ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ L01CE02 SPC ΕΟΦ DrugBank PubChem Σκευάσματα

IRINOTECAN

Ιρινοτεκάνη

### Μηχανισμός δράσης Η irinotecan είναι ένα ημι-συνθετικό παράγωγο της camptothecin.

Εμπορικά Ονόματα

CAMPTO IRICAN IRINOCAN IRINOSYN IRINOTECAN/ACCORD IRINOTECAN-KABI IRINOTECAN-MEDICALIS MIZANTRONE NEVOTECAM VINTECAN

Ενδείξεις

Εγκεκριμένες ενδείξεις από το SPC, ομαδοποιημένες κατά ICD-10

clinical_notes

C78 Δευτερογενής κακοήθης νεοπλασία του πεπτικού συστήματος και των οργάνων της αναπνοής

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Μεταστατικός κολοορθικός καρκίνος
C18 Κακοήθης νεοπλασία του παχέος εντέρου

Περιλαμβάνει (όροι από SPC): Κολοορθικός καρκίνος

search Αναζήτηση φαρμάκων ανά ένδειξη arrow_forward

Πληροφορίες Συνταγογράφησης

Επιμελημένα δεδομένα από το SPC

SPC

medication

Μορφή & Εμφάνιση

ΠΧΠ (SPC) §3 · περιγραφή σκευάσματος CAMPTO

expand_more

Πυκνό διάλυμα για παρασκευή διαλύματος προς έγχυση

medication

Δοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Οδός:
Δόση έναρξης:
Τιτλοποίηση:

Ενήλικες (μονοθεραπεία, προηγούμενη χημειοθεραπεία)

Δόση350 mg/m2

Ενδοφλέβια έγχυση 30-90 λεπτών, κάθε 3 εβδομάδες.
Ενήλικες (θεραπεία συνδυασμού, όχι προηγούμενη χημειοθεραπεία)

Δόση180 mg/m2

Ενδοφλέβια έγχυση 30-90 λεπτών, άπαξ κάθε 2 εβδομάδες, ακολουθούμενη από folinic acid και 5-fluorouracil.
Ασθενείς με Ηπατική Ανεπάρκεια (χολερυθρίνη ≤ 1,5 x ΑΦΤ)

Δόση350 mg/m²

Εβδομαδιαίες εξετάσεις αίματος.
Ασθενείς με Ηπατική Ανεπάρκεια (χολερυθρίνη 1,5 – 3 x ΑΦΤ)

Δόση200 mg/m²

Εβδομαδιαίες εξετάσεις αίματος.
Ασθενείς με Ηπατική Ανεπάρκεια (χολερυθρίνη > 3 x ΑΦΤ)

ΔόσηΑντενδείκνυται
Ασθενείς με Νεφρική Ανεπάρκεια

Δεν συνιστάται η χορήγηση.
Ηλικιωμένοι

Επιλογή δοσολογίας με προσοχή, χρειάζεται στενή παρακολούθηση.

block

Αντενδείξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Χρόνια φλεγμονή του εντέρου και/ή απόφραξη του εντέρου
Ιστορικό σοβαρών αντιδράσεων υπερευαισθησίας στην irinotecan hydrochloride Ιρινοτεκάνη ή σε ένα από τα έκδοχα του Ιρινοτεκάνη
Εγκυμοσύνη
Γαλουχία
Τιμές χολερυθρίνης > 3 φορές από την ανώτερη φυσιολογική τιμή
Βαριά ανεπάρκεια του μυελού των οστών
Κατάσταση ικανότητας κατά WHO > 2
Συγχορήγηση με St John’s Wort (Υπερικό/Βαλσαμόχορτο)

warning

Προειδοποιήσεις & Προφυλάξεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Χορήγηση Ιρινοτεκάνη

Να περιορίζεται σε μονάδες ειδικευμένες στη χορήγηση κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας και να χορηγείται υπό την επίβλεψη ιατρού εξειδικευμένου στη χρήση αντικαρκινικής θεραπείας.
Συνταγογράφηση

ΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσιάζουν κάποιο παράγοντα κινδύνου, ιδιαίτερα σε εκείνους με κατάσταση ικανότητας κατά WHO = 2

Συνταγογράφηση μόνο όταν το αναμενόμενο όφελος έχει εκτιμηθεί σε σχέση με τους ενδεχόμενους κινδύνους.
Συνταγογράφηση / Συμμόρφωση

ΠληθυσμόςΑσθενείς που θεωρείται απίθανο να συμμορφωθούν με τις οδηγίες όσον αφορά την αντιμετώπιση των ανεπιθυμήτων ενεργειών (ανάγκη για άμεση και παρατεταμένη αντιδιαρροϊκή θεραπεία σε συνδυασμό με λήψη μεγάλων ποσοτήτων υγρών κατά την εμφάνιση της όψιμης διάρροιας)

Συνταγογράφηση μόνο όταν το αναμενόμενο όφελος έχει εκτιμηθεί σε σχέση με τους ενδεχόμενους κινδύνους. Συνιστάται αυστηρή νοσοκομειακή επίβλεψη.
Δοσολογικό σχήμα

ΠληθυσμόςΑσθενείς που χρειάζονται στενότερη παρακολούθηση ή που διατρέχουν ιδιαίτερο κίνδυνο βαριάς ουδετεροπενίας

Το εβδομαδιαίο δοσολογικό σχήμα (βλ. Φαρμακοδυναμικές) μπορεί να θεωρηθεί ως εναλλακτική λύση.
Όψιμη διάρροια

Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι ενημερωμένοι για τον κίνδυνο εμφάνισης όψιμης διάρροιας.
Όψιμη διάρροια

Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώσουν ταχέως τον ιατρό τους για την εμφάνισή της και να αρχίσουν αμέσως την κατάλληλη θεραπεία.
Όψιμη διάρροια (παράγοντες κινδύνου)

ΠληθυσμόςΑσθενείς που έχουν υποβληθεί σε προηγούμενη ακτινοθεραπεία κοιλίας/πυέλου, εκείνοι με υπερλευκοκυττάρωση εξ αρχής, εκείνοι με κατάσταση ικανότητας ≥ 2 και οι γυναίκες

Να γνωρίζουν τον αυξημένο κίνδυνο διάρροιας.
Όψιμη διάρροια (αντιμετώπιση)

Αμέσως μόλις εμφανιστεί η πρώτη υδαρής κένωση, ο ασθενής θα πρέπει να αρχίσει να πίνει μεγάλες ποσότητες ροφημάτων που περιέχουν ηλεκτρολύτες και να αρχίσει αμέσως κατάλληλη αντιδιαρροϊκή θεραπεία.
Όψιμη διάρροια (αντιμετώπιση)

Προμήθεια συνταγογραφημένων αντιδιαρροϊκών φαρμάκων μετά την έξοδο από το νοσοκομείο και ενημέρωση του ιατρού ή του τμήματος που χορήγησε το Ιρινοτεκάνη.
Αντιδιαρροϊκή θεραπεία (loperamide)

Χορήγηση υψηλών δόσεων loperamide (4 mg για την πρώτη λήψη και μετά 2 mg κάθε 2 ώρες) για 12 ώρες μετά την εμφάνιση της τελευταίας υδαρούς κένωσης, όχι για περισσότερο από 48 συνεχείς ώρες και ούτε για λιγότερο από 12 ώρες.
Διάρροια με βαριά ουδετεροπενία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με διάρροια και βαριά ουδετεροπενία (αριθμός ουδετεροφίλων < 500 κύτταρα/mm3)

Χορήγηση προφυλακτικής αντιβιοτικής θεραπείας ευρέος φάσματος επιπλέον της αντιδιαρροϊκής θεραπείας.
Νοσηλεία λόγω διάρροιας

Συνιστάται εισαγωγή στο νοσοκομείο για την αντιμετώπιση της διάρροιας σε περίπτωση διάρροιας με πυρετό, βαριάς διάρροιας (που απαιτεί ενδοφλέβια υγρά), ή διάρροιας που παραμένει πέραν των 48 ωρών μετά την έναρξη χορήγησης loperamide.
Loperamide

Η loperamide δεν πρέπει να χορηγείται προφυλακτικά, ούτε και στους ασθενείς οι οποίοι εμφάνισαν όψιμη διάρροια σε προηγούμενους κύκλους χορήγησης.
Δόση μετά από βαριά διάρροια

ΠληθυσμόςΑσθενείς που εμφάνισαν βαριά διάρροια

Συνιστάται η ελάττωση της δόσης στους επόμενους κύκλους χορήγησης (βλ. Δοσολογία).
Ουδετεροπενία/Πυρετός

Οι ασθενείς θα πρέπει να είναι ενήμεροι του κινδύνου της εμφάνισης ουδετεροπενίας και της σημασίας του πυρετού.
Εμπύρετη ουδετεροπενία

ΠληθυσμόςΑσθενείς με εμπύρετη ουδετεροπενία (θερμοκρασία > 38 οC και αριθμός ουδετεροφίλων ≤ 1000 κύτταρα/mm3)

Θα πρέπει να αντιμετωπίζεται επειγόντως σε νοσοκομείο με ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος.
Βαριά αιματολογική τοξικότητα

ΠληθυσμόςΑσθενείς που παρουσίασαν βαριά αιματολογική τοξικότητα

Συνιστάται η ελάττωση της δόσης για την επόμενη χορήγηση (βλ. Δοσολογία).
Λοιμώξεις και αιματολογική τοξικότητα σε βαριά διάρροια

ΠληθυσμόςΑσθενείς με σοβαρή διάρροια

Πραγματοποίηση γενικών εξετάσεων αίματος.
Ηπατική ανεπάρκεια

ΠληθυσμόςΑσθενείς με τιμές χολερυθρίνης μεγαλύτερες από το 3πλάσιο της ΑΦΤ

Βλ. Αντενδείξεις.
Ναυτία και έμετος

Πριν από κάθε χορήγηση Ιρινοτεκάνη συνιστάται προφυλακτική αγωγή με αντιεμετικά.
Ναυτία και έμετος

ΠληθυσμόςΑσθενείς με έμετο που συνδέεται με όψιμη διάρροια

Θα πρέπει να νοσηλεύονται, για να υποβληθούν σε θεραπεία όσο το δυνατόν συντομότερα.
Οξύ χολινεργικό σύνδρομο

swap_horiz

Αλληλεπιδράσεις

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Νευρομυϊκοί αποκλειστές
προσοχή

Παράταση του νευρομυϊκού αποκλεισμού (suxamethonium) και ανταγωνισμός της νευρομυοαποκλειστικής δράσης (μη αποπολωτικά φάρμακα) λόγω αντιχολινεστερασικής δράσης του Ιρινοτεκάνη.
Αντιεπιληπτικά φάρμακα που επάγουν το CYP3A (καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοΐνη)
προσοχή

Μειωμένη έκθεση στην irinotecan, στο SN-38 και στο γλυκουρονίδιο του SN-38, μειωμένες φαρμακοδυναμικές δράσεις (μείωση AUC SN-38 και SN-38G κατά ≥50%).

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση.
Κετοκοναζόλη (αναστολέας CYP3A4)
προσοχή

Αλλοίωση μεταβολισμού της irinotecan (μείωση AUC APC κατά 87%, αύξηση AUC SN-38 κατά 109%).

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση.
Επαγωγείς CYP3A4 (ριφαμπικίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινοβαρβιτάλη, φαινυτοϊνη)
προσοχή

Αλλοίωση μεταβολισμού της irinotecan.

ΣύστασηΠρέπει να αποφεύγεται η ταυτόχρονη χορήγηση.
St. John’s Wort (Hypericum perforatum)
αντένδειξη

Μείωση των επιπέδων του SN-38 στο πλάσμα (42% μείωση).

ΣύστασηΔεν θα πρέπει να χορηγείται με irinotecan.
5-fluorouracil/folinic acid
ασφαλές

Η φαρμακοκινητική της irinotecan δεν μεταβάλλεται.
Cetuximab
ασφαλές

Δεν έχει αποδειχθεί ότι το προφίλ ασφαλείας της irinotecan επηρεάζεται από το cetuximab ή αντιστρόφως.
Bevacizumab
παρακολούθηση

Αύξηση των συγκεντρώσεων SN-38 (κατά μέσο όρο 33%), μικρή αύξηση ανεπιθύμητων ενεργειών (διάρροια, λευκοπενία).

ΣύστασηΣε περίπτωση σοβαρής διάρροιας, λευκοπενίας ή ουδετεροπενίας, απαιτούνται τροποποιήσεις δοσολογίας.

sick

Ανεπιθύμητες ενέργειες

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Γαστρεντερικές διαταραχές

Όψιμη διάρροια (σοβαρή)
Ναυτία (βαριά)
Έμετος (βαριά)
Κολίτιδα (τυφλίτιδα, ισχαιμική, ελκώδης)

Γαστρεντερικό

Δυσκοιλιότητα
Κοιλιακό άλγος
Βλεννογονίτιδα
Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα
Εντερική απόφραξη
Ειλεός
Γαστρεντερική αιμορραγία
Διάτρηση εντέρου
Παγκρεατίτιδα

Μεταβολισμός

Ανορεξία
Υποκαλιαιμία
Υπονατριαιμία

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Ουδετεροπενία (βαριά)
Περιφερική θρομβοπενία με αντιαιμοπεταλιακά αντισώματα

Αίμα

Αναιμία
Εμπύρετη ουδετεροπενία
Θρομβοπενία

Δέρμα

Αλωπεκία
Δερματική αντίδραση

Αγγειακές

Θρόμβωση
Εμβολή
Υπέρταση

Αγγειακές διαταραχές

Υπόταση (σχετιζόμενη με αφυδάτωση)

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Λοιμώξεις (σχετιζόμενες με βαριά ουδετεροπενία)

Λοιμώξεις

Σηψαιμία

Γενικές

Καταβολή

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης

Πυρετός (απουσία λοίμωξης χωρίς ταυτόχρονη βαριά ουδετεροπενία)
Ήπιες αντιδράσεις στο σημείο της έγχυσης

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Οξύ χολινεργικό σύνδρομο (συμπτώματα: πρώιμη διάρροια, κοιλιακό άλγος, επιπεφυκίτιδα, ρινίτιδα, υπόταση, αγγειοδιαστολή, εφίδρωση, ρίγη, κακουχία, ζάλη, οπτικές διαταραχές, μύση, δακρύρροια, αυξημένη σιελόρροια)
Παροδικές διαταραχές της ομιλίας

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Νεφρική ανεπάρκεια (σχετιζόμενη με αφυδάτωση)

Καρδιά

Καρδιακή ισχαιμία
Καρδιακό έμφρακτο

Καρδιακές διαταραχές

Καρδιο-κυκλοφορική ανεπάρκεια (σχετιζόμενη με αφυδάτωση)
Υπέρταση (κατά τη διάρκεια της έγχυσης ή μετά από αυτή)

Αναπνευστικές διαταραχές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές του μεσοθωρακίου

Διάμεση πνευμονοπάθεια (πνευμονικές διηθήσεις)

Αναπνευστικό

Δύσπνοια

Ανοσοποιητικό

Αντίδραση υπερευαισθησίας
Αλλεργική αντίδραση
Αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Μυϊκή σύσπαση ή κράμπες

Νευρικό

Παραισθησία

Εργαστηριακές εξετάσεις

Παροδικές αυξήσεις τρανσαμινασών
Παροδικές αυξήσεις αλκαλικής φωσφατάσης
Παροδικές αυξήσεις χολερυθρίνης ορού
Παροδική αύξηση κρεατινίνης ορού
Αυξήσεις αμυλάσης ή/και λιπάσης

Λεπτομέρειες κατά συχνότητα expand_more

Έμετος (βαριά)

Γαστρεντερικές διαταραχές

Πολύ συχνές
Όψιμη διάρροια (σοβαρή)

Γαστρεντερικές διαταραχές

Πολύ συχνές
Αλωπεκία

Δέρμα

Πολύ συχνές
Αναιμία

Αίμα

Πολύ συχνές
Εμβολή

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Θρόμβωση

Αγγειακές

Πολύ συχνές
Ναυτία (βαριά)

Γαστρεντερικές διαταραχές

Πολύ συχνές
Ουδετεροπενία (βαριά)

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Πολύ συχνές
Ήπιες αντιδράσεις στο σημείο της έγχυσης

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης

Συχνές
Αλλεργική αντίδραση

Ανοσοποιητικό

Συχνές
Ανορεξία

Μεταβολισμός

Συχνές
Αντίδραση υπερευαισθησίας

Ανοσοποιητικό

Συχνές
Βλεννογονίτιδα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Δερματική αντίδραση

Δέρμα

Συχνές
Δυσκοιλιότητα

Γαστρεντερικό

Συχνές
Εμπύρετη ουδετεροπενία

Αίμα

Συχνές
Θρομβοπενία

Αίμα

Συχνές
Καρδιακή ισχαιμία

Καρδιά

Συχνές
Καρδιακό έμφρακτο

Καρδιά

Συχνές
Καταβολή

Γενικές

Συχνές
Κοιλιακό άλγος

Γαστρεντερικό

Συχνές
Λοιμώξεις (σχετιζόμενες με βαριά ουδετεροπενία)

Λοιμώξεις και παρασιτώσεις

Συχνές
Οξύ χολινεργικό σύνδρομο (συμπτώματα: πρώιμη διάρροια, κοιλιακό άλγος, επιπεφυκίτιδα, ρινίτιδα, υπόταση, αγγειοδιαστολή, εφίδρωση, ρίγη, κακουχία, ζάλη, οπτικές διαταραχές, μύση, δακρύρροια, αυξημένη σιελόρροια)

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Συχνές
Παροδικές αυξήσεις αλκαλικής φωσφατάσης

Εργαστηριακές εξετάσεις

Συχνές
Παροδικές αυξήσεις τρανσαμινασών

Εργαστηριακές εξετάσεις

Συχνές
Παροδικές αυξήσεις χολερυθρίνης ορού

Εργαστηριακές εξετάσεις

Συχνές
Παροδική αύξηση κρεατινίνης ορού

Εργαστηριακές εξετάσεις

Συχνές
Πυρετός (απουσία λοίμωξης χωρίς ταυτόχρονη βαριά ουδετεροπενία)

Γενικές διαταραχές και καταστάσεις στη θέση χορήγησης

Συχνές
Υπέρταση

Αγγειακές

Συχνές
Γαστρεντερική αιμορραγία

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Διάμεση πνευμονοπάθεια (πνευμονικές διηθήσεις)

Αναπνευστικές διαταραχές, θωρακικές διαταραχές και διαταραχές του μεσοθωρακίου

Όχι συχνές
Δύσπνοια

Αναπνευστικό

Όχι συχνές
Ειλεός

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Εντερική απόφραξη

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Καρδιο-κυκλοφορική ανεπάρκεια (σχετιζόμενη με αφυδάτωση)

Καρδιακές διαταραχές

Όχι συχνές
Μυϊκή σύσπαση ή κράμπες

Διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος και του συνδετικού ιστού

Όχι συχνές
Νεφρική ανεπάρκεια (σχετιζόμενη με αφυδάτωση)

Διαταραχές των νεφρών και των ουροφόρων οδών

Όχι συχνές
Παραισθησία

Νευρικό

Όχι συχνές
Σηψαιμία

Λοιμώξεις

Όχι συχνές
Υπόταση (σχετιζόμενη με αφυδάτωση)

Αγγειακές διαταραχές

Όχι συχνές
Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

Γαστρεντερικό

Όχι συχνές
Αναφυλακτικές/αναφυλακτοειδείς αντιδράσεις

Ανοσοποιητικό

Σπάνιες
Διάτρηση εντέρου

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Κολίτιδα (τυφλίτιδα, ισχαιμική, ελκώδης)

Γαστρεντερικές διαταραχές

Σπάνιες
Παγκρεατίτιδα

Γαστρεντερικό

Σπάνιες
Υπέρταση (κατά τη διάρκεια της έγχυσης ή μετά από αυτή)

Καρδιακές διαταραχές

Σπάνιες
Υποκαλιαιμία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Υπονατριαιμία

Μεταβολισμός

Σπάνιες
Αυξήσεις αμυλάσης ή/και λιπάσης

Εργαστηριακές εξετάσεις

Πολύ σπάνιες
Παροδικές διαταραχές της ομιλίας

Διαταραχές του νευρικού συστήματος

Πολύ σπάνιες
Περιφερική θρομβοπενία με αντιαιμοπεταλιακά αντισώματα

Διαταραχές του αίματος και του λεμφικού συστήματος

Πολύ σπάνιες

pregnant_woman

Κύηση / Γαλουχία

ΠΧΠ (SPC)

Επίπεδο κινδύνου: Αντενδείκνυται expand_more

Κύηση
Δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Δεν υπάρχουν πληροφορίες όσον αφορά στη χορήγηση του Ιρινοτεκάνη σε εγκύους γυναίκες. Έχει δειχθεί ότι το Ιρινοτεκάνη έχει εμβρυοτοξική και τερατογόνο δράση στα κουνέλια και τους αρουραίους.
Γυναίκες με δυνατότητα τεκνοποίησης
Να αποφεύγουν την κύηση

Θα πρέπει να συστήνεται στις γυναίκες που βρίσκονται σε ηλικία τεκνοποίησης και λαμβάνουν Ιρινοτεκάνη να αποφύγουν την κύηση και να ενημερώσουν αμέσως το θεράποντα ιατρό τους, εφόσον διαπιστωθεί.
Γαλουχία
Να διακόπτεται η γαλουχία

Η 14C-irinotecan ανιχνεύθηκε στο γάλα αρουραίων που θήλαζαν. Δεν είναι γνωστό, αν η irinotecan απεκκρίνεται στο μητρικό γάλα. Κατά συνέπεια, εξαιτίας του ενδεχόμενου εμφάνισης ανεπιθύμητων ενεργειών στο νεογνό που θηλάζει.

e911_emergency

Υπερδοσολογία

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Συμπτώματα

βαριά ουδετεροπενία
σοβαρής μορφής διάρροια

Αντιμετώπιση

Θα πρέπει να εφαρμόζονται τα μέγιστα υποστηρικτικά μέτρα για την αποφυγή αφυδάτωσης λόγω της διάρροιας και να αντιμετωπίζονται θεραπευτικά οποιεσδήποτε λοιμώδεις επιπλοκές.

directions_car

Επίδραση στην οδήγηση

ΠΧΠ (SPC)

expand_more

Επηρεάζει την οδήγησηΠιθανώς

Οι ασθενείς θα πρέπει να προειδοποιούνται για το ενδεχόμενο εμφάνισης ζάλης ή οπτικών διαταραχών μέσα σε 24 ώρες από τη χορήγηση του Ιρινοτεκάνη και να τους συστήνεται να μην οδηγούν ή να μην χειρίζονται μηχανές, εάν εμφανισθούν αυτά τα συμπτώματα.

science

Έκδοχα

ΠΧΠ (SPC) §2 & §6.1

expand_more

Σορβιτόλη

Γαλακτικό οξύ

Υδροξείδιο του νατρίου

Υδροχλωρικό οξύ

Ύδωρ για ενέσιμα

Άζωτο

biotech

Φαρμακολογία

Φαρμακοδυναμική & Φαρμακοκινητική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης

Η irinotecan είναι ένα ημι-συνθετικό παράγωγο της camptothecin. Eίναι ένας αντινεοπλασματικός παράγοντας, ο οποίος δρα ως ειδικός αναστολέας της DNA τοποϊσομεράσης Ι. Μεταβολίζεται από την καρβοξυλεστεράση στους περισσότερους ιστούς προς SN-38, το οποίο βρέθηκε ότι είναι πιο δραστικό από την irinotecan επί της κεκαθαρμένης τοποϊσομεράσης Ι και πιο κυτταροτοξικό από το irinotecan έναντι αρκετών κυτταρικών σειρών όγκων σε ποντίκια και ανθρώπους. Η αναστολή της DNA τοποϊσομεράσης Ι από την irinotecan ή το SN-38 προκαλεί βλάβες των απλών ελίκων του DNA οι οποίες αναστέλλουν την αποσύζευξη αναπαραγωγής του DNA και είναι υπεύθυνες για την κυτταροτοξικότητα. Αυτή η κυτταροτοξική δράση αποδείχθηκε ότι είναι χρονο-εξαρτώμενη και ήταν ειδική στη φάση S. Διαπιστώθηκε in vitro, ότι η irinotecan και το SN-38 δεν ήταν σημαντικώς αναγνωρίσιμα από την PglycoproteinMDR και παρουσιάζει κυτταροτοξική δραστικότητα έναντι κυτταρικών σειρών ανθεκτικών στην doxorubicin και την vinblastine.

Φαρμακοδυναμικές επιδράσεις

Επιπλέον, η irinotecan έχει ευρεία αντικαρκινική δραστικότητα in vivo έναντι μοντέλων όγκων ποντικών (PO3 αδενοκαρκίνωμα παγκρεατικού πόρου, ΜΑ16/C μαστικό αδενοκαρκίνωμα, C38 και C51 αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου) και σε ανθρώπινα ετερολόγων μοσχευμάτων (Co-4 αδενοκαρκίνωμα παχέος εντέρου, Μx-1 αδενοκαρκίνωμα του μαστού, ST-15 και SC-16 γαστρικά αδενοκαρκινώματα). Η irinotecan είναι επίσης δραστική επί όγκων που εκφράζουν την P-glycoprotein MDR (vincristine- και doxorubicin- ανθεκτικές P 388 λευχαιμίες). Εκτός της αντικαρκινικής δραστικότητας του Ιρινοτεκάνη η πιο σημαντική φαρμακολογική δράση της irinotecan είναι η αναστολή της ακετυλοχολινεστεράσης.

Κλινικά δεδομένα

Κατά τη θεραπεία συνδυασμού για τη θεραπεία πρώτης γραμμής μεταστατικού κολοορθικού καρκίνου

Κατά τη θεραπεία συνδυασμού με Folinic Acid και 5-Fluorouracil Μια μελέτη φάσης ΙΙΙ διεξήχθη σε 385 ασθενείς με μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο, που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία και οι οποίοι έλαβαν είτε το κάθε-2-εβδομάδες δοσολογικό σχήμα (βλ. Δοσολογία) είτε το εβδομαδιαίο. Στο δοσολογικό σχήμα κάθε-2-εβδομάδες, την ημέρα 1, τη χορήγηση 180 mg/m2 Ιρινοτεκάνη άπαξ κάθε 2 εβδομάδες, ακολούθησε η έγχυση folinic acid (200 mg/m2 ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 2 ωρών) και της 5-fluorouracil (400 mg/m2 ως bolus ενδοφλέβια έγχυση και στη συνέχεια 600 mg/m2 ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 22 ωρών). Την ημέρα 2, το folinic acid και η 5-fluorouracil χορηγήθηκαν στις ίδιες δόσεις με τα ίδια δοσολογικά σχήματα. Στο εβδομαδιαίο δοσολογικό σχήμα, τη χορήγηση 80 mg/m2 Ιρινοτεκάνη ακολούθησε η έγχυση folinic acid (500 mg/m2 ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 2 ωρών) και μετά η 5-fluorouracil (2300 mg/m2 ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 24 ωρών) για 6 εβδομάδες.

Κατά τη μελέτη της θεραπείας συνδυασμού και με τα δύο δοσολογικά σχήματα που περιγράφονται πιο πάνω, η αποτελεσματικότητα του Ιρινοτεκάνη αξιολογήθηκε σε 198 ασθενείς:

Σχήματα συνδυασμού (n=198)	Εβδομαδιαίο σχήμα (n=50)	Σχήμα κάθε 2 εβδομάδες (n=148)
Ιρινοτεκάνη+5FU/FA	Ιρινοτεκάνη+5FU/FA	Ιρινοτεκάνη+5FU/FA
Ποσοστό ανταπόκρισης (%) τιμή p: 40,8*	23,1* p<0,001	28,6* p=0,045
Μέσος χρόνος μέχρι την επιδείνωση (μήνες) τιμή p: 6,7	4,4 p<0,001	7,2
Μέση διάρκεια ανταπόκρισης (μήνες) τιμή p: 9,3	8,8	8,3
Μέση διάρκεια ανταπόκρισης και σταθεροποίησης (μήνες) τιμή p: 8,6	6,5 p<0,001	6,7
Μέσος χρόνος μέχρι την αποτυχία της θεραπείας (μήνες) τιμή p: 5,3	3,7 p=0,003	5,0
Μέση επιβίωση (μήνες) τιμή p: 16,8	14,0	15,6 p=0,001

Στο εβδομαδιαίο δοσολογικό σχήμα η συχνότητα εμφάνισης της σοβαρής διάρροιας ήταν 44,4% για τους ασθενείς που έλαβαν Ιρινοτεκάνη σε συνδυασμό με 5FU/FA και 25,6% για τους ασθενείς που έλαβαν μόνο 5FU/FA. Η συχνότητα εμφάνισης της βαριάς ουδετεροπενίας (αριθμός ουδετεροφίλων < 500 κύτταρα/mm3) ήταν 5,8% για τους ασθενείς που έλαβαν Ιρινοτεκάνη σε συνδυασμό με 5FU/FA και 2,4% για τους ασθενείς που έλαβαν μόνο 5FU/FA. Επιπλέον ο μέσος χρόνος (median time) μέχρι την εμφάνιση της οριστικής επιδείνωσης της κατάστασης (definitive deterioration performance status) ήταν σημαντικά παρατεταμένη για την ομάδα συνδυασμού του Ιρινοτεκάνη σε σχέση με την ομάδα που έλαβε μόνο 5FU/FA (p=0,046). Η ποιότητα ζωής αξιολογήθηκε σε αυτή τη μελέτη φάσης ΙΙΙ με το ερωτηματολόγιο EORTC QLQ-C30. Ο χρόνος έως την οριστική επιδείνωση (definitive deterioration) σταθερά εμφανιζόταν αργότερα στις ομάδες του Ιρινοτεκάνη. Η εξέλιξη της Ολικής Κατάστασης Υγείας/Ποιότητας Ζωής (Global Health Status/Quality of Life) ήταν ελαφρά καλύτερη για την ομάδα συνδυασμού του Ιρινοτεκάνη αν και μη σημαντική, δεικνύοντας ότι η αποτελεσματικότητα του Ιρινοτεκάνη σε συνδυασμό μπορεί να επιτευχθεί χωρίς να επηρεάσει την ποιότητα ζωής.

Κατά τη συνδυασμένη θεραπεία με bevacizumab Σε μία ελεγχόμενη τυχαιοποιημένη, διπλά-τυφλή, κλινική μελέτη φάσης ΙΙΙ με συγκριτικό φάρμακο εκτιμήθηκε η bevacizumab σε συνδυασμό με Ιρινοτεκάνη/5FU/FA ως θεραπεία πρώτης γραμμής για το μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο (Μελέτη AVF2107g). H προσθήκη του bevacizumab στο συνδυασμό Ιρινοτεκάνη/5FU/FA είχε ως αποτέλεσμα τη στατιστικά σημαντική αύξηση της ολικής επιβίωσης. Το κλινικό όφελος, όπως μετρήθηκε από την ολική επιβίωση, φάνηκε σε όλες τις προκαθορισμένες υποομάδες ασθενών, περιλαμβανομένων εκείνων που ορίζονται με βάση την ηλικία, το φύλο, την κατάσταση ικανότητας, την εντόπιση του αρχικού όγκου, τον αριθμό των αναμεμειγμένων οργάνων και τη διάρκεια της μεταστατικής νόσου. Αναφερθείτε επίσης στην περίληψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος bevacizumab. Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας της μελέτης AVF2107g συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα:

AVF2107g	Ομάδα 1 (Ιρινοτεκάνη/5FU/FA + Εικονικό φάρμακο)	Ομάδα 2 (Ιρινοτεκάνη/5FU/FA + Avastina)
Αριθμός ασθενών	411	402
Ολική επιβίωση
Διάμεσος χρόνος (μήνες)	15,6	20,3
95% CI	14,29-16,99	18,46-24,18
Πηλίκο κινδύνουb		0,660
p-value		0,00004
Ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση
Διάμεσος χρόνος (μήνες)	6,2	10,6
Πηλίκο κινδύνου		0,54
p-value		<0,0001
Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης
Ποσοστό (%)	34,8	44,8
95% CI	30,2-39,6	39,9-49,8
p-value		0,0036
Διάρκεια ανταπόκρισης
Διάμεσος χρόνος (μήνες)	7,1	10,4
25-75 εκατοστιαία σημεία (μήνες)	4,7-11,8	6,7-15,0

Κατά τη συνδυασμένη θεραπεία με cetuximab EMR 62 202-013: Σε αυτή την τυχαιοποιημένη μελέτη σε ασθενείς με μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο, οι οποίοι δεν έλαβαν προηγούμενη θεραπεία για τη μεταστατική νόσο, έγινε σύγκριση του συνδυασμού του cetuximab και irinotecan, με έγχυση 5-fluorouracil/folinic acid (5-FU/FA), (599 ασθενείς) με το ίδιο χημειοθεραπευτικό σχήμα μόνο (599 ασθενείς). Από την αναλογία των ασθενών που αξιολογήθηκε ως προς το KRAS, η αναλογία των ασθενών με όγκους φυσικού τύπου (wild type) KRAS,αποτελούσε το 64%. Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας που προέκυψαν από αυτή τη μελέτη, συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα:

Μεταβλητή/στατιστικά	Συνολικός πληθυσμός (Cetuximab και FOLFIRI) (N=599)	FOLFIRI (N=599)	KRAS wild-type πληθυσμός (Cetuximab και FOLFIRI) (N=172)	FOLFIRI (N=176)
ORR (Ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης) % (95%CI) p-value	46,9 (42,9, 51,0) 0.0038	38,7 (34,8, 42,8)	59,3 (51,6, 66,7) 0,0025	43,2 (35,8, 50,9)
PFS (Ελεύθερη Επιδείνωσης Επιβίωση) Πηλίκο κινδύνου (95% CI) p-value	0,85 (0,726, 0,998) 0,0479		0,68 (0,501, 0,934) 0,0167

Κατά τη συνδυασμένη θεραπεία με capecitabine Δεδομένα από μία τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη, μελέτη φάσης III, (CAIRO) υποστηρίζουν τη χρήση του capecitabine σε μία δόση έναρξης 1000mg/m2 για 2 εβδομάδες, κάθε 3 εβδομάδες, σε συνδυασμό με irinotecan για τη θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο. 820 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν, να λάβουν είτε διαδοχική θεραπεία (n=410) ή θεραπεία συνδυασμού (n=410). Η διαδοχική θεραπεία αποτελείτο από θεραπεία πρώτης γραμμής με capecitabine (1250mg/m2 δύο φορές ημερησίως για 14 ημέρες), θεραπεία δεύτερης γραμμής με irinotecan (350mg/m2 την ημέρα 1) και τρίτης γραμμής συνδυαστικά με capecitabine (1000mg/m2 δύο φορές ημερησίως για 14 ημέρες) με oxaliplatin (130mg/m2 την ημέρα 1). Η θεραπεία συνδυασμού αποτελείτο από θεραπεία πρώτης γραμμής με capecitabine (1000mg/m2 δύο φορές ημερησίως για 14 ημέρες) συνδυασμένη με irinotecan (250mg/m2 την ημέρα 1) (XELIRI) και θεραπεία δεύτερης γραμμής με capecitabine (1000mg/m2 δύο φορές ημερησίως για 14 ημέρες) και oxaliplatin (130mg/m2 την ημέρα 1). Όλοι οι κύκλοι θεραπείας χορηγήθηκαν σε διαστήματα 3 εβδομάδων. Στη θεραπεία πρώτης γραμμής η διάμεση ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση στον πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία ήταν 5,8 μήνες (95%CI, 5,1-6,2 μήνες) για τη μονοθεραπεία με capecitabine και 7,8 μήνες (95% CI, 7,0-8,3 μήνες) για XELIRI (p=0,0002).

Δεδομένα από μία ενδιάμεση ανάλυση μίας πολυκεντρικής, τυχαιοποιημένης, ελεγχόμενης, μελέτης φάσης ΙΙ (AIO KRK 0604) υποστηρίζουν τη χρήση capecitabine σε μία δόση έναρξης 800mg/m2 για 2 εβδομάδες, κάθε 3 εβδομάδες, σε συνδυασμό με bevacizumab για τη θεραπεία πρώτης γραμμής ασθενών με μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο. 115 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε θεραπεία με capecitabine συνδυασμένη με irinotecan (XELIRI) και bevacizumab: capecitabine (800mg/m2 δύο φορές ημερησίως για 2 εβδομάδες ακολουθούμενη από περίοδο διακοπής της θεραπείας 7 ημερών), irinotecan (200mg/m2 ως έγχυση 30 λεπτών την ημέρα 1, κάθε 3 εβδομάδες) και bevacizumab (7,5mg/kg ως έγχυση από 30 έως 90 λεπτά την ημέρα 1, κάθε 3 εβδομάδες). Ένα σύνολο 118 ασθενών τυχαιοποιήθηκε σε θεραπεία με capecitabine (100mg/m2 δύο φορές ημερησίως, για δύο εβδομάδες, ακολουθούμενη από περίοδο διακοπής της θεραπείας 7 ημερών), oxaliplatin (130mg/m2 ως έγχυση 2 ωρών την ημέρα 1, κάθε 3 εβδομάδες) και bevacizumab (7,5mg/kg ως έγχυση από 30 έως 90 λεπτά την ημέρα 1, κάθε 3 εβδομάδες). Η ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση στους 6 μήνες για τον πληθυσμό με πρόθεση για θεραπεία ήταν 80% για το XELIRI και bevacizumab έναντι 74% για το XELOX και bevacizumab. Το συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης (πλήρης ανταπόκριση και μερική ανταπόκριση) ήταν 45% (XELOX και bevacizumab) έναντι 47% (XELIRI και bevacizumab).

Κατά τη μονοθεραπεία για τη θεραπεία δεύτερης γραμμής μεταστατικού κολοορθικού καρκίνου: Κλινικές μελέτες φάσης II/III διεξήχθησαν σε περισσότερους από 980 ασθενείς με μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο, σε δοσολογικό σχήμα κάθε 3 εβδομάδες, μετά από αποτυχία προηγούμενου σχήματος με 5-FU. Η αποτελεσματικότητα του Ιρινοτεκάνη αξιολογήθηκε σε 765 ασθενείς με τεκμηριωμένη πρόοδο της νόσου σε μελέτη εισόδου με 5FU.

Φάση ΙΙΙ	Ιρινοτεκάνη έναντι υποστηρικτικής αγωγής	Ιρινοτεκάνη έναντι 5FU
	Ιρινοτεκάνη n=183	Ιρινοτεκάνη n=127
	Υποστηρικτική αγωγή n=90	5FU n=129
Ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση στους 6 μήνες (%) τιμές p	33,5 * p=0,03	36,2 * p=0,0001
Επιβίωση στους 12 μήνες (%) τιμές p	13,8 p=0,0001	32,4 p=0,0351
Μέση επιβίωση (μήνες) τιμές p	9,2* p=0,0001	10,8* p=0,0351

Στις μελέτες φάσης ΙΙ, που διεξήχθησαν σε 455 ασθενείς με το δοσολογικό σχήμα κάθε-3-εβδομάδες, η ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση (progression free survival) στους 6 μήνες ήταν 30% και η διάμεση επιβίωση (median survival) ήταν 9 μήνες. Ο μέσος χρόνος έως την επιδείνωση ήταν 18 εβδομάδες. Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν μη συγκριτικές μελέτες φάσης ΙΙ, σε 304 ασθενείς που έλαβαν το εβδομαδιαίο δοσολογικό σχήμα με δόση 125 mg/m2 ως ενδοφλέβια έγχυση διάρκειας 90 λεπτών, για 4 συνεχόμενες εβδομάδες, με ακόλουθο διάστημα διακοπής 2 εβδομάδες. Σ’ αυτές τις μελέτες ο μέσος χρόνος μέχρι την επιδείνωση ήταν 17 εβδομάδες και ο μέσος χρόνος επιβίωσης ήταν 10 μήνες. Παρόμοιο προφίλ ασφαλείας παρατηρήθηκε σε 193 ασθενείς με το εβδομαδιαίο δοσολογικό σχήμα και αρχική δόση 125 mg/m2 σε σχέση με το δοσολογικό σχήμα κάθε-3-εβδομάδες. Ο μέσος χρόνος εμφάνισης της πρώτης υδαρούς κένωσης ήταν η 11η ημέρα.

Σε συνδυασμό με cetuximab μετά από αποτυχία προηγούμενης κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας, η οποία συμπεριλάμβανε το irinotecan Η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού του cetuximab με irinotecan μελετήθηκε σε δύο κλινικές μελέτες. 356 ασθενείς με μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο που εκφράζει το EGFR, οι οποίοι είχαν αποτύχει σε πρόσφατη προηγούμενη κυτταροτοξική θεραπεία που συμπεριελάμβανε το irinotecan και είχαν ελάχιστο βαθμό γενικής κατάστασης κατά Karnofsky 60, αλλά η πλειοψηφία είχε βαθμό γενικής κατάστασης κατά Karnofsky ≥80, έλαβαν τη θεραπεία συνδυασμού.

EMR 62 202-007: Σε αυτή την τυχαιοποιημένη μελέτη συγκρίθηκε ο συνδυασμός του cetuximab και του irinotecan (218 ασθενείς) με τη μονοθεραπεία cetuximab (111 ασθενείς).
IMCL CP02-9923: Σε αυτή την ανοιχτή μελέτη, ενός σκέλους, αξιολογήθηκε η θεραπεία συνδυασμού σε 138 ασθενείς.

Τα δεδομένα αποτελεσματικότητας των μελετών αυτών συνοψίζονται στον παρακάτω πίνακα:

Μελέτη N	ORR n (%) 95%CI	DCR n (%) 95%CI	PFS (μήνες) Median 95%CI	OS (μήνες) Median 95%CI
Cetuximab + irinotecan EMR 62 202-007	50 (22,9) 17,5, 29,1	121 (55,5) 48,6, 62,2	4,1 2,8, 4,3	8,6 7,6, 9,6
IMCL CP02-9923	21 (15,2) 9,7, 22,3	84 (60, 9) 52,2, 69,1	2,9 2,6, 4,1	8,4 7,2, 10,3
Cetuximab EMR 62 202-007	12 (10,8) 5,7, 18,1	36 (32,4) 23,9, 42,0	1,5 1,4, 2,0	6,9 5,6, 9,1

Η αποτελεσματικότητα του συνδυασμού του cetuximab με irinotecan ήταν μεγαλύτερη σε σχέση με τη μονοθεραπεία του cetuximab, σχετικά με το ποσοστό αντικειμενικής ανταπόκρισης (ORR), το ποσοστό ανταπόκρισης της νόσου (DCR) και την ελεύθερη επιδείνωσης επιβίωση (PFS). Στην τυχαιοποιημένη μελέτη δεν υπήρξε όφελος ως προς την συνολική επιβίωση (πηλίκο κινδύνου 0,91, p=0,48).

Φαρμακοκινητικά/Φαρμακοδυναμικά δεδομένα

Η ένταση των κυρίων τοξικών ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη χορήγηση του Ιρινοτεκάνη (π.χ. λευκοουδετεροπενία και διάρροια) συσχετίζεται με τον βαθμό έκθεσης (AUC) στο μητρικό φάρμακο και στο μεταβολίτη SN-38. Σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ της αιματολογικής τοξικότητας (ελάττωση των λευκών αιμοσφαιρίων και ουδετεροφίλων στο ναδίρ) ή της έντασης της διάρροιας και των τιμών AUC του irinotecan και του μεταβολίτη SN-38 κατά τη μονοθεραπεία.

Φαρμακοκινητική

Σε μια μελέτη φάσης Ι, όπου συμμετείχαν 60 ασθενείς στους οποίους χορηγήθηκε με ενδοφλέβια έγχυση το δοσολογικό σχήμα των 100 έως 750 mg/m² για 30 λεπτά κάθε 3 εβδομάδες, η irinotecan κατέδειξε πρότυπο αποβολής σε δύο ή τρεις φάσεις. Η μέση κάθαρση στο πλάσμα ήταν 15 l/ώρα/m² και ο όγκος κατανομής στη σταθεροποιημένη κατάσταση (Vss) ήταν 157 l/m². O μέσος χρόνος ημιζωής στο πλάσμα της πρώτης φάσης του τριφασικού μοντέλου ήταν 12 λεπτά, της δεύτερης φάσης ήταν 2,5 ώρες και ο χρόνος ημιζωής της τελικής φάσης ήταν 14,2 ώρες. Ο SN-38 κατέδειξε πρότυπο αποβολής σε δύο φάσεις με μέσο τελικό χρόνο ημιζωής αποβολής 13,8 ώρες. Κατά το τέλος της έγχυσης με τη συνιστώμενη δόση των 350 mg/m², οι μέσες μέγιστες συγκεντρώσεις της irinotecan και του SN-38 στο πλάσμα ήταν 7,7 μg/ml και 56 ng/ml, αντίστοιχα ενώ οι μέσες τιμές επιφάνειας κάτω από την καμπύλη (AUC) ήταν αντίστοιχα 34 μg.h/ml και 451 ng.h/ml. Μεγάλη διακύμανση στις τιμές των φαρμακοκινητικών παραμέτρων παρατηρήθηκε γενικά μεταξύ των ασθενών για το SN-38.

Μια φαρμακοκινητική ανάλυση σε πληθυσμό στον οποίο χορηγήθηκε irinotecan πραγματοποιήθηκε σε 148 ασθενείς με μεταστατικό κολοορθικό καρκίνο, οι οποίοι αντιμετωπίσθηκαν με διάφορα θεραπευτικά σχήματα και σε διαφορετικές δόσεις στις μελέτες φάσης ΙΙ. Οι φαρμακοκινητικές παράμετροι που υπολογίσθηκαν με το μοντέλο τριπλής διαμερισματοποίησης ήταν παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν από τις μελέτες φάσης Ι. Από όλες τις μελέτες φάνηκε ότι η συγκέντρωση της irinotecan (CPT-11) και του SN-38 αυξάνεται αναλογικά με την χορηγούμενη δόση της CPT - 11. Η φαρμακοκινητική τους είναι ανεξάρτητη του αριθμού των προηγούμενων κύκλων και του σχήματος χορήγησης.

In vitro, η σύνδεση της irinotecan και του SN-38 με τις πρωτεΐνες του πλάσματος ήταν περίπου 65% και 95%, αντιστοίχως.

Μελέτες ως προς το μεταβολισμό και το ισοζύγιο της μάζας με φάρμακο επισημασμένο με 14C έδειξαν ότι ποσοστό μεγαλύτερο από 50% της δόσεως irinotecan που χορηγήθηκε ενδοφλεβίως απεκκρίθηκε ως αναλλοίωτη ουσία, ενώ 33% απεκκρίθηκε στα κόπρανα, κυρίως μέσω της χολής και 22% στα ούρα. Καθεμιά από τις δύο μεταβολικές οδούς σχετίζεται τουλάχιστον με το 12% της δόσης:

Υδρόλυση μέσω καρβοξυλεστερασών στον ενεργό μεταβολίτη SN-38.
Ο SN-38 απομακρύνεται κυρίως μέσω γλυκουρονιδίωσης, και περαιτέρω μέσω χολικής και νεφρικής απέκκρισης (λιγότερο από 0,5% της δόσεως της irinotecan).
Το γλυκουρονίδιο του SN-38 στη συνέχεια πιθανώς υδρολύεται στο έντερο.
Οξειδώσεις εξαρτώμενες από τα ένζυμα του κυτοχρώματος P 450 3A οδηγούν σε άνοιγμα του εξωτερικού πιπεριδινικού δακτυλίου σχηματίζοντας το APC (παράγωγο του αμινοπεντανοϊκού οξέος) και το ΝPC (πρωτοταγές αμινικό παράγωγο) (βλ. Αλληλεπιδράσεις).

Η αναλλοίωτη irinotecan αποτελεί την κύρια μορφή στο πλάσμα, ακολουθούμενη από το παράγωγο του αμινοπεντανοϊκού οξέος, το γλυκουρονίδιο του SN-38 και τον SN-38. Μόνο ο SN-38 εμφανίζει σημαντική κυτταροτοξική δράση.

Σε ασθενείς με τιμές χολερυθρίνης που κυμαίνονται μεταξύ 1,5 έως 3 φορές της ανώτερης φυσιολογικής τιμής, η κάθαρση της irinotecan μειώνεται κατά 40% περίπου. Σε αυτούς τους ασθενείς μια δόση των 200 mg/m² irinotecan οδηγεί σε έκθεση του φαρμάκου στο πλάσμα συγκρίσιμη εκείνης που παρατηρήθηκε κατά τη δόση των 350 mg/m² σε καρκινοπαθείς με φυσιολογικές παραμέτρους του ήπατος.

Μηχανισμός δράσης

Φαρμακοδυναμική

Μηχανισμός δράσης Η irinotecan είναι ένα ημι-συνθετικό παράγωγο της camptothecin. Eίναι ένας αντινεοπλασματικός παράγοντας, ο οποίος δρα ως ειδικός αναστολέας της DNA τοποϊσομεράσης Ι. Μεταβολίζεται από την καρβοξυλεστεράση στους περισσότερους ιστούς…

Φαρμακοκινητική

Μεταβολισμός

Μεταβολισμός Μετά τη χορήγηση, η ιρινotecάνη μετατρέπεται κυρίως στο ήπαρ στον ενεργό μεταβολίτη της, SN-38, από καρβοξυλεστεράση. Η SN-38 σχηματίζεται με διάσπαση του δεσμού καρβαμιδίου μεταξύ της μονάδας καμπτοθεκίνης και της διπιπεριδινο-αλυσίδας. Ενώ…

Απέκκριση

Νεφρά/Ήπαρ

Παρακολούθηση Αγωγής

Εργαστηριακοί & κλινικοί έλεγχοι από το SPC, ανά σύστημα

event_available

science

Εργαστηριακές εξετάσεις (αίμα / ούρα)

Έλεγχος	Σύστημα	Συχνότητα	Προϋπόθεση
Ηπατική λειτουργία (LFTs)	gastroenterologyΗπατική λειτουργία	Κατά την έναρξη της θεραπείας και πριν από κάθε κύκλο	—
Γενική αίματος (CBC)	bloodtypeΑιματολογικός έλεγχος	Κάθε εβδομάδα	—
		—	Σοβαρή διάρροια
		Εβδομαδιαίως	Τιμές χολερυθρίνης 1,5-3x ΑΦΤ

checklist Συνδυάζετε πολλά φάρμακα; Δείτε το συγκεντρωτικό πρόγραμμα παρακολούθησης arrow_forward

Σκευάσματα & Τιμολόγηση

Δεδομένα ΕΟΦ (04/2026)

Φόρτωση...

expand_more

Γαστρεντερικές επιπλοκές, όπως ναυτία, έμετος, κοιλιακοί κράμπες, διάρροια και λοίμωξη.

science

PubChem

Φαρμακοδυναμική

expand_more

Φαρμακοδυναμική

Η ιρινotecάνη είναι ένας αντικαρκινικός παράγοντας. Η χορήγηση ιρινotecάνης έχει οδηγήσει σε αντικαρκινική δράση σε ποντίκια με καρκίνους ζωικής προέλευσης και σε ξενoμοσχεύματα ανθρώπινων καρκινωμάτων διαφόρων ιστολογικών τύπων.

neurology

PubChem

Μηχανισμός δράσης

expand_more

Μηχανισμός Δράσης

Η DNA τοποϊσομεράση Ι είναι ένα πυρηνικό ένζυμο που διασφαλίζει τη σωστή τοπολογία του DNA κατά την αντιγραφή και τη μεταγραφή. Απελευθερώνει στροφική τάση στη διπλή έλικα του DNA κατά την αντιγραφή και τη μεταγραφή, δημιουργώντας αναστρέψιμες μονοκλωνικές θραύσεις. Μετά τη χορήγηση, η ιρινotecάνη μετατρέπεται στον ενεργό μεταβολίτη της, SN-38, από την καρβοξυλεστεράση στο ήπαρ και τον γαστρεντερικό σωλήνα. Τόσο η ιρινotecάνη όσο και η SN-38 αναστέλλουν την DNA τοποϊσομεράση Ι, δρώντας στις φάσεις S και G2 του κυτταρικού κύκλου. Η ιρινotecάνη και η SN-38 συνδέονται με το σύμπλοκο τοποϊσομεράσης Ι-DNA και εμποδίζουν την επανασύνδεση των μονοκλωνικών θραύσεων. Το τριμερές σύμπλοκο που σχηματίζεται από την τοποϊσομεράση Ι, το DNA και είτε την ιρινotecάνη είτε την SN-38 παρεμβαίνει στον κινούμενο διχαλωτό βραχίονα αντιγραφής, προκαλώντας διακοπή της αντιγραφής και θανατηφόρες διπλές θραύσεις στο DNA. Δεδομένου ότι οι διπλές θραύσεις δεν μπορούν να επιδιορθωθούν αποτελεσματικά από τα θηλαστικά κύτταρα, συμβαίνει απόπτωση των καρκινικών κυττάρων.

Η ιρινotecάνη είναι ένα παράγωγο της καμπτοθεκίνης. Οι καμπτοθεκίνες αλληλεπιδρούν ειδικά με το ένζυμο τοποϊσομεράση Ι, το οποίο απελευθερώνει στροφική τάση στο DNA προκαλώντας αναστρέψιμες μονοκλωνικές θραύσεις. Η ιρινotecάνη και ο ενεργός μεταβολίτης της SN-38 συνδέονται με το σύμπλοκο τοποϊσομεράσης Ι-DNA και εμποδίζουν την επανασύνδεση αυτών των μονοκλωνικών θραύσεων. Η τρέχουσα έρευνα υποδηλώνει ότι η κυτταροτοξικότητα της ιρινotecάνης οφείλεται σε βλάβη του διπλού DNA που προκαλείται κατά τη σύνθεση του DNA, όταν τα ένζυμα αντιγραφής αλληλεπιδρούν με το τριμερές σύμπλοκο που σχηματίζεται από την τοποϊσομεράση Ι, το DNA και είτε την ιρινotecάνη είτε την SN-38. Τα θηλαστικά κύτταρα δεν μπορούν να επιδιορθώσουν αποτελεσματικά αυτές τις διπλές θραύσεις.

biotech

PubChem

Απορρόφηση / κατανομή / απέκκριση

expand_more

Απορρόφηση, Κατανομή & Απέκκριση

Εντός του συνιστώμενου εύρους δόσης 50 έως 350 mg/m2, η AUC της ιρινotecάνης αυξάνεται γραμμικά με τη δόση· η AUC της SN-38 αυξάνεται λιγότερο αναλογικά με τη δόση. Οι μέγιστες συγκεντρώσεις του ενεργού μεταβολίτη SN-38 παρατηρούνται συνήθως εντός 1 ώρας μετά το τέλος μιας έγχυσης 90 λεπτών ιρινotecάνης. Τα επίπεδα SN-38 στο πλάσμα είναι πολύ χαμηλότερα από αυτά της ιρινotecάνης. Μετά από ενδοφλέβια έγχυση σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους, η μέση (± τυπική απόκλιση) Cmax ήταν 1.660 ± 797 ng/mL σε δόση 125 mg/m2 και 3.392 ± 874 ng/mL σε δόση 340 mg/m2. Η AUC0–24 ήταν 10.200 ± 3.270 ng x h/mL σε δόση 125 mg/m2 και 20.604 ± 6.027 ng x h/mL σε δόση 340 mg/m2.

Η διαθεσιμότητα της ιρινotecάνης δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί σε ανθρώπους. Η νεφρική απέκκριση της ιρινotecάνης, της SN-38 και της SN-38 γλυκουρονιδίου είναι 11% έως 20%, <1% και 3%, αντίστοιχα. Η σωρευτική χολική και νεφρική απέκκριση της ιρινotecάνης και των μεταβολιτών της (SN-38 και SN-38 γλυκουρονιδίου) σε διάστημα 48 ωρών σε δύο ασθενείς κυμάνθηκε από περίπου 25% (100 mg/m2) έως 50% (300 mg/m2).

Μετά από ενδοφλέβια έγχυση σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους, ο μέσος (± τυπική απόκλιση) όγκος κατανομής της τελικής φάσης εξάλειψης ήταν 110 ± 48,5 L/m2 σε δόση 125 mg/m2 και 234 ± 69,6 L/m2 σε δόση 340 mg/m2.

Η μέση (± τυπική απόκλιση) συνολική συστηματική κάθαρση της ιρινotecάνης σε ασθενείς με συμπαγείς όγκους ήταν 13,3 ± 6,01 L/h/m2 σε δόση 125 mg/m2 και 13,9 ± 4,0 L/h/m2 σε δόση 340 mg/m2.

expand_more

Φαρμακολογική Κατηγοριοποίηση FDA

7673326042

ΙΡΙΝΟΤΕΚΑΝΗ

Καθιερωμένη Φαρμακολογική Κατηγορία [EPC] - Αναστολέας Τοποϊσομεράσης

Μηχανισμοί Δράσης [MoA] - Αναστολείς Τοποϊσομεράσης

Επιστημονικό Προφίλ

expand_more

CID

60838

Μοριακός τύπος

C33H38N4O6

Μοριακό βάρος

586.7

IUPAC

[(19S)-10,19-diethyl-19-hydroxy-14,18-dioxo-17-oxa-3,13-diazapentacyclo[11.8.0.02,11.04,9.015,20]henicosa-1(21),2,4(9),5,7,10,15(20)-heptaen-7-yl] 4-piperidin-1-ylpiperidine-1-carboxylate

InChIKey

UWKQSNNFCGGAFS-XIFFEERXSA-N

Κατάταξη MeSH

Κατηγοριοποίηση MeSH

Ενώσεις που αναστέλλουν τη δραστηριότητα της DNA TOPOISOMERASE I.