Clinio Logo
Clinio
ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ N06AX21 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

DULOXETINE

Ντουλοξετίνη

Μείζων καταθλιπτική διαταραχή. Διαβητική περιφερική νευροπάθεια. Λοιπές βλ. κεφ. 7.6.2.

Chemical structure of DULOXETINE

Εμπορικά Ονόματα

CYMBALTA DUCILTIA DULOXETINE ZENTIVA DULSEVIA ONELAR XERISTAR YENTREVE

Κλινική Σύνοψη

Προτεραιότητα πηγών: SPC, ΕΟΦ, DrugBank

Curated
clinical_notes
ΕΟΦ

Ενδείξεις

expand_more
Μείζων καταθλιπτική διαταραχή. Διαβητική περιφερική νευροπάθεια. Λοιπές βλ. κεφ. 7.6.2.
medication
SPC-ONELAR

Δοσολογία

expand_more
Οδός:
Από του στόματος
Χορήγηση:
με ή χωρίς τη λήψη τροφής
Τιτλοποίηση:
Για τους ασθενείς με μη ικανοποιητική ανταπόκριση στα 60 mg, αύξηση της δόσης στα 90 mg ή 120 mg.
  • Μείζονα καταθλιπτική διαταραχή – Ενήλικες
    Δόση60 mg άπαξ ημερησίως, με ή χωρίς τη λήψη τροφής
    Μέγ. δόση120 mg ημερησίως
    Ανάρτηση: 2-4 εβδομάδες. Μετά την παγίωση της αντικαταθλιπτικής ανταπόκρισης, συνέχεια για αρκετούς μήνες. Για ασθενείς με ιστορικό επαναλαμβανόμενων επεισοδίων μείζονος κατάθλιψης, περαιτέρω μακροχρόνια θεραπεία με δόσεις από 60 έως 120 mg/ημερησίως πρέπει να εξετάζεται.
  • Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή – Ενήλικες
    Δόση30 mg άπαξ ημερησίως (ξεκίνημα)
    Μέγ. δόση120 mg ημερησίως
    Σε μη ικανοποιητική ανταπόκριση αυξάνει στα 60 mg. Για συνυπάρχουσα μείζονα κατάθλιψη η δοσολογία έναρξης και συντήρησης είναι 60 mg. Δόσεις έως 120 mg ημερησίως. Αύξηση στα 90 ή 120 mg για άτομα με ανάγκη.
  • Διαβητικό περιφερικό νευροπαθητικό άλγος – Ενήλικες
    Δόση60 mg την ημέρα
    Μέγ. δόση120 mg ημερησίως
    Δοσολογίες άνω των 60 mg άπαξ ημερησίως, έως τη μέγιστη δόση των 120 mgτην ημέρα, χορηγούμενα σε ίσες δόσεις. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα διατεινούνται. Αξιολόγηση μετά 2 μήνες. Για ανεπαρκή αρχική ανταπόκριση, αύξηση της δόσης.
  • Ηλικιωμένοι
    ΔόσηΔεν συνιστάται προσαρμογή με κριτήριο την ηλικία
    Μέγ. δόση120 mg ημερησίως
    Τα κλινικά δεδομένα περιορισμένα· χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται στα 120 mg ημερησίως για MDD ή GAD.
  • Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία
    ΔόσηΔεν πρέπει να χορηγείται σε ηπατικό νόσημα που καταλήγει σε ηπατική βλάβη
    βλέπε παραγράφους 4.3 και 5.2
  • Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    ΔόσηΔεν απαιτείται τροποποίηση για ήπια έως μέτρια ΝΔ (κάθαρση κρεατινίνης 30–80 ml/min)
    Το Onelar δεν πρέπει να χορηγείται σε σοβαρή ΝΔ (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min) βλ. 4.3
  • Παιδιατρικός πληθυσμός
    ΔόσηΔεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά/εφήβους <18 ετών
    Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα για τη ΓΑΔ σε παιδιά 7–17 ετών δεν έχουν τεκμηριωθεί. Διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις παραγράφους 4.8, 5.1 και 5.2. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα για τη θεραπεία του διαβητικού περιφερικού ΝΝ.
block
SPC-ONELAR

Αντενδείξεις

expand_more
  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.
  • Η ταυτόχρονη χορήγηση του Onelar με μη-εκλεκτικούς, μη-αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης (ΜΑΟΙs) αντενδείκνυται (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
  • Ηπατικό νόσημα με αποτέλεσμα ηπατική βλάβη (βλ. Φαρμακοκινητικές).
  • Το Onelar δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη φλουβοξαμίνη, τη σιπροφλοξασίνη ή την ενοξασίνη (δηλαδή ισχυρούς αναστολείς του CYP1A2), αφού η συγχορήγηση επιφέρει αύξηση των συγκεντρώσεων της ντουλοξετίνης στο πλάσμα (βλ. Αλληλεπιδράσεις).
  • Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).
  • Η έναρξη αγωγής με Onelar αντενδείκνυται σε ασθενείς με μη ελεγχόμενη υπέρταση διότι μπορεί να εκθέσει τους ασθενείς σε ενδεχόμενο κίνδυνο υπερτασικών κρίσεων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).
warning
SPC-ONELAR

Προειδοποιήσεις

expand_more
  • Μανία και επιληπτικές κρίσεις
    Πληθυσμόςασθενείς με ιστορικό μανίας ή με διάγνωση διπολικής διαταραχής και/ή επιληπτικών κρίσεων
    χρειάζεται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση
  • Μυδρίαση
    Πληθυσμόςασθενείς με αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση ή σε ασθενείς με κίνδυνο εμφάνισης κρίσης γλαυκώματος κλειστής γωνίας
    απαιτείται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση
  • Αρτηριακή πίεση και καρδιακός ρυθμός
    Πληθυσμόςασθενείς με γνωστή υπέρταση και/ή άλλο καρδιακό νόσημα
    παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, ειδικά κατά τον πρώτο μήνα της αγωγής
  • Σύνδρομο σεροτονίνης
    Πληθυσμόςασθενείς συγχορηγούντες άλλους σεροτονινεργικούς παράγοντες
    συνεχής παρακολούθηση ειδικά κατά τη διάρκεια της έναρξης και των αυξήσεων της δόσης
  • St John’s wort
    ανεπιθύμητες ενέργειες ενδέχεται να αναφερθούν πιο συχνά με τη συγχορήγηση φυτικών σκευασμάτων περιέχοντάς το Hypericum perforatum
  • Αυτοκτονία
    Πληθυσμόςασθενείς με ιστορικό επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία ή υψηλό κίνδυνο αυτοκτονικού ιδεασμού
    στενή παρακολούθηση ιδιαίτερα κατά την έναρξη θεραπείας και μετά από αλλαγές στη δοσολογία
  • Διαβητικό Περιφερικό Νευροπαθητικό Άλγος
    Πληθυσμόςασθενείς με διαβητικό περιφερικό νευροπαθητικό άλγος
    ενθάρρυνση ασθενών να αναφέρουν σκέψεις και συναισθήματα δυσφορίας οποτεδήποτε
  • Χορήγηση σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών
    Πληθυσμόςπαιδιά και έφηβοι κάτω των 18 ετών
    Το Onelar δεν πρέπει να χρησιμοποιείται· σε περίπτωση χορήγησης, παρακολουθούνται προσεκτικά για αυτοκτονικά συμπτώματα
  • Αιμορραγία
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή ή φαρμακευτικά προϊόντα με επίδραση στην αιμόσταση
    προσοχή
  • Υπονατριαιμία
    Πληθυσμόςηλικιωμένοι, ασθενείς με κίρρωση ήπατος, αφυδατωμένοι ή με διουρητική αγωγή
    προσοχή
  • Διακοπή της θεραπείας
    σταδιακή μείωση της ντουλοξετίνης για τουλάχιστον 2 εβδομάδες ανάλογα με τις ανάγκες
  • Ηλικιωμένοι
    Πληθυσμόςηλικιωμένοι ασθενείς
    προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση όσον αφορά τη μέγιστη δοσολογία
  • Ακαθησία/ψυχοκινητική ανησυχία
    η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής
  • Φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν ντουλοξετίνη
    η χορήγηση περισσοτέρων του ενός από αυτά τα προϊόντα ταυτόχρονα θα πρέπει να αποφεύγεται
  • Ηπατίτιδα/αυξημένα ηπατικά ένζυμα
    Πληθυσμόςασθενείς που λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που σχετίζονται με ηπατική βλάβη
    χορηγείται με προσοχή
  • Σακχαρόζη
    οι ασθενείς με κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας φρουκτόζης, δυσαπορρόφησης γαλακτόζης-γλυκόζης ή ανεπάρκειας ισομαλτάσης δεν πρέπει να λαμβάνουν
swap_horiz
SPC-ONELAR

Αλληλεπιδράσεις

expand_more
  • ΜΑΟΙ (μη εκλεκτικοί, μη αναστρέψιμοι)
    Υψηλός κίνδυνος
    Κίνδυνος συνδρόμου σεροτονίνης. Απαγορεύεται συγχορήγηση ή εντός 14 ημερών από τη διακοπή MAOI. Μετά τη διακοπή Onelar, 5 ημέρες πριν έναρξη MAOI.
    Σύσταση(βλ. Αντενδείξεις)
  • ΜΑΟΙ (εκλεκτικοί, αναστρέψιμοι) όπως η μοκλοβεμίδη
    Αποφυγή συγχορήγησης
    Δεν συνιστάται η συγχορήγηση Onelar με εκλεκτικούς αναστρέψιμους MAOIs.
    Σύσταση(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
  • Λινεζολίδης
    Αποφυγή συγχορήγησης
    Αντιβιοτικό λινεζολίδη είναι ένας αναστρέψιμος μη εκλεκτικός MAOI και δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με Onelar.
    Σύσταση(βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
  • Αναστολείς CYP1A2 (ισχυροί) όπως η φλουβοξαμίνη
    Υψηλός κίνδυνος
    Αύξηση των συγκεντρώσεων ντουλοξετίνης; μείωση κάθαρσης κατά 77% και 6-πλάσια αύξηση της AUC 0-t.
    ΣύστασηΝα μη χορηγείται Onelar με ισχυρούς αναστολείς CYP1A2 (π.χ. φλουβοξαμίνη). (βλ. Αντενδείξεις)
  • Φάρμακα ΚΝΣ (κεντρικά δρώντα)
    Υψηλός κίνδυνος
    Κίνδυνος καταστολής ΚΝΣ όταν χορηγούνται μαζί με άλλα κεντρικά δρώντα φάρμακα ή ουσίες (αλκοόλ, βενζοδιαζεπίνες, μορφινομιμητικά, αντιψυχωτικά, φαινoβαρβιτάλη, κατασταλτικά αντιϊσταμινικά).
    ΣύστασηΠροσοχή στον συνδυασμό; παρακολούθηση κατάστασης.
  • Σεροτονινεργικοί παράγοντες
    Κίνδυνος
    Σε σπάνιες περιπτώσεις σύνδρομο σεροτονίνης; προσοχή στη συγχορήγηση.
    ΣύστασηΠροσοχή με SSRIs, SNRIs, TCAs (χλωριμιπραμίνη, αμιτριπτυλίνη), MAOIs (μοκλοβεμίδη, λινεζολίδη), St John's wort, τριπτάνες, τραμαδόλη, πεθιδίνη, τρυπτοφάνη. (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις)
  • Θεοφυλλίνη (CYP1A2 υπόστρωμα)
    Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της θεοφυλλίνης δεν επηρεάσθηκαν σημαντικά από τη συγχορήγηση με τη ντουλοξετίνη.
  • Δεσιπραμίνη (CYP2D6 υπόστρώματος)
    Υψηλός
    Η επιφάνεια-AUC της δεσιπραμίνης τριπλασιάστηκε όταν χορηγήθηκαν μαζί με ντουλοξετίνη.
    ΣύστασηΝα λαμβάνεται μέριμνα· δεν αναφέρεται ρητή δοσολογική προσαρμογή.
  • Τολτεροδίνη
    Μέτριος-Υψηλός
    Η συγχορήγηση αυξάνει την AUC κατά 71% στη σταθεροποιημένη κατάσταση· το 5-υδροξυ ενεργό μεταβολίτης δεν επηρεάζεται· δεν συνιστάται δοσολογική προσαρμογή.
    ΣύστασηΔεν συνιστάται δοσολογική προσαρμογή.
  • Ρισπεριδόνη
    Προσοχή
    Διαπιστώνεται ότι μεταβολίζεται από CYP2D6· προσοχή κατά συνχορήγηση.
  • Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (TCAs) όπως νορτριπτυλίνη, αμιτριπτυλίνη, ιμιπραμίνη
    Προσοχή
    Μεταβολίζονται κυρίως από CYP2D6· συγχορήγηση με ντουλοξετίνη μπορεί να επηρεάσει την έκθεση αυτών των φαρμάκων.
    ΣύστασηΙδιαίτερα αν τα φάρμακα αυτά έχουν μικρό θεραπευτικό δείκτη (όπως φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη και μετοπρολόλη).
  • Από του στόματος αντισυλληπτικά και άλλοι στεροειδείς παράγοντες
    Χωρίς γνωστή κλινική επίδραση
    Η ντουλοξετίνη δεν επάγει CYP3A σύμφωνα με in vitro μελέτες. Ειδικές in vivo μελέτες δεν έχουν πραγματοποιηθεί.
  • Αντιπηκτικοί και αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες
    Κίνδυνος αιμορραγίας
    Προσοχή λόγω δυνητικά αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας. Αυξημένες INR με βαρφαρίνη.
  • Αντιόξινα και H2-αναστολείς
    Χωρίς κλινική επίδραση
    Η συγχορήγηση με αντιόξινα που περιέχουν αργίλιο και μαγνήσιο ή με τη φαμοτιδίνη δεν είχε σημαντική επίδραση στην απορρόφηση.
  • Επαγωγείς CYP1A2 (π.χ. καπνιστές)
    Μείωση έκθεσης
    Οι καπνιστές έχουν χαμηλότερες συγκεντρώσεις ντουλοξετίνης στο πλάσμα κατά ~50% σε σχέση με μη καπνιστές.
sick
ΕΟΦ

Ανεπιθύμητες ενέργειες

expand_more
Ανορεξία, ναυτία, ξηροστομία, κεφαλαλγία, διάρροια ή δυσκοιλιότητα, αϋπνία ή υπνηλία, άγχος, νευρικότητα, τρόμος, ζάλη, θαμπή όραση, διαταραχές στυτικής λειτουργίας, εφιδρώσεις, κνησμός, εξανθήματα, μυαλγίες, ελάττωση σωματικού βάρους.
pregnant_woman
SPC-ONELAR

Κύηση / γαλουχία

Επίπεδο κινδύνου: Με προσοχή expand_more
  • Κύηση
    Με προσοχή
    Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα χορήγησης της ντουλοξετίνης σε έγκυες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα με συστημική έκθεση (AUC) επιπέδων της ντουλοξετίνης κάτω των μέγιστων της κλινικής έκθεσης (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστός. Επιδημιολογικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η χρήση των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόληψης της σεροτονίνης (SSRIs) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα κατά το τέλος της, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο της επιμένουσας πνευμονικής υπέρτασης στα νεογνά (PPHN). Παρόλό που δεν έχει μελετηθεί η συσχέτιση της PPHN στην αγωγή με αναστολείς επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης (SNRIs), δεν μπορεί να αποκλειστεί ο ενδεχόμενος κίνδυνος από τη χορήγηση της ντουλοξετίνης, λαμβάνοντας υπόψη το σχετιζόμενο μηχανισμό δράσης (αναστολή της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης). Όπως συμβαίνει με άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα, συμπτώματα απόσυρσης στο νεογνό ενδέχεται να εμφανισθούν μετά τη χορήγηση της ντουλοξετίνης στη μητέρα κατά την κύηση και κοντά στον τοκετό. Τα συμπτώματα απόσυρσης που παρατηρούνται με τη χορήγηση της ντουλοξετίνης μπορεί να περιλαμβάνουν υποτονία, τρόμο, εκνευρισμό, προβλήματα στη σίτιση, αναπνευστική δυσχέρεια και σπασμούς. Η πλειοψηφία των συμπτωμάτων έχουν παρατηρηθεί είτε κατά τη γέννηση ή εντός ολίγων ημερών από τη γέννηση του νεογνού. Το Onelar πρέπει να χορηγείται σε έγκυες μόνον εάν το αναμενόμενο όφελος (για τη μητέρα) δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο. Οι γυναίκες θα πρέπει να ενημερώνουν τον ιατρό τους, σε περίπτωση που μείνουν ή προτίθενται να μείνουν έγκυες, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ντουλοξετίνη.
  • Γαλουχία
    Δεν συνιστάται
    Η απέκκριση της ντουλοξετίνης στο μητρικό γάλα είναι ελάχιστη, όπως αποδείχτηκε από μελέτη 6 ασθενών στη γαλουχία, οι οποίες δεν θήλαζαν τα παιδιά τους. Η προσδιοριζόμενη ημερήσια δόση στα νεογνά, σε mg/kg, είναι περίπου 0,14% της μητρικής δόσης (βλέπε παράγραφο 5.2). Αφού, η ασφάλεια της ντουλοξετίνης στα νεογνά δεν έχει μελετηθεί, η χρήση του Onelar δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.
  • Γονιμότητα
    Δεν επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα
    Η ντουλοξετίνη δεν επηρέασε την ανδρική γονιμότητα και οι επιδράσεις στις γυναίκες παρατηρήθηκαν μόνο σε δόσεις που προκάλεσαν μητρική τοξικότητα.
neurology
DrugBank

Μηχανισμός δράσης

expand_more
Η Duloxetine είναι ένας ισχυρός αναστολέας της νευρωνικής επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης και λιγότερο ισχυρός αναστολέας της επαναπρόσληψης ντοπαμίνης. Η Duloxetine δεν έχει σημαντική συγγένεια για τους **ντοπαμινεργικούς, αδρενεργικούς,…
monitor_heart
DrugBank

Φαρμακοδυναμική

expand_more
Η Duloxetine ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης και νορεπινεφρίνης (SSNRIs) και στοχεύει κυρίως στις μείζονες καταθλιπτικές διαταραχές (MDD) και την **ακράτεια ούρων από προσπάθεια…
biotech
PubChem

Φαρμακοκινητική

expand_more
Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση Η δεσlagtινοξέτη απορροφάται ατελώς με μέση βιοδιαθεσιμότητα 50%, αν και υπάρχει ευρεία μεταβλητότητα στο εύρος 30-80%. Η σταθερά απορρόφησης του πληθυσμού (ka) είναι 0.168 h-1. Το μόριο είναι ευαίσθητο σε…
hub
PubChem

Μεταβολισμός

expand_more
Μεταβολισμός Η δεσlagtινοξέτη μεταβολίζεται εκτενώς, κυρίως από τα ένζυμα CYP1A2 και CYP2D6, με το πρώτο να συμβάλλει περισσότερο. Υφίσταται υδροξυλίωση στις θέσεις 4, 5 ή 6 του δακτυλίου ναφθαλενίου, με τον 4-υδροξυ μεταβολίτη να προχωρά απευθείας σε…
bloodtype
DrugBank

Απέκκριση

expand_more
Νεφρά/Ήπαρ

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)
Φόρτωση...

Μονογραφίες Πηγών

Αναλυτικό περιεχόμενο ανά πηγή για τεκμηρίωση και έλεγχο

medication

Δοσολογία

SPC-ONELAR
expand_more

Ενήλικες

Μείζω καταθλιπτική διαταραχή

  • Η δοσολογία έναρξης καθώς και η συνιστώμενη δοσολογία συντήρησης είναι 60 mg άπαξ ημερησίως, με ή χωρίς τη λήψη τροφής. Δοσολογίες άνω των 60 mg άπαξ ημερησίως, έως την ανώτερη δόση των 120 mg την ημέρα, έχουν μελετηθεί αναφορικά με την ασφάλεια, στις κλινικές μελέτες. Εντούτοις, δεν υπάρχουν κλινικές ενδείξεις ότι, ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στην αρχική συνιστώμενη δόση, μπορεί να ωφεληθούν από την αύξηση της δοσολογίας.

  • Συνήθως, η θεραπευτική ανταπόκριση παρατηρείται μετά από την πάροδο 2-4 εβδομάδων αγωγής.

  • Μετά την παγίωση της αντικαταθλιπτικής ανταπόκρισης, συστήνεται η συνέχεια της θεραπείας για αρκετούς μήνες, ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση υποτροπής. Στους ασθενείς που ανταποκρίνονται στη θεραπεία με ντουλοξετίνη και έχουν ιστορικό επαναλαμβανόμενων επεισοδίων μείζονος κατάθλιψης, περαιτέρω μακροχρόνια θεραπεία με δόσεις από 60 έως 120 mg/ημερησίως πρέπει να εξετάζεται.

Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή

  • Η συνιστώμενη δοσολογία έναρξης για τους ασθενείς με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή είναι 30 mg άπαξ ημερησίως με ή χωρίς τη λήψη τροφής. Στους ασθενείς με μη ικανοποιητική δοσολογική ανταπόκριση η δόση θα πρέπει να αυξηθεί στα 60 mg, η οποία είναι η συνήθης συνιστώμενη δοσολογία συντήρησης στους περισσότερους ασθενείς. Στους ασθενείς με συνυπάρχουσα μείζονα καταθλιπτική διαταραχή η δοσολογία έναρξης και συντήρησης είναι 60 mg άπαξ ημερησίως (παρακαλείσθε να δείτε επίσης τη συνιστώμενη δοσολογία ανωτέρω). Δόσεις έως και 120 mg ημερησίως έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές και έχουν μελετηθεί αναφορικά με την ασφάλεια, στις κλινικές μελέτες. Για τους ασθενείς χωρίς ικανοποιητική ανταπόκριση στα 60 mg, θα πρέπει να εξετάζεται αύξηση της δόσης στα 90 mg ή 120 mg. Οι δοσολογικές αναπροσαρμογές θα πρέπει να βασίζονται στην κλινική ανταπόκριση και ανεκτικότητα του ασθενούς. Μετά την παγίωση της ανταπόκρισης, συστήνεται να συνεχίζεται η θεραπεία για αρκετούς μήνες, ώστε να αποφεύγεται η υποτροπή.

Διαβητικό περιφερικό νευροπαθητικό άλγος

  • Η δοσολογία έναρξης και η συνιστώμενη δοσολογία συντήρησης είναι 60 mg την ημέρα, με ή χωρίς τη λήψη τροφής. Δοσολογίες άνω των 60 mg άπαξ ημερησίως, έως τη μέγιστη δόση των 120 mg την ημέρα, χορηγούμενα σε ίσες δόσεις, έχουν μελετηθεί αναφορικά με την ασφάλεια, σε κλινικές μελέτες. Οι συγκεντρώσεις της ντουλοξετίνης στο πλάσμα εμφανίζουν σημαντική διατομική μεταβλητότητα (βλ. 5.2). Επομένως, μερικοί ασθενείς, οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται επαρκώς στα 60 mg την ημέρα, είναι δυνατόν να ωφεληθούν από μία μεγαλύτερη δόση.

  • Η ανταπόκριση στη θεραπεία θα πρέπει να αξιολογείται μετά από την πάροδο 2 μηνών. Σε ασθενείς με ανεπαρκή αρχική ανταπόκριση, η επιπρόσθετη θεραπευτική ανταπόκριση είναι απίθανη. Το θεραπευτικό όφελος θα πρέπει να επανεκτιμάται σε τακτικά χρονικά διαστήματα (τουλάχιστον κάθε 3 μήνες) (βλ. 5.1).

Ειδικοί πληθυσμοί

Ηλικιωμένοι

  • Δεν συνιστάται δοσολογική προσαρμογή σε ηλικιωμένους ασθενείς με μόνο κριτήριο την ηλικία τους. Εντούτοις, όπως και με άλλα φάρμακα, απαιτείται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ηλικιωμένων ασθενών, ιδιαίτερα με ντουλοξετίνη στα 120 mg ημερησίως για τη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή ή τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, αφού τα κλινικά δεδομένα είναι περιορισμένα (βλ. παραγράφους 4.4 και 5.2).

Ασθενείς με ηπατική δυσλειτουργία

  • Το Onelar δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με ηπατικό νόσημα που καταλήγει σε ηπατική βλάβη (βλ. 4.3 και 5.2).

Ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία

  • Δεν απαιτείται δοσολογική τροποποίηση για ασθενείς με ήπια έως μέτρια νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης 30 έως 80 ml/min). Το Onelar δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς με σοβαρή νεφρική δυσλειτουργία (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min) (βλ. 4.3).

Παιδιατρικός πληθυσμός

  • Η ντουλοξετίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε παιδιά και εφήβους, ηλικίας κάτω των 18 ετών, για τη θεραπεία της μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής, λόγω προβληματισμών σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα (βλ. 4.4, 4.8 και 5.1).
  • Η ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης για τη θεραπεία της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής σε παιδιατρικούς ασθενείς, ηλικίας 7-17 ετών, δεν έχουν τεκμηριωθεί. Τρέχοντα διαθέσιμα δεδομένα περιγράφονται στις παραγράφους 4.8, 5.1 και 5.2.
  • Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της ντουλοξετίνης για τη θεραπεία του διαβητικού περιφερικού νευροπαθητικού πόνου δεν έχει μελετηθεί. Δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα.

Διακοπή της θεραπείας

  • Η αιφνίδια διακοπή της αγωγής πρέπει να αποφεύγεται. Όταν διακόπεται η αγωγή του Onelar, η δόση πρέπει να μειώνεται σταδιακά για χρονική περίοδο τουλάχιστον μίας έως δύο εβδομάδων, για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης τυχόν συμπτωμάτων απόσυρσης (βλ. 4.4 και 4.8). Εάν εμφανισθούν μη-ανεκτά συμπτώματα με τη μείωση της δόσης ή με τη διακοπή της αγωγής, το ενδεχόμενο επαναχορήγησης της δοσολογίας προ της διακοπής θα πρέπει να εξετάζεται. Στη συνέχεια ο ιατρός θα πρέπει να επιχειρήσει ελάττωση της δοσολογίας με πλέον βαθμιαίο ρυθμό.

Τρόπος χορήγησης

  • Για από του στόματος χορήγηση.
block

Αντενδείξεις

SPC-ONELAR
expand_more

  • Υπερευαισθησία στη δραστική ουσία ή σε οποιοδήποτε από τα έκδοχα που αναφέρονται στην παράγραφο 6.1.

  • Η ταυτόχρονη χορήγηση του Onelar με μη-εκλεκτικούς, μη-αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοοξειδάσης (ΜΑΟΙs) αντενδείκνυται (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

  • Ηπατικό νόσημα με αποτέλεσμα ηπατική βλάβη (βλ. Φαρμακοκινητικές).

  • Το Onelar δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη φλουβοξαμίνη, τη σιπροφλοξασίνη ή την ενοξασίνη (δηλαδή ισχυρούς αναστολείς του CYP1A2), αφού η συγχορήγηση επιφέρει αύξηση των συγκεντρώσεων της ντουλοξετίνης στο πλάσμα (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

  • Σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min) (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

  • Η έναρξη αγωγής με Onelar αντενδείκνυται σε ασθενείς με μη ελεγχόμενη υπέρταση διότι μπορεί να εκθέσει τους ασθενείς σε ενδεχόμενο κίνδυνο υπερτασικών κρίσεων (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις και Ανεπιθύμητες ενέργειες).

warning

Προειδοποιήσεις

SPC-ONELAR
expand_more

Μανία και επιληπτικές κρίσεις

Το Onelar θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς με ιστορικό μανίας ή με διάγνωση διπολικής διαταραχής και/ή επιληπτικών κρίσεων.

Μυδρίαση

Μυδρίαση έχει συσχετισθεί με τη χορήγηση της ντουλοξετίνης, επομένως, απαιτείται προσοχή κατά τη συνταγογράφηση του Onelar σε ασθενείς με αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση ή σε ασθενείς με κίνδυνο εμφάνισης κρίσης γλαυκώματος κλειστής γωνίας.

Αρτηριακή πίεση και καρδιακός ρυθμός

Η ντουλοξετίνη έχει συσχετισθεί με μία αύξηση της αρτηριακής πίεσης και με κλινικά σημαντική υπέρταση, σε μερικούς ασθενείς. Αυτό ενδέχεται να οφείλεται στη νοραδρενεργική δράση της ντουλοξετίνης. Περιπτώσεις υπερτασικών κρίσεων έχουν αναφερθεί με τη ντουλοξετίνης, ειδικά σε ασθενείς με προϋπάρχουσα υπέρταση. Έτσι, σε ασθενείς με γνωστή υπέρταση και/ή άλλο καρδιακό νόσημα, συνιστάται η παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, ειδικά κατά τον πρώτο μήνα της αγωγής. Η ντουλοξετίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς των οποίων οι καταστάσεις ενδέχεται να επιπλέκονται από μία αύξηση του καρδιακού ρυθμού ή της αρτηριακής πίεσης. Προσοχή απαιτείται όταν η ντουλοξετίνη χορηγείται με φαρμακευτικά προϊόντα που μπορούν πιθανά να επηρεάσουν το μεταβολισμό της (βλ. Δοσολογία). Μείωση της δόσης ή σταδιακή διακοπή της θεραπείας θα πρέπει να εκτιμάται σε εκείνους τους ασθενείς που παρατηρείται παρατεταμένη αύξηση στην αρτηριακή πίεση κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους με ντουλοξετίνη (βλ. Δοσολογία). Δεν θα πρέπει να γίνεται έναρξη αγωγής με ντουλοξετίνη σε ασθενείς οι οποίοι παρουσιάζουν μη-ελεγχόμενη υπέρταση (βλ. Αντενδείξεις).

Νεφρική δυσλειτουργία

Αυξημένες συγκεντρώσεις της ντουλοξετίνης στο πλάσμα έχουν παρατηρηθεί σε ασθενείς με σοβαρής μορφής νεφρική ανεπάρκεια, που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση (κάθαρση κρεατινίνης < 30 ml/min). Για ασθενείς με σοβαρή νεφρική ανεπάρκεια, βλέπε παράγραφο 4.3, ενώ σχετικές πληροφορίες για ασθενείς με ήπια ή μέτρια νεφρική δυσλειτουργία, βλέπε παράγραφο 4.2.

Σύνδρομο σεροτονίνης

Όπως και με άλλους σεροτονιεργικούς παράγοντες, το σύνδρομο σεροτονίνης, μια κατάσταση δυνητικά απειλητική για τη ζωή, ενδέχεται να συμβεί κατά τη θεραπεία με ντουλοξετίνη, ιδιαίτερα κατά τη συγχορήγηση με άλλους σεροτονινεργικούς παράγοντες (συμπεριλαμβανομένων των SSRIs, SNRIs, των τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών ή των τριπτανών), με παράγοντες που επιδρούν στο μεταβολισμό της σεροτονίνης όπως οι MAOIs, ή με αντιψυχωτικά ή άλλους ντοπαμινεργικούς ανταγωνιστές που ενδέχεται να επηρεάσουν τα συστήματα σεροτονινεργικών νευροδιαβιβαστών (βλ. Αντενδείξεις και βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Τα συμπτώματα του συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές στη νοητική κατάσταση (π.χ. διέγερση, ψευδαισθήσεις, κώμα), διαταραχές του αυτόνομου συστήματος (π.χ. ταχυκαρδία, ασταθής πίεση αίματος, υπερθερμία), νευρομυικές διαταραχές (π.χ. υπερεντανακλαστικότητα, έλλειψη συντονισμού) και/ή γαστρεντερικά συμπτώματα (π.χ. ναυτία, έμετος, διάρροια).

Αν η συγχορηγούμενη θεραπεία της ντουλοξετίνης με άλλους σεροτονινεργικούς παράγοντες, που ενδέχεται να επηρεάσουν τα συστήματα σεροτονινεργικών και/ή ντοπαμινεργικών νευροδιαβιβαστών, κρίνεται κλινικά απαραίτητη, συστήνεται προσεκτική παρακολούθηση του ασθενή, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της έναρξης της θεραπείας και των αυξήσεων της δόσης.

St John’s wort /Hypericum perforatum / μ /βαλσα όχορτο υπερικό

Ανεπιθύμητες ενέργειες ενδέχεται να αναφερθούν πιο συχνά με τη συγχορήγηση του Onelar με φυτικά σκευάσματα που περιέχουν το St John’s wort (Hypericum perforatum).

Αυτοκτονία

Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή και Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή: Η κατάθλιψη σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων, αυτοτραυματισμού και αυτοκτονίας (επεισόδια σχετιζόμενα με αυτοκτονία). Ο κίνδυνος αυτός παραμένει έως ότου επιτευχθεί σημαντική ύφεση. Καθώς μπορεί να μη σημειωθεί βελτίωση κατά τη διάρκεια των πρώτων λίγων εβδομάδων θεραπείας ή περισσότερων, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά, έως ότου επιτευχθεί τέτοια βελτίωση. Κατά τη γενική κλινική εμπειρία, ο κίνδυνος αυτοκτονίας μπορεί να αυξηθεί κατά τα πρώιμα στάδια ανάρρωσης.

Άλλες ψυχιατρικές καταστάσεις, για τις οποίες το Onelar συνταγογραφείται, μπορεί επίσης να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία. Επιπρόσθετα, αυτές οι καταστάσεις μπορεί να συνυπάρχουν με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Για το λόγο αυτό, οι ίδιες προφυλάξεις που παίρνονται κατά τη θεραπεία ασθενών με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, θα πρέπει να παίρνονται και κατά τη θεραπεία ασθενών με άλλες ψυχιατρικές διαταραχές.

Ασθενείς με ιστορικό επεισοδίων σχετιζόμενων με αυτοκτονία ή εκείνοι που παρουσιάζουν σημαντικού βαθμού αυτοκτονικό ιδεασμό πριν από την έναρξη της θεραπείας είναι γνωστό ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων ή αποπειρών αυτοκτονίας και γι’ αυτό θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Μια μετά-ανάλυση κλινικών δοκιμών, ελεγχόμενων με εικονικό φάρμακο, αντικαταθλιπτικών φαρμακευτικών προϊόντων, σε ασθενείς με ψυχιατρικές διαταραχές, έδειξε αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονικής συμπεριφοράς με αντικαταθλιπτικά σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 25 ετών. Περιπτώσεις αυτοκτονικών σκέψεων και συμπεριφορών έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της αγωγής με ντουλοξετίνη ή αμέσως μετά τη διακοπή της (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες).

Στενή παρακολούθηση των ασθενών και ιδιαίτερα αυτών που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο θα πρέπει να συνδυάζεται με τη φαρμακευτική αγωγή ιδιαίτερα στην αρχή της θεραπείας και μετά από αλλαγές στη δοσολογία. Οι ασθενείς (και οι περιθάλποντες τους) θα πρέπει να είναι σε επαγρύπνηση σχετικά με την ανάγκη παρακολούθησης για οποιαδήποτε κλινική επιδείνωση, αυτοκτονική συμπεριφορά ή σκέψεις και ασυνήθιστες αλλαγές στη συμπεριφορά και να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή άμεσα εάν εμφανιστούν αυτά τα συμπτώματα.

Διαβητικό Περιφερικό Νευροπαθητικό Άλγος: Όπως συμβαίνει με άλλα φαρμακευτικά προϊόντα με παρόμοια φαρμακολογική δράση (αντικαταθλιπτικά), μεμονωμένες περιπτώσεις αυτοκτονικού ιδεασμού και αντίστοιχων συμπεριφορών έχουν αναφερθεί κατά τη διάρκεια της αγωγής με ντουλοξετίνη ή αμέσως μετά τη διακοπή της. Σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου για την αυτοκτονικότητα στην κατάθλιψη βλέπε ανωτέρω. Οι ιατροί πρέπει να ενθαρρύνουν τους ασθενείς να αναφέρουν οποιεσδήποτε σκέψεις και συναισθήματα δυσφορίας οποτεδήποτε.

Χορήγηση σε παιδιά και εφήβους ηλικίας κάτω των 18 ετών

Το Onelar δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στη θεραπεία παιδιών και εφήβων κάτω των 18 ετών. Συμπεριφορές σχετιζόμενες με αυτοκτονία (απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονικός ιδεασμός) και εχθρότητα (κυρίως επιθετικότητα, αντικοινοτομία και οργή), παρατηρήθηκαν πιο συχνά σε κλινικές μελέτες με παιδιά και εφήβους, που έλαβαν αγωγή με αντικαταθλιπτικά συγκριτικά με εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο (placebo). Σε περίπτωση που, βάσει κλινικής ανάγκης, ληφθεί απόφαση χορήγησης φαρμακευτικής αγωγής, ο ασθενής πρέπει να παρακολουθείται προσεκτικά για την εμφάνιση αυτοκτονικών συμπτωμάτων (βλέπε παράγραφο 5.1). Επιπλέον, δεν υφίστανται δεδομένα ασφάλειας για μακροχρόνια χρήση σε παιδιά και έφηβους αναφορικά με τη σωματική ανάπτυξη, την ωρίμανση, καθώς και τη γνωσιακή και συμπεριφορική ανάπτυξη των ασθενών αυτών (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Αιμορραγία

Έχουν υπάρξει αναφορές αιμορραγικών εκδηλώσεων, όπως εκχυμώσεις, πορφύρα και γαστρεντερική αιμορραγία με εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (SSRIs) και με αναστολείς επαναπρόσληψης νοραδρεναλίνης και σεροτονίνης (SNRIs), περιλαμβανομένης και της ντουλοξετίνης. Συνιστάται προσοχή, σε ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή και/ή φαρμακευτικά προϊόντα με γνωστή επίδραση στη λειτουργία των αιμοπεταλίων (π.χ. ΜΣΑΦ ή ακετυσαλικυλικό οξύ), καθώς και σε ασθενείς με γνωστή αιμορραγική διάθεση.

Υπονατριαιμία

Περιπτώσεις υπονατριαιμίας έχουν αναφερθεί όταν χορηγείται ντουλοξετίνη, περιλαμβανομένων των περιπτώσεων εκείνων που το νάτριο στον ορό του αίματος είναι μικρότερο των 110 mmol/l. Η υπονατριαιμία ενδέχεται να οφείλεται στο σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης (SIADH). Η πλειονότητα των περιπτώσεων υπονατριαιμίας παρατηρήθηκαν σε ηλικιωμένους ασθενείς, ιδιαίτερα όταν υπήρχε πρόσφατο ιστορικό ή υπάρχουσα κατάσταση που να επιφέρει διαταραχή της ομοιόστασης των υγρών του σώματος. Απαιτείται προσοχή σε ασθενείς με αυξημένο κίνδυνο υπονατριαιμίας, όπως σε ηλικιωμένους, σε ασθενείς με κίρρωση ήπατος ή σε αφυδατωμένους ασθενείς ή σε ασθενείς που λαμβάνουν αγωγή με διουρητικά.

Διακοπή της θεραπείας

Συμπτώματα απόσυρσης αναφέρονται συχνά όταν διακόπτεται η αγωγή, ιδιαιτέρως όταν η θεραπεία διακοπεί αιφνιδίως (βλ. 4.8). Στις κλινικές μελέτες, ανεπιθύμητες ενέργειες μετά την αιφνίδια διακοπή της θεραπείας παρατηρήθηκαν περίπου στο 45% των ασθενών που έλαβαν αγωγή με Onelar και στο 23% των ασθενών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Ο κίνδυνος εμφάνισης συμπτωμάτων απόσυρσης με τους SSRIs και SRNIs μπορεί να σχετίζεται με αρκετούς παράγοντες όπως η διάρκεια και η δόση της αγωγής καθώς και ο ρυθμός μείωσης της δόσης. Οι συνηθέστερα αναφερθείσες ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρονται στην παράγραφο 4.8. Γενικά τα συμπτώματα αυτά είναι ήπιας έως μέτριας βαρύτητας, εντούτοις σε μερικούς ασθενείς ενδέχεται να είναι σοβαρής έντασης. Συνήθως, παρατηρούνται εντός των πρώτων μερικών ημερών της διακοπής της αγωγής, αλλά έχουν υπάρξει πολύ σπάνιες αναφορές τέτοιων συμπτωμάτων σε ασθενείς που παρέλειψαν, εκ παραδρομής, μία δόση. Γενικά τα συμπτώματα αυτά είναι αυτοπεριοριζόμενα και συνήθως παρέρχονται εντός 2 εβδομάδων, αν και σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να είναι παρατεταμένα (2-3 μήνες ή περισσότερο). Επομένως, συνιστάται η σταδιακή μείωση της ντουλοξετίνης κατά τη διακοπή της αγωγής για μία χρονική περίοδο τουλάχιστον 2 εβδομάδων, ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς (βλ. Δοσολογία).

Ηλικιωμένοι

Τα κλινικά δεδομένα σχετικά με τη χορήγηση 120 mg Onelar σε ηλικιωμένους ασθενείς με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή και γενικευμένη αγχώδης διαταραχή είναι περιορισμένα. Επομένως, απαιτείται προσοχή κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ηλικιωμένων ασθενών όσον αφορά στη μέγιστη δοσολογία (βλ. Δοσολογία και Φαρμακοκινητικές).

Ακαθησία/ψυχοκινητική ανησυχία

Η χρήση της ντουλοξετίνης έχει συσχετισθεί με την ανάπτυξη ακαθησίας, η οποία χαρακτηρίζεται από μία υποκειμενική δυσάρεστη ή δυσφορική ανησυχία και επιτακτική ανάγκη για κίνηση που συνοδεύεται από μία αδυναμία να κάθεσει ή να παραμείνει σε ακινησία. Αυτό ενδέχεται να παρατηρηθεί εντός των πρώτων μερικών εβδομάδων της αγωγής. Στους ασθενείς που εμφανίζουν τα συμπτώματα αυτά, η αύξηση της δόσης μπορεί να είναι επιβλαβής.

Φαρμακευτικά προϊόντα που περιέχουν ντουλοξετίνης

Η ντουλοξετίνη διατίθεται με διαφορετικές εμπορικές ονομασίες σε αρκετές ενδείξεις (για τη θεραπεία του διαβητικού νευροπαθητικού άλγους, για τη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, για τη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και για την ακράτεια ούρων από προσπάθεια). Η χορήγηση περισσοτέρων του ενός από αυτά τα προϊόντα ταυτόχρονα θα πρέπει να αποφεύγεται.

Ηπατίτιδα/αυξημένα ηπατικά ένζυμα

Περιπτώσεις ηπατικών βλαβών, συμπεριλαμβανομένων των σημαντικών αυξήσεων των ηπατικών ενζύμων (> 10 φορές μεγαλύτερες από τις φυσιολογικές τιμές), της ηπατίτιδας και του ίκτερου, έχουν αναφερθεί με τη ντουλοξετίνη (βλ. Ανεπιθύμητες ενέργειες). Η πλειονότητα αυτών εμφανίσθηκε κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της αγωγής. Η μορφή της ηπατικής βλάβης ήταν κυρίως ηπατοκυτταρική. Η ντουλοξετίνη θα πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ασθενείς που λαμβάνουν άλλα φαρμακευτικά προϊόντα που σχετίζονται με ηπατική βλάβη.

Σακχαρόζη

Τα σκληρά, γαστροανθεκτικά καψάκια του Onelar περιέχουν σακχαρόζη. Οι ασθενείς με σπάνια κληρονομικά προβλήματα δυσανεξίας της φρουκτόζης, δυσαπορρόφησης της γαλακτόζης-γλυκόζης ή ανεπάρκειας της ισομαλτάσης της σακχαρωτής, δεν πρέπει να λαμβάνουν αυτό το φάρμακο.

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

SPC-ONELAR
expand_more

ΜΑΟΙ (μη εκλεκτικοί, μη αναστρέψιμοι)

Λόγω του κινδύνου συνδρόμου της σεροτονίνης, η ντουλοξετίνη δεν πρέπει να συγχορηγείται με μη-εκλεκτικούς, μη-αναστρέψιμους αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟΙ) ή εντός τουλάχιστον 14 ημερών από τη διακοπή της αγωγής με έναν MAOI. Με βάση τον χρόνο ημιζωής της ντουλοξετίνης απαιτείται η παρέλευση τουλάχιστον 5 ημερών από τη διακοπή του Onelar και πριν την έναρξη της αγωγής με έναν MAOI (βλ. Αντενδείξεις).

Η συγχορήγηση του Onelar με εκλεκτικούς αναστρέψιμους αναστολείς MAOIs, όπως η μοκλοβεμίδη, δεν συνιστάται (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις). Το αντιβιοτικό λινεζολίδη είναι ένας αναστρέψιμος μη εκλεκτικός MAOI και δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που ακολουθούν θεραπεία με Onelar (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Αναστολείς CYP1A2 (ισχυροί αναστολείς)

Αναστολείς του CYP1A2: Επειδή το CYP1A2 εμπλέκεται στο μεταβολισμό της ντουλοξετίνης, η συγχορήγηση της ντουλοξετίνης με ισχυρούς αναστολείς του CYP1A2 είναι πιθανό να επιφέρει αύξηση των συγκεντρώσεων της ντουλοξετίνης. Η φλουβοξαμίνη (100 mg άπαξ ημερησίως), ένας ισχυρός αναστολέας του CYP1A2, μείωσε την εμφανή κάθαρση της ντουλοξετίνης στο πλάσμα κατά 77% και προκάλεσε 6-πλάσια αύξηση της AUC 0-t. Επομένως, το Onelar δεν πρέπει να χορηγείται σε συνδυασμό με ισχυρούς αναστολείς του CYP1A2, όπως η φλουβοξαμίνη (βλ. Αντενδείξεις).

Φάρμακα ΚΝΣ (κεντρικά δρώντα)

Ο κίνδυνος χορήγησης της ντουλοξετίνης σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα που δρουν στο ΚΝΣ, εκτός των αναφερόμενων φαρμάλων στην παρούσα παράγραφο, δεν έχει συστηματικά μελετηθεί. Επομένως, συνιστάται προσοχή, όταν το Onelar λαμβάνεται σε συνδυασμό με άλλα κεντρικώς δρώντα φάρμακα ή ουσίες, όπως το αλκοόλ και τα κατασταλτικά φαρμακευτικά προϊόντα (όπως οι βενζοδιαζεπίνες, τα μορφινομιμητικά, τα αντιψυχωτικά, η φαινοβαρβιτάλη, τα κατασταλτικά αντιϊσταμινικά).

Σεροτονινεργικοί παράγοντες

Σε σπάνιες περιπτώσεις, έχει αναφερθεί σύνδρομο σεροτονίνης σε ασθενείς που λάμβαναν SSRIs/SNRIs συγχρόνως με άλλους σεροτονινεργικούς παράγοντες. Συνιστάται προσοχή σε περίπτωση συγχορήγησης του Onelar με σεροτονινεργικούς παράγοντες όπως οι SSRIs, οι SNRIs, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά όπως η χλωριμιπραμίνη ή η αμιτριπτυλίνη, οι MAOIs όπως η μοκλοβεμίδη ή η λινεζολίδη, το St John’s wort (Hypericum perforatum), ή οι τριπτάνες, η τραμαδόλη, η πεθιδίνη και η τρυπτοφάνη (βλ. Ειδικές προειδοποιήσεις).

Επιδράσεις της ντουλοξετίνης σε άλλα φαρμακευτικά προϊόντα

Θεοφυλλίνη (CYP1A2 υπόστρωμα)

Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες της θεοφυλλίνης, ενός υποστρώματος του CYP1A2, δεν επηρεάσθηκαν σημαντικά από τη συγχορήγηση με τη ντουλοξετίνη (60 mg bid).

Φάρμακα που μεταβολίζονται από το CYP2D6

Η ντουλοξετίνη είναι ένας μέτριος αναστολέας του CYP2D6. Όταν η ντουλοξετίνη χορηγήθηκε σε μία δόση των 60 mg δις ημερησίως μαζί με μία άπαξ δόσης δεσιπραμίνης, ενός υποστρώματος του CYP2D6, η επιφάνεια-AUC της δεσιπραμίνης τριπλασιάστηκε. Η συγχορήγηση της ντουλοξετίνης (40 mg δις ημερησίως) αυξάνει την επιφάνεια-AUC στη σταθεροποιημένη κατάσταση της τολτεροδίνης (2 mg δις ημερησίως) κατά 71%, αλλά δεν επηρεάζει τη φαρμακοκινητική του 5-υδροξυ ενεργού μεταβολίτη της και δεν συνιστάται δοσολογική προσαρμογή. Συνιστάται προσοχή κατά τη συγχορήγηση του Onelar με φάρμακα, που μεταβολίζονται κυρίως από το CYP2D6, (ρισπεριδόνη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά [TCAs] όπως νορτριπτυλίνη, αμιτριπτυλίνη και ιμιπραμίνη) ειδικά αν τα φάρμακα αυτά έχουν μικρό θεραπευτικό δείκτη (όπως φλεκαϊνίδη, προπαφαινόνη και μετοπρολόλη).

Από του στόματος αντισυλληπτικά και άλλοι στεροειδείς παράγοντες

Από τα αποτελέσματα in vitro μελετών προκύπτει ότι, η ντουλοξετίνη δεν επάγει την καταλυτική δραστικότητα του CYP3A. Ειδικές in vivo μελέτες φαρμακευτικών αλληλεπιδράσεων δεν έχουν πραγματοποιηθεί.

Αντιπηκτικοί και αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες

Συστήνεται προσοχή κατά τη συγχορήγηση ντουλοξετίνης με από του στόματος αντιπηκτικούς και αντιαιμοπεταλιακούς παράγοντες, εξαιτίας του δυνητικά αυξημένου κινδύνου αιμορραγίας από τη φαρμακοδυναμική αλληλεπίδραση. Επιπρόσθετα, έχουν παρατηρηθεί αυξημένες τιμές της INR σε ασθενείς που τους συγχορηγήθηκε ντουλοξετίνη με βαρφαρίνη. Παρόλα αυτά η ταυτόχρονη χορήγηση ντουλοξετίνη με βαρφαρίνη σε συνθήκες σταθερής κατάστασης για τις ουσίες αυτές, σε υγιείς εθελοντές, ως μέρος μίας κλινικής φαρμακολογικής μελέτης, δεν οδήγησε σε κλινικά σημαντική μεταβολή της INR από την αρχική κατάσταση ή σε μεταβολή της φαρμακοκινητικής της R- ή της S- βαρφαρίνης.

Επιδράσεις άλλων φαρμακευτικών προϊόντων στη ντουλοξετίνη

  • Αντιόξινα και H2-αναστολείς: Η συγχορήγηση της ντουλοξετίνης με αντιόξινα που περιέχουν αργίλιο και μαγνήσιο ή με τη φαμοτιδίνη, δεν είχε σημαντική επίδραση στο ρυθμό ή την έκταση της απορρόφησης της ντουλοξετίνης μετά τη χορήγηση μίας δόσης 40 mg από του στόματος.

  • Επαγωγείς του CYP1A2: Φαρμακοκινητικές αναλύσεις σε πληθυσμούς ασθενών έχουν δείξει ότι, οι καπνιστές έχουν χαμηλότερες συγκεντρώσεις, περίπου κατά 50%, της ντουλοξετίνης στο πλάσμα συγκριτικά με μη-καπνιστές.

pregnant_woman

Κύηση / γαλουχία

SPC-ONELAR
expand_more

Κύηση

Με προσοχή

Η ντουλοξετίνη δεν επηρέασε την ανδρική γονιμότητα και οι επιδράσεις στις γυναίκες παρατηρήθηκαν μόνο σε δόσεις που προκάλεσαν μητρική τοξικότητα.

Εγκυμοσύνη Δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα χορήγησης της ντουλοξετίνης σε έγκυρες γυναίκες. Οι μελέτες σε ζώα έδειξαν αναπαραγωγική τοξικότητα με συστημική έκθεση (AUC) επιπέδων της ντουλοξετίνης κάτω των μέγιστων της κλινικής έκθεσης (βλ. Προκλινικά δεδομένα). Ο ενδεχόμενος κίνδυνος για τον άνθρωπο δεν είναι γνωστός. Επιδημιολογικά δεδομένα υποδεικνύουν ότι η χρήση των εκλεκτικών αναστολέων επαναπρόληψης της σεροτονίνης (SSRIs) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ιδιαίτερα κατά το τέλος της, μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο της επιμένουσας πνευμονικής υπέρτασης στα νεογνά (PPHN). Παρόλο που δεν έχει μελετηθεί η συσχέτιση της PPHN στην αγωγή με αναστολείς επαναπρόσληψης της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης (SNRIs), δεν μπορεί να αποκλειστεί ο ενδεχόμενος κίνδυνος από τη χορήγηση της ντουλοξετίνης, λαμβάνοντας υπόψη το σχετιζόμενο μηχανισμό δράσης (αναστολή της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης). Όπως συμβαίνει με άλλα σεροτονινεργικά φαρμακευτικά προϊόντα, συμπτώματα απόσυρσης στο νεογνό ενδέχεται να εμφανισθούν μετά τη χορήγηση της ντουλοξετίνης στη μητέρα κατά την κύηση και κοντά στον τοκετό. Τα συμπτώματα απόσυρσης που παρατηρούνται με τη χορήγηση της ντουλοξετίνης μπορεί να περιλαμβάνουν υποτονία, τρόμο, εκνευρισμό, προβλήματα στη σίτιση, αναπνευστική δυσχέρεια και σπασμούς. Η πλειοψηφία των συμπτωμάτων έχουν παρατηρηθεί είτε κατά τη γέννηση ή εντός ολίγων ημερών από τη γέννηση του νεογνού. Το Onelar πρέπει να χορηγείται σε έγκυες μόνον εάν το αναμενόμενο όφελος (για τη μητέρα) δικαιολογεί τον πιθανό κίνδυνο για το έμβρυο. Οι γυναίκες θα πρέπει να ενημερώνουν τον ιατρό τους, σε περίπτωση που μείνουν ή προτίθενται να μείνουν έγκυες, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με ντουλοξετίνη.

Θηλασμός Η απέκκριση της ντουλοξετίνης στο μητρικό γάλα είναι ελάχιστη, όπως αποδείχτηκε από μελέτη 6 ασθενών στη γαλουχία, οι οποίες δεν θήλαζαν τα παιδιά τους. Η προσδιοριζόμενη ημερήσια δόση στα νεογνά, σε mg/kg, είναι περίπου 0,14% της μητρικής δόσης (βλέπε παράγραφο 5.2). Αφού, η ασφάλεια της ντουλοξετίνης στα νεογνά δεν έχει μελετηθεί, η χρήση του Onelar δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

Γαλουχία

Δεν συνιστάται

Η απέκκριση της ντουλοξετίνης στο μητρικό γάλα είναι ελάχιστη, όπως αποδείχτηκε από μελέτη 6 ασθενών στη γαλουχία, οι οποίες δεν θήλαζαν τα παιδιά τους. Η προσδιοριζόμενη ημερήσια δόση στα νεογνά, σε mg/kg, είναι περίπου 0,14% της μητρικής δόσης (βλέπε παράγραφο 5.2). Αφού, η ασφάλεια της ντουλοξετίνης στα νεογνά δεν έχει μελετηθεί, η χρήση του Onelar δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της γαλουχίας.

Γονιμότητα

Δεν επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα

Η ντουλοξετίνη δεν επηρέασε την ανδρική γονιμότητα και οι επιδράσεις στις γυναίκες παρατηρήθηκαν μόνο σε δόσεις που προκάλεσαν μητρική τοξικότητα.

query_stats Κρίσιμα Στοιχεία

Ημίσεια ζωή

8-17 ώρες
DrugBank

Δέσμευση πρωτεϊνών

>90%
DrugBank

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ
DrugBank
science

Scientific Profile

CID
60835
Μοριακός τύπος
C18H19NOS
Μοριακό βάρος
297.4
IUPAC
(3S)-N-methyl-3-naphthalen-1-yloxy-3-thiophen-2-ylpropan-1-amine
InChIKey
ZEUITGRIYCTCEM-KRWDZBQOSA-N
Κατάταξη MeSH

Κατάταξη MeSH

  • Ουσίες ικανές να ανακουφίσουν τον πόνο χωρίς απώλεια συνείδησης.
  • Φάρμακα που διεγείρουν τη διάθεση, που χρησιμοποιούνται κυρίως στη θεραπεία διαταραχών της διάθεσης και σχετικών καταστάσεων. Αρκετοί αναστολείς μονοαμινοξειδάσης είναι χρήσιμοι ως αντικαταθλιπτικά, προφανώς ως μακροπρόθεσμη συνέπεια της διαμόρφωσης των επιπέδων κατεχολαμινών τους. Οι τρικυκλικές ενώσεις που είναι χρήσιμες ως αντικαταθλιπτικά (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, ΤΡΙΚΥΚΛΙΚΑ) φαίνεται επίσης να δρουν μέσω των συστημάτων κατεχολαμινών του εγκεφάλου. Μια τρίτη ομάδα (ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ, ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΓΕΝΙΑΣ) είναι μια ποικιλόμορφη ομάδα φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που δρουν ειδικά στα σεροτονινεργικά συστήματα.
  • Φάρμακα που μπλοκάρουν ή αναστέλλουν επιλεκτικά τη μεταφορά σεροτονίνης και νοραδρεναλίνης μέσω της πλασματικής μεμβράνης στους τερματικούς νευράξονες και χρησιμοποιούνται ως ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΑ.
  • Οποιαδήποτε φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τις επιδράσεις τους στους υποδοχείς ντοπαμίνης, στον κύκλο ζωής της ντοπαμίνης ή στην επιβίωση των ντοπαμινεργικών νευρώνων.

Σχετικά Εργαλεία

Εργαλεία & Οδηγίες Όλα →
Κατάθλιψη — Διαχείριση στην ΠΦΥ Κατευθυντήριες Οδηγίες greekphcguidelines.gr Σακχαρώδης Διαβήτης Τύπου 2 Κατευθυντήριες Οδηγίες ΕΟΦ/Υπ. Υγείας 2025

Πρωτόκολλα Συνταγογράφησης

📋 Σακχαρώδης Διαβήτης Υπουργείο Υγείας — Επιστημονική Ομάδα Εργασίας για τον Σακχαρώδη Διαβήτη
🧮 Εργαλείο

Συνταγογραφείται εφόσον ο ασθενής εντάσσεται σε κάποιο από τα παρακάτω βήματα:

  • ΒΗΜΑ ΝΕΥ N06AX21
    Επώδυνη διαβητική νευροπάθεια
    • ΣΔ + επώδυνα συμπτώματα που παρεμβαίνουν στην καθημερινότητα/ύπνο, χωρίς υποχώρηση με απλά αναλγητικά
    Δοσολογία: — · Αναμονή ανταπόκρισης 2-4 εβδ.