Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L04AC24 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

MIRIKIZUMAB

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC24 ### Μηχανισμός δράσης Η μιρικιζουμάμπη είναι ένα εξανθρωπισμένο IgG4 μονοκλωνικό αντίσωμα κατά της ιντερλευκίνης-23 (αντι-IL-23) που προσδένεται εκλεκτικά στην υπομονάδα p19 της …

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes
  • K51 Ελκώδης κολίτιδα
  • K50 Νόσος του Crohn (περιφερική εντερίτιδα)

    Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Νόσος του Crohn

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC
medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Οδός:
Ενδοφλέβια και υποδόρια
Χορήγηση:
Εβδομαδιαία (0, 4, 8) ή κάθε 4 εβδομάδες
Δόση έναρξης:
300 mg ενδοφλέβια (για ελκώδη κολίτιδα) ή 900 mg ενδοφλέβια (για νόσο του Crohn)
Τιτλοποίηση:
Για ασθενείς που δεν επιτυγχάνουν επαρκές θεραπευτικό όφελος την εβδομάδα 12 της δοσολογίας εφόδου, η μιρικιζουμάμπη 300 mg μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης μπορεί να συνεχιστεί τις εβδομάδες 12, 16 και 20 (παρατεταμένη θεραπεία εφόδου). Εάν το θεραπευτικό όφελος επιτευχθεί, οι ασθενείς μπορεί να αρχίσουν την υποδόρια δοσολογία συντήρησης (200 mg) κάθε 4 εβδομάδες, ξεκινώντας την εβδομάδα 24. Η μιρικιζουμάμπη θα πρέπει να διακόπτεται σε ασθενείς που δεν επιδεικνύουν ενδείξεις θεραπευτικού οφέλους στην παρατεταμένη θεραπεία εφόδου έως την εβδομάδα 24. Οι ασθενείς με απώλεια της θεραπευτικής ανταπόκρισης κατά τη διάρκεια της θεραπείας συντήρησης ενδέχεται να λάβουν 300 mg μιρικιζουμάμπης μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης κάθε 4 εβδομάδες, για ένα σύνολο 3 δόσεων (επανέφοδος).
  • Ενήλικες με Ελκώδη κολίτιδα (Δόση εφόδου)
    Δόση300 mg
    Ενδοφλέβια έγχυση για τουλάχιστον 30 λεπτά τις εβδομάδες 0, 4 και 8
  • Ενήλικες με Ελκώδη κολίτιδα (Δόση συντήρησης)
    Δόση200 mg
    Υποδόρια ένεση κάθε 4 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της δοσολογίας εφόδου. Μπορεί να χορηγηθεί ως δύο προγεμισμένες σύριγγες/πένες των 100 mg η καθεμία, ή μία προγεμισμένη σύριγγα/πένα των 200 mg.
  • Ενήλικες με Ελκώδη κολίτιδα (Παρατεταμένη θεραπεία εφόδου)
    Δόση300 mg
    Ενδοφλέβια έγχυση τις εβδομάδες 12, 16 και 20, εάν δεν επιτευχθεί επαρκές θεραπευτικό όφελος την εβδομάδα 12. Εάν επιτευχθεί όφελος, υποδόρια συντήρηση 200 mg κάθε 4 εβδομάδες ξεκινώντας την εβδομάδα 24. Διακοπή αν δεν υπάρχει όφελος έως εβδομάδα 24.
  • Ενήλικες με Ελκώδη κολίτιδα (Επανέφοδος)
    Δόση300 mg
    Ενδοφλέβια έγχυση κάθε 4 εβδομάδες, για ένα σύνολο 3 δόσεων, σε ασθενείς με απώλεια θεραπευτικής ανταπόκρισης κατά τη θεραπεία συντήρησης. Εάν επιτευχθεί όφελος, συνεχίζουν υποδόρια δοσολογία κάθε 4 εβδομάδες.
  • Ενήλικες με Νόσο του Crohn (Δόση εφόδου)
    Δόση900 mg
    Μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης (3 φιαλίδια των 300 mg το καθένα) για τουλάχιστον 90 λεπτά τις εβδομάδες 0, 4 και 8.
  • Ενήλικες με Νόσο του Crohn (Δόση συντήρησης)
    Δόση300 mg
    Μέσω υποδόριας ένεσης (μία προγεμισμένη σύριγγα/πένα των 100 mg και μία προγεμισμένη σύριγγα/πένα των 200 mg) κάθε 4 εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της δοσολογίας εφόδου. Οι ενέσεις μπορούν να χορηγηθούν με οποιαδήποτε σειρά. Διακοπή αν δεν υπάρχει όφελος έως εβδομάδα 24.
  • Ηλικιωμένοι
    Δεν απαιτείται προσαρμογή της δόσης. Περιορισμένες πληροφορίες για άτομα ηλικίας ≥ 75 ετών.
  • Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία
    Δεν αναμένονται σημαντικές επιδράσεις στη φαρμακοκινητική, προσαρμογές δόσης δεν θεωρούνται απαραίτητες.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (2 έως <18 ετών)
    Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα δεν έχουν τεκμηριωθεί.
  • Παιδιατρικός πληθυσμός (<2 ετών)
    Δεν υπάρχει σχετική χρήση για ελκώδη κολίτιδα ή νόσο του Crohn.
block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
  • Κλινικά σημαντικές ενεργές λοιμώξεις
    ΠληθυσμόςΑσθενείς με ενεργό φυματίωση
warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • Ιχνηλασιμότητα
    Το όνομα και ο αριθμός παρτίδας του χορηγούμενου φαρμάκου πρέπει να καταγράφεται με σαφήνεια.
  • Αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    προσοχή
    Σε περίπτωση εμφάνισης σοβαρής αντίδρασης υπερευαισθησίας, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας, θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως η χορήγηση της μιρικιζουμάμπης και να ξεκινά κατάλληλη θεραπεία.
  • Λοιμώξεις
    αντένδειξη
    Πληθυσμόςασθενείς με κλινικά σημαντική ενεργή λοίμωξη
    Η θεραπεία με μιρικιζουμάμπη δεν θα πρέπει να ξεκινά έως ότου η λοίμωξη υποχωρήσει ή αντιμετωπιστεί επαρκώς (βλ. Αντενδείξεις).
  • Λοιμώξεις
    προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς με χρόνια λοίμωξη ή ιστορικό υποτροπιάζουσας λοίμωξης
    Οι κίνδυνοι και τα οφέλη της θεραπείας θα πρέπει να εξετάζονται πριν από την έναρξη της χρήσης της μιρικιζουμάμπης.
  • Λοιμώξεις
    παρακολούθηση
    Οι ασθενείς θα πρέπει να καθοδηγούνται να αναζητούν ιατρικές συμβουλές, εάν εμφανιστούν σημεία ή συμπτώματα κλινικά σημαντικής οξείας ή χρόνιας λοίμωξης.
  • Σοβαρή λοίμωξη
    προσοχή
    Εάν εμφανιστεί μια σοβαρή λοίμωξη, θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο διακοπής της χορήγησης της μιρικιζουμάμπης έως την υποχώρηση της λοίμωξης.
  • Εκτίμηση της φυματίωσης (TB)
    παρακολούθηση
    Πριν από την έναρξη της θεραπείας, οι ασθενείς θα πρέπει να εκτιμώνται για φυματίωση (TB).
  • Φυματίωση (TB)
    προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς με προηγούμενο ιστορικό λανθάνουσας ή ενεργού TB στους οποίους δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί επαρκές θεραπευτικό σχήμα
    Θα πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο χορήγησης θεραπείας κατά της TB πριν από την έναρξη της θεραπείας.
  • Αυξήσεις ηπατικών ενζύμων
    προσοχή
    Εάν παρατηρηθούν αυξήσεις της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT) ή της ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) και υπάρχει υποψία φαρμακοεπαγόμενης ηπατικής βλάβης, η χορήγηση της μιρικιζουμάμπης θα πρέπει να διακόπτεται έως τον αποκλεισμό της διάγνωσης.
  • Ανοσοποιήσεις
    προσοχή
    Πριν από την έναρξη της θεραπείας με μιρικιζουμάμπη, θα πρέπει να εξετάζεται η ολοκλήρωση όλων των κατάλληλων ανοσοποιήσεων σύμφωνα με τις τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες ανοσοποίησης.
  • Εμβόλια με ζώντες ιούς
    αντένδειξη
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη
    Πρέπει να αποφεύγεται η χρήση εμβολίων με ζώντες ιούς.
  • Νάτριο
    προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς με ελκώδη κολίτιδα
    Το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 60 mg νατρίου ανά 300 mg δόσης, ισοδύναμο με 3% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου για έναν ενήλικα. Η προσθήκη διαλύτη χλωριούχου νατρίου μπορεί να προσθέσει 177 mg έως 885 mg νατρίου, ισοδύναμο με 9-44% της συνιστώμενης μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης.
  • Νάτριο
    προσοχή
    Πληθυσμόςασθενείς με νόσο του Crohn
    Το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 180 mg νατρίου ανά 900 mg δόσης, ισοδύναμο με 9% της συνιστώμενης από τον ΠΟΥ μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης 2 g νατρίου για έναν ενήλικα. Η προσθήκη διαλύτη χλωριούχου νατρίου μπορεί να προσθέσει 195 mg έως 726 mg νατρίου, ισοδύναμο με 10-36% της συνιστώμενης μέγιστης ημερήσιας πρόσληψης.
  • Πολυσορβικό 80
    προσοχή
    Αυτό το φαρμακευτικό προϊόν περιέχει 0,5 mg/mL πολυσορβικού 80 σε κάθε φιαλίδιο. Τα πολυσορβικά μπορεί να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις.
swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
  • κορτικοστεροειδή
    παρακολούθηση
    Δεν επηρέασε την ασφάλεια και την κάθαρση της μιρικιζουμάμπης.
  • χορηγούμενοι από στόματος ανοσορυθμιστικοί παράγοντες (αζαθειοπρίνη, 6-μερκαπτοπουρίνη, θειογουανίνη, μεθοτρεξάτη)
    παρακολούθηση
    Δεν επηρέασε την ασφάλεια και την κάθαρση της μιρικιζουμάμπης.
  • 5-ASAs (5-αμινοσαλικυλικό οξύ)
    παρακολούθηση
    Δεν επηρέασε την κάθαρση της μιρικιζουμάμπης.
sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
  • Λοιμώξεις της ανώτερης αναπνευστικής οδού
Λοιμώξεις
  • Έρπης ζωστήρας
Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος
  • Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις υπερευαισθησίας
Μυοσκελετικό
  • Αρθραλγία
Νευρικό
  • Κεφαλαλγία
Δέρμα
  • Εξάνθημα
Γενικές
  • Αντίδραση στη θέση ένεσης
  • Αντίδραση στη θέση έγχυσης
Ήπαρ
  • Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
Εργαστηριακές
  • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more
  • Αντίδραση στη θέση ένεσης
    Γενικές
    Πολύ συχνές
  • Έρπης ζωστήρας
    Λοιμώξεις
    Συχνές
  • Αντίδραση στη θέση έγχυσης
    Γενικές
    Συχνές
  • Αρθραλγία
    Μυοσκελετικό
    Συχνές
  • Εξάνθημα (εξάνθημα, εξάνθημα κηλιδώδες, εξάνθημα κηλιδοβλατιδώδες, εξάνθημα βλατιδώδες και εξάνθημα κνησμώδες)
    Διαταραχές του δέρματος και του υποδόριου ιστού
    Συχνές
  • Κεφαλαλγία
    Νευρικό
    Συχνές
  • Λοιμώξεις της ανώτερης αναπνευστικής οδού (οξεία κολπίτιδα, COVID-19, ρινοφαρυγγίτιδα, στοματοφαρυγγική δυσφορία, στοματοφαρυγγικό άλγος, φαρυγγίτιδα, ρινίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, αμυγδαλίτιδα, λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού και ιογενής λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού)
    Λοιμώξεις και παρασιτώσεις
    Συχνές
  • Σχετιζόμενες με την έγχυση αντιδράσεις υπερευαισθησίας
    Διαταραχές ανοσοποιητικού συστήματος
    Συχνές
  • Αυξημένη αμινοτρανσφεράση της αλανίνης
    Ήπαρ
    Όχι συχνές
  • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση
    Εργαστηριακές
    Όχι συχνές
pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)
Επίπεδο κινδύνου: Αποφεύγεται expand_more
  • Κύηση
    Αποφεύγεται
    Είναι περιορισμένα τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χρήση της μιρικιζουμάμπης σε έγκυο γυναίκα. Μελέτες σε ζώα δεν κατέδειξαν άμεση ή έμμεση τοξικότητα στην αναπαραγωγική ικανότητα (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Σαν προληπτικό μέτρο, είναι προτιμητέο να αποφεύγεται η χρήση του mirikizumab κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
  • Γαλουχία
    Με προσοχή
    Δεν είναι γνωστό εάν η μιρικιζουμάμπη απεκκρίνεται στο ανθρώπινο γάλα. Οι ανθρώπινες IgGs είναι γνωστό ότι απεκκρίνονται στο μητρικό γάλα κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων ημερών μετά τη γέννηση, ενώ λίγο μετά μειώνονται σε χαμηλά επίπεδα συγκέντρωσης. Κατά συνέπεια, ο κίνδυνος για το βρέφος που θηλάζει δεν μπορεί να αποκλειστεί κατά τη διάρκεια αυτής της σύντομης περιόδου. Πρέπει να αποφασιστεί εάν θα διακοπεί ο θηλασμός ή θα διακοπεί/αποφευχθεί η θεραπεία με το mirikizumab, λαμβάνοντας υπόψη το όφελος του θηλασμού για το παιδί και το όφελος της θεραπείας για τη γυναίκα.
  • Γονιμότητα
    Άγνωστο
    Η επίδραση της μιρικιζουμάμπης στην ανθρώπινη γονιμότητα δεν έχει αξιολογηθεί (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν μία αποτελεσματική μέθοδο αντισύλληψης κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για τουλάχιστον 10 εβδορές μετά τη θεραπεία.
e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Αντιμετώπιση
Συμπτωματική θεραπεία
directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)
expand_more
Επηρεάζει την οδήγησηΑμελητέα
science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1
expand_more
Νάτριο κιτρικό διυδρικό (Ε 331)
Κιτρικό οξύ άνυδρο (Ε 330)
Νάτριο χλωριούχο
Πολυσορβικό 80 (Ε 433)
Ύδωρ για ενέσιμα
biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC24

Μηχανισμός δράσης

Η μιρικιζουμάμπη είναι ένα εξανθρωπισμένο IgG4 μονοκλωνικό αντίσωμα κατά της ιντερλευκίνης-23 (αντι-IL-23) που προσδένεται εκλεκτικά στην υπομονάδα p19 της ανθρώπινης κυτταροκίνης IL-23 και αναστέλλει την αλληλεπίδρασή της με τον υποδοχέα της IL-23. Η IL-23, μια ρυθμιστική κυτταροκίνη, επηρεάζει τη διαφοροποίηση, την επέκταση και την επιβίωση Τ-κυτταρικών υποσυνόλων (π.χ. κύτταρα Th17 και κύτταρα Tc17) και υποσυνόλων εγγενών ανοσοκυττάρων, τα οποία αντιπροσωπεύουν πηγές δραστικών κυτταροκινών, συμπεριλαμβανομένων των IL-17A, IL-17F και IL-22 που καθοδηγούν τη φλεγμονώδη νόσο. Στους ανθρώπους, ο εκλεκτικός αποκλεισμός της IL-23 φάνηκε ότι εξομαλύνει την παραγωγή αυτών των κυτταροκινών.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Φλεγμονώδεις βιολογικοί δείκτες μετρήθηκαν στις μελέτες φάσης 3 στην ελκώδη κολίτιδα και την νόσο του Crohn. Η μιρικιζουμάμπη που χορηγούνταν ενδοφλεβίως κάθε 4 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της δοσολογίας εφόδου μείωσε σημαντικά τα επίπεδα της καλπροτεκτίνης κοπράνων και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης από την ένταξη στη μελέτη έως την εβδομάδα 12. Επίσης, η μιρικιζουμάμπη που χορηγούνταν υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της δοσολογίας συντήρησης διατήρησε σημαντικά μειωμένα τα επίπεδα καλπροτεκτίνης κοπράνων και C-αντιδρώσας πρωτεΐνης έως τις 52 εβδομάδες.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Ελκώδης κολίτιδα

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μιρικιζουμάμπης αξιολογήθηκε σε ενήλικες ασθενείς με μετρίως έως σοβαρά ενεργή ελκώδη κολίτιδα σε δύο τυχαιοποιημένες, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο, πολυκεντρικές μελέτες. Οι ενταχθέντες ασθενείς είχαν επιβεβαιωμένη διάγνωση ελκώδους κολίτιδας για τουλάχιστον 3 μήνες και μετρίως έως σοβαρά ενεργή νόσο, η οποία ορίζεται ως τροποποιημένη βαθμολογία Mayo 4 έως 9, συμπεριλαμβανομένης μιας υποβαθμολογίας ενδοσκόπησης Mayo ≥ 2. Οι ασθενείς έπρεπε να έχουν αποτύχει (ορίστηκε ως απώλεια ανταπόκρισης, ανεπαρκής ανταπόκριση ή δυσανεξία) σε θεραπεία με κορτικοστεροειδή ή ανοσορυθμιστικούς παράγοντες (6-μερκαπτοπουρίνη, αζαθειοπρίνη) ή τουλάχιστον με έναν βιολογικό παράγοντα (ανταγωνιστής TNFα ή/και βεδολιζουμάμπη) ή με τοφασιτινίμπη. Η LUCENT-1 ήταν μια μελέτη ενδοφλέβιας θεραπείας εφόδου διάρκειας έως και 12 εβδομάδων, ακολουθούμενη από μια τυχαιοποιημένη μελέτη υποδόριας απόσυρσης συντήρησης (LUCENT-2) διάρκειας 40 εβδομάδων, αντιπροσωπεύοντας τουλάχιστον 52 εβδομάδες θεραπείας. Η μέση ηλικία ήταν 42,5 έτη. 7,8% των ασθενών ήταν ηλικίας ≥ 65 ετών και 1,0% των ασθενών ≥ 75 ετών. 59,8% ήταν άνδρες, 40,2% ήταν γυναίκες. 53,2% είχαν σοβαρά ενεργή νόσο με τροποποιημένη βαθμολογία Mayo 7 έως 9. Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας που παρουσιάστηκαν για τις μελέτες LUCENT-1 και LUCENT-2 βασίστηκαν σε κεντρική ερμηνεία των ενδοσκοπήσεων και της ιστολογίας.

LUCENT-1 Στη μελέτη LUCENT-1 περιλαμβάνονταν 1.162 ασθενείς στον κύριο πληθυσμό αποτελεσματικότητας. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν για να λαμβάνουν μια δόση 300 mg μιρικιζουμάμπης μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης ή εικονικό φάρμακο, την εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και την εβδομάδα 8 με μια αναλογία απόδοσης θεραπείας 3:1. Το κύριο καταληκτικό σημείο για τη μελέτη θεραπείας εφόδου ήταν το ποσοστό των ατόμων σε κλινική ύφεση [η τροποποιημένη βαθμολογία Mayo (MMS) ορίζεται ως: υποβαθμολογία συχνότητας κενώσεων (SF) = 0 ή 1 με μια μείωση ≥ 1 βαθμού από την ένταξη στη μελέτη και υποβαθμολογία αιμορραγίας από το ορθό (RB) = 0 και Ενδοσκοπική υποβαθμολογία (ES) = 0 ή 1 (εκτός της ευθρυπτότητας)] την εβδομάδα 12. Οι ασθενείς σε αυτές τις μελέτες ενδέχεται να είχαν λάβει άλλες συγχορηγούμενες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων αμινοσαλικυλικών (74,3%), ανοσορυθμιστικών παραγόντων (24,1% όπως αζαθειοπρίνη, 6-μερκαπτοπουρίνη ή μεθοτρεξάτη) και από στόματος κορτικοστεροειδών (39,9%, ημερήσια δόση πρεδνιζόνης έως και 20 mg ή ισοδύναμη) σε σταθερή δόση πριν από και κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας εφόδου. Κατά το πρωτόκολλο, η δόση των από στόματος κορτικοστεροειδών μειωνόταν σταδιακά μετά τη θεραπεία εφόδου. Από τον κύριο πληθυσμό αποτελεσματικότητας, 57,1% δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και τοφασιτινίμπη. 41,2% των ασθενών είχαν αποτύχει σε μια θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή στην τοφασιτινίμπη. 36,3% των ασθενών είχαν αποτύχει τουλάχιστον σε 1 προηγούμενη αντι-TNF θεραπεία, 18,8% είχαν αποτύχει στη βεδολιζουμάμπη και 3,4% των ασθενών είχαν αποτύχει στην τοφασιτινίμπη. 20,1% των ασθενών είχαν αποτύχει σε περισσότερους από έναν βιολογικούς παράγοντες ή στην τοφασιτινίμπη. Ένα επιπρόσθετο ποσοστό 1,7% των ασθενών είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία αλλά δεν είχαν αποτύχει σε θεραπεία με έναν βιολογικό παράγοντα ή με τοφασιτινίμπη. Στη μελέτη LUCENT-1, σημαντικά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών βρίσκονταν σε κλινική ύφεση στην ομάδα που έλαβε θεραπεία με μιρικιζουμάμπη έναντι της ομάδας του εικονικού φαρμάκου την εβδομάδα 12 (Πίνακας 2). Ήδη από την εβδομάδα 2, οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη πέτυχαν μια μεγαλύτερη μείωση της υποβαθμολογίας RB και της υποβαθμολογίας SF.

Πίνακας 2: Σύνοψη των βασικών εκβάσεων αποτελεσματικότητας στη μελέτη LUCENT-1 (εβδομάδα 12, εκτός εάν αναφέρεται κάτι διαφορετικό)

Εικονικό φάρμακο n = 294 Μιρικιζουμάμπη IV n = 868 Διαφορά μεταξύ των θεραπειών και 99,875% CI
Κλινική ύφεση*1 13,3% (39/294) 24,2% (210/868) 11,1% (3,2%, 19,1%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 15,8% (27/171) 30,9% (152/492) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 8,5% (10/118) 15,2% (55/361) —
Εναλλακτική κλινική ύφεση*2 14,6% (43/294) 25,6% (222/868) 11,1% (3,0%, 19,3%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 18,1% (31/171) 32,5% (160/492) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 8,5% (10/118) 16,3% (59/361) —
Κλινική ανταπόκριση*3 42,2% (124/294) 63,5% (551/868) 21,4% (10,8%, 32,0%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 50,3% (86/171) 70,1% (345/492) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 29,7% (35/118) 54,6% (197/361) —
Ενδοσκοπική βελτίωση*4 21,1% (62/294) 36,3% (315/868) 15,4% (6,3%, 24,5%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 28,1% (48/171) 45,9% (226/492) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 10,2% (12/118) 23,5% (85/361) —
Ύφεση των συμπτωμάτων (εβδομάδα 4)*5 12,9% (38/294) 21,8% (189/868) 9,2% (1,4%, 16,9%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 15,2% (26/171) 24,4% (120/492) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 8,5% (10/118) 18,6% (67/361) —
Ύφεση των συμπτωμάτων*5 27,9% (82/294) 45,5% (395/868) 17,5% (7,5%, 27,6%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 33,3% (57/171) 50,4% (248/492) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 18,6% (22/118) 38,5% (139/361) —
Ιστο-ενδοσκοπική βλεννογονική βελτίωση*6 13,9% (41/294) 27,1% (235/868) 13,4% (5,5%, 21,4%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 18,7% (32/171) 35,8% (176/492) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 6,8% (8/118) 15,5% (56/361) —
Βαρύτητα επιτακτικής ανάγκης κένωσης του εντέρου*7 Μέση τιμή LS: -1,63 (SE: 0,141) Μέση τιμή LS: -2,59 (SE: 0,083) -0,95 (-1,47, -0,44)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα Μέση τιμή LS: -2,08 (SE: 0,174) Μέση τιμή LS: -2,72 (SE: 0,101) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ Μέση τιμή LS: -0,95 (SE: 0,227) Μέση τιμή LS: -2,46 (SE: 0,126) —

Συντομογραφίες: CI = διάστημα εμπιστοσύνης, IV = ενδοφλέβιος, LS = ελαχίστων τετραγώνων *1 Η κλινική ύφεση βασίζεται στην τροποποιημένη βαθμολογία Mayo (MMS) και ορίζεται ως: υποβαθμολογία συχνότητας κενώσεων (SF) = 0 ή 1 με μια μείωση ≥ 1 βαθμού από την ένταξη στη μελέτη, και υποβαθμολογία αιμορραγίας από το ορθό (RB) = 0 και Ενδοσκοπική υποβαθμολογία (ES) = 0 ή 1 (εκτός της ευθρυπτότητας) *2 Η εναλλακτική κλινική ύφεση βασίζεται στην τροποποιημένη βαθμολογία Mayo (MMS) και ορίζεται ως: υποβαθμολογία συχνότητας κενώσεων (SF) = 0 ή 1 και υποβαθμολογία αιμορραγίας από το ορθό (RB) = 0 και Ενδοσκοπική υποβαθμολογία (ES) = 0 ή 1 (εκτός της ευθρυπτότητας) *3 Η κλινική ανταπόκριση βασίζεται στην MMS και ορίζεται ως: Μια μείωση της MMS ≥ 2 βαθμών και μείωση ≥ 30% από την ένταξη στη μελέτη και μείωση ≥ 1 βαθμού στην υποβαθμολογία RB από την ένταξη στη μελέτη ή μια βαθμολογία RB 0 ή 1 *4 Η ενδοσκοπική βελτίωση ορίζεται ως: ES = 0 ή 1 (εκτός της ευθρυπτότητας) *5 Η ύφεση των συμπτωμάτων ορίζεται ως: SF = 0, ή SF = 1 με μείωση ≥ 1 βαθμού από την ένταξη στη μελέτη, και RB = 0 *6 Η ιστο-ενδοσκοπική βλεννογονική βελτίωση ορίζεται ως επίτευξη και των δύο από τα ακόλουθα: 1. Ιστολογική βελτίωση, η οποία ορίζεται με τη χρήση του συστήματος βαθμολόγησης Geboes με διήθηση ουδετερόφιλων σε < 5% των κρυπτών, απουσία καταστροφής κρυπτών και απουσία διαβρώσεων, εξελκώσεων ή κοκκιώδους ιστού. 2. Ενδοσκοπική βελτίωση, ορίζεται ως ES = 0 ή 1 (εκτός της ευθρυπτότητας). *7 Μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη στη βαθμολογία της Αριθμητικής Κλίμακας Βαθμολόγησης Επιτακτικής Ανάγκης α) Πέντε (5) επιπρόσθετοι ασθενείς που λάμβαναν εικονικό φάρμακο και 15 ασθενείς που λάμβαναν μιρικιζουμάμπη είχαν εκτεθεί στο παρελθόν, και δεν εμφάνισαν αποτυχία, σε θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολέα JAK. β) Απώλεια της ανταπόκρισης, ανεπαρκής ανταπόκριση ή δυσανεξία. γ) p < 0,001 δ) Τα αποτελέσματα της μιρικιζουμάμπης στην υποομάδα των ασθενών που εμφάνισαν αποτυχία σε περισσότερους από έναν βιολογικό παράγοντα ή αναστολέα JAK συνάδουν με τα αποτελέσματα στον συνολικό πληθυσμό.

LUCENT-2 Στη μελέτη LUCENT-2 αξιολογήθηκαν 544 ασθενείς από τους 551 ασθενείς που πέτυχαν κλινική ανταπόκριση με τη μιρικιζουμάμπη στη μελέτη LUCENT-1 την εβδομάδα 12 ((βλ. Δοσολογία)). Οι ασθενείς επανατυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία απόδοσης θεραπείας 2:1 για να λάβουν ένα υποδόριο σχήμα συντήρησης με μιρικιζουμάμπη 200 mg ή εικονικό φάρμακο κάθε 4 εβδομάδες για 40 εβδομάδες (δηλ. 52 εβδομάδες από την έναρξη της δόσης εφόδου). Το κύριο καταληκτικό σημείο για τη μελέτη συντήρησης ήταν το ποσοστό των ατόμων σε κλινική ύφεση (ίδιος ορισμός με εκείνον της μελέτης LUCENT-1) την εβδομάδα 40. Η σταδιακή μείωση των κορτικοστεροειδών ήταν προαπαιτούμενη κατά την είσοδο στη μελέτη LUCENT-2 για τους ασθενείς που λάμβαναν κορτικοστεροειδή κατά τη διάρκεια της μελέτης LUCENT-1. Σημαντικά μεγαλύτερα ποσοστά ασθενών βρίσκονταν σε κλινική ύφεση στην ομάδα θεραπείας με μιρικιζουμάμπη σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου την εβδομάδα 40 ((βλ. Δοσολογία)).

Πίνακας 3: Σύνοψη βασικών παραμέτρων αποτελεσματικότητας στη μελέτη LUCENT-2 (εβδομάδα 40, 52 εβδομάδες από την έναρξη της δόσης εφόδου)

Εικονικό φάρμακο n = 179 Μιρικιζουμάμπη SC n = 365 Διαφορά μεταξύ θεραπειών και 95% CI
Κλινική ύφεση*1 25,1% (45/179) 49,9% (182/365) 23,2% (15,2%, 31,2%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 30,7% (35/114) 51,5% (118/229) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 15,6% (10/64) 46,1% (59/128) —
Εναλλακτική κλινική ύφεση*2 26,3% (47/179) 51,8% (189/365) 24,1% (16,0%, 32,2%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 32,5% (37/114) 54,1% (124/229) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 15,6% (10/64) 46,9% (60/128) —
Συντήρηση της κλινικής ύφεσης έως και την εβδομάδα 40*3 36,9% (24/65) 63,6% (91/143) 24,8% (10,4%, 39,2%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 46,8% (22/47) 62,5% (65/104) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 11,1% (2/18) 66,7% (24/36) —
Ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή*4 21,8% (39/179) 44,9% (164/365) 21,3% (13,5%, 29,1%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 26,3% (30/114) 46,7% (107/229) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 14,1% (9/64) 40,6% (52/128) —
Ενδοσκοπική βελτίωση*5 29,1% (52/179) 58,6% (214/365) 28,5% (20,2%, 36,8%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 34,2% (39/114) 62,4% (143/229) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 20,3% (13/64) 50,8% (65/128) —
Ιστο-ενδοσκοπική βλεννογονική ύφεση*6 21,8% (39/179) 43,3% (158/365) 19,9% (12,1%, 27,6%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 26,3% (30/114) 47,2% (108/229) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 14,1% (9/64) 35,9% (46/128) —
Ύφεση επιτακτικής ανάγκης κένωσης του εντέρου*7 25,0% (43/172) 42,9% (144/336) 18,1% (9,8%, 26,4%)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα 28,7% (31/108) 46,6% (96/206) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ 19,0% (12/63) 35,2% (43/122) —
Βαρύτητα επιτακτικής ανάγκης κένωσης του εντέρου*8 Μέση τιμή LS: -2,74 (SE: 0,202) Μέση τιμή LS: -3,80 (SE: 0,139) -1,06 (-1,51, -0,61)γ
Ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία με βιολογικό παράγοντα και αναστολείς JAKα Μέση τιμή LS: -2,69 (SE: 0,233) Μέση τιμή LS: -3,82 (SE: 0,153) —
Ασθενείς στους οποίους είχε αποτύχειβ τουλάχιστον μία θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολείς JAKδ Μέση τιμή LS: -2,66 (SE: 0,346) Μέση τιμή LS: -3,60 (SE: 0,228) —

Συντομογραφίες: CI = διάστημα εμπιστοσύνης, SC = υποδόρια, LS = ελαχίστων τετραγώνων *1, 2 Βλ. υποσημειώσεις στον Πίνακα 2 *3 Το ποσοστό των ασθενών σε κλινική ύφεση την εβδομάδα 40 μεταξύ των ασθενών σε κλινική ύφεση την εβδομάδα 12, με την κλινική ύφεση να ορίζεται ως: Υποβαθμολογία Συχνότητας Κενώσεων (SF) = 0 ή SF = 1 με μείωση ≥ 1 βαθμού από την ένταξη στη θεραπεία εφόδου, και υποβαθμολογία Αιμορραγίας από το Ορθό (RB) = 0, και Ενδοσκοπική Υποβαθμολογία (ES) = 0 ή 1 (εκτός της ευθρυπτότητας) *4 Ύφεση χωρίς κορτικοστεροειδή και χωρίς χειρουργική επέμβαση, η οποία ορίζεται ως: Κλινική Ύφεση την εβδομάδα 40, και Ύφεση των Συμπτωμάτων την εβδομάδα 28, και μη χρήση κορτικοστεροειδών για ≥ 12 εβδομάδες πριν από την εβδομάδα 40 *5 Η ενδοσκοπική βελτίωση ορίζεται ως: ES = 0 ή 1 (εκτός της ευθρυπτότητας) *6 Ιστο-ενδοσκοπική βλεννογονική ύφεση, η οποία ορίζεται ως επίτευξη και των δύο από τα ακόλουθα: 1. Ιστολογική ύφεση, η οποία ορίζεται ως υποβαθμολογίες Geboes 0 για τους βαθμούς: 2β (ουδετερόφιλα στο χόριο), 3 (ουδετερόφιλα στο επιθήλιο) και 4 (καταστροφή κρυπτών) και 5 (διάβρωση ή εξέλκωση) και 2. Ενδοσκοπική βαθμολογία Mayo 0 ή 1 (εκτός της ευθρυπτότητας) *7 Αριθμητική Κλίμακα Βαθμολόγησης (NRS) 0 ή 1 σε ασθενείς με NRS επιτακτικής ανάγκης ≥ 3 κατά την ένταξη στη μελέτη LUCENT-1 *8 Μεταβολή από την ένταξη στη μελέτη στη βαθμολογία της NRS Επιτακτικής Ανάγκης α) Ένας (1) επιπρόσθετος ασθενής που λάμβανε εικονικό φάρμακο και 8 ασθενείς που λάμβαναν μιρικιζουμάμπη είχαν εκτεθεί στο παρελθόν, και δεν εμφάνισαν αποτυχία, σε θεραπεία με βιολογικό παράγοντα ή αναστολέα JAK. β) Απώλεια της ανταπόκρισης, ανεπαρκής ανταπόκριση ή δυσανεξία. γ) p < 0,001 δ) Τα αποτελέσματα της μιρικιζουμάμπης στην υποομάδα των ασθενών που εμφάνισαν αποτυχία σε περισσότερους από έναν βιολογικό παράγοντα ή αναστολέα JAK συνάδουν με τα αποτελέσματα στον συνολικό πληθυσμό.

Το προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της μιρικιζουμάμπης ήταν σταθερό μεταξύ των υποομάδων, δηλαδή με βάση την ηλικία, το φύλο, το σωματικό βάρος και την βαρύτητα ενεργότητας νόσου κατά την ένταξη στη μελέτη και περιοχή. Το μέγεθος της επίδρασης μπορεί να παρουσίασε διαφοροποιήσεις. Την εβδομάδα 40, μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών βρίσκονταν σε κλινική ανταπόκριση (ορίζεται ως μείωση της MMS ≥ 2 βαθμών και μείωση ≥ 30% από την ένταξη στη μελέτη, και μείωση ≥ 1 βαθμού στην υποβαθμολογία RB από την ένταξη στη μελέτη ή βαθμολογία RB 0 ή 1) στην ομάδα των ανταποκριθέντων στη μιρικιζουμάμπη που επανατυχαιοποιήθηκαν στη μιρικιζουμάμπη (80%) σε σύγκριση με την ομάδα των ανταποκριθέντων στη μιρικιζουμάμπη που επανατυχαιοποιήθηκαν στο εικονικό φάρμακο (49%).

Ανταποκριθέντες την Εβδομάδα 24 στην παρατεταμένη θεραπεία εφόδου με μιρικιζουμάμπη (LUCENT-2) Για τους ασθενείς που λάμβαναν μιρικιζουμάμπη και δεν είχαν εμφανίσει ανταπόκριση την εβδομάδα 12 της μελέτης LUCENT-1 και έλαβαν με ανοικτή επισήμανση 3 επιπρόσθετες δόσεις των 300 mg μιρικιζουμάμπης IV κάθε 4 εβδομάδες (Q4W), το 53,7% των ασθενών πέτυχαν κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα 12 της μελέτης LUCENT-2 και το 52,9% των ασθενών που λάμβαναν μιρικιζουμάμπη συνέχισαν σε θεραπεία συντήρησης με 200 mg μιρικιζουμάμπης SC Q4W, και μεταξύ αυτών των ασθενών το 72,2% πέτυχαν κλινική ανταπόκριση και το 36,1% πέτυχαν κλινική ύφεση την εβδομάδα 40.

Ανάκτηση της αποτελεσματικότητας μετά από απώλεια της ανταπόκρισης στη θεραπεία συντήρησης με μιρικιζουμάμπη (LUCENT-2) 19 ασθενείς που εμφάνισαν μια πρώτη απώλεια της ανταπόκρισης (5,2%) μεταξύ της εβδομάδας 12 και της εβδομάδας 28 της μελέτης LUCENT-2 έλαβαν με ανοικτή επισήμανση δοσολογία διάσωσης 300 mg μιρικιζουμάμπη IV Q4W για 3 δόσεις και 12 από αυτούς τους ασθενείς (63,2%) πέτυχαν συμπτωματική ανταπόκριση και 7 ασθενείς (36,8%) πέτυχαν ύφεση των συμπτωμάτων μετά από 12 εβδομάδες.

Ομαλοποίηση ενδοσκοπικής εικόνας την εβδομάδα 40 Η ομαλοποίηση της ενδοσκοπικής εικόνας του βλεννογόνου ορίστηκε ως ενδοσκοπική υποβαθμολογία Mayo 0. Την εβδομάδα 40 της μελέτης LUCENT-2, ομαλοποίηση της ενδοσκοπικής εικόνας επιτεύχθηκε σε 81 από τους 365 ασθενείς (22,2%) που έλαβαν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη και σε 24 από τους 179 ασθενείς (13,4%) της ομάδας του εικονικού φαρμάκου.

Ιστολογικές εκβάσεις Την εβδομάδα 12, μεγαλύτερα ποσοστά ασθενών της ομάδας της μιρικιζουμάμπης πέτυχαν ιστολογική βελτίωση (39,2%) σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας του εικονικού φαρμάκου (20,7%). Την εβδομάδα 40, ιστολογική ύφεση παρατηρήθηκε σε περισσότερους ασθενείς της ομάδας της μιρικιζουμάμπης (48,5%) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (24,6%).

Σταθερή διατήρηση της ύφεσης των συμπτωμάτων Η σταθερή διατήρηση της ύφεσης των συμπτωμάτων ορίστηκε ως το ποσοστό των ασθενών σε ύφεση των συμπτωμάτων για τουλάχιστον 7 από τις 9 επισκέψεις από την εβδομάδα 4 έως την εβδομάδα 36 και σε ύφεση των συμπτωμάτων την εβδομάδα 40 μεταξύ των ασθενών σε ύφεση των συμπτωμάτων και με κλινική ανταπόκριση την εβδομάδα 12 της μελέτης LUCENT-1. Την εβδομάδα 40 της μελέτης LUCENT-2, το ποσοστό των ασθενών που πέτυχαν σταθερή διατήρηση της ύφεσης των συμπτωμάτων ήταν μεγαλύτερο μεταξύ των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη (69,7%) έναντι του εικονικού φαρμάκου (38,4%).

Σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής Την εβδομάδα 12 της μελέτης LUCENT-1, οι ασθενείς που λάμβαναν μιρικιζουμάμπη εμφάνισαν σημαντικά μεγαλύτερες κλινικά συναφείς βελτιώσεις στη συνολική βαθμολογία (p ≤ 0,001) του Ερωτηματολογίου Φλεγμονώδους Νόσου του Εντέρου (IBDQ) σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η ανταπόκριση με βάση το IBDQ ορίστηκε ως βελτίωση κατά τουλάχιστον 16 βαθμούς από την ένταξη στη μελέτη στη βαθμολογία του IBDQ και η ύφεση με βάση το IBDQ ορίστηκε ως βαθμολογία τουλάχιστον 170. Την εβδομάδα 12 της μελέτης LUCENT-1, 57,5% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη πέτυχαν ύφεση με βάση το IBDQ έναντι 39,8% με το εικονικό φάρμακο (p < 0,001) και 72,7% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη πέτυχαν ανταπόκριση με βάση το IBDQ έναντι 55,8% με το εικονικό φάρμακο. Στη μελέτη LUCENT-2, την εβδομάδα 40, 72,3% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη πέτυχαν διατήρηση της ύφεσης με βάση το IBDQ έναντι 43,0% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με εικονικό φάρμακο, και 79.2% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη πέτυχαν ανταπόκριση με βάση το IBDQ έναντι 49,2% των ασθενών που λάμβαναν θεραπεία με εικονικό φάρμακο.

Αναφερόμενες από τον ασθενή εκβάσεις Μειώσεις της βαρύτητας επιτακτικής ανάγκης κένωσης του εντέρου παρατηρήθηκαν ήδη από την εβδομάδα 2 στους ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη στη μελέτη LUCENT-1. Οι ασθενείς που λάμβαναν μιρικιζουμάμπη πέτυχαν σημαντική ύφεση της επιτακτικής ανάγκης κένωσης του εντέρου σε σύγκριση με τους ασθενείς της ομάδας εικονικού φαρμάκου την εβδομάδα 12 στη μελέτη LUCENT-1 (22,1% έναντι 12,3%), και την εβδομάδα 40 στη μελέτη LUCENT-2 (42,9% έναντι 25%). Οι ασθενείς που λάμβαναν μιρικιζουμάμπη εμφάνισαν σημαντικές βελτιώσεις στην κόπωση ήδη από την εβδομάδα 2 στη μελέτη LUCENT-1, και οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν την εβδομάδα 40 στη μελέτη LUCENT-2. Ήδη από την εβδομάδα 4 παρατηρήθηκε επίσης σημαντικά μεγαλύτερη μείωση του κοιλιακού άλγους.

Νοσηλείες και σχετιζόμενες με την ελκώδη κολίτιδα χειρουργικές επεμβάσεις Έως την εβδομάδα 12 της μελέτης LUCENT-1, το ποσοστό των ασθενών με σχετιζόμενες με την ελκώδη κολίτιδα νοσηλείες ήταν 0,3% (3/868) στην ομάδα της μιρικιζουμάμπης και 3,4% (10/294) στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Σχετιζόμενες με την ελκώδη κολίτιδα χειρουργικές επεμβάσεις αναφέρθηκαν σε 0,3% (3/868) των ασθενών που λάμβαναν μιρικιζουμάμπη και σε 0,7% (2/294) των ασθενών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Δεν πραγματοποιήθηκαν σχετιζόμενες με την ελκώδη κολίτιδα νοσηλείες ή σχετιζόμενες με την ελκώδη κολίτιδα χειρουργικές επεμβάσεις στη μελέτη LUCENT-2 στο σκέλος της μιρικιζουμάμπης.

Νόσος του Crohn

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της μιρικιζουμάμπης αξιολογήθηκε σε μία τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο και ενεργό θεραπεία μέσω της κλινικής μελέτης συνεχούς θεραπείας VIVID-1 σε ενήλικες ασθενείς με μετρίως έως σοβαρά ενεργή νόσο του Crohn που είχαν ανεπαρκή ανταπόκριση, απώλεια ανταπόκρισης ή δυσανεξία σε κορτικοστεροειδή, ανοσορυθμιστικούς παράγοντες (π.χ. αζαθειοπρίνη, 6-μερκαπτοπουρίνη) ή σε θεραπεία με βιολογικό παράγοντα (π.χ. ανταγωνιστή TNFα ή ανταγωνιστή υποδοχέα ιντεγκρίνης). Αυτή η μελέτη περιελάμβανε μία περίοδο εφόδου ενδοφλέβιας έγχυσης μιρικιζουμάμπης διάρκειας 12 εβδομάδων ακολουθούμενη από μία περίοδο συντήρησης υποδόριας ένεσης διάρκειας 40 εβδομάδων. Αυτή η μελέτη περιελάμβανε επίσης ένα σκέλος σύγκρισης με ustekinumab στις περιόδους εφόδου και συντήρησης.

VIVID-1 Στη VIVID-1, η αποτελεσματικότητα αξιολογήθηκε σε 1.065 ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 6:3:2 για να λάβουν μιρικιζουμάμπη 900 mg μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης (IV) την εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και την εβδομάδα 8 ακολουθούμενη από μια δόση συντήρησης 300 mg μέσω υποδόριας ένεσης (SC) την εβδομάδα 12 και στη συνέχεια κάθε 4 εβδομάδες (Q4W) για 40 εβδομάδες, ustekinumab περίπου 6 mg/kg μέσω IV χορήγησης την εβδομάδα 0 ακολουθούμενη από χορήγηση 90 mg μέσω SC κάθε 8 εβδομάδες (Q8W) ξεκινώντας την εβδομάδα 8, ή εικονικό φάρμακο. Ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο κατά την ένταξη στη μελέτη, οι οποίοι πέτυχαν κλινική ανταπόκριση με βάση την Αναφερόμενη από τον Ασθενή Έκβαση (PRO) την εβδομάδα 12 (οριζόμενη ως τουλάχιστον 30% μείωση της συχνότητας κενώσεων (SF) και/ή του κοιλιακού άλγους (AP) χωρίς καμία βαθμολογία χειρότερη από την αρχική τιμή) παρέμειναν στο εικονικό φάρμακο. Ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο κατά την ένταξη στη μελέτη οι οποίοι δεν πέτυχαν κλινική ανταπόκριση κατά PRO την εβδομάδα 12 έλαβαν μιρικιζουμάμπη 900 mg μέσω IV έγχυσης την εβδομάδα 12, την εβδομάδα 16 και την εβδομάδα 20 ακολουθούμενη από μια δόση συντήρησης 300 mg Q4W μέσω SC την εβδομάδα 24 έως την εβδομάδα 48. Η ενεργότητα της νόσου κατά την ένταξη αξιολογήθηκε από (1) τον μη σταθμισμένο ημερήσιο μέσο όρο SF, (2) τον μη σταθμισμένο ημερήσιο μέσο όρο AP (που κυμαίνεται από 0 έως 3) και (3) την Απλή Ενδοσκοπική Βαθμολογία για τη νόσο του Crohn (SES-CD) (που κυμαίνεται από 0 έως 56). Η μετρίως έως σοβαρά ενεργή CD ορίστηκε με βάση SF ≥ 4 και/ή AP ≥ 2 και SES-CD ≥ 7 (κεντρική ανάγνωση) για ασθενείς με νόσο ειλεού-παχέος εντέρου και μεμονωμένη νόσο του παχέος εντέρου ή ≥ 4 για ασθενείς με μεμονωμένη νόσο ειλεού. Κατά την ένταξη οι ασθενείς είχαν διάμεση τιμή SF 6, AP 2 και SES-CD 12. Οι ασθενείς είχαν μέση ηλικία τα 36 έτη (εύρος 18 έως 76 ετών). Το 45% ήταν γυναίκες και το 72% προσδιορίζονται ως Λευκοί, το 25% ως Ασιάτες, το 2% ως Μαύροι και το 1% ως άλλη φυλετική ομάδα. Στους ασθενείς επετράπη να χρησιμοποιούν σταθερές δόσεις κορτικοστεροειδών, ανοσορυθμιστικών παραγόντων (π.χ. 6-μερκαπτοπουρίνη, αζαθειοπρίνη ή μεθοτρεξάτη) και/ή αμινοσαλικυλικών. Κατά την ένταξη, το 31% των ασθενών λάμβαναν από στόματος κορτικοστεροειδή, το 27% λάμβαναν ανοσορυθμιστικούς παράγοντες και το 44% λάμβαναν αμινοσαλικυλικά. Κατά την ένταξη, το 49% είχε απώλεια ανταπόκρισης, ανεπαρκή ανταπόκριση ή δυσανεξία σε μία ή περισσότερες θεραπείες με βιολογικό παράγοντα (προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγοντα), το 46% των ασθενών είχε αποτύχει σε αναστολείς TNFα και το 11% είχε αποτύχει σε θεραπεία με vedolizumab. Τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία της VIVID-1 ήταν (1) κλινική ανταπόκριση κατά PRO την εβδομάδα 12 και ενδοσκοπική ανταπόκριση την εβδομάδα 52 έναντι του εικονικού φαρμάκου και (2) κλινική ανταπόκριση κατά PRO την εβδομάδα 12 και κλινική ύφεση κατά Δείκτη Ενεργότητας για τη Νόσο του Crohn (CDAI) την εβδομάδα 52. Τα αποτελέσματα για τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία και τα κύρια δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία την εβδομάδα 52 έναντι του εικονικού φαρμάκου παρέχονται στον πίνακα 4. Τα κύρια δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία την εβδομάδα 12 έναντι του εικονικού φαρμάκου παρέχονται στον πίνακα 5.

Πίνακας 4. Ποσοστό ασθενών με νόσο του Crohn που πληρούν τα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας στη VIVID-1 την εβδομάδα 52

Εικονικό φάρμακο n = 199 Μιρικιζουμάμπη 300 mg SC ένεσηα n = 579 Διαφορά στη Θεραπεία έναντι Εικονικού φαρμάκουβ (99,5% CI)
Συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία
Κλινική ανταπόκριση κατά PROγ την εβδομάδα 12 και ενδοσκοπική ανταπόκρισηδ την εβδομάδα 52 9% (18/199) 38% (220/579) 29%ε (21%, 37%)
Χωρίς προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγοντα 12% (12/102) 39% (117/298)
Με προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγονταστ 6% (6/97) 37% (103/281)
Κλινική ανταπόκριση κατά PROγ την εβδομάδα 12 και κλινική ύφεση κατά CDAIζ την εβδομάδα 52 20% (39/199) 45% (263/579) 26%ε (16%, 36%)
Χωρίς προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγοντα 27% (27/102) 47% (141/298)
Με προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγονταστ 12% (12/97) 43% (122/281)
Επιπρόσθετα καταληκτικά σημεία
Ενδοσκοπική ανταπόκρισηδ την εβδομάδα 52 9% (18/199)η 48% (280/579) 39%ε (31%, 47%)
Χωρίς προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγοντα 12% (12/102)η 52% (154/298)
Με προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγονταστ 6% (6/97)η 45% (126/281)
Κλινική ύφεση κατά CDAIη την εβδομάδα 52 20% (39/199)η 54% (313/579) 35%ε (25%, 44%)
Χωρίς προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγοντα 27% (27/102)η 57% (169/298)
Με προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγονταστ 12% (12/97)η 51% (144/281)
Κλινική ανταπόκριση κατά PROγ την εβδομάδα 12 και κλινική ύφεση κατά PROθ την εβδομάδα 52 20% (39/199) 45% (263/579) 26%ε (16%, 36%)
Κλινική ανταπόκριση κατά PROγ την εβδομάδα 12 και ενδοσκοπική ύφεσηι την εβδομάδα 52 4% (8/199) 24% (136/579) 19%ε (13%, 26%)
Κλινική ανταπόκριση κατά PROγ την εβδομάδα 12 και κλινική ύφεση κατά CDAIζ,κ χωρίς κορτικοστεροειδή την Εβδομάδα 52 19% (37/199) 44% (253/579) 25%ε (15%, 35%)

Συντομογραφίες: AP = κοιλιακό άλγος, CDAI = Δείκτης Ενεργότητας για τη Νόσο του Crohn, CI = διάστημα εμπιστοσύνης, PRO = 2 από τα στοιχεία του CDAI (SF και AP) που ανέφεραν οι ασθενείς, SES-CD = Απλή Ενδοσκοπική Βαθμολογία για Νόσο του Crohn, SF = συχνότητα κενώσεων. α Έπειτα από μιρικιζουμάμπη 900 mg ως IV έγχυση την εβδομάδα 0, εβδομάδα 4 και εβδομάδα 8, οι ασθενείς έλαβαν μιρικιζουμάμπη 300 mg ως SC ένεση την εβδομάδα 12 και στη συνέχεια κάθε 4 εβδομάδες για έως και 40 επιπρόσθετες εβδομάδες. β Για τα δυαδικά καταληκτικά σημεία, η προσαρμοσμένη διαφορά στη θεραπεία βασίστηκε στη μέθοδο Cochran-Mantel-Haenszel προσαρμοσμένη για τις συμμεταβλητές κατά την ένταξη. γ Κλινική ανταπόκριση κατά PRO ορίζεται ως τουλάχιστον 30% μείωση σε SF ή/και AP και καμία βαθμολογία χειρότερη από την αρχική. δ Ενδοσοκοπική ανταπόκριση ορίζεται ως ≥ 50% μείωση από τη συνολική βαθμολογία SES-CD κατά την ένταξη, βασισμένη στην κεντρική ανάγνωση. ε p < 0,000001 στ Προηγούμενη αποτυχία σε βιολογικό παράγοντα περιλαμβάνει απώλεια ανταπόκρισης, ανεπαρκή ανταπόκριση ή δυσανεξία σε μία ή περισσότερες θεραπείες με βιολογικό παράγοντα (π.χ. ανταγωνιστή TNFα ή ανταγωνιστή υποδοχέα ιντεγκρίνης). ζ Κλινική ύφεση κατά CDAI ορίζεται ως συνολική βαθμολογία CDAI < 150. η Το μέγεθος του δείγματος εικονικού φαρμάκου περιλαμβάνει όλους τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο κατά την ένταξη στη μελέτη. Οι ασθενείς με εικονικό φάρμακο που δεν πέτυχαν κλινική ανταπόκριση κατά PRO την εβδομάδα 12 θεωρήθηκαν μη ανταποκριθέντες την εβδομάδα 52. θ Κλινική ύφεση κατά PRO ορίζεται ως SF ≤ 3 και όχι χειρότερη από την τιμή στην ένταξη (με βάση την Κατηγορία 6 ή 7 της Κλίμακας Αξιολόγησης Κενώσεων Bristol) και AP ≤ 1 και όχι χειρότερη από την τιμή στην ένταξη. ι Ενδοσκοπική ύφεση ορίζεται ως η Συνολική Βαθμολογία SES-CD ≤ 4 και μείωση κατά τουλάχιστον 2 βαθμούς έναντι της τιμής κατά την ένταξη και καμία επιμέρους βαθμολογία > 1 σε οποιαδήποτε μεμονωμένη μεταβλητή, με βάση την κεντρική ανάγνωση. κ Χωρίς κορτικοστεροειδή ορίζεται ως οι ασθενείς που δεν είχαν λάβει κορτικοστεροειδή από την εβδομάδα 40 έως την εβδομάδα 52.

Ύφεση της επιτακτικής ανάγκης κένωσης του εντέρου Η ύφεση της επιτακτικής ανάγκης κένωσης του εντέρου αξιολογήθηκε κατά τη VIVID-1 με αριθμητική κλίμακα βαθμολόγησης (NRS) επιτακτικής ανάγκης από 0 έως 10. Ένα μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών με εβδομαδιαία μέση βαθμολογία NRS επιτακτικής ανάγκης κατά την ένταξη ≥ 3 που έλαβε θεραπεία με μιρικιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο πέτυχε κλινική ανταπόκριση κατά PRO την εβδομάδα 12 και εβδομαδιαία μέση βαθμολογία NRS επιτακτικής ανάγκης ≤ 2 την εβδομάδα 52 (33% έναντι 11%).

Πίνακας 5. Ποσοστό ασθενών με νόσο του Crohn που εκπληρούν τα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας στη VIVID -1 την εβδομάδα 12

Καταληκτικό σημείο Εικονικό φάρμακο n = 199 Μιρικιζουμάμπη 900 mg IV έγχυσηα n = 579 Διαφορά στη Θεραπεία έναντι του Εικονικού Φαρμάκουβ (99,5% CI)
Κλινική ανταπόκριση κατά PROγ 52% (103/199) 71% (409/579) 19%ε (8%, 30%)
Κλινική ύφεση κατά CDAIζ 25% (50/199) 38% (218/579) 12%στ (2%, 23%)
Ενδοσκοπική ανταπόκρισηδ 13% (25/199) 32% (188/579) 20%ε (11%, 28%)
Ενδοσκοπική ύφεσηι 7% (14/199) 18% (102/579) 11%στ (4%, 17%)
Μεταβολή στην κόπωση κατά FACIT από την ένταξη στη μελέτη LS Mean: 2,6 (SE: 0,61) LS Mean: 5,9 (SE: 0,36) 3,2στ (1,2, 5,2)

Συντομογραφίες: FACIT-fatigue = Λειτουργική Αξιολόγηση Θεραπείας Χρόνιας Ασθένειας - κόπωση, LS Mean = Μέσος Ελάχιστων Τετραγώνων, SE = Τυπικό Σφάλμα, για άλλα βλ. πίνακα 4 πιο πάνω. α Εβδομάδες 0, 4, 8 β βλ. πίνακα 4. Ακόμη βλ. παρακάτω υποσημείωση η. γ, δ, ε, ζ, ι βλ. πίνακα 4 στ p-value < 0,005 η Για μεταβολή στην κόπωση κατά FACIT από την ένταξη στη μελέτη, τα LS means και η διαφορά στη θεραπεία βασίστηκαν στο προσαρμοσμένο μοντέλο ANCOVA για FACIT-fatigue κατά την ένταξη και άλλες μεταβλητές. Κατά την ένταξη, οι μέσες τιμές FACIT-fatigue ήταν παρόμοιες μεταξύ ομάδων θεραπείας και κυμαίνονταν από 32,3-31,5.

Βελτιώσεις στην κλινική ύφεση κατά CDAI παρατηρήθηκαν ήδη από την εβδομάδα 4 σε μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών που έλαβαν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μειώσεις στο κοιλιακό άλγος παρατηρήθηκαν ήδη από την εβδομάδα 4 και στη συχνότητα κενώσεων ήδη από την εβδομάδα 6 σε ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Το προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της μιρικιζουμάμπης ήταν συνεπές σε όλες τις υποομάδες, π.χ. με βάση την ηλικία, το φύλο, το σωματικό βάρος, τη βαρύτητα της ενεργότητας της νόσου κατά την ένταξη και τη γεωγραφική περιοχή. Το μέγεθος της επίδρασης μπορεί να ποικίλλει.

Ενεργό σκέλος σύγκρισης Την εβδομάδα 52, η μιρικιζουμάμπη επέδειξε μη κατωτερότητα (προκαθορισμένο περιθώριο -10%) έναντι του ustekinumab στην κλινική ύφεση κατά CDAI (μιρικιζουμάμπη 54%, ustekinumab 48%). Δεν επιτεύχθηκε ανωτερότητα έναντι του ustekinumab στην ενδοσκοπική ανταπόκριση της εβδομάδας 52 (μιρικιζουμάμπη 48%, ustekinumab 46%).

Ιστολογική έκβαση Και στα πέντε τμήματα του εντέρου, το 44% των ασθενών που έλαβε μιρικιζουμάμπη πέτυχε το σύνθετο καταληκτικό σημείο κλινικής ανταπόκρισης κατά PRO την εβδομάδα 12 και την ιστολογική ανταπόκριση την εβδομάδα 52 σε σύγκριση με το 16% των ασθενών που έλαβε εικονικό φάρμακο. Ιστολογική ανταπόκριση την εβδομάδα 52 επιτεύχθηκε από το 58% των ασθενών σε σύγκριση με το 49% των ασθενών που έλαβε ustekinumab.

Σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής Την εβδομάδα 12, η μεταβολή στη βαθμολογία του Ερωτηματολογίου Φλεγμονώδους Νόσου του Εντέρου (IBDQ) ήταν 36,9 για τη μιρικιζουμάμπη και 17,4 για το εικονικό φάρμακο. Επιτεύχθηκε ανταπόκριση και ύφεση κατά IBDQ στο 69% και 52% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με μιρικιζουμάμπη έναντι του 45% και 28% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο αντίστοιχα. Αυτές οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν την εβδομάδα 52.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το mirikizumab σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn ((βλ. Δοσολογία) για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Φαρμακοκινητική

Δεν σημειώθηκε κάποια εμφανής συσσώρευση συγκέντρωσης μιρικιζουμάμπης στον ορό στην πάροδο του χρόνου όταν χορηγούνταν υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες.

Έκθεση

Ελκώδης κολίτιδα Η μέση (συντελεστής διακύμανσης σε%) μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) και το εμβαδόν της περιοχής κάτω από την καμπύλη (AUC) μετά τη δοσολογία εφόδου (300 mg κάθε 4 εβδομάδες χορηγούμενα μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης) σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα ήταν 99,7 µg/mL (22,7%) και 538 µgημέρα/mL (34,4%), αντίστοιχα. Η μέση (CV%) Cmax και το AUC μετά τη δοσολογία συντήρησης (200 mg κάθε 4 εβδομάδες μέσω υποδόριας ένεσης) ήταν 10,1 µg/mL (52,1%) και 160 µgημέρα/mL (57,6%), αντίστοιχα.

Νόσος του Crohn Η μέση (συντελεστής διακύμανσης σε%) μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) και το εμβαδόν της περιοχής κάτω από την καμπύλη (AUC) μετά τη δοσολογία εφόδου (900 mg κάθε 4 εβδομάδες χορηγούμενα μέσω ενδοφλέβιας έγχυσης) σε ασθενείς με νόσο του Crohn ήταν 332 µg/mL (20,6%) και 1820 µgημέρα/mL (38,1%), αντίστοιχα. Η μέση (CV%) Cmax και το AUC μετά τη δοσολογία συντήρησης (300 mg κάθε 4 εβδομάδες μέσω υποδόριας ένεσης) ήταν 13,6 µg/mL (48,1%) και 220 µgημέρα/mL (55,9%), αντίστοιχα.

Απορρόφηση

Μετά από υποδόρια δοσολογία μιρικιζουμάμπης για ελκώδη κολίτιδα, η διάμεση (εύρος) Tmax ήταν 5 (3,08-6,75) ημέρες μετά τη δοσολογία και η γεωμετρική μέση (CV%) απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν 44% (34%). Μετά από υποδόρια δοσολογία μιρικιζουμάμπης για νόσο του Crohn, η διάμεση (εύρος) Tmax ήταν 5 (3 έως 6,83) ημέρες μετά τη δοσολογία και η γεωμετρική μέση (CV%) απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα ήταν 36,3% (31%). Η εντόπιση της θέσης ένεσης δεν επηρέασε σημαντικά την απορρόφηση της μιρικιζουμάμπης.

Κατανομή

Ο γεωμετρικός μέσος συνολικός όγκος κατανομής ήταν 4,83 L (21%) σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα και 4,40 L (14%) σε ασθενείς με νόσο του Crohn.

Βιομετασχηματισμός

Η μιρικιζουμάμπη είναι ένα εξανθρωπισμένο IgG4 μονοκλωνικό αντίσωμα και αναμένεται να αποδομηθεί σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών μονοπαθών με τον ίδιο τρόπο με εκείνον των ενδογενών IgGs.

Αποβολή

Στη ΦΚ ανάλυση πληθυσμού, η γεωμετρική μέση (CV%) κάθαρση ήταν 0,0229 L/ώρα (34%) και ο γεωμετρικός μέσος χρόνος ημίσειας ζωής είναι περίπου 9,3 ημέρες (40%) σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα. Η γεωμετρική μέση (CV%) κάθαρση ήταν 0,0202 L/ώρα (38%) και ο γεωμετρικός μέσος (CV%) χρόνος ημίσειας ζωής είναι επίσης περίπου 9,3 ημέρες (26%) σε ασθενείς με νόσο του Crohn. Η κάθαρση είναι ανεξάρτητη της δόσης.

Δοσο-αναλογικότητα

Η μιρικιζουμάμπη επέδειξε γραμμική φαρμακοκινητική με δοσο-αναλογική αύξηση της έκθεσης σε ένα δοσολογικό εύρος 5 έως 2.400 mg χορηγούμενων με τη μορφή ενδοφλέβιας έγχυσης ή σε ένα δοσολογικό εύρος 120 έως 400 mg χορηγούμενων με τη μορφή υποδόριας ένεσης σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα ή νόσο του Crohn ή σε υγιείς εθελοντές.

Ειδικοί πληθυσμοί

Η φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού κατέδειξε ότι η ηλικία, το φύλο, το σωματικό βάρος ή η φυλή/εθνικότητα δεν είχαν κλινικά σημαντική επίδραση στη φαρμακοκινητική της μιρικιζουμάμπης ((βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες), «Ανοσογονικότητα»). Μεταξύ των 1.362 ατόμων με ελκώδη κολίτιδα που εκτέθηκαν στη μιρικιζουμάμπη σε μελέτες Φάσης 2 και Φάσης 3, 99 (7,3%) ασθενείς ήταν 65 ετών και άνω και 11 (0,8%) ασθενείς ήταν 75 ετών και άνω.

Νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία Δεν έχουν διεξαχθεί ειδικές μελέτες κλινικής φαρμακολογίας για την αξιολόγηση των επιδράσεων της νεφρικής και της ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της μιρικιζουμάμπης. Σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα, η φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού κατέδειξε ότι η κάθαρση κρεατινίνης (εύρος 36,2 έως 291 mL/min) ή η ολική χολερυθρίνη (εύρος 1,5 έως 29 µmol/L) δεν επηρέασαν τη φαρμακοκινητική της μιρικιζουμάμπης. Σε ασθενείς με νόσο του Crohn, η φαρμακοκινητική ανάλυση πληθυσμού κατέδειξε ότι η κάθαρση κρεατινίνης (εύρος 26,5 έως 269 mL/min) ή η ολική χολερυθρίνη (εύρος 1,5 έως 36 µmol/L) δεν επηρέασαν τη φαρμακοκινητική της μιρικιζουμάμπης.

Μηχανισμός δράσης
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC24 ### Μηχανισμός δράσης Η μιρικιζουμάμπη είναι ένα εξανθρωπισμένο IgG4 μονοκλωνικό αντίσωμα κατά της ιντερλευκίνης-23 (αντι-IL-23) που προσδένεται εκλεκτικά στην…
Φαρμακοδυναμική
Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC24 ### Μηχανισμός δράσης Η μιρικιζουμάμπη είναι ένα εξανθρωπισμένο IgG4 μονοκλωνικό αντίσωμα κατά της ιντερλευκίνης-23 (αντι-IL-23) που προσδένεται εκλεκτικά στην…
Φαρμακοκινητική
Δεν σημειώθηκε κάποια εμφανής συσσώρευση συγκέντρωσης μιρικιζουμάμπης στον ορό στην πάροδο του χρόνου όταν χορηγούνταν υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες. ### Έκθεση Ελκώδης κολίτιδα Η μέση (συντελεστής διακύμανσης σε%) μέγιστη συγκέντρωση (Cmax) και το εμβαδόν…

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available
science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος Σύστημα Συχνότητα Προϋπόθεση
Ηπατικά ένζυμα gastroenterologyΗπατική λειτουργία κατά την ένταξη και μηνιαίως κατά τη διάρκεια της θεραπείας εφόδου (συμπεριλαμβανομένης μιας παρατεταμένης περιόδου θεραπείας εφόδου, εάν εφαρμοστεί) —
κάθε 1 - 4 μήνες Μετά τη θεραπεία εφόδου, όπως ενδείκνυται κλινικά
Χολερυθρίνη gastroenterologyΗπατική λειτουργία κατά την ένταξη και μηνιαίως κατά τη διάρκεια της θεραπείας εφόδου (συμπεριλαμβανομένης μιας παρατεταμένης περιόδου θεραπείας εφόδου, εάν εφαρμοστεί) —
κάθε 1 - 4 μήνες Μετά τη θεραπεία εφόδου, όπως ενδείκνυται κλινικά
Κλινική παρακολούθηση (ενεργός φυματίωση) coronavirusΛοιμώξεις & ιολογικός έλεγχος πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας Λήψη μιρικιζουμάμπης
checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...
query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Σκευάσματα σε κυκλοφορία

1

Καθαρίζει (~5×t½)

≈ 46 ημέρες
Εργαλείο washout arrow_forward
science
Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Αξονική Σπονδυλαρθρίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 / EULAR Ελκώδης Κολίτιδα Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024 Ελκώδης Κολίτιδα — Διαδραστικό Εργαλείο Εργαλείο Ψωριασικής Αρθρίτιδας Πρωτόκολλο 2024 Νόσος Crohn Κατευθυντήριες Οδηγίες Υπ. Υγείας 2024