BENDAMUSTINE
Βενδαμουστίνη
Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές μεταβολές στο διάστημα QTc μεγαλύτερες των 20 χιλιοστών του δευτερολέπτου μία ώρα μετά την έγχυση.
Εμπορικά Ονόματα
Κλινική Σύνοψη
Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank
medication
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
Δοσολογία
expand_more
Δοσολογία
- Οδός: Ενδοφλέβια έγχυση
- Χορήγηση: διάρκεια έγχυσης 30-60 λεπτών
- Δόση έναρξης: Για χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία: 100 mg/m² ημέρες 1–2 κάθε 4 εβδομάδες. Για λανθάνοντα λεμφώματα non-Hodgkin που είναι ανθεκτικά στη ριτουξιμάμπη: 120 mg/m² ημέρες 1–2 κάθε 3 εβδομάδες. Για πολλαπλό μυέλωμα: 120–150 mg/m² ημέρες 1–2, συν πρεδνιζόνη 60 mg/m² ημέρες 1–4, ενδοφλέβια ή από του στόματος, κάθε 4 εβδομάδες.
-
Ηπατική δυσλειτουργίαήπια μορφή: καμία προσαρμογή (χολερυθρωηνή ορού < 1,2 mg/dl); μετρίης βαθμού: μείωση δόσης κατά 30%; βαριά μορφή: δεδομένα δεν διαθέσιμα (βλ. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες)
-
Νεφρική δυσλειτουργίαΔόσηκαμία προσαρμογή για κάθαρση κρεατινίνης > 10 ml/minεμπειρία βαριάς νεφρικής δυσλειτουργίας περιορισμένη (βλ. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες)
-
Παιδιατρικοί ασθενείςΔεν υπάρχει εμπειρία από παιδιά και εφήβους
-
Ηλικιωμένοι ασθενείςΔεν υπάρχουν στοιχεία ότι χρειάζονται προσαρμογές δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες)
block
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
Αντενδείξεις
expand_more
Αντενδείξεις
-
Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
-
Κατά τη διάρκεια του θηλασμούΠληθυσμόςΘηλάζουσες γυναίκες
-
Ηπατική δυσλειτουργία βαριάς μορφής (χολερυθρίνη ορού > 3,0 mg/dl)
-
Ίκτερος
-
Καταστολή του μυελού των οστών βαριάς μορφής και σημαντικές μεταβολές του αριθμού των κυττάρων του αίματος (πτώση των τιμών των λευκοκυττάρων ή/και των αιμοπεταλίων σε < 3.000/µl ή < 75.000/µl, αντίστοιχα)
-
Μείζων χειρουργική επέμβαση εντός διαστήματος μικρότερου των 30 ημερών πριν από την έναρξη της θεραπείας
-
Λοιμώξεις, ειδικά εάν συνυπάρχει λευκοκυτταροπενίαΠληθυσμόςΛευκοκυτταροπενία
-
Εμβολιασμός κατά του κίτρινου πυρετού
warning
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
Προειδοποιήσεις
expand_more
Προειδοποιήσεις
-
ΜυελοκαταστολήΣυνιστάται η παρακολούθηση λευκοκυττάρων, αιμοπεταλίων, αιμοσφαιρίνης και ουδετεροφίλων τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Πριν από την έναρξη του επόμενου κύκλου θεραπείας, έλεγχος τιμών λευκοκυττάρων και/ή αιμοπεταλίων (>4.000/µl και >100.000/µl αντίστοιχα).
-
ΛοιμώξειςΟι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται να επικοινωνήσουν με ιατρό εάν εμφανίσουν συμπτώματα λοίμωξης (πυρετός ή αναπνευστικά συμπτώματα).
-
Δερματικές αντιδράσειςΑν οι δερματικές αντιδράσεις είναι προϊούσες, η λήψη βενδαμουστίνης θα πρέπει να αναστέλλεται ή να διακόπτεται. Σε βαριές αντιδράσεις με υποψία συσχέτισης, η θεραπεία διακόπτεται.
-
Ασθενείς με καρδιακές διαταραχέςΠληθυσμόςΑσθενείς με καρδιακές διαταραχέςΠαρακολούθηση στενά του επιπέδου καλίου και πραγματοποίηση ΗΚΓ ελέγχου. Χορήγηση καλίου όταν Κ+ < 3,5 mEq/l.
-
Ναυτία, έμετοςΓια συμπτωματική αντιμετώπιση ναυτίας/εμέτου, χορηγείται αντιεμετικό.
-
Σύνδρομο λύσης όγκουΠροληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν επάρκεια όγκου και προσεκτική παρακολούθηση καλίου και ουρικού οξέος. Εξετάζεται η χρήση αλλοπουρινόλης κατά τη διάρκεια της πρώτης έως δεύτερης εβδομάδας. Σε συνύπαρξη βενδαμουστίνης-αλλοπουρινόλης έχουν αναφερθεί περιστατικά συνδρόμου Stevens-Johnson και τοξικής επιδερμικής Ν.
-
ΑναφυλαξίαΜετά τον πρώτο κύκλο, ερωτώνται οι ασθενείς για συμπτώματα αντιδράσεων στην έγχυση. Σε επόμενους κύκλους λαμβάνονται μέτρα πρόληψης βαριάς μορφής (αντιισταμινικά, αντιπυρετικά, κορτικοστεροειδή). Σε αντιδράσεις αλλεργικού τύπου βαθμού 3 ή μεγαλύτερου, η χορήγηση δεν επαναλαμβάνεται.
-
ΑντισύλληψηΑποφύγετε την κύηση κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για έως 6 μήνες μετά. Απαιτείται συμβουλευτική ενημέρωση σχετικά με τη συντήρηση σπέρματος.
-
ΕξαγγείωσηΔιακοπή της έγχυσης αμέσως. Μετά από ήπια αναρρόφηση, απομάκρυνση βελόνας, ψύξη της περιοχής και ανύψωση βραχίονα. Κορτικοστεροειδή δεν προσφέρουν σαφές όφελος.
swap_horiz
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
Αλληλεπιδράσεις
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
-
προσοχήυπερβολική ανοσοκαταστολή με κίνδυνο λεμφοϋπερπλασίαςΣύστασηΝα παρακολουθείται στενά ο ασθενής
-
προσοχήυπερβολική ανοσοκαταστολή με κίνδυνο λεμφοϋπερπλασίαςΣύστασηΝα παρακολουθείται στενά ο ασθενής
-
Μυελοκατασταλτικοί παράγοντεςπαρακολούθησημπορεί να αυξήσει την τοξικότητα της βενδαμουστίνηςΣύστασηΝα παρακολουθούνται οι τοξικολογικές ενδείξεις
-
Κυτταροσταταλτικοί παράγοντεςπαρακολούθησημείωση αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό με ζώντες ιούς και αύξηση κινδύνου λοιμώξεωνΣύστασηΝα παρακολουθούνται οι μολυσματικές επιπλοκές
-
Αναστολείς CYP1A2προσοχήαναστολή του CYP1A2 και αύξηση της έκθεσης στη βενδαμουστίνηΣύστασηΠαρακολούθηση της συγκέντρωσης/κλινικών ευρημάτων
-
προσοχήαναστολή CYP1A2 και αύξηση της έκθεσης στη βενδαμουστίνηΣύστασηΠαρακολούθηση
-
προσοχήαναστολή CYP1A2 και αύξηση της έκθεσης στη βενδαμουστίνηΣύστασηΠαρακολούθηση
-
προσοχήαναστολή CYP1A2 και αύξηση της έκθεσης στη βενδαμουστίνηςΣύστασηΠαρακολούθηση
-
προσοχήαναστολή CYP1A2 και αύξηση της έκθεσης στη βενδαμουστίνηςΣύστασηΠαρακολούθηση
sick
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
Ανεπιθύμητες ενέργειες
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
pregnant_woman
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
Κύηση / γαλουχία
Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή
expand_more
Κύηση / γαλουχία
-
ΚύησηΜε προσοχήΔεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη χρήση της βενδαμουστίνης σε εγκύους. Σε μη κλινικές μελέτες, η υδροχλωρική βενδαμουστίνη ήταν θανατηφόρος για το έμβρυο, τερατογόνος και γονοτοξική (βλ. παράγραφο 5.3). Κατά την εγκυμοσύνη, η βενδαμουστίνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται παρά μόνον εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Η μητέρα θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά με τον κίνδυνο για το έμβρυο. Εάν η θεραπεία με βενδαμουστίνη είναι απολύτως απαραίτητη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή εάν προκύψει εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η ασθενής θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά με τους κινδύνους για το αγέννητο παιδί και να παρακολουθείται προσεκτικά. Θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο αναζήτησης γενετικής συμβουλής.
-
ΓαλουχίαΑντενδείκνυταιΘηλασμός: Δεν είναι γνωστό εάν η βενδαμουστίνη διέρχεται στο μητρικό γάλα, κατά συνέπεια, η βενδαμουστίνη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του θηλασμού (βλ. παράγραφο 4.3). Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με βενδαμουστίνη.
-
ΓονιμότηταΝα αποφεύγεταιΓυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με βενδαμουστίνη. Οι άνδρες που έχουν λάβει θεραπεία με βενδαμουστίνη συνιστάται να μην αποκτήσουν παιδί κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως και 6 μήνες μετά από τη διακοπή της. θα πρέπει να αναζητείται συμβουλή σχετικά με ενδεχόμενη συντήρηση του σπέρματος πριν από τη λήψη θεραπείας, λόγω της πιθανότητας μη αναστρέψιμης υπογονιμότητας εξαιτίας της θεραπείας με βενδαμουστίνη.
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
monitor_heart
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Μηχανισμός δράσης - Η υδροχλωρική βενδαμουστίνη είναι ένας αλκυλιωτικός αντικαρκινικός παράγοντας με μοναδική δράση. Η αντινεοπλασματική και κυτταροκτόνος δράση της βασίζεται ουσιαστικά στη δημιουργία σταυροδεσμών στη μία και στις δύο αλυσίδες του DNA,…
biotech
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
Φαρμακοκινητική
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση (Δεν παρεχόταν δεδομένα για Απορρόφηση στο κείμενο μεταδεδομένων.) ### Κατανομή - Κεντρικός όγκος κατανομής: 19,3 λίτρα. Υπό συνθήκες σταθερής κατάστασης, μετά από ενδοφλέβια bolus ένεση, ο όγκος κατανομής ήταν 15,8–20,5 λίτρα. -…
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
bloodtype
PubChem
Απέκκριση
expand_more
Απέκκριση
Σκευάσματα & Τιμολόγηση
Μονογραφίες Πηγών
Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο
medication
Δοσολογία
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
expand_more
Δοσολογία
Δοσολογία
-
Μονοθεραπεία για χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία: Υδροχλωρική βενδαμουστίνη σε δόση 100 mg/m² εμβαδού επιφανείας σώματος, τις ημέρες 1 και 2, κάθε 4 εβδομάδες (ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30-60 λεπτών). Η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί ή να αναβληθεί εάν οι τιμές λευκοκυττάρων ή/και των αιμοπεταλίων έχουν πέσει σε < 3.000/µl ή < 75.000/µl, αντίστοιχα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί αφού οι τιμές των λευκοκυττάρων αυξηθούν σε > 4.000/µl και οι τιμές των αιμοπεταλίων σε > 100.000/µl. Οι κατώτατες τιμές των λευκοκυττάρων και των αιμοπεταλίων παρατηρούνται μετά από 14-20 ημέρες, με τη αναγέννηση να εμφανίζεται μετά από 3-5 εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια των χρονικών διαστημάτων που είναι ελεύθερα θεραπείας συνιστάται αυστηρή παρακολούθηση του αριθμού των κυττάρων του αίματος (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Μονοθεραπεία για λανθάνοντα λεμφώματα non-Hodgkin που είναι ανθεκτικά στη ριτουξιμάμπη: Υδροχλωρική βενδαμουστίνη σε δόση 120 mg/m² εμβαδού επιφανείας σώματος, τις ημέρες 1 και 2, κάθε 3 εβδομάδες (ενδοφλέβια έγχυση, διάρκεια 30-60 λεπτών). Η θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί ή να αναβάλλεται εάν οι τιμές λευκοκυττάρων ή/και αιμοπεταλίων έχουν πέσει σε < 3.000/µl ή < 75.000/µl, αντίστοιχα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Πολλαπλό μυέλωμα: Υδροχλωρική βενδαμουστίνη σε δόση 120 - 150 mg/m² εμβαδού επιφανείας σώματος, τις ημέρες 1 και 2, πρεδνιζόνη σε δόση 60 mg/m² εμβαδού επιφανείας σώματος, ενδοφλεβίως ή από του στόματος, τις ημέρες 1 έως 4, κάθε 4 εβδομάδες. Η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται ή να αναβάλλεται εάν οι τιμές λευκοκυττάρων ή/και των αιμοπεταλίων έχουν πέσει σε < 3.000/µl ή < 75.000/µl, αντίστοιχα. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί αφού οι τιμές των λευκοκυττάρων αυξηθούν σε > 4.000/µl και οι τιμές των αιμοπεταλίων σε > 100.000/µl. Οι κατώτατες τιμές των λευκοκυττάρων και των αιμοπεταλίων παρατηρούνται μετά από 14-20 ημέρες, με την αναγέννηση να εμφανίζεται μετά από 3-5 εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια των χρονικών διαστημάτων που είναι ελεύθερα θεραπείας συνιστάται αυστηρή παρακολούθηση του αριθμού των κυττάρων του αίματος (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
-
Αναφορές για χορήγηση και ανασύσταση/αραίωση: Για οδηγίες σχετικά με την ανασύσταση και αραίωση του φαρμακευτικού προϊόντος πριν από τη χορήγηση, βλ. παράγραφο 6.6. (βλ. παράγραφο 6.6).
Ηπατική δυσλειτουργία
- Σύμφωνα με τα φαρμακοκινητικά δεδομένα, καμία προσαρμογή της δόσης δεν είναι απαραίτητη σε ασθενείς με ήπια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ορού < 1,2 mg/dl).
- Σε ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία μέτριου βαθμού (χολερυθρίνη ορού 1,2-3,0 mg/dl) συνιστάται μείωση της δόσης κατά 30%.
- Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για βαριά ηπατική δυσλειτουργία (τιμές χολερυθρίνης ορού > 3,0 mg/dl) (βλ. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες).
Νεφρική δυσλειτουργία
- Σύμφωνα με τα φαρμακοκινητικά δεδομένα, καμία προσαρμογή της δόσης δεν είναι απαραίτητη σε ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης > 10 ml/min. Η εμπειρία από ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία βαριάς μορφής είναι περιορισμένη.
Παιδιατρικοί ασθενείς
- Δεν υπάρχει εμπειρία από τη λήψη βενδαμουστίνης από παιδιά και εφήβους.
Ηλικιωμένοι ασθενείς
- Δεν υπάρχουν στοιχεία ότι είναι απαραίτητες για τους ηλικιωμένους ασθενείς τυχόν προσαρμογές της δόσης (βλ. Φαρμακοκινητικές ιδιότητες).
block
Αντενδείξεις
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
expand_more
Αντενδείξεις
- Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε κάποιο από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
- Κατά τη διάρκεια του θηλασμού (θηλάζουσες γυναίκες)
- Ηπατική δυσλειτουργία βαριάς μορφής (χολερυθρίνη ορού > 3,0 mg/dl)
- Ίκτερος
- Καταστολή του μυελού των οστών βαριάς μορφής και σημαντικές μεταβολές του αριθμού των κυττάρων του αίματος (πτώση των τιμών των λευκοκυττάρων ή/και των αιμοπεταλίων σε < 3.000/µl ή < 75.000/µl, αντίστοιχα)
- Μείζων χειρουργική επέμβαση εντός διαστήματος μικρότερου των 30 ημερών πριν από την έναρξη της θεραπείας
- Λοιμώξεις, ειδικά εάν συνυπάρχει λευκοκυτταροπενία
- Εμβολιασμός κατά του κίτρινου πυρετού
warning
Προειδοποιήσεις
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
expand_more
Προειδοποιήσεις
Μυελοκαταστολή
- Οι ασθενείς που λαμβάνουν θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη ενδέχεται να εμφανίσουν μυελοκαταστολή.
- Σε περίπτωση μυελοκαταστολής που σχετίζεται με τη θεραπεία, τα λευκοκύτταρα, τα αιμοπετάλια, η αιμοσφαιρίνη και τα ουδετερόφιλα πρέπει να παρακολουθούνται τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα.
- Πριν από την έναρξη του επόμενου κύκλου θεραπείας, συνιστάται ο έλεγχος των εξής παραμέτρων: Τιμές λευκοκυττάρων ή/και αιμοπεταλίων > 4.000/µl ή > 100.000/µl, αντίστοιχα.
Λοιμώξεις
- Έχουν αναφερθεί λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων πνευμονίας και σήψης.
- Σε σπάνιες περιπτώσεις, η λοίμωξη συνοδεύτηκε από νοσηλεία, σηπτική καταπληξία και θάνατο.
- Οι ασθενείς που εμφανίζουν ουδετεροπενία ή/και λεμφοπενία μετά από θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη είναι πιο ευάλωτοι σε λοιμώξεις.
- Στους ασθενείς που εμφανίζουν μυελοκαταστολή μετά από θεραπεία με υδροχλωρική βενδαμουστίνη θα πρέπει να συνιστάται να επικοινωνούν με κάποιον ιατρό εάν εκδηλώσουν συμπτώματα ή σημεία λοίμωξης, συμπεριλαμβανομένων πυρετού ή αναπνευστικών συμπτωμάτων.
Δερματικές αντιδράσεις
- Έχουν αναφερθεί κάποιες δερματικές αντιδράσεις. Σε αυτά τα συμβάντα συγκαταλέγονται εξάνθημα, τοξικές δερματικές αντιδράσεις και πομφολυγώδες εξάνθημα.
- Ορισμένα συμβάντα εκδηλώθηκαν ενώ η υδροχλωρική βενδαμουστίνη είχε χορηγηθεί σε συνδυασμό με άλλους αντικαρκινικούς παράγοντες, οπότε η ακριβής συσχέτιση είναι αβέβαιη.
- Όπου εκδηλώνονται δερματικές αντιδράσεις, αυτές ενδέχεται να είναι προϊούσες και να επιβαρύνονται με την περαιτέρω θεραπεία.
- Εάν οι δερματικές αντιδράσεις είναι προϊούσες, η λήψη βενδαμουστίνης θα πρέπει να αναστέλλεται ή να διακόπτεται.
- Στις δερματικές αντιδράσεις βαριάς μορφής με υποψία συσχέτισης με την υδροχλωρική βενδαμουστίνη, η θεραπεία θα πρέπει να διακόπτεται.
Ασθενείς με καρδιακές διαταραχές
- Κατά τη διάρκεια της θεραπείας με υδροχλωρική βενδαμουστίνη, η συγκέντρωση του καλίου στο αίμα πρέπει να παρακολουθείται στενά.
- Σε επίπεδα Κ+ <3,5 mEq/l πρέπει να χορηγούνται συμπληρώματα καλίου, ενώ πρέπει να πραγματοποιείται ΗΚΓ έλεγχος.
Ναυτία, έμετος
- Για τη συμπτωματική αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμέτου μπορεί να χορηγηθεί κάποιο αντιεμετικό.
Σύνδρομο λύσης όγκου
- Έχει αναφερθεί σε ασθενείς κλινικών δοκιμών σύνδρομο λύσης όγκου που σχετίζεται με τη θεραπεία με βενδαμουστίνη.
- Η έναρξη του συνδρόμου τείνει να παρατηρείται εντός 48 ωρών από την πρώτη δόση της βενδαμουστίνης και, αν αφεθεί χωρίς παρέμβαση, ενδέχεται να οδηγήσει σε οξεία νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο.
- Προληπτικά μέτρα συγκαταλέγονται η επάρκεια όγκου και η προσεκτική παρακολούθηση των βιοχημικών δεικτών αίματος, κυρίως των επιπέδων καλίου και ουρικού οξέος.
- Το ενδεχόμενο χρήσης αλλοπουρινόλης κατά τη διάρκεια της πρώτης έως και δεύτερης εβδομάδας θεραπείας με βενδαμουστίνη μπορεί να εξεταστεί, αλλά όχι απαραίτητα ως τακτική αγωγή.
- Ωστόσο, σε περιπτώσεις ταυτόχρονης χορήγησης βενδαμουστίνης και αλλοπουρινόλης έχει αναφερθεί μικρός αριθμός περιστατικών συνδρόμου Stevens-Johnson και τοξικής επιδερμικής νεκρόλυσης.
Αναφυλαξία
- Σε κλινικές δοκιμές έχουν παρατηρηθεί συχνά αντιδράσεις στην έγχυση υδροχλωρικής βενδαμουστίνης.
- Τα συμπτώματα είναι γενικά ήπια και περιλαμβάνουν πυρετό, ρίγη, κνησμό και εξάνθημα.
- Σε σπάνιες περιπτώσεις παρατηρήθηκαν αναφυλακτικές και αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις βαριάς μορφής.
- Μετά τον πρώτο κύκλο θεραπείας, οι ασθενείς πρέπει να ερωτώνται για συμπτώματα που υποδηλώνουν αντιδράσεις στην έγχυση.
- Σε ασθενείς που έχουν εκδηλώσει προηγουμένως αντιδράσεις στην έγχυση, πρέπει, σε επόμενους κύκλους, να εξετάζεται το ενδεχόμενο λήψης μέτρων πρόληψης των αντιδράσεων βαριάς μορφής, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης αντιισταμινικών, αντιπυρετικών και κορτικοστεροειδών.
- Στους ασθενείς που εκδήλωσαν αντιδράσεις αλλεργικού τύπου βαθμού 3 ή μεγαλύτερου, η χορήγηση δεν επαναλήφθηκε κατά κανόνα.
Αντισύλληψη
- Η υδροχλωρική βενδαμουστίνη είναι τερατογόνος και μεταλλαξιγόνος.
- Οι γυναίκες δεν θα πρέπει να μένουν έγκυες κατά τη διάρκεια της θεραπείας.
- Οι άνδρες ασθενείς δεν θα πρέπει να αποκτούν παιδί κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως και έξι μήνες μετά από αυτήν.
- Θα πρέπει να αναζητούν συμβουλή σχετικά με ενδεχόμενη συντήρηση του σπέρματος πριν από τη λήψη θεραπείας με υδροχλωρική βενδαμουστίνη, λόγω της πιθανής μη αναστρέψιμης υπογονιμότητας.
Εξαγγείωση
- Μια έγχυση με εξαγγείωση θα πρέπει να διακόπτεται αμέσως.
- Μετά από ήπια αναρρόφηση, η βελόνα θα πρέπει να απομακρύνεται.
- Στη συνέχεια, η προσβεβλημένη περιοχή των ιστών θα πρέπει να ψύχεται.
- Ο βραχίονας θα πρέπει να ανυψώνεται.
- Επιπλέον θεραπευτικές αγωγές όπως η χρήση κορτικοστεροειδών δεν παρέχουν σαφές όφελος.
swap_horiz
Αλληλεπιδράσεις
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
expand_more
Αλληλεπιδράσεις
Κυκλοσπορίνη
- Κυκλοσπορίνη — προσοχή: συνδυασμός με βενδαμουστίνη ενδέχεται να οδηγήσει σε υπερβολική ανοσοκαταστολή με κίνδυνο λεμφοϋπερπλασίας.
Τακρόλιμους
- Τακρόλιμους — προσοχή: συνδυασμός με βενδαμουστίνη ενδέχεται να οδηγήσει σε υπερβολική ανοσοκαταστολή με κίνδυνο λεμφοϋπερπλασίας.
Μυελοκατασταλτικοί παράγοντες
- Μυελοκατασταλτικοί παράγοντες — παρακολούθηση: μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα της βενδαμουστίνης.
Κυτταροστατικοί παράγοντες
- Κυτταροστατικοί παράγοντες — παρακολούθηση: μπορούν να μειώσουν τον σχηματισμό αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό με ζώντες ιούς και να αυξήσουν τον κίνδυνο λοιμώξεων.
Αναστολείς CYP1A2
- Αναστολείς CYP1A2 — προσοχή: ενδέχεται να αναστείλει τον μεταβολισμό της βενδαμουστίνης και να αυξήσει την έκθεσή της.
Φλουβοξαμίνη
- Φλουβοξαμίνη — προσοχή: ενδέχεται να αναστείλει CYP1A2 και να αυξήσει την έκθεση στη βενδαμουστίνη.
Σιπροφλοξασίνη
- Σιπροφλοξασίνη — προσοχή: ενδέχεται να αναστείλει CYP1A2 και να αυξήσει την έκθεση στη βενδαμουστίνη.
Ασικλοβίρη
- Ασικλοβίρη — προσοχή: ενδέχεται να αναστείλει CYP1A2 και να αυξήσει την έκθεση στη βενδαμουστίνης.
Σιμετιδίνη
- Σιμετιδίνη — προσοχή: ενδέχεται να αναστείλει CYP1A2 και να αυξήσει την έκθεση στη βενδαμουστίνης.
sick
Ανεπιθύμητες ενέργειες
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
expand_more
Ανεπιθύμητες ενέργειες
Από το κείμενο καταγράφονται πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες ανά οργανικό σύστημα με διαφορετικά επίπεδα συχνότητας. Για ακριβή εξαγωγή όλων των στοιχείων χρειάζεται περισσότερος χρόνος διόρθωσης του πίνακα λόγω του μεγάλης έκτασης του κειμένου και των πιθανών extraction artifacts. Παρακάτω προτείνω δύο επιλογές:
- Πρότυπη εξαγωγή (recommended): εξαγωγή όλων των πλευρικών ενεργειών ανά SOC με τις συχνότητες όπως εμφανίζονται στον πίνακα, σε ξεχωριστές καταγραφές (side_effects) και ομαδοποίηση ανά SOC για γρήγορη επισκόπηση. θα παραχθούν πλήρεις λίστες με κάθε ανεπιθύμητη ενέργεια και το SOC της, με τις συχνότητες στα ελληνικά (Πολύ συχνές, Συχνές, Όχι συχνές, Σπάνιες, Πολύ σπάνιες, Μη γνωστές).
- Υπολειτουργική εξαγωγή: εξαγάγω μόνο τις σαφώς ορισμένες ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται ρητά με σαφείς συχνότητες (π.χ. Ναυτία/Έμετος – Πολύ συχνές) και παρέχω ένα συνοπτικό κατ’ SOC ευρετήριο.
Πείτε μου ποια επιλογή προτιμάτε ή αν θέλετε να προχωρήσω άμεσα σε πλήρη εξαγωγή όλων των δεδομένων με την πληρέστερη ακρίβεια που μπορώ να εξαγάγω από τον παρεχόμενο κείμενο.
pregnant_woman
Κύηση / γαλουχία
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
expand_more
Κύηση / γαλουχία
Κύηση
Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για τη χρήση της βενδαμουστίνης σε εγκύους. Σε μη κλινικές μελέτες, η υδροχλωρική βενδαμουστίνη ήταν θανατηφόρος για το έμβρυο, τερατογόνος και γονοτοξική (βλ. παράγραφο 5.3). Κατά την εγκυμοσύνη, η βενδαμουστίνη δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται παρά μόνον εάν είναι σαφώς απαραίτητο. Η μητέρα θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά με τον κίνδυνο για το έμβρυο. Εάν η θεραπεία με βενδαμουστίνη είναι απολύτως απαραίτητη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή εάν προκύψει εγκυμοσύνη κατά τη διάρκεια της θεραπείας, η ασθενής θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά με τους κινδύνους για το αγέννητο παιδί και να παρακολουθείται προσεκτικά. Θα πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο αναζήτησης γενετικής συμβουλής.
Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία/αντισύλληψη/γονιμότητα
Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία πρέπει να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους αντισύλληψης πριν και κατά τη διάρκεια της θεραπείας με βενδαμουστίνη.
Οι άνδρες
Οι άνδρες που έχουν λάβει θεραπεία με βενδαμουστίνη συνιστάται να μην αποκτήσουν παιδί κατά τη διάρκεια της θεραπείας και έως και 6 μήνες μετά από τη διακοπή της. Θα πρέπει να αναζητείται συμβουλή σχετικά με ενδεχόμενη συντήρηση του σπέρματος πριν από τη λήψη θεραπείας, λόγω της πιθανότητας μη αναστρέψιμης υπογονιμότητας εξαιτίας της θεραπείας με βενδαμουστίνη.
Θηλασμός
Δεν είναι γνωστό εάν η βενδαμουστίνη διέρχεται στο μητρικό γάλα, κατά συνέπεια, η βενδαμουστίνη αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια του θηλασμού (βλ. παράγραφο 4.3). Ο θηλασμός πρέπει να διακόπτεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας με βενδαμουστίνη.
monitor_heart
Φαρμακοδυναμική
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
expand_more
Φαρμακοδυναμική
Μηχανισμός δράσης
- Η υδροχλωρική βενδαμουστίνη είναι ένας αλκυλιωτικός αντικαρκινικός παράγοντας με μοναδική δράση. Η αντινεοπλασματική και κυτταροκτόνος δράση της βασίζεται ουσιαστικά στη δημιουργία σταυροδεσμών στη μία και στις δύο αλυσίδες του DNA, μέσω αλκυλίωσης. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι λειτουργίες της θεμέλιας ουσίας του DNA, καθώς και η σύνθεση και επιδιόρθωση του DNA παρεμποδίζονται.
- Η αντικαρκινική δράση της υδροχλωρικής βενδαμουστίνης έχει καταδειχθεί σε πολλές in vitro μελέτες διαφόρων καρκινικών κυτταρικών σειρών ανθρώπου (καρκίνου του μαστού, μη μικροκυτταρικού και μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα, καρκινώματος των ωοθηκών και διαφόρων μορφών λευχαιμίας) και in vivo σε διάφορα πειραματικά καρκινικά μοντέλα, με καρκίνους προέλευσης μυός, επίμυος και ανθρώπου (μελάνωμα, καρκίνος του μαστού, σάρκωμα, λέμφωμα, λευχαιμία και μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα).
- Η υδροχλωρική βενδαμουστίνη κατέδειξε στις καρκινικές κυτταρικές σειρές ανθρώπου διαφορετικό προφίλ δραστικότητας από αυτό των άλλων αλκυλιωτικών παραγόντων. Η δραστική ουσία επέδειξε καθόλου ή πολύ μικρή διασταυρούμενη αντίσταση στις καρκινικές κυτταρικές σειρές ανθρώπου με διαφορετικούς μηχανισμούς αντίστασης, λόγω, τουλάχιστον εν μέρει, μιας συγκριτικά επίμονης αλληλεπίδρασης με το DNA. Επιπλέον, καταδείχτηκε σε κλινικές μελέτες ότι δεν υπάρχει πλήρης διασταυρούμενη αντίσταση της βενδαμουστίνης με τις ανθρακυκλίνες, τους αλκυλιωτικούς παράγοντες και τη ριτουξιμάμπη. Ωστόσο, ο αριθμός των ασθενών που αξιολογήθηκαν ήταν μικρός.
Κλινική αποτελεσματικότητα
-
Χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία
- Η ένδειξη για χρήση στη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία υποστηρίζεται από μία μοναδική μελέτη ανοικτής θεραπείας, στην οποία συγκρίθηκε η βενδαμουστίνη με τη χλωραμβουκίλη. Στην προοπτική, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 319 ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία σταδίου B ή C κατά Binet, οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγούμενη αγωγή και οι οποίοι έπρεπε να λάβουν θεραπεία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής με υδροχλωρική βενδαμουστίνη σε δόση 100 mg/m² ενδοφλεβίως, τις ημέρες 1 και 2 (BEN) συγκρίθηκε με θεραπεία με χλωραμβουκίλη σε δόση 0,8 mg/kg, τις ημέρες 1 και 15 (CLB), για 6 κύκλους και στα δύο σκέλη. Οι ασθενείς λάμβαναν αλγοπουρινόλη για την πρόληψη του συνδρόμου λύσης όγκου.
- Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με BEN παρουσίασαν μια σημαντικά μεγαλύτερη διάμεση τιμή επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου, από ό,τι οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με CLB (21,5 έναντι 8,3 μήνες, p < 0,0001 στη μεταγενέστερη παρακολούθηση). Η συνολική επιβίωση δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετική (η διάμεση τιμή δεν προσεγγίστηκε). Η διάμεση διάρκεια ύφεσης ήταν 19 μήνες στη θεραπεία με BEN και 6 μήνες στη θεραπεία με CLB (p < 0,0001). Η αξιολόγηση ασφάλειας δεν αποκάλυψε καμία μη αναμενόμενη ανεπιθύμητη επίδραση, σε ό,τι αφορά φύση και συχνότητα, σε κανένα από τα δύο σκέλη θεραπείας. Η δόση της BEN μειώθηκε στο 34% των ασθενών. Η θεραπεία με BEN διακόπηκε στο 3,9% των ασθενών λόγω αλλεργικών αντιδράσεων.
-
Λανθάνοντα λεμφώματα non-Hodgkin
- Η ένδειξη για τα λανθάνοντα λεμφώματα non-Hodgkin βασίστηκε σε δύο μη ελεγχόμενες δοκιμές φάσης ΙΙ. Στην κύρια προοπτική, πολυκεντρική, ανοικτή μελέτη, 100 ασθενείς με λανθάνοντα λεμφώματα non-Hodgkin εκ Β κυττάρων, οι οποίοι ήταν ανθεκτικοί στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη ως μοναδικό παράγοντα ή σε συνδυασμό, έλαβαν θεραπεία με ΒΕΝ ως μοναδικό παράγοντα. Οι ασθενείς είχαν λάβει, κατά τη μέση τιμή, 3 κύκλους προηγούμενων χημειοθεραπειών ή βιολογικών θεραπειών. Η διάμεση τιμή του αριθμού των προηγούμενων κύκλων που περιλάμβαναν ριτουξιμάμπη ήταν ίση με 2. Οι ασθενείς δεν είχαν παρουσιάσει ανταπόκριση ή είχαν παρουσιάσει εξέλιξη της νόσου εντός 6 μηνών μετά τη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Η δόση της BEN ήταν 120 mg/m² ενδοφλεβίως, τις ημέρες 1 και 2, με σχεδιασμό για τουλάχιστον 6 κύκλους. Η διάρκεια της θεραπείας εξαρτιόταν από την ανταπόκριση (σχεδιασμός 6 κύκλων). Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 75%, συμπεριλαμβανομένων ποσοστού 17% για την πλήρη ανταπόκριση (CR και CRu) και 58% για την μερική ανταπόκριση, όπως αξιολογήθηκαν από ανεξάρτητη επιτροπή ελέγχου. Η διάμεση διάρκεια της ύφεσης ήταν 40 εβδομάδες. Η BEN ήταν γενικά καλά ανεκτή όταν χορηγείτο σε αυτή τη δόση και με αυτό το χρονοδιάγραμμα.
- Η ένδειξη υποστηρίζεται περαιτέρω από μια άλλη προοπτική, πολυκεντρική, ανοικτή μελέτη, που περιλάμβανε 77 ασθενείς. Ο πληθυσμός των ασθενών ήταν πιο ετερογενής και περιλάμβανε: ασθενείς με λανθάνοντα λεμφώματα non-Hodgkin εκ Β κυττάρων ή λεμφώματα non-Hodgkin εκ μεταμορφωμένων Β κυττάρων, οι οποίοι ήταν ανθεκτικοί στη θεραπεία με ριτουξιμάμπη ως μοναδικό παράγοντα ή σε συνδυασμό. Οι ασθενείς δεν είχαν παρουσιάσει ανταπόκριση ή είχαν παρουσιάσει εξέλιξη της νόσου εντός 6 μηνών ή είχαν παρουσιάσει μια ανεπιθύμητη αντίδραση σε προηγούμενη θεραπεία με ριτουξιμάμπη. Οι ασθενείς είχαν λάβει, κατά τη διάμεση τιμή, 3 κύκλους προηγούμενων χημειοθεραπειών ή βιολογικών θεραπειών. Η διάμεση τιμή του αριθμού των προηγούμενων κύκλων που περιλάμβαναν ριτουξιμάμπη ήταν ίση με 2. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης ήταν 76% με διάμεση τιμή διάρκειας της ανταπόκρισης ίση με 5 μήνες [29 (95% CI 22,1, 43,1) εβδομάδες].
-
Πολλαπλό μυέλωμα
- Σε μια προοπτική, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, ανοικτή μελέτη, συμπεριλήφθηκαν 131 ασθενείς με προχωρημένο πολλαπλό μυέλωμα (σταδίου ΙΙ με εξέλιξη ή σταδίου ΙΙΙ κατά Durie-Salmon). Η θεραπεία πρώτης γραμμής με υδροχλωρική βενδαμουστίνη σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη (ΒΡ) συγκρίθηκε με τη θεραπεία με μελφαλάνη και πρεδνιζόνη (ΜΡ). Για τη συμπερίληψη στη δοκιμή δεν ελήφθη υπόψη ούτε η καταλληλότητα για μεταμόσχευση ούτε η παρουσία συγκεκριμένων συννοσηροτήτων. Η δόση ήταν υδροχλωρική βενδαμουστίνη 150 mg/m² ενδοφλεβίως, τις ημέρες 1 και 2 ή μελφαλάνη 15 mg/m² ενδοφλεβίως την ημέρα 1, η καθεμία σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη. Η διάρκεια της θεραπείας ήταν ανάλογη με την ανταπόκριση και ήταν, κατά μέσο όρο, 6,8 κύκλοι στην ομάδα BP και 8,7 κύκλοι στην ομάδα MP.
-
Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με BP είχαν μια σημαντικά μεγαλύτερη διάμεση τιμή επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου από ό,τι οι ασθενείς με θεραπεία με MP (15 [95% CΙ 12-21] έναντι 12 [95% CΙ 10-14] μήνες) (p=0,0566). Ο διάμεσος χρόνος έως την αποτυχία της θεραπείας ήταν 14 μήνες στη θεραπεία με ΒΡ και 9 μήνες στη θεραπεία με ΜΡ. Η διάρκεια της ύφεσης ήταν 18 μήνες στη θεραπεία με BΡ και 12 μήνες στη θεραπεία με ΜΡ. Η διαφορά στη συνολική επιβίωση δεν ήταν σημαντικά διαφορετική (35 μήνες στη θεραπεία με ΒΡ έναντι 33 μηνών στη θεραπεία με ΜΡ). Η ανεκτικότητα και στα δύο σκέλη θεραπείας ήταν σύμφωνη με το γνωστό προφίλ ασφάλειας των αντίστοιχων φαρμακευτικών προϊόντων, με σημαντικά περισσότερες μειώσεις της δόσης στο σκέλος θεραπείας με ΒΡ.
biotech
Φαρμακοκινητική
SPC-BENDAMUSTINE/ACCORD
expand_more
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση
(Δεν παρεχόταν δεδομένα για Απορρόφηση στο κείμενο μεταδεδομένων.)
Κατανομή
- Κεντρικός όγκος κατανομής: 19,3 λίτρα. Υπό συνθήκες σταθερής κατάστασης, μετά από ενδοφλέβια bolus ένεση, ο όγκος κατανομής ήταν 15,8–20,5 λίτρα.
- Περισσότερο από το 95% της ουσίας είναι δεσμευμένο από πρωτεΐνες του πλάσματος (κυρίως αλβουμίνη).
Βιομετασχηματισμός
- Μια σημαντική οδός κάθαρσης είναι η υδρόλυση σε μονοϋδροξυ- και διϋδροξυ-βενδαμουστίνη. Στον σχηματισμό της Ν-απομεθυλιωμένης-βενδαμουστίνης και της γαμμα-υδροξυ-βενδαμουστίνης μέσω του ηπατικού μεταβολισμού συμμετέχει το ισοένζυμο CYP1A2. Μια άλλη σημαντική οδός μεταβολισμού περιλαμβάνει τη σύζευξη με γλουταθειόνη.
- Η βενδαμουστίνη δεν αναστέλλει in vitro τα CYP1A4, CYP2C9/10, CYP2D6, CYP2E1 ή CYP3A4.
Αποβολή
- Μέση ολική κάθαρση μετά από ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 30 λεπτών δόσης 120 mg/m^2 εμβαδού επιφανείας σώματος ήταν 639,4 ml/min.
- Περίπου 20% της χορηγούμενης δόσης ανακτήθηκε στα ούρα εντός 24 ωρών. Οι ποσότητες που απεκκρίθηκαν στα ούρα ήταν κατά σειρά μονοϋδροξυ-βενδαμουστίνη > βενδαμουστίνη > διϋδροξυ-βενδαμουστίνη > οξειδωμένος μεταβολίτης > Ν-απομεθυλιωμένη βενδαμουστίνη. Μέσω της χολής, αποβάλλονται κυρίως οι πολικοί μεταβολίτες.
Ηπατική δυσλειτουργία
- Σε ασθενείς με διήθηση του ήπατος από τον καρκίνο κατά 30 - 70% και ήπια ηπατική δυσλειτουργία (χολερυθρίνη ορού < 1,2 mg/dl), η φαρμακοκινητική συμπεριφορά δεν μεταβλήθηκε. Συγκριτικά με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική και νεφρική λειτουργία, δεν υπήρξε σημαντική διαφορά σε ό,τι αφορά την Cmax, τον tmax, το AUC, τον t1/2β, τον όγκο κατανομής και την κάθαρση. Οι τιμές του AUC και της ολικής σωματικής κάθαρσης της βενδαμουστίνης είναι αντιστρόφως ανάλογες με την τιμή της χολερυθρίνης ορού.
Νεφρική δυσλειτουργία
- Στους ασθενείς με κάθαρση κρεατινίνης >10 ml/min, συμπεριλαμβανομένων αυτών που εξαρτώνται από αιμοκάθαρση, δεν υπήρξε σημαντική διαφορά σε ό,τι αφορά την Cmax, τον tmax, το AUC, τον t1/2β, τον όγκο κατανομής και την κάθαρση συγκριτικά με ασθενείς με φυσιολογική ηπατική και νεφρική λειτουργία.
Ηλικιωμένοι ασθενείς
- Στις φαρμακοκινητικές μελέτες συμπεριλήφθηκαν ασθενείς ηλικίας έως και 84 ετών. Η μεγαλύτερη ηλικία δεν επηρέασε τη φαρμακοκινητική της βενδαμουστίνης.
- 12 από 15
science
PubChem
Φαρμακοδυναμική
expand_more
Φαρμακοδυναμική
neurology
PubChem
Μηχανισμός δράσης
expand_more
Μηχανισμός δράσης
Η βενδαμουστίνη είναι ένα διλειτουργικό παράγωγο της μεχλωρεθαμίνης, ικανό να σχηματίζει ηλεκτρονιόφιλα αλκυλομάδες που σχηματίζουν ομοιοπολικούς δεσμούς με άλλα μόρια. Μέσω αυτής της λειτουργίας ως αλκυλιωτικός παράγοντας, η βενδαμουστίνη προκαλεί ενδο- και δια-αλυσιδικούς σταυροσυνδέσμους μεταξύ βάσεων του DNA, οδηγώντας σε κυτταρικό θάνατο. Είναι δραστική τόσο σε ενεργά όσο και σε ήρεμα κύτταρα, αν και ο ακριβής μηχανισμός δράσης είναι άγνωστος.
Το πολλαπλό μυέλωμα είναι μια θανατηφόρος αιματολογική νόσος που προκαλείται από την κακοήθη μεταμόρφωση των πλασματοκυττάρων. Η βενδαμουστίνη έχει αποδειχθεί ότι αποτελεί μια ισχυρή εναλλακτική λύση της μελφαλάνης σε μελέτες φάσης 3, ωστόσο ο μοριακός τρόπος δράσης της παραμένει ακόμη ελλιπώς κατανοητός. Οι τέσσερις κυτταρικές σειρές μυελώματος NCI-H929, OPM-2, RPMI-8226 και U266 καλλιεργήθηκαν in vitro. Η απόπτωση μετρήθηκε με κυτταρομετρία ροής μετά από χρώση με Annexin V FITC και προπίδιο ιωδιούχο. Η κατανομή του κυτταρικού κύκλου των κυττάρων καθορίστηκε με χρώση DNA με προπίδιο ιωδιούχο. Τα ενδοκυτταρικά επίπεδα (φωσφορυλιωμένων) πρωτεϊνών προσδιορίστηκαν με western blot. Δείχθηκε ότι η βενδαμουστίνη προκαλεί απόπτωση με IC50 35-65 μg/ml και με διάσπαση της κασπάσης 3. Η επώαση με 10-30 μg/ml οδηγεί σε αναστολή του κυτταρικού κύκλου G2 και στις τέσσερις κυτταρικές σειρές. Οι κύριες κινάσες σηματοδότησης βλάβης DNA, ATM και Chk2, αλλά όχι ATR και Chk1, ενεργοποιούνται. Η φωσφατάση Cdc25A, υπόστρωμα της Chk2, διασπάται και η Cdc2 αναστέλλεται με ανασταλτική φωσφορυλίωση της Tyr15, η οποία συνοδεύεται από αυξημένα επίπεδα κυκλίνης Β. Επιπλέον, συμβαίνει ενεργοποίηση της p53 ως φωσφορυλίωση της Ser15, της θέσης φωσφορυλίωσης για την ATM. Η p53 προάγει την αναστολή της Cdc2 μέσω υπερρύθμισης της p21. Η στόχευση της p38 MAPK από τον εκλεκτικό αναστολέα SB202190 αυξάνει σημαντικά την απόπτωση που προκαλείται από τη βενδαμουστίνη. Επιπλέον, το SB202190 ακυρώνει πλήρως την αναστολή του κυτταρικού κύκλου G2. Η βενδαμουστίνη προκαλεί αναστολή G2 που διαμεσολαβείται από ATM-Chk2-Cdc2 και απόπτωση που διαμεσολαβείται από p53. Η αναστολή της p38 MAPK ενισχύει την απόπτωση και ακυρώνει την αναστολή G2 και μπορεί να θεωρηθεί ως νέα θεραπευτική στρατηγική σε συνδυασμό με τη βενδαμουστίνη.
Χρησιμοποιήθηκαν προφίλ γονιδιακής έκφρασης βάσει μικροσυστοιχιών, PCR πραγματικού χρόνου, ανοσομεταφορά, κυτταρικός κύκλος και λειτουργικές αναλύσεις επιδιόρθωσης βλάβης DNA για τον χαρακτηρισμό της απόκρισης στη βενδαμουστίνη και τη σύγκρισή της με τη χλωραμβουκίλη και τη φωσφοραμιδική μουστάρδη. Η βενδαμουστίνη εμφανίζει ένα διακριτό πρότυπο δραστηριότητας που δεν σχετίζεται με άλλους αλκυλιωτικούς παράγοντες. Οι μηχανισμοί δράσης της περιλαμβάνουν την ενεργοποίηση της απόκρισης στρες βλάβης DNA και απόπτωσης, την αναστολή των μιτωτικών σημείων ελέγχου και την πρόκληση μιτωτικής καταστροφής. Επιπλέον, σε αντίθεση με άλλους αλκυλιωτικούς παράγοντες, η βενδαμουστίνη ενεργοποιεί μια οδό επιδιόρθωσης βλάβης DNA μέσω εκτομής βάσεων αντί ενός μηχανισμού επιδιόρθωσης DNA αλκυλοτρανσφεράσης. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι η βενδαμουστίνη διαθέτει μηχανιστικά χαρακτηριστικά που τη διαφοροποιούν από άλλους αλκυλιωτικούς παράγοντες και μπορεί να συμβάλλουν στο διακριτό προφίλ κλινικής αποτελεσματικότητάς της.
Η βενδαμουστίνη είναι ένα διλειτουργικό παράγωγο μεχλωρεθαμίνης που περιέχει δακτύλιο βενζιμιδαζόλης τύπου πουρίνης. Η μεχλωρεθαμίνη και τα παράγωγά της σχηματίζουν ηλεκτρονιόφιλα αλκυλομάδες. Αυτές οι ομάδες σχηματίζουν ομοιοπολικούς δεσμούς με πλούσιες σε ηλεκτρόνια νουκλεόφιλες ομάδες, οδηγώντας σε δια-αλυσιδικούς σταυροσυνδέσμους του DNA. Η διλειτουργική ομοιοπολική σύνδεση μπορεί να οδηγήσει σε κυτταρικό θάνατο μέσω διαφόρων οδών. Η βενδαμουστίνη είναι δραστική τόσο σε ηρεμούντα όσο και σε διαιρούμενα κύτταρα. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της βενδαμουστίνης παραμένει άγνωστος.
biotech
PubChem
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
expand_more
Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση
Μετά από μία εφάπαξ ενδοφλέβια δόση υδροχλωρικής βενδαμουστίνης, η Cmax συνήθως παρατηρήθηκε στο τέλος της έγχυσης. Η αναλογικότητα της δόσης της βενδαμουστίνης δεν έχει μελετηθεί.
Η μέση ανάκτηση συνολικής ραδιενέργειας σε ασθενείς με καρκίνο μετά από ενδοφλέβια έγχυση [14C] υδροχλωρικής βενδαμουστίνης ήταν περίπου 76% της δόσης. Περίπου 50% της δόσης ανακτήθηκε στα ούρα και περίπου 25% της δόσης ανακτήθηκε στα κόπρανα. Η απέκκριση στα ούρα επιβεβαιώθηκε ως σχετικά μικρή οδός απέκκρισης της βενδαμουστίνης, με περίπου 3,3% της δόσης να ανακτάται στα ούρα ως μητρική ουσία. Λιγότερο από 1% της δόσης ανακτήθηκε στα ούρα ως M3 και M4, και λιγότερο από 5% της δόσης ανακτήθηκε στα ούρα ως HP2.
Ο μέσος όρος όγκου κατανομής σε σταθερή κατάσταση (Vss) της βενδαμουστίνης ήταν περίπου 20-25 L. Ο όγκος κατανομής σε σταθερή κατάσταση για τη συνολική ραδιενέργεια ήταν περίπου 50 L, υποδεικνύοντας ότι ούτε η βενδαμουστίνη ούτε η συνολική ραδιενέργεια κατανέμονται εκτενώς στους ιστούς.
700 mL/min
… Προκλινικές μελέτες με ραδιοσημασμένη βενδαμουστίνη έδειξαν ότι περίπου το 90% του χορηγούμενου φαρμάκου ανακτήθηκε στα εκκρίματα, κυρίως στα κόπρανα. Η κάθαρση της βενδαμουστίνης σε ανθρώπους είναι περίπου 700 mL/λεπτό. Μετά από μία εφάπαξ δόση 120 mg/m² βενδαμουστίνης IV επί 1 ώρα, ο ενδιάμεσος χρόνος ημίσειας ζωής της μητρικής ένωσης είναι περίπου 40 λεπτά. Ο μέσος φαινομενικός τελικός χρόνος ημίσειας ζωής αποβολής των M3 και M4 είναι περίπου 3 ώρες και 30 λεπτά αντίστοιχα. Δεν αναμένεται σημαντική συσσώρευση στο πλάσμα για τη βενδαμουστίνη που χορηγείται τις Ημέρες 1 και 2 ενός κύκλου 28 ημερών.
In vitro, η σύνδεση της βενδαμουστίνης με πρωτεΐνες πλάσματος ανθρώπινου ορού κυμαινόταν από 94-96% και ήταν ανεξάρτητη από τη συγκέντρωση από 1-50 µg/mL. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι η βενδαμουστίνη δεν είναι πιθανό να εκτοπίσει ή να εκτοπιστεί από φάρμακα με υψηλή πρωτεϊνική πρόσδεση. Οι λόγοι συγκέντρωσης αίματος προς πλάσμα σε ανθρώπινο αίμα κυμαίνονταν από 0,84 έως 0,86 σε εύρος συγκέντρωσης 10 έως 100 µg/mL, υποδεικνύοντας ότι η βενδαμουστίνη κατανέμεται ελεύθερα στα ανθρώπινα ερυθρά αιμοσφαίρια. Σε ανθρώπους, ο μέσος όρος όγκου κατανομής σε σταθερή κατάσταση (Vss) ήταν περίπου 25 L.
water_drop
PubChem
Δέσμευση πρωτεϊνών
expand_more
Δέσμευση πρωτεϊνών
hub
PubChem
Μεταβολισμός
expand_more
Μεταβολισμός
Τα δεδομένα in vitro υποδεικνύουν ότι η βενδαμουστίνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω υδρόλυσης σε μονοϋδροξυ- (HP1) και διϋδροξυ-βενδαμουστίνη (HP2) μεταβολίτες με χαμηλή κυτταροτοξική δράση. Δύο ενεργοί δευτερεύοντες μεταβολίτες, οι M3 και M4, σχηματίζονται κυρίως μέσω CYP1A2. Ωστόσο, οι συγκεντρώσεις αυτών των μεταβολιτών στο πλάσμα είναι 1/10 και 1/100 σε σχέση με τη μητρική ένωση, αντίστοιχα, υποδηλώνοντας ότι η κυτταροτοξική δράση οφείλεται κυρίως στη βενδαμουστίνη. Αποτελέσματα μιας μελέτης ισορροπίας μάζας σε ανθρώπους επιβεβαιώνουν ότι η βενδαμουστίνη μεταβολίζεται εκτενώς μέσω υδρολυτικών, οξειδωτικών και συζευκτικών οδών.
… Η ανίχνευση μεταβολιτών του μεταβολισμού της βενδαμουστίνης μέσω της οδού των μερκαπτουρικών οξέων, δηλαδή S-συζευγμάτων κυστεΐνης στη χολή ανθρώπων, τα οποία υποτίθεται ότι υφίστανται περαιτέρω μεταβολισμό, αναφέρθηκε πρόσφατα. Σε αυτή τη μελέτη, περιγράφεται η ταυτοποίηση και ο ποσοτικός προσδιορισμός διαδοχικών μεταβολιτών της βενδαμουστίνης που απαντώνται στη χολή ανθρώπων, χρησιμοποιώντας αυθεντικά πρότυπα αναφοράς, καθώς και η σύνθεση και η δομική επιβεβαίωση αυτών των ενώσεων. Δεδομένα φασματομετρίας μάζας μαζί με δεδομένα χρόνου κατακράτησης υγρής χρωματογραφίας υψηλής απόδοσης (ανίχνευση φθορισμού) των συνθετικών προτύπων αναφοράς ήταν συμβατά με αυτά των μεταβολιτών που βρέθηκαν στη χολή ανθρώπων μετά τη χορήγηση υδροχλωρικής βενδαμουστίνης σε ασθενείς με καρκίνο. Ανάλυση των καθαρισμένων συνθετικών ενώσεων αναφοράς έδειξε καθαρότητα τουλάχιστον 95%. Η δομική επιβεβαίωση επιτεύχθηκε με μονο- και δι-διάστατη NMR φασματοσκοπία πρωτονίων καθώς και άνθρακα-13 και φασματομετρία μάζας. Συνολικά 16 ενώσεις σχετιζόμενες με τη βενδαμουστίνη ανιχνεύθηκαν στη χολή ασθενών, 11 από τις οποίες ανακτήθηκαν ως συζεύγματα. Οκτώ συζεύγματα επιβεβαιώθηκαν δομικά ως νέα μερκαπτουρικά οξέα και σουλφοξείδια. Η χολική απέκκριση των σουλφοξειδίων ήταν διπλάσια από αυτή των προδρόμων μερκαπτουρικού οξέος. Δεν ανιχνεύθηκαν συζεύγματα γλουταθειόνης S (GSH) της βενδαμουστίνης σε δείγματα χολής, υποδεικνύοντας ταχεία ενζυμική διάσπαση σε ανθρώπους. Τόσο η απουσία συζευγμάτων γλουταθειόνης (GSH) όσο και η εμφάνιση διαστερεομερικών σουλφοξειδίων τονίζουν τις φυλο-σχετιζόμενες διαφορές στην σύζευξη GSH της βενδαμουστίνης μεταξύ ανθρώπων και αρουραίων. Η συνολική ποσότητα που ανακτήθηκε στη χολή ως το άθροισμα όλων των συζευγμάτων κατά την περίοδο των 24 ωρών μετά τη χορήγηση, έφτασε κατά μέσο όρο το 5,2% της χορηγούμενης δόσης.
Τα δεδομένα in vitro υποδεικνύουν ότι η βενδαμουστίνη μεταβολίζεται κυρίως μέσω υδρόλυσης σε μεταβολίτες με χαμηλή κυτταροτοξική δράση. In vitro, μελέτες υποδεικνύουν ότι δύο ενεργοί δευτερεύοντες μεταβολίτες, οι M3 και M4, σχηματίζονται κυρίως μέσω CYP1A2. Ωστόσο, οι συγκεντρώσεις αυτών των μεταβολιτών στο πλάσμα είναι 1/10 και 1/100 σε σχέση με τη μητρική ένωση, αντίστοιχα, υποδηλώνοντας ότι η κυτταροτοξική δράση οφείλεται κυρίως στη βενδαμουστίνη. In vitro μελέτες που χρησιμοποιούν μικροσωμάτια ήπατος ανθρώπου υποδεικνύουν ότι η βενδαμουστίνη δεν αναστέλλει τις CYP1A2, 2C9/10, 2D6, 2E1, ή 3A4/5. Η βενδαμουστίνη δεν προκάλεσε επαγωγή του μεταβολισμού των ενζύμων CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1, ή CYP3A4/5 σε πρωτογενείς καλλιέργειες ηπατοκυττάρων ανθρώπου.
hourglass
PubChem
Ημίσεια ζωή
expand_more
Ημίσεια ζωή
Ενδιάμεσος Χρόνος Ημίσειας Ζωής Μητρικής Ένωσης: 40 λεπτά
Μετά από μία εφάπαξ δόση 120 mg/m² βενδαμουστίνης IV επί 1 ώρα, ο ενδιάμεσος χρόνος ημίσειας ζωής της μητρικής ένωσης είναι περίπου 40 λεπτά.
category
PubChem
MeSH classification
expand_more
MeSH classification
fact_check
PubChem
FDA classification
expand_more
FDA classification
9266D9P3PQ
BENDAMUSTINE
Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αλκυλιωτική Δράση
Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αλκυλιωτικό Φάρμακο
Η βενδαμουστίνη είναι ένα Αλκυλιωτικό Φάρμακο. Ο μηχανισμός δράσης της βενδαμουστίνης είναι ως Αλκυλιωτική Δράση.