαμβανομένης της νεφρικής ανεπάρκειας σε ευαίσθητους ασθενείς (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)

Εργαστηριακά ευρήματα Η υπερκαλιαιμία και η νεφρική δυσλειτουργία είναι πολύ συχνές σε ασθενείς που λαμβάνουν Candesartan Krka για την ένδειξη της καρδιακής ανεπάρκειας. Συνιστάται περιοδικός έλεγχος της κρεατινίνης και του καλίου του ορού (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών Η αναφορά πιθανολογούμενων ανεπιθύμητων ενεργειών μετά από τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας του φαρμακευτικού προϊόντος είναι σημαντική. Επιτρέπει τη συνεχή παρακολούθηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου του φαρμακευτικού προϊόντος. Ζητείται από τους επαγγελματίες του τομέα της υγειονομικής περίθαλψης να αναφέρουν οποιεσδήποτε πιθανολογούμενες ανεπιθύμητες ενέργειες στον ΕΟΦ, 284, GR-15562, Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων, Μεσογείων 284, GR-15562, Χολαργός, Αθήνα. Τηλ: +30 21 06549587, Φαξ: +30 21 06549585, Ιστότοπος: http://www.eof.gr.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-CANDESARTAN-TAD
expand_more

Κύηση

Η χρήση των ΑΥΑΙΙ δεν συνιστάται κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης (βλ. §4.4). Η χρήση των ΑΥΑΙΙ αντενδείκνυται κατά το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο της κύησης (βλ. §4.3 και §4.4).

Οι επιδημιολογικές ενδείξεις που αφορούν στον κίνδυνο τερατογένεσης μετά από έκθεση σε αναστολείς ΜΕΑ κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης δεν οδήγησαν σε ασφαλή συμπεράσματα. Ωστόσο, μια μικρή αύξηση του κινδύνου δεν μπορεί να αποκλειστεί. Μολονότι δεν υπάρχουν ελεγχόμενα επιδημιολογικά δεδομένα που αφορούν στους κινδύνους με ΑΥΑΙΙ, ενδέχεται να υπάρχουν παρόμοιοι κίνδυνοι για αυτή την κατηγορία φαρμάκων. Εκτός εάν η συνέχιση της θεραπείας με ΑΥΑΙΙ θεωρείται απαραίτητη, ασθενείς που προγραμματίζουν εγκυμοσύνη πρέπει να μεταβαίνουν σε εναλλακτικές αντιυπερτασικές θεραπείες, οι οποίες έχουν αποδεδειγμένο προφίλ ασφαλείας για χρήση στην κύηση. Αν διαγνωσθεί κύηση, η θεραπεία με ΑΥΑΙΙ πρέπει να διακόπτεται άμεσα, και, αν είναι κατάλληλο, πρέπει να ξεκινά εναλλακτική θεραπεία.

Η έκθεση σε θεραπεία με ΑΥΑΙΙ κατά τη διάρκεια του δεύτερου και τρίτου τριμήνου είναι γνωστό ότι προκαλεί στον άνθρωπο εμβρυοτοξικότητα (μειωμένη νεφρική λειτουργία, ολιγοϋδράμνιο, καθυστέρηση οστεοποίησης κρανίου) και νεογνική τοξικότητα (νεφρική ανεπάρκεια, υπόταση, υπερκαλιαιμία) (βλ. §5.3).

Εάν έχει συμβεί έκθεση σε ΑΥΑΙΙ από το δεύτερο τρίμηνο της κύησης, συνιστάται υπερηχογραφικός έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας και του κρανίου.

Βρέφη των οποίων οι μητέρες έχουν λάβει ΑΥΑΙΙ πρέπει να παρακολουθούνται στενά για υπόταση (βλ. §4.3 και §4.4).

Γαλουχία

Επειδή δεν υπάρχουν πληροφορίες διαθέσιμες σχετικά με τη χρήση του Candesartan Krka κατά τη διάρκεια της γαλουχίας, το Candesartan Krka δεν συνιστάται και κατά τη γαλουχία είναι προτιμότερες εναλλακτικές θεραπείας με καλύτερα αποδεδειγμένο προφίλ ασφαλείας, ιδιαίτερα κατά το θηλασμό νεογνών ή πρόωρων βρεφών.

monitor_heart

Φαρμακοδυναμική

SPC-CANDESARTAN-TAD
expand_more

Φαρμακοδυναμικές

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανταγωνιστές της αγγειοτενσίνης ΙΙ, απλοί, κωδικός ATC: C09CA06.

Μηχανισμός δράσης Η αγγειοτενσίνη ΙΙ είναι η κύρια αγγειοδραστική ορμόνη του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης και παίζει ρόλο στην παθοφυσιολογία της υπέρτασης, της καρδιακής ανεπάρκειας και άλλων καρδιαγγειακών διαταραχών. Παίζει επίσης ρόλο στην παθογένεση της υπερτροφίας και βλάβης των τελικών οργάνων. Οι κύριες φυσιολογικές δράσεις της αγγειοτενσίνης ΙΙ, όπως αγγειοσύσπαση, διέγερση παραγωγής αλδοστερόνης, ρύθμιση της ομοιόστασης άλατος και ύδατος και διέγερση της ανάπτυξης των κυττάρων, πραγματοποιούνται μέσω των υποδοχέων τύπου 1 (ΑΤ 1 ).

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις Το candesartan cilexetil είναι ένα προφάρμακο κατάλληλο για από του στόματος χρήση. Μετατρέπεται ταχέως στη δραστική ουσία, candesartan, με υδρόλυση του εστέρα κατά τη διάρκεια της απορρόφησης από το γαστρεντερικό σωλήνα. To candesartan είναι ένας ανταγωνιστής των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, εκλεκτικός για τους υποδοχείς ΑΤ 1 , με ισχυρή σύνδεση και βραδεία αποδέσμευση από τον υποδοχέα. Δεν έχει δράση διεγέρτη.

Το candesartan δεν αναστέλλει το ΜΕΑ, το ένζυμο το οποίο μετατρέπει την αγγειοτενσίνη Ι σε αγγειοτενσίνη ΙΙ και διασπά τη βραδυκινίνη. Δεν υπάρχει καμία δράση στο ΜΕΑ ούτε ενίσχυση της δράσης της βραδυκινίνης ή της ουσίας P. Σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές που συγκρίθηκε το candesartan με αναστολείς του ΜΕΑ, η συχνότητα εμφάνισης βήχα ήταν μικρότερη στους ασθενείς που έπαιρναν candesartan cilexetil. Το candesartan δεν συνδέεται ούτε αποκλείει άλλους ορμονικούς υποδοχείς ή διαύλους ιόντων που είναι γνωστό ότι παίζουν κάποιο σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του καρδιαγγειακού συστήματος. O ανταγωνισμός των υποδοχέων ΑΤ 1 της αγγειοτενσίνης ΙΙ έχει σαν αποτέλεσμα δοσοεξαρτώμενες αυξήσεις των επιπέδων της ρενίνης, της αγγειοτενσίνης Ι και αγγειοτενσίνης ΙΙ, και μείωση της συγκέντρωσης της αλδοστερόνης στο πλάσμα.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Υπέρταση Στην υπέρταση, το candesartan προκαλεί δοσοεξαρτώμενη, μακράς διάρκειας μείωση της αρτηριακής πίεσης του αίματος. Η αντιυπερτασική του δράση οφείλεται στη μείωση των συστηματικών περιφερικών αντιστάσεων, χωρίς αντανακλαστική αύξηση του καρδιακού ρυθμού. Δεν υπάρχουν ενδείξεις για σοβαρή ή υπερβολικού βαθμού υπόταση πρώτης δόσης ή φαινόμενο rebound μετά τη διακοπή της θεραπείας.

Μετά από χορήγηση μιας μεμονωμένης δόσης candesartan cilexetil, η έναρξη της αντιυπερτασικής δράσης παρατηρείται κατά κανόνα εντός 2 ωρών. Με τη συνεχιζόμενη θεραπεία, η μεγαλύτερη μείωση της αρτηριακής πίεσης επιτυγχάνεται γενικά με κάθε δοσολογικό σχήμα εντός τεσσάρων εβδομάδων και διατηρείται σε όλη τη διάρκεια της μακρόχρονης χορήγησης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μίας μετα-ανάλυσης, το μέσο επιπρόσθετο αντιυπερτασικό αποτέλεσμα από την αύξηση της δόσης από 16 mg σε 32 mg μια φορά την ημέρα ήταν μικρό. Λαμβάνοντας υπόψη τη διαφορά ανταπόκρισης από άτομο σε άτομο, σε κάποιους ασθενείς αναμένεται μεγαλύτερο του μέσου όρου αποτέλεσμα. Το candesartan cilexetil χορηγούμενο μία φορά ημερησίως εξασφαλίζει αποτελεσματική και ομαλή μείωση της αρτηριακής πίεσης για διάστημα 24 ωρών με μικρή διαφορά μεταξύ του μέγιστου και ελάχιστου αποτελέσματος στο διάστημα μεταξύ των δόσεων. H αντιυπερτασική δράση και η ανεκτικότητα του candesartan και της λοσαρτάνης συγκρίθηκαν σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλά- τυφλές μελέτες σε σύνολο 1.268 ασθενών με ήπια έως μέτρια υπέρταση. Η ελάχιστη μείωση της αρτηριακής πίεσης (συστολική/διαστολική) ήταν 13,1/10,5 mmHg με το candesartan cilexetil 32 mg χορηγούμενο μια φορά την ημέρα και 10,0/8,7 mmHg με το μετά καλίου άλας της λοσαρτάνης 100 mg χορηγούμενο μία φορά την ημέρα (διαφορά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης 3,1/1,8 mmHg, p<0,0001/p<0,0001).

Όταν το candesartan cilexetil χορηγείται μαζί με υδροχλωροθειαζίδη, η μείωση της αρτηριακής πίεσης είναι αθροιστική. Παρατηρείται επίσης αυξημένη αντιυπερτασική δράση όταν το candesartan cilexetil συνδυάζεται με αμλοδιπίνη ή φελοδιπίνη. Τα φαρμακευτικά προϊόντα που αναστέλλουν το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης έχουν λιγότερο έντονη αντιυπερτασική δράση σε έγχρωμους ασθενείς (πληθυσμός με συνήθως χαμηλά επίπεδα ρενίνης) σε σύγκριση με τους μη-έγχρωμους ασθενείς. To ίδιο συμβαίνει και με το candesartan. Σε μια δοκιμή κλινικής εμπειρίας ανοικτής επισήμανσης σε 5.156 ασθενείς με διαστολική υπέρταση, η μείωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη θεραπεία με candesartan ήταν σημαντικά μικρότερη σε έγχρωμους ασθενείς από ότι σε μη-έγχρωμους ασθενείς (14,4/10,3 mmHg έναντι 19,0/12,7 mmHg, p<0,0001/p<0,0001).

Το candesartan αυξάνει τη νεφρική αιματική ροή και είτε δεν έχει καμία επίδραση, ή αυξάνει το ρυθμό σπειραματικής διήθησης ενώ η νεφρική αγγειακή αντίσταση και το κλάσμα διήθησης μειώνονται. Σε μια κλινική μελέτη διάρκειας 3 μηνών σε υπερτασικούς ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και μικρολευκωματινουρία, η αντιυπερτασική αγωγή με candesartan cilexetil μείωσε την απέκκριση λευκωματίνης από τα ούρα (μέση αναλογία λευκωματίνης/κρεατινίνης 30%, διάστημα εμπιστοσύνης 95% 15-42%). Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν δεδομένα σχετικά με την επίδραση του candesartan στην εξέλιξη της διαβητικής νεφροπάθειας.

Η επίδραση του candesartan cilexetil σε δόσεις 8-16 mg (μέση δόση 12 mg) μια φορά την ημέρα, στη νοσηρότητα και θνησιμότητα από καρδιαγγειακά συμβάματα αξιολογήθηκε σε μια τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή σε 4.937 ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας 70-89 ετών, 21% ηλικίας 80 ετών ή και μεγαλύτερης) με ήπια έως μέτρια υπέρταση οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για μέσο διάστημα 3,7 ετών (Study on CΟgnition and Prognosis in the Elderly). Οι ασθενείς έλαβαν candesartan cilexetil ή εικονικό φάρμακο μαζί με άλλη αντιυπερτασική θεραπεία που προστέθηκε όταν ήταν αναγκαίο. Η αρτηριακή πίεση μειώθηκε από 166/90 σε 145/80 mmHg στην ομάδα του candesartan, και από 167/90 σε 149/82 mmHg στην ομάδα ελέγχου. Δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά στο κύριο καταληκτικό σημείο, μείζον καρδιαγγειακό σύμβαμα (θνησιμότητα από καρδιαγγειακά συμβάματα, μη-θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο και μη-θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου). Υπήρξαν 26,7 περιστατικά ανά 1000 ανθρωποέτη (patient-years) στην ομάδα του candesartan σε σύγκριση με 30,0 περιστατικά ανά 1000 ανθρωποέτη (patient-years) στην ομάδα ελέγχου (σχετικός κίνδυνος 0,89%, 95% CI 0,75 έως 1,06, p=0,19).

Παιδιατρικός πληθυσμός - υπέρταση Οι αντιυπερτασικές δράσεις του candesartan αξιολογήθηκαν σε υπερτασικά παιδιά ηλικίας 1 έως <6 ετών και 6 έως <17 ετών σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλά-τυφλές πολυκεντρικές, κυμαινόμενης δόσης μελέτες διάρκειας 4 εβδομάδων.

Σε παιδιά ηλικίας 1 έως <6 ετών, 93 ασθενείς, το 74% εκ των οποίων είχε νεφρική νόσο, τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν μια από στόματος δόση εναιωρήματος candesartan cilexetil 0,05, 0,20 ή 0,40 mg/kg μία φορά την ημέρα. Η κύρια μέθοδος ανάλυσης ήταν η κλίση της μεταβολής της συστολικής αρτηριακής πίεσης (ΣΑΠ) ως συνάρτηση της δόσης. Η ΣΑΠ και η διαστολική αρτηριακή πίεση (ΔΑΠ) μειώθηκαν 6,0/5,2 έως 12,0/11,1 mmHg από την αρχική τιμή και με τις τρεις δόσεις του candesartan cilexetil. Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν υπήρχε ομάδα εικονικού φαρμάκου, η πραγματική έκταση της επίδρασης στην αρτηριακή πίεση παραμένει αβέβαιο πράγμα που καθιστά δύσκολη σε αυτή την ηλικιακή ομάδα μια οριστική αξιολόγηση της σχέσης οφέλους-κινδύνου.

Σε παιδιά ηλικίας 6 έως <17 ετών, 240 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο ή χαμηλές, μεσαίες, ή υψηλές δόσεις candesartan cilexetil σε αναλογία 1: 2: 2: 2. Σε παιδιά που ζύγιζαν <50 kg, οι δόσεις του candesartan cilexetil ήταν 2, 8, ή 16 mg μία φορά την ημέρα. Σε παιδιά που ζύγιζαν >50 kg, οι δόσεις candesartan cilexetil ήταν 4, 16 ή 32 mg μία φορά την ημέρα. Το candesartan σε συγκεντρωτικές δόσεις μείωσε τη συστολική αρτηριακή πίεση σε καθιστή θέση (SiSBP) κατά 10,2 mmHg (P <0,0001) και τη διαστολική αρτηριακή πίεση σε καθιστή θέση (SiDBP) (P = 0,0029) κατά 6,6 mmHg, από την έναρξη της θεραπείας. Στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου, υπήρξε επίσης μια μείωση των 3,7 mmHg στην SiSBP (p = 0,0074) και 1,80 mmHg για την SiDBP (p = 0,0992) από την έναρξη της θεραπείας. Παρά τη μεγάλη επίδραση «placebo», όλες οι μεμονωμένες δόσεις candesartan (και όλες οι συγκεντρωτικές δόσεις) ήταν σημαντικά ανώτερες από το εικονικό φάρμακο. Η μέγιστη απόκριση στη μείωση της αρτηριακής πίεσης σε παιδιά ηλικίας κάτω και άνω των 50 kg επιτεύχθηκε σε δόσεις 8 mg και 16 mg, αντίστοιχα, και το αποτέλεσμα σταθεροποιήθηκε μετά από εκείνο το σημείο. Από τα παιδιά που συμμετείχαν, το 47% ήταν έγχρωμοι ασθενείς και το 29% ήταν θηλυκού φύλου. Η μέση ηλικία +/- SD ήταν 12,9 +/- 2,6 χρόνια.

Σε παιδιά ηλικίας 6 έως <17 ετών υπήρξε μια τάση για μικρότερη επίδραση στην αρτηριακή πίεση σε έγχρωμους ασθενείς σε σύγκριση με τους μη-έγχρωμους ασθενείς.

Καρδιακή ανεπάρκεια Η θεραπεία με το candesartan cilexetil μειώνει τη θνησιμότητα, μειώνει τη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και βελτιώνει τα συμπτώματα σε ασθενείς με συστολική δυσλειτουργία της αριστερής κοιλίας όπως αποδεικνύεται από το κλινικό πρόγραμμα Candesartan in Heart failure - Assessment of Reduction in Mortality and morbidity (CHARM).

Το ελεγχόμενο με εικονικό φάρμακο, διπλά-τυφλό, κλινικό πρόγραμμα σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας ΙΙ έως ΙV κατά ΝΥΗΑ αποτελείτο από τρεις ξεχωριστές μελέτες: CHARM - Alternative (Εναλλακτική αγωγή) (n=2.028) σε ασθενείς με κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ≤40% που δεν έλαβαν αναστολέα ΜΕΑ λόγω μη-ανοχής (κυρίως εξαιτίας του βήχα, 72%), CHARM-Αdded (Προστιθέμενη αγωγή) (n=2.548) σε ασθενείς με κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ≤40% που έλαβαν αναστολέα ΜΕΑ, και τη CHARM-Preserved (Διατηρημένη λειτουργία αριστερής κοιλίας) (n=3.023) σε ασθενείς με κλάσμα εξώθησης >40%. Aσθενείς σε βέλτιστη θεραπεία για την καρδιακή ανεπάρκεια κατά την έναρξη τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο ή candesartan cilexetil (με ρύθμιση της δόσης από 4 mg ή 8 mg μια φορά την ημέρα σε 32 mg μία φορά την ημέρα ή έως τη μέγιστη ανεκτή δόση, μέση δόση 24 mg) και παρακολουθήθηκαν για μια διάμεση διάρκεια 37,7 μήνες. Μετά από 6 μήνες θεραπείας το 63% των ασθενών που εξακολουθούσε να λαμβάνει candesartan cilexetil (89%) ελάμβανε τη δόση-στόχο των 32 mg.

Στην CHARM-Alternative, το σύνθετο τελικό σημείο, θάνατος καρδιαγγειακής αιτιολογίας ή πρώτη νοσηλεία λόγω χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας, μειώθηκε σημαντικά με το candesartan σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (αναλογία σχετικού κινδύνου 0,77, 95% CI 0,67-0,89, p<0,001). Αυτό αντιστοιχεί σε σχετική μείωση του κινδύνου 23%. 33% των ασθενών που έλαβαν candesartan cilexetil (95%CI: 30,1 έως 36,0) και 40% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (95%CI: 37,0 έως 43,1) παρουσίασαν αυτό το τελικό σημείο. Η απόλυτη διαφορά είναι 7,0% (95%CI: 11,2 έως 2,8). Δεκατέσσερις ασθενείς χρειάστηκε να λάβουν θεραπεία για όλη τη διάρκεια της μελέτης ώστε να προληφθεί ο θάνατος από καρδιαγγειακή αιτιολογία ή η νοσηλεία για θεραπεία καρδιακής ανεπάρκειας ενός ασθενή. Το σύνθετο τελικό σημείο, θνησιμότητα κάθε αιτιολογίας ή πρώτη νοσηλεία λόγω χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας, μειώθηκε επίσης σημαντικά με το candesartan (αναλογία σχετικού κινδύνου 0,80, 95% CI 0,70-0,92, p=0,001). 36,6% των ασθενών που έλαβαν candesartan cilexetil (95%CI: 33,7 έως 39,7) και 42,7% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο (95%CI: 39,6 έως 45,8) παρουσίασαν αυτό το τελικό σημείο. Η απόλυτη διαφορά είναι 6,0% (95%CI: 10,3 έως 1,8). Και οι δύο παράμετροι αυτών των σύνθετων τελικών σημείων, η θνησιμότητα και η νοσηρότητα (νοσηλεία λόγω της χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας) συντελούν στα θετικά αποτελέσματα του candesartan. Η θεραπεία με candesartan cilexetil επέφερε βελτίωση της λειτουργικής κατηγορίας κατά NYHA (p=0,008).

Στην CHARM-Added το σύνθετο τελικό σημείο, θάνατος καρδιαγγειακής αιτιολογίας ή πρώτη νοσηλεία λόγω χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας, μειώθηκε σημαντικά με το candesartan σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (αναλογία σχετικού κινδύνου 0,85, 95% CI 0,75-0,96, p=0,011). Αυτό αντιστοιχεί σε σχετική μείωση του κινδύνου κατά 15%. Από τους ασθενείς που έλαβαν candesartan το 37,9% (95% CI: 35,2 έως 40,6) και από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο 42,3% (95% CI: 39,6 έως 45,1) εμφάνισαν αυτό το τελικό σημείο, με απόλυτη διαφορά 4,4% (95% CI: 8,2 έως 0,6). Είκοσι τρεις ασθενείς χρειάστηκε να λάβουν θεραπεία για όλη τη διάρκεια της μελέτης ώστε να προληφθεί ο θάνατος από καρδιαγγειακή αιτιολογία ή η νοσηλεία για θεραπεία καρδιακής ανεπάρκειας ενός ασθενή. Το σύνθετο τελικό σημείο, θνησιμότητα κάθε αιτιολογίας ή η πρώτη νοσηλεία λόγω χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας μειώθηκε επίσης σημαντικά με το candesartan (αναλογία σχετικού κινδύνου 0,87, 95% CI 0,78-0,98, p=0,021). Από τους ασθενείς που έλαβαν candesartan το 42,2% (95% CI: 39,5 έως 45,0) και από τους ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο 46,1% (95% CI: 43,4 έως 48,9) εμφάνισαν αυτό το τελικό σημείο, με απόλυτη διαφορά 3,9% (95% CI: 7,8 έως 0,1). Και οι δύο παράμετροι αυτών των σύνθετων τελικών σημείων, η θνησιμότητα και η νοσηρότητα συντελούν στα θετικά αποτελέσματα του candesartan. Η θεραπεία με candesartan cilexetil επέφερε βελτίωση της λειτουργικής κατηγορίας κατά NYHA (p=0,020).

Στην CHARM-Preserved το σύνθετο τελικό σημείο, θάνατος καρδιαγγειακής αιτιολογίας ή πρώτη νοσηλεία λόγω χρόνιας καρδιακής ανεπάρκειας δεν μειώθηκε στατιστικά σημαντικά (αναλογία σχετικού κινδύνου 0,89, 95% CI 0,77-1,03, p=0,118).

Η θνησιμότητα κάθε αιτιολογίας δεν μειώθηκε στατιστικά σημαντικά όταν εξετάστηκε σε κάθε μία από τις τρεις μελέτες του κλινικού προγράμματος CHARM. Εντούτοις, η θνησιμότητα κάθε αιτιολογίας αξιολογήθηκε επίσης στο σύνολο των ασθενών από τις μελέτες CHΑRM-Alternative και CHARM-Added (αναλογία σχετικού κινδύνου 0,88, 95% CI 0,79-0,98, p=0,018) καθώς και από τις τρεις μελέτες (αναλογία σχετικού κινδύνου 0,91, 95% CI 0,83-1,00, p=0,055).

Η ευεργετική δράση του candesartan ήταν σταθερή, ανεξάρτητα από την ηλικία, το φύλο και την συγχορηγούμενη φαρμακευτική αγωγή. Το candesartan ήταν επίσης αποτελεσματικό σε ασθενείς που ελάμβαναν συγχρόνως βήτα-αποκλειστές και αναστολείς ΜΕΑ, και το όφελος επετεύχθη είτε οι ασθενείς ελάμβαναν αναστολείς ΜΕΑ στις δόσεις που συστήνονται από τις κατευθυντήριες οδηγίες είτε όχι.

Σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένη συστολική λειτουργία της αριστερής κοιλίας (κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ≤40%), το candesartan ελαττώνει τις συστηματικές αγγειακές αντιστάσεις και την πίεση ενσφήνωσης των πνευμονικών τριχοειδών, ενισχύει τη δράση της ρενίνης στο πλάσμα και αυξάνει τη συγκέντρωση της αγγειοτενσίνης ΙΙ, και μειώνει τα επίπεδα της αλδοστερόνης.

Διπλός Αποκλεισμός του Συστήματος Ρενίνης-Αγγειοτενσίνης-Αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) Δύο μεγάλες τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες δοκιμές (η ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) και η VA NEPHRON- D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) εξέτασαν τη χρήση του συνδυασμού ενός αναστολέα ΜΕΑ με έναν αποκλειστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ.

Η ONTARGET ήταν μία μελέτη που διεξήχθη σε ασθενείς με ιστορικό καρδιαγγειακής ή εγκεφαλικής αγγειακής νόσου, ή σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 συνοδευόμενο από ένδειξη βλάβης του τελικού οργάνου. Η VA NEPHRON-D ήταν μία μελέτη σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και διαβητική νεφροπάθεια.

Αυτές οι μελέτες δεν έχουν δείξει σημαντική ωφέλιμη επίδραση στις νεφρικές και/ή στις καρδιαγγειακές εκβάσεις και τη θνησιμότητα, ενώ παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος υπερκαλιαιμίας, οξείας νεφρικής βλάβης και/ή υπότασης σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία. Δεδομένων των παρόμοιων φαρμακοδυναμικών ιδιοτήτων, αυτά τα αποτελέσματα είναι επίσης σχετικά για άλλους αναστολείς ΜΕΑ και τους αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ.

Ως εκ τούτου οι αναστολείς ΜΕΑ και οι αποκλειστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα σε ασθενείς με διαβητική νεφροπάθεια.

Η ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) ήταν μία μελέτη σχεδιασμένη να ελέγξει το όφελος της προσθήκης αλισκιρένης σε μία καθιερωμένη θεραπεία με έναν αναστολέα ΜΕΑ ή έναν αποκλειστή των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο, καρδιαγγειακή νόσο, ή και τα δύο. Η μελέτη διεκόπη πρόωρα λόγω αυξημένου κινδύνου ανεπιθύμητων εκβάσεων. Ο καρδιαγγειακός θάνατος και το εγκεφαλικό επεισόδιο ήταν και τα δύο αριθμητικά συχνότερα στην ομάδα της αλισκιρένης από ότι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και τα ανεπιθύμητα συμβάντα και τα σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα που παρουσίαζαν ενδιαφέρον (υπερκαλιαιμία, υπόταση και νεφρική δυσλειτουργία) αναφέρθηκαν συχνότερα στην ομάδα της αλισκιρένης από ότι στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

biotech

Φαρμακοκινητική

SPC-CANDESARTAN-TAD
expand_more

Φαρμακοκινητικές

Απορρόφηση και κατανομή Μετά την από του στόματος χορήγηση, το candesartan cilexetil μετατρέπεται στη δραστική ουσία candesartan. Μετά από τη λήψη πόσιμου διαλύματος candesartan cilexetil η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του candesartan είναι περίπου 40%. Η σχετική βιοδιαθεσιμότητα του candesartan υπό την μορφή δισκίων συγκριτικά με το πόσιμο διάλυμα είναι περίπου 34%, με πολύ μικρή μεταβλητότητα. Συνεπώς η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα του δισκίου εκτιμάται σε 14%. Η μέση μέγιστη συγκέντρωση (C max ) στον ορό επιτυγχάνεται 3-4 ώρες μετά τη λήψη του δισκίου. Οι συγκεντρώσεις του candesartan στον ορό αυξάνονται γραμμικά με την αύξηση των δόσεων εντός του θεραπευτικού εύρους. Δεν έχουν παρατηρηθεί διαφορές στη φαρμακοκινητική του candesartan που να σχετίζονται με το φύλο. Η περιοχή κάτω από την καμπύλη των συγκεντρώσεων του candesartan στο πλάσμα σε σχέση με το χρόνο (AUC) δεν επηρεάζεται σημαντικά από την τροφή.

Το candesartan συνδέεται σε υψηλό ποσοστό με τις πρωτεΐνες του πλάσματος (περισσότερο από 99%). Ο φαινόμενος όγκος κατανομής του candesartan είναι 0,1 l/kg.

Η βιοδιαθεσιμότητα του candesartan δεν επηρεάζεται από την τροφή.

Βιομετασχηματισμός και αποβολή Το candesartan αποβάλλεται κυρίως αμετάβλητο με τα ούρα και τη χολή και σε μικρό μόνο ποσοστό αποβάλλεται μέσω ηπατικού μεταβολισμού (CYP2C9). Οι διαθέσιμες μελέτες αλληλεπίδρασης δεν έδειξαν επίδραση στο CYP2C9 και στο CYP3A4. Σύμφωνα με τα in vitro δεδομένα, δεν αναμένεται να εμφανισθεί in vivo αλληλεπίδραση με φάρμακα των οποίων ο μεταβολισμός εξαρτάται από τα ισοένζυμα CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2Ε1 ή CYP3A4 του κυτοχρώματος Ρ450. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής του candesartan είναι περίπου 9 ώρες. Δεν υπάρχει συσσώρευση του φαρμάκου μετά από χορήγηση πολλαπλών δόσεων.

Η συνολική κάθαρση του candesartan από το πλάσμα είναι περίπου 0,37 ml/min/kg. με τιμή νεφρικής κάθαρσης περίπου 0,19 ml/min/kg. Η νεφρική απέκκριση του candesartan πραγματοποιείται τόσο με σπειραματική διήθηση όσο και με ενεργητική σωληναριακή έκκριση. Μετά την από του στόματος χορήγηση μίας δόσης candesartan cilexetil ραδιοσημασμένου με ¹⁴C, το 26% περίπου της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα ως candesartan και 7% υπό τη μορφή ανενεργού μεταβολίτη ενώ το 56% περίπου της δόσης ανιχνεύεται στα κόπρανα ως candesartan και 10% υπό τη μορφή ανενεργού μεταβολίτη.

Φαρμακοκινητικές ιδιότητες σε ειδικές ομάδες πληθυσμού Στους ηλικιωμένους (άνω των 65 ετών) η C max και η AUC του candesartan είναι αυξημένες περίπου κατά 50% και 80% αντίστοιχα, συγκριτικά με άτομα νεαρής ηλικίας. Ωστόσο, η ανταπόκριση της αρτηριακής πίεσης και η συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών για μία δεδομένη δόση candesartan cilexetil είναι παρόμοιες σε νέους και ηλικιωμένους ασθενείς (βλ. Δοσολογία).

Σε ασθενείς με ήπια έως μέτριου βαθμού νεφρική δυσλειτουργία η C max και η AUC του candesartan αυξήθηκαν κατά τη χορήγηση επαναλαμβανόμενων δόσεων περίπου 50% και 70%, αντίστοιχα, αλλά ο χρόνος ημίσειας ζωής (t ½ ) παρέμεινε αμετάβλητος, σε σύγκριση με ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Οι αντίστοιχες αλλαγές σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ήταν περίπου 50% και 110%, αντίστοιχα. Ο τελικός χρόνος ημίσειας ζωής του candesartan ήταν περίπου διπλάσιος σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Η AUC του candesartan σε ασθενείς που υπόκεινται σε αιμοκάθαρση ήταν παρόμοια με αυτή των ασθενών με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία.

Σε δύο μελέτες, οι οποίες και οι δύο περιλάμβαναν ασθενείς με ήπια έως μέτρια ηπατική δυσλειτουργία, υπήρξε αύξηση της μέσης AUC του candesartan περίπου κατά 20% στη μία μελέτη και 80% στην άλλη μελέτη (βλ. Δοσολογία). Δεν υπάρχει εμπειρία σε ασθενείς με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία.

Παιδιατρικός πληθυσμός Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες του candesartan αξιολογήθηκαν σε υπερτασικά παιδιά ηλικίας 1 έως <6 ετών και 6 έως <17 ετών σε δύο φαρμακοκινητικές μελέτες με εφάπαξ δόση.

Σε παιδιά ηλικίας 1 έως <6 ετών, 10 παιδιά με σωματικό βάρος 10 έως <25 kg έλαβαν μία εφάπαξ δόση 0,2 mg/kg πόσιμου εναιωρήματος. Δεν υπήρξε καμία συσχέτιση μεταξύ Cmax και AUC με την ηλικία ή το βάρος. Δεδομένα κάθαρσης δεν έχουν συλλεχθεί. Ως εκ τούτου η πιθανότητα συσχέτισης μεταξύ κάθαρσης και βάρους /ηλικίας σε αυτόν τον πληθυσμό δεν είναι γνωστή.

Σε παιδιά ηλικίας 6 έως <17 ετών, 22 παιδιά έλαβαν μία εφάπαξ δόση 16 mg δισκίο. Δεν υπήρξε καμία συσχέτιση μεταξύ Cmax και AUC με την ηλικία. Ωστόσο το βάρος φαίνεται να συσχετίζεται σημαντικά με την Cmax (p = 0,012) και την AUC (p = 0,011). Δεδομένα κάθαρσης δεν έχουν συλλεχθεί. Ως εκ τούτου η πιθανότητα συσχέτισης μεταξύ κάθαρσης και βάρους/ηλικίας σε αυτόν τον πληθυσμό δεν είναι γνωστή.

Παιδιά > 6 ετών είχαν έκθεση παρόμοια με αυτή των ενηλίκων που έλαβαν την ίδια δόση.

Η φαρμακοκινητική του candesartan cilexetil δεν έχει μελετηθεί σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας <1 έτους.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

περίπου 9 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

πάνω από 99%
DrugBank

Βιοδιαθεσιμότητα

15%
DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ
DrugBank
science

Scientific Profile

CID
2541
Μοριακός τύπος
C24H20N6O3
Μοριακό βάρος
440.5
IUPAC
2-ethoxy-3-[[4-[2-(2H-tetrazol-5-yl)phenyl]phenyl]methyl]benzimidazole-4-carboxylic acid
InChIKey
HTQMVQVXFRQIKW-UHFFFAOYSA-N
Κατάταξη MeSH

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της οξείας ή χρόνιας αγγειακής ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ ανεξαρτήτως φαρμακολογικού μηχανισμού. Μεταξύ των αντιυπερτασικών παραγόντων περιλαμβάνονται ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ· (ιδίως ΔΙΟΥΡΗΤΙΚΑ, ΘΕΙΑΖΙΔΙΚΑ)· Β-ΑΠΟΜΟΝΩΤΕΣ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗΣ· Α-ΑΠΟΜΟΝΩΤΕΣ ΑΔΡΕΝΑΛΙΝΗΣ· ΑΝΑΣΤΟΛΕΙΣ ΜΕΤΑΣΤΡΕΠΤΙΚΟΥ ΕΝΖΥΜΟΥ ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ· ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΔΙΑΥΛΩΝ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ· ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ ΓΑΓΓΛΙΩΝ· και ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.

Παράγοντες που ανταγωνίζονται τον ΥΠΟΔΟΧΕΑ ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ ΙΙ ΤΥΠΟΥ 1. Περιλαμβάνονται ανάλογα της ΑΓΓΕΙΟΤΕΝΣΙΝΗΣ ΙΙ όπως η SARALASIN και οι διφαινυλ-ιμιδαζόλες όπως η LOSARTAN. Κάποιοι χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΥΠΕΡΤΑΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Αρτηριακή Υπέρταση 2024 ESH 2023 Εργαλείο Θεραπείας Αρτηριακής Υπέρτασης Καρδιακή Ανεπάρκεια Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / ESC Χρόνια Νεφρική Νόσος Κατευθυντήριες Οδηγίες KDIGO 2024

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Καρδιακή Ανεπάρκεια Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Καρδιαγγειακών Νοσημάτων
🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

  • ΒΗΜΑ HFrEF-ARB-Alt C09CA06
    HFrEF — ΑΥΑ ως εναλλακτική όταν δεν ανέχονται α-ΜΕΑ
    Ασθενείς που δεν ανέχονται α-ΜΕΑ (βήχας/αγγειοοίδημα)
    Δοσολογία: 4 mg → στόχος 32 mg ×1 · Δια βίου
📋 Αρτηριακή Υπέρταση Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας Καρδιαγγειακών Νοσημάτων
🧮 Εργαλείο

Το φάρμακο περιλαμβάνεται στο φαρμακευτικό οπλοστάσιο (ΑΥΑ — Αποκλειστές υποδοχέων αγγειοτασίνης (1η γραμμή)) του πρωτοκόλλου. Δείτε την πλήρη οδηγία για τα κριτήρια συνταγογράφησης.