NOVOMIX 30 PENFILL

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον διαβήτη, ινσουλίνες και ενέσιμα ανάλογα, ταχείας δράσης. Κωδικός ATC: A10AB05.

Μηχανισμός δράσης

Το Ασπαρτική ινσουλίνη είναι ένα σκεύασμα ινσουλίνης aspart ταχείας δράσης. Η κύρια δράση του Ασπαρτική ινσουλίνη είναι η ρύθμιση του μεταβολισμού της γλυκόζης μέσω της δέσμευσής του σε υποδοχείς της ινσουλίνης, μειώνοντας τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, διευκολύνοντας την κυτταρική πρόσληψη γλυκόζης και αναστέλλοντας την απελευθέρωση γλυκόζης από το ήπαρ. Αναστέλλει επίσης τη λιπόλυση και την πρωτεόλυση, αυξάνοντας την πρωτεϊνοσύνθεση.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Το Ασπαρτική ινσουλίνη είναι ένα γευματικό σκεύασμα ινσουλίνης aspart, στο οποίο η προσθήκη νικοτιναμιδίου (βιταμίνης B3) συντελεί στην ταχύτερη αρχική απορρόφηση ινσουλίνης συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη. Η έναρξη δράσης ήταν 5 λεπτά νωρίτερη και ο χρόνος έως τον μέγιστο ρυθμό έγχυσης γλυκόζης ήταν 11 λεπτά νωρίτερος με το Ασπαρτική ινσουλίνη συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη. Η μέγιστη δράση μείωσης της γλυκόζης του Ασπαρτική ινσουλίνη σημειώθηκε μεταξύ 1 και 3 ωρών μετά την ένεση. Η δράση μείωσης της γλυκόζης κατά τη διάρκεια των πρώτων 30 λεπτών (AUCGIR, 0-30 min) ήταν 51 mg/kg με το Ασπαρτική ινσουλίνη και 29 mg/kg με το Ασπαρτική ινσουλίνη (αναλογία Ασπαρτική ινσουλίνη/Ασπαρτική ινσουλίνη: 1,74 [1,47, 2,10]95% CI). Η συνολική δράση μείωσης της γλυκόζης και η μέγιστη (GIRmax) δράση μείωσης της γλυκόζης ήταν συγκρίσιμες μεταξύ των Ασπαρτική ινσουλίνη και Ασπαρτική ινσουλίνη. Η συνολική και η μέγιστη δράση μείωσης της γλυκόζης του Ασπαρτική ινσουλίνη αυξάνονται γραμμικά με την αύξηση της δόσης εντός του εύρους των θεραπευτικών δόσεων.

To Ασπαρτική ινσουλίνη έχει ταχύτερη έναρξη δράσης σε σύγκριση με το Ασπαρτική ινσουλίνη (βλ. Φαρμακοκινητικές), οδηγώντας σε επακόλουθη αυξημένη πρώιμη δράση μείωσης της γλυκόζης. Αυτό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά τη συνταγογράφηση του Ασπαρτική ινσουλίνη.

Η διάρκεια δράσης ήταν βραχύτερη για το Ασπαρτική ινσουλίνη συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη και διήρκησε 3-5 ώρες.

Η διακύμανση από ημέρα σε ημέρα μεταξύ των ασθενών ως προς τη δράση μείωσης της γλυκόζης ήταν χαμηλή για το Ασπαρτική ινσουλίνη τόσο σε επίπεδο πρώιμης (AUCGIR, 0-1h, CV26%), όσο και σε επίπεδο συνολικής (AUCGIR, 0-12h, CV18%) και μέγιστης δράσης μείωσης γλυκόζης (GIRmax, CV~19%).

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Το Ασπαρτική ινσουλίνη έχει μελετηθεί σε 2.068 ενήλικες ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 (1.143 ασθενείς) και διαβήτη τύπου 2 (925 ασθενείς) σε 3 τυχαιοποιημένες δοκιμές αποτελεσματικότητας και ασφάλειας (18-26 εβδομάδες θεραπείας). Επιπλέον, το Ασπαρτική ινσουλίνη έχει μελετηθεί σε 777 παιδιά με διαβήτη τύπου 1 σε μια τυχαιοποιημένη δοκιμή αποτελεσματικότητας και ασφάλειας (26 εβδομάδες θεραπείας). Στη δοκιμή δεν τυχαιοποιήθηκαν παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών.

Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 Η θεραπευτική επίδραση του Ασπαρτική ινσουλίνη ως προς την επίτευξη γλυκαιμικού ελέγχου αξιολογήθηκε όταν χορηγήθηκε την ώρα του γεύματος ή μετά το γεύμα. Το Ασπαρτική ινσουλίνη το οποίο χορηγήθηκε την ώρα του γεύματος ήταν μη κατώτερο του Ασπαρτική ινσουλίνη ως προς τη μείωση της τιμής HbA1c και η βελτίωση της τιμής HbA1c ήταν στατιστικά σημαντική υπέρ του Ασπαρτική ινσουλίνη. Το Ασπαρτική ινσουλίνη, χορηγούμενο μετά το γεύμα, πέτυχε παρόμοια μείωση της τιμής HbA1c με αυτή του Ασπαρτική ινσουλίνη το οποίο χορηγήθηκε την ώρα του γεύματος (Πίνακας 3).

Πίνακας 3 Αποτελέσματα κλινικής δοκιμής θεραπείας βασικής ινσουλίνης-γευματικής ινσουλίνης (basal-bolus) διάρκειας 26 εβδομάδων σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1

Οι τιμές έναρξης και τέλους δοκιμής βασίζονται στον μέσο όρο των τελευταίων διαθέσιμων τιμών που παρατηρήθηκαν. Το διάστημα εμπιστοσύνης 95% αναφέρεται εντός αγκυλών «[]» A Δοκιμή γευμάτων B Σοβαρή υπογλυκαιμία (επεισόδιο που απαιτεί βοήθεια από άλλο άτομο) ή επιβεβαιωμένη βάσει της τιμής γλυκόζης αίματος (BG) υπογλυκαιμία, που ορίζεται ως επεισόδια τα οποία επιβεβαιώνονται από τιμή γλυκόζης πλάσματος < 3,1 mmol/l, ανεξαρτήτως συμπτωμάτων Γ Η διαφορά είναι μεταξύ Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος - Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος Δ Η διαφορά είναι μεταξύ Ασπαρτική ινσουλίνη μετά το γεύμα - Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος E Στατιστικά σημαντική υπέρ του Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος

Το 33,3% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος πέτυχαν μια τιμή-στόχο HbA1c < 7% συγκριτικά με το 23,3% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Ασπαρτική ινσουλίνη μετά το γεύμα και το 28,2% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος. Η εκτιμώμενη πιθανότητα επίτευξης HbA1c < 7% ήταν στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη με το Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος (αναλογίες πιθανοτήτων: 1,47 [1,02, 2,13]95% CI). Δεν έχει παρατηρηθεί καμία στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του Ασπαρτική ινσουλίνη μετά το γεύμα και του Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος.

Το Ασπαρτική ινσουλίνη, χορηγούμενο την ώρα του γεύματος, μείωσε σημαντικά τη μεταγευματική γλυκόζη μετά από 1 ώρα και μετά από 2 ώρες συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη, χορηγούμενο την ώρα του γεύματος. Το Ασπαρτική ινσουλίνη, χορηγούμενο μετά το γεύμα είχε ως αποτέλεσμα υψηλότερη μεταγευματική γλυκόζη μετά από 1 ώρα και συγκρίσιμη μεταγευματική γλυκόζη μετά από 2 ώρες σε σχέση με το Ασπαρτική ινσουλίνη, χορηγούμενο την ώρα του γεύματος (Πίνακας 3).

Η διάμεση συνολική δόση γευματικής ινσουλίνης στο τέλος της δοκιμής ήταν παρόμοια για το Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος, το Ασπαρτική ινσουλίνη μετά το γεύμα και το Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος (μεταβολή από την έναρξη έως το τέλος της δοκιμής: Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος: 0,33→0,39 μονάδες/kg/ημέρα, Ασπαρτική ινσουλίνη μετά το γεύμα: 0,35→0,39 μονάδες/kg/ημέρα, και Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος: 0,36→0,38 μονάδες/kg/ημέρα). Οι μεταβολές στη διάμεση συνολική δόση βασικής ινσουλίνης από την έναρξη έως το τέλος της δοκιμής ήταν συγκρίσιμες για το Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος (0,41→0,39 μονάδες/kg/ημέρα), το Ασπαρτική ινσουλίνη μετά το γεύμα (0,43→0,42 μονάδες/kg/ημέρα) και το Ασπαρτική ινσουλίνη την ώρα του γεύματος (0,43→0,43 μονάδες/kg/ημέρα).

Ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 Η μείωση της τιμής HbA1c από την έναρξη έως το τέλος της δοκιμής επιβεβαιώθηκε ως μη κατώτερη σε σχέση με αυτή που επιτεύχθηκε με το Ασπαρτική ινσουλίνη (Πίνακας 4).

Πίνακας 4 Αποτελέσματα κλινικής δοκιμής θεραπείας βασικής ινσουλίνης-γευματικής ινσουλίνης (basal-bolus) διάρκειας 26 εβδομάδων σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2

Οι τιμές έναρξης και τέλους δοκιμής βασίζονται στο μέσο όρο των τελευταίων διαθέσιμων τιμών που παρατηρήθηκαν. Το διάστημα εμπιστοσύνης 95% αναφέρεται εντός αγκυλών «[]» A Δοκιμή γευμάτων B Σοβαρή υπογλυκαιμία (επεισόδιο που απαιτεί βοήθεια από άλλο άτομο) ή επιβεβαιωμένη βάσει της τιμής γλυκόζης αίματος (BG) υπογλυκαιμία, που ορίζεται ως επεισόδια τα οποία επιβεβαιώνονται από τιμή γλυκόζης πλάσματος < 3,1 mmol/l, ανεξαρτήτως συμπτωμάτων Γ Στατιστικά σημαντική υπέρ του Ασπαρτική ινσουλίνη

Η δοσολογία μετά το γεύμα δεν έχει διερευνηθεί σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2.

Το 74,8% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Ασπαρτική ινσουλίνη πέτυχαν μια τιμή-στόχο HbA1c < 7% συγκριτικά με το 75,9% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με Ασπαρτική ινσουλίνη. Δεν παρατηρήθηκε καμία στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ του Ασπαρτική ινσουλίνη και του Ασπαρτική ινσουλίνη ως προς την εκτιμώμενη πιθανότητα επίτευξης HbA1c < 7%.

Η διάμεση συνολική δόση γευματικής ινσουλίνης στο τέλος της δοκιμής ήταν παρόμοια για το Ασπαρτική ινσουλίνη και το Ασπαρτική ινσουλίνη (μεταβολή από την έναρξη ως το τέλος της δοκιμής: Ασπαρτική ινσουλίνη: 0,21→0,49 μονάδες/kg/ημέρα και Ασπαρτική ινσουλίνη: 0,21→0,51 μονάδες/kg/ημέρα). Οι μεταβολές στη διάμεση συνολική δόση βασικής ινσουλίνης από την έναρξη έως το τέλος της δοκιμής ήταν συγκρίσιμες για το Ασπαρτική ινσουλίνη (0,56→0,53 μονάδες/kg/ημέρα) και το Ασπαρτική ινσουλίνη (0,52→0,48 μονάδες/kg/ημέρα).

Ηλικιωμένοι Στις τρεις ελεγχόμενες κλινικές δοκιμές, 192 από τους 1.219 (16%) ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 ή διαβήτη τύπου 2 που έλαβαν θεραπεία με το Ασπαρτική ινσουλίνη ήταν ηλικίας ≥ 65 ετών και 24 από τους 1.219 (2%) ήταν ηλικίας ≥ 75 ετών. Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές ως προς την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα μεταξύ ηλικιωμένων και νεαρότερων ασθενών.

Συνεχής υποδόρια έγχυση ινσουλίνης (CSII) Μια τυχαιοποιημένη (2:1), διπλά τυφλή, παράλληλων ομάδων, ελεγχόμενη με δραστική ουσία δοκιμή διάρκειας 6 εβδομάδων αξιολόγησε τη συμβατότητα του Ασπαρτική ινσουλίνη και του Ασπαρτική ινσουλίνη, χορηγούμενων μέσω συστήματος CSII, σε ενήλικες ασθενείς με διαβήτη τύπου 1. Δεν υπήρξαν μικροσκοπικά επιβεβαιωμένα επεισόδια απόφραξης του σετ έγχυσης ούτε στην ομάδα του Ασπαρτική ινσουλίνη (N=25) ούτε στην ομάδα του Ασπαρτική ινσουλίνη (N=12). Δύο ασθενείς από την ομάδα του Ασπαρτική ινσουλίνη ανέφεραν από δύο οφειλόμενες στη θεραπεία αντιδράσεις της θέσης έγχυσης.

Σε μια διασταυρούμενη δοκιμή διάρκειας 2 εβδομάδων, το Ασπαρτική ινσουλίνη επέδειξε μεγαλύτερη δράση μείωσης της μεταγευματικής γλυκόζης μετά από μια δοκιμή τυποποιημένων γευμάτων αναφορικά με την ανταπόκριση της μεταγευματικής γλυκόζης μετά από 1 ώρα και μετά από 2 ώρες (διαφορά θεραπείας: -0,50 mmol/l [-1,07, 0,07]95% CI και -0,99 mmol/l [-1,95, -0,03]95% CI), αντίστοιχα, συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη σε συνθήκες CSII.

Παιδιατρικός πληθυσμός Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Ασπαρτική ινσουλίνη μελετήθηκαν σε μια τυχαιοποιημένη 1:1:1 κλινική δοκιμή ελεγχόμενη με δραστική ουσία σε παιδιά και εφήβους με διαβήτη τύπου 1, ηλικίας 1 έως 18 ετών, για χρονικό διάστημα 26 εβδομάδων (Ν=777). Στη δοκιμή αυτή, συγκρίθηκαν η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενου την ώρα του γεύματος (0-2 λεπτά πριν από το γεύμα) ή μετά το γεύμα (20 λεπτά μετά από την έναρξη του γεύματος) και του Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενου την ώρα του γεύματος, και τα δύο σε συνδυασμό με ινσουλίνη degludec.

Οι ασθενείς στον βραχίονα του Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενου την ώρα του γεύματος περιλάμβαναν 16 παιδιά ηλικίας 2-5 ετών, 100 παιδιά ηλικίας 6-11 ετών και 144 εφήβους ηλικίας 12-17 ετών. Οι ασθενείς στον βραχίονα του Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενου μεταγευματικά περιλάμβαναν 16 παιδιά ηλικίας 2-5 ετών, 100 παιδιά ηλικίας 6-11 ετών και 143 εφήβους ηλικίας 12-17 ετών.

Το Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενο την ώρα του γεύματος έδειξε ανώτερο γλυκαιμικό έλεγχο σε σύγκριση με το Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενο την ώρα του γεύματος σε σχέση με τη μεταβολή στην HbA1c (ETD: -0,17% [-0,30, -0,03]95% CI). Το Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενο μεταγευματικά έδειξε μη κατώτερο γλυκαιμικό έλεγχο σε σύγκριση με το Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενο την ώρα του γεύματος (ETD: 0,13% [-0,01, 0,26]95% CI).

Το Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενο την ώρα του γεύματος έδειξε στατιστικώς σημαντική βελτίωση στη μέση αύξηση της μεταγευματικής γλυκόζης σε 1 ώρα, και στα τρία κυρίως γεύματα σε σύγκριση με το Ασπαρτική ινσουλίνη (μετρούμενη μέσω SMPG). Για το Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενο μεταγευματικά, η σύγκριση αυτή ευνόησε το Ασπαρτική ινσουλίνη χορηγούμενο την ώρα του γεύματος.

Δεν παρατηρήθηκε συνολικά αυξημένος κίνδυνος σοβαρής ή επιβεβαιωμένης μέσω γλυκόζης του αίματος υπογλυκαιμίας σε σύγκριση με το Ασπαρτική ινσουλίνη.

Οι παρατηρούμενες επιδράσεις και τα προφίλ ασφάλειας ήταν συγκρίσιμα μεταξύ όλων των ηλικιακών ομάδων.

Απορρόφηση

Το Ασπαρτική ινσουλίνη είναι ένα σκεύασμα γευματικής ινσουλίνης aspart, στο οποίο η προσθήκη νικοτιναμιδίου (βιταμίνης B3) έχει ως αποτέλεσμα την ταχύτερη αρχική απορρόφηση ινσουλίνης. Η ινσουλίνη εμφανίστηκε στην κυκλοφορία περίπου 4 λεπτά μετά τη χορήγηση (Εικόνα 1). Η έναρξη της εμφάνισης ήταν δύο φορές ταχύτερη (που αντιστοιχεί σε 5 λεπτά νωρίτερα), ο χρόνος έως το 50% της μέγιστης συγκέντρωσης ήταν 9 λεπτά βραχύτερος με το Ασπαρτική ινσουλίνη συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη, με τέσσερις φορές περισσότερη διαθέσιμη ινσουλίνη κατά τη διάρκεια των πρώτων 15 λεπτών και με διπλάσια ινσουλίνη διαθέσιμη κατά τη διάρκεια των πρώτων 30 λεπτών.

Εικόνα 1 Μέσο προφίλ ινσουλίνης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 μετά από υποδόρια ένεση.

Η συνολική έκθεση στην ινσουλίνη ήταν συγκρίσιμη μεταξύ του Ασπαρτική ινσουλίνη και του Ασπαρτική ινσουλίνη. Η μέση Cmax για μία δόση 0,2 μονάδων/kg σωματικού βάρους είναι 298 pmol/l και συγκρίσιμη με αυτή του Ασπαρτική ινσουλίνη.

Η συνολική έκθεση και η μέγιστη συγκέντρωση ινσουλίνης αυξάνεται αναλογικά με την αύξηση της υποδόριας δόσης του Ασπαρτική ινσουλίνη εντός του εύρους των θεραπευτικών δόσεων.

Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της ινσουλίνης aspart μετά από υποδόρια χορήγηση του Ασπαρτική ινσουλίνη στην κοιλιά, τον δελτοειδή μυ και τον μηρό ήταν περίπου 80%.

Μετά τη χορήγηση του Ασπαρτική ινσουλίνη, η ταχεία έναρξη εμφάνισης διατηρείται ανεξαρτήτως της θέσης ένεσης. Ο χρόνος έως τη μέγιστη συγκέντρωση και η συνολική έκθεση στην ινσουλίνη aspart ήταν συγκρίσιμα μεταξύ της κοιλιάς, του άνω τμήματος του βραχίονα και του μηρού. Η πρώιμη έκθεση στην ινσουλίνη και η μέγιστη συγκέντρωση ήταν συγκρίσιμες για την κοιλιά και τις περιοχές του άνω τμήματος του βραχίονα, αλλά χαμηλότερες για τον μηρό.

Συνεχής υποδόρια έγχυση ινσουλίνης (CSII) Η έναρξη έκθεσης σε συνθήκες CSII (χρόνος έως την επίτευξη μέγιστης συγκέντρωσης) ήταν 26 λεπτά βραχύτερη με το Ασπαρτική ινσουλίνη συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη, συντελώντας σε περίπου τρεις φορές περισσότερη διαθέσιμη ινσουλίνη κατά τη διάρκεια των πρώτων 30 λεπτών (Εικόνα 2).

Εικόνα 2 Μέσα προφίλ ινσουλίνης σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1 σε συνθήκες CSII (0-5 ώρες), διορθωμένα για την έγχυση βασικής ινσουλίνης

Κατανομή

Η ινσουλίνη aspart έχει χαμηλή συγγένεια δέσμευσης στις πρωτεΐνες του πλάσματος (< 10%), παρόμοια με αυτήν που παρατηρείται στην κανονική ανθρώπινη ινσουλίνη.

Ο όγκος κατανομής (Vd) μετά την ενδοφλέβια χορήγηση ήταν 0,22 l/kg (π.χ. 15,4 l για ένα άτομο βάρους 70 kg), που αντιστοιχεί στον όγκο εξωκυττάριου υγρού στο σώμα.

Βιομετασχηματισμός

Η αποδόμηση της ινσουλίνης aspart είναι παρόμοια με εκείνη της ανθρώπινης ινσουλίνης. Όλοι οι μεταβολίτες που σχηματίζονται είναι ανενεργοί.

Αποβολή

Ο χρόνος ημίσειας ζωής του Ασπαρτική ινσουλίνη μετά από υποδόρια χορήγηση είναι 57 λεπτά και είναι συγκρίσιμος με αυτόν του Ασπαρτική ινσουλίνη.

Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση Ασπαρτική ινσουλίνη, η κάθαρση ήταν ταχεία (1 l/h/kg) και ο χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής ήταν 10 λεπτά.

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι Στους ηλικιωμένους ασθενείς με διαβήτη τύπου 1, η χορήγηση Ασπαρτική ινσουλίνη έδειξε νωρίτερη έναρξη έκθεσης και υψηλότερη πρώιμη έκθεση στην ινσουλίνη ενώ διατηρήθηκε μια παρόμοια συνολική έκθεση και μέγιστη συγκέντρωση συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη.

Η συνολική έκθεση στην ινσουλίνη aspart και η μέγιστη συγκέντρωση μετά από τη χορήγηση του Ασπαρτική ινσουλίνη ήταν 30% υψηλότερη σε ηλικιωμένα άτομα συγκριτικά με νεαρότερα ενήλικα άτομα.

Φύλο Η επίδραση του φύλου στη φαρμακοκινητική του Ασπαρτική ινσουλίνη εξετάστηκε σε μια ανάλυση των φαρμακοκινητικών δοκιμών μεταξύ των κλινικών δοκιμών. Το Ασπαρτική ινσουλίνη έδειξε συγκρίσιμη πρώιμη έναρξη έκθεσης και υψηλότερη πρώιμη έκθεση στην ινσουλίνη ενώ διατηρήθηκε παρόμοια συνολική έκθεση και μέγιστη συγκέντρωση συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες ασθενείς με διαβήτη τύπου 1.

Η πρώιμη και η μέγιστη έκθεση στην ινσουλίνη με το Ασπαρτική ινσουλίνη ήταν συγκρίσιμες για τις γυναίκες και τους άνδρες ασθενείς με διαβήτη τύπου 1. Ωστόσο, η συνολική έκθεση στην ινσουλίνη ήταν μεγαλύτερη στις γυναίκες συγκριτικά με τους άνδρες ασθενείς με διαβήτη τύπου 1.

Παχυσαρκία Ο ρυθμός αρχικής απορρόφησης ήταν βραδύτερος με την αύξηση του δείκτη μάζας σώματος (BMI), ενώ η συνολική έκθεση ήταν παρόμοια μεταξύ των διαφορετικών επιπέδων BMI. Συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη, η επίδραση του BMI στην απορρόφηση ήταν λιγότερο έντονη για το Ασπαρτική ινσουλίνη, οδηγώντας σε σχετικά υψηλότερη αρχική έκθεση.

Φυλή και εθνικότητα Η επίδραση της φυλής και της εθνικότητας (μαύρη έναντι λευκής φυλής και Λατίνοι έναντι μη Λατίνων) στη συνολική έκθεση ινσουλίνης με το Ασπαρτική ινσουλίνη βασίστηκε στα αποτελέσματα μιας φαρμακοκινητικής ανάλυσης πληθυσμού σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 1. Για το Ασπαρτική ινσουλίνη δε διαπιστώθηκε διαφορά στην έκθεση μεταξύ των φυλετικών και των εθνοτικών ομάδων που ερευνήθηκαν.

Ηπατική δυσλειτουργία Μία φαρμακοκινητική μελέτη εφάπαξ δόσης με ινσουλίνη aspart πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του Ασπαρτική ινσουλίνη σε 24 άτομα με ηπατική λειτουργία κυμαινόμενη από φυσιολογική έως σοβαρή δυσλειτουργία. Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία, ο ρυθμός απορρόφησης ήταν μειωμένος και πιο μεταβλητός.

Νεφρική δυσλειτουργία Μία φαρμακοκινητική μελέτη εφάπαξ δόσης με ινσουλίνη aspart πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του Ασπαρτική ινσουλίνη σε 18 άτομα με νεφρική λειτουργία κυμαινόμενη από φυσιολογική έως σοβαρή δυσλειτουργία. Δε βρέθηκε καμία προφανής επίδραση των τιμών κάθαρσης της κρεατινίνης στις τιμές AUC, Cmax, CL/F και Tmax της ινσουλίνης aspart. Τα δεδομένα για ασθενείς με μέτρια και σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία ήταν περιορισμένα. Ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια οι οποίοι χρήζουν αιμοκάθαρσης δεν ερευνήθηκαν.

Παιδιατρικός πληθυσμός Στα παιδιά (6-11 ετών) και τους εφήβους (12-18 ετών), η χορήγηση Ασπαρτική ινσουλίνη έδειξε νωρίτερη έναρξη έκθεσης και υψηλότερη πρώιμη έκθεση στην ινσουλίνη, ενώ διατηρήθηκε παρόμοια συνολική έκθεση και μέγιστη συγκέντρωση συγκριτικά με το Ασπαρτική ινσουλίνη.

Η έναρξη και η πρώιμη έκθεση στην ινσουλίνη με το Ασπαρτική ινσουλίνη ήταν παρόμοιες μεταξύ παιδιών και εφήβων με εκείνες των ενηλίκων. Η συνολική έκθεση στο Ασπαρτική ινσουλίνη ήταν χαμηλότερη στα παιδιά και τους εφήβους συγκριτικά με τους ενήλικες, σε δόση 0,2 μονάδων/kg σωματικού βάρους, ενώ η μέγιστη συγκέντρωση ινσουλίνης aspart στον ορό ήταν παρόμοια μεταξύ των ηλικιακών ομάδων.

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία Φάρμακα που χρησιμοποιούνται στον διαβήτη, ινσουλίνες και ενέσιμα ανάλογα, ταχείας δράσης. Κωδικός ATC: A10AB05. ### Μηχανισμός δράσης Το Ασπαρτική ινσουλίνη είναι ένα σκεύασμα ινσουλίνης aspart ταχείας δράσης. Η κύρια δράση…

Απορρόφηση Το Ασπαρτική ινσουλίνη είναι ένα σκεύασμα γευματικής ινσουλίνης aspart, στο οποίο η προσθήκη νικοτιναμιδίου (βιταμίνης B3) έχει ως αποτέλεσμα την ταχύτερη αρχική απορρόφηση ινσουλίνης. Η ινσουλίνη εμφανίστηκε στην κυκλοφορία περίπου 4 λεπτά…