LORATAB

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: αντιισταμινικά - H1 ανταγωνιστής, κωδικός ATC: R06AX13.

Μηχανισμός δράσης

Η λοραταδίνη, το δραστικό συστατικό του Λοραταδίνη, είναι ένα τρικυκλικό αντιισταμινικό με επιλεκτική, περιφερική δραστικότητα H1-υποδοχέα.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η λοραταδίνη δεν έχει κλινικά σημαντικές κατασταλτικές ή αντιχολινεργικές ιδιότητες στην πλειονότητα του πληθυσμού και όταν χρησιμοποιείται στη συνιστώμενη δοσολογία.

Κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας θεραπείας δεν υπήρξαν κλινικά σημαντικές μεταβολές στα ζωτικά σημεία, τις εργαστηριακές τιμές, τις φυσικές εξετάσεις ή τα ηλεκτροκαρδιογραφήματα.

Η λοραταδίνη δεν έχει σημαντική δραστικότητα στους H2-υποδοχείς. Δεν αναστέλλει την πρόσληψη της νορεπινεφρίνης και πρακτικά δεν έχει επίδραση στην καρδιαγγειακή λειτουργία ή στη δραστικότητα του ενδογενούς καρδιακού βηματοδότη.

Μελέτες δερματικών πομφών επαγόμενων από ανθρώπινη ισταμίνη, έπειτα από εφάπαξ δόση των 10 mg, έχουν δείξει ότι οι αντιισταμινικές επιδράσεις παρατηρούνται εντός 1-3 ωρών, φτάνουν στο μέγιστο σε 8-12 ώρες και διαρκούν περισσότερο από 24 ώρες. Δεν τεκμηριώθηκε ανοχή σε αυτήν την επίδραση έπειτα από 28 ημέρες χορήγησης λοραταδίνης.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Περισσότερα από 10.000 άτομα (ηλικίας 12 ετών και άνω) έχουν λάβει θεραπεία με λοραταδίνη 10 mg δισκία σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές. Η λοραταδίνη 10 mg δισκία μία φορά ημερησίως ήταν ανώτερη από το εικονικό φάρμακο και παρόμοια με την κλεμαστίνη στη βελτίωση των επιδράσεων των ρινικών και μη-ρινικών συμπτωμάτων της ΑΡ. Σε αυτές τις μελέτες, η υπνηλία εμφανίστηκε λιγότερο συχνά με τη λοραταδίνη από ότι με την κλεμαστίνη και περίπου με την ίδια συχνότητα όπως με την τερφεναδίνη και το εικονικό φάρμακο.

Μεταξύ αυτών των ατόμων (ηλικίας 12 ετών και άνω), 1.000 άτομα με ΧΙΚ εντάχθηκαν στις ελεγχόμενες μελέτες με εικονικό φάρμακο. Η δόση λοραταδίνης 10 mg μία φορά ημερησίως ήταν ανώτερη από το εικονικό φάρμακο στη διαχείριση της ΧΙΚ, όπως επιδείχθηκε από τη μείωση του σχετιζόμενου κνησμού, ερυθήματος και κνίδωσης. Σε αυτές τις μελέτες, η επίπτωση της υπνηλίας με τη λοραταδίνη ήταν παρόμοια με το εικονικό φάρμακο.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Περίπου 200 παιδιατρικοί ασθενείς (ηλικίας 6 έως 12 ετών) με εποχική αλλεργική ρινίτιδα έλαβαν δόσεις λοραταδίνης σε σιρόπι έως 10 mg μία φορά ημερησίως σε ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές. Σε μια άλλη μελέτη, 60 παιδιατρικοί ασθενείς (ηλικίας 2 έως 5 ετών) έλαβαν 5 mg λοραταδίνης σε σιρόπι μία φορά ημερησίως. Δεν παρατηρήθηκαν μη αναμενόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες.

Η παιδιατρική αποτελεσματικότητα ήταν παρόμοια με την αποτελεσματικότητα που παρατηρήθηκε σε ενήλικες.

Απορρόφηση

Η λοραταδίνη απορροφάται ταχέως και καλώς. Η ταυτόχρονη λήψη τροφής μπορεί να καθυστερήσει ελαφρώς την απορρόφηση της λοραταδίνης αλλά χωρίς να επηρεάσει την κλινική επίδραση. Οι παράμετροι βιοδιαθεσιμότητας της λοραταδίνης και του ενεργού μεταβολίτη είναι ανάλογες της δόσης.

Κατανομή

Η λοραταδίνη συνδέεται σε μεγάλο βαθμό (97% έως 99%) και ο ενεργός μεταβολίτης της σε μέτριο βαθμό (73% έως 76%) με τις πρωτεΐνες του πλάσματος.

Σε υγιή άτομα, ο χρόνος ημίσειας ζωής κατανομής στο πλάσμα της λοραταδίνης και του ενεργού μεταβολίτη της είναι περίπου 1 και 2 ώρες, αντίστοιχα.

Βιομετασχηματισμός

Έπειτα από χορήγηση από στόματος, η λοραταδίνη απορροφάται ταχέως και καλώς και υπόκειται σε εκτεταμένο μεταβολισμό πρώτης διόδου, κυρίως από το CYP3A4 και το CYP2D6. Ο κύριος μεταβολίτης - δεσλοραταδίνη (DL) - είναι φαρμακολογικά ενεργός και υπεύθυνος για ένα μεγάλο μέρος της κλινικής επίδρασης. Η λοραταδίνη και η DL επιτυγχάνουν μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Tmax) μεταξύ 1-1,5 ώρας και 1,5-3,7 ωρών μετά τη χορήγηση, αντίστοιχα.

Αποβολή

Περίπου 40% της δόσης απεκκρίνεται στα ούρα και 42% στα κόπρανα σε χρονικό διάστημα 10 ημερών και κυρίως με τη μορφή συζευγμένων μεταβολιτών. Περίπου 27% της δόσης αποβάλλεται στα ούρα κατά τη διάρκεια των πρώτων 24 ωρών. Λιγότερο από το 1% της δραστικής ουσίας απεκκρίνεται αμετάβλητη σε ενεργή μορφή, ως λοραταδίνη ή DL.

Οι μέσοι χρόνοι ημίσειας ζωής της αποβολής σε υγιή ενήλικα άτομα ήταν 8,4 ώρες (εύρος = 3 έως 20 ώρες) για τη λοραταδίνη και 28 ώρες (εύρος = 8,8 έως 92 ώρες) για τον κύριο ενεργό μεταβολίτη.

Νεφρική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με χρόνια νεφρική δυσλειτουργία, τόσο η επιφάνεια κάτω από την καμπύλη (AUC) όσο και τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα (Cmax) αυξήθηκαν για τη λοραταδίνη και τον ενεργό μεταβολίτη της, σε σύγκριση με την AUC και τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα (Cmax) σε ασθενείς με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Ο μέσος χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής της λοραταδίνης και του ενεργού μεταβολίτη της δεν διέφεραν σημαντικά σε σύγκριση με εκείνον που παρατηρήθηκε σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία. Η αιμοδιύλιση δεν επιδρά στη φαρμακοκινητική της λοραταδίνης ή του ενεργού μεταβολίτη της σε άτομα με χρόνια νεφρική δυσλειτουργία.

Ηπατική δυσλειτουργία

Σε ασθενείς με χρόνια αλκοολική ηπατοπάθεια, η AUC και τα μέγιστα επίπεδα στο πλάσμα (Cmax) της λοραταδίνης ήταν διπλάσια, ενώ τα φαρμακοκινητικά χαρακτηριστικά του ενεργού μεταβολίτη δεν μεταβάλλονταν σημαντικά σε σχέση με εκείνα σε ασθενείς με φυσιολογική ηπατική λειτουργία. Οι χρόνοι ημίσειας ζωής αποβολής για τη λοραταδίνη και τον ενεργό μεταβολίτη της ήταν 24 και 37 ώρες αντίστοιχα και αυξάνονταν αυξανόμενης της βαρύτητας της ηπατοπάθειας.

Ηλικιωμένοι

Το φαρμακοκινητικό προφίλ της λοραταδίνης και του ενεργού μεταβολίτη της είναι συγκρίσιμο σε υγιείς ενήλικες εθελοντές και σε υγιείς γηριατρικούς εθελοντές.

Απορρόφηση Η λοραταδίνη απορροφάται ταχέως και καλώς. Η ταυτόχρονη λήψη τροφής μπορεί να καθυστερήσει ελαφρώς την απορρόφηση της λοραταδίνης αλλά χωρίς να επηρεάσει την κλινική επίδραση. Οι παράμετροι βιοδιαθεσιμότητας της λοραταδίνης και του ενεργού…