SKYRIZI

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Ανοσοκατασταλτικά, αναστολείς ιντερλευκίνης, κωδικός ATC: L04AC18

Μηχανισμός δράσης

Η ρισανκιζουμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο μονοκλωνικό αντίσωμα ανοσοσφαιρίνης G1 (IgG1), το οποίο προσδένεται εκλεκτικά με υψηλή συγγένεια στην υπομονάδα p19 της ανθρώπινης κυτοκίνης ιντερλευκίνη-23 (IL-23) χωρίς να προσδένεται στην IL-12 και αναστέλλει την αλληλεπίδρασή της με το σύμπλεγμα υποδοχέα IL-23. Η IL-23 είναι μία κυτοκίνη, η οποία συμμετέχει στις φλεγμονώδεις και ανοσολογικές αποκρίσεις. Αποκλείοντας την πρόσδεση της IL-23 στον υποδοχέα της, η ρισανκιζουμάμπη αναστέλλει την εξαρτώμενη από την IL-23 κυτταρική σηματοδότηση και απελευθέρωση προφλεγμονωδών κυτοκινών.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Σε μία μελέτη ατόμων με ψωρίαση, η έκφραση των γονιδίων που συσχετίζονται με τον άξονα IL-23/IL-17 ήταν μειωμένη στο δέρμα μετά από εφάπαξ δόσεις ρισανκιζουμάμπης. Μειώσεις στο πάχος της επιδερμίδας, στη διήθηση από φλεγμονώδη κύτταρα και στην έκφραση των δεικτών της ψωριασικής νόσου παρατηρήθηκαν επίσης στις ψωριασικές βλάβες. Σε μια μελέτη ατόμων με ψωριασική αρθρίτιδα, στατιστικά σημαντική και κλινικά ουσιαστική μείωση από την αρχική εκτίμηση παρατηρήθηκε στην εβδομάδα 24 στους σχετιζόμενους με τις IL-23 και IL-17 βιοδείκτες, συμπεριλαμβανομένων των IL-17A, IL-17F και IL-22 του ορού μετά από τη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη 150 mg υποδορίως στην εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και έπειτα κάθε 12 εβδομάδες.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Ψωρίαση κατά Πλάκας Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ρισανκιζουμάμπης αξιολογήθηκε σε 2.109 άτομα με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση κατά πλάκας σε τέσσερις πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές μελέτες (ULTIMMA-1, ULTIMMA-2, IMMHANCE και IMMVENT). Τα άτομα που εντάχθηκαν είχαν ηλικία 18 ετών και άνω, και είχαν ψωρίαση κατά πλάκας και διήθηση σε ≥ 10% της επιφάνειας του σώματος (BSA), βαθμολογία στη στατική Συνολική Ιατρική Εκτίμηση (sPGA) ≥ 3 στη συνολική αξιολόγηση (πάχος/ διήθηση, ερύθημα και απολέπιση) της ψωρίασης σε μία κλίμακα βαρύτητας από το 0 έως το 4, και βαθμολογία στον δείκτη έκτασης και βαρύτητας της ψωρίασης (PASI) ≥ 12 και οι οποίοι ήταν υποψήφιοι για συστηματική θεραπεία ή φωτοθεραπεία. Συνολικά, τα άτομα είχαν διάμεση αρχική βαθμολογία PASI 17,8, ένα διάμεσο BSA 20,0% και διάμεση αρχική βαθμολογία DLQI 13,0. Η αρχική βαθμολογία sPGA ήταν σοβαρή στο 19,3% των ατόμων και μέτρια στο 80,7% των ατόμων. Συνολικά το 9,8% των ατόμων της μελέτης είχε ιστορικό διαγνωσμένης ψωριασικής αρθρίτιδας. Σε όλες τις μελέτες, το 30,9% των ατόμων λάμβανε για πρώτη φορά οποιαδήποτε συστηματική θεραπεία (περιλαμβανομένης της μη βιολογικής και της βιολογικής θεραπείας), το 38,1% είχε λάβει προηγούμενη φωτοθεραπεία ή φωτοχημειοθεραπεία, το 48,3% είχε λάβει προηγούμενη μη βιολογική συστηματική θεραπεία, το 42,1% είχε λάβει προηγούμενη βιολογική θεραπεία, και το 23,7% είχε λάβει τουλάχιστον έναν αντι-TNF άλφα παράγοντα για τη θεραπεία της ψωρίασης. Ασθενείς που ολοκλήρωσαν τις μελέτες αυτές και άλλες μελέτες Φάσης 2/3 είχαν την ευκαιρία να ενταχθούν σε μια μελέτη επέκτασης με ανοιχτή χορήγηση, την μελέτη LIMMITLESS.

ULTIMMA-1 και ULTIMMA-2 Οι μελέτες ULTIMMA-1 και ULTIMMA-2 ενέταξαν 997 άτομα (598 τυχαιοποιήθηκαν στη ρισανκιζουμάμπη 150 mg, 199 σε ουστεκινουμάμπη 45 mg ή 90 mg [σύμφωνα με το βάρος στην αρχική εκτίμηση], και 200 σε εικονικό φάρμακο). Τα άτομα έλαβαν θεραπεία στην εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4, και έπειτα κάθε 12 εβδομάδες. Τα δύο συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία των μελετών ULTIMMA-1 και ULTIMMA-2 ήταν το ποσοστό των ατόμων που επιτύγχαναν 1) ανταπόκριση κατά PASI 90, και 2) βαθμολογία sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος (sPGA 0 ή 1) στην εβδομάδα 16 έναντι του εικονικού φαρμάκου. Τα αποτελέσματα του συμπρωτεύοντος και των λοιπών καταληκτικών σημείων παρουσιάζονται στον Πίνακα 2 και την Εικόνα 1.

Όλες οι συγκρίσεις της ρισανκιζουμάμπης έναντι της ουστεκινουμάμπης και του εικονικού φαρμάκου πέτυχαν p < 0,001 με εξαίρεση την ανταπόκριση PASI 75 στην εβδομάδα 52 στη μελέτη ULTIMMA-2, όπου p = 0,001 α Συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία έναντι εικονικού φαρμάκου β Κανένας αντίκτυπος στην σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής γ Κλίμακα Συμπτωμάτων Ψωρίασης (PSS) 0 σημαίνει κανένα αίσθημα άλγους, κνησμού, ερυθρότητας και καύσου κατά τη διάρκεια των τελευταίων 24 ωρών

[Διάγραμμα: Χρονική πορεία μέσης ποσοστιαίας μεταβολής από την ανταπόκριση PASI στην αρχική εκτίμηση στη μελέτη ULTIMMA-1 και ULTIMMA-2]

Η εξέταση της ηλικίας, του φύλου, της φυλής, του σωματικού βάρους ≤ 130 kg, της βαθμολογίας PASI στην αρχική εκτίμηση, της ταυτόχρονης παρουσίας ψωριασικής αρθρίτιδας, της προηγούμενης μη βιολογικής συστηματικής θεραπείας, της προηγούμενης βιολογικής θεραπείας και της προηγούμενης αποτυχίας βιολογικής θεραπείας δεν εντόπισε διαφορές στην ανταπόκριση στη ρισανκιζουμάμπη σε αυτές τις υποομάδες. Παρατηρήθηκαν βελτιώσεις στην ψωρίαση που σχετίζονται με το τριχωτό της κεφαλής, τα νύχια, και τις παλάμες και τα πέλματα στην εβδομάδα 16 και την εβδομάδα 52 στα άτομα που έλαβαν θεραπεία με τη ρισανκιζουμάμπη.

∆είκτης Σοβαρότητας Ψωρίασης των Νυχιών (NAPSI), ∆είκτης Σοβαρότητας Ψωρίασης των Παλαμών και Πελμάτων (PPASI), ∆είκτης Σοβαρότητας Ψωρίασης του Τριχωτού Κεφαλής (PSSI), και Τυπικό Σφάλμα (SE) ** P < 0,01 σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη *** P < 0,001 σε σύγκριση με τη ρισανκιζουμάμπη

Το άγχος και η κατάθλιψη, όπως μετρήθηκαν από την Νοσοκομειακή Κλίμακα Άγχους και Κατάθλιψης (HADS), βελτιώθηκαν στην ομάδα της ρισανκιζουμάμπης κατά την εβδομάδα 16 σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Συντήρηση της ανταπόκρισης Σε μία ενοποιημένη ανάλυση των ατόμων που έλαβαν τη ρισανκιζουμάμπη στις μελέτες ULTIMMA-1 και ULTIMMA-2 για τους ανταποκριθέντες PASI 100 στην εβδομάδα 16, το 79,8% (206/258) των ατόμων που συνέχισαν σε ρισανκιζουμάμπη διατήρησε την ανταπόκριση στην εβδομάδα 52. Για τους ανταποκριθέντες PASI 90 στην εβδομάδα 16, το 88,4% (398/450) των ατόμων διατήρησε την ανταπόκριση στην εβδομάδα 52. Από τους ασθενείς που έλαβαν ρισανκιζουμάμπη στις μελέτες ULTIMMA-1 και ULTIMMA-2, 525 συνέχισαν να λαμβάνουν ρισανκιζουμάμπη κάθε 12 εβδομάδες στη μελέτη LIMMITLESS. Από αυτούς, 376 (71,6%) ολοκλήρωσαν ακόμη 252 εβδομάδες θεραπείας ανοιχτής χορήγησης. Μεταξύ των ατόμων που παρέμειναν στη μελέτη, οι βελτιώσεις που επιτεύχθηκαν με τη ρισανκιζουμάμπη στα ποσοστά PASI 90 και sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος την εβδομάδα 52 διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 304. Από τους ασθενείς που έλαβαν ουστεκινουμάμπη στις μελέτες ULTIMMA-1 και ULTIMMA-2, 172 λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη κάθε 12 εβδομάδες στη μελέτη LIMMITLESS. Από αυτούς, 116 (67,4%) ολοκλήρωσαν τη μελέτη, συμπεριλαμβανομένων 252 εβδομάδων θεραπείας ανοιχτής χορήγησης ρισανκιζουμάμπης και παρακολούθησης στο τέλος της μελέτης. Μεταξύ των ατόμων που παρέμειναν στη μελέτη, τα ποσοστά PASI 90 και ανταπόκρισης sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος αυξήθηκαν από την εβδομάδα 52 έως την εβδομάδα 76 και κατόπιν διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 304.

[Διάγραμμα: Ποσοστό ατόμων που πέτυχε ανταπόκριση PASI 90 (OC) στη μελέτη LIMMITLESS] [Διάγραμμα: Ποσοστό ατόμων που πέτυχε ανταπόκριση sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος ανά επίσκεψη (OC) στη μελέτη LIMMITLESS]

Οι βελτιώσεις στον δερματολογικό δείκτη ποιότητας ζωής (DLQI 0 ή 1) διατηρήθηκαν στους ασθενείς που λάμβαναν συνεχιζόμενη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη έως την εβδομάδα 304 στη μελέτη επέκτασης ανοιχτής χορήγησης LIMMITLESS. Το προφίλ ασφαλείας της ρισανκιζουμάμπης για άνω των 5 ετών έκθεση ήταν σύμφωνο με το προφίλ που παρατηρήθηκε για έως και 16 εβδομάδες.

Μελέτη IMMHANCE Η μελέτη IMMHANCE ενέταξε 507 άτομα (407 τυχαιοποιήθηκαν σε ρισανκιζουμάμπη 150 mg και 100 σε εικονικό φάρμακο). Τα άτομα έλαβαν θεραπεία στην εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και έπειτα κάθε 12 εβδομάδες. Τα άτομα που ελάμβαναν αρχικά ρισανκιζουμάμπη και είχαν sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος στην εβδομάδα 28 επανατυχαιοποιήθηκαν ώστε να συνεχίσουν τη ρισανκιζουμάμπη κάθε 12 εβδομάδες έως την εβδομάδα 88 (με παρακολούθηση 16 εβδομάδες μετά τη τελευταία δόση ρισανκιζουμάμπης) ή να διακόψουν τη θεραπεία. Στην εβδομάδα 16, η ρισανκιζουμάμπη ήταν ανώτερη του εικονικού φαρμάκου αναφορικά με τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος (83,5% με τη ρισανκιζουμάμπη έναντι 7,0% με το εικονικό φάρμακο) και PASI 90 (73,2% με τη ρισανκιζουμάμπη έναντι 2,0% με το εικονικό φάρμακο). Από τα 31 άτομα της μελέτης IMMHANCE με λανθάνουσα φυματίωση που δεν έλαβαν προφύλαξη κατά τη διάρκεια της μελέτης, κανένα δεν ανέπτυξε ενεργό φυματίωση κατά τη διάρκεια μέσης παρακολούθησης 55 εβδομάδων με τη ρισανκιζουμάμπη. Μεταξύ των ατόμων με sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος στην εβδομάδα 28 στη μελέτη IMMHANCE, το 81,1% (90/111) των ατόμων επανατυχαιοποιήθηκε σε συνέχιση της θεραπείας με τη ρισανκιζουμάμπη διατηρώντας αυτή την ανταπόκριση στην εβδομάδα 104 συγκριτικά με το 7,1% (16/225) που επανατυχαιοποιήθηκε σε απόσυρση από τη ρισανκιζουμάμπη. Εξ αυτών των ατόμων, το 63,1% (70/111) των ατόμων που επανατυχαιοποιήθηκε σε συνέχιση της θεραπείας με ρισανκιζουμάμπη πέτυχε μια καθαρή ανταπόκριση sPGA την εβδομάδα 104 σε σύγκριση με το 2,2% (5/225) οι οποίοι επανατυχαιοποιήθηκαν σε απόσυρση από την θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη. Μεταξύ των ατόμων που πέτυχαν sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος την εβδομάδα 28 και υποτροπίασαν σε μέτριο έως σοβαρό sPGA μετά από απόσυρση από τη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη, 83,7% (128/153) ανέκτησαν sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος μετά από 16 εβδομάδες επαναθεραπείας. Η απώλεια sPGA καθαρού ή σχεδόν καθαρού δέρματος παρατηρήθηκε από τις 12 εβδομάδες μετά από μία παραλειφθείσα δόση. Από τα άτομα που επανατυχαιοποιήθηκαν σε απόσυρση από τη θεραπεία, 80,9% (182/225) υποτροπίασαν και ο διάμεσος χρόνος υποτροπής ήταν 295 ημέρες. Δεν αναγνωρίσθηκαν χαρακτηριστικά για την πρόβλεψη του χρόνου απώλειας ανταπόκρισης ή τη πιθανότητα ανάκτησης ανταπόκρισης σε εξατομικευμένο επίπεδο ασθενούς.

Μελέτη IMMVENT Η μελέτη IMMVENT ενέταξε 605 άτομα (301 τυχαιοποιήθηκαν σε ρισανκιζουμάμπη και 304 σε αδαλιμουμάμπη). Τα άτομα που τυχαιοποιήθηκαν σε ρισανκιζουμάμπη έλαβαν θεραπεία με 150 mg στην εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και έπειτα κάθε 12 εβδομάδες. Τα άτομα που τυχαιοποιήθηκαν σε αδαλιμουμάμπη έλαβαν 80 mg στην εβδομάδα 0, 40 mg στην εβδομάδα 1 και 40 mg κάθε δεύτερη εβδομάδα έως την εβδομάδα 15. Με έναρξη στην εβδομάδα 16, τα άτομα που έλαβαν αδαλιμουμάμπη συνέχισαν ή άλλαξαν θεραπεία βάσει της ανταπόκρισης:

• Τα άτομα με ανταπόκριση < PASI 50 άλλαξαν σε ρισανκιζουμάμπη
• Τα άτομα με ανταπόκριση PASI 50 έως < PASI 90 επανατυχαιοποιήθηκαν είτε σε συνέχιση της αδαλιμουμάμπης ή σε αλλαγή σε ρισανκιζουμάμπη
• Τα άτομα με ανταπόκριση PASI 90 συνέχισαν να λαμβάνουν αδαλιμουμάμπη Τα αποτελέσματα παρουσιάζονται στον Πίνακα 4.

Όλες οι συγκρίσεις πέτυχαν p < 0,001 α Συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία β Κανένας αντίκτυπος στην σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής

Για τα άτομα που είχαν ανταπόκριση PASI 50 έως <PASI 90 με τη αδαλιμουμάμπη στην εβδομάδα16 και επανατυχαιοποιήθηκαν, οι διαφορές στα ποσοστά ανταπόκρισης PASI 90 ανάμεσα στην μετάβαση σε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη και στη συνέχιση της αδαλιμουμάμπης σημειώθηκαν στις 4 εβδομάδες μετά από την επανατυχαιοποίηση (49,1% έναντι 26,8%, αντίστοιχα). Τα αποτελέσματα των 28 εβδομάδων ύστερα από την επανατυχαιοποίηση παρουσιάζονται στον Πίνακα 5 και στο Εικόνα 4.

Όλες οι συγκρίσεις πέτυχαν p < 0,001 [Διάγραμμα: Χρονική πορεία PASI 90 μετά από την επανατυχαιοποίηση στη μελέτη IMMVENT]

Σε 270 άτομα που πέρασαν από το αδαλιμουμάμπη σε θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη χωρίς περίοδο έκπλυσης, το προφίλ ασφάλειας της ρισανκιζουμάμπης ήταν παρόμοιο με αυτό των ατόμων που άρχισαν τη ρισανκιζουμάμπη μετά από έκπλυση των οποιωνδήποτε προηγούμενων συστηματικών θεραπειών.

Ψωρίαση κατά πλάκας με διήθηση του τριχωτού της κεφαλής ή της περιοχής των γεννητικών οργάνων Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ρισανκιζουμάμπης αξιολογήθηκαν σε μια πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη (UNLIMMITED) στην οποία εντάχθηκαν άτομα ηλικίας 18 ετών και άνω με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής (UNLIMMITED-S), η οποία οριζόταν ως βαθμολογία στον Δείκτη Σοβαρότητας Ψωρίασης του Τριχωτού Κεφαλής (PSSI) ≥ 12, βαθμολογία Συνολικής Εκτίμησης Ερευνητή για το τριχωτό της κεφαλής (IGA τριχωτού της κεφαλής) ≥ 3, και διήθηση στο ≥ 30% του τριχωτού της κεφαλής, ή με μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση των γεννητικών οργάνων (UNLIMMITED-G), η οποία οριζόταν ως στατική Συνολική Ιατρική Εκτίμηση των Γεννητικών Οργάνων (sPGA-G) ≥ 3 στην αρχική εκτίμηση. Όλα τα άτομα είχαν BSA ≥ 1% και sPGA ≥ 3 στην αρχική εκτίμηση. Στη μελέτη UNLIMMITED, τα άτομα τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν είτε ρισανκιζουμάμπη 150 mg είτε εικονικό φάρμακο υποδορίως στις εβδομάδες 0 και 4. Ξεκινώντας από την εβδομάδα 16, όλα τα άτομα λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη 150 mg κάθε 12 εβδομάδες μέχρι την τελευταία δόση την εβδομάδα 40.

Περιοχή του τριχωτού της κεφαλής (UNLIMMITED-S) Στη μελέτη UNLIMMITED-S εντάχθηκαν 105 άτομα. Η διήθηση του BSA στην αρχική εκτίμηση ήταν ≥ 10% για το 61,9% των ατόμων και < 10% για το 38,1% των ατόμων. Η μέση διήθηση του BSA στην αρχική εκτίμηση ήταν 16,8%. Κατά την έναρξη, το 76,2% των ατόμων είχε sPGA = 3 και το 23,8% είχε sPGA = 4. Κατά την έναρξη, το 54,3% των ατόμων λάμβανε για πρώτη φορά οποιαδήποτε συστηματική θεραπεία (περιλαμβανομένης της μη βιολογικής και της βιολογικής θεραπείας), το 0% των ατόμων είχε λάβει προηγούμενη φωτοθεραπεία, το 15,2% είχε λάβει προηγούμενη μη βιολογική συστηματική θεραπεία και το 37,1% είχε λάβει προηγούμενη βιολογική θεραπεία. Τα αποτελέσματα για το πρωτεύον και τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία παρουσιάζονται στον Πίνακα 6.

Όλες οι συγκρίσεις πέτυχαν p < 0,001, προσαρμοσμένη διαφορά στη θεραπεία (ΔΕ 95%) α Πρωτεύον καταληκτικό σημείο β Επίτευξη βελτίωσης ≥ 75% από την αρχική εκτίμηση στον δείκτη PSSI γ Επίτευξη βελτίωσης ≥ 90% από την αρχική εκτίμηση στον δείκτη PSSI δ Επίτευξη βελτίωσης 100% από την αρχική εκτίμηση στον δείκτη PSSI

Μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη πέτυχε βαθμολογία IGA τριχωτού της κεφαλής 0 την εβδομάδα 16 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (41,2% έναντι 11,1%, αντίστοιχα). Η ανταπόκριση στην Αριθμητική Κλίμακα Βαθμολόγησης (NRS) κνησμού του τριχωτού της κεφαλής, η οποία οριζόταν ως η επίτευξη βελτίωσης (μείωσης) ≥ 4 βαθμών από την αρχική εκτίμηση στην NRS κνησμού του τριχωτού της κεφαλής μεταξύ των ατόμων με βαθμολογίες ≥ 4 στην αρχική εκτίμηση, επιτεύχθηκε σε μεγαλύτερο ποσοστό ατόμων που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη την εβδομάδα 16 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (50,0% έναντι 11,1%, αντίστοιχα). Μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη πέτυχε βαθμολογία DLQI 0 ή 1 (κανένας αντίκτυπος στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής) την εβδομάδα 16 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (47,1% έναντι 11,1%, αντίστοιχα).

Περιοχή των γεννητικών οργάνων (UNLIMMITED-G) Στη μελέτη UNLIMMITED-G εντάχθηκαν 109 άτομα. Η διήθηση του BSA στην αρχική εκτίμηση ήταν ≥ 10% για το 63,3% των ατόμων και < 10% για το 36,7% των ατόμων. Η μέση διήθηση του BSA στην αρχική εκτίμηση ήταν 17,2%. Κατά την έναρξη, το 80,7% των ατόμων είχε sPGA = 3 και το 19,3% είχε sPGA = 4. Κατά την έναρξη, το 61,5% των ατόμων λάμβανε για πρώτη φορά οποιαδήποτε συστηματική θεραπεία (περιλαμβανομένης της μη βιολογικής και της βιολογικής θεραπείας), το 2,8% των ατόμων είχε λάβει προηγούμενη φωτοθεραπεία, το 16,5% είχε λάβει προηγούμενη μη βιολογική συστηματική θεραπεία και το 25,7% είχε λάβει προηγούμενη βιολογική θεραπεία. Τα αποτελέσματα για το πρωτεύον και όλα τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία παρουσιάζονται στον Πίνακα 7.

Όλες οι συγκρίσεις πέτυχαν p < 0,001, προσαρμοσμένη διαφορά στη θεραπεία (ΔΕ 95%) α Πρωτεύον καταληκτικό σημείο β Η συνολική βαθμολογία DLQI 0 ή 1 υποδεικνύει ότι η κατάσταση του δέρματος δεν έχει κανέναν αντίκτυπο στη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής του ασθενούς γ Βελτίωση της βαρύτητας του κνησμού των γεννητικών οργάνων όπως μετράται από μείωση τουλάχιστον 4 βαθμών στην Αριθμητική Κλίμακα Βαθμολόγησης (NRS) 11 σημείων για τον κνησμό λόγω της ψωρίασης των γεννητικών οργάνων (GPI) από την Κλίμακα Συμπτωμάτων Ψωρίασης των Γεννητικών Οργάνων (GPSS) μεταξύ ατόμων με βαθμολογία ≥ 4 στην αρχική εκτίμηση δ Το στοιχείο 2 του Ερωτηματολογίου Συχνότητας Σεξουαλικών επαφών στην Ψωρίαση των Γεννητικών Οργάνων (GenPs-SFQ) μετρά τον αντιληπτό από τον ασθενή αντίκτυπο στη σεξουαλική υγεία λόγω της ψωρίασης των γεννητικών οργάνων στη συχνότητα των σεξουαλικών επαφών (συνουσία ή άλλες δραστηριότητες) την περασμένη εβδομάδα (χρησιμοποιεί μια κλίμακα από το 0 έως το 4 με τις υψηλότερες βαθμολογίες να υποδεικνύουν μεγαλύτερους περιορισμούς) ε Μεταξύ ατόμων με βαθμολογία ≥ 2 στην αρχική εκτίμηση

Τα άτομα που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη πέτυχαν μεγαλύτερη μείωση της βαρύτητας των συμπτωμάτων της ψωρίασης στην περιοχή των γεννητικών οργάνων (κνησμός, άλγος, δυσφορία, τσούξιμο, καύσος, ερυθρότητα, απολέπιση και ρωγμές) από την αρχική εκτίμηση όπως μετρήθηκε από την GPSS την εβδομάδα 16 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η μεταβολή από την έναρξη στη συνολική βαθμολογία της GPSS την εβδομάδα 16 ήταν -26,5 για τη ρισανκιζουμάμπη και -1,0 για το εικονικό φάρμακο. Μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που λάμβαναν ρισανκιζουμάμπη, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, πέτυχε μείωση τουλάχιστον 2 βαθμών στη Συνολική Εκτίμηση Ασθενούς για την Ψωρίαση των Γεννητικών Οργάνων (PatGA-γεννητικά όργανα), μεταξύ ατόμων με βαθμολογία ≥ 2 στην αρχική εκτίμηση (71,7% έναντι 22,9%, αντίστοιχα). Το προφίλ ασφάλειας της ρισανκιζουμάμπης στις μελέτες UNLIMMITED-S και UNLIMMITED-G ήταν σύμφωνο με το προφίλ ασφάλειας που παρατηρήθηκε σε προηγούμενες μελέτες ασθενών με ψωρίαση κατά πλάκας.

Ψωριασική αρθρίτιδα Έχει αποδειχθεί ότι η ρισανκιζουμάμπη βελτιώνει τα σημεία και τα συμπτώματα, τη σωματική λειτουργία, τη σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής, και το ποσοστό των ατόμων χωρίς ακτινογραφική εξέλιξη σε ενήλικες με ενεργό ψωριασική αρθρίτιδα (PsA). Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ρισανκιζουμάμπης αξιολογήθηκαν σε 1.407 άτομα με ενεργό PsA σε 2 τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο μελέτες (964 στη μελέτη KEEPSAKE1 και 443 στη μελέτη KEEPSAKE2). Τα άτομα σε αυτές τις μελέτες είχαν διάγνωση PsA για τουλάχιστον 6 μήνες βάσει των Κριτηρίων Ταξινόμησης για την Ψωριασική Αρθρίτιδα (CASPAR), διάμεση διάρκεια PsA 4,9 ετών κατά την αρχική εκτίμηση, ≥ 5 ευαίσθητες αρθρώσεις και ≥ 5 διογκωμένες αρθρώσεις και ενεργή ψωρίαση κατά πλάκας ή ψωρίαση των ονύχων κατά την αρχική εκτίμηση. Το 55,9% των ατόμων είχε ≥ 3% BSA με ενεργό ψωρίαση κατά πλάκας. Το 63,4% και το 27,9% των ατόμων είχε ενθεσίτιδα και δακτυλίτιδα, αντίστοιχα. Στη μελέτη KEEPSAKE1, όπου αξιολογήθηκε περαιτέρω η ψωρίαση των ονύχων, το 67,3% είχε ψωρίαση των ονύχων. Και στις δύο μελέτες, τα άτομα τυχαιοποιήθηκαν ώστε να λαμβάνουν ρισανκιζουμάμπη 150 mg ή εικονικό φάρμακο στις εβδομάδες 0, 4 και 16. Ξεκινώντας από την εβδομάδα 28, όλα τα άτομα έλαβαν ρισανκιζουμάμπη κάθε 12 εβδομάδες. Στη μελέτη KEEPSAKE1, όλα τα άτομα είχαν προηγούμενη ανεπαρκή ανταπόκριση ή δυσανεξία στη θεραπεία με μη βιολογικό DMARD και λάμβαναν για πρώτη φορά βιολογική θεραπεία. Στη μελέτη KEEPSAKE2, το 53,5% των ατόμων είχε προηγούμενη ανεπαρκή ανταπόκριση ή δυσανεξία στη μη βιολογική θεραπεία με DMARD και το 46,5% των ατόμων είχε προηγούμενη ανεπαρκή ανταπόκριση ή δυσανεξία στη βιολογική θεραπεία. Και στις δύο μελέτες, το 59,6% των ατόμων λάμβανε συγχορηγούμενη μεθοτρεξάτη (ΜΤΧ), το 11,6% λάμβανε συγχορηγούμενα μη βιολογικά DMARD εκτός της ΜΤΧ, και το 28,9% λάμβανε μονοθεραπεία με ρισανκιζουμάμπη.

Κλινική ανταπόκριση Η θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη οδήγησε σε σημαντική βελτίωση στις μετρήσεις ενεργότητας της νόσου συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο στην εβδομάδα 24. Και για τις δύο μελέτες, το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το ποσοστό των ατόμων που πέτυχε σύμφωνα με το Αμερικανικό Κολλέγιο Ρευματολογίας (ACR) ανταπόκριση 20 στην εβδομάδα 24. Τα βασικά στοιχεία αποτελεσματικότητας παρουσιάζονται στον Πίνακα 8.

*εμφανίζονται τα δεδομένα για τα διαθέσιμα άτομα στη μορφή των n/N παρατηρηθέντων (%) α) πολλαπλότητα ελέγχου p≤0,001 για τη σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου. β) ονομαστικό p≤0,001 για τη σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου. γ) ονομαστικό p≤0,05 για τη σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου. δ) Συνοψίζεται από τα συγκεντρωτικά δεδομένα των μελετών KEEPSAKE1 και KEEPSAKE2 για τα άτομα με αρχικό LEI > 0. ε) Συνοψίζεται από τα συγκεντρωτικά δεδομένα των μελετών KEEPSAKE1 και KEEPSAKE2 για τα άτομα με αρχικό LDI > 0.

Ανταπόκριση με την πάροδο του χρόνου Στη μελέτη KEEPSAKE1, παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ανταπόκριση ACR20 στην ομάδα της ρισανκιζουμάμπης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο ήδη από την εβδομάδα 4 (25,7%) και η διαφορά στη θεραπεία συνεχίστηκε με την πάροδο του χρόνου έως την εβδομάδα 24 (Εικόνα 5).

[Διάγραμμα: Ποσοστό ατόμων που πέτυχε ανταποκρίσεις ACR20 στη μελέτη KEEPSAKE1 έως την εβδομάδα 24]

Παρατηρήθηκε μεγαλύτερη ανταπόκριση ACR20 για τη ρισανκιζουμάμπη έναντι του εικονικού φαρμάκου ήδη από την εβδομάδα 4 στο 19,6% των ατόμων στη μελέτη KEEPSAKE2. Οι ανταποκρίσεις που παρατηρήθηκαν στις ομάδες της ρισανκιζουμάμπης ήταν παρόμοιες ανεξάρτητα από τη χρήση συγχορηγούμενου μη βιολογικού DMARD, τον αριθμό των προηγούμενων μη βιολογικών DMARD, την ηλικία, το φύλο, τη φυλή και τον ΔΜΣ. Στη μελέτη KEEPSAKE2, παρατηρήθηκαν ανταποκρίσεις ανεξάρτητα από την προηγούμενη βιολογική θεραπεία. Το προφίλ ασφάλειας της ρισανκιζουμάμπης με έως και 52 εβδομάδες έκθεσης ήταν συνεπές με το προφίλ που παρατηρήθηκε έως τις 24 εβδομάδες. Και στις δύο μελέτες, το ποσοστό των ατόμων που πέτυχε τα τροποποιημένα Κριτήρια Ανταπόκρισης της PsA (PsARC) στην εβδομάδα 24 ήταν υψηλότερο στα άτομα που έλαβαν ρισανκιζουμάμπη συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Επιπλέον, τα άτομα που έλαβαν ρισανκιζουμάμπη πέτυχαν μεγαλύτερη βελτίωση στη Βαθμολογία Ενεργότητας της Νόσου (28 αρθρώσεις) χρησιμοποιώντας CRP (DAS28-CRP) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο στην εβδομάδα 24. Οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 52 για τη PsARC και τη DAS28-CRP. Η θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη οδήγησε σε βελτιώσεις σε μεμονωμένα στοιχεία της ACR, του Ερωτηματολογίου Αξιολόγησης Υγείας-Δείκτη Αναπηρίας (HAQ-DI), της αξιολόγησης του πόνου, και της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης υψηλής ευαισθησίας (hsCRP) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Η θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη οδήγησε σε στατιστικά σημαντική βελτίωση στις δερματικές εκδηλώσεις της ψωρίασης στα άτομα με PsA. Η θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη οδήγησε σε στατιστικά σημαντική βελτίωση στις βαθμολογίες του τροποποιημένου Δείκτη Σοβαρότητας της Ψωριασικής Ονυχίας (mNAPSI) και της Συνολικής Εκτίμησης του Γιατρού για την Ψωριασική Ονυχία 5 σημείων (PGA-F) σε άτομα με ψωρίαση των ονύχων κατά την έναρξη (67,3%) στη μελέτη KEEPSAKE1. Αυτή η βελτίωση διατηρήθηκε έως την εβδομάδα 52 (βλ. Πίνακα 9).

α) Συνοψίζεται για τα άτομα με ψωρίαση των ονύχων κατά την έναρξη (εικονικό φάρμακο N = 338, ρισανκιζουμάμπη N = 309, στην εβδομάδα 52, για mNAPSI, παρατήρηση ρισανκιζουμάμπη N = 290, για PGA-F, παρατήρηση ρισανκιζουμάμπη N = 291). β) Σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου με ελεγχόμενη για πολλαπλότητα τιμή p ≤ 0,001. γ) Συνοψίζεται για τα άτομα με ψωρίαση ονύχων και συνολική βαθμολογία γενικής αξιολόγησης PGA-F «Ήπια», «Μέτρια» ή «Σοβαρή» κατά την έναρξη (εικονικό φάρμακο N = 190, ρισανκιζουμάμπη N = 188, στην εβδομάδα 52 παρατήρηση ρισανκιζουμάμπη N = 181). δ) Σύγκριση της ρισανκιζουμάμπης έναντι του εικονικού φαρμάκου με ονομαστική τιμή p ≤ 0,001.

Ακτινολογική ανταπόκριση Στη μελέτη KEEPSAKE1, η αναστολή της εξέλιξης της δομικής βλάβης εκτιμήθηκε ακτινολογικά και εκφράστηκε ως μεταβολή στην τροποποιημένη Συνολική Βαθμολογία Sharp (mTSS) στην εβδομάδα 24, συγκριτικά με την αρχική εκτίμηση. Η βαθμολογία mTSS τροποποιήθηκε για την PsA προσθέτοντας τις άπω μεσοφαλαγγικές αρθρώσεις των δακτύλων (DIP). Στην εβδομάδα 24, η μέση εξέλιξη της δομικής βλάβης με τη ρισανκιζουμάμπη (μέση mTSS 0,23) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (μέση mTSS 0,32) δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Στην εβδομάδα 24, το ποσοστό των ατόμων χωρίς ακτινολογική επιδείνωση (η οποία ορίζεται ως μεταβολή από την αρχική εκτίμηση στη βαθμολογία mTSS ≤ 0) ήταν υψηλότερο με τη ρισανκιζουμάμπη (92,4%) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (87,7%). Αυτή η ανταπόκριση διατηρήθηκε έως την εβδομάδα 52.

Λειτουργικότητα και σχετιζόμενη με την υγεία ποιότητα ζωής Και στις δύο μελέτες, τα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη έδειξαν στατιστικά σημαντική βελτίωση από την αρχική εκτίμηση στη λειτουργικότητα του ασθενή όπως αξιολογήθηκε από το HAQ-DI στην εβδομάδα 24 (KEEPSAKE1 (-0,31) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (-0,11) (p ≤ 0,001)), (KEEPSAKE2 (-0,22) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο (-0,05) (p ≤ 0,001)). Στην εβδομάδα 24, μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων πέτυχε κλινικά σημαντική μείωση κατά τουλάχιστον 0,35 στη βαθμολογία HAQ-DI από την αρχική εκτίμηση στην ομάδα της ρισανκιζουμάμπης συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο. Οι βελτιώσεις στη λειτουργικότητα διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 52. Και στις δύο μελέτες, τα άτομα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη έδειξαν σημαντικές βελτιώσεις στις συνοπτικές βαθμολογίες σωματικής συνιστώσας SF-36 V2 και στις βαθμολογίες της κλίμακας FACIT-Fatigue στην εβδομάδα 24, συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο, με τις βελτιώσεις να διατηρούνται έως την εβδομάδα 52. Κατά την αρχική εκτίμηση, ψωριασική σπονδυλίτιδα αναφέρθηκε στο 19,6% (7,9% διαγνώστηκε με ακτινογραφία ή MRI) των ατόμων στη μελέτη KEEPSAKE1 και 19,6% (5% διαγνώστηκε με ακτινογραφία ή MRI) των ατόμων στη μελέτη KEEPSAKE2. Τα άτομα με κλινικά αξιολογηθείσα ψωριασική σπονδυλίτιδα που έλαβαν θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη εμφάνισαν βελτιώσεις από την αρχική εκτίμηση στις βαθμολογίες του Δείκτη Ενεργότητας Νόσου Αγκυλοποιητικής Σπονδυλίτιδας του Bath (BASDAI) συγκριτικά με το εικονικό φάρμακο στην εβδομάδα 24. Οι βελτιώσεις διατηρήθηκαν έως την εβδομάδα 52. Υπάρχουν ανεπαρκή στοιχεία για την αποτελεσματικότητα της ρισανκιζουμάμπης σε άτομα με μέσω ακτινογραφίας ή MRI επιβεβαιωμένη ομοιάζουσα με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα ψωριασική αρθροπάθεια εξαιτίας του μικρού αριθμού ατόμων που μελετήθηκαν.

Παιδιατρικός πληθυσμός Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει αναβολή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το Ρισανκιζουμάμπη σε μία ή περισσότερες υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία της ψωρίασης κατά πλάκας και της ψωριασικής αρθρίτιδας (βλέπε Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση).

Η φαρμακοκινητική της ρισανκιζουμάμπης ήταν παρόμοια μεταξύ των ατόμων με ψωρίαση κατά πλάκας και των ατόμων με ψωριασική αρθρίτιδα.

Απορρόφηση

Η ρισανκιζουμάμπη επέδειξε γραμμικές φαρμακοκινητικές ιδιότητες με αναλογική αύξηση ως προς τη δόση στην έκθεση σε δοσολογικά εύρη 18 έως 300 mg και 0,25 έως 1 mg/kg χορηγούμενα υποδορίως, και 200 έως 1.200 mg και 0,01 έως 5 mg/kg χορηγούμενα ενδοφλεβίως. Μετά από την υποδόρια χορήγηση δόσης ρισανκιζουμάμπης, μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα επιτεύχθηκαν σε διάστημα 3-14 ημερών μετά από τη χορήγηση της δόσης με εκτιμώμενη απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα 89%. Με χορήγηση δόσης 150 mg στην εβδομάδα 0, την εβδομάδα 4 και έπειτα κάθε 12 εβδομάδες, οι εκτιμώμενες μέγιστες και κατώτατες συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης στο πλάσμα είναι 12 και 2 µg/mL, αντίστοιχα. Έχει καταδειχθεί βιοϊσοδυναμία μεταξύ μίας εφάπαξ ένεσης ρισανκιζουμάμπης 150 mg και δύο ενέσεων ρισανκιζουμάμπης 75 mg σε προγεμισμένη σύριγγα. Έχει επίσης καταδειχθεί βιοϊσοδυναμία μεταξύ της προγεμισμένης σύριγγας και της προγεμισμένης συσκευής τύπου πένας με ρισανκιζουμάμπη 150 mg.

Κατανομή

Ο μέσος (±τυπική απόκλιση) όγκος κατανομής (Vss) σταθερής κατάστασης της ρισανκιζουμάμπης ήταν 11,4 (±2,7) L στις μελέτες Φάσης 3 σε άτομα με ψωρίαση, υποδεικνύοντας ότι η κατανομή της ρισανκιζουμάμπης περιορίζεται κυρίως στον αγγειακό και διάμεσο χώρο.

Βιομετασχηματισμός

Τα θεραπευτικά μονοκλωνικά αντισώματα IgG τυπικά αποδομούνται σε μικρά πεπτίδια και αμινοξέα μέσω καταβολικών μονοπαθιών κατά τον ίδιο τρόπο όπως η ενδογενής IgG. Η ρισανκιζουμάμπη δεν αναμένεται να μεταβολίζεται από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450.

Αποβολή

Η μέση (±τυπική απόκλιση) συστηματική κάθαρση (CL) της ρισανκιζουμάμπης ήταν 0,3 (±0,1) L/ημέρα στις μελέτες Φάσης 3 στα άτομα με ψωρίαση. Η μέση τελική ημίσεια ζωή αποβολής της ρισανκιζουμάμπης κυμαίνονταν από 28 έως 29 ημέρες στις μελέτες Φάσης 3 στα άτομα με ψωρίαση. Ως μονοκλωνικό αντίσωμα IgG1, η ρισανκιζουμάμπη δεν αναμένεται να υπόκειται σε σπειραματική διήθηση στους νεφρούς ή να εκκρίνεται ως ακέραιο μόριο στα ούρα.

Γραμμικότητα/μη γραμμικότητα

Η ρισανκιζουμάμπη επέδειξε γραμμική φαρμακοκινητική με περίπου αναλογικές προς τη δόση αυξήσεις στη συστηματική έκθεση (Cmax και AUC) στα αξιολογηθέντα δοσολογικά εύρη των 18 έως 300 mg ή 0,25 έως 1 mg/kg υποδόριας χορήγησης σε υγιή άτομα ή άτομα με ψωρίαση.

Αλληλεπιδράσεις

Πραγματοποιήθηκε μια μελέτη αλληλεπιδράσεων σε άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας προκειμένου να αξιολογηθεί η επίδραση της επαναλαμβανόμενης χορήγησης ρισανκιζουμάμπης στη φαρμακοκινητική των ευαίσθητων ερευνητικών υποστρωμάτων του κυτοχρώματος P450 (CYP). Η έκθεση της καφεΐνης (υποστρώματος CYP1A2), της βαρφαρίνης (υποστρώματος CYP2C9), της ομεπραζόλης (υποστρώματος CYP2C19), της μετοπρολόλης (υποστρώματος CYP2D6) και της μιδαζολάμης (υποστρώματος CYP3A) μετά από τη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη ήταν συγκρίσιμη με τις εκθέσεις πριν από τη θεραπεία με ρισανκιζουμάμπη, υποδεικνύοντας μη κλινικά σημαντικές αλληλεπιδράσεις μέσω αυτών των ενζύμων. Οι φαρμακοκινητικές αναλύσεις πληθυσμού έδειξαν ότι η έκθεση στη ρισανκιζουμάμπη δεν επηρεάστηκε από τη συγχορηγούμενη θεραπεία που χρησιμοποιούνταν από ορισμένα άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας ή ψωριασική αρθρίτιδα κατά τη διάρκεια των κλινικών μελετών.

Ειδικοί πληθυσμοί

Παιδιατρικός πληθυσμός Η φαρμακοκινητική της ρισανκιζουμάμπης σε παιδιατρικούς ασθενείς δεν έχει τεκμηριωθεί.

Ηλικιωμένοι Από τα 2.234 άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας που εκτέθηκαν στη ρισανκιζουμάμπη, 243 είχαν ηλικία 65 ετών ή άνω, και 24 άτομα είχαν ηλικία 75 ετών ή άνω. Από τα 1.542 άτομα με ψωριασική αρθρίτιδα που εκτέθηκαν στη ρισανκιζουμάμπη, 246 είχαν ηλικία 65 ετών ή άνω και 34 άτομα είχαν ηλικία 75 ετών ή άνω. Δεν παρατηρήθηκαν συνολικές διαφορές στην έκθεση της ρισανκιζουμάμπης ανάμεσα στα άτομα μεγαλύτερης και μικρότερης ηλικίας που έλαβαν ρισανκιζουμάμπη.

Ασθενείς με νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία Δεν έχουν πραγματοποιηθεί ειδικές μελέτες για τον προσδιορισμό της επίδρασης της νεφρικής ή ηπατικής δυσλειτουργίας στη φαρμακοκινητική της ρισανκιζουμάμπης. Βάσει των φαρμακοκινητικών αναλύσεων πληθυσμού, τα επίπεδα κρεατινίνης ορού, η κάθαρση κρεατινίνης ή οι δείκτες ηπατικής λειτουργίας (ALT/AST/χολερυθρίνη) δεν επηρέασαν σημαντικά την κάθαρση της ρισανκιζουμάμπης στα άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας ή ψωριασική αρθρίτιδα. Η ρισανκιζουμάμπη, ως μονοκλωνικό αντίσωμα IgG1, απομακρύνεται κυρίως μέσω του ενδοκυττάριου καταβολισμού και δεν αναμένεται να μεταβολιστεί από τα ηπατικά ένζυμα του κυτοχρώματος Ρ450 ή να απομακρυνθεί μέσω των νεφρών.

Σωματικό βάρος Η κάθαρση της ρισανκιζουμάμπης και ο όγκος κατανομής αυξάνουν με την αύξηση του σωματικού βάρους το οποίο ενδέχεται να οδηγήσει σε μειωμένη αποτελεσματικότητα σε άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος (>130 kg). Εν τούτοις, αυτή η παρατήρηση βασίζεται σε περιορισμένο αριθμό ατόμων. Δεν συνιστάται η προσαρμογή της δόσης βάσει του σωματικού βάρους.

Φύλο ή φυλή Η κάθαρση της ρισανκιζουμάμπης δεν επηρεάστηκε σημαντικά από το φύλο ή τη φυλή σε ενήλικα άτομα με ψωρίαση κατά πλάκας ή ψωριασική αρθρίτιδα. Δεν παρατηρήθηκαν κλινικά σημαντικές διαφορές στην έκθεση της ρισανκιζουμάμπης σε Κινέζους ή Ιάπωνες συγκριτικά με τους Καυκάσιους σε μια κλινική φαρμακοκινητική μελέτη σε υγιείς εθελοντές.