LIDOCAINE
Λιδοκαΐνη
### Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Τοπικά αναισθητικά, τύπου αμιδίου, κωδικός ATC: **Ν01ΒΒ02** Αντιαρρυθμικά φάρμακα, τάξη Ib: κωδικός ATC: **C01BB01** ### Τοπική και περιφερική αναισθησία H υδροχλωρική λιδοκαϊνη είναι τοπικό αναισθητικό τύπου αμιδίου.
Εμπορικά Ονόματα
Ενδείξεις
Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10
-
Επισκληρίδιο αναισθησία
-
I47 Παροξυσμική ταχυκαρδία
Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Κοιλιακή ταχυκαρδία · Ταχυαρρυθμία
Πληροφορίες Συνταγογράφησης
Επιμελημένα δεδομένα από το SPC
medication
Μορφή & Εμφάνιση
ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος CONSOLID
expand_more
Μορφή & Εμφάνιση
medication
Δοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια, Επισκληρίδια, Ενδοαρθρική
- Χορήγηση: Η μέγιστη δόση σε συνεχή επισκληρίδιο δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται σε χρονικό διάστημα λιγότερο των 90 λεπτών. Δοκιμαστική δόση για επισκληρίδια τουλάχιστον 5 λεπτά πριν τη συνολική δόση.
- Δόση έναρξης: 50-100 mg ή 1-1,5 mg/kg ΣΒ (ως εφάπαξ ενδοφλέβια bolus)
- Τιτλοποίηση: Εάν το θεραπευτικό αποτέλεσμα της πρώτης δόσης είναι ανεπαρκές εντός των πρώτων 5 - 10 λεπτών, η αρχική δόση μπορεί να επαναληφθεί μία ή δύο φορές έως τη μέγιστη δόση των 200 - 300 mg σε 1 ώρα.
-
Ενήλικες (και παιδιά > 12 ετών) - Τοπική/Περιφερική ΑναισθησίαΜέγ. δόση4,5 mg/kg ΣΒ (ή 300 mg) χωρίς αγγειοσυσταλτικό, 7 mg/kg ΣΒ (ή 500 mg) με αγγειοσυσταλτικόΗ εφάπαξ δόση δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια αυτά. Για χειρουργική αναισθησία (π.χ. επισκληρίδιος), απαιτούνται υψηλότερες συγκεντρώσεις. Για μικρότερα νεύρα ή λιγότερο έντονο αποκλεισμό, χαμηλότερες συγκεντρώσεις. Η δόση περιλαμβάνει και δοκιμαστική δόση. Η κύρια δόση ενίεται αργά με ρυθμό 100-200 mg/min ή σε σταδιακά αυξανόμενες δόσεις. Δοκιμαστική δόση 3-5 ml με αδρεναλίνη συνιστάται για επισκληρίδια, τουλάχιστον 5 λεπτά πριν τη συνολική δόση. Η μέγιστη δόση σε συνεχή επισκληρίδιο δεν επαναλαμβάνεται νωρίτερα από 90 λεπτά. Για ενδοφλέβια περιοχική αναισθησία (Bier), το tourniquet δεν αφαιρείται για τουλάχιστον 20 λεπτά.
-
Ενήλικες - Αντιαρρυθμική θεραπείαΔόση50-100 mg ή 1-1,5 mg/kg ΣΒ (bolus), ακολουθούμενη από έγχυση 20-50 μικρογραμμάρια/kg ΣΒ/λεπτό (1-4 mg/λεπτό)Μέγ. δόση200-300 mg σε 1 ώρα (για bolus επαναλήψεις)Η δοσολογία ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες και το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Ο ρυθμός ένεσης bolus δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 25-50 mg/min. Οι εγχύσεις γίνονται υπό παρακολούθηση ΗΚΓ. Η έγχυση μπορεί να συνεχιστεί πέραν των 24 ωρών σε σπάνιες περιπτώσεις.
-
Παιδιά 1-12 ετών - Τοπική/Περιφερική ΑναισθησίαΔόσηΈως 5 mg/kg χωρίς αδρεναλίνη, έως 7 mg/kg με αδρεναλίνηΔοσολογία υπολογίζεται με βάση σωματικό βάρος και ηλικία. Για παιδιά με μεγάλο ΣΒ, η δόση μειώνεται σταδιακά και βασίζεται στο ιδανικό ΣΒ. Χρησιμοποιείται χαμηλή περιεκτικότητα (0,5% w/v), για πλήρη κινητικό αποκλεισμό 1% w/v. Προσοχή σε παιδιά <2 ετών λόγω περιορισμένων δεδομένων.
-
Παιδιά - Αντιαρρυθμική θεραπείαΔόση0,5-1 mg/kg ΣΒ (αρχικό iv bolus), ακολουθούμενη από έγχυση συντήρησης 10-50 μικρογραμμάρια/kg ΣΒ/λεπτόΜέγ. δόση3-5 mg/kg ΣΒ (συνολική δόση bolus), 100 mg (μέγιστη αρχική δόση bolus για προχωρημένη καρδιακή υποστήριξη)Δόση προσαρμόζεται ανάλογα με την κλινική κατάσταση. Για προχωρημένη καρδιακή υποστήριξη: αρχικό bolus 1 mg/kg ΣΒ (max 100 mg). Μετά απινίδωση/καρδιοανάταξη χωρίς βελτίωση: έγχυση 20-50 μικρογραμμάρια/kg ΣΒ/λεπτό. Προσοχή σε παιδιά <2 ετών.
-
Ηλικιωμένοι ασθενείςΔόσεις υπολογίζονται εξατομικευμένα ανάλογα με ηλικία και ΣΒ. Προσαρμογή μπορεί να χρειαστεί λόγω μειωμένης καρδιακής παροχής και ηπατικής ροής αίματος (μειωμένη κάθαρση λιδοκαΐνης).
-
Ασθενείς με κακή γενική κατάσταση υγείας / μειωμένη ικανότητα δέσμευσης πρωτεϊνών (νεφρική ανεπάρκεια, ηπατική ανεπάρκεια, καρκίνος, εγκυμοσύνη)Οι δόσεις πρέπει να μειώνονται.
-
Ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκειαΗ δόση μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστεί λόγω μειωμένης κάθαρσης και αυξημένου χρόνου ημίσειας ζωής (για τοπική/περιφερική αναισθησία). Για αντιαρρυθμική θεραπεία, κατά κανόνα δεν απαιτείται ειδική προσαρμογή, αλλά παρακολούθηση για τοξικές επιδράσεις. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή.
-
Ασθενείς με ηπατικές ασθένειεςΣυνιστάται μείωση της δόσης λόγω μειωμένου ηπατικού μεταβολισμού και σύνθεσης πρωτεϊνών.
-
Ασθενείς με κλινικά συμπτώματα καρδιακής ανεπάρκειαςΗ δόση πρέπει να μειωθεί.
-
ΕγκυμοσύνηΗ δόση μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί. Η τοπική αναισθησία αποκλεισμού με μεγάλες δόσεις πρέπει να αποφεύγεται κατά το πρώτο τρίμηνο. Σε άλλες μορφές αναισθησίας, η δοσολογία μπορεί να χρειαστεί να μειωθεί λόγω ανατομικών/φυσιολογικών αλλαγών στην προχωρημένη εγκυμοσύνη.
block
Αντενδείξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη λιδοκαΐνη, στα τοπικά αναισθητικά τύπου αμιδίου ή σε κάποιο από τα έκδοχα
-
Οξεία πορφυρία
-
Υποογκαιμία που δεν έχει αντιμετωπιστεί με θεραπείαΠληθυσμόςγια επισκληρίδιο αναισθησία
-
Διαταραχή της πήξης (επίκτητη, επαγόμενη, γενετική)Πληθυσμόςγια επισκληρίδιο αναισθησία
-
Αυξημένη ενδοκρανιακή πίεσηΠληθυσμόςγια επισκληρίδιο αναισθησία
-
Αιμορραγία στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης (ενδονωτιαία/ενδοραχιαία)Πληθυσμόςγια επισκληρίδιο αναισθησία
-
Έντονη υπόταση, όπως σε καρδιογενές και υποογκαιμικό σοκΠληθυσμόςγια επισκληρίδιο αναισθησία
-
Σοβαρές διαταραχές της αγωγιμότητας (π.χ. βραδυκαρδία, σύνδρομο Stokes Adams ή σοβαρού βαθμού φλεβοκομβικός, κολποκοιλιακός ή ενδοκοιλιακός αποκλεισμός)Πληθυσμόςγια αντιαρρυθμική θεραπεία
-
Έμφραγμα του μυοκαρδίου εντός των τελευταίων 3 μηνώνΠληθυσμόςγια αντιαρρυθμική θεραπεία
-
Σημαντικά μειωμένη καρδιακή παροχή, εκτός εάν υπάρχει καρδιακή αρρυθμία που κρίνεται απειλητική για τη ζωήΠληθυσμόςγια αντιαρρυθμική θεραπεία
warning
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις
-
Αλλεργία σε τοπικά αναισθητικά τύπου αμιδίουΝα θεωρείται πιθανή η αλλεργία στη λιδοκαΐνη.
-
Συνεχής ή επαναλαμβανόμενη χορήγησηΜπορεί να προκαλέσει αθροιστική τοξικότητα και ταχυφυλαξία.
-
Σοβαρές διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότητας (π.χ. βραδυκαρδία, κολποκοιλιακός αποκλεισμός)προσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρές διαταραχές της καρδιακής αγωγιμότηταςΝα χρησιμοποιείται με ειδική προσοχή, επειδή τα τοπικά αναισθητικά μπορεί να καταστείλουν τη μυοκαρδιακή αγωγιμότητα.
-
Καρδιακή ανεπάρκειαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακή ανεπάρκειαΝα χρησιμοποιείται με ειδική προσοχή.
-
Προχωρημένη ηπατική νόσο ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με προχωρημένη ηπατική νόσο ή σοβαρή νεφρική δυσλειτουργίαΝα χρησιμοποιείται με ειδική προσοχή.
-
Μυασθένεια gravisπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με μυασθένεια gravisΝα χρησιμοποιείται με ειδική προσοχή.
-
ΕπιληψίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με επιληψίαΝα παρακολουθούνται προσεκτικά για την εμφάνιση συμπτωμάτων του κεντρικού νευρικού συστήματος. Να λαμβάνεται υπόψη η αυξημένη τάση για σπασμούς ακόμη και με δόσεις κάτω από τις μέγιστες.
-
Σοβαρή υποξία, αναπνευστική ανεπάρκειαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή υποξία, αναπνευστική ανεπάρκειαΝα χρησιμοποιείται με ειδική προσοχή.
-
Ηλικιωμένοι και ασθενείς με κακή γενική κατάσταση υγείαςπροσοχήΠληθυσμόςΗλικιωμένοι και ασθενείς με κακή γενική κατάσταση υγείαςΝα χρησιμοποιείται με ειδική προσοχή.
-
Υπο-ογκαιμία ή σοβαρό σοκπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με υπο-ογκαιμία ή σοβαρό σοκΝα χρησιμοποιείται με ειδική προσοχή.
-
Συγχορήγηση με αντιαρρυθμικά φάρμακα τάξης ΙΙΙπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς οι οποίοι λαμβάνουν αντιαρρυθμικά φάρμακα τάξης ΙΙΙ (π.χ. αμιοδαρόνη)Να βρίσκονται κάτω από στενή ιατρική παρακολούθηση η οποία να περιλαμβάνει και ηλεκτροκαρδιογράφημα, λόγω της πιθανής άθροισης των καρδιακών τους αποτελεσμάτων.
-
Οξεία πορφυρίαπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με οξεία πορφυρίαΝα συνταγογραφείται μόνο σε βασικές και επείγοντες ενδείξεις. Να λαμβάνονται κατάλληλες προφυλάξεις.
-
Ετοιμότητα για αντιμετώπιση τοξικών αντιδράσεωνΠριν από την ένεση λιδοκαΐνης, να διασφαλίζεται ότι ο εξοπλισμός για ανάνηψη και η επείγουσα φαρμακευτική αγωγή για τη θεραπεία τοξικών αντιδράσεων είναι άμεσα διαθέσιμα. Εάν εμφανιστούν σοβαρές αντιδράσεις, η λιδοκαΐνη πρέπει να διακοπεί.
-
Αβαθής πρόσθιος θάλαμος ή ιστορικό οξέως γλαυκώματος κλειστής γωνίαςαποφεύγεταιΠληθυσμόςΆτομα με αβαθή πρόσθιο θάλαμο ή ιστορικό οξέως γλαυκώματος κλειστής γωνίαςΔεν συνιστάται η χρήση του Λιδοκαΐνη.
-
Κίνδυνος ιριδοκήλης και συνδρόμου χαλαρής ίριδαςπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με αβαθή πρόσθιο θάλαμο, ιστορικό οξέως γλαυκώματος κλειστής γωνίας και/ή ανεπαρκή διαστολή κόρηςΗ χρήση του Λιδοκαΐνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης ιριδοκήλης και συνδρόμου χαλαρής ίριδας.
-
Διεξαγωγή περιοχικής ή τοπικής αναισθησίαςΟι διαδικασίες να γίνονται σε χώρο με τον απαραίτητο εξοπλισμό, προσωπικό και φάρμακα για παρακολούθηση και ανάνηψη. Πριν την ένεση για αποκλεισμό νευρικών πλεγμάτων, να εισάγεται καθετήρας ενδοφλέβιας χορήγησης. Το προσωπικό να είναι εκπαιδευμένο.
-
Τοπική αναισθησία και ενδοαγγειακή ένεσηπροσοχήΣημαντική η προστασία από τυχαία ενδοαγγειακή ένεση. Να λαμβάνεται υπόψη η γρήγορη απορρόφηση σε περιοχές με αυξημένη αγγείωση, φλεγμονή ή τραύμα.
-
Μειωμένη αποτελεσματικότητα σε φλεγμονή/λοίμωξηΗ επίδραση των τοπικών αναισθητικών μπορεί να μειωθεί εάν η έγχυση γίνεται σε περιοχή με φλεγμονή ή λοίμωξη.
-
Κεντρικός αποκλεισμός νεύρωνπροσοχήΠληθυσμόςΑσθενείς με επιβαρυμένο καρδιαγγειακό σύστημαΠιθανή εμφάνιση καρδιαγγειακής καταστολής, ειδικά παρουσία υπο-ογκαιμίας. Η επισκληρίδια αναισθησία να χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Οπισθοβολβικές ενέσειςπροσοχήΜπορεί να προκαλέσουν προσωρινή τύφλωση, καρδιαγγειακή καταπληξία, άπνοια, σπασμούς. Τα συμπτώματα να διαγιγνώσκονται και να αντιμετωπίζονται αμέσως.
-
Περιβολβικές και οπισθοβολβικές ενέσεις και οφθαλμικοί μύεςπροσοχήΈχουν ένα μικρό κίνδυνο εμφάνισης εμμένουσας δυσλειτουργίας των οφθαλμικών μυών. Να χρησιμοποιείται η μικρότερη δραστική συγκέντρωση και δόση. Αγγειοσυσπαστικά και άλλα πρόσθετα μπορεί να χειροτερέψουν τις αντιδράσεις των ιστών.
-
Ενέσεις στην περιοχή κεφαλής και λαιμούπροσοχήΜπορεί κατά λάθος να γίνουν ενδοαρτηριακά, προκαλώντας εγκεφαλικά συμπτώματα ακόμα και σε χαμηλές δόσεις. Οι ασθενείς διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο τοξικών επιδράσεων από το κεντρικό νευρικό σύστημα.
-
Αποκλεισμός παρά τον τράχηλο της μήτραςπροσοχήΜπορεί μερικές φορές να προκαλέσει βραδυκαρδία/ταχυκαρδία του εμβρύου.
-
Κεφαλαλγία μετά από αναισθησία στη σπονδυλική στήληπροσοχήΠληθυσμόςέφηβοι και ενήλικες ηλικίας έως 30 ετώνΥπάρχει κίνδυνος κεφαλαλγίας. Μπορεί να μειωθεί σημαντικά χρησιμοποιώντας λεπτές βελόνες ένεσης με στόχο το βραδύ ρυθμό χορήγησης.
-
Ενδοφλέβια περιοχική αναισθησία μετά αφαίρεση tourniquetπροσοχήΥπάρχει αυξημένος κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών. Το τοπικό αναισθητικό πρέπει να εγχύεται σε διαιρεμένες δόσεις.
-
Χονδρόλυση μετά ενδο-αρθρική συνεχή έγχυσηΥπήρξαν αναφορές για χονδρόλυση, κυρίως στην άρθρωση του ώμου. Η ενδο-αρθρική συνεχής έγχυση δεν αποτελεί εγκεκριμένη ένδειξη για το Λιδοκαΐνη.
-
Υπόταση και βραδυκαρδία από αναισθησία στη σπονδυλική στήλη/επισκληρίδιαπροσοχήΠληθυσμόςιδιαίτερα σε ηλικιωμένουςΜπορεί να προκαλέσει υπόταση και βραδυκαρδία. Να προλαμβάνεται με φόρτιση κυκλοφορίας ή αγγειοσυσπαστικά. Η υπόταση να αντιμετωπίζεται αμέσως.
-
Αντιαρρυθμική θεραπεία και οξέωση/ηλεκτρολυτικές διαταραχέςπροσοχήΠληθυσμόςασθενείς που χρειάζονται μεγάλες δόσεις αντιαρρυθμικών φαρμάκωνΣτην οξέωση, η επίδραση της λιδοκαΐνης μπορεί να αυξηθεί. Η υποκαλιαιμία, υπερκαλιαιμία, υποξία και διαταραχές οξεοβασικής ισορροπίας πρέπει να αντιμετωπιστούν πριν από τη χορήγηση της λιδοκαΐνης.
-
Παρατεταμένη παρεντερική θεραπεία με λιδοκαΐνηπαρακολούθησηΗ ομοιόσταση των υγρών, οι ηλεκτρολύτες στον ορό και η οξεοβασική ισορροπία πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά.
-
Ετοιμότητα για καρδιακές καταστάσεις έκτακτης ανάγκηςΠρέπει να υπάρχει διαθέσιμος ιατρικός εξοπλισμός καρδιακής λειτουργίας για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Σε επιδείνωση καρδιακής λειτουργίας, απαιτείται επαναξιολόγηση της θεραπείας, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει διακοπή της χορήγησης της λιδοκαΐνης.
-
Αναγνώριση διαταραχών σε ασθενείς υπό αναισθησίαΠληθυσμόςΑσθενείς που βρίσκονται υπό αναισθησίαΟι διαταραχές του κεντρικού νευρικού συστήματος μπορεί να μην αναγνωριστούν άμεσα και οι ανεπιθύμητες ενέργειες στην καρδιά μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά χωρίς προηγούμενα προειδοποιητικά συμπτώματα.
-
Προφυλακτική χρήση μετά έμφραγμα του μυοκαρδίουαποφεύγεταιΠληθυσμόςΑσθενείς που είχαν περάσει πρόσφατα έμφραγμα του μυοκαρδίουΗ προφυλακτική χρήση δεν συνιστάται, καθώς μπορεί να σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια και αυξημένη θνησιμότητα.
-
Χορήγηση λιδοκαΐνης για έκτακτες κοιλιακές συστολέςπροσοχήΗ χορήγηση χωρίς προηγούμενη επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού μπορεί να προκαλέσει συχνότερες και σοβαρές κοιλιακές αρρυθμίες.
-
Περιεκτικότητα σε νάτριοΤο φάρμακο περιέχει λιγότερο από 1 mmol νατρίου (23 mg) ανά φύσιγγα και θεωρείται «ελεύθερο νατρίου».
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
Άλλα τοπικά αναισθητικάπροσοχήΑθροιστικές συστηματικές τοξικές επιδράσεις στο καρδιαγγειακό και κεντρικό νευρικό σύστημα.ΣύστασηΝα χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Νευρομυϊκοί παράγοντες αποκλεισμού (suxamethonium, cisatracurium)παρακολούθησηΠαράταση της δράσης.
-
Κλονιδίνη (με επισκληρίδια λιδοκαΐνη)παρακολούθησηΜείωση της Cmax της λιδοκαΐνης.
-
Αδρεναλίνη (με επισκληρίδια λιδοκαΐνη)παρακολούθησηΜείωση της Cmax της λιδοκαΐνης.
-
Κλονιδίνη, Αδρεναλίνη (μαζί με επισκληρίδια λιδοκαΐνη)παρακολούθησηΣημαντική μείωση της Cmax της λιδοκαΐνης.
-
Πτητικά αναισθητικάπροσοχήΈνταση των κατασταλτικών αποτελεσμάτων και των δύο ουσιών.
-
Αντιαρρυθμικά κατηγορίας Ι (κινιδίνη, δισοπυραμίδη)αντένδειξηΑθροιστικές επιδράσεις και κίνδυνος σοβαρών καρδιακών ανεπιθύμητων ενεργειών.ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται.
-
προσοχήΠιθανές αθροιστικές επιδράσεις.ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή, ιδιαίτερα σε ασθενείς με αδυναμία καρδιακής αντιρρόπησης.
-
προσοχήΑθροιστικές συστηματικές τοξικές επιδράσεις.ΣύστασηΝα χρησιμοποιείται με προσοχή.
-
Β-αναστολείς ή αναστολείς διαύλων ασβεστίου (σε συνδυασμό με άλλα αντιαρρυθμικά)προσοχήΑύξηση της ανασταλτικής επίδρασης στην κολποκοιλιακή και ενδοκοιλιακή αγωγιμότητα και στη συσταλτικότητα.
-
Β-αναστολείς (προπρανολόλη, μετοπρολόλη)προσοχήΜείωση της κάθαρσης της λιδοκαΐνης, δυνητικά τοξικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα (σε επαναλαμβανόμενες υψηλές δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα).ΣύστασηΤέτοιες αλληλεπιδράσεις δεν έχουν κλινική σημασία μετά από βραχυχρόνια χορήγηση στις συνιστώμενες δόσεις.
-
Αγγειοσυσταλτικά (π.χ. επινεφρίνη)παρακολούθησηΠαράταση της τοπικής αναισθητικής επίδρασης.
-
Νορ-επινεφρίνηπροσοχήΜείωση της κάθαρσης της λιδοκαΐνης, παράταση του χρόνου ημίσειας ζωής, πιθανότητα συσσώρευσης.ΣύστασηΠρέπει να λαμβάνεται υπόψη η πιθανότητα συσσώρευσης της λιδοκαΐνης.
-
Επινεφρίνη ή νορεπινεφρίνη (όταν λιδοκαΐνη ως αντιαρρυθμικό)προσοχήΕνίσχυση των καρδιακών ανεπιθύμητων ενεργειών.
-
Ηρεμιστικά φάρμακαπροσοχήΜεταβολή της τοξικότητας της λιδοκαΐνης, αθροιστική επίδραση.ΣύστασηΝα χορηγείται με προσοχή.
-
Λιπόσωμα επισκληρίδιας θειικής μορφίνηςπαρακολούθησηΑυξημένες μέγιστες συγκεντρώσεις μορφίνης.
-
ΜυοχαλαρωτικάπαρακολούθησηΠαράταση της επίδρασης των μυοχαλαρωτικών.
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που μειώνουν το όριο των επιληπτικών κρίσεων (π.χ. τραμαδόλη, βουπροπιόνη)προσοχήΑύξηση του κινδύνου επιληπτικών κρίσεων.
-
Φάρμακα που προκαλούν υποκαλιαιμία (ακεταζολαμίδη, διουρητικά αγκύλης, θειαζίδια)προσοχήΑνταγωνισμός της επίδρασης της λιδοκαΐνης.
-
Φάρμακα που μειώνουν την κάθαρση της λιδοκαΐνης (σιμετιδίνη, β-αναστολείς, νορ-επινεφρίνη)προσοχήΜείωση της κάθαρσης της λιδοκαΐνης, πιθανότητα συσσώρευσης (αύξηση επιπέδων έως 20-30%).ΣύστασηΣυγχορήγηση μπορεί να προκαλέσει δυνητικά τοξικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα (σε επαναλαμβανόμενες υψηλές δόσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα). Τέτοιες αλληλεπιδράσεις δεν έχουν κλινική σημασία κατά την βραχυχρόνια χορήγηση λιδοκαΐνης στις συνιστώμενες δόσεις.
-
Φαρμακευτικά προϊόντα που μεταβάλλουν την ηπατική ροή αίματος, την καρδιακή παροχή ή την περιφερική κατανομή της λιδοκαΐνηςπαρακολούθησηΜπορεί να επηρεάσουν τα επίπεδα της λιδοκαΐνης στο πλάσμα.
-
Αναστολείς του CYP3A4 ή, και του CYP1A2 (π.χ. ερυθρομυκίνη, φλουβοξαμίνη, αμιωδαρόνη, σιμετιδίνη, αναστολείς πρωτεάσης)προσοχήΑύξηση των συγκεντρώσεων λιδοκαΐνης στο πλάσμα.ΣύστασηΟι δόσεις λιδοκαΐνης μπορεί να χρειαστεί να προσαρμοστούν.
-
Επαγωγείς CYP3A4 και, ή CYP1A2 (π.χ. βαρβιτουρικά (φαινοβαρβιτάλη), καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη, πριμιδόνη)παρακολούθησηΕπιτάχυνση της πλασματικής κάθαρσης της λιδοκαΐνης, μείωση της αποτελεσματικότητας.
-
Υποστρώματα του CYP3A4 ή/και του CYP1A2παρακολούθησηΑύξηση των επιπέδων των συγχορηγούμενων φαρμάκων στο πλάσμα.
-
Οιστρογόνα, από του στόματος αντισυλληπτικά ή θεραπεία ορμονικής υποκατάστασηςπαρακολούθησηΜείωση των συγκεντρώσεων της α-1-οξυ-γλυκοπρωτεΐνης (AAG), οδηγώντας σε υψηλότερο ελεύθερο κλάσμα λιδοκαΐνης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
- Ναυτία
- Έμετος
- Δυσφαγία
- Υπόταση
- Υπέρταση
- Παραισθησία
- Ζάλη
- Υπνηλία
- Ίλιγγος
- Δυσαρθρία
- Μυρμήγκιασμα
- Νευροπάθεια
- παροδικά νευρολογικά συμπτώματα ιδίως πόνος και/ή δυσαισθησία στους γλουτούς ή τα πόδια μετά από επισκληρίδιο και αναισθησία στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης (ενδονωτιαία/ενδοραχιαία)
- σημεία και συμπτώματα τοξικότητας του Κ.Ν.Σ. (σπασμοί, περιστοματική παραισθησία, αιμωδία της γλώσσας, υπερακουσία, διαταραχές όρασης, τρόμος, εμβοές, δυσαρθρία, κατάθλιψη)
- τρέμουλο
- παραισθησία (δέρμα)
- τραυματισμός περιφερικών νεύρων
- αραχνοειδίτιδα
- νευρολογικές επιπλοκές μετά από αποκλεισμό κεντρικών νεύρων κυρίως αναισθησία στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης (ενδονωτιαία/ενδοραχιαία) - όπως επίμονη αναισθησία, παραισθησία, πάρεση έως παραπληγία, σύνδρομο Cauda equina (δηλ. αμφίπλευρη αδυναμία στα πόδια μέχρι την παραπληγία, αναισθησία δίκην σέλας, κατακράτηση ούρων και ακράτεια κοπράνων), κεφαλαλγία που συνοδεύεται από εμβοή και φωτοφοβία
- βλάβες των κρανιακών νεύρων
- νευροαισθητική κώφωση (εάν χορηγείται σε περιοχές κεφαλής και αυχένα)
- σύνδρομο Horner, που σχετίζεται με επισκληρίδιο αναισθησία ή περιφερικές εφαρμογές στην περιοχή κεφαλής/αυχένα
- μυϊκές συσπάσεις, έως γενικευμένους σπασμούς, μειωμένο επίπεδο συνείδησης έως κώμα
- Θολή όραση
- Διπλωπία
- Βραδυκαρδία
- Καρδιακή ανακοπή
- Αρρυθμία
- Κολποκοιλιακός αποκλεισμός
- Κοιλιακή ταχυκαρδία
- Δυσφορία
- Σύγχυση
- Ανησυχία
- Ευερεθιστότητα
- Ευφορία
- Ψευδαισθήσεις
- Κατάθλιψη
- Ψύχωση
- αναφυλακτικές αντιδράσεις (κνίδωση, οίδημα, βρογχόσπασμος, δύσπνοια, συμπτώματα του κυκλοφορικού συστήματος, αναφυλακτικό σοκ)
- Καταστολή αναπνευστικής λειτουργίας
- Αναπνευστική ανακοπή
- παροδική αμαύρωση
- Τραύμα, παροδικός ερεθισμός των ριζών νωτιαίων νεύρων λόγω αναισθησίας της σπονδυλικής στήλης, συμπίεση του νωτιαίου μυελού μετά από ανάπτυξη αιματώματος
- Τρέμουλο (μετά από επισκληρίδιο)
- μεθαιμοσφαιριναιμία
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
-
Πολύ συχνέςΈμετοςΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσφαγίαΓαστρεντερικό
-
Πολύ συχνέςΔυσφορίαΨυχιατρικές
-
Πολύ συχνέςΝαυτίαΓαστρεντερικό
-
ΣυχνέςΊλιγγοςΝευρικό
-
ΣυχνέςΑνησυχίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΒραδυκαρδίαΚαρδιά
-
ΣυχνέςΔυσαρθρίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΕμβοέςΑυτί
-
ΣυχνέςΕυερεθιστότηταΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΕυφορίαΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΖάληΝευρικό
-
ΣυχνέςΘολή όρασηΟφθαλμικές
-
ΣυχνέςΚατάθλιψηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΜυρμήγκιασμαΝευρικό
-
ΣυχνέςΠαραισθησίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΣύγχυσηΨυχιατρικές
-
ΣυχνέςΥπέρτασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΥπνηλίαΝευρικό
-
ΣυχνέςΥπότασηΑγγειακές
-
ΣυχνέςΨευδαισθήσειςΨυχιατρικές
-
Συχνέςπαραισθησία (δέρμα)Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Συχνέςπαροδικά νευρολογικά συμπτώματα (ιδίως πόνος και/ή δυσαισθησία στους γλουτούς ή τα πόδια μετά από επισκληρίδιο και αναισθησία στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης)Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣυχνέςτρέμουλοΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Όχι συχνέςσημεία και συμπτώματα τοξικότητας του Κ.Ν.Σ. (σπασμοί, περιστοματική παραισθησία, αιμωδία της γλώσσας, υπερακουσία, διαταραχές όρασης, τρόμος, εμβοές, δυσαρθρία, κατάθλιψη)Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
ΣπάνιεςΑρρυθμίαΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΔιπλωπίαΟφθαλμικές
-
ΣπάνιεςΚαρδιακή ανακοπήΚαρδιά
-
ΣπάνιεςΚαταστολή αναπνευστικής λειτουργίαςΑναπνευστικό
-
ΣπάνιεςΝευροπάθειαΝευρικό
-
ΣπάνιεςΤρέμουλο (μετά από επισκληρίδιο)Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης
-
ΣπάνιεςΤραύμα, παροδικός ερεθισμός των ριζών νωτιαίων νεύρων λόγω αναισθησίας της σπονδυλικής στήλης, συμπίεση του νωτιαίου μυελού μετά από ανάπτυξη αιματώματοςΚακώσεις, δηλητηριάσεις και επιπλοκές θεραπευτικών χειρισμών
-
Σπάνιεςαναφυλακτικές αντιδράσεις (κνίδωση, οίδημα, βρογχόσπασμος, δύσπνοια, συμπτώματα του κυκλοφορικού συστήματος, αναφυλακτικό σοκ)Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος
-
ΣπάνιεςαραχνοειδίτιδαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Σπάνιεςβλάβες των κρανιακών νεύρωνΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Σπάνιεςκαταστολή της αναπνευστικής λειτουργίας ή ακόμα αναπνευστική ανακοπήΔιαταραχές του αναπνευστικού συστήματος, του θώρακα και του μεσοθωρακίου
-
Σπάνιεςκολποκοιλιακός αποκλεισμός έως καρδιακή ανακοπήΚαρδιακές διαταραχές
-
Σπάνιεςμυϊκές συσπάσεις, έως γενικευμένους σπασμούς, μειωμένο επίπεδο συνείδησης έως κώμαΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Σπάνιεςνευροαισθητική κώφωση (εάν χορηγείται σε περιοχές κεφαλής και αυχένα)Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Σπάνιεςνευρολογικές επιπλοκές μετά από αποκλεισμό κεντρικών νεύρων (ιδίως αναισθησία στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης - επίμονη αναισθησία, παραισθησία, πάρεση έως παραπληγία, σύνδρομο Cauda equina (δηλ. αμφίπλευρη αδυναμία στα πόδια μέχρι την παραπληγία, αναισθησία δίκην σέλας, κατακράτηση ούρων και ακράτεια κοπράνων), κεφαλαλγία που συνοδεύεται από εμβοή και φωτοφοβία)Διαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Σπάνιεςπαροδική αμαύρωσηΟφθαλμικές διαταραχές
-
Σπάνιεςσύνδρομο Horner, που σχετίζεται με επισκληρίδιο αναισθησία ή περιφερικές εφαρμογές στην περιοχή κεφαλής/αυχέναΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Σπάνιεςτραυματισμός περιφερικών νεύρωνΔιαταραχές του νευρικού συστήματος
-
Πολύ σπάνιεςΚοιλιακή ταχυκαρδίαΚαρδιά
-
Μη γνωστέςΨύχωσηΨυχιατρικές
-
Μη γνωστέςμεθαιμοσφαιριναιμία
pregnant_woman
Κύηση / Γαλουχία
ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / Γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΣυνιστάται προσοχή σε έγκυες γυναίκες, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της εγκυμοσύνης. Η λιδοκαΐνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά την εγκυμοσύνη μόνο εάν υπάρχει επιτακτική ανάγκη και οι δόσεις πρέπει να είναι όσο το δυνατόν χαμηλότερες. Στη μαιευτική δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συγκέντρωση >1%. Η επισκληρίδιος αναισθησία αντενδείκνυται στη μαιευτική με επαπειλούμενη ή ενεργό αιμορραγία. Γενικά, θα πρέπει να προτιμάται η λιδοκαΐνη σε περιεκτικότητα 10 mg/ml.
-
ΓαλουχίαΜε προσοχήΠαρ’ όλο που η λιδοκαΐνη και οι μεταβολίτες της εκκρίνονται σε μικρές ποσότητες στο μητρικό γάλα, δεν είναι πιθανές επιδράσεις στα θηλάζοντα νεογνά/βρέφη από θεραπευτικές δόσεις λιδοκαΐνης 2% w/v. Ωστόσο, η λιδοκαΐνη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε θηλάζουσες γυναίκες.
-
ΓονιμότηταΔεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για την επίδραση της λιδοκαΐνης στη γονιμότητα.
e911_emergency
Υπερδοσολογία
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Υπερδοσολογία
- αναταραχή
- ίλιγγος
- διαταραχές της ακοής
- διαταραχές της όρασης
- δυσάρεστες περιφερικές αισθήσεις
- διέγερση
- ψευδαίσθηση
- ευφορία
- παραισθησίες
- περιστοματική παραισθησία
- αιμωδία της γλώσσας
- αίσθημα κενού της κεφαλής
- υπερακουσία
- εμβοές ώτων
- θολή όραση
- ναυτία
- έμετο
- δυσαρθρία
- οπτικές διαταραχές
- τρέμουλο
- συσπάσεις των μυών
- γενικευμένοι σπασμοί
- απώλεια των αισθήσεων
- σπασμοί επιληψίας grand mal
- υπνηλία
- καταστολή
- ταχυκαρδία
- υπέρταση
- έξαψη
- υποξία
- υπερκαπνία
- άπνοια
- αναπνευστική καταστολή
- κώμα
- ασαφείς παλμοί
- ωχρότητα
- σοβαρή υπόταση
- βραδυκαρδία
- αρρυθμία
- καρδιαγγειακή καταπληξία (collapse)
- κοιλιακή μαρμαρυγή
- καρδιακή ανακοπή
directions_car
Επίδραση στην οδήγηση
ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επίδραση στην οδήγηση
science
Έκδοχα
ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Έκδοχα
biotech
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακολογία
Φαρμακοδυναμικές
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Τοπικά αναισθητικά, τύπου αμιδίου, κωδικός ATC: Ν01ΒΒ02 Αντιαρρυθμικά φάρμακα, τάξη Ib: κωδικός ATC: C01BB01
Τοπική και περιφερική αναισθησία
H υδροχλωρική λιδοκαϊνη είναι τοπικό αναισθητικό τύπου αμιδίου. Έχει ταχεία έναρξη και μέτρια διάρκεια δράσης. Η τοπική αναισθητική δράση της λιδοκαΐνης διαρκεί περίπου 30 λεπτά έως 3 ώρες ανάλογα με τον τύπο της αναισθησίας. Στην επισκληρίδια χορήγηση έχει διάρκεια δράσης 1,5-2 ώρες, και στον αποκλεισμό περιφερικών νεύρων μέχρι 5 ώρες. Όταν χρησιμοποιείται σε συγκεντρώσεις 1% είναι λιγότερο αποτελεσματική στις κινητικές νευρικές ίνες και η διάρκεια δράσης είναι βραχύτερη. Η διάρκεια εξαρτάται από τη συγκέντρωση της λιδοκαΐνης που χρησιμοποιείται, τη δόση που χορηγείται και το τύπο του αποκλεισμού. Τα τοπικά αναισθητικά τύπου αμιδίου πιστεύεται ότι δρουν στους διαύλους νατρίου της μεμβράνης των νευρικών κυττάρων. Η λιδοκαΐνη μειώνει τη διαπερατότητα των κυτταρικών μεμβρανών για κατιόντα, κυρίως για ιόντα νατρίου, κι επίσης σε υψηλότερες συγκεντρώσεις για ιόντα καλίου. Η λιδοκαΐνη, όπως και τα άλλα τοπικά αναισθητικά, προκαλεί αναστρέψιμο αποκλεισμό της μετάδοσης των ώσεων κατά μήκος των νευρικών ινών εμποδίζοντας την είσοδο των ιόντων νατρίου, τα οποία παράγουν το δυναμικό δράσης, μέσω της κυτταρικής μεμβράνης των νευρικών κυττάρων. Από το εσωτερικό του κυττάρου το μόριο λιδοκαΐνης εισέρχεται στο ανοιχτό κανάλι νατρίου και το μπλοκάρει με σύνδεση σε έναν ειδικό υποδοχέα. Ένα άμεσο αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης της λιδοκαΐνης στην κυτταρική μεμβράνη είναι πολύ λιγότερο σχετικό.
Επειδή η λιδοκαΐνη, πριν φτάσει στη θέση δράσης της, πρέπει να περάσει μέσα στο κύτταρο, η επίδρασή της εξαρτάται από το ρΚα και από το περιβαλλοντικό ρΗ, δηλαδή από την αναλογία της ελεύθερης βάσης, που είναι το τμήμα που μεταναστεύει κυρίως μέσω των λιπόφιλων μεμβρανών των νευρικών ινών. Στον φλεγμονώδη ιστό το τοπικό αναισθητικό αποτέλεσμα μειώνεται λόγω του χαμηλότερου pH σε τέτοιες περιοχές.
Η λιδοκαΐνη επίσης έχει ανασταλτική δράση στην κυτταρική μεμβράνη των διεγέρσιμων ιστών, π.χ. τις αισθητικές, κινητικές και αυτόνομες νευρικές ίνες του εγκεφάλου και το σύστημα αγωγιμότητας καρδιακής ώθησης του μυοκαρδίου.
Η λιδοκαΐνη αναστέλλει αναστρέψιμα την αγωγή σε ευαίσθητες νευρικές ίνες στην περιοχή εφαρμογής. Η σειρά της απώλειας της νευρικής λειτουργίας έχει ως εξής: πόνο, θερμοκρασία, αφή και πίεση.
Εάν έχουμε, σε μικρό χρονικό διάστημα πολύ μεγάλες συγκεντρώσεις του φαρμάκου στη συστηματική κυκλοφορία, θα εμφανισθούν συμπτώματα και σημεία τοξικότητας προερχόμενα από το κεντρικό νευρικό και το καρδιαγγειακό σύστημα (βλ. Υπερδοσολογία).
Αντιαρρυθμική θεραπεία
Η λιδοκαΐνη θεωρείται αντιαρρυθμικός παράγοντας τάξης 1b (σταθεροποιητής μεμβράνης).
Στις μεμβράνες των μυοκαρδιακών ινών, η λιδοκαΐνη αναστέλλει τη μεγάλη παροδική αύξηση της διαπερατότητας της μεμβράνης για τους διαύλους νατρίου κατά τη διάρκεια της στατικής φάσης (plateau) του δυναμικού δράσης και αυξάνει την εκροή καλίου κατά την περίοδο επαναπόλωσης.
Στις ίνες του Purkinje, η διάρκεια των ενεργών δυναμικών και η αποτελεσματική ανθεκτική περίοδος μειώνονται, ενώ η αγωγιμότητα της ώθησης επιβραδύνεται.
Η αγωγιμότητα της ώθησης στον κόλπο και στις υπερκοιλιακές περιοχές παραμένουν ουσιαστικά ανεπηρέαστες.
Στο μυοκάρδιο αυξάνονται τα όρια διέγερσης και μαρμαρυγής.
Η λιδοκαΐνη καταστέλλει τους ετεροτοπικούς βηματοδότες και τα δυναμικά δράσης που προέρχονται από καθυστερημένα δυναμικά, καθώς και την ταχυαρρυθμία που προκαλείται από επαναλαμβανόμενες κοιλιακές αρρυθμίες (circus rhythm).
Οι δίαυλοι νατρίου δεσμεύουν πιο έντονα τη λιδοκαΐνη όταν η μεμβράνη αποπολώνεται. Συνεπώς, η αντιαρρυθμική επίδραση της λιδοκαΐνης είναι ιδιαίτερα έντονη σε περιπτώσεις αυξημένης συχνότητας διέγερσης.
Η επίδραση της λιδοκαΐνης αυξάνεται εάν το δυναμικό ηρεμίας είναι λιγότερο αρνητικό, π.χ. σε υπερκαλιαιμία και/ή την ισχαιμία του μυοκαρδίου.
Σε καταστάσεις υπερπόλωσης, π.χ. λόγω υποκαλιαιμίας, η επίδραση της λιδοκαΐνης μειώνεται.
Η λιδοκαΐνη έχει αποδειχθεί ότι εξαλείφει τις επαναλαμβανόμενες κοιλιακές αρρυθμίες στο τέλος της μυοκαρδιακής φάσης με περαιτέρω καταστολή και αποκλεισμό της αγωγιμότητας στη δίοδο επανεισόδου.
Οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ 1,5 και 5 mg/L. Πέρα από τα 5 mg/L, αναμένονται τοξικές επιδράσεις στο ΚΝΣ και στο καρδιαγγειακό σύστημα.
Οι επιδράσεις της λιδοκαΐνης στη συσταλτικότητα του μυοκαρδίου, την αρτηριακή πίεση, την καρδιακή παροχή και τον καρδιακό ρυθμό είναι πολύ μικρές.
Οι ασθενείς με εξασθενημένη λειτουργία του κόλπου, ωστόσο, μπορεί να ανταποκριθούν ιδιαίτερα στην κατασταλτική δράση της λιδοκαΐνης.
Στην περίοδο αμέσως μετά το έμφραγμα του μυοκαρδίου, η ροή του αίματος στις στεφανιαίες αρτηρίες μπορεί να αυξηθεί από τη λιδοκαΐνη.
Άλλες φαρμακολογικές επιδράσεις
Η λιδοκαΐνη εμφανίζει ασθενή παρασυμπαθολυτική δράση.
Η ενδοδερμικά χορηγούμενη λιδοκαΐνη δρα σε χαμηλές συγκεντρώσεις ως ήπιο αγγειοσυσταλτικό και σε υψηλότερες συγκεντρώσεις ως αγγειοδιασταλτικό.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι οι φαρμακοδυναμικές ιδιότητες της λιδοκαΐνης στα παιδιά είναι διαφορετικές από αυτές που έχουν διαπιστωθεί για τους ενήλικες.
Φαρμακοκινητικές
Απορρόφηση
Ο ρυθμός απορρόφησης εξαρτάται από τη δόση, την οδό χορήγησης και την αγγείωση της περιοχής που γίνεται η ένεση. Ωστόσο, υπάρχει χαμηλή συσχέτιση μεταξύ της ποσότητας του τοπικού αναισθητικού που εγχέεται και των μέγιστων επιπέδων στο πλάσμα. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η βιοδιαθεσιμότητα είναι 100%. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις επιτυγχάνονται εντός 30 λεπτών, η πλειονότητα των ασθενών φτάνει τις μέγιστες συγκεντρώσεις εντός 10-20 λεπτών.
Η απορρόφηση της λιδοκαΐνης στον υπαραχνοειδή χώρο με τη μορφή μονοφασικής καμπύλης έχει χρόνο ημίσειας ζωής 71 λεπτά.
Η λιδοκαΐνη απορροφάται πλήρως στον επισκληρίδιο χώρο ή με την μορφή διφασικής καμπύλης με χρόνους ημίσειας ζωής της τάξης των 9,3 λεπτών και 82 λεπτών αντίστοιχα. Η βραδεία απορρόφηση επιβραδύνει το ρυθμό απομάκρυνσης της λιδοκαΐνης, πράγμα που εξηγεί την βραδύτερη απομάκρυνση μετά από επισκληρίδια ένεση συγκριτικά με την ενδοφλέβια ένεση.
Μετά την επισκληρίδια ένεση, οι μετρούμενες μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα δεν φαίνεται να είναι άμεσα ανάλογες με τη δόση που εφαρμόζεται. Η χορήγηση 400 mg είχε ως αποτέλεσμα τιμές Cmax 3-4 mg/L.
Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η έναρξη της θεραπευτικής δράσης της λιδοκαΐνης είναι ταχεία. Οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται εντός 1-2 λεπτών. Το αποτέλεσμα μιας εφάπαξ ταχείας ενδοφλέβιας (bolus) χορήγησης διαρκεί 10-20 λεπτά. Προκειμένου να διατηρηθεί το θεραπευτικό αποτέλεσμα της λιδοκαΐνης, η χορήγηση της πρέπει να συνεχιστεί με τη μορφή ενδοφλέβιας έγχυσης.
Μετά από συνεχή έγχυση και όταν δεν δίνεται δόση εφόδου, δεν επιτεύχθηκαν σταθερά επίπεδα της συγκέντρωσης στο πλάσμα νωρίτερα από τις 5 ώρες (εύρος 5-10 ώρες) από την έναρξη της έγχυσης. Ωστόσο, οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις είχαν ήδη επιτευχθεί μετά από 30-60 λεπτά.
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τη φαρμακοκινητική μετά από ενδοραχιαία χορήγηση.
Μετά την υποδόρια χορήγηση, οι τιμές Cmax έφτασαν τα 4,91 mg/L (κολπική ένεση) ή 1,95 mg/L (κοιλιακή ένεση), αντίστοιχα. Σε μια μελέτη που περιλάμβανε 5 υγιείς εθελοντές, μετά από στοματο-παρειακή αναισθησία με 36mg λιδοκαΐνης, χρησιμοποιώντας διάλυμα 2%, η τιμή Cmax έφτασε τα 0,31 mg/L.
Μετά από ενδομυϊκή ένεση 400mg μονοϋδρικής υδροχλωρικής λιδοκαΐνης για μεσοπλεύριο αποκλεισμό, η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (Cmax) έχει προσδιοριστεί ότι είναι 6,48 mg/L, που επιτυγχάνεται μετά από 5 - 15 λεπτά (tmax).
Κατανομή
Η λιδοκαΐνη ακολουθεί μια διφασική κινητική απομάκρυνσης. Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση, η δραστική ουσία κατανέμεται γρήγορα πρώτα από την κεντρική κυκλοφορία του αίματος στους έντονα διαχεόμενους ιστούς και όργανα (φάση α-κατανομής). Αυτή η φάση ακολουθείται από ανακατανομή στους σκελετικούς μύες και στο λιπώδη ιστό. Ο χρόνος ημίσειας ζωής κατά τη φάση α-κατανομής είναι περίπου 4-8 λεπτά.
Η κατανομή σε περιφερικούς ιστούς προβλέπεται να πραγματοποιηθεί εντός 15 λεπτών.
Η λιδοκαΐνη έχει pKa 7,9, συντελεστή διαχωρισμού ελαίου/ύδατος 2,9 και είναι κατά 60-70% συνδεδεμένη με τις πρωτεΐνες του πλάσματος στους ενήλικες. Εξαρτάται από τη συγκέντρωση του φαρμάκου και επιπλέον από τη συγκέντρωση της α-1-οξυ-γλυκοπρωτεΐνης (α-1-acid glycoprotein, AAG). Η AAG είναι μια πρωτεΐνη οξείας φάσης στο πλάσμα που δεσμεύει ελεύθερη λιδοκαΐνη και μπορεί να αυξηθεί π.χ. μετά από τραύμα, χειρουργική επέμβαση ή εγκαύματα ανάλογα με την παθοφυσιολογική κατάσταση του ασθενούς. Αντίθετα, έχει αποδειχθεί ότι οι συγκεντρώσεις AAG είναι χαμηλές σε νεογνά και ασθενείς που πάσχουν από ηπατική δυσλειτουργία οδηγώντας σε σημαντική μείωση της δέσμευσης της πρωτεΐνης της λιδοκαΐνης στο πλάσμα.
Ο όγκος κατανομής μπορεί να μεταβληθεί σε ασθενείς που πάσχουν από περαιτέρω ασθένειες, όπως καρδιακή ανεπάρκεια, ηπατική ανεπάρκεια ή νεφρική ανεπάρκεια.
Βιομετασχηματισμός
Η λιδοκαΐνη έχει ολική κάθαρση πλάσματος 0,95 L/min, όγκο κατανομής σε σταθεροποιημένη κατάσταση (steady state) 91 L, χρόνο ημίσειας ζωής 1,6 ώρες και κατ΄ εκτίμηση πηλίκο ηπατικής κάθαρσης 0,65. Η κάθαρση της λιδοκαΐνης οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά σε ηπατικό μεταβολισμό και εξαρτάται τόσο από την αιμάτωση του ήπατος, όσο και από τη δραστηριότητα των μεταβολικών ενζύμων.
Εκτός από την κατανομή της λιδοκαΐνης σε άλλα διαμερίσματα (π.χ. εγκεφαλονωτιαίο υγρό), το φάρμακο μεταβολίζεται γρήγορα στο ήπαρ με μονο-οξυγονάσες κυρίως μέσω οξειδωτικής απαλκυλίωσης, υδροξυλίωσης στον αρωματικό δακτύλιο και υδρόλυσης του αμιδικού δεσμού. Τα υδροξυλιωμένα παράγωγα υφίστανται σύζευξη. Συνολικά, περίπου το 90% της λιδοκαΐνης μεταβολίζεται σε 4-hydroxy-2,6-xylidine και 4-hydroxy-2,6-xylidine-glucuronide και σε χαμηλότερο βαθμό στους δραστικούς μεταβολίτες monoethyglyginexylidide (ΜΕGX) και glycinexylidide (GX). Αποτελέσματα δοκιμών με μικροσώματα ανθρώπινου ήπατος και ανασυνδυασμένες ανθρώπινες CYP ισομορφές κατέδειξαν ότι η Ν-deethylation της λιδοκαΐνης επάγεται κυρίως από τα ένζυμα CYP1A2 και CYP3A4, με σημαντικότερο από τα δύο το CYP3A4. Ο μεταβολίτης 2,6-xylidine μετατρέπεται από το CYP2A6 σε 4-hydroxy-2,6-xylidine, που είναι ο βασικός μεταβολίτης στα ούρα του ανθρώπου. Λιγότερο από το 10% της λιδοκαΐνης απεκκρίνεται αμετάβλητο.
Ο μεταβολίτης glycinexylidide (GX) μπορεί να συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια εγχύσεων μεγαλύτερης διάρκειας ή παρουσία σοβαρής νεφρικής ανεπάρκειας λόγω του μεγαλύτερου χρόνου ημίσειας ζωής του σε σύγκριση με την ίδια τη λιδοκαΐνη. Σε περίπτωση ηπατικών παθήσεων, ο μεταβολικός ρυθμός μπορεί να μειωθεί στο 10-50% του φυσιολογικού.
Η ηπατική ροή αίματος φαίνεται να περιορίζει το ρυθμό του μεταβολισμού της λιδοκαΐνης. Κατά συνέπεια, το t1/2 στο πλάσμα της λιδοκαΐνης και των μεταβολιτών της μπορεί να παραταθεί και να αναμένονται σημαντικές επιδράσεις στη φαρμακοκινητική και τις απαιτήσεις δοσολογίας της λιδοκαΐνης σε ασθενείς με μειωμένη ηπατική αιμάτωση, π.χ. μετά από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, παρουσία καρδιακής ανεπάρκειας, ηπατική νόσο ή συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια.
Αποβολή
Λιγότερο από το 10% της λιδοκαΐνης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα και το υπόλοιπο ποσοστό με τη μορφή των μεταβολιτών. Ποσοστό μέχρι 70% απεκκρίνεται στα ούρα με τη μορφή της 4-hydroxy-2,6-xylidine.
Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής είναι 1,5-2 ώρες σε ενήλικες και περίπου 3 ώρες σε νεογέννητα. Οι χρόνοι ημίσειας ζωής των δραστικών μεταβολιτών monoethyl-glycine-xylidide (MEGX) και glycine-xylidide (GX) είναι 2-6 ώρες και 10 ώρες, αντίστοιχα. Δεδομένου ότι το t1/2 τους στο πλάσμα είναι μεγαλύτερο από αυτό της λιδοκαΐνης, μπορεί να συμβεί συσσώρευση μεταβολιτών κατά τη διάρκεια παρατεταμένης έγχυσης, ιδιαίτερα του GX. Ο μεταβολίτης MEGX έχει παρόμοια δραστηριότητα σε σπασμούς με τη λιδοκαΐνη, ενώ ο μεταβολίτης GX δεν έχει δραστηριότητα σπασμών.
Επιπλέον, ο ρυθμός αποβολής εξαρτάται από το pH και μπορεί να αυξηθεί με όξυνση των ούρων.
Η κάθαρση στο πλάσμα είναι περίπου 0,95 ml/λεπτό.
Παιδιατρικός πληθυσμός
Μετά την επισκληρίδιο αναισθησία της μητέρας, ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής στο νεογέννητο ήταν περίπου 3 ώρες. Μετά από διήθηση του περινέου και μετά από παρά του τραχήλου της μήτρας αποκλεισμό, βρισκόταν λιδοκαΐνη στα ούρα του νεογέννητου επί 48 ώρες μετά την αναισθησία.
Ο t1/2 στο πλάσμα αυξάνεται 2-3 φορές στα νεογνά, λόγω του βραδύτερου ρυθμού μεταβολισμού και μερικώς στο διευρυμένο όγκο κατανομής. Η απορρόφηση και η αποβολή μπορεί να είναι ταχύτερη στα παιδιά από ότι στους ενήλικες, αν και άλλες μελέτες έδειξαν ότι οι διαφορές στη φαρμακοκινητική (μεταξύ παιδιών και ενηλίκων) μειώνονται διορθώνοντας τη δόση με βάση το σωματικό βάρος.
Φαρμακοκινητική σε ειδικούς πληθυσμούς
Επί νεφρικής ανεπάρκειας, ο χρόνος ημίσειας ζωής της λιδοκαΐνης στο πλάσμα φάνηκε να είναι αμετάβλητος εκτός από κάποια συσσώρευση GX κατά τη διάρκεια έγχυσης 12 ωρών και άνω. Αυτή η συσσώρευση φάνηκε να σχετίζεται με παρατεταμένη χορήγηση του φαρμάκου. Ωστόσο, σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, η κάθαρση της λιδοκαΐνης ήταν περίπου στο ήμισυ και ο χρόνος ημίσειας ζωής της λιδοκαΐνης ήταν περίπου διπλάσιος από ότι σε υγιείς ασθενείς.
Ο χρόνος ημίσειας ζωής και ο όγκος κατανομής μπορεί να φαίνεται να είναι παρατεταμένοι / αυξημένοι στους ηλικιωμένους λόγω μειωμένης καρδιακής παροχής και/ή ηπατικής ροής αίματος.
Κύηση και γαλουχία
Ο χρόνος ημίσειας ζωής της απομάκρυνσης του φαρμάκου στα νεογνά (3,2 ώρες) είναι περίπου διπλάσιος από ό,τι στους ενήλικες, παρότι ο ρυθμός κάθαρσης είναι παρόμοιος (10,2 ml/min kg).
Η λιδοκαΐνη περνά εύκολα τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και το φραγμό του πλακούντα με απλή διάχυση και φτάνει στο έμβρυο μέσα σε λίγα λεπτά από τη χορήγηση, ενώ αποκαθίσταται ταχέως η ισορροπία των συγκεντρώσεων του ελεύθερου κλάσματος του φαρμάκου στις δύο κυκλοφορίες, της μητέρας και του εμβρύου. Μετά την επισκληρίδιο χορήγηση, ο λόγος της συγκέντρωσης στο πλάσμα του εμβρύου προς αυτή της μητέρας είναι 0,5-0,7. Μετά από διήθηση του περινέου και μετά από παρά του τραχήλου της μήτρας αποκλεισμό, έχουν παρατηρηθεί σημαντικά υψηλότερες συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης στο αίμα του ομφάλιου λώρου. Το έμβρυο μπορεί να μεταβολίσει τη λιδοκαΐνη. Τα επίπεδα στο αίμα του εμβρύου είναι περίπου το 60% των συγκεντρώσεων στο μητρικό αίμα. Λόγω χαμηλότερης δέσμευσης με τις πρωτεΐνες πλάσματος στο εμβρυϊκό αίμα, η συγκέντρωση της φαρμακολογικά ενεργού ελεύθερης λιδοκαΐνης είναι 1,4 φορές η συγκέντρωση της μητέρας.
Η λιδοκαΐνη εκκρίνεται στο μητρικό γάλα, αλλά σε μικρές ποσότητες, έτσι ώστε δεν θεωρούνται πιθανές οι επιδράσεις στα θηλάζοντα νεογνά/βρέφη από θεραπευτικές δόσεις λιδοκαΐνης 2% w/v.
Φαρμακοδυναμικές Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Τοπικά αναισθητικά, τύπου αμιδίου, κωδικός ATC: Ν01ΒΒ02 Αντιαρρυθμικά φάρμακα, τάξη Ib: κωδικός ATC: C01BB01 ### Τοπική και περιφερική αναισθησία H υδροχλωρική λιδοκαϊνη είναι τοπικό αναισθητικό…
Φαρμακοκινητικές ### Απορρόφηση Ο ρυθμός απορρόφησης εξαρτάται από τη δόση, την οδό χορήγησης και την αγγείωση της περιοχής που γίνεται η ένεση. Ωστόσο, υπάρχει χαμηλή συσχέτιση μεταξύ της ποσότητας του τοπικού αναισθητικού που εγχέεται και των μέγιστων…
Παρακολούθηση Αγωγής
Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα
Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηλεκτρολύτες ορού | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | τακτικά | Παρατεταμένη παρεντερική θεραπεία με λιδοκαΐνη |
| Ομοιόσταση υγρών | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | τακτικά | Παρατεταμένη παρεντερική θεραπεία με λιδοκαΐνη |
| Οξεοβασική ισορροπία | scienceΗλεκτρολύτες & μεταβολικά | τακτικά | Παρατεταμένη παρεντερική θεραπεία με λιδοκαΐνη |
Κλινική εξέταση & ζωτικά
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Αρτηριακή πίεση | monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία | κατά τη διάρκεια | Αναισθησία σπονδυλικής στήλης/επισκληρίδια/ουραία/παρά του τραχήλου της μήτρας |
| συνεχής παρακολούθηση | Χορήγηση λιδοκαΐνης | ||
| Αναπνοή | pulmonologyΑναπνευστική λειτουργία | συνεχής παρακολούθηση | Χορήγηση λιδοκαΐνης |
| Επίπεδο συνείδησης | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | συνεχής παρακολούθηση | Χορήγηση λιδοκαΐνης |
| Κλινική παρακολούθηση (ΚΝΣ) | neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος | προσεκτική παρακολούθηση | Επιληψία |
| Καρδιακή συχνότητα εμβρύου | more_horizΆλλο / λοιπά | συστηματικά | Αποκλεισμός παρά τον τράχηλο της μήτρας |
ΗΚΓ / Καρδιολογικός έλεγχος
| Έλεγχος | Σύστημα | Συχνότητα | Προϋπόθεση |
|---|---|---|---|
| Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ) | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | στενή ιατρική παρακολούθηση | Συγχορήγηση αντιαρρυθμικών τάξης ΙΙΙ |
| συνεχής παρακολούθηση | Χορήγηση λιδοκαΐνης | ||
| Καρδιακή λειτουργία | cardiologyΚαρδιακή λειτουργία (ΗΚΓ/καρδιά) | προσεκτική παρακολούθηση | Ρύθμιση δόσης αντιαρρυθμικού |
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
DrugBank
Description
expand_more
Description
DrugBank
Indication
expand_more
Indication
DrugBank
Pharmacology
expand_more
Pharmacology
DrugBank
Mechanism of action
expand_more
Mechanism of action
DrugBank
Absorption
expand_more
Absorption
DrugBank
Half life
expand_more
Half life
DrugBank
Protein binding
expand_more
Protein binding
DrugBank
Route of elimination
expand_more
Route of elimination
DrugBank
Volume of distribution
expand_more
Volume of distribution
DrugBank
Clearance
expand_more
Clearance
DrugBank
Toxicity
expand_more
Toxicity
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοδυναμική
- Υψηλά επίπεδα λιδοκαΐνης στο αίμα μπορεί να προκαλέσουν αλλαγές στην καρδιακή παροχή, τη συνολική περιφερική αντίσταση και τη μέση αρτηριακή πίεση.
- Με κεντρικό νευρικό αποκλεισμό, αυτές οι αλλαγές μπορεί να οφείλονται στον αποκλεισμό αυτόνομων ινών, άμεση κατασταλτική δράση του τοπικού αναισθητικού σε διάφορα συστατικά του καρδιαγγειακού συστήματος ή/και στη δράση της επινεφρίνης που διεγείρει τους βήτα-αδρενεργικούς υποδοχείς, όταν είναι παρούσα. Το καθαρό αποτέλεσμα είναι συνήθως ήπια υπόταση, όταν δεν υπερβαίνονται οι συνιστώμενες δόσεις.
- Ειδικότερα, τέτοιες καρδιακές επιδράσεις είναι πιθανόν να σχετίζονται με την κύρια δράση που προκαλεί η λιδοκαΐνη όταν δεσμεύεται και αποκλείει τους δρόμους νατρίου, αναστέλλοντας τις ιοντικές ροές που απαιτούνται για την έναρξη και τη διεξαγωγή ηλεκτρικών δυνητικών δράσης, απαραίτητων για τη διευκόλυνση της μυϊκής σύσπασης.
- Στη συνέχεια, στους καρδιακούς μυοκύτταρους, η λιδοκαΐνη μπορεί δυνητικά να αποκλείσει ή αλλιώς να επιβραδύνει την αύξηση των καρδιακών δυναμικών δράσης και τις σχετιζόμενες συσπάσεις των καρδιακών μυοκυττάρων, οδηγώντας σε πιθανές επιδράσεις όπως υπόταση, βραδυκαρδία, μυοκαρδιακή καταστολή, καρδιακές αρρυθμίες, και ίσως καρδιακή ανακοπή ή κυκλοφορική κατάρρευση.
- Επιπλέον, η λιδοκαΐνη έχει σταθερά διάστασης (pKa) 7,7 και θεωρείται ασθενής βάση. Ως αποτέλεσμα, περίπου το 25% των μορίων λιδοκαΐνης θα είναι μη ιονισμένα και διαθέσιμα στο φυσιολογικό pH 7,4 για να διαπεράσουν μέσα στα νευρικά κύτταρα, πράγμα που σημαίνει ότι η λιδοκαΐνη επιφέρει ταχύτερη έναρξη δράσης από άλλα τοπικά αναισθητικά που έχουν υψηλότερες τιμές pKa.
- Αυτή η ταχεία έναρξη δράσης εμφανίζεται περίπου ένα λεπτό μετά την ενδοφλέβια χορήγηση και δεκαπέντε λεπτά μετά την ενδομυϊκή χορήγηση.
- Η χορηγούμενη λιδοκαΐνη στη συνέχεια εξαπλώνεται γρήγορα στους περιβάλλοντες ιστούς και το αναισθητικό αποτέλεσμα διαρκεί περίπου δέκα έως είκοσι λεπτά όταν χορηγείται ενδοφλεβίως και περίπου εξήντα έως ενενήντα λεπτά μετά την ενδομυϊκή χορήγηση.
- Ωστόσο, φαίνεται ότι η αποτελεσματικότητα της λιδοκαΐνης μπορεί να ελαχιστοποιηθεί παρουσία φλεγμονής. Αυτή η επίδραση μπορεί να οφείλεται σε οξέωση που μειώνει την ποσότητα των μη ιονισμένων μορίων λιδοκαΐνης, ταχύτερη μείωση της συγκέντρωσης λιδοκαΐνης ως αποτέλεσμα αυξημένης ροής αίματος, ή δυνητικά επίσης λόγω αυξημένης παραγωγής φλεγμονωδών μεσολαβητών όπως το περοξυνιτρώδες, που προκαλούν άμεσες δράσεις στους δρόμους νατρίου.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Μηχανισμός Δράσης
- Η λιδοκαΐνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό τύπου αμιδίου. Χρησιμοποιείται για την παροχή τοπικής αναισθησίας μέσω νευρικού αποκλεισμού σε διάφορες θέσεις του σώματος.
- Το επιτυγχάνει σταθεροποιώντας την νευρωνική μεμβράνη αναστέλλοντας τις ιοντικές ροές που απαιτούνται για την έναρξη και τη διεξαγωγή των ερεθισμάτων, επιφέροντας έτσι τοπική αναισθητική δράση.
- Συγκεκριμένα, ο παράγοντας λιδοκαΐνη δρα στους δρόμους ιόντων νατρίου που βρίσκονται στην εσωτερική επιφάνεια των μεμβρανών των νευρικών κυττάρων.
- Σε αυτούς τους δρόμους, τα ουδέτερα, μη φορτισμένα μόρια λιδοκαΐνης διαχέονται μέσω των νευρικών θηκών στον αξονόπλασμα, όπου στη συνέχεια ιονίζονται συνδεόμενα με ιόντα υδρογόνου.
- Τα προκύπτοντα κατιόντα λιδοκαΐνης είναι στη συνέχεια ικανά να δεσμεύουν αναστρέψιμα τους δρόμους νατρίου από μέσα, διατηρώντας τους κλειδωμένους σε ανοιχτή κατάσταση που εμποδίζει την αποπόλωση του νεύρου.
- Ως αποτέλεσμα, με επαρκή αποκλεισμό, η μεμβράνη του μετασυναπτικού νευρώνα τελικά δεν θα αποπολωθεί και θα αποτύχει να μεταδώσει ένα δυναμικό δράσης.
- Αυτό διευκολύνει ένα αναισθητικό αποτέλεσμα, όχι απλώς αποτρέποντας τη διάδοση σημάτων πόνου στον εγκέφαλο, αλλά διακόπτοντας την παραγωγή τους εξ αρχής.
- Εκτός από τον αποκλεισμό της αγωγής στους νευρικούς άξονες στο περιφερικό νευρικό σύστημα, η λιδοκαΐνη έχει σημαντικές επιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και το καρδιαγγειακό σύστημα.
- Μετά την απορρόφηση, η λιδοκαΐνη μπορεί να προκαλέσει διέγερση του ΚΝΣ, ακολουθούμενη από καταστολή, και στο καρδιαγγειακό σύστημα, δρα κυρίως στον μυοκάρδιο όπου μπορεί να προκαλέσει μειώσεις στην ηλεκτρική διεγερσιμότητα, τον ρυθμό αγωγής και τη δύναμη της σύσπασης.
- Η ανώμαλη, επαναλαμβανόμενη εκφόρτιση ερεθισμάτων που προκύπτει από ατελή αδρανοποίηση των διαύλων Na+ μπορεί να εμπλέκεται σε διάφορες ασθένειες μυών και νεύρων, συμπεριλαμβανομένων των οικογενειακών μυοτονιών και των νευροπαθητικών συνδρόμων πόνου.
- Τα συστηματικά τοπικά αναισθητικά έχουν αποδειχθεί ότι έχουν κλινική αποτελεσματικότητα έναντι των μυοτονιών και ορισμένων μορφών νευροπαθητικού πόνου, επομένως επιδιώξαμε να αναπτύξουμε ένα in vitro μοντέλο για να εξετάσουμε τη κυτταρική βάση για τις επιδράσεις αυτών των φαρμάκων.
- Σε ισχιακά νεύρα βατράχων, μελετώμενα in vitro με τη μέθοδο sucrose-gap, οι πεπτιδικές α-τοξίνες από τσιχόνι (ATXII) ή δηλητήριο σκορπιού (LQIIa), που αναστέλλουν την αδρανοποίηση των Na+, προκάλεσαν επαναλαμβανόμενα δυναμικά δράσης (CAPs) που επιβάλλονταν σε μια πλάτωμα αποπόλωσης διάρκειας αρκετών δευτερολέπτων.
- Η αρχική αιχμή του CAP δεν επηρεάστηκε, αλλά η πλάτωμα και η επαναλαμβανόμενη εκφόρτιση καταστέλλονταν έντονα από 5-30 μΜ λιδοκαΐνης.
- Η λιδοκαΐνη προκάλεσε ταχεία, εξαρτώμενη από τη συγκέντρωση, αποσύνθεση της πλάτωματος, ποσοτικά συμβατή με αποκλεισμό ανοιχτών διαύλων Na+.
- Η πρώιμη και η όψιμη επαναλαμβανόμενη εκφόρτιση καταστέλλονταν εξίσου από λιδοκαΐνη με IC50 = 10 μΜ.
- Μετά την έκπλυση λιδοκαΐνης και LQIIa, η πλάτωμα και η επαναλαμβανόμενη εκφόρτιση παρέμειναν για > 1 ώρα, δείχνοντας ότι η λιδοκαΐνη δεν προκάλεσε διάσταση της α-τοξίνης δεσμευμένης στον δίαυλο.
- Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης μπορούν να αναστρέψουν τα «ανώμαλα» χαρακτηριστικά των δυναμικών δράσης που προκαλούνται από μη αδρανοποιούμενους διαύλους Na+ χωρίς να επηρεάζουν το φυσιολογικό στοιχείο αιχμής.
- Η λιδοκαΐνη ελέγχει τις κοιλιακές αρρυθμίες καταστέλλοντας την αυτοματία στο σύστημα His-Purkinje και καταστέλλοντας την αυτόματη αποπόλωση των κοιλιών κατά τη διάρκεια της διαστολής.
- Αυτές οι επιδράσεις συμβαίνουν σε συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης που δεν καταστέλλουν την αυτοματία του φλεβοκομβιακού κόμβου (SA).
- Σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις πλάσματος, η λιδοκαΐνη έχει ελάχιστη επίδραση στην αγωγιμότητα του κολποκοιλιακού κόμβου (AV) και στην αγωγιμότητα του His-Purkinje στην φυσιολογική καρδιά.
- Οι εξειδικευμένοι αγωγοί ιστοί των κόλπων είναι λιγότερο ευαίσθητοι στις επιδράσεις της λιδοκαΐνης από τους κοιλιακούς ιστούς.
- Η λιδοκαΐνη έχει αμφίβολη επίδραση στην αποτελεσματική ανερέθιστο περίοδο (ERP) του κόμβου AV· το φάρμακο βραχύνει την ERP και τη διάρκεια του δυναμικού δράσης του συστήματος His-Purkinje.
- Η λιδοκαΐνη δεν φαίνεται να επηρεάζει τη διεγερσιμότητα του φυσιολογικού καρδιακού ιστού.
- Η πριλοκαΐνη και η λιδοκαΐνη ταξινομούνται ως τοπικά αναισθητικά τύπου αμιδίου για τα οποία σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τη μεθαιμογλοβιναιμία.
- Αν και οι υδρολυμένοι μεταβολίτες της πριλοκαΐνης (ο-τολουϊδίνη) και της λιδοκαΐνης (2,6-ξυλιδίνη) έχουν υποπτευθεί ότι προκαλούν μεθαιμογλοβιναιμία, τα μεταβολικά ένζυμα που εμπλέκονται παραμένουν αχαρακτήριστα.
- Στην παρούσα μελέτη, στόχος μας ήταν να προσδιορίσουμε τα ανθρώπινα ένζυμα που είναι υπεύθυνα για την προκαλούμενη από πριλοκαΐνη και λιδοκαΐνη μεθαιμογλοβιναιμία.
- Τα πειράματά μας αποκάλυψαν ότι η πριλοκαΐνη υδρολυόταν από τις ανασυνδυασμένες ανθρώπινες καρβοξυλεστέρες (CES) 1A και CES2, ενώ η λιδοκαΐνη υδρολυόταν μόνο από την ανθρώπινη CES1A.
- Όταν τα μητρικά σώματα (πριλοκαΐνη και λιδοκαΐνη) επωάστηκαν με ανθρώπινες ηπατικές μικροσωμάτια (HLM), ο σχηματισμός μεθαιμογλοβίνης (Met-Hb) ήταν χαμηλότερος από ό,τι όταν οι υδρολυμένοι μεταβολίτες επωάστηκαν με HLM.
- Επιπλέον, ο σχηματισμός Met-Hb όταν η πριλοκαΐνη και η ο-τολουϊδίνη επωάστηκαν με HLM ήταν υψηλότερος από ό,τι όταν η λιδοκαΐνη και η 2,6-ξυλιδίνη επωάστηκαν με HLM.
- Η επώαση με διισοπροπυλοφθοροφωσφορικό άλας και δις-(4-νιτροφαινυλο) φωσφορικό άλας, που είναι γενικοί αναστολείς των CES, μείωσε σημαντικά τον σχηματισμό Met-Hb όταν η πριλοκαΐνη και η λιδοκαΐνη επωάστηκαν με HLM.
- Ένα αντίσωμα κατά του CYP3A4 μείωσε περαιτέρω τον υπολειπόμενο σχηματισμό Met-Hb.
- Ο σχηματισμός Met-Hb μετά την επώαση ο-τολουϊδίνης και 2,6-ξυλιδίνης με HLM μειώθηκε μόνο έντονα με επώαση με αντίσωμα κατά του CYP2E1.
- Η ο-τολουϊδίνη και η 2,6-ξυλιδίνη μεταβολίστηκαν περαιτέρω από το CYP2E1 σε 4- και 6-υδροξυ-ο-τολουϊδίνη και 4-υδροξυ-2,6-ξυλιδίνη, αντίστοιχα, και αυτοί οι μεταβολίτες έδειξαν να προκαλούν πιο αποτελεσματικά σχηματισμό Met-Hb από τα μητρικά σώματα.
- Συνολικά, βρήκαμε ότι οι μεταβολίτες που παράγονται από την ανθρώπινη μεταβολική διαδικασία μέσω CES, CYP2E1 και CYP3A4 εμπλέκονταν στην προκαλούμενη από πριλοκαΐνη και λιδοκαΐνη μεθαιμογλοβιναιμία.
- Η λιδοκαΐνη δρα κυρίως αναστέλλοντας την κίνηση νατρίου μέσω των κυτταρικών μεμβρανών.
- Στα περιφερικά νεύρα, αυτή η δράση οδηγεί σε μειωμένο ρυθμό και βαθμό αποπόλωσης των νευρικών κυττάρων και αποτυχία επίτευξης του κατωφλίου δυναμικού που απαιτείται για τη διάδοση των δυναμικών δράσης, οδηγώντας σε αποκλεισμό αγωγιμότητας και αναισθησία.
- Στην καρδιά, η λιδοκαΐνη επίσης αναστέλλει την αγωγιμότητα νατρίου, μειώνοντας τον μέγιστο ρυθμό αποπόλωσης των καρδιακών κυττάρων του μυοκαρδίου.
- Αυτή η επίδραση είναι πιο εμφανής σε ισχαιμικά κύτταρα και σε γρήγορους καρδιακούς ρυθμούς.
- Για αυτόν τον λόγο, η λιδοκαΐνη είναι πιο αποτελεσματική στη διακοπή της ταχείας κοιλιακής ταχυκαρδίας, ειδικά κατά τη διάρκεια οξείας ισχαιμίας ή μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου.
- Η λιδοκαΐνη μπορεί επίσης να αυξήσει το κατώφλι κοιλιακής μαρμαρυγής.
- Σε θεραπευτικές δόσεις, η λιδοκαΐνη έχει ελάχιστες ηλεκτροφυσιολογικές επιδράσεις σε φυσιολογικά κύτταρα.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση
- Γενικά, η λιδοκαΐνη απορροφάται εύκολα μέσω βλεννογόνων και κατεστραμμένου δέρματος, αλλά ελάχιστα μέσω ακέραιου δέρματος.
- Ο παράγοντας απορροφάται γρήγορα από την ανώτερη αεραγωγό, τον τραχειοβρογχικό δέντρο και τις κυψελίδες στην κυκλοφορία του αίματος.
- Και παρόλο που η λιδοκαΐνη απορροφάται καλά μέσω της γαστρεντερικής οδού, η από του στόματος βιοδιαθεσιμότητα είναι μόνο περίπου 35% ως αποτέλεσμα υψηλού βαθμού μεταβολισμού πρώτης διόδου.
- Μετά την ένεση σε ιστούς, η λιδοκαΐνη απορροφάται επίσης γρήγορα και ο ρυθμός απορρόφησης επηρεάζεται τόσο από την αγγείωση όσο και από την παρουσία λιπώδους και ικανού να δεσμεύει λιδοκαΐνη ιστού στην συγκεκριμένη θέση.
- Η συγκέντρωση της λιδοκαΐνης στο αίμα επηρεάζεται στη συνέχεια από μια ποικιλία παραγόντων, συμπεριλαμβανομένου του ρυθμού απορρόφησής της από τη θέση της ένεσης, του ρυθμού κατανομής στους ιστούς και του ρυθμού μεταβολισμού και απέκκρισης.
- Στη συνέχεια, η συστηματική απορρόφηση της λιδοκαΐνης καθορίζεται από τη θέση της ένεσης, τη χορηγούμενη δόση και το φαρμακολογικό της προφίλ.
- Η μέγιστη συγκέντρωση στο αίμα συμβαίνει μετά από αποκλεισμό μεσοπλεύριου νεύρου, ακολουθούμενη κατά φθίνουσα σειρά συγκέντρωσης από τον οσφυϊκό επισκληρίδιο χώρο, τη θέση του βραχιόνιου πλέγματος και τον υποδόριο ιστό.
- Η συνολική ενεόμενη δόση ανεξάρτητα από τη θέση είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας του ρυθμού απορρόφησης και των επιπέδων αίματος που επιτυγχάνονται.
- Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί ότι η λιδοκαΐνη υδροχλωρική απορροφάται πλήρως μετά από παρεντερική χορήγηση, με τον ρυθμό απορρόφησής της να εξαρτάται επίσης από τη λιποδιαλυτότητα και την παρουσία ή απουσία αγγειοσυσπαστικού παράγοντα.
- Εκτός από την ενδοαγγειακή χορήγηση, τα υψηλότερα επίπεδα αίματος επιτυγχάνονται μετά από μεσοπλεύριο αποκλεισμό νεύρου και τα χαμηλότερα μετά από υποδόρια χορήγηση.
- Επιπλέον, η λιδοκαΐνη διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό και τον πλακουντιακό φραγμό, πιθανώς με παθητική διάχυση.
- Η απέκκριση της αμετάβλητης λιδοκαΐνης και των μεταβολιτών της συμβαίνει κατά προτίμηση μέσω των νεφρών, με λιγότερο από 5% στην αμετάβλητη μορφή να εμφανίζεται στα ούρα.
- Η νεφρική κάθαρση είναι αντιστρόφως ανάλογη με την συγγένεια δέσμευσης πρωτεϊνών και το pH των ούρων.
- Αυτό υποδηλώνει, από το τελευταίο, ότι η απέκκριση της λιδοκαΐνης συμβαίνει μέσω μη ιοντικής διάχυσης.
- Ο όγκος κατανομής που καθορίστηκε για τη λιδοκαΐνη είναι 0,7 έως 1,5 L/kg.
- Συγκεκριμένα, η λιδοκαΐνη κατανέμεται σε ολόκληρο το συνολικό νερό του σώματος.
- Ο ρυθμός εξαφάνισής της από το αίμα μπορεί να περιγραφεί με ένα μοντέλο δύο ή πιθανώς ακόμα και τριών διαμερισμάτων.
- Υπάρχει ταχεία εξαφάνιση (φάση άλφα) που πιστεύεται ότι σχετίζεται με την πρόσληψη από ιστούς που εξισορροπούνται γρήγορα (ιστοί με υψηλή καρδιακή αιμάτωση, για παράδειγμα).
- Η βραδύτερη φάση σχετίζεται με την κατανομή σε ιστούς που εξισορροπούνται αργά (φάση βήτα) και με τον μεταβολισμό και την απέκκρισή της (φάση γάμμα).
- Η κατανομή της λιδοκαΐνης είναι τελικά σε όλους τους ιστούς του σώματος.
- Γενικά, τα όργανα με την υψηλότερη αιμάτωση θα εμφανίζουν υψηλότερες συγκεντρώσεις του παράγοντα.
- Το υψηλότερο ποσοστό αυτού του φαρμάκου θα βρεθεί στον σκελετικό μυ, κυρίως λόγω της μάζας του μυός και όχι λόγω συγγένειας.
- Η μέση συστηματική κάθαρση που παρατηρήθηκε για ενδοφλεβίως χορηγούμενη λιδοκαΐνη σε μελέτη 15 ενηλίκων ήταν περίπου 0,64 +/- 0,18 L/min.
- Η δέσμευση της λιδοκαΐνης σε πρωτεΐνες πλάσματος είναι μεταβλητή και εξαρτάται από τη συγκέντρωση.
- Σε συγκεντρώσεις 1-4 ug/mL, το φάρμακο δεσμεύεται περίπου 60-80% σε πρωτεΐνες πλάσματος.
- Η λιδοκαΐνη δεσμεύεται μερικώς στην α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη (a1-AGP) και ο βαθμός δέσμευσης στην a1-AGP εξαρτάται από τη συγκέντρωση της πρωτεΐνης στο πλάσμα.
- Σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου, οι αυξήσεις στη συγκέντρωση a1-AGP στο πλάσμα σχετίζονται με αυξημένη δέσμευση λιδοκαΐνης και αυξημένες συνολικές συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα, αλλά μόνο μικρές αυξήσεις στη συγκέντρωση ελεύθερου φαρμάκου στο πλάσμα· αυτές οι αλλαγές στη συγκέντρωση a1-AGP και στη δέσμευση λιδοκαΐνης πιστεύεται ότι εξηγούν εν μέρει τη συσσώρευση του φαρμάκου που παρατηρείται σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου που λαμβάνουν παρατεταμένες εγχύσεις.
- Ο όγκος κατανομής μειώνεται σε ασθενείς με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και αυξάνεται σε ασθενείς με ηπατική νόσο.
- Η λιδοκαΐνη κατανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος.
- Μετά από μια ενδοφλέβια bolus, υπάρχει μια πρώιμη, γρήγορη μείωση των συγκεντρώσεων του φαρμάκου στο πλάσμα, που σχετίζεται κυρίως με την κατανομή σε ιστούς με υψηλή αιμάτωση όπως τα νεφρά, οι πνεύμονες, το ήπαρ και η καρδιά, ακολουθούμενη από μια βραδύτερη φάση αποβολής στην οποία συμβαίνει μεταβολισμός και ανακατανομή στους σκελετικούς μύες και τον λιπώδη ιστό.
- Η λιδοκαΐνη έχει υψηλή συγγένεια για λίπος και λιπώδη ιστό.
- Καθώς οι συγκεντρώσεις του φαρμάκου στο πλάσμα μειώνονται, η κλίση διάχυσης από τον ιστό προς το αίμα αυξάνεται και η λιδοκαΐνη που αρχικά εισήλθε στους ιστούς με υψηλή αιμάτωση και στο λίπος διαχέεται πίσω στο αίμα.
- Απαιτούνται συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης στο πλάσμα περίπου 1-5 ug/mL για την καταστολή των κοιλιακών αρρυθμιών.
- Τοξικότητα έχει συσχετιστεί με συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης στο πλάσμα μεγαλύτερες από 5 ug/mL.
- Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση μιας δόσης bolus 50-100 mg λιδοκαΐνης υδροχλωρικής, το φάρμακο έχει έναρξη δράσης εντός 45-90 δευτερολέπτων και διάρκεια δράσης 10-20 λεπτών.
- Εάν ξεκινήσει μια ενδοφλέβια έγχυση χωρίς αρχική δόση bolus, η επίτευξη θεραπευτικών συγκεντρώσεων στο πλάσμα είναι σχετικά αργή.
- Για παράδειγμα, οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτυγχάνονται σε 30-60 λεπτά μετά την έναρξη συνεχούς έγχυσης 60-70 ug/kg ανά λεπτό όταν δεν χορηγείται δόση φόρτισης.
- Έχουν αναφερθεί συγκεντρώσεις στο πλάσμα 1,5-5,5 ug/mL που διατηρούνται με αρχική ενδοφλέβια bolus 1,5 mg/kg ακολουθούμενη από έγχυση 50 ug/kg ανά λεπτό σε ασθενείς με καρδιακή νόσο.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
Δέσμευση Πρωτεϊνών
Η καταγεγραμμένη δέσμευση πρωτεϊνών για τη λιδοκαΐνη είναι περίπου 60% έως 80% και εξαρτάται από τη συγκέντρωση της άλφα-1-όξινης γλυκοπρωτεΐνης στο πλάσμα.
Αυτό το ποσοστό δέσμευσης πρωτεϊνών προσδίδει στη λιδοκαΐνη μέτρια διάρκεια δράσης σε σύγκριση με άλλα τοπικά αναισθητικά.
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Μεταβολισμός
- Η λιδοκαΐνη μεταβολίζεται κατά προτίμηση και ταχέως από το ήπαρ, και οι μεταβολίτες και το αμετάβλητο φάρμακο απεκκρίνονται από τους νεφρούς.
- Ο βιομετασχηματισμός περιλαμβάνει οξειδωτική N-απελευθέρωση, υδροξυλίωση δακτυλίου, διάσπαση του δεσμού αμιδίου και σύζευξη.
- Η N-απελευθέρωση, μια κύρια οδός βιομετασχηματισμού, αποδίδει τους μεταβολίτες μονοαιθυλογλυκινξυλιδίδη (MEGX) και γλυκινξυλιδίδη (GX).
- Οι φαρμακολογικές/τοξικολογικές δράσεις αυτών των μεταβολιτών είναι παρόμοιες, αλλά λιγότερο ισχυρές, με αυτές της λιδοκαΐνης HCl.
- Περίπου το 90% της χορηγούμενης λιδοκαΐνης HCl απεκκρίνεται με τη μορφή διαφόρων μεταβολιτών, και λιγότερο από 10% απεκκρίνεται αμετάβλητο.
- Ο κύριος μεταβολίτης στα ούρα είναι ένα σύζευγμα της 4-υδροξυ-2,6-διμεθυλανιλίνης.
- Περίπου το 90% μιας παρεντερικής δόσης λιδοκαΐνης μεταβολίζεται ταχέως στο ήπαρ με δεαιθυλίωση για να σχηματίσει MEGX και GX, ακολουθούμενη από διάσπαση του δεσμού αμιδίου για να σχηματίσει ξυλιδίνη και 4-υδροξυξυλιδίνη που απεκκρίνονται στα ούρα.
- Λιγότερο από 10% μιας δόσης απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα.
- Ο ρυθμός μεταβολισμού της λιδοκαΐνης μπορεί επίσης να μειωθεί σε ασθενείς με ηπατική νόσο, πιθανώς λόγω τροποποιημένης αιμάτωσης στο ήπαρ ή ηπατικής νέκρωσης.
- Η κατανομή και η αποβολή της λιδοκαΐνης και της /μονοαιθυλογλυκινξυλιδίδης/ MEGX φαίνεται να παραμένουν φυσιολογικές σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, αλλά η /γλυκινξυλιδίδη/ GX μπορεί να συσσωρευτεί σε αυτούς τους ασθενείς όταν χορηγείται λιδοκαΐνη ενδοφλεβίως για αρκετές ημέρες.
- … Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η ποσότητα λιδοκαΐνης και του μεταβολίτη της μονοαιθυλογλυκινξυλιδίδης (MEGX) στο μητρικό γάλα μετά από τοπική αναισθησία κατά τη διάρκεια οδοντιατρικών επεμβάσεων.
- Ο πληθυσμός της μελέτης αποτελούνταν από επτά θηλάζουσες μητέρες (ηλικίας 23-39 ετών) που έλαβαν 3,6 έως 7,2 mL 2% λιδοκαΐνης χωρίς αδρεναλίνη.
- Οι συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης και του μεταβολίτη της MEGX στο αίμα και στο γάλα αναλύθηκαν χρησιμοποιώντας χρωματογραφία υγρών υψηλής απόδοσης.
- Ο λόγος γάλα προς πλάσμα και οι πιθανές ημερήσιες δόσεις σε βρέφη για τη λιδοκαΐνη και την MEGX υπολογίστηκαν.
- Η συγκέντρωση λιδοκαΐνης στο μητρικό πλάσμα 2 ώρες μετά την ένεση ήταν 347,6 +/- 221,8 ug/L, η συγκέντρωση λιδοκαΐνης στο μητρικό γάλα κυμάνθηκε από 120,5 +/- 54,1 ug/L (3 ώρες μετά την ένεση) έως 58,3 +/- 22,8 ug/L (6 ώρες μετά την ένεση), η συγκέντρωση MEGX στο μητρικό πλάσμα 2 ώρες μετά την ένεση ήταν 58,9 +/- 30,3 ug/L, και η συγκέντρωση MEGX στο μητρικό γάλα κυμάνθηκε από 97,5 +/- 39,6 ug/L (3 ώρες μετά την ένεση) έως 52,7 +/- 23,8 ug/L (6 ώρες μετά την ένεση).
- Σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψη πρόσληψη 90 mL μητρικού γάλακτος κάθε 3 ώρες, οι ημερήσιες δόσεις λιδοκαΐνης και MEGX στα βρέφη ήταν 73,41 +/- 38,94 ug/L/ημέρα και 66,1 +/- 28,5 ug/L/ημέρα αντίστοιχα.
- Αυτή η μελέτη υποδηλώνει ότι ακόμη και αν μια θηλάζουσα μητέρα υποβληθεί σε οδοντιατρική θεραπεία με τοπική αναισθησία χρησιμοποιώντας λιδοκαΐνη χωρίς αδρεναλίνη, μπορεί να συνεχίσει με ασφάλεια τον θηλασμό.
- … Για τον προσδιορισμό του προφίλ χρόνου/συγκέντρωσης της λιδοκαΐνης και των ενεργών μεταβολιτών της γλυκινξυλιδίδης (GX) και μονοαιθυλογλυκινξυλιδίδης (MEGX) κατά τη διάρκεια μιας έγχυσης λιδοκαΐνης 96 ωρών.
- Η λιδοκαΐνη χορηγήθηκε σε 8 ώριμα υγιή άλογα ως έγχυση συνεχούς ρυθμού (0,05 mg/kg σωματικού βάρους/λεπτό) για 96 ώρες.
- Οι συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης, GX και MEGX στο πλάσμα προσδιορίστηκαν με χρωματογραφία υγρών υψηλής απόδοσης κατά τη διάρκεια και μετά τη διακοπή της έγχυσης.
- Οι συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης ορού έφτασαν σε σταθερή κατάσταση εντός 3 ωρών και δεν συσσωρεύτηκαν περαιτέρω.
- Οι συγκεντρώσεις ήταν πάνω από την θεραπευτική συγκέντρωση-στόχο (980 ng/mL) μόνο στις 6 και 48 ώρες, και δεν έφτασαν στο εύρος που περιγράφεται ως δυνητικά τοξικό (>1850 ng/mL) σε καμία χρονική στιγμή.
- Η MEGX δεν συσσωρεύτηκε με την πάροδο του χρόνου, ενώ η GX συσσωρεύτηκε σημαντικά έως τις 48 ώρες και στη συνέχεια παρέμεινε σταθερή.
- Οι συγκεντρώσεις λιδοκαΐνης, MEGX και GX στον ορό ήταν κάτω από το όριο ανίχνευσης εντός 24 ωρών από τη διακοπή της έγχυσης.
- Κανένα από τα άλογα δεν εμφάνισε σημάδια τοξικότητας λιδοκαΐνης κατά τη διάρκεια της μελέτης.
- Ο μεταβολισμός της λιδοκαΐνης δεν επηρεάστηκε σημαντικά από παρατεταμένη έγχυση και δεν παρατηρήθηκαν δυσμενείς επιδράσεις.
- Οι παρατεταμένες εγχύσεις φαίνεται να είναι ασφαλείς σε φυσιολογικά άλογα, αλλά η συσσώρευση της GX, ενός δυνητικά τοξικού ενεργού μεταβολίτη, αποτελεί ανησυχία.
Η λιδοκαΐνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες που περιλαμβάνουν 3-Υδροξυλιδοκαΐνη και Μονοαιθυλογλυκινξυλιδίδη.
- Κυρίως ηπατική.
- Οδός Απέκκρισης: Η λιδοκαΐνη και οι μεταβολίτες της απεκκρίνονται από τους νεφρούς.
- Χρόνος Ημίσειας Ζωής: 109 λεπτά
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Βιολογικός Χρόνος Ημίσειας Ζωής
- Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της λιδοκαΐνης υδροχλωρικής μετά από ενδοφλέβια ένεση bolus είναι συνήθως 1,5 έως 2,0 ώρες.
- Λόγω του γρήγορου ρυθμού με τον οποίο μεταβολίζεται η λιδοκαΐνη υδροχλωρική, οποιαδήποτε κατάσταση επηρεάζει ηπατική λειτουργία μπορεί να τροποποιήσει την κινητική της λιδοκαΐνης HCl.
- Ο χρόνος ημίσειας ζωής μπορεί να παραταθεί διπλάσιο ή και περισσότερο σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.
- … Σε 30 ασθενείς (ηλικίας 18-70 ετών) που υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση… μέσος χρόνος ημίσειας ζωής… λιδοκαΐνης ήταν… 94 λεπτά.
- … Σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου (με ή χωρίς καρδιακή ανεπάρκεια), οι χρόνοι ημίσειας ζωής της λιδοκαΐνης και της MEGX έχουν αναφερθεί ότι παρατείνονται· ο χρόνος ημίσειας ζωής της GX αναφέρεται ότι παρατείνεται σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια δευτεροπαθή σε έμφραγμα του μυοκαρδίου.
- Ο χρόνος ημίσειας ζωής της λιδοκαΐνης αναφέρεται επίσης ότι παρατείνεται σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή ηπατική νόσο και μπορεί να παραταθεί μετά από συνεχείς ενδοφλέβιες εγχύσεις που διαρκούν περισσότερο από 24 ώρες.
- Η λιδοκαΐνη έχει έναν αρχικό χρόνο ημίσειας ζωής 7-30 λεπτών και έναν τελικό χρόνο ημίσειας ζωής 1,5-2 ώρες.
- Σε υγιή άτομα, οι χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής των ενεργών μεταβολιτών, μονοαιθυλογλυκινξυλιδίδης (MEGX) και γλυκινξυλιδίδης (GX) είναι 2 ώρες και 10 ώρες, αντίστοιχα…
- Η λιδοκαΐνη μεταβολίζεται εκτενώς από το ήπαρ· η ηπατική νόσος και η μειωμένη ηπατική αιματική ροή παρατείνουν τον χρόνο ημίσειας ζωής, ο οποίος είναι συνήθως < 1 ώρα σε σκύλους.
- Ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της λιδοκαΐνης στο νεογνό μετά από μητρική επισκληρίδιο αναισθησία ήταν κατά μέσο όρο 3 ώρες.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
- Φάρμακα που αποκλείουν τη νευρική αγωγιμότητα όταν εφαρμόζονται τοπικά στον νευρικό ιστό σε κατάλληλες συγκεντρώσεις. Δρουν σε οποιοδήποτε μέρος του νευρικού συστήματος και σε κάθε τύπο νευρικής ίνας. Σε επαφή με νευρικό στέλεχος, αυτά τα αναισθητικά μπορούν να προκαλέσουν αισθητική και κινητική παράλυση στην νευρούμενη περιοχή. Η δράση τους είναι πλήρως αναστρέψιμη. (Από Gilman AG, et. al., Goodman and Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics, 8η έκδ.)
- Σχεδόν όλα τα τοπικά αναισθητικά δρουν μειώνοντας την τάση των ιοντοεξαρτώμενων διαύλων νατρίου να ενεργοποιούνται.
- Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή πρόληψη καρδιακών αρρυθμιών. Μπορούν να επηρεάσουν τη φάση πόλωσης-αποπόλωσης του δυναμικού δράσης, τη διεγερσιμότητα ή την ανερεθιστότητά του, ή την αγωγιμότητα των ερεθισμάτων ή την ανταπόκριση της μεμβράνης εντός των καρδιακών ινών. Οι αντι-αρρυθμικοί παράγοντες ταξινομούνται συχνά σε τέσσερις κύριες ομάδες σύμφωνα με τον μηχανισμό δράσης τους: αποκλεισμός διαύλων νατρίου, αποκλεισμός βήτα-αδρενεργικών υποδοχέων, παράταση επαναπόλωσης, ή αποκλεισμός διαύλων ασβεστίου.
- Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των VOLTAGE-GATED SODIUM CHANNELS.
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
FDA Φαρμακολογική Ταξινόμηση
- 98PI200987
- LIDOCAINE
- Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου
- Χημική Δομή [CS] - Αμίδια
- Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αντιαρρυθμικό
- Φυσιολογικές Επιδράσεις [PE] - Τοπική Αναισθησία
Η λιδοκαΐνη είναι ένα τοπικό αναισθητικό αμιδίου και αντιαρρυθμικό. Η φυσιολογική επίδραση της λιδοκαΐνης γίνεται μέσω τοπικής αναισθησίας.
- 4% LIDOCAINE
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- 5% LIDOCAINE
- Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- LIDICAINE
- Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- LIDOCAIN 5%
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]
- LIDOCAINE
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]
- LIDOCAINE 0.5%
- Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]
- LIDOCAINE 3 PERCENT
- Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]
- LIDOCAINE 4% CREAM
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]
- LIDOCAINE 4% FABRIC TAPE
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]
- LIDOCAINE 4% GEL PATCH
- Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]
- LIDOCAINE 5% ANORECTAL
- Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- LIDOCAINE 5% TOPICAL ANORECTAL CREAM
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- LIDOCAINE CREAM
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]
- LIDOCAINE PATCH
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- LIDOCAINE PATCH 4%
- Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- LIDOCAINE PATCH 5%
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- LIDOCAINE, 0.5%
- Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- LIDOCAINE, MENTHOL
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- LIDOCANE
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- TATTOO NUMBING CREAM
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- ANORECTAL LIDOCAINE
- Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]
- XYLOCAINE
- Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- LIDOCAINE PAIN RELIEF PATCH
- Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]
- LIDOCAINE 4% PATCH
- Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]
- PAIN RELIEVE GEL-PATCH
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]
- LIDOCAINE 5% CREAM
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]
- LIDOCAINE PAIN RELIEF GEL-PATCH
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- LIDOCARINE
- Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- PAIN RELIEF LIDOCAINE PATCH
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- LIDOCAINE 4% TATTOO NUMBING CREAM SET
- Αντιαρρυθμικό [EPC]; Αμίδια [CS]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
- 5% SIGNATURE
- Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]
- LIDOCAINE 4% PAIN RELIEF GEL PATCH
- Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]
- RECTAL CARE CREAM
- Αμίδια [CS]; Αντιαρρυθμικό [EPC]; Τοπική Αναισθησία [PE]; Τοπικό Αναισθητικό Αμιδίου [EPC]
Ημίσεια ζωή
Δέσμευση πρωτεϊνών
Απέκκριση
Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης
Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:
-
ΒΗΜΑ 4 C01BB01Ηλεκτρική θύελλα στα πλαίσια ΟΣΣ
Επιστημονικό Προφίλ
expand_more
MeSH Φαρμακολογική Ταξινόμηση
- Φάρμακα που αποκλείουν τη νευρική αγωγιμότητα όταν εφαρμόζονται τοπικά στον νευρικό ιστό σε κατάλληλες συγκεντρώσεις. Δρουν σε οποιοδήποτε μέρος του νευρικού συστήματος και σε κάθε τύπο νευρικής ίνας. Σε επαφή με νευρικό στέλεχος, αυτά τα αναισθητικά μπορούν να προκαλέσουν αισθητική και κινητική παράλυση στην νευρούμενη περιοχή. Η δράση τους είναι πλήρως αναστρέψιμη. (Από Gilman AG, et. al., Goodman and Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics, 8η έκδ.)
- Σχεδόν όλα τα τοπικά αναισθητικά δρουν μειώνοντας την τάση των ιοντοεξαρτώμενων διαύλων νατρίου να ενεργοποιούνται.
- Παράγοντες που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή πρόληψη καρδιακών αρρυθμιών. Μπορούν να επηρεάσουν τη φάση πόλωσης-αποπόλωσης του δυναμικού δράσης, τη διεγερσιμότητα ή την ανερεθιστότητά του, ή την αγωγιμότητα των ερεθισμάτων ή την ανταπόκριση της μεμβράνης εντός των καρδιακών ινών. Οι αντι-αρρυθμικοί παράγοντες ταξινομούνται συχνά σε τέσσερις κύριες ομάδες σύμφωνα με τον μηχανισμό δράσης τους: αποκλεισμός διαύλων νατρίου, αποκλεισμός βήτα-αδρενεργικών υποδοχέων, παράταση επαναπόλωσης, ή αποκλεισμός διαύλων ασβεστίου.
- Μια κατηγορία φαρμάκων που αναστέλλουν την ενεργοποίηση των VOLTAGE-GATED SODIUM CHANNELS.