ALMOGRAN

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Σκευάσματα κατά της ημικρανίας. Εκλεκτικοί αγωνιστές υποδοχέων σεροτονίνης (5-ΗΤ1). Κωδικός ATC: N02C C05.

Μηχανισμός δράσης

Η αλμοτριπτάνη είναι ένας εκλεκτικός αγωνιστής των 5-ΗΤ1Β και 5-ΗΤ1D υποδοχέων. Αυτοί οι υποδοχείς μεσολαβούν στην αγγειοσύσπαση ορισμένων κρανιακών αγγείων, όπως καταδείχθηκε σε μελέτες όπου χρησιμοποιήθηκαν παρασκευάσματα απομονωμένου ανθρώπινου ιστού. Η αλμοτριπτάνη αλληλεπιδρά επίσης με το τριδυμοαγγειακό σύστημα, αναστέλλοντας την εξαγγείωση των πρωτεϊνών του πλάσματος από αγγεία της σκληρής μήνιγγας μετά από διέγερση του γαγγλίου του τριδύμου, το οποίο είναι χαρακτηριστικό νευρωνικής φλεγμονής και φαίνεται ότι ενέχεται στη φυσιοπαθολογία της ημικρανίας. Η αλμοτριπτάνη δεν έχει σημαντική δραστικότητα σε άλλους υποτύπους υποδοχέων 5-ΗΤ και δεν έχει σημαντική συγγένεια με τα σημεία σύνδεσης των αδρενεργικών υποδοχέων, της αδενοσίνης, της αγγειοτασίνης, της ντοπαμίνης, της ενδοθηλίνης ή της ταχυκινίνης.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η αποτελεσματικότητα της αλμοτριπτάνης στην άμεση θεραπεία των κρίσεων ημικρανίας, τεκμηριώθηκε σε τέσσερις πολυκεντρικές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο κλινικές δοκιμές όπου συμμετείχαν περισσότεροι από 700 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκαν 12,5 mg. Η ελάττωση του πόνου άρχισε 30 λεπτά μετά τη χορήγηση, και το ποσοστό απόκρισης (μείωση της κεφαλαλγίας από μέτρια ή σοβαρή σε ήπια έως απούσα) μετά από 2 ώρες ήταν 57-70% με την αλμοτριπτάνη και 32-42% με το εικονικό φάρμακο. Επιπρόσθετα, η αλμοτριπτάνη ανακούφισε από τη ναυτία, τη φωτοφοβία και τη φωνοφοβία που συσχετίζονται με τις κρίσεις ημικρανίας.

Η αλμοτριπτάνη απορροφάται καλώς, με βιοδιαθεσιμότητα από του στόματος περίπου 70%. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) εμφανίζονται περίπου μεταξύ 1,5 και 3,0 ωρών μετά τη χορήγηση. Ο ρυθμός και η έκταση της απορρόφησης δεν επηρεάζονται από την ταυτόχρονη λήψη τροφής. Σε υγιή άτομα στα οποία χορηγήθηκαν εφάπαξ δόσεις από του στόματος κυμαινόμενες από 5 mg έως 200 mg, οι Cmax και AUC ήταν ανάλογες της δόσης, υποδεικνύοντας γραμμική φαρμακοκινητική συμπεριφορά. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της αποβολής (t1/2) είναι 3,5 ώρες περίπου σε υγιή άτομα. Δεν υπάρχει ένδειξη επίδρασης σχετιζόμενης με το φύλο στη φαρμακοκινητική της αλμοτριπτάνης. Περισσότερο από το 75% της χορηγηθείσας δόσης αποβάλλεται με τα ούρα και το υπόλοιπο με τα κόπρανα. Περίπου, το 50% της απέκκρισης από τα ούρα και τα κόπρανα είναι αμετάβλητη αλμοτριπτάνη. Η κύρια οδός βιομετασχηματισμού είναι μέσω της οξειδωτικής απαμίνωσης που οδηγεί στον οξικό μεταβολίτη της ινδόλης, αντίδραση που καταλύεται από τη μονοαμινοξειδάση (ΜΑΟ-Α). Το κυτόχρωμα Ρ450 (ισοένζυμα 3Α4 και 2D6) και η μονο-οξυγενάση της φλαβίνης είναι άλλα ένζυμα που εμπλέπονται στο μεταβολισμό της αλμοτριπτάνης. Κανένας από τους μεταβολίτες δεν είναι σημαντικά δραστικός από φαρμακολογική άποψη. Μετά από μία ενδοφλέβια δόση αλμοτριπτάνης που χορηγήθηκε σε υγιείς εθελοντές οι μέσες τιμές του όγκου κατανομής, της ολικής κάθαρσης και του χρόνου ημίσειας ζωής της αποβολής ήταν αντίστοιχα 195 L, 40 L/ώρα και 3,4 ώρες. Η νεφρική κάθαρση (CLR) αποτέλεσε τα δύο τρίτα περίπου της συνολικής κάθαρσης με πιθανή συμμετοχή και της νεφρικής σωληναριακής έκκρισης. H CLR συσχετίζεται καλώς με τη νεφρική λειτουργία ασθενών με ήπια (κάθαρση κρεατινίνης: 60-90 ml/min), μέτρια (κάθαρση κρεατινίνης: 30-59 ml/min) και σοβαρή (κάθαρση κρεατινίνης: <30 ml/min) νεφρική δυσλειτουργία. Η αύξηση του μέσου t1/2 (μέχρι 7 ώρες) είναι στατιστικά και κλινικά σημαντική μόνο στην περίπτωση ασθενών με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Σε σύγκριση με τους υγιείς εθελοντές, η αύξηση στις μέγιστες συγκεντρώσεις (Cmax) της αλμοτριπτάνης στο πλάσμα ήταν 9%, 84%, και 72% αντίστοιχα για ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, ενώ η αύξηση στην έκθεση (AUC) ήταν 23%, 80% και 195%, αντίστοιχα. Σύμφωνα με αυτά τα αποτελέσματα, η μείωση της συνολικής κάθαρσης της αλμοτριπτάνης ήταν -20%, -40%, και -65% αντίστοιχα για ασθενείς με ήπια, μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία. Όπως αναμένονταν, η συνολική (CL) και η νεφρική (CLR) κάθαρση μειώθηκαν αλλά χωρίς κλινική σημασία σε υγιείς ηλικιωμένους εθελοντές σε σύγκριση με μια ομάδα ελέγχου νεαρότερης ηλικίας. Βάσει των μηχανισμών κάθαρσης της αλμοτριπτάνης στον άνθρωπο, περίπου το 45% της αποβολής της αλμοτριπτάνης φαίνεται να οφείλεται στον ηπατικό μεταβολισμό. Συνεπώς, ακόμα και αν αυτοί οι μηχανισμοί κάθαρσης ήταν εντελώς αποκλεισμένοι ή δυσλειτουργούσαν, τα επίπεδα της αλμοτριπτάνης στο πλάσμα θα αυξάνονταν το μέγιστο δύο φορές περισσότερο από την κατάσταση ελέγχου, με την προϋπόθεση ότι η νεφρική λειτουργία (και η νεφρική κάθαρση της αλμοτριπτάνης) δεν μεταβάλλονται από ηπατική δυσλειτουργία. Σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία, η Cmax αυξήθηκε δύο φορές, και η AUC αυξήθηκε περίπου τρεις φορές σε σχέση με τους υγιείς εθελοντές. Οι μέγιστες αλλαγές στις φαρμακοκινητικές παραμέτρους σε ασθενείς με σημαντική ηπατική δυσλειτουργία δεν θα υπερέβαιναν αυτά τα εύρη. Για το λόγο αυτό, δεν διεξήχθη καμία μελέτη φαρμακοκινητικής της αλμοτριπτάνης σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία.

Η Αλμοτριπτάνη συνδέεται με υψηλή συγγένεια με τους ανθρώπινους υποδοχείς 5-HT1B και 5-HT1D, οδηγώντας σε σύσφιξη των κρανιακών αγγείων.

Φαρμακοθεραπευτική ομάδα: Σκευάσματα κατά της ημικρανίας. Εκλεκτικοί αγωνιστές υποδοχέων σεροτονίνης (5-ΗΤ1). Κωδικός ATC: N02C C05. ### Μηχανισμός δράσης Η αλμοτριπτάνη είναι ένας εκλεκτικός αγωνιστής των 5-ΗΤ1Β και 5-ΗΤ1D υποδοχέων. Αυτοί οι υποδοχείς…

Η αλμοτριπτάνη απορροφάται καλώς, με βιοδιαθεσιμότητα από του στόματος περίπου 70%. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) εμφανίζονται περίπου μεταξύ 1,5 και 3,0 ωρών μετά τη χορήγηση. Ο ρυθμός και η έκταση της απορρόφησης δεν επηρεάζονται από την…

Μεταβολισμός Η αλμοτριπτάνη έχει γνωστούς ανθρώπινους μεταβολίτες, οι οποίοι περιλαμβάνουν την 2-υδροξυ-αλμοτριπτάνη και τη μεθυλ(2-{5-[(πυρρολιδινο-1-σουλφονυλ)μεθυλ]-1H-ινδολ-3-υλ}αιθυλ)αμίνη. Ηπατικός. Ο δρόμος απέκκρισης είναι κυρίως μέσω νεφρικής…

Νεφρά