ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N06AX21 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

DULOXETINE

Ντουλοξετίνη

### Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντικαταθλιπτικά, κωδικός ATC: N06AX21 ### Μηχανισμός δράσης Η ντουλοξετίνη είναι συνδυασμένος αναστολέας της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (5-ΗΤ) και νοραδρεναλίνης (ΝΑ).

Εμπορικά Ονόματα

CYMBALTA DUCILTIA DULOXETINE ZENTIVA DULSEVIA ONELAR XERISTAR YENTREVE

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

F41 Άλλες αγχώδεις διαταραχές

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή
F32 Καταθλιπτικό επεισόδιο

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μείζων καταθλιπτική διαταραχή
G63 Πολυνευροπάθεια σε νοσήματα που ταξινομούνται αλλού

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Διαβητικός περιφερικός νευροπαθητικός άλγος

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPCαναθ. 09/2024

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος DULOXETINE ZENTIVA

expand_more

.Σκληρό γαστροανθεκτικό καψάκιο

Σκληρά καψάκια ζελατίνης, μήκους περίπου 21,7 mm, με ανοιχτό γκρι σώμα και

ροζ καπάκι που περιέχει υπόλευκα σφαιρίδια.

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Χορήγηση:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες - Μείζονα καταθλιπτική διαταραχή

Δόση60 mg άπαξ ημερησίως

Μέγ. δόση120 mg την ημέρα

Συνήθως, η θεραπευτική ανταπόκριση παρατηρείται μετά από την πάροδο 2-4 εβδομάδων αγωγής. Μετά την παγίωση της αντικαταθλιπτικής ανταπόκρισης, συστήνεται η συνέχιση της θεραπείας για αρκετούς μήνες, ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση υποτροπής. Στους ασθενείς που ανταποκρίνονται στη θεραπεία με ντουλοξετίνη και έχουν ιστορικό επαναλαμβανόμενων επεισοδίων μείζονος κατάθλιψης, περαιτέρω μακροχρόνια θεραπεία με δόσεις από 60 έως 120 mg/ημερησίως πρέπει να εξετάζεται.
Ενήλικες - Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή

Δόση30 mg άπαξ ημερησίως (έναρξη), 60 mg (συντήρηση)

Μέγ. δόση120 mg ημερησίως

Στους ασθενείς με μη ικανοποιητική δοσολογική ανταπόκριση η δόση θα πρέπει να αυξηθεί στα 60 mg, η οποία είναι η συνήθης συνιστώμενη δοσολογία συντήρησης στους περισσότερους ασθενείς. Στους ασθενείς με συνυπάρχουσα μείζονα καταθλιπτική διαταραχή η δοσολογία έναρξης και συντήρησης είναι 60 mg άπαξ ημερησίως. Για τους ασθενείς χωρίς ικανοποιητική ανταπόκριση στα 60 mg, θα πρέπει να εξετάζεται αύξηση της δόσης στα 90 mg ή 120 mg. Οι δοσολογικές αναπροσαρμογές θα πρέπει να βασίζονται στην κλινική ανταπόκριση και ανεκτικότητα του ασθενούς. Μετά την παγίωση της ανταπόκρισης, συστήνεται να συνεχίζεται η θεραπεία για αρκετούς μήνες, ώστε να αποφεύγεται η υποτροπή.
Ενήλικες - Διαβητικό περιφερικό νευροπαθητικό άλγος

Δόση60 mg την ημέρα

Μέγ. δόση120 mg την ημέρα

Δοσολογίες άνω των 60 mg άπαξ ημερησίως, έως τη μέγιστη δόση των 120 mg την ημέρα, χορηγούμενα σε ίσες δόσεις, έχουν μελετηθεί αναφορικά με την ασφάλεια, σε κλινικές μελέτες. Οι συγκεντρώσεις της ντουλοξετίνης στο πλάσμα εμφανίζουν σημαντική διατομική μεταβλητότητα (βλ. Φαρμακοκινητικές). Επομένως, μερικοί ασθενείς, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στα 60 mg την ημέρα, είναι δυνατόν να ωφεληθούν από μία μεγαλύτερη δόση. Η ανταπόκριση στη θεραπεία θα πρέπει να αξιολογείται μετά από την πάροδο 2 μηνών. Σε ασθενείς με ανεπαρκή αρχική ανταπόκριση, η επιπρόσθετη θεραπευτική ανταπόκριση είναι απίθανη. Το θεραπευτικό όφελος θα πρέπει να επανεκτιμάται σε τακτικά χρονικά διαστήματα (τουλάχιστον κάθε 3 μήνες) (βλ. Φαρμακοδυναμικές).
Ηλικιωμένοι

Δεν συνιστάται δοσολογική προσαρμογή σε ηλικιωμένους ασθενείς με μόνο κριτήριο την ηλικία τους. Εντούτοις, όπως και με άλλα φάρμακα, απαιτείται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ηλικιωμένων ασθενών, ιδιαίτερα με ντουλοξετίνη στα 120 mg ημερησίως για τη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή ή τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, αφού τα κλινικά δεδομένα είναι περιορισμένα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Φαρμακοκινητικές).
Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Το Duloxetine Ντουλοξετίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ηπατικό νόσημα που καταλήγει σε ηπατική βλάβη (βλ. Αντενδείξεις και Φαρμακοκινητικές).
Παιδιά και έφηβοι < 18 ετών - Μείζονα καταθλιπτική διαταραχή

Η ντουλοξετίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά και εφήβους, ηλικίας κάτω των 18 ετών, για τη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής, λόγω προβληματισμών σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις, Ανεπιθύμητες ενέργειες και Φαρμακοδυναμικές).
Παιδιά και έφηβοι 7-17 ετών - Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή

Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης για τη θεραπεία της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 7-17 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τρέχοντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες, Φαρμακοδυναμικές και Φαρμακοκινητικές).
Παιδιά - Διαβητικό περιφερικό νευροπαθητικό άλγος

Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης για τη θεραπεία του διαβητικού περιφερικού νευροπαθητικού πόνου δεν έχει μελετηθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα
Ταυτόχρονη χορήγηση με μη-εκλεκτικούς, μη-αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης (ΜΑΟΙs)
Ηπατικό νόσημα με αποτέλεσμα ηπατική βλάβη
Συνδυασμός με φλουβοξαμίνη, σιπροφλοξασίνη ή ενοξασίνη (ισχυροί αναστολείς του CYP1A2)
Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min)
Μη ελεγχόμενη υπέρταση

ΠληθυσμόςΑσθενείς με μη ελεγχόμενη υπέρταση

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Μανία και επιληπτικές κρίσεις
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό μανίας ή με διάγνωση διπολικής διαταραχής και/ή επιληπτικών κρίσεων

Να χορηγείται με προσοχή
Μυδρίαση
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση ή με κίνδυνο εμφάνισης κρίσης γλαυκώματος κλειστής γωνίας

Απαιτείται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση
Αύξηση αρτηριακής πίεσης και καρδιακού ρυθμού
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς με γνωστή υπέρταση και/ή άλλο καρδιακό νόσημα

Συνιστάται η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, ειδικά κατά τον πρώτο μήνα της αγωγής
Αύξηση αρτηριακής πίεσης και καρδιακού ρυθμού
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς των οποίων οι καταστάσεις ενδέχεται να επιπλέκονται από μία αύξηση του καρδιακού ρυθμού ή της αρτηριακής πίεσης

Να χορηγείται με προσοχή
Αλληλεπιδράσεις που επηρεάζουν το μεταβολισμό
προσοχή

ΠληθυσμόςΌταν η ντουλοξετίνη χορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα που μπορούν πιθανά να επηρεάσουν το μεταβολισμό της

Προσοχή απαιτείται
Παρατεταμένη αύξηση στην αρτηριακή πίεση
σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς που παρατηρείται παρατεταμένη αύξηση στην αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους με ντουλοξετίνη

Μείωση της δόσης ή σταδιακή διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εκτιμάται
Μη ελεγχόμενη υπέρταση
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν μη ελεγχόμενη υπέρταση

Δεν θα πρέπει να γίνεται έναρξη αγωγής
Νεφρική δυσλειτουργία
σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρής μορφής νεφρική ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min)

Παρατηρήθηκαν αυξημένες συγκεντρώσεις της ντουλοξετίνης στο πλάσμα. Για σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια βλ. Αντενδείξεις.
Σύνδρομο σεροτονίνης / Κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο
κίνδυνος

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ντουλοξετίνη, ιδιαίτερα με συγχορήγηση άλλων σεροτονινεργικών παραγόντων

Ενδέχεται να συμβεί. Συνιστάται προσεκτική παρακολούθηση, ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας και των αυξήσεων της δόσης. Εάν υπάρχει υποψία, μείωση της δόσης ή διακοπή της θεραπείας.
Συγχορήγηση με St John’s wort (Hypericum perforatum)
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν Duloxetine Ντουλοξετίνη και φυτικά σκευάσματα που περιέχουν St John’s wort

Ανεπιθύμητες ενέργειες ενδέχεται να αναφερθούν πιο συχνά
Αυτοκτονικές σκέψεις, αυτοτραυματισμός και αυτοκτονία
σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, γενικευμένη αγχώδης διαταραχή ή άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις

Ο κίνδυνος αυτός παραμένει έως ότου επιτευχθεί σημαντική ύφεση. Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.
Αυτοκτονικές σκέψεις ή απόπειρες αυτοκτονίας
σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς με ιστορικό επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία ή αυτοκτονικό ιδεασμό πριν την έναρξη της θεραπείας

Θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά
Αυξημένος κίνδυνος αυτοκτονικής συμπεριφοράς
σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς ηλικίας κάτω των 25 ετών που λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά

Στενή παρακολούθηση των ασθενών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο
Αυτοκτονικός ιδεασμός και συμπεριφορές
σοβαρό

ΠληθυσμόςΑσθενείς με διαβητικό περιφερικό νευροπαθητικό άλγος

Οι ιατροί πρέπει να ενθαρρύνουν τους ασθενείς να αναφέρουν οποιεσδήποτε σκέψεις και συναισθήματα δυσφορίας
Χορήγηση σε παιδιά και έφηβους κάτω των 18 ετών
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΠαιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών

Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται. Σε περίπτωση χορήγησης, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά για την εμφάνιση αυτοκτονικών συμπτωμάτων.
Αιμορραγικές εκδηλώσεις
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ντουλοξετίνη, αντιπηκτική αγωγή, φαρμακευτικά προϊόντα με επίδραση στη λειτουργία των αιμοπεταλίων (π.χ. ΜΣΑΦ ή ακετυλοσαλικυλικό οξύ), ή με γνωστή αιμορραγική διάθεση

Συνιστάται προσοχή
Υπονατριαιμία
προσοχή

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς, ασθενείς με κίρρωση ήπατος ή αφυδατωμένοι ασθενείς, ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με διουρητικά

Απαιτείται προσοχή
Συμπτώματα απόσυρσης
σοβαρό

ΠληθυσμόςΌλοι οι ασθενείς κατά τη διακοπή της θεραπείας

Συνιστάται η σταδιακή μείωση της ντουλοξετίνης για περίοδο τουλάχιστον 2 εβδομάδων
Μέγιστη δοσολογία σε ηλικιωμένους
προσοχή

ΠληθυσμόςΗλικιωμένοι ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και γενικευμένη αγχώδη διαταραχή

Απαιτείται προσοχή όσον αφορά στη μέγιστη δοσολογία
Ακαθησία/ψυχοκινητική ανησυχία
κίνδυνος

ΠληθυσμόςΑσθενείς που εμφανίζουν ακαθησία/ψυχοκινητική ανησυχία

Η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής
Ταυτόχρονη χορήγηση προϊόντων που περιέχουν ντουλοξετίνη
αντένδειξη

Η χορήγηση περισσοτέρων του ενός από αυτά τα προϊόντα ταυτόχρονα θα πρέπει να αποφεύγεται
Ηπατικές βλάβες
προσοχή

ΠληθυσμόςΑσθενείς που λαμβάνουν ντουλοξετίνη ή άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που σχετίζονται με ηπατική βλάβη

Η ντουλοξετίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή
Σεξουαλική δυσλειτουργία
σοβαρό

Ενδέχεται να προκαλέσουν συμπτώματα. Αναφέρθηκαν περιπτώσεις μακροχρόνιας σεξουαλικής δυσλειτουργίας, όπου τα συμπτώματα συνεχίστηκαν παρά τη διακοπή των SSRI/SNRI.
Σακχαρόζη
αντένδειξη

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας σε γλυκόζη, κακή απορρόφηση γλυκόζης-γαλακτόζης ή ανεπάρκεια σουκράσης-ισομαλτάσης

Δεν πρέπει να πάρουν αυτό το φάρμακο

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Μη-εκλεκτικοί, μη-αναστρέψιμοι αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟIs)
αντένδειξη

Κίνδυνος συνδρόμου σεροτονίνης

ΣύστασηΔεν πρέπει να συγχορηγείται ή εντός τουλάχιστον 14 ημερών από τη διακοπή του ΜΑΟΙ. Απαιτείται η παρέλευση τουλάχιστον 5 ημερών από τη διακοπή της ντουλοξετίνης και πριν την έναρξη της αγωγής με έναν ΜΑΟΙ.
Εκλεκτικοί αναστρέψιμοι αναστολείς ΜΑΟIs (π.χ. μοκλοβεμίδη)
προσοχή

Σύνδρομο σεροτονίνης

ΣύστασηΔεν συνιστάται η συγχορήγηση.
Λινεζολίδη
αντένδειξη

Σύνδρομο σεροτονίνης

ΣύστασηΔεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με ντουλοξετίνη.
Ισχυροί αναστολείς του CYP1A2 (π.χ. φλουβοξαμίνη)
αντένδειξη

Αύξηση των συγκεντρώσεων της ντουλοξετίνης (μείωση κάθαρσης κατά 77%, 6-πλάσια αύξηση AUC)

ΣύστασηΔεν πρέπει να συγχορηγείται.
Φάρμακα που δρουν στο ΚΝΣ, αλκοόλ, κατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, μορφινομιμητικά, αντιψυχωτικά, φαινοβαρβιτάλη, κατασταλτικά αντιϊσταμινικά)
προσοχή

Ο κίνδυνος συγχορήγησης δεν έχει συστηματικά μελετηθεί

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή.
Σεροτονινεργικοί παράγοντες (π.χ. SSRIs, SNRIs, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά [χλωριμιπραμίνη, αμιτριπτυλίνη], MAOIs [μοκλοβεμίδη, λινεζολίδη], St John’s wort, τριπτάνες, βουπρενορφίνη, τραμαδόλη, πεθιδίνη, τρυπτοφάνη)
προσοχή

Σύνδρομο σεροτονίνης

ΣύστασηΣυστήνεται προσοχή.
Φάρμακα που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP2D6 (π.χ. ρισπεριδόνη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά [νορτριπτυλίνη, αμιτριπτυλίνη, ιμιπραμίνη], φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη, μετοπρολόλη)
προσοχή

Η ντουλοξετίνη είναι μέτριος αναστολέας του CYP2D6, αυξάνει την AUC άλλων φαρμάκων (π.χ. δεσιπραμίνη τριπλασιάστηκε, τολτεροδίνη αυξήθηκε κατά 71%)

ΣύστασηΣυνιστάται προσοχή, ειδικά αν τα φάρμακα αυτά έχουν μικρό θεραπευτικό δείκτη.
Από του στόματος αντιπηκτικοί και αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες (π.χ. βαρφαρίνη)
προσοχή

Αυξημένος κίνδυνος αιμορραγίας, αυξημένες τιμές INR με βαρφαρίνη (αν και σε σταθερή κατάσταση δεν παρατηρήθηκε κλινικά σημαντική μεταβολή)

ΣύστασηΣυστήνεται προσοχή.
Καπνιστές (ως επαγωγείς του CYP1A2)
παρακολούθηση

Χαμηλότερες συγκεντρώσεις ντουλοξετίνης στο πλάσμα (περίπου κατά 50%)

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Λοιμώξεις

Λαρυγγίτιδα
Γαστρεντερίτιδα

Ανοσοποιητικό

Αναφυλακτική αντίδραση
Διαταραχή υπερευαισθησίας

Ενδοκρινικό

Υποθυρεοειδισμός
Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης
Υπερπρολακτιναιμία

Μεταβολισμός

Μειωμένη όρεξη
Υπεργλυκαιμία
Αφυδάτωση
Υπονατριαιμία
Μειωμένο σωματικό βάρος
Αυξημένο σωματικό βάρος

Ψυχιατρικές

Αϋπνία
Αυτοκτονικός ιδεασμός
Διέγερση
Διαταραχή ύπνου
Μειωμένη γενετήσια ορμή
Τριγμοί των οδόντων
Άγχος
Αποπροσανατολισμός
Μη φυσιολογικός οργασμός
Απάθεια
Μη φυσιολογικά όνειρα
Αυτοκτονική συμπεριφορά
Μανία
Ψευδαισθήσεις
Επιθετικότητα
Οργή
Νευρικότητα

Νευρικό

Σύνδρομο σεροτονίνης
Κεφαλαλγία
Ζάλη
Μυόκλωνος
Υπνηλία
Λήθαργος
Ακαθησία
Τρόμος
Παραισθησία
Διαταραχή στην προσοχή
Δυσγευσία
Δυσκινησία
Σύνδρομο ανήσυχων ποδών
Κακή ποιότητα ύπνου
Σπασμοί
Ψυχοκινητική ανησυχία
Εξωπυραμιδικά συμπτώματα
Ίλιγγος
Συγκοπή
Χασμουρητό
Διαταραχές βάδισης

Οφθαλμικές

Θάμβος όρασης
Μυδρίαση
Οπτική δυσλειτουργία
Γλαύκωμα

Αυτί

Εμβοές
Ωταλγία

Καρδιά

Αίσθημα παλμών
Ταχυκαρδία
Υπερκοιλιακή αρρυθμία

Καρδιακές διαταραχές

Μυοκαρδιοπάθεια επαγόμενη από στρες (μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo)

Αγγειακές

Αυξημένη αρτηριακή πίεση
Εξάψεις
Ορθοστατική υπόταση
Υπέρταση
Περιφερική ψυχρότητα
Υπερτασική κρίση

Αναπνευστικό

Συσφιγκτικό αίσθημα λαιμού
Επίσταξη
Διάμεση πνευμονοπάθεια
Ηωσινοφιλική πνευμονία

Γαστρεντερικό

Ναυτία
Δυσκοιλιότητα
Αιμορραγία γαστρεντερικού συστήματος
Στοματίτιδα
Ξηροστομία
Διάρροια
Αιματοχεσία
Κοιλιακό άλγος
Δυσοσμία στόματος
Έμετος
Δυσπεψία
Ερυγή
Μετεωρισμός
Γαστρίτιδα
Δυσφαγία
Μικροσκοπική κολίτιδα

Ήπαρ

Ηπατίτιδα
Ηπατική ανεπάρκεια
Ίκτερος
Οξεία ηπατική βλάβη

Εργαστηριακές

Αυξημένα ηπατικά ένζυμα
Αυξημένη χοληστερόλη αίματος
Αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση αίματος
Αυξημένο κάλιο αίματος

Δέρμα

Αυξημένη εφίδρωση
Νυκτερινοί ιδρώτες
Σύνδρομο Stevens-Johnson
Κνίδωση
Δερματίτιδα εξ επαφής
Εξάνθημα
Αγγειονευρωτικό οίδημα
Κρύος ιδρώτας
Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας
Αυξημένη τάση εκχυμώσεων
Δερματική αγγειίτιδα

Μυοσκελετικό

Μυοσκελετικός πόνος
Μυϊκό σφίξιμο
Τρισμός
Μυϊκές δεσμιδώσεις
Μυϊκός σπασμός

Νεφρά/Ουροποιητικό

Δυσουρία
Κατακράτηση ούρων
Μη φυσιολογική οσμή ούρων
Συχνουρία
Δυσκολία στην ούρηση
Νυκτουρία
Πολυουρία
Μειωμένη ροή ούρων

Αναπαραγωγικό

Στυτική δυσλειτουργία
Γυναικολογική αιμορραγία
Συμπτώματα εμμηνόπαυσης
Διαταραχές εκσπερμάτισης
Διαταραχές εμμήνου ρύσης
Γαλακτόρροια
Καθυστερημένη εκσπερμάτιση
Σεξουαλική δυσλειτουργία
Αιμορραγία μετά τον τοκετό
Άλγος όρχεων

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις της οδού χορήγησης

Αδυναμία να σταθείς όρθιος

Γενικές

Θωρακικό άλγος
Αίσθηση μη φυσιολογική
Αίσθηση ψυχρού
Κόπωση
Δίψα
Ρίγη
Αίσθημα κακουχίας
Αίσθηση θερμού

Τραυματισμοί

Πτώσεις

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Αϋπνία

Ψυχιατρικές

Πολύ συχνές
Κεφαλαλγία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Ναυτία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Ξηροστομία

Γαστρεντερικό

Πολύ συχνές
Υπνηλία

Νευρικό

Πολύ συχνές
Άγχος

Ψυχιατρικές

Συχνές
Έμετος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Αίσθημα παλμών

Καρδιά

Συχνές
Αυξημένη αρτηριακή πίεση

Αγγειακές

Συχνές
Αυξημένη εφίδρωση

Δέρμα

Συχνές
Αυτοκτονικός ιδεασμός

Ψυχιατρικές

Συχνές
Διάρροια

Γαστρεντερικό

Συχνές
Διαταραχές εκσπερμάτισης

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Διαταραχή ύπνου

Ψυχιατρικές

Συχνές
Δυσγευσία

Νευρικό

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δυσουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Συχνές
Δυσπεψία

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εμβοές

Αυτί

Συχνές
Εξάψεις

Αγγειακές

Συχνές
Ζάλη

Νευρικό

Συχνές
Θάμβος όρασης

Οφθαλμικές

Συχνές
Καθυστερημένη εκσπερμάτιση

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Κόπωση

Γενικές

Συχνές
Λήθαργος

Νευρικό

Συχνές
Μειωμένη όρεξη

Μεταβολισμός

Συχνές
Μειωμένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Συχνές
Μετεωρισμός

Γαστρεντερικό

Συχνές
Μη φυσιολογικά όνειρα

Ψυχιατρικές

Συχνές
Μη φυσιολογικός οργασμός

Ψυχιατρικές

Συχνές
Μυοσκελετικός πόνος

Μυοσκελετικό

Συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Συχνές
Πτώσεις

Τραυματισμοί

Συχνές
Στυτική δυσλειτουργία

Αναπαραγωγικό

Συχνές
Τρόμος

Νευρικό

Συχνές
Χασμουρητό

Νευρικό

Συχνές
Άλγος όρχεων

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Ίλιγγος

Νευρικό

Όχι συχνές
Αίσθημα κακουχίας

Γενικές

Όχι συχνές
Αίσθηση θερμού

Γενικές

Όχι συχνές
Αίσθηση μη φυσιολογική

Γενικές

Όχι συχνές
Αδυναμία να σταθείς όρθιος

Όχι συχνές
Αιματοχεσία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Αιμορραγία γαστρεντερικού συστήματος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Ακαθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας

Δέρμα

Όχι συχνές
Απάθεια

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Αποπροσανατολισμός

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη κρεατινοφωσφοκινάση αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένη τάση εκχυμώσεων

Δέρμα

Όχι συχνές
Αυξημένη χοληστερόλη αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένο κάλιο αίματος

Εργαστηριακές

Όχι συχνές
Αυξημένο σωματικό βάρος

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Γαστρίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Γαστρεντερίτιδα

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Γυναικολογική αιμορραγία

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Διέγερση

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Διαταραχές βάδισης

Νευρικό

Όχι συχνές
Διαταραχές εμμήνου ρύσης

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Διαταραχή στην προσοχή

Νευρικό

Όχι συχνές
Δυσκινησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Δυσκολία στην ούρηση

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Δυσοσμία στόματος

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Δυσφαγία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Εξάνθημα

Δέρμα

Όχι συχνές
Επίσταξη

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Ερυγή

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Θωρακικό άλγος

Γενικές

Όχι συχνές
Κακή ποιότητα ύπνου

Νευρικό

Όχι συχνές
Κατακράτηση ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Κνίδωση

Δέρμα

Όχι συχνές
Κρύος ιδρώτας

Δέρμα

Όχι συχνές
Λαρυγγίτιδα

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Μειωμένη γενετήσια ορμή

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Μειωμένη ροή ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Μυδρίαση

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Μυϊκό σφίξιμο

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Μυϊκός σπασμός

Μυοσκελετικό

Όχι συχνές
Μυόκλωνος

Νευρικό

Όχι συχνές
Νευρικότητα

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Νυκτερινοί ιδρώτες

Δέρμα

Όχι συχνές
Νυκτουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Οπτική δυσλειτουργία

Οφθαλμικές

Όχι συχνές
Ορθοστατική υπόταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Περιφερική ψυχρότητα

Αγγειακές

Όχι συχνές
Πολυουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Ρίγη

Γενικές

Όχι συχνές
Σεξουαλική δυσλειτουργία

Αναπαραγωγικό

Όχι συχνές
Στοματίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Συγκοπή

Νευρικό

Όχι συχνές
Συσφιγκτικό αίσθημα λαιμού

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Συχνουρία

Νεφρά/Ουροποιητικό

Όχι συχνές
Σύνδρομο ανήσυχων ποδών

Νευρικό

Όχι συχνές
Ταχυκαρδία

Καρδιά

Όχι συχνές
Τριγμοί των οδόντων

Ψυχιατρικές

Όχι συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Όχι συχνές
Υπεργλυκαιμία

Μεταβολισμός

Όχι συχνές
Υπερκοιλιακή αρρυθμία

Καρδιά

Όχι συχνές
Ωταλγία

Αυτί

Όχι συχνές
Ίκτερος

Ήπαρ

Σπάνιες
Αίσθηση ψυχρού

Γενικές

Σπάνιες
Αγγειονευρωτικό οίδημα

Δέρμα

Σπάνιες
Αιμορραγία μετά τον τοκετό

Αναπαραγωγικό

Σπάνιες
Αναφυλακτική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Αυτοκτονική συμπεριφορά

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Αφυδάτωση

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Γαλακτόρροια

Αναπαραγωγικό

Σπάνιες
Γλαύκωμα

Οφθαλμικές

Σπάνιες
Δίψα

Γενικές

Σπάνιες
Δερματίτιδα εξ επαφής

Δέρμα

Σπάνιες
Διαταραχή υπερευαισθησίας

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Εξωπυραμιδικά συμπτώματα

Νευρικό

Σπάνιες
Επιθετικότητα

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Ηπατίτιδα

Ήπαρ

Σπάνιες
Μανία

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Μη φυσιολογική οσμή ούρων

Νεφρά/Ουροποιητικό

Σπάνιες
Μικροσκοπική κολίτιδα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Μυϊκές δεσμιδώσεις

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Οξεία ηπατική βλάβη

Ήπαρ

Σπάνιες
Οργή

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Σπασμοί

Νευρικό

Σπάνιες
Συμπτώματα εμμηνόπαυσης

Αναπαραγωγικό

Σπάνιες
Σύνδρομο Stevens-Johnson

Δέρμα

Σπάνιες
Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης

Ενδοκρινικό

Σπάνιες
Τρισμός

Μυοσκελετικό

Σπάνιες
Υπερπρολακτιναιμία

Ενδοκρινικό

Σπάνιες
Υπερτασική κρίση

Αγγειακές

Σπάνιες
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Ψευδαισθήσεις

Ψυχιατρικές

Σπάνιες
Ψυχοκινητική ανησυχία

Νευρικό

Σπάνιες
Διάμεση πνευμονοπάθεια

Αναπνευστικό

Πολύ σπάνιες
Ηπατική ανεπάρκεια

Ήπαρ

Πολύ σπάνιες
Ηωσινοφιλική πνευμονία

Αναπνευστικό

Πολύ σπάνιες
Σύνδρομο σεροτονίνης

Νευρικό

Πολύ σπάνιες
Δερματική αγγειίτιδα

Δέρμα

Μη γνωστής συχνότητας
Μυοκαρδιοπάθεια επαγόμενη από στρες (μυοκαρδιοπάθεια Takotsubo)

Μη γνωστής συχνότητας
Υποθυρεοειδισμός

Ενδοκρινικό

Μη γνωστής συχνότητας

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more

Γονιμότητα
Δεν επηρέασε την ανδρική γονιμότητα

Σε μελέτες σε ζώα, η ντουλοξετίνη δεν επηρέασε την ανδρική γονιμότητα και οι επιδράσεις στις γυναίκες παρατηρήθηκαν μόνο σε δόσεις που προκάλεσαν μητρική τοξικότητα.
Κύηση
Με προσοχή

Οι μελέτες σε ζώα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα. Δύο μεγάλες μελέτες παρατήρησης δεν υποδηλώνουν συνολικό αυξημένο κίνδυνο μείζονος συγγενούς δυσπλασίας, αλλά η ανάλυση για συγκεκριμένες δυσπλασίες, όπως καρδιακές, δείχνει ασαφή αποτελέσματα. Συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου τοκετού (ΕΕ) και αιμορραγίας μετά τον τοκετό (ΗΠΑ). Υποδεικνύεται αυξημένος κίνδυνος επιμένουσας πνευμονικής υπέρτασης στα νεογνά (PPHN) και συμπτώματα απόσυρσης στο νεογνό (υποτονία, τρόμος, εκνευρισμός, προβλήματα στη σίτιση, αναπνευστική δυσχέρεια, σπασμοί) εάν χορηγηθεί κοντά στον τοκετό. Η ντουλοξετίνη πρέπει να χορηγείται σε έγκυες μόνον εάν το αναμενόμενο όφελος (για τη μητέρα) δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο.
Γαλουχία
Δεν συνιστάται

Η απέκκριση της ντουλοξετίνης στο μητρικό γάλα είναι ελάχιστη (περίπου 0,14% της μητρικής δόσης στα νεογνά). Η ασφάλεια της ντουλοξετίνης στα νεογνά δεν έχει μελετηθεί.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

υπνηλία
κώμα
σύνδρομο σεροτονίνης
επιληπτικές κρίσεις
έμετο
ταχυκαρδία

Αντιμετώπιση

Εάν εμφανισθεί σύνδρομο σεροτονίνης, πρέπει να εξετάζεται η χορήγηση ειδικής αγωγής (όπως η χορήγηση κυπροεπταδίνης και/ή έλεγχος θερμοκρασίας σώματος). Θα πρέπει να εξασφαλισθεί ελεύθερος αεραγωγός. Συνιστάται η παρακολούθηση των καρδιακών λειτουργιών και των ζωτικών σημείων, όπως επίσης και η λήψη των κατάλληλων συμπτωματικών και υποστηρικτικών μέτρων. Η πλύση στομάχου μπορεί να ενδείκνυται, εάν εφαρμοσθεί σύντομα μετά τη λήψη ή σε ασθενείς με συμπτώματα. Ο ενεργός άνθρακας μπορεί να είναι χρήσιμος στον περιορισμό της απορρόφησης.

ΑιμοκάθαρσηΌχι

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Η χορήγηση της **ντουλοξετίνης** μπορεί να προκαλέσει καταστολή και ζάλη. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται πως αν νοιώσουν καταστολή και ζάλη θα πρέπει να αποφεύγουν πιθανά επικίνδυνες εργασίες όπως οδήγηση ή χειρισμό μηχανημάτων.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Περιεχόμενο καψακίου

Σακχαρόζη

Άμυλο αραβοσίτου

Υπρομελλόζη

Τάλκης

Υπρομελλόζη οξική-ηλεκτρική

Κιτρικός τριαιθυλεστέρας

Επικάλυψη καψακίου

Duloxetine Ντουλοξετίνη 30 mg σκληρά γαστροανθεκτικά καψάκια:

Καπάκι της κάψουλας:

−

Ινδικοκαρμίνιο (E132)

−

Τιτανίου διοξείδιο (E171)

−

Ζελατίνη

Σώματος της κάψουλας:

−

Τιτανίου διοξείδιο (E171)

−

Ζελατίνη

Duloxetine Ντουλοξετίνη 60 mg σκληρά γαστροανθεκτικά καψάκια:

Καπάκι της κάψουλας:

−

Ινδικοκαρμίνιο (E132)

−

Τιτανίου διοξείδιο (E171)

−

Ζελατίνη

Σώματος της κάψουλας:

−

Κίτρινο οξείδιο σιδήρου (E172)

−

Τιτανίου διοξείδιο (E171)

−

Ζελατίνη

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντικαταθλιπτικά, κωδικός ATC: N06AX21

Μηχανισμός δράσης

Η ντουλοξετίνη είναι συνδυασμένος αναστολέας της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (5-ΗΤ) και νοραδρεναλίνης (ΝΑ). Επίσης, αναστέλλει ασθενώς την επαναπρόσληψη της ντοπαμίνης και δεν έχει σημαντική συγγένεια με τους ισταμινεργικούς, τους ντοπαμινεργικούς, τους χολινεργικούς και τους αδρενεργικούς υποδοχείς. Η ντουλοξετίνη προκαλεί δοσο-εξαρτώμενες αυξήσεις των εξω-κυτταρικών επιπέδων σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου πειραματόζωων.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Η ντουλοξετίνη επανέφερε στο φυσιολογικό επίπεδο τον ουδό του άλγους σε πολλά προκλινικά μοντέλα νευροπαθητικού και φλεγμονώδους άλγους και εξασθένισε την προκύπτουσα από το άλγος συμπεριφορά, σε ένα πρότυπο επιμένοντος άλγους. Η ανασταλτική δράση της ντουλοξετίνης στο άλγος πιστεύεται ότι είναι αποτέλεσμα ενίσχυσης των ανασταλτικών κατιουσών οδών του άλγους στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Κλινική αποτελεσματικότητα και ασφάλεια

Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή

Η ντουλοξετίνη έχει μελετηθεί σε κλινικό πρόγραμμα, όπου συμμετείχαν 3.158 ασθενείς (1.285 άνθρωπο-έτη έκθεσης), που πληρούσαν τα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-IV για τη μείζονα κατάθλιψη. Η αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης στη συνιστώμενη δόση των 60 mg άπαξ ημερησίως, τεκμηριώθηκε και στις τρεις διπλά-τυφλές, τυχαιοποιημένης κατανομής, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο (placebo), σταθερής δόσης, οξείας φάσης, κλινικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ενήλικες περιπατητικούς ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Συνολικά, η αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης αποδείχθηκε, σε ημερήσιες δόσεις μεταξύ των 60 mg και των 120 mg, σε σύνολο πέντε από τις επτά διπλά-τυφλές, τυχαιοποιημένης κατανομής, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο (placebo), σταθερής δόσης, οξείας φάσης, κλινικές μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε ενήλικες περιπατητικούς ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή.

Η ντουλοξετίνη έδειξε στατιστικά σημαντική υπεροχή έναντι του εικονικού φαρμάκου (placebo), σύμφωνα με τη συνολική βαθμολογία της Κλίμακας κατά Hamilton, για την Εκτίμηση της Κατάθλιψης (HAM-D), 17 παραγόντων (που περιλαμβάνει ψυχικά και σωματικά συμπτώματα της κατάθλιψης). Τα ποσοστά ανταπόκρισης και ύφεσης ήταν, επίσης, στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερα με τη ντουλοξετίνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (placebo). Μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών που συμμετείχαν στις πιλοτικές κλινικές μελέτες είχαν σοβαρής μορφής κατάθλιψη (HAMD>25 στην αρχική κατάσταση).

Σε μελέτη πρόληψης των υποτροπών, ανοικτού-σχεδιασμού με 60 mg άπαξ ημερησίως ντουλοξετίνη, οι ασθενείς που ανταποκρίθηκαν στην αγωγή οξείας φάσης 12 εβδομάδων, τυχαιοποιημένα κατανεμήθηκαν σε ντουλοξετίνη 60 mg άπαξ ημερησίως ή εικονικό φάρμακο (placebo), για επιπλέον 6 μήνες. Η ντουλοξετίνη σε δόση 60 mg άπαξ ημερησίως υπερείχε στατιστικά σημαντικά του εικονικού φαρμάκου (placebo) (p= 0,004), στη μέτρηση κύριας έκβασης, την πρόληψη των υποτροπών της κατάθλιψης, όπως αυτή προσδιοριζόταν από το χρόνο μέχρι την υποτροπή. Η επίπτωση των υποτροπών, κατά τη διάρκεια της 6 μηνης διπλά τυφλής περιόδου παρακολούθησης, ήταν 17% και 29% για ασθενείς υπό αγωγή με ντουλοξετίνη και με εικονικό φάρμακο (placebo), αντίστοιχα.

Κατά τη διάρκεια 52 εβδομάδων διπλά-τυφλής, ελεγχόμενης με εικονικό φάρμακο (placebo) αγωγής, οι ασθενείς υπό ντουλοξετίνη με υποτροπιάζουσα μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (MDD) παρέμειναν ελεύθεροι συμπτωμάτων για σημαντικά μακρύτερο χρονικό διάστημα (p < 0,001) συγκριτικά με τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν σε εικονικό φάρμακο (placebo). Όλοι οι ασθενείς είχαν προηγουμένως ανταποκριθεί στη ντουλοξετίνη, κατά τη διάρκεια αγωγής ανοικτού σχεδιασμού (28 έως 34 εβδομάδες) με δόσεις από 60 έως 120 mg ημερησίως. Κατά τη διάρκεια της φάσης των 52 εβδομάδων της ελεγχόμενης διπλά-τυφλής αγωγής 14,4% των ασθενών υπό ντουλοξετίνη και 33,1% των ασθενών υπό εικονικό φάρμακο (placebo) εμφάνισαν υποτροπή των καταθλιπτικών συμπτωμάτων τους (p < 0,001).

Η επίδραση της ντουλοξετίνης 60 mg εφάπαξ ημερησίως σε ηλικιωμένους ασθενείς με κατάθλιψη (≥ 65 ετών) έχει ειδικά εξετασθεί σε μια μελέτη η οποία έδειξε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μείωση της HAMD17 βαθμολογίας για τους ασθενείς υπό ντουλοξετίνη συγκριτικά με εκείνους υπό εικονικό φάρμακο (placebo). Η ανεκτικότητα της ντουλοξετίνης 60 mg εφάπαξ ημερησίως σε ηλικιωμένους ασθενείς ήταν συγκρίσιμη με εκείνη σε νεαρότερους ενήλικες. Ωστόσο, τα δεδομένα όσον αφορά την έκθεση των ηλικιωμένων στη μέγιστη δοσολογία (120 mg ημερησίως) είναι περιορισμένα και έτσι συνιστάται προσοχή κατά τη θεραπεία του πληθυσμού αυτού.

Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή

Η ντουλοξετίνη έδειξε στατιστικά σημαντική υπεροχή έναντι του εικονικού φαρμάκου στο σύνολο των πέντε μελετών, συμπεριλαμβανομένων και των τεσσάρων τυχαιοποιημένων, διπλών-τυφλών, ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο μελετών οξείας φάσης, καθώς και στη μελέτη πρόληψης της υποτροπής σε ενήλικους ασθενείς με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή.

Η ντουλοξετίνη έδειξε στατιστικά σημαντική υπεροχή έναντι του εικονικού φαρμάκου (placebo), σύμφωνα με τη συνολική βαθμολογία της Κλίμακας κατά Hamilton, για την εκτίμηση της Αγχώδους διαταραχής (HAM-Α), και στη βαθμολογία σφαιρικής λειτουργικής έκπτωσης κατά την Κλίμακα ανικανότητας Sheehan (SDS). Τα ποσοστά ανταπόκρισης και ύφεσης ήταν, επίσης, υψηλότερα με τη ντουλοξετίνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (placebo). Η ντουλοξετίνη έδειξε συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα με τη βενλαφαξίνη όσον αφορά τη βελτίωση της συνολικής βαθμολογίας της Κλίμακας κατά Hamilton, για την εκτίμηση της Αγχώδους διαταραχής (HAM-Α).

Σε μελέτη πρόληψης των υποτροπών ανοιχτού σχεδιασμού με ντουλοξετίνη οι ασθενείς που ανταποκρίθηκαν μετά από αγωγή οξείας φάσης διάρκειας 6 μηνών, τυχαιοποιήθηκαν είτε σε χορήγηση με ντουλοξετίνη είτε σε χορήγηση με εικονικό φάρμακο (placebo) για 6 ακόμα μήνες. Η χορήγηση της ντουλοξετίνης 60 mg έως άπαξ ημερησίως έδειξε στατιστικά σημαντική υπεροχή έναντι του εικονικού φαρμάκου (placebo) (p< 0,001) στην πρόληψη των υποτροπών, όπως αυτή προσδιοριζόταν από το χρόνο μέχρι την υποτροπή. Η επίπτωση των υποτροπών, κατά τη διάρκεια της 6 μηνης διπλά τυφλής περιόδου παρακολούθησης ήταν 14% για τη ντουλοξετίνη και 42% για το εικονικό φάρμακο (placebo).

Η αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης 30-120 mg (ευέλικτο δοσολογικό σχήμα), άπαξ ημερησίως, σε ηλικιωμένους ασθενείς (> 65 ετών) με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, αξιολογήθηκε σε μελέτη η οποία έδειξε στατιστικά σημαντική βελτίωση στη συνολική βαθμολογία της κλίμακας HAM-A, στους ασθενείς υπό ντουλοξετίνη, έναντι των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ντουλοξετίνης 30-120 mg άπαξ ημερησίως, σε ηλικιωμένους ασθενείς με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, ήταν παρόμοιες με αυτές που παρατηρήθηκαν σε νεώτερους ενήλικες ασθενείς. Ωστόσο, τα δεδομένα που αφορούν σε ηλικιωμένους ασθενείς που εκτέθηκαν στη μέγιστη δόση (120 mg ημερησίως), είναι περιορισμένα και ως εκ τούτου συστήνεται προσοχή κατά της χορήγηση αυτής της δόσης στους ηλικιωμένους ασθενείς.

Διαβητικό Περιφερικό Νευροπαθητικό Άλγος

Η αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης στη θεραπευτική αντιμετώπιση του διαβητικού νευροπαθητικού άλγους τεκμηριώθηκε σε 2 τυχαιοποιημένης κατανομής, 12 εβδομάδων, διπλά-τυφλές, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο (placebo), σταθερής δόσης μελέτες σε ενήλικες (22 έως 88 ετών) ασθενείς που έπασχαν από διαβητικό νευροπαθητικό άλγος για τουλάχιστον 6 μήνες. Οι ασθενείς που πληρούσαν τα διαγνωστικά κριτήρια για μείζονα καταθλιπτική διαταραχή είχαν αποκλεισθεί από αυτές τις μελέτες. Η πρωταρχική μέτρηση έκβασης ήταν η εβδομαδιαία μέση τιμή του 24 ωρου άλγους, όπως συλλέχθηκε από το ημερήσιο ημερολόγιο των ασθενών στην κλίμακα 11 σημείων κατά Likert.

Και στις δύο μελέτες, η ντουλοξετίνη σε δόσεις των 60 mg άπαξ ημερησίως και 60 mg δις ημερησίως, μείωσε σημαντικά το άλγος σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Η επίδραση αυτή σε μερικούς ασθενείς ήταν εμφανής από την πρώτη εβδομάγδα της αγωγής. Η διαφορά στη μέση βελτίωση μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών υπό δραστική ουσία δεν ήταν σημαντική. Τουλάχιστον 30% αναφερθείσα ελάττωση άλγους καταγράφηκε περίπου στο 65% των ασθενών υπό ντουλοξετίνη συγκριτικά με το 40% εκείνων υπό εικονικό φάρμακο. Οι αντίστοιχες μετρήσεις για τουλάχιστον 50% ελάττωση του άλγους ήταν, 50% και 26%, αντίστοιχα. Τα ποσοστά κλινικής ανταπόκρισης (50% ή μεγαλύτερη βελτίωση του άλγους) αναλύθηκαν σύμφωνα με το εάν ή όχι οι ασθενείς ένιωθαν υπνηλία κατά τη διάρκεια της αγωγής. Για τους ασθενείς χωρίς υπνηλία, κλινική ανταπόκριση παρατηρήθηκε στο 47% των ασθενών υπό ντουλοξετίνη και στο 27% των ασθενών υπό εικονικό φάρμακο. Τα ποσοστά κλινικής ανταπόκρισης με υπνηλία ήταν 60% για τους ασθενείς υπό ντουλοξετίνη και 30% για τους ασθενείς υπό εικονικό φάρμακο. Οι ασθενείς που δεν εμφάνιζαν ελάττωση του άλγους κατά 30% εντός 60 ημερών της αγωγής, ήταν απίθανο να φθάσουν το επίπεδο αυτό κατά τη διάρκεια περαιτέρω αγωγής.

Σε μία μη-ελεγχόμενη μακροχρόνια μελέτη ανοιχτού σχεδιασμού, η ελάττωση του άλγους σε ασθενείς που ανταποκρίνονται σε οξεία θεραπεία 8 εβδομάδων με ντουλοξετίνη 60 mg άπαξ ημερησίως διατηρήθηκε για επιπλέον 6 μήνες όπως προέκυψε από τη μεταβολή του μέσου 24ώρου άλγους στην κλίμακα Brief Pain Inventory (ΒPI).

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η χορήγηση της ντουλοξετίνης δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 7 ετών.

Δύο τυχαιοποιημένες, διπλές-τυφλές, παράλληλου σχεδιασμού κλινικές δοκιμές διεξήχθησαν σε 800 παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας 7 έως 17 ετών, με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (βλ. Δοσολογία). Οι δύο αυτές μελέτες περιελάμβαναν μία οξεία φάση, διάρκειας 10 εβδομάδων, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο (placebo) και ενεργό φάρμακο (φλουοξετίνη), η οποία ακολουθήθηκε από 6 μηνη περίοδο επέκτασης αγωγής, ελεγχόμενη με ενεργό φάρμακο. Ούτε η ντουλοξετίνη (30-120 mg) ούτε το σκέλος ενεργού φαρμάκου (φλουοξετίνη 20-40 mg) διαφοροποιήθηκαν στατιστικά από το εικονικό φάρμακο, αναφορικά με τις μεταβολές, μεταξύ αρχικής εκτίμησης και καταληκτικού σημείου, στη συνολική βαθμολογία της Αναθεωρημένης Κλίμακας Αξιολόγησης Παιδικής Κατάθλιψης (CDRS-R). Η διακοπή της θεραπείας, λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών, ήταν πιο συχνή στους ασθενείς που λάμβαναν ντουλοξετίνη, σε σύγκριση με αυτούς που λάμβαναν φλουοξετίνη, κυρίως λόγω της ναυτίας. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης των 10 εβδομάδων, αναφέρθηκαν συμβάματα αυτοκτονικής συμπεριφοράς (ντουλοξετίνη 0/333 [0%], φλουοξετίνη 2/225 [0,9%], εικονικό φάρμακο 1/220 [0,5%]). Κατά τη συνολική διάρκεια των 36 εβδομάδων της μελέτης, 6 στους 333 ασθενείς που είχαν αρχικά τυχαιοποιηθεί σε ντουλοξετίνη και 3 στους 225 ασθενείς, που είχαν αρχικά τυχαιοποιηθεί σε φλουοξετίνη, παρουσίασαν αυτοκτονική συμπεριφορά (η προσαρμοσμένη στην έκθεση επίπτωση της αυτοκτονικής συμπεριφοράς ήταν 0,039 συμβάντα ανά έτος ασθενή, για τη ντουλοξετίνη και 0,026 συμβάντα ανά έτος ασθενή, για τη φλουοξετίνη). Επιπλέον, ένας ασθενής που μετέβηκε από εικονικό φάρμακο σε ντουλοξετίνη, παρουσίασε αυτοκτονική συμπεριφορά ενώ λάμβανε ντουλοξετίνη.

Μια τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διεξήχθη σε 272 ασθενείς, με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, ηλικίας 7-17 ετών. Η μελέτη περιλάμβανε μια οξεία φάση, διάρκειας 10 εβδομάδων ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, ακολουθούμενη από μια περίοδο επέκτασης αγωγής, διάρκειας 18 εβδομάδων. Κατά τη διάρκεια αυτής της μελέτης χρησιμοποιήθηκε ευέλικτο δοσολογικό σχήμα προκειμένου να υπάρχει η δυνατότητα σταδιακής αύξησης της δόσης από 30 mg ημερησίως, σε μεγαλύτερες δόσεις (μέγιστη 120 mg ημερησίως). Η θεραπεία με ντουλοξετίνη έδειξε στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερη βελτίωση των συμπτωμάτων της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής, όπως αυτά μετρήθηκαν με το βαθμό σοβαρότητας PARS για γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (μέση διαφορά μεταξύ ντουλοξετίνης και εικονικού φαρμάκου 2,7 βαθμοί [95% CI 1,3-4,0]), μετά από 10 εβδομάδες θεραπείας. Η διατήρηση του αποτελέσματος δεν έχει αξιολογηθεί. Δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση στη διακοπή της θεραπείας, λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών, μεταξύ των ομάδων ντουλοξετίνης και εικονικού φαρμάκου, κατά τη διάρκεια των 10 εβδομάδων της οξείας φάσης της θεραπείας. Δύο ασθενείς, οι οποίοι άλλαξαν από εικονικό φάρμακο σε ντουλοξετίνη μετά την οξεία φάση, παρουσίασαν αυτοκτονική συμπεριφορά ενώ λάμβαναν ντουλοξετίνη κατά τη διάρκεια της φάσης επέκτασης. Συμπερασματικά, δεν έχει τεκμηριωθεί η σχέση οφέλους/κινδύνου, σε αυτή την ηλικιακή ομάδα (βλ. Δοσολογία και Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Μία μεμονωμένη μελέτη πραγματοποιήθηκε σε παιδιατρικούς ασθενείς με σύνδρομο νεανικής πρωτοπαθούς ινομυαλγίας (JPFS), στην οποία η ομάδα που έλαβε θεραπεία με ντουλοξετίνη δεν διαχωρίστηκε από την ομάδα που έλαβε εικονικό φάρμακο ως προς την κύρια μέτρηση της αποτελεσματικότητας. Συνεπώς, δεν υπάρχουν δεδομένα αποτελεσματικότητας σε αυτόν τον παιδιατρικό πληθυσμό ασθενών. Η τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, παράλληλη μελέτη της ντουλοξετίνης διεξήχθη σε 184 εφήβους ηλικίας 13 έως 18 ετών (μέση ηλικία 15,53 έτη) με JPFS. Η μελέτη περιλάμβανε μια 13 εβδομάδων διπλά-τυφλή περίοδο κατά την οποία οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε ντουλοξετίνη 30 mg/60 mg ή σε εικονικό φάρμακο, άπαξ ημερησίως. Η ντουλοξετίνη δεν έδειξε αποτελεσματικότητα στη μείωση του άλγους σύμφωνα με την μέτρηση της κύριας έκβασης του καταληκτικού σημείου του μέσου άλγους της κλίμακας Brief Pain Inventory (BPI): η μέση αλλαγή των ελαχίστων τετραγώνων (LS) από την αρχική τιμή του μέσου όρου για το άλγος της κλίμακας BPI στις 13 εβδομάδες ήταν -0,97 στην ομάδα που έλαβε το εικονικό φάρμακο, σε σύγκριση με το -1,62 στην ομάδα που έλαβε ντουλοξετίνη 30/60 mg (p = 0,052). Τα αποτελέσματα ασφαλείας αυτής της μελέτης ήταν σύμφωνα με το γνωστό προφίλ ασφαλείας της ντουλοξετίνης.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχει δώσει απαλλαγή από την υποχρέωση υποβολής των αποτελεσμάτων των μελετών με το φαρμακευτικό προϊών αναφοράς που περιέχει ντουλοξετίνη σε όλες τις υποκατηγορίες του παιδιατρικού πληθυσμού στη θεραπεία μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής, του διαβητικού νευροπαθητικού άλγους και της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής. Βλ. Δοσολογία για πληροφορίες σχετικά με την παιδιατρική χρήση.

Φαρμακοκινητική

Η ντουλοξετίνη χορηγείται ως μοναδικό εναντιομερές. Η ντουλοξετίνη μεταβολίζεται εκτεταμένα από ένζυμα οξείδωσης (CYP1A2 και το CYP2D6 που εμφανίζει γενετικό πολυμορφισμό). Η οξείδωση ακολουθείται από σύζευξη. Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της ντουλοξετίνης εμφανίζουν μεγάλη διατομική ποικιλία (γενικά 50-60%) μερικώς οφειλόμενη στο φύλο, στην ηλικία, στο κάπνισμα και στη μεταβολική κατάσταση του CYP2D6.

Απορρόφηση

Η ντουλοξετίνη απορροφάται καλά μετά την από του στόματος χορήγηση και η Cmax επιτυγχάνεται 6 ώρες μετά τη χορήγηση της δόσης. Η απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα της από του στόματος χορηγούμενης ντουλοξετίνης κυμαίνεται από 32% έως 80% (με μέση 50%). Η λήψη τροφής καθυστερεί το χρόνο επίτευξης της μέγιστης συγκέντρωσης από 6 σε 10 ώρες και μειώνει οριακά την έκταση της απορρόφησης (περίπου 11%). Οι μεταβολές αυτές δεν θεωρούνται κλινικά σημαντικές.

Κατανομή

Η ντουλοξετίνη συνδέεται κατά περίπου 96% με τις πρωτεΐνες του πλάσματος στον άνθρωπο. Η ντουλοξετίνη συνδέεται τόσο με τη λευκωματίνη όσο και με την άλφα-1 όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Η πρωτεϊνική σύνδεση δεν επηρεάζεται από την παρουσία νεφρικής ή ηπατικής δυσλειτουργίας.

Βιομετασχηματισμός

Η ντουλοξετίνη μεταβολίζεται εκτεταμένα και οι μεταβολίτες αποβάλλονται κυρίως δια των ούρων. Το CYP2D6 καθώς και το CYP1A2 καταλύουν το σχηματισμό των δύο κύριων μεταβολιτών της, της συζευγμένης με γλυκουρονικό, 4 υδρόξυ ντουλοξετίνης και της συζευγμένης με θειϊκό, 5 υδρόξυ 6 μεθόξυ ντουλοξετίνης. Με βάση in vitro μελέτες, οι μεταβολίτες της ντουλοξετίνης στην κυκλοφορία θεωρούνται φαρμακολογικά αδρανείς. Η φαρμακοκινητική της ντουλοξετίνης σε ασθενείς οι οποίοι είναι πτωχοί μεταβολιστές όσον αφορά το CYP2D6, δεν έχει εκτιμηθεί ειδικά. Περιορισμένα δεδομένα υποδηλώνουν ότι, τα επίπεδα πλάσματος της ντουλοξετίνης είναι υψηλότερα στους ασθενείς αυτούς.

Αποβολή

Ο χρόνος ημιζωής της ντουλοξετίνης κυμαίνεται από 8 έως 17 ώρες (μέσος χρόνος ημιζωής 12 ώρες). Μετά από ενδοφλέβια χορήγηση η κάθαρση της ντουλοξετίνης από το πλάσμα κυμαίνεται από 22 l/hr έως 46 l/hr (μέση τιμή 36 l/hr). Μετά τη χορήγηση μίας δόσης από του στόματος η εμφανής κάθαρση της ντουλοξετίνης από το πλάσμα κυμαίνεται από 33 έως 261 l/hr (μέση τιμή 101 l/hr).

Ειδικοί Πληθυσμοί

Φύλο

Φαρμακοκινητικές διαφορές έχουν παρατηρηθεί μεταξύ ανδρών και γυναικών (η εμφανής κάθαρση πλάσματος είναι περίπου 50% χαμηλότερη στις γυναίκες). Με βάση την αλληλοεπικάλυψη στο εύρος της κάθαρσης πλάσματος, οι φαρμακοκινητικές διαφορές με βάση το φύλο του ασθενούς, δεν δικαιολογούν τη σύσταση χορήγησης μειωμένης δόσης σε γυναίκες ασθενείς.

Ηλικία

Φαρμακοκινητικές διαφορές έχουν παρατηρηθεί μεταξύ νεότερων γυναικών και γυναικών μεγαλύτερης ηλικίας (≥65 ετών) (η AUC αυξάνεται κατά περίπου 25% και ο χρόνος ημιζωής είναι κατά περίπου 25% παρατεταμένος στις ηλικιωμένες γυναίκες), αν και το εύρος των μεταβολών αυτών δεν είναι επαρκές ώστε να απαιτείται δοσολογική αναπροσαρμογή. Ως γενική σύσταση απαιτείται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ηλικιωμένων ασθενών (βλ. Δοσολογία και Ειδικές προειδοποιήσεις)

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

Οι ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου (ESRD) που υποβάλλονταν σε αιμοκάθαρση, είχαν διπλάσιες τιμές των Cmax και AUC της ντουλοξετίνης σε σύγκριση με υγιείς εθελοντές. Τα φαρμακοκινητικά δεδομένα της ντουλοξετίνης σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική ανεπάρκεια είναι περιορισμένα.

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

Η μέτρια ηπατοπάθεια (Κατηγορίας Β στην ταξινόμηση κατά Child Pugh) επηρέασε τις φαρμακοκινητικές ιδιότητες της ντουλοξετίνης. Συγκριτικά με υγιείς εθελοντές η εμφανής κάθαρση της ντουλοξετίνης στο πλάσμα ήταν κατά 79% μικρότερη, ο εμφανής τελικός χρόνος ημίσειας ζωής ήταν 2,3 φορές μεγαλύτερος και η περιοχή-AUC ήταν 3,7 φορές υψηλότερη στους ασθενείς με μέτρια ηπατοπάθεια. Η φαρμακοκινητική της ντουλοξετίνης και των μεταβολιτών της δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με ήπια ή μέτρια ηπατική ανεπάρκεια.

Μητέρες που θηλάζουν

Η διάθεση της ντουλοξετίνης έχει μελετηθεί σε 6 γυναίκες που θήλαζαν οι οποίες ήταν τουλάχιστον 12 εβδομάδες μετά τον τοκετό. Η ντουλοξετίνη ανιχνεύτηκε στο μητρικό γάλα και οι συγκεντρώσεις στη σταθερή κατάσταση στο μητρικό γάλα ήταν περίπου στο ένα τέταρτο των αντίστοιχων στο πλάσμα. Η ποσότητα της ντουλοξετίνης στο μητρικό γάλα ήταν περίπου 7 μg/ημερησίως με τη χορήγηση δόσης των 40 mg δις ημερησίως. Ο θηλασμός δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική της ντουλοξετίνης.

Παιδιατρικός πληθυσμός

Η φαρμακοκινητική της ντουλοξετίνης, σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας από 7 έως 17 ετών, με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και από του στόματος χορήγηση θεραπευτικής αγωγής 20 έως 120 mg, άπαξ ημερησίως, χαρακτηρίστηκε χρησιμοποιώντας αναλύσεις πληθυσμιακών μοντέλων βασιζόμενα σε 3 μελέτες. Βάσει του μοντέλου, οι συγκεντρώσεις της ντουλοξετίνης στο πλάσμα στη σταθερή κατάσταση, στους παιδιατρικούς ασθενείς, ήταν ως επί το πλείστον, εντός του εύρους συγκεντρώσεων που έχει παρατηρηθεί στους ενήλικες ασθενείς.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Φαρμακοθεραπευτική κατηγορία: Άλλα αντικαταθλιπτικά, κωδικός ATC: N06AX21 ### Μηχανισμός δράσης Η ντουλοξετίνη είναι συνδυασμένος αναστολέας της επαναπρόσληψης σεροτονίνης (5-ΗΤ) και νοραδρεναλίνης (ΝΑ). Επίσης, αναστέλλει ασθενώς την επαναπρόσληψη της…

Φαρμακοκινητική

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Η δεσlagtινοξέτη μεταβολίζεται εκτενώς, κυρίως από τα ένζυμα CYP1A2 και CYP2D6, με το πρώτο να συμβάλλει περισσότερο. Υφίσταται υδροξυλίωση στις θέσεις 4, 5 ή 6 του δακτυλίου ναφθαλενίου, με τον 4-υδροξυ μεταβολίτη να προχωρά απευθείας σε…

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηπατικά ένζυμα (AST/ALT)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	Συχνότερα κατά τους πρώτους μήνες της αγωγής	Λήψη ντουλοξετίνης με συγχορήγηση φαρμάκων με ηπατική τοξικότητα

stethoscope

Κλινική εξέταση & ζωτικά

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Αρτηριακή πίεση	monitor_heartΑρτηριακή πίεση & ζωτικά σημεία	ειδικά κατά τον πρώτο μήνα της αγωγής	Γνωστή υπέρταση ή άλλο καρδιακό νόσημα
Αυτοκτονικά συμπτώματα	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	Προσεκτική παρακολούθηση	Παιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών υπό ντουλοξετίνη
Κλινική παρακολούθηση (ψυχική υγεία)	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	Στενή παρακολούθηση, ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας και μετά από αλλαγές στη δοσολογία	Κατάθλιψη, αγχώδης διαταραχή, ψυχιατρικές καταστάσεις, ιστορικό αυτοκτονίας, ηλικία <25 ετών
Συμπτώματα Κεντρικού Νευρικού Συστήματος (ΚΝΣ)	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας και των αυξήσεων της δόσης	Συγχορήγηση ντουλοξετίνης με σεροτονινεργικούς/νευροληπτικούς παράγοντες
Συμπτώματα συνδρόμου σεροτονίνης	neurologyΝευρολογικός / ψυχικός έλεγχος	ιδιαίτερα κατά την έναρξη της θεραπείας και των αυξήσεων της δόσης	Συγχορήγηση ντουλοξετίνης με σεροτονινεργικούς/νευροληπτικούς παράγοντες

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

DrugBank

Description

expand_more

Duloxetine (εμπορικές ονομασίες Cymbalta, Yentreve, και σε τμήματα της Ευρώπης, Xeristar ή Ariclaim) είναι ένα φάρμακο που στοχεύει κυρίως στη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή (MDD), τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (GAD), τον πόνο που σχετίζεται με περιφερική νευροπάθεια διαβητικού τύπου και σε ορισμένες χώρες την ακράτεια ούρων από προσπάθεια (SUI). Παράγεται και διατίθεται στο εμπόριο από την Eli Lilly and Company.

expand_more

Από του στόματος, αρουραίος LD50: 491 mg/kg για αρσενικά και 279 mg/kg για θηλυκά. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν τρόμο, σπασμούς, μειωμένη δραστηριότητα, βραδεία αντίδραση της κόρης, διαλείποντα τρόμο και ακαμψία.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η δεσlagtινοξέτη, αυξάνοντας τις συγκεντρώσεις σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης στον πυρήνα του Onuf, ενισχύει τη γλουταματεργική ενεργοποίηση του αιδοιϊκού κινητικού νεύρου που νευρώνει τον εξωτερικό σφιγκτήρα της ουρήθρας. Αυτή η ενισχυμένη σηματοδότηση επιτρέπει ισχυρότερη σύσπαση. Η αυξημένη σύσπαση αυτού του σφιγκτήρα αυξάνει την πίεση που απαιτείται για την πρόκληση επεισοδίου ακράτειας στην ακράτεια ούρων από προσπάθεια. Η δεσlagtινοξέτη έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τις βαθμολογίες Patient Global Impression of Improvement και Incontinence Quality of Life. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι μειώνει τη μέση συχνότητα επεισοδίων ακράτειας σε δόσεις 40 και 80 mg.

Η δράση στην οπίσθια μοίρα του νωτιαίου μυελού επιτρέπει στη δεσlagtινοξέτη να ενισχύσει τις σεροτονινεργικές και αδρενεργικές οδούς που εμπλέκονται στην κάθοδο αναστολής του πόνου. Αυτό οδηγεί σε αυξημένο κατώφλι ενεργοποίησης που απαιτείται για τη μετάδοση επώδυνων ερεθισμάτων στον εγκέφαλο και αποτελεσματική ανακούφιση του πόνου, ιδιαίτερα στον νευροπαθητικό πόνο. Έχει σημειωθεί ανακούφιση από τον πόνο σε διάφορες επώδυνες καταστάσεις, όπως η περιφερική διαβητική νευροπάθεια, η ινομυαλγία και η οστεοαρθρίτιδα, χρησιμοποιώντας μια σειρά από κλίμακες αξιολόγησης του πόνου.

Ενώ η δεσlagtινοξέτη έχει αποδειχθεί αποτελεσματική τόσο σε ζωικά μοντέλα διαταραχών της διάθεσης όσο και σε κλινικές δοκιμές για τη θεραπεία αυτών των διαταραχών σε ανθρώπους, το ευρύ φάσμα των φαρμακοδυναμικών επιδράσεών της στη ρύθμιση της διάθεσης στον εγκέφαλο δεν έχει ακόμη εξηγηθεί.

Η αυξημένη αρτηριακή πίεση είναι μια κοινή παρενέργεια της δεσlagtινοξέτης λόγω αγγειοσυστολής που διαμεσολαβείται από την επιδιωκόμενη αύξηση της σηματοδότησης νορεπινεφρίνης.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η δεσlagtινοξέτη είναι ισχυρός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης από νευρώνες και λιγότερο ισχυρός αναστολέας επαναπρόσληψης ντοπαμίνης. Η δεσlagtινοξέτη δεν έχει σημαντική συγγένεια για υποδοχείς ντοπαμινεργικούς, αδρενεργικούς, χολινεργικούς, ισταμινεργικούς, οπιοειδείς, γλουταμινικούς και GABA. Η δράση στον εξωτερικό ουροποιητικό σφιγκτήρα διαμεσολαβείται μέσω των κεντρικών νευρικών επιδράσεων της δεσlagtινοξέτης. Η αύξηση των συγκεντρώσεων σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης στον πυρήνα του Onuf οδηγεί σε αυξημένη ενεργοποίηση των υποδοχέων 5-HT2, 5-HT3 και α1 αδρενεργικών. Οι υποδοχείς 5-HT2 και α1 συνδέονται και οι δύο με Gq και η ενεργοποίησή τους αυξάνει τη δραστηριότητα της οδού ινoσιτόλης τριφωσφορικής/φωσφολιπάσης C (IP3/PLC). Αυτή η οδός οδηγεί στην απελευθέρωση ενδοκυττάριων αποθηκών ασβεστίου, αυξάνοντας τις ενδοκυττάριες συγκεντρώσεις ασβεστίου και διευκολύνοντας τη νευρωνική διέγερση. Ο υποδοχέας 5-HT3 λειτουργεί ως δίαυλος ιόντων νατρίου που εξαρτάται από τον συνδέτη, επιτρέποντας τη ροή νατρίου στον νευρώνα όταν ενεργοποιείται. Η αυξημένη ροή νατρίου στον νευρώνα συμβάλλει στην εκπόλωση και την ενεργοποίηση διαύλων τάσης που εμπλέκονται στη γένεση δυναμικού ενεργείας. Ο συνδυασμένος δράση αυτών των τριών υποδοχέων συμβάλλει στην αυξημένη διέγερση του αιδοιϊκού κινητικού νεύρου ως απόκριση στη γλουταμίνη.

Επίσης, σχετιζόμενη με τη δράση της δεσlagtινοξέτης στο νωτιαίο μυελό είναι η τροποποίηση του πόνου. Η αύξηση της συγκέντρωσης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης στην οπίσθια μοίρα του νωτιαίου μυελού αυξάνει την κάθοδο αναστολής του πόνου μέσω της ενεργοποίησης των υποδοχέων 5-HT1A, 5-HT1B, 5-HT1D, 5-HT2, 5-HT3, α1-αδρενεργικών και α2-αδρενεργικών. Οι υποδοχείς 5-HT2, 5-HT3 και α1-αδρενεργικοί διαμεσολαβούν τη νευρωνική ενεργοποίηση όπως περιγράφηκε παραπάνω. Ο ενεργοποιημένος νευρώνας σε αυτήν την περίπτωση είναι ο GABAεργικός ανασταλτικός ενδιάμεσος νευρώνας που συνάπτεται στον νοσιεπτιικό νευρώνα προβολής για να αναστείλει τη μετάδοση επώδυνων ερεθισμάτων στον εγκέφαλο. Οι υποδοχείς 5-HT1 και α2 συνδέονται με Gi/Go και η ενεργοποίησή τους οδηγεί σε αυξημένο ρεύμα καλίου μέσω καναλιών εσωτερικής ανόρθωσης και μειωμένη σηματοδότηση αδεnυλυλοκυκλάσης/πρωτεϊνικής κινάσης Α, η οποία συμβάλλει στη νευρωνική αναστολή. Αυτοί οι ανασταλτικοί υποδοχείς βρίσκονται στον ίδιο τον νευρώνα προβολής, καθώς και στο γαγγλιον της οπίσθιας ρίζας που προηγείται και χρησιμεύει στην άμεση καταστολή της μετάδοσης επώδυνων ερεθισμάτων.

Οι μηχανισμοί που εμπλέκονται στα οφέλη της δεσlagtινοξέτης στην κατάθλιψη και το άγχος δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί. Πιστεύεται ότι εμπλέκεται δυσλειτουργική σηματοδότηση σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης και η αύξηση της διαθεσιμότητας αυτών των νευροδιαβιβαστών στη συναπτική σχισμή πιστεύεται ότι διαμεσολαβεί μια θεραπευτική επίδραση. Υποτίθεται ότι η εμπλοκή της σεροτονίνης και της νορεπινεφρίνης σε περιοχές υπεύθυνες για τη συναισθηματική διαμόρφωση, όπως το λιμπικό σύστημα, συμβάλλει στις επιδράσεις στις διαταραχές της διάθεσης ειδικά, αλλά αυτό δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί.

Η υπέρταση της δεσlagtινοξέτης σχετίζεται με την επιδιωκόμενη φαρμακολογική της δράση. Η αυξημένη διαθεσιμότητα νορεπινεφρίνης οδηγεί στην ενεργοποίηση των αδρενεργικών υποδοχέων στο αγγειακό ενδοθήλιο. Δεδομένου ότι η δράση των υποδοχέων α1 υπερισχύει, προκύπτει αγγειοσυστολή, καθώς ο υποδοχέας που συνδέεται με Gq διαμεσολαβεί την απελευθέρωση ασβεστίου από το σαρκοπλασματικό δικτυωτό για να διευκολύνει τη συστολή των λείων μυών.

Προκλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η δεσlagtινοξέτη είναι ισχυρός αναστολέας επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης από νευρώνες και λιγότερο ισχυρός αναστολέας επαναπρόσληψης ντοπαμίνης. Η δεσlagtινοξέτη δεν έχει σημαντική συγγένεια για υποδοχείς ντοπαμινεργικούς, αδρενεργικούς, χολινεργικούς, ισταμινεργικούς, οπιοειδείς, γλουταμινικούς και GABA in vitro. Η δεσlagtινοξέτη δεν αναστέλλει τη μονοαμινοξειδάση (ΜΑΟ). Το CYMBALTA ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστό ότι επηρεάζουν την αντίσταση της ουρήθρας. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα δυσκολίας ούρησης κατά τη διάρκεια της θεραπείας με CYMBALTA, θα πρέπει να εξεταστεί η πιθανότητα να σχετίζονται με το φάρμακο.

Αν και οι ακριβείς μηχανισμοί των αντικαταθλιπτικών, κεντρικών αναλγητικών και αγχολυτικών δράσεων της δεσlagtινοξέτης σε ανθρώπους είναι άγνωστοι, αυτές οι δράσεις πιστεύεται ότι σχετίζονται με την ενίσχυση της σεροτονινεργικής και νοραδρενεργικής δραστηριότητας στο ΚΝΣ.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Η δεσlagtινοξέτη απορροφάται ατελώς με μέση βιοδιαθεσιμότητα 50%, αν και υπάρχει ευρεία μεταβλητότητα στο εύρος 30-80%. Η σταθερά απορρόφησης του πληθυσμού (ka) είναι 0.168 h-1. Το μόριο είναι ευαίσθητο σε υδρόλυση σε όξινα περιβάλλοντα, καθιστώντας απαραίτητη τη χρήση εντερικής επικάλυψης για την προστασία του κατά τη διέλευση από το στομάχι. Αυτό δημιουργεί χρόνο καθυστέρησης 2 ωρών από τη χορήγηση έως την έναρξη της απορρόφησης. Ο χρόνος Tmax είναι 6 ώρες, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου καθυστέρησης. Η χορήγηση δεσlagtινοξέτης με τροφή προκαλεί καθυστέρηση 3 ωρών στον Tmax, μαζί με μείωση 10% στο AUC. Ομοίως, η χορήγηση της δόσης πριν τον ύπνο προκαλεί καθυστέρηση 4 ωρών και μείωση 18% στο AUC με μείωση 29% στην Cmax. Αυτά αποδίδονται στην καθυστερημένη γαστρική κένωση και στις δύο περιπτώσεις, αλλά δεν αναμένεται να επηρεάσουν τη θεραπεία σε κλινικά σημαντικό βαθμό.

Περίπου το 70% της δεσlagtινοξέτης απεκκρίνεται στα ούρα, κυρίως ως συζευγμένοι μεταβολίτες. Άλλο 20% βρίσκεται στα κόπρανα ως μητρική ουσία, μεταβολίτης 4-υδροξυ και ένας μη χαρακτηριστισμένος μεταβολίτης. Η χολική έκκριση θεωρείται ότι παίζει ρόλο λόγω του χρόνου της απέκκρισης στα κόπρανα που υπερβαίνει τον αναμενόμενο χρόνο της φυσιολογικής γαστρεντερικής διάβασης.

Φαινομενικός Vd 1620-1800 L. Η δεσlagtινοξέτη διαπερνά τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και συσσωρεύεται στον εγκεφαλικό φλοιό σε υψηλότερη συγκέντρωση από το πλάσμα.

Υπάρχει μεγάλος βαθμός διατομικής μεταβλητότητας στην κάθαρση της δεσlagtινοξέτης, με τιμές που κυμαίνονται από 57-114 L/h. Οι συγκεντρώσεις σταθερής κατάστασης εξακολουθούν να είναι δοσο-αναλογικές, με διπλασιασμό της δόσης από 30 σε 60 mg και από 60 σε 120 mg να παράγουν 2.3 και 2.6 φορές την Css αντίστοιχα.

Πολλοί επιπλέον μεταβολίτες έχουν αναγνωριστεί στα ούρα, μερικοί αντιπροσωπεύουν μόνο μικρές οδούς απέκκρισης. Μόνο ίχνη (<1% της δόσης) άθικτης δεσlagtινοξέτης ανιχνεύονται στα ούρα. Το μεγαλύτερο μέρος (περίπου 70%) της δόσης δεσlagtινοξέτης εμφανίζεται στα ούρα ως μεταβολίτες της δεσlagtινοξέτης· περίπου το 20% απεκκρίνεται στα κόπρανα. Η δεσlagtινοξέτη υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό, αλλά οι κύριοι κυκλοφορούντες μεταβολίτες δεν έχουν αποδειχθεί ότι συμβάλλουν σημαντικά στη φαρμακολογική δράση της δεσlagtινοξέτης.

Η δεσlagtινοξέτη έχει χρόνο ημιζωής αποβολής περίπου 12 ώρες (εύρος 8 έως 17 ώρες) και η φαρμακοκινητική της είναι δοσο-αναλογική εντός του θεραπευτικού εύρους. Οι συγκεντρώσεις πλάσματος σε σταθερή κατάσταση συνήθως επιτυγχάνονται μετά από 3 ημέρες χορήγησης. Η αποβολή της δεσlagtινοξέτης γίνεται κυρίως μέσω ηπατικού μεταβολισμού, που περιλαμβάνει δύο ισοένζυμα του P450, CYP1A2 και CYP2D6.

Η από του στόματος χορηγούμενη δεσlagtινοξέτη υδροχλωρική απορροφάται καλά. Υπάρχει μέση καθυστέρηση 2 ωρών έως την έναρξη της απορρόφησης (Tlag), με μέγιστες συγκεντρώσεις στο πλάσμα (Cmax) της δεσlagtινοξέτης να εμφανίζονται 6 ώρες μετά τη δόση. Η τροφή δεν επηρεάζει την Cmax της δεσlagtινοξέτης, αλλά καθυστερεί το χρόνο επίτευξης της μέγιστης συγκέντρωσης από 6 σε 10 ώρες και μειώνει οριακά την έκταση της απορρόφησης (AUC) κατά περίπου 10%. Υπάρχει καθυστέρηση 3 ωρών στην απορρόφηση και αύξηση κατά ένα τρίτο της φαινομενικής κάθαρσης της δεσlagtινοξέτης μετά από βραδινή δόση σε σύγκριση με την πρωινή δόση. Ο φαινομενικός όγκος κατανομής κυμαίνεται κατά μέσο όρο περίπου στα 1640 L. Η δεσlagtινοξέτη δεσμεύεται υψηλά (>90%) με πρωτεΐνες στο ανθρώπινο πλάσμα, κυρίως με αλβουμίνη και α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη. Η αλληλεπίδραση μεταξύ δεσlagtινοξέτης και άλλων φαρμάκων που δεσμεύονται υψηλά με πρωτεΐνες δεν έχει αξιολογηθεί πλήρως. Η δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος της δεσlagtινοξέτης δεν επηρεάζεται από νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια.

water_drop

PubChem

Δέσμευση πρωτεϊνών

expand_more

Δέσμευση Πρωτεϊνών

90% δεσμευμένη με πρωτεΐνες πλάσματος, κυρίως αλβουμίνη και α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη.

hub

PubChem

Μεταβολισμός

expand_more

Μεταβολισμός

Η δεσlagtινοξέτη μεταβολίζεται εκτενώς, κυρίως από τα ένζυμα CYP1A2 και CYP2D6, με το πρώτο να συμβάλλει περισσότερο. Υφίσταται υδροξυλίωση στις θέσεις 4, 5 ή 6 του δακτυλίου ναφθαλενίου, με τον 4-υδροξυ μεταβολίτη να προχωρά απευθείας σε συζεύγιση με γλυκουρονίδιο, ενώ οι 5- και 6-υδροξυ μεταβολίτες προχωρούν μέσω ενός ενδιάμεσου κατεχόλης και ενός 5-υδροξυ, 6-μεθοξυ πριν υποβληθούν σε συζεύγιση με γλυκουρονίδιο ή θειικό άλας. Το ένζυμο CYP2C9 είναι γνωστό ότι συμβάλλει ελάχιστα στον 5-υδροξυ μεταβολίτη. Ένας άλλος μη χαρακτηρισμένος μεταβολίτης είναι γνωστό ότι απεκκρίνεται στα κόπρανα, αλλά αντιστοιχεί σε <5% του συνολικού απεκκρινόμενου φαρμάκου. Υπάρχουν πολλοί άλλοι μεταβολίτες, αλλά δεν έχουν αναγνωριστεί λόγω της μικρής τους συμβολής στο συνολικό προφίλ της δεσlagtινοξέτης και της έλλειψης κλινικής σημασίας.

Η βιομεταμόρφωση και η διάθεση της δεσlagtινοξέτης σε ανθρώπους έχουν προσδιοριστεί μετά από από του στόματος χορήγηση σημασμένης με (14C) δεσlagtινοξέτης. Η δεσlagtινοξέτη αντιπροσωπεύει περίπου το 3% του συνολικού ραδιοσημασμένου υλικού στο πλάσμα, υποδεικνύοντας ότι υφίσταται εκτεταμένο μεταβολισμό σε πολλούς μεταβολίτες. Οι κύριες οδοί βιομεταμόρφωσης της δεσlagtινοξέτης περιλαμβάνουν οξείδωση του δακτυλίου ναφθαλενίου ακολουθούμενη από συζεύγιση και περαιτέρω οξείδωση. Τόσο το CYP1A2 όσο και το CYP2D6 καταλύουν την οξείδωση του δακτυλίου ναφθαλενίου in vitro. Μεταβολίτες που βρίσκονται στο πλάσμα περιλαμβάνουν 4-υδροξυ δεσlagtινοξέτη γλυκουρονίδιο και 5-υδροξυ, 6-μεθοξυ δεσlagtινοξέτη θειικό άλας.

Η δεσlagtινοξέτη έχει γνωστούς μεταβολίτες σε ανθρώπους, οι οποίοι περιλαμβάνουν 4-Υδροξυδεσlagtινοξέτη, 5-Υδροξυδεσlagtινοξέτη και 5-((S)-3-Μεθυλαμινο-1-θειοφεν-2-υλ-προποξυ)-ναφθαλεν-2-όλη.

Οι κύριες οδοί βιομεταμόρφωσης της δεσlagtινοξέτης περιλαμβάνουν οξείδωση του δακτυλίου ναφθαλενίου ακολουθούμενη από συζεύγιση και περαιτέρω οξείδωση. Τόσο το CYP2D6 όσο και το CYP1A2 καταλύουν την οξείδωση του δακτυλίου ναφθαλενίου in vitro. Μεταβολίτες που βρίσκονται στο πλάσμα περιλαμβάνουν 4-υδροξυ δεσlagtινοξέτη γλυκουρονίδιο και 5-υδροξυ, 6-μεθοξυ δεσlagtινοξέτη θειικό άλας. Οι κύριοι κυκλοφορούντες μεταβολίτες δεν έχουν αποδειχθεί ότι συμβάλλουν σημαντικά στη φαρμακολογική δράση της δεσlagtινοξέτης. Οδός Απέκκρισης: Πολλοί επιπλέον μεταβολίτες έχουν αναγνωριστεί στα ούρα, μερικοί αντιπροσωπεύουν μόνο μικρές οδούς απέκκρισης. Το μεγαλύτερο μέρος (περίπου 70%) της δόσης δεσlagtινοξέτης εμφανίζεται στα ούρα ως μεταβολίτες της δεσlagtινοξέτης· περίπου το 20% απεκκρίνεται στα κόπρανα. Χρόνος Ημιζωής: 12 ώρες (εύρος 8-17 ώρες)

hourglass

PubChem

Ημίσεια ζωή

expand_more

Βιολογικός Χρόνος Ημιζωής

Μέσος όρος 12 ωρών με εύρος 8-17 ωρών.

Η δεσlagtινοξέτη έχει χρόνο ημιζωής αποβολής περίπου 12 ωρών (εύρος 8 έως 17 ωρών) και η φαρμακοκινητική της είναι δοσο-αναλογική εντός του θεραπευτικού εύρους.

MeSH classification

expand_more

Κατάταξη MeSH

Ουσίες ικανές να ανακουφίσουν τον πόνο χωρίς απώλεια συνείδησης.
Φάρμακα που διεγείρουν τη διάθεση, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία διαταραχών της διάθεσης και σχετικών καταστάσεων. Αρκετοί αναστολείς μονοαμινοξειδάσης είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της διαμόρφωσης των επιπέδων κατεχολαμινών τους. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικά (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΑ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
Φάρμακα που μπλοκάρουν ή αναστέλλουν επιλεκτικά τη μεταφορά σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης μέσω της πλασματικής μεμβράνης στους τερματικούς νευράξονες και χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ.
Οποιαδήποτε φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τις επιδράσεις τους στους υποδοχείς ντοπαμίνης, στον κύκλο ζωής της ντοπαμίνης ή στην επιβίωση των ντοπαμινεργικών νευρώνων.

fact_check

PubChem

FDA classification

expand_more

Κατάταξη FDA

O5TNM5N07U

DULOXETINE

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Νορεπινεφρίνης

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης και Νορεπινεφρίνης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης

Η δεσlagtινοξέτη είναι Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης και Νορεπινεφρίνης. Ο μηχανισμός δράσης της δεσlagtινοξέτης είναι ως Αναστολέας Επαναπρόσληψης Νορεπινεφρίνης και Αναστολέας Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης.

DULOXETINE

📋 Σακχαρώδης Διαβήτης Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας για τον Σακχαρώδη Διαβήτη

🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

ΒΗΜΑ ΝΕΥ N06AX21

Επώδυνη διαβητική νευροπάθεια
- ΣΔ + επώδυνα συμπτώματα που παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα/ύπνο, χωρίς υποχώρηση με απλά αναλγητικά
Δοσολογία: — · Αναμονή ανταπόκρισης 2-4 εβδ.

trending_down

Απόσυρση / Deprescribing

IMPACT

Αντικαταθλιπτικά

Σταδιακή μείωση CR: Μεσαίο DP: Μεσαίο

Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης. Στοχεύστε σε σταδιακή μείωση σε διάστημα μηνών, όχι εβδομάδων. Λάβετε υπόψη το φαρμακοκινητικό προφίλ και τη διάρκεια της θεραπείας. Μειώστε κατά σταθερή αναλογία της προηγούμενης δόσης, π.χ. 50%. Χρησιμοποιήστε μικρότερη μείωση, π.χ. 25%, καθώς η δόση μειώνεται, χρησιμοποιήστε υγρά σκευάσματα εάν χρειάζεται. Η φλουοξετίνη 20mg μπορεί να μειωθεί με χορήγηση κάθε δεύτερη ημέρα. Οι δόσεις 40mg έως 60mg πρέπει να διακόπτονται σταδιακά. Τα αντικαταθλιπτικά με μικρούς χρόνους ημιζωής (π.χ. παροξετίνη, βενλαφαξίνη) μπορεί να χρειαστούν πιο αργή σταδιακή μείωση.

⚠ Μειώστε τη δόση σταδιακά για να αποφύγετε τα συμπτώματα στέρησης.

monitoringΑξιολογήστε τα αποτελέσματα μετά από 1-2 εβδομάδες πριν μειώσετε περαιτέρω τη δόση.

open_in_new Δείτε στον οδηγό IMPACT arrow_forward

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

60835

Μοριακός τύπος

C18H19NOS

Μοριακό βάρος

297.4

IUPAC

(3S)-N-methyl-3-naphthalen-1-yloxy-3-thiophen-2-ylpropan-1-amine

InChIKey

ZEUITGRIYCTCEM-KRWDZBQOSA-N

Κατάταξη MeSH

Κατάταξη MeSH

Ουσίες ικανές να ανακουφίσουν τον πόνο χωρίς απώλεια συνείδησης.
Φάρμακα που διεγείρουν τη διάθεση, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία διαταραχών της διάθεσης και σχετικών καταστάσεων. Αρκετοί αναστολείς μονοαμινοξειδάσης είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της διαμόρφωσης των επιπέδων κατεχολαμινών τους. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικά (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΑ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
Φάρμακα που μπλοκάρουν ή αναστέλλουν επιλεκτικά τη μεταφορά σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης μέσω της πλασματικής μεμβράνης στους τερματικούς νευράξονες και χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ.
Οποιαδήποτε φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τις επιδράσεις τους στους υποδοχείς ντοπαμίνης, στον κύκλο ζωής της ντοπαμίνης ή στην επιβίωση των ντοπαμινεργικών νευρώνων.